برای نخستین بار در ایران و در طول تاریخ هنرهای نمایشی، اثری از بوریس ویان بر روی صحنه می‌رود.

شاید عنوان یکی از مهم ترین آثار بوریس ویان،نویسنده آوانگارد و پیشرو فرانسوی را بتوان به “اشمرز یا سازندگان امپراطوری” نسبت داد.

اثری که با رگه های ابزوردیستی،شخصیت های چندلایه،فضای طنز اما خوف انگیز خود موجب میشود تا نخست، خواننده و سپس بیننده با کاوش ذهنی خود به کشف ماهیت اثر بیدار شود و آیا در پایان این ضیافت نسبت به پاسخی که یافته اطمینان نسبی حاصل میکند؟نمی‌دانیم. امیدواریم.

تئاتر ایران که حالا پس از سالیان طولانی از اجراهایی با متن‌ها و نمایشنامه های تکراری انباشته شده است.شاید لایق آن باشد که باری دیگر برای متونی جدید‌تر آماده شود.

متونی که این امکان را به دنبال کنندگان هنر می‌دهد تا برای کشف جدیدتری برخیزند.آنطور که اشاره کردیم این نخستین بار است که اثری از بروس ویان بر روی صحنه می‌رود تا برای علاقمندان به هنر دریچه جدیدی به سوی ناشناخته‌های ادبی_نمایشی باشد.

با این طرز تفکر،گروهی جوان و متشکل از دانشجویان برآن شدند که برای نخستین مرتبه به سراغ اثری از بوریس ویان بروند و برای اتمسفری جدیدتر،خود و دانش دراماتیک خود را به چالش بکشند.

دانشجویانی که با اتکا بر دانش شخصی خود و اطلاعات دراماتیکی که در طی سال‌های گذشته از تجربیات متفاوتی به دست آورده‌اند با تمام چالش های حدسی خود روبرو شدند تا نخست برای خلق پدیده جدیدی کاری انجام دهند و پس از آن نیز روح متفاوتی به کالبد پیر و خسته “تئاتر”تزریق کنند.

نکته‌ای که بسیار حائز اهمیت است و به خلق چنین اثری ارزش و ماندگاری بیشتری می‌بخشد آن است که گروه سازنده این اثر در شروع این مسیر گام در مسیری نو گذاشتند و توانستند از بنیاد شخصی خود نویسنده اثر، بوریس ویان (با مدیریت نیکول برتولت) و انجمن نویسندگان و آهنگسازان دراماتیک فرانسه با عنوان SACD که مخفف عبارت «societe Auteurs et compositeurs dramatiques» می‌باشد و یک انجمن یا نهاد صنف محور و غیر انتفاعی که از حقوق مادی و معنوی پدید آوردگان آثار نمایشی محافظت میکند،مجوز دریافت کنند.

چنین مقوله‌ای برای دنیای نمایشی ایران آنقدر تازه و تخصصی است که برای پرداختن به آن باید به سراغ مطلب مفصل‌تری رفت و جزییات آن را با ریزبینی بسیار بررسی کرد.چرا که شاید برای عده‌ای انجمن مذکور ناشناخته باشد.جای امیدواری است که این نمایش برای مخاطبان تئاتری که پیش از این از وجود چنین انجمنی باخبر نبوده‌اند،حامل این اخبار است.

کارگردان این اثر،پریناز جهانی،اینطور می‌گوید: بوریس ویان شخصا برای من تنها یک نویسنده نیست.

او دربرگیرنده تمام لحظه‌هایی است که در مواجه با یک اثر چه برای فرم و چه برای هویت درونی متن می‌توان شک کرد و در نهایت به پاسخ رسید.

«اشمرز» برای من درباره‌ی ترس از چیزی است که نمی‌شناسیم، درباره‌ی خشونتی که ممکن است از بیرون بیاید یا از درون خودمان، و درباره‌ی تلاش انسان برای عادی نگه داشتن زندگی، وقتی جهان دیگر عادی نیست.

آرزوی به صحنه بردن اثری از او چیزی بود که نمیشد بدون احترام به جهان او به آن دست پیدا کرد.

ما از همان ابتدا اینطور اندیشیدیم که برای رسیدن به ذات اصلی آنچه که او خلق کرده است باید کاملا شفاف و قانونی حاضر شویم.و دریافت مجوز از انجمن SACD چیزی بود که مارا به مسیری هموار تر از خواسته‌هایمان سوق داد.

نمایش «اشمرز یا سازندگان امپراطوری» یکی از جدیدترین و شاید جسورترین اتفاقاتی است که امسال برای هنرهای نمایشی در ایران رخ می‌دهد.

نمایشی که عوامل آن را دانشجویان هنرهای دراماتیک تشکیل می‌دهند.

این نمایش از تاریخ هفدهم آبان ۱۴۰۵ در سالن نمایشی دا پذیرای تمام کسانی خواهد بود که برای اندیشیدن به ذات جدیدی از فرهنگ و هنر اظهار آمادگی می‌کنند.

«شاید هر خانه‌ای، روزی با اشمرز خودش روبه‌رو شود.»

۱۷ آبان تا ۳ آذر
خانه نمایش دا
هر شب ساعت ۲۰:۴۵

تهیه بلیت از سایت رسمی تیوال از طریق لینک زیر امکان پذیر است.
tiwall.com/p/schmurz

لینک کوتاه :