به گزارش تئاتر آنلاین، او که برنده جایزه «اسکار» برای فیلمنامه «شکسپیر عاشق» در سال ۱۹۹۸ بود، سبک منحصربهفردی در ترکیب موضوعات فکری با کمدی داشت.
«استاپارد» یکی از تأثیرگذارترین چهرههای تئاتر بریتانیا در نیمه دوم قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم محسوب میشد.
نمایشنامههای او اغلب با ارجاعات ادبی، فلسفی و تاریخی غنی شده بودند و مرزهای ساختار روایی را به چالش میکشیدند.
از برجستهترین آثار او میتوان به «روزنکرانتس و گیلدنسترن مردهاند» (۱۹۶۶) اشاره کرد که زندگی دو شخصیت فرعی از «هملت» را محور قرار میدهد و با دیدگاهی اگزیستانسیالیستی به پوچی و جبر میپردازد.
این اثر، موفقیت جهانی برای او به ارمغان آورد و او را به عنوان صدای تازهای در تئاتر معاصر معرفی کرد.
دیگر آثار مهم او شامل «آرکادیا» (۱۹۹۳)، یک کاوش پیچیده در ریاضیات، فلسفه و باغسازی، و «چیز واقعی» (۱۹۸۲)، نمایشی درباره ماهیت عشق و هنر است.
«تراوستیها» (۱۹۷۴) نیز که به تقاطع زندگی شخصیتهای تاریخی مانند «جیمز جویس»، «تریستان تزارا» و «لنین» در زوریخ میپرداخت، از دیگر شاهکارهای «استاپارد» به شمار میرود.
آثار «استاپارد» همواره مخاطبان را به تفکر وامیداشت و با دیالوگهای درخشان و ساختارهای نوآورانه، تئاتر را به سطح جدیدی از عمق و سرگرمی میرساند.
او بارها جایزه «تونی» را برای بهترین نمایشنامه دریافت کرده بود و به دلیل خدماتش به ادبیات، لقب «سِر» را از ملکه بریتانیا دریافت کرد.
میراث او در جهان تئاتر و ادبیات پایدار خواهد ماند و نسلهای آینده را به کشف پیچیدگیهای جهان از طریق طنز و هوش میخواند.
