نویسنده: سردبیر

تئاترآنلاین: نمایشنامه «اتاق ورونیکا» اثر آیرا لوین، نویسنده شناخته‌شده آمریکایی، از جمله آثار مهم ادبیات نمایشی در حوزه تعلیق و وحشت روان‌شناختی به شمار می‌رود؛ اثری که نخستین‌بار در سال ۱۹۷۳ منتشر شد و همچنان از متون محبوب برای اجراهای صحنه‌ای در جهان محسوب می‌شود.

آیرا لوین بیش از هر چیز با رمان «بچه رزماری» شناخته می‌شود؛ اثری که بعدها توسط رومن پولانسکی به فیلمی سینمایی تبدیل شد و جایگاه ویژه‌ای در تاریخ سینمای وحشت پیدا کرد. لوین در «اتاق ورونیکا» نیز همان فضای وهم‌آلود و پرتعلیق را به صحنه تئاتر آورده است.

داستان نمایش درباره زوجی سالخورده ایرلندی به نام جان و مارین مکی است که زوج جوانی به نام سوزان و لری را به خانه‌ای قدیمی در حومه بوستون می‌برند. آن‌ها معتقدند سوزان شباهت عجیبی به دختری مرده به نام ورونیکا دارد؛ دختری که مرگش هنوز خواهرش را در عذاب و آشفتگی روحی نگه داشته است. زوج سالخورده از سوزان می‌خواهند با پوشیدن لباس‌های ورونیکا، خواهر او را آرام کند، اما ورود به «اتاق ورونیکا» آغاز زنجیره‌ای از اتفاقات هولناک و رازآلود می‌شود.

لوین در این نمایشنامه با مهارت، مرز میان حقیقت و توهم را از بین می‌برد و مخاطب را در فضایی مبهم و پراضطراب نگه می‌دارد. تغییر هویت شخصیت‌ها، بازی با زمان و ایجاد تردید دائمی نسبت به واقعیت، از مهم‌ترین ویژگی‌های این اثر است.

یکی از نکات قابل توجه در ساختار نمایشنامه، استفاده نکردن از نام واقعی شخصیت‌ها در نسخه اجرایی و چاپی اثر است. شخصیت‌ها تنها با عناوینی چون «زن»، «مرد»، «دختر جوان» و «مرد جوان» معرفی می‌شوند تا گره اصلی داستان برای مخاطب فاش نشود و تعلیق نمایش حفظ شود.

«اتاق ورونیکا» در ایران با ترجمه شهرام زرگر توسط انتشارات بیدگل منتشر شده و طی سال‌های اخیر بارها مورد توجه گروه‌های تئاتری و علاقه‌مندان به نمایشنامه‌خوانی قرار گرفته است.

آیرا لوین متولد ۲۷ آگوست ۱۹۲۹ در نیویورک بود و در رشته‌های فلسفه و زبان انگلیسی تحصیل کرد. او علاوه بر رمان‌نویسی، در زمینه نگارش نمایشنامه، فیلمنامه و متون رادیویی و تلویزیونی نیز فعالیت داشت و آثارش به دلیل تعلیق روانی و روایت‌های چندلایه، همچنان مورد توجه مخاطبان و منتقدان قرار دارند.

به گزارش تئاترآنلاین، نمایش «دیالکتیک» به نویسندگی، کارگردانی و تهیه‌کنندگی رحمان خوب‌زاده از ۱۰ اردیبهشت‌ماه اجرای تازه خود را در خانه نمایش مهرگان آغاز کرده و تا ۲ خرداد ۱۴۰۵ روی صحنه خواهد بود.

این اثر نمایشی که در ژانر درام، عاشقانه و کلاسیک تولید شده، هر روز ساعت ۱۹ اجرا می‌شود و مدت زمان آن یک ساعت اعلام شده است.

رحمان خوب‌زاده و حمیده هاشمی به‌عنوان بازیگران این نمایش ایفای نقش می‌کنند. فاطمه رحیمی به‌عنوان مجری طرح و طراح صحنه با این پروژه همکاری دارد و حسین شاهوردی نیز دستیار کارگردان نمایش است.

همچنین گروه تئاتر و فیلم انسان مسئولیت روابط عمومی و رسانه این اثر را برعهده دارد و امیرحسین محمدی و علیرضا ابوطالبی به‌عنوان اپراتور نور، صدا و موسیقی در این پروژه حضور دارند. مدیریت فضای مجازی نمایش نیز برعهده «تئاتر دیلی» است.

در خلاصه داستان «دیالکتیک» آمده است: «در زندگی این زن و شوهر، نبردی میان دو عقل شکل می‌گیرد که در جستجوی حقیقت، یکدیگر را می‌سنجند؛ نه برای پیروزی، بلکه برای روشن شدن.»

خانه نمایش مهرگان در خیابان انقلاب، خیابان دانشگاه، خیابان وحید نظری، پلاک ۶۰ میزبان این اثر نمایشی است.

پوستر نمایش دیالکتیک

تئاترآنلاین : در روزگاری که جهان بیش از هر زمان دیگری به سمت فراموشیِ انسان می‌رود، تئاتر هنوز یکی از آخرین پناهگاه‌های مواجهه با زندگی است؛ جایی که انسان بی‌واسطه و بی‌پرده، روبه‌روی دیگری می‌ایستد. شاید به همین دلیل است که خاموش شدن صحنه، فقط تعطیلی یک سالن یا پایان یک اجرا نیست؛ خاموشی بخشی از حافظه عاطفی و روح جمعی یک جامعه به شمار می‌آید.

بارها از دلایل روشن ماندن چراغ تئاتر گفته‌ایم؛ از تلاش بی‌وقفه گروه‌هایی که با وجود تمام دشواری‌ها، همچنان برای به اجرا رساندن یک اثر می‌جنگند. اما گفتن دوباره این رنج‌ها و ایستادگی‌ها تکرار مکررات نیست، چراکه تئاتر خود هنری کنش‌گر است؛ هنری زنده که در بطن جامعه نفس می‌کشد و معنای زندگی را در برابر چشم مخاطب آشکار می‌کند.

چراغ صحنه فقط نوری برای روشن کردن یک سالن نیست، به خورشیدی شباهت دارد که هر روز طلوع می‌کند تا امید را به زیستن بازگرداند و خاموشی آن، فقط خاموشی یک اجرا نیست، بلکه سردی و سکوتی است که بر بخشی از روح جمعی جامعه سایه می‌اندازد.

تئاتر را نمی‌توان صرفاً هنری سرگرم‌کننده یا بازی‌ساز دانست، اینجا انسان‌ها زندگی را بی‌واسطه و بدون «کات» روی صحنه تجربه می‌کنند. بازیگر هر شب روی صحنه عاشق می‌شود، می‌شکند، زخم می‌خورد، می‌خندد، می‌میرد و دوباره زنده می‌شود. شاید به همین دلیل است که بسیاری از تئاتری‌ها، شریف‌ترین مرگ را مردن روی صحنه می‌دانند؛ همان‌گونه که مولیر، نمایشنامه‌نویس بزرگ فرانسوی، آخرین نفس‌هایش را در صحنه تئاتر کشید.

تئاتر در تمام این سال‌ها نشان داده که دغدغه‌اش فقط شعار و لقلقه زبان نیست. مخاطبان واقعی این هنر می‌دانند پشت بسیاری از خنده‌ها و قهقهه‌های صحنه، زخمی پنهان است. پشت طنزها، آه و درد خوابیده است. تئاتر همیشه از دل جامعه آمده است و هنرمندان آن نیز از مردم جدا نیستند.

تئاتر از دل زندگی می‌آید؛ از خیابان، از خانه‌هایی که اجاره‌شان عقب افتاده، از سفره‌هایی که کوچک‌تر شده‌اند، از اضطرابی که هر روز روی شانه آدم‌ها سنگینی می‌کند. هنرمند تئاتر نیز بیرون از این جهان زندگی نمی‌کند. او همه این سختی‌ها را تجربه می‌کند، همان بی‌ثباتی اقتصادی را لمس می‌کند، همان ترس‌ها را با خود به خانه می‌برد و همان اخبار تلخ را می‌شنود. وقتی جامعه زخمی می‌شود، صحنه تئاتر هم آن زخم را با خود حمل می‌کند.

در روزهایی که جنگ، ناامنی و بحران بر زندگی مردم سایه انداخت، هنرمندان و فعالان این عرصه نیز در امان نماندند. خانه برخی از آنان ویران شد، بعضی عزیزان‌شان را از دست دادند، بعضی ناچار شدند میان ادامه زندگی و ادامه هنر یکی را انتخاب کنند. بسیاری شب‌هایی را پشت سر گذاشتند که نمی‌دانستند فردا چگونه باید دوباره تمرین کنند، چگونه باید هزینه زندگی را تأمین کنند یا حتی چگونه باید امید را حفظ کنند. با این حال، باز هم روی صحنه ایستادند؛ نه از سر آسودگی، بلکه از سر ایمان به اینکه هنر، حتی در تاریک‌ترین روزها هم می‌تواند امکان زنده ماندن روح انسان را فراهم کند.

تئاتری‌ها خوب می‌دانند رنج چیست، چون خود آن را نه یک‌بار که به تکرار زندگی کرده‌اند. پشت بسیاری از خنده‌هایی که روی صحنه شکل می‌گیرد، اضطرابی واقعی پنهان است. پشت قهقهه‌ها، شب‌های بی‌پولی، فرسودگی، ناامنی شغلی و خستگی‌ای وجود دارد که کمتر کسی از آن آگاه است. مخاطب شاید تنها اجرای نهایی را ببیند، اما پشت هر اجرا زندگی آدم‌هایی است که با تمام فشارهای روانی و معیشتی، هنوز تلاش می‌کنند چند ساعت نور را به صحنه بیاورند.

تئاتر شکل دیگری از مقاومت است. مقاومتی آرام و انسانی در برابر فراموشی، بی‌حسی و فروپاشی اجتماعی. شاید به همین دلیل است که در تمام این سال‌ها بارها دیده‌ایم تئاتری‌ها عواید اجراهای‌شان را صرف آزادی زندانیان، کمک به کودکان کار، حمایت از زلزله‌زدگان و آسیب‌دیدگان اجتماعی کرده‌اند. زیرا تئاتر، اگر حقیقتاً تئاتر باشد، نمی‌تواند نسبت به رنج انسان بی‌تفاوت بماند. شاید راز ماندگاری تئاتر نیز همین باشد؛ اینکه این هنر، پیش از آنکه به نمایش فکر کند، به انسان فکر می‌کند.

این هنر، ستایش زندگی است؛ ستایش ایستادن، دوام آوردن و امید را در دل تاریکی گم نکردن و به این واسطه نباید به‌سادگی از کنار کسانی گذشت که جان و جوانی خود را پای تئاتر گذاشته‌اند. باید به احترام آنان تمام قد ایستاد؛ به احترام بازیگرانی که با قلبی زخمی روی صحنه رفته و می‌روند، کارگردانانی که میان بحران و بی‌پولی دست از خلق برنداشته و نمی‌دارند و گروه‌هایی که در روزگار پرآشوب، زیر بار بی‌مهری‌های زمین و زمان، جانانه و بی‌هیاهو برای تئاتر هم قسم می‌شوند تا امید، هنوز زنده بماند.

تئاتری‌ها ثابت کردند، در تاریک‌ترین روزها نیز کسانی هستند که به روشن ماندن یک چراغ ایمان دارند و همین روشنایی‌های اندک است که به ما یادآوری می‌کند انسان، حتی پس از ویرانی، باز هم راهش را به سوی نور پیدا خواهد کرد.

نویسنده: نگار امیری – ایران تئاتر

به گزارش تئاتر آنلاین، این مجموعه در دو فصل ۱۳ قسمتی با سرمایه‌گذاری انحصاری گروه مالی گردشگری برای پخش از پلتفرم شیدا تولید می‌شود. تهیه‌کنندگی سریال «ده پهلوان» را زینب تقوایی برعهده‌دارد.

«ده پهلوان» با دریافت مجوز ساترا، از یک سال پیش مراحل نگارش و پیش‌تولید اولیه را آغاز کرده و پس از وقفه‌ای به جهت شرایط کشور، این‌روزها مراحل پایانی پیش تولید را پشت سر می‌گذارد.

تازه‌ترین اثر حسن فتحی كه سابقه طرح آن به حدود پانزده سال قبل برمی‌گردد، پس از اتمام ساخت دکور دولتخانه قزوین، از اوایل تیرماه کلید خواهد خورد.

اخبار رسمی سریال «ده پهلوان» را تنها از طریق روابط عمومی پلتفرم شیدا پیگیری کنید.

به گزارش تئاترآنلاین، کورش سلیمانی بازیگر، کارگردان و رئیس مجموعه تئاتر شهر با انتشار متنی درگذشت مرحوم بهناز نازی هنرمند شناخته شده عرصه تئاتر، سینما و تلویزیون را تسلیت گفت.

در یادداشت کوروش سلیمانی آمده است:

«اوست همیشه زنده

با نهایت تاسف درگذشت «بهناز نازی» همکار ارجمند و بازیگرِ، طراح و کارگردانِ متشخص تئاتر که سال‌ها با تمام وجود و بی هیچ ادعا به صحنه آمد و روز گذشته پس از طی روزهای سخت بیماری آسمانی شد را از سوی خانواده تئاترشهر به خانواده گرامی ایشان به ویژه جناب بهرام بدخشانی، همکاران تئاتری و دوستانم در گروه تئاتر شایا تسلیت عرض می‌کنم.

تئاترشهر هنرنمایی های «بهناز نازی» در آثار گوناگون و در سالن‌های مختلفِ خود را هرگز از یاد نخواهد برد و او تا همیشه خاطره‌ای ماندگار از تاریخ روشنِ تئاتر و تئاترشهر خواهد بود …

روحش شاد و قرین رحمت الهی»

روابط عمومی تئاترشهر تهران

بهناز نازی کیست؟

بهناز نازی، زاده دی ماه ۱۳۴۶ از بازیگران شناخته‌شده تئاتر و از اعضای ثابت گروه تئاتر «شایا» است. تماشاگران تئاتر نقش آفرینی‌های او را در نمایش‌هایی چون «سقراط»، «شوایک سرباز ساده‌دل»، «دختری با شنل ارغوانی»، «روزگاری برای بودن»، «مکبث» به کارگردانی حمید نعیمی، «آژاکس»، «کالون و قیام کاستلیون» به کارگردانی آرش دادگر، «داستان‌های کارور» اثر مشترک دادگر و نعیمی، «گمسار» کار شهرام کرمی، «محبوبه‌ها» به کارگردانی ژاله صامتی و … به یاد دارند.

او همچنین در فیلم‌های «مادرم گیسو» و «شراره» هر دو به کارگردانی سیامک شایقی، «دلم می‌خواد» کار بهمن فرمان آرا و مجموعه‌های «جیران» و «ازازیل» به کارگردانی حسن فتحی، «سفر به چزابه» کار رسول ملاقلی‌پور، «پزشکان» ساخته مسعود کرامتی، «سیاه سغید، خاکستری» به کارگردانی سیامک شایقی بازی کرده است.

نازی، دانش‌آموخته طراحی صحنه و لباس از دانشکده هنر و معماری است و در سال‌های آغازین فعالیت خود طراحی صحنه و لباس نمایش‌هایی مانند «روزنه» کار حمید نعیمی، «روزگار طولانی تنهایی» کار شهرام کرمی و «انتظار با بوی نرگس» به کارگردانی عباس غفاری را بر عهده داشته است اما فعالیت هنری او در سال‌های بعدی با بازیگری ادامه پیدا کرده است.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «هتل» (هُ‌تِ‌ل) به نویسندگی مرجان آقانوری و سلاله صفری و کارگردانی مرجان آقانوری که به‌عنوان نخستین اجرای سال ۱۴۰۵ در بوتیک هنر ایران روی صحنه رفته است، در دور تازه اجراهای خود از ۳۰ اردیبهشت‌ میزبان مخاطبان خواهد بود.

شیوا خسرو‌مهر که پیش‌تر در این نمایش به ایفای نقش می‌پرداخت، به دلیل تداخل با یک پروژه تصویری از ادامه حضور در «هتل» بازمانده است و مرجان آقانوری در ادامه اجراها، جایگزین او خواهد شد.

مرجان آقانوری، کارگردان این نمایش، در یادداشتی خطاب به شیوا خسرو‌مهر نوشت: «ماه‌ها در کنار یکدیگر بودیم و نمایش «هتل» با حضور شما رنگی دیگر گرفت. همه گروه دلتنگ شما خواهد بود و امیدواریم به‌زودی دوباره شما را بر صحنه تئاتر ببینیم.»

اجرای این نمایش پیش‌تر از اسفند ۱۴۰۴ در بوتیک هنر ایران آغاز شده بود اما به‌دلیل شرایط خاص پیش‌آمده در کشور (جنگ تحمیلی) به‌طور موقت متوقف شد و بار دیگر از ۲۶ فروردین‌ماه ۱۴۰۵، به صحنه بازگشت.

مرجان آقانوری، سیدمهرداد کاووسی حسینی، مهشید زبردست، ریحان غلامی، محبوبه گمنام، مریم شریف‌زاده، افروز کمایی‌مقدم، امیرمحمد نان‌پز، سلاله صفری، آیسان داداشی و علی پورقریب، بازیگران این اثر نمایشی هستند.

«هتل»، چهارشنبه، پنج‌شنبه و جمعه هر هفته، ساعت ۱۸:۱۵ در بوتیک هنر ایران اجرا می‌شود.

این نمایش، روایت گروهی نمایشی است که در هتلی قدیمی و سوخته به اجرای تئاتر می‌پردازند؛ جایی که حضور شخصیتی که او را «جن» می‌شناسند، مسیر داستان را تغییر می‌دهد.

در خلاصه این نمایش آمده است: «می‌خوام نامه بزنم به مرکز هنرهای نمایشی که دیگه تو خونه من سالن تئاتر نسازن…»

علاقه‌مندان برای تهیه بلیت روزهای جدید اجرای این نمایش می‌توانند به سایت تیوال مراجعه کنند.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «یوتانازی۲ (قسمت دوم؛ گذشته، حال، آینده)» این روزها در پردیس تئاتر مایان سالن ایراندخت روی صحنه رفته و در ادامه موفقیت قسمت نخست، با استقبال مخاطبان آغاز شده است. این در حالی است که «یوتانازی۱» سال گذشته با جذب حدود ۱۳ هزار مخاطب، به یکی از آثار پربیننده تئاتر مشهد تبدیل شد و قرار است به‌زودی اجرای خود را در سال جدید نیز از سر بگیرد.

«یوتانازی۲» در بخش دوم روایت خود، مخاطب را به یک سال قبل بازمی‌گرداند؛ جایی که روابط میان مرد، زن و خواهر زن شکل می‌گیرد و زوایای پنهان این مثلث احساسی آشکار می‌شود. در میانه نمایش، با تغییر کامل دکور و بازگشت فضای «یوتانازی۱»، داستان دوباره به زمان حال می‌رسد و سپس مسیر روایت به آینده تغییر می‌کند تا سرنوشت شخصیت‌ها پس از اتفاقات قسمت نخست به تصویر کشیده شود.

این اثر در ژانر درام، همچون قسمت قبل با اجرای زنده آوازهای عاشقانه، فضای موسیقایی پررنگی دارد و موسیقی به بخشی جدایی‌ناپذیر از روایت تبدیل شده است.

طراحی صحنه «یوتانازی۲» یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این نمایش محسوب می‌شود. دکور اصلی شامل پل چوبی بزرگی است که از میانه شکسته و در آتش می‌سوزد؛ نمادی از رابطه فروپاشیده زن و مرد قصه. در یک سوی صحنه، ریشه‌ها و شاخه‌های خشکیده در کنار طراحی لباس زن قرار گرفته و در سوی دیگر، شمع‌های روشن و طراحی لباس خواهر، تصویری از پروانه‌ای سوخته را تداعی می‌کند.

همچنین طراحی نور ویژه و استفاده از ویدئو مپینگ در سه ضلع صحنه، فضای بصری متفاوتی برای این اثر خلق کرده است. در بخش میانی نمایش نیز، پل‌ها به‌صورت مکانیزه به سمت آسمان حرکت می‌کنند و همزمان دکور کامل «یوتانازی۱» شامل تخت، میز، صندلی و لوسترها از بالا وارد صحنه می‌شود. با پایین آمدن پرده‌های مشکی، فضای سفید صحنه به سیاهی مطلق تغییر کرده و بخش دوم نمایش آغاز می‌شود.

نویسندگی این اثر را آرش خیرآبادی برعهده داشته و بازنویسی آن توسط محمد طهان انجام شده است. محمد طهان همچنین به‌عنوان تهیه‌کننده، کارگردان، دراماتورژ و طراح صحنه، دکور، نور و لباس در این پروژه حضور دارد.

محمد طهان، صفورا طاهری و میترا مصدق‌زاده بازیگران این نمایش هستند. آلاله بیگدلی طراحی گریم، رعنا راحلی طراحی گرافیک و محتوای تبلیغاتی، مهدی جهانی مدیریت فنی و صحنه و یاشار سقاء موسیقی این اثر را برعهده دارند.

همچنین عسل طهرانی به‌عنوان مسئول لباس، آیلین واحدی‌فرد منشی صحنه و ریحانه واقعی طراح تایپوگرافی این پروژه هستند. در گروه تولید نیز محمدامین قاضی‌زاده، کوروش صباغ، ایمان درمانی، محمدرضا مهرآبادی، شمیسا کیوانلو، آویسا واحدی‌فرد و سارینا رضایی حضور دارند.

عکاسی این نمایش را هنگامه عطایی و علی رحیمی‌نیت انجام داده‌اند و روابط عمومی اثر برعهده کمپانی هنری مایان است.

علاقه‌مندان برای تهیه بلیت این نمایش می‌توانند به گیشات مرجع رسمی فروش بلیت تئاتر مشهد مراجعه کنند.

به گزارش تئاترآنلاین، همزمان با اردیبهشت‌ ماه، ده‌ها اثر نمایشی در سالن‌های دولتی و خصوصی شهر تهران روی صحنه رفته‌اند؛ اجراهایی که در مجموعه‌هایی همچون تئاتر شهر، ایران‌شهر، سنگلج، مولوی، خانه هنرمندان ایران و تماشاخانه‌ها و سالن‌های خصوصی پایتخت در حال برگزاری است و از تداوم فعالیت گروه‌های نمایشی در این ماه خبر می‌دهد.

این نمایش‌ها شامل طیفی از متون ایرانی و آثار کلاسیک و معاصر جهان است و توسط گروه‌های مختلف نمایشی روی صحنه می‌رود.

در مجموعه تئاتر شهر و در تالار اصلی نمایش «ذرات آشوب» به کارگردانی ابراهیم پشت کوهی روی صحنه می‌رود.

در تالار چهارسو نیز نمایش «ابری با احتمال ریزش باران» به کارگردانی سیدعلی هاشمی پیش روی مخاطبان قرار خواهد گرفت.

«بیهوده» عنوان یکی دیگر از نمایش‌های جدید تئاتر شهر است که طی روزهای آینده به کرگردانی یاسین رضوانی در تالار قشقایی به صحنه می‌رود.

در تالار سایه هم نمایش «گاوداری» به کارگردانی محمد نژاد و در کارگاه نمایش نیز نمایش «اژدهاک» به کارگردانی آرش اشاداد روی صحنه می‌روند.

هم اکنون نمایش «بیست و چهار» به نویسندگی و کارگردانی علی حیدری تا روز جمعه (۲۵ اردیبهشت ماه) در کارگاه نمایش تئاتر شهر به اجرای خود ادامه می‌دهد.

بر اساس این گزارش تاریخ آغاز، ساعت و دیگر جزییات آثار نمایشی جدید تئاتر شهر طی روزهای آینده به تفکیک اطلاع رسانی خواهد شد.

در تماشاخانه ایران‌شهر نیز چند اثر نمایشی روی صحنه است؛ از جمله نمایش «دیکته طور» به نویسندگی و کارگردانی علیرضا معروفی در سالن استاد سمندریان، نمایش «چند سال پیش» به نویسندگی کهبد تاراج و کارگردانی مهرداد ضیایی در همین سالن و نمایش «کشتارگاه» به نویسندگی و کارگردانی کاوه مهدوی و همچنین «به علت ضیق مکان» به نویسندگی مرتضی شاه‌کرم و کارگردانی احمد صمیمی و فراز غلامی در سالن استاد ناظرزاده کرمانی.

در تماشاخانه سنگلج نمایش «سیاه‌وش» نوشته و کارگردانی حامد شیخی روی صحنه است و در تالار مولوی نیز نمایش «یحتمل، بهترین بازیگر نقش اول زن» به نویسندگی و کارگردانی حسین امتی اجرا می‌شود. تالار محراب نیز میزبان نمایش «آگنیتاژ» به نویسندگی رسول حق‌جو و کارگردانی مریم مهریان است.

در خانه هنرمندان ایران (سالن استاد انتظامی) نمایش «ارباب پونتیلا و نوکرش ماتی» اثر برتولت برشت با ترجمه، دراماتورژی و کارگردانی میکاییل شهرستانی، همچنین نمایش‌های «نامقصد» به نویسندگی و کارگردانی رضا بهکام و «رنگ انار» به نویسندگی و کارگردانی بهنام ترابی اجرا می‌شوند.

تماشاخانه طهران نیز میزبان نمایش‌های «دکتر فاوستوس» نوشته کریستوفر مارلو با دراماتورژی و کارگردانی مهدی اصغریان، «دوازده فرد خشمگین» نوشته رجینالد رز به کارگردانی سعیده خوش‌نژاد، «مهمانی شام» اثر نیل سایمون به کارگردانی امیرمسعود رجبی، «جهانی دیگر» نوشته محمدرضا استادحاجی به کارگردانی علیرضا پازوکی و «سفارتخانه» نوشته اسلاومیر مروژک به کارگردانی مروارید افسری است.

در عمارت نوفل‌لوشاتو نیز نمایش‌های «طروپ طرب» به نویسندگی خیرالله تقیانی‌پور و کارگردانی حمیدرضا خلیلی، «شبیه خون» نوشته سهراب حسینی و کارگردانی محمد حاتمی، «باخ» به نویسندگی و کارگردانی بهزاد عبدی و «سلول» به نویسندگی و کارگردانی محسن زرآبادی‌پور اجرا می‌شوند.

در بوتیک هنر ایران نمایش‌های «پابرهنه، لخت، قلبی در مشت» به نویسندگی و کارگردانی علیرضا کوشک جلالی، «مرز» نوشته حمیدرضا اسدزاده به کارگردانی امید اولیایی، «ژوژمان» به نویسندگی و کارگردانی رضا جاویدی، «ایستگاه آخر» به نویسندگی سپیده ایمانی و فرحان فریضه و کارگردانی فرحان فریضه و نمایش «هتل» به کارگردانی مرجان آقانوری روی صحنه هستند.

در خانه نمایش مهرگان نیز نمایش‌های «روایت معلق بعد بازگشت» به نویسندگی احسان جواهری و کارگردانی محمد علیدادی و «دیالکتیک» نوشته و کارگردانی رحمان خوب‌زاده اجرا می‌شوند.

از دیگر آثار در حال اجرا می‌توان به نمایش «پرنده سیاه» نوشته دیوید هروئر به کارگردانی نوید محمدزاده در پردیس تئاتر و موسیقی دکُر، «مکاشفات راسکلنیکف» نوشته پیمان مجیدی به کارگردانی حسام منظور و «رویای آمریکایی» اثر تنسی ویلیامز به کارگردانی علی حضرتی در مجموعه تئاتر لبخند، «روی ماه دیو» به نویسندگی و کارگردانی کاوه میرزایی در تماشاخانه سیمرغ، «خاکستر سکوت» به کارگردانی پردیس زارع در خانه نمایش دا، «شنبه ساعت ده و ده دقیقه» به نویسندگی و کارگردانی الهه موچانی در تماشاخانه صحنه آبی، «چروفوبیا» به نویسندگی و کارگردانی فاطمه (ملیکا) محمدی در خانه رویداد جریان و برنامه نمایشی «کمدی کمپ» با کیوریتوری مرتضی جلیلی‌دوست در عمارت عما اشاره کرد.

این آثار هر شب در ساعات مختلف در سالن‌های مختلف تهران میزبان مخاطبان تئاتر هستند و بلیت اجراها از طریق سامانه‌های فروش بلیت تئاتر در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد.

به گزارش تئاترآنلاین، نمایش «طوروپِ طرب» به نویسندگی خیرالله تقیانی‌پور و کارگردانی و تهیه‌کنندگی حمیدرضا خلیلی از ۲۷ اردیبهشت‌ اجرای خود را در عمارت نوفل‌لوشاتو آغاز می‌کند. این اثر نمایشی تا ۲۹ خرداد هر شب ساعت ۲۱ میزبان علاقه‌مندان تئاتر خواهد بود.

در این نمایش علیرضا ناصحی، وحید نفر، محسن بهرامی، محمدهادی عطایی، خالق استواری، امیر عدل‌پرور، امین آذری، علی لیاقی و الهه شه‌پرست به ایفای نقش می‌پردازند.

یاسمین برزگری سرپرست گروه کارگردانی این پروژه است و سهیل سمیاری به‌عنوان دستیار کارگردان و برنامه‌ریز با گروه همکاری دارد. نسترن زینلی منشی صحنه و محمدرضا پیراکوه دستیار دوم کارگردان این اثر نمایشی هستند.

طراحی صحنه «طوروپِ طرب» را سینا ییلاق‌بیگی انجام داده و طراحی لباس برعهده هانیه نصیری است. همچنین احمد نگهبان و سید امین میری طراحی گریم این اثر را انجام داده‌اند.

در بخش موسیقی، امیر صدیقیان سرپرست گروه موسیقی نمایش است و حمیدرضا کیانی، بهنوش کاظمی‌زاده و احسان سامانی‌منش به‌عنوان نوازندگان و خوانندگان گروه حضور دارند.

طراحی پوستر و بروشور این نمایش توسط مهدی دوایی انجام شده و فرهاد اعتمادی عکاس پروژه است. همچنین سهیل سمیاری مدیریت تبلیغات و روابط عمومی و آرمان صادقی مشاوره رسانه این پروژه را برعهده دارند.

«طوروپِ طرب» روایت عده‌ای مطرب است که پس از مرگ در تاریکستان گرفتار شده‌اند و تلاش می‌کنند راهی برای رسیدن به دنیایی دیگر پیدا کنند؛ روایتی که در فضایی آیینی و موسیقایی شکل می‌گیرد و جهان متفاوتی را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد.

به گزارش تئاترآنلاین، مدیران آکادمی علوم و هنرهای سینمایی اسکار اعلام کردند که این کمدین برنده جایزه امی، برای اجرای نودونهمین دوره جوایز آکادمی در سال ۲۰۲۷ بازخواهد گشت.

«اوبراین» دو مراسم اسکار گذشته را با بازخورد مثبت اجرا کرده است. در مراسم آتی اسکار، راج کاپور و کیتی مولان به عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی برنامه بازمی‌گردند.

بیل کرامر و لینت هاول تیلور، مدیران آکادمی، در بیانیه مشترکی گفتند: «آنها یک تیم باورنکردنی هستند و در دو سال گذشته برنامه‌هایی بسیار جذاب، سرگرم‌کننده تولید کرده‌اند.»

به گزارش گاردین، امسال، پس از چندین سال افزایش بینندگان از جمله اوج ۱۹.۷ میلیون بیننده در دوران پساکرونا برای اولین بار با اجرای اوبراین در سال ۲۰۲۵، این مراسم با کاهش بینندگان مواجه شد، زمانی که فیلم «یک نبرد پس از دیگری» جایزه بهترین فیلم را دریافت کرد. با این حال، تعامل در رسانه‌های اجتماعی در طول پخش امسال بیش از ۴۲ درصد افزایش یافت.

کریگ ارویچ، رئیس گروه تلویزیونی دیزنی، در بیانیه‌ای گفت: «کونان اوبراین انرژی قابل توجهی حول اسکار ایجاد کرده است. کمدی منحصربه‌فرد او، بزرگ‌ترین شب هالیوود را به یکی از سرگرم‌کننده‌ترین جشن‌های سال تبدیل می‌کند. ما مفتخریم که از او استقبال می‌کنیم و مشتاقانه منتظریم تا ببینیم او و تیم تهیه‌کننده چه چیزی ارائه خواهند داد.»

نودونهمین دوره جوایز آکادمی، در ۱۴ مارس ۲۰۲۷، به صورت زنده از سالن دالبی در لس‌آنجلس از شبکه «ABC» پخش خواهد شد. این مراسم، آخرین دوره از این مکان هالیوودی و از تلویزیون سنتی خواهد بود. در سال ۲۰۲۹، برنامه برای صدویکمین دوره جوایز، به یوتیوب و مرکز شهر لس‌آنجلس منتقل می‌شود.

به گزارش تئاترآنلاین، فلوریان تاردیف، روزنامه‌نگار هفته‌نامه «پاری‌مچ» و نویسندهٔ کتاب «یک زوج (تقریباً) کامل»، در گفت‌وگو با رادیو «RTL» ادعاهای جدیدی درباره تنش میان امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه و همسرش بریژیت مکرون مطرح کرد.

بر اساس این ادعا، لحظه‌ای میان رئیس‌جمهور و همسرش که بهار ۲۰۲۵ توسط کاخ الیزه در ویتنام منتشر شده بود، در واقع یک دعوا بوده است. تاردیف گفت این اختلاف به دلیل رابطه به‌اصطلاح «افلاطونی» مکرون با گلشیفته فراهانی، بازیگر ۴۲ ساله ایرانی _ فرانسوی رخ داده و همین موضوع باعث شده بریژیت مکرون به همسرش سیلی بزند.

لازم به ذکر است که این ادعاها تاکنون از سوی الیزه یا طرفین مربوطه تأیید نشده است.

روزنامه فرانسوی «فیگارو» نیز در فضای مجازی خود روایت این روزنامه‌نگار را منتشر کرده است. همچنین یک موج خبری در این‌باره در فضای مجازی فرانسه راه افتاده است.