به گزارش تئاتر آنلاین، پیش از این نیز در فصل گذشته، سیمونز کارگردانی اقتباس خود از «شاه لیر» ویلیام شکسپیر را در همین شهر به نمایش گذاشته بود که با استقبال مواجه شد.

هملت در اثر شکسپیر به دنبال حقیقت است و پاسخی را می‌جوید، اما در این برداشت تاریک و مینیمالیستی یوهان سیمونز، یافتن پاسخ‌های روشن و قطعی، به چالشی دشوار بدل شده است.

برداشت سیمونز از آغاز با فضایی سرد و استریل همراه است که حس بیگانگی و جدایی را القا می‌کند.

تیم بازیگری با شدت و تمرکز بالا به ایفای نقش می‌پردازند و با رهبری دقیق سیمونز، هر حرکت و دیالوگ با معنایی عمیق همراه است.

صحنه با یک کف بتنی تیره و صاف و دیوارهای بلند و خاکستری، محیطی عریان و خالی را تصویر می‌کند.

لباس‌های بازیگران نیز به رنگ‌های سیاه و سفید محدود شده‌اند، که بر این فضای بی‌روح و نمادین تأکید دارد.

تنها رنگ قرمزی که از گل‌ها و خون بر صحنه پاشیده می‌شود، این یکنواختی رنگی را می‌شکند و با خود معانی نمادین قدرتمندی را به همراه دارد.

صحنه به جز یک ردیف صندلی، کاملاً خالی است و حس تهی بودن و پوچی را به مخاطب منتقل می‌کند.

سیمونز آگاهانه با این فضا و سردی صحنه بازی می‌کند تا تماشاگر را به عمق درونی نمایش و کنش‌های بازیگران سوق دهد.

یوهان سیمونز، از فصل ۲۰۲۰-۲۱ مدیر هنری تئاتر شاوشپیلهوس «بوخوم» آلمان بوده و برای کارگردانی‌هایش جوایز متعددی را از آن خود کرده است، که اعتبار وی را در صحنه تئاتر اروپا دوچندان می‌کند.

لینک کوتاه :
اشتراک گذاری : Array