نویسنده: سردبیر

  • نمی دانستم قرار است در «دزد و پلیس» بازی کنم

    نمی دانستم قرار است در «دزد و پلیس» بازی کنم

    محراب قاسم خانی نویسنده سریال «دزد و پلیس» می گوید برادرش پیمان قاسم خانی علاوه بر اینکه در نوشتن فیلمنامه به او کمک کرده به عنوان مشاور پروژه هم در کنار گروه بوده است.

    شقایق دهقان و عزت اله مهرآوران بازیگران، محراب قاسم خانی نویسنده و رضا کریمی بازیگر و مدیر تولید مجموعه تلویزیونی «دزد و پلیس» روز دوشنبه مهمان خبرآنلاین بودند.

    در این نشست که سحر عصرآزاد منتقد هم در آن حضور داشت، شقایق دهقان با اشاره به حضورش در این سریال و نقشی که توسط همسرش نوشته شده، گفت: «از ابتدا در جریان نگارش فیلمنامه این مجموعه توسط محراب بودم، اما نمی دانستم قرار است خودم نقش زن قصه را بازی کنم تا اینکه بازی در این مجموعه به من پیشنهاد شد.»

    او ادامه داد: «کار سخت را در این مجموعه هومن برق نورد انجام داد، چرا که نقش من و بهنام تشکر با شخصیت های «ساختمان پزشکان» متفاوت بود. اما هومن برق نورد دقیقا نقشی را بازی کرد که در «ساختمان پزشکان» آن را ایفا کرد. به قول محراب، هومن برق نورد توانایی خاصی دارد که دو نقش یک جور را کاملا متفاوت ایفا کند. از طرفی در این سریال هیچکس اندازه بهنام تشکر من را در بازی نمی شناسد. زمانی که مقابل من بازی می کرد با توجه به تمام ریزه کاری هایی که از بازی من سراغ داشت، می دانست فرم بازی من چطور است و تعامل خوبی با هم داشتیم.»

    در بخشی از این نشست محراب قاسم خانی با اشاره به روند نگارش فیلمنامه «دزد و پلیس» گفت: «روند روایت قصه در برخی قسمت ها جنس کمدی را نمی طلبید. در نتیجه شوخی و طنز را در قسمت هایی که به کار لطمه نمی زد آوردم. بنابراین نمی توانم بگویم «دزد و پلیس» صرفا یک کار طنز است و اسم آن را سریالی کمدی نمی گذارم.»

    او ادامه داد: «من اعتقادی به اسم گذاری برای یک ژانر ندارم. چون ممکن است به مرور و در حین نوشتن تغییراتی در فیلمنامه حاصل شود.»

    نویسنده مجموعه تلویزیونی «دزد و پلیس» در ادامه درباره همکاری با برادرش پیمان قاسم خانی گفت: «پیمان در این پروژه مشاور کار بودند و در نگارش فیلمنامه کار هم به من کمک کرد. ما کاملا متوجه بودیم که با توجه به نوع داستان از خطوط قرمز عبور نکنیم.خوشحالم یکی از بهترین فیلمنامه نویس ایران برادر من است و می توانم همیشه و در هر زمان از کمک هایش استفاده کنم. ابدا از این موضوع نگران نیستم که شاید با او مقایسه شوم یا به قول عده ای زیر نام او کار کنم. من دوست دارم با او کار کنم. چه ایرادی دارد که دو فرد که سلایق هم را به خوبی درک می کنند با هم کار کنند و به هم کمک کنند؟»

    در ادامه نقد و بررسی مجموعه «دزد و پلیس» رضا کریمی بازیگر و مدیر تولید با اشاره به تفاوت این سریال با سایر آثار سعید آقاخانی گفت: «سعید آقاخانی خودش قصه را می شناسد و به کارش مسلط است. مجموعه هایی که او تا به حال کارگردانی کرده جزو آثار پر بیننده تلویزیون بوده است. وقتی برای اولین بار قصه سریال را شنید عاشق داستان شد و تصمیم گرفت آن را کار کند.»

    او ادامه داد: «به نظر من بخشی از موفقیت کار مدیون تلاش های امیر معقولی تصویربردار سریال است. به نظر من قرار گرفتن قصه مناسب،کارگردانی،چینش درست بازیگران و استفاده از تکنیک تصویر برداری مناسب باعث موفقیت این سریال شده است.»

    در بخشی دیگر از این نشست عزت اله مهرآوران بازیگر این سریال نیز گفت: «قرار بود در این سریال نقش یک دزد و خلافکار را بازی کنم، اما اینطور نشد و همه چیز تغغیر کرد. خوشحالم یک نقش متفاوت را تجربه کردم. به نظرم این سریال فیلمنامه بسیار خوبی دارد.»

    سریال «دزد و پلیس» روایتگر زندگی ناصر فرد شرور و خلافکاری است که تصمیم می گیرد گذشته خود را اصلاح کند.

    در این مجموعه که مدتی است از شبکه سه روی آنتن می رود، بهنام تشکر، هومن برق نورد، شقایق دهقان، عزت ا… مهرآوران، مهران رجبی، مجید مشیری، خشایار راد، شهین تسلیمی، رضا کریمی، اصغر حیدری، سوسن پرور و حمید لولایی ایفای نقش می کنند.

  • برای 127 سالگی «ازرا پاوند»

    برای 127 سالگی «ازرا پاوند»

    سی‌ام اکتبر برابر 9 آبان‌ ماه صد و بیست و هفتمین سالروز تولد «ازرا پاوند»، شاعر و منتقد آمریکایی است که راه‌گشای نویسندگان بزرگی چون الیوت‌، جویس‌ و همینگوی به دنیای ادبیات شد.

    ازرا وستون لومیس پاوند، شاعر و منتقد آمریکایی بود که نامش با جنبش مدرنیسم در گونه‌ی ادبی شعر گره خورد است. نکته‌ی جالب درباره این شاعر این است که سالروز تولد و مرگ او تنها دو روز با هم تفاوت دارد.

    وی در سی ام اکتبر 1885 در آیداهو زاده شد. او جزو طلایه‌داران مکتب ادبیات تصویرگرایی بود، ‌جنبشی که در واکنش به ادبیات خشک و مکانیکی دوران ویکتوریایی به وجود آمد. این شاعر معروف در یکم نوامبر 1972 در ایتالیا درگذشت.

    پاوند اوایل قرن بیستم به عنوان ویراستار در بسیاری از مجلات ادبی آمریکایی در لندن فعالیت می‌کرد. وی عاملی بود برای کشف و شکل‌گیری آثار نویسندگان هم‌عصر خود که بعدها تبدیل به اسطورهای ادبیات آمریکا شدند. از میان این چهره‌های برجسته می‌توان به «تی. اس. الیوت»‌، «جیمز جویس»، «رابرت فراست» و «ارنست همینگوی» اشاره کرد.

    پاوند مسؤول انتشار شعر ماندگار «ترانه عاشقانه‌ی جی. آلفرد پروفراک» در سال 1915 بود. او بود که از سال 1918 «اولیس» جیمز جویس را به صورت سریالی در نشریات به چاپ رساند.

    ارنست همینگوی سال 1925 درباره‌ی وی نوشت: او وقتی به دوستانش حمله می‌شود، از آنان دفاع می‌کند. آن‌ها را از زندان بیرون می‌کشد و به مجله‌ می‌آورد … درباره‌ی آن‌ها مقاله‌ می‌نویسد و از ناشران می‌خواهد که کتاب‌های دوستانش را به چاپ برسانند. وقتی آن‌ها فکر می‌کنند در حال مردن هستند، او تا پایان شب در کنارشان می‌نشیند … هزینه‌ی بیمارستان را به آنان قرض می‌دهد و از خودکشی‌شان جلوگیری می‌کند.

    از معروفترین آثار ازرا پاوند می‌توان به «سرودها»، «روح رومانس»، «الفبای اقتصاد»، «فرهنگ»، «ذات خویش»، «نورخاموش» و «تصویرگران» اشاره کرد.

    پاوند جدا از مباحث حرفه‌ای، از دوستان نزدیک ارنست همینگوی و جیمز جویس بود. ناگفته نماند این شاعر پیشگام به طرفداری از فاشیسم و اظهارت تند یهودستیزانه‌اش شهرت داشت؛ و شاید به همین دلیل هیچ‌گاه شایسته‌ی دریافت جایزه نوبل ادبیات شناخته نشد.‌

    ایسنا

  • نمایش «میگرن» از چهارشنبه

    نمایش «میگرن» از چهارشنبه

    حبیب کاوش» سخنگوی شورای صنفی نمایش در گفت‌و‌گو با فارس درباره برنامه اکران جدید سینماها،گفت: از این هفته چهارشنبه فیلم سینمایی «میگرن» به کارگردانی مانلی شجاعی‌فرد به جای فیلم «بوسیدن روی ماه» اکران می‌شود.

    وی در ادامه به ثبت قرارداد نمایش فیلم‌ها در جلسه امروز اشاره کرد و گفت: امروز قرارداد فیلم‌ «پله آخر» به کارگردانی علی مصفا در گروه سینما آزادی پس از «بوسیدن روی ماه» به ثبت رسید همچنین فیلم «من مادر هستم» پس از «پنهان» در گروه سینمایی آفریقا ثبت شده است.

    وی درباره نمایش فوق‌ا‌لعاده فیلم بغض گفت: شورا تصمیم گرفت فیلم سینمایی «بغض» به نمایشش ادامه دهد و در سالن سینما استقلال فیلم در سانس فوق‌العاده به نمایش گذاشته ‌شود. از این هفته اکران «یکی می‌خواد باهات حرف بزنه» با سرگروه به نمایش خود در سالن‌های سینما ادامه خواهد داشت.

  • گفت‌ و گو با کارگردان مستند روزی روزگاری فوتبال

    در روزهايي كه سينماي ايران چندان فضايي براي درخشش ستاره‌هايش ندارد، نيكي كريمي سراغ تجربه عرصه‌يي رفته كه اتفاق تازه‌يي را در كارنامه او رقم مي‌زند، او كه سال‌ها بازيگر و ستاره سينماي ايران بوده و هست، از چندي قبل ساخت مستندي با موضوع فوتبال را آغاز كرد و در دو روز گذشته نخستين بخش مستند «روزي روزگاري فوتبال» در قالب مجموعه‌يي وارد بازار ‌شد.

    بخش نخست اين مستند به تيم فوتبال فولاد مباركه سپاهان مي‌پردازد و در بخش‌هاي ديگر گفت‌وگويي با مهدي مهدوي‌كيا و منصور ابراهيم‌زاده صورت گرفته و ‌ميهمان ويژه اين قسمت احسان حدادي است.

    به گزارش MrArt.ir، كريمي با ساخت اين مستند در معرض مواجهه با ديدگاه‌هاي متفاوت قرار گرفته است؛ اينكه ستاره سينما مستندي درباره فوتبال بسازد، آگاهي او نسبت به فوتبال، علاقه‌اش به اين حوزه، ديدگاه او درباره فوتبال و… همه مواردي است كه كريمي در گفت‌وگو با  روزنامه اعتماد آنها را تشريح كرد. این گفت و گو برگرفته از سایت روزنامه اعتماد منتشر می شود.

    همواره در اين سال‌ها مي‌دانستيم كه شما به فوتبال علاقه داريد، بارها اظهارنظرهاي مختلف‌تان را در اين مورد شنيده و خوانده بوديم، اما اينكه بخواهيد مستندي در اين زمينه بسازيد، اتفاق دور از انتظاري به نظر مي‌رسيد. چطور شد كه اين تصميم را گرفتيد؟

    از ابتداي سال، فروردين و ارديبهشت با دوستانم، دستياران كارگردان و مديران توليدي كه با آنان كار مي‌كردم نشستيم و صحبت كرديم كه امسال مي‌خواهيم چه كار كنيم. كمي خودم از فضاي سينما خسته شده بودم؛ از اينكه بخواهم بازي كنم و براي آنها زمان بگذارم. همزمان فيلم‌هاي زيادي به من پيشنهاد شد يا سريال‌هايي كه پيشنهادهاي مالي خيلي خوبي هم داشتند، اما احساس من اين بود كه حوصله حضور سرصحنه سريال را ندارم؛ اينكه پنج شش ماه سر يك كار باشم. نمي‌دانم باقي دوستان چطور اين كار را انجام مي‌دهند، من آنقدر به بازيگري علاقه‌مند نبودم كه بتوانم اين كار را انجام دهم. در عين حال سال قبل فيلمنامه‌يي نوشتم كه در وزارت ارشاد بود و منتظر دريافت پروانه ساخت بودم. در اين بين فكر كرديم بايد چه كار كنيم. بازي كه نمي‌خواستم بكنم، چون حداقل تا آن زمان فيلمنامه خوبي به دستم نرسيده بود. تصميم گرفتيم وقت و انرژي‌مان را روي كاري بگذاريم كه به آن علاقه داريم و ديديم كه اين موردي كه به آن علاقه داريم فوتبال است. سرصحنه فيلم «سوت پايان» هر زمان كه بازي‌هاي مهم بود تلويزيوني مي‌گذاشتيم كه بازي‌ها را از دست ندهيم. هميشه فوتبال را دنبال مي‌كردم و معتقد بودم مواردي در اين زمينه وجود دارد كه هيچ‌وقت كسي نمي‌گويد و خواستم اين موضوعات را در فوتبال مطرح كنم.

    اين خستگي از فضاي سينما يا بازيگري به چه دليل بود؟

    چندان مايل نيستم روي اين قضيه تاكيد شود. ما اين طور در نظر گرفتيم كه در سال كاري جديد چه كاري بيشتر به ما لذت مي‌دهد و مي‌توانيم آن را عاشقانه دنبال كنيم. در بدو داستان رويكرد ما چنين بود. وضعيت فيلمنامه‌ها از فيلم‌هايي كه روي پرده است، مشخص است. بيشتر تمركز من روي ساختن و كارگرداني است تا اينكه بخواهم بازي كنم. همين طور كه الان فيلمنامه جديدم پروانه ساخت دريافت كرده است و آن را خواهم ساخت.

    شما قصد داريد با اين مستند فوتبال را در چه سطحي به مخاطب نشان دهيد؟ و فوتبال براي خودتان به چه معني است؟

    من در خانواده‌يي ورزشي به دنيا آمدم. پدرم نه‌تنها قهرمان بوكس آسيا بوده، بلكه تا 10 سال قبل كه از ايران بروند، مربي تيم ملي بوكس ايران بودند. ما دائم به ورزشگاه‌ها مي‌رفتيم و فوتبال هميشه در خانواده ما دنبال مي‌شد و من هم به اين ترتيب به فضاي فوتبال و پيگيري آن نزديك شدم. تصور من اين بود كه وجود اين جذابيت را در فوتبال به مخاطبان نشان دهيم. دنبال آن نيستم كه از اين طريق نظر و ديدگاهي را ارائه كنم. اما مهم‌ترين چيزي كه برايم روشن است، اين نكته است كه دنبال حواشي نيستم. ما مي‌خواهيم طبيعت يك فيلم را نشان دهيم. هدف اين است كه در اين مجله تصويري كه آيكون‌هاي متفاوتي دارد به تيم‌ها و افراد نزديك شويم.يكي از آيكون‌ها تيم‌هاي ليگ برتر است، سراغ اين تيم مي‌رويم، تاريخچه آن را مرور مي‌كنيم، مربي‌ها چه كساني بودند و به جاهايي مي‌رويم كه مردم نرفته‌اند. مثلا به رختكن آنان قبل از بازي مي‌رويم يا شب قبل از بازي با آنان هستيم و همين طور نشان مي‌دهيم كه آناليز تيم‌ها به چه ترتيب است. به دنبال حاشيه‌ها نيستيم. حاشيه‌ها از نظر من خيلي مهم نيست، آنچه اهميت دارد، تمركز روي استعدادهاي موجود است و اينكه به اين استعدادها درست پرداخته نشده است. مي‌خواهم با انرژي خيلي مثبت روي اين استعدادها تمركز كنم.من در خانواده‌يي ورزشي به دنيا آمدم. پدرم نه‌تنها قهرمان بوكس آسيا بوده، بلكه تا 10 سال قبل كه از ايران بروند، مربي تيم ملي بوكس ايران بودند. ما دائم به ورزشگاه‌ها مي‌رفتيم و فوتبال هميشه در خانواده ما دنبال مي‌شد و من هم به اين ترتيب به فضاي فوتبال و پيگيري آن نزديك شدم. تصور من اين بود كه وجود اين جذابيت را در فوتبال به مخاطبان نشان دهيم. دنبال آن نيستم كه از اين طريق نظر و ديدگاهي را ارائه كنم. اما مهم‌ترين چيزي كه برايم روشن است، اين نكته است كه دنبال حواشي نيستم.هدف اين است كه نشان دهيم وقتي آدمي به موقعيتي مي‌رسد چه راهي را طي كرده است. ما در ايران چنين چيزي را كم داريم كه به درستي درك شود چطور يك آدم تبديل به چهره‌يي سرشناس مي‌شود. اغلب ذهنيت اين است كه خيلي ساده اين مسير طي شده است و در نتيجه قدر آدم‌ها دانسته نمي‌شود. به واسطه اين مستند متوجه شدم خيلي از آدم‌ها كساني هستند كه واقعا سختي و رياضت كشيده‌اند تا به اين جايگاه رسيده‌اند. البته كمبودها هم در فيلم ما نشان داده مي‌شود.

    فوتبال سهل و ممتنع است، وقتي وارد آن مي‌شويد متوجه زواياي بسيار آن مي‌شويد. براي ساخت اين مستند مشاوري هم داشتيد كه با او درباره فضاي فوتبال صحبت كنيد و آيا تصور مي‌كنيد رويكرد و نگاه شما در اين مستند با توجه به مسائلي كه به آن اشاره كرديد براي مخاطب هم جذابيت داشته باشد؟

    منتظر شنيدن نظرات مخاطبان هستم، وب‌سايتي براي كار طراحي شده كه به واسطه آن مي‌توان نظرات را گرفت و همچنين از خود فوتبالي‌ها ديدگاه‌ها را دريافت خواهم كرد، اما به طور مشخص مشاوري نداشتم، غير از يكي دو نفر از دوستانم كه اهل فوتبال هستند، يكي دو نفر از خبرنگاران ورزشي، خود فدراسيون به واسطه نقطه‌نظراتي كه داشته، مشاوره‌هايي به من داده‌اند. اين را قبول دارم كه اين كار همانند يك فيلم سينمايي نيست كه بگويم اين نظر من است، كار بايد منتشر شود و به واسطه نظراتي كه دريافت مي‌كنم سراغ موضوعاتي خواهيم رفت.

    يعني در طول كار، شاهد تكميل شدن آن خواهيم بود.

    حتما همين‌طور است. مشخص است كه فيلم از نقطه نظر من ساخته مي‌شود، آن‌طور كه فكر مي‌كنم… اما زواياي زيادي وجود دارد. مانند كسي كه به تازگي وارد سينما مي‌شود، خيلي طول مي‌كشد تا از اين فضا شناخت پيدا كند، اما من مي‌دانم داستان در سينما از چه قرار است. ولي در فوتبال من داستان را شايد نمي‌دانم چيست و فقط به تازگي ورود كرده‌ام؛ به قول ادبيات فوتبالي‌ها، آنها حتي ادبيات‌شان با باقي متفاوت است.

    فوتبال ما دقيقا همانند فرهنگ ما است، اگر در جامعه بي‌تفاوتي مي‌بينيد در فوتبال هم هست، اگر مديريت بدي در سطح جامعه وجود دارد اين موضوع در فوتبال هم قابل رويت است، واكنش‌هاي هواداران همانند واكنش‌هاي مردمي است…

    و البته همه اينها شفاف است و به راحتي مي‌تواني آنها را ببيني، در صورتي كه در سينما خيلي از لايه‌ها پنهان مي‌ماند.

    اتفاقا سوال من همين است كه شما در نظر داريد اين تصاوير را هم به مخاطب خود نشان دهيد؟

    قطعا. اميدوارم كه بتوانم اين كار را هم انجام دهم، فعلا در ابتداي راه هستيم.

    فوتبالي‌ها چطور شما را پذيرفتند؟

    خيلي خوب. برخورد‌ فوتباليست‌ها و آدم‌هاي اهل فوتبال خيلي خوب است. سر تمرين تيم‌ها كه مي‌رويم با برخورد خوب و رويي باز مواجه مي‌شويم. دليل آن اين است كه متوجه شده‌اند ما به دنبال حاشيه نيستيم. هدف اين است كه نشان دهيم وقتي آدمي به موقعيتي مي‌رسد چه راهي را طي كرده است. ما در ايران چنين چيزي را كم داريم كه به درستي درك شود چطور يك آدم تبديل به چهره‌يي سرشناس مي‌شود. اغلب ذهنيت اين است كه خيلي ساده اين مسير طي شده است و در نتيجه قدر آدم‌ها دانسته نمي‌شود. به واسطه اين مستند متوجه شدم خيلي از آدم‌ها كساني هستند كه واقعا سختي و رياضت كشيده‌اند تا به اين جايگاه رسيده‌اند. البته كمبودها هم در فيلم ما نشان داده مي‌شود.

    براساس اين صحبت‌هاي شما مي‌توان چنين جمع‌بندي كرد كه نقد در اين مستند ديده نمي‌شود.

    بله، چون نقدي وجود ندارد. اگر بخواهيم وارد نقد شويم، چه مي‌خواهيم بگوييم. نقد قضيه را به‌شدت سليقه‌يي و شخصي مي‌كند. مثلا نقد چنين مي‌شود كه بگوييم چرا اين تيم نتيجه نگرفته؟ اولا كه فوتبال بالا و پايين بسياري دارد يا اينكه چرا گل زده و نزده؟ تيم‌ها گاه مي‌برند و گاه مي‌بازند. سراغ زندگي شخصي افراد برويم و درباره آن صحبت كنيم؟ در هر حرفه‌يي زندگي‌هاي شخصي داراي موارد پيچيده‌يي است. اصلا دليلي وجود ندارد كه بخواهيم روي اين مسائل تمركز كنيم. من انرژي‌‌ام را روي آدم‌هايي مي‌گذارم كه خيلي حرفه‌يي كار خود را انجام مي‌دهند.

    اما نگاه مردم كمي متفاوت است، آنها به‌شدت دنبال حواشي هستند… شايد اين چيزهايي كه مي‌گوييد براي آنان جذابيت بيشتري داشته باشد و در واكنش‌هايي كه دريافت مي‌كنيد به شما بگويند سراغ اين موضوعات هم برويد.

    بعيد نيست، شايد يك‌بار يك قسمت را به گزارش‌هاي خبري اينچنيني اختصاص دهيم، اما فعلا اين را در برنا‌مه‌مان نداريم.

    شما براي فرهنگ‌سازي سراغ ساخت اين مستند آمديد؟

    اين مستند با حمايت بخش فرهنگي فدراسيون فوتبال ساخته مي‌شود. ديدگاه من چنين است. با گروهي حرفه‌يي اين كار را انجام مي‌دهيم. سعي داريم تصاوير زيبايي داشته باشيم. نمي‌دانم شايد تيم‌ها وقتي با من و گروهم مواجه مي‌شوند اينقدر مرتب جلوه مي‌كنند. اما اگر همين هم باشد، يعني آنان فقط به دليل حضور تيم فيلمبرداري اين نظم را به وجود آورند، باز هم اتفاق خوبي است.

    شايد اين فرهنگ‌سازي در خود فيلم جذاب باشد…

    اعتقاد من اين است كه با انرژي مثبت مي‌توان تحولات را به وجود آورد. به خاطر مي‌آورم زماني كه بازي‌هاي يورو را نشان مي‌داد، لباس‌هاي تيم‌ها در رختكن خيلي مرتب چيده شده بود. حالا زماني كه ما سراغ تيم‌ها مي‌رويم از آنها مي‌خواهيم رختكن كاملا مرتب باشد.

    نكته‌يي كه ممكن است به ذهن بسياري برسد اين است كه اگر افراد نسبت به پيشينه علاقه شما به فوتبال آگاه نباشند، تصور كنند شما سوار بر موج محبوبيت و فراگيري فوتبال وارد اين حوزه شده‌ايد. پاسخ شما به كساني كه چنين نگاهي به مستند شما دارند، چيست؟

    من هيچ‌وقت خودم را آماده جواب دادن به اين ديدگاه‌ها نمي‌كنم. ممكن است هر كسي ديدگاه خود را در قالب نظري ارائه دهد، اما نكته‌يي كه براي خودم روشن است، اين است كه اگر واقعا به فوتبال علاقه نداشتم، اصلا سراغ اين كار نمي‌رفتم. پشتوانه، علاقه و آگاهي نسبت به فوتبال اگر برايم وجود نداشت، نمي‌توانستم اين كار را انجام دهم.

    پس قصد شما اين بوده كه به دليل سال‌ها علاقه به فوتبال كاري براي آن انجام دهيد؟

    ما در مصاحبه‌ها چنين عمل كرديم كه برخلاف جريان مرسوم سراغ حواشي اطراف افراد نرويم. ما روند رشد طي شده توسط آنان را بررسي كرديم.

    به نوعي مي‌توان گفت شما خودتان در مقام يك ستاره سينما، اين موضوع را از نزديك درك كرده‌ايد كه اولا ستاره شدن كار سختي است و از آن سخت‌تر ستاره ماندن است، آنچه اتفاق مي‌افتد، اغلب سنگ‌اندازي است تا حمايت. اينكه ستارگان و قهرمانان بتوانند حيات واقعي خود را داشته باشند و درگير حواشي نشوند به نظر مي‌رسد مساله‌يي است كه به واسطه درك نزديك شما از موضوع در اين مستند نيز مورد توجه قرار گرفته است.

    همين كه مي‌گوييد است… علاوه بر اينها مخاطب به واسطه اين كار وارد ورزشگاه‌ها مي‌شود و همانطور كه من با فوتباليست‌ها مواجه مي‌شوم، با آنان روبه‌رو مي‌شود. درد دل‌هاي فوتباليست‌ها در اين مستند به نمايش گذاشته مي‌شود.

    شما مي‌دانستيد كه در فوتبال ايران كسي از خود فوتبال لذت نمي‌برد؟ هوادار كه مي‌آيد و فحش مي‌دهد و تخليه مي‌شود، داور كه همواره با انتقاد مواجه است و بازيكنان نيز چنين وضعيتي دارند…

    خب اين واقعيتي است كه وجود دارد، مثل سينماگري كه سر صحنه مي‌رود، اما در عين حال چون تخصص‌تان آن كار است، امكان ندارد كه بگوييد اصلا از آن لذت نمي‌بريد. ممكن است بعد از مدتي فوتبال براي افراد حرفه‌يي شود، اما حس و حال منفي و لذت نبردن براي هميشه نيست.

    با توجه به صحبتي كه با آقاي دايي داشتيد و اينكه خودتان ستاره سينما هستيد، تصور مي‌كنيد ستاره سينما بودن سخت‌تر است يا ستاره فوتبال بودن؟

    اين دفعه اولي نبود كه با آقاي دايي صحبت كردم. آقاي دايي به نظر من اسطوره است. همان مقداري كه از آقاي دايي شناخت دارم و اينكه مي‌دانم بازيكن شناخته‌شده ما در آسيا و جهان است، از نگاه من اين اصلا چيز كمي نيست و وقتي با او مواجه مي‌شويد همه اينها را در او مي‌بينيد.

    چه نكاتي در برخوردي كه با آقاي دايي داشتيد برايتان جذاب بود؟

    او فوق‌العاده انساني فروتن و مهربان هستند. با گروه ما و بچه‌هايي كه آنجا بودند برخورد بسيار درستي داشتند.

    تصويري كه رسانه‌ها از او ارائه مي‌دهند با اينها كمي متفاوت است، شما در فيلم‌تان به همين نكاتي كه گفتيد اشاره داريد؟

    نه، ما در همه لحظات بازي با او همراه هستيم.

    نقدي كه درباره كار شما مطرح شده اين است كه سينما بيشتر از فوتبال نياز به فرهنگ‌سازي دارد و چرا نيكي كريمي به عنوان بازيگر سينما وارد عرصه فرهنگ‌سازي در فوتبال آمده؟

    من قصد فرهنگ‌سازي ندارم. اين كار من نيست، من ديدگاه خودم را بيان مي‌كنم و مستند خودم را مي‌سازم.

    اما اين انتظار از كار شما مي‌رود.

    اميدوارم كه چنين باشد. من دوست دارم در جامعه كاري انجام دهم و فكر مي‌كنم اگر دوربين در دستم هست و افرادي در كنارم قرار دارند كه مي‌توانم با آنان فيلمي بسازم، مي‌خواهم از اين موقعيت به بهترين شكل استفاده كنم تا اينكه سر صحنه كاري بروم و بازي كنم.

    معمولا در سينماي ايران بازيگران زن آنقدر دچار مشكلات مي‌شوند كه عمر بازيگري آنان زياد طولاني نيست و به مرور هم كمتر پيشنهاد بازي با آنان مطرح مي‌شود، اما شما در همه اين سال‌ها مشغوليت‌هاي زيادي داشتيد، از ترجمه، مستندسازي تا كارگرداني فيلم بلند و داوري‌ها… و مهم‌تر از همه اينها همواره پشت كارهايتان قرار داشتيد و از آنها حمايت كرده‌ايد.

    نمي‌توانم بيكار بمانم. من بايد ايده‌هايم را پياده كنم. قطعا موانع وجود دارد، اما خوشبختانه با حمايتي كه شد توانستيم اين كار را انجام دهيم.

    مي‌دانستيد كه رشد در فوتبال همانند سينما خيلي دشوار است و گاه به واسطه پرداخت پول اتفاق مي‌افتد.

    نمي‌توان گفت همه چنين هستند يا مثلا درباره مهدي مهدوي‌كيا چنين گفت. يا مثلا من مگر پول دادم و وارد سينما شدم.

    دوره شما خيلي متفاوت از الان بود. اما بستر اصلي كه در فوتبال مهيا است بر همين اساس است كه گفتم. جريان‌هاي رسانه‌يي خيلي تاثير دارند روي تصويري كه از سينما و فوتبال ارائه مي‌شود و به اين ترتيب اين دو شباهت بسيار زيادي دارند.

    در همه جاي دنيا همين‌طور است. ما در اين مستند سراغ تصوير واقعي افراد رفته‌ايم. شباهت فوتبال و سينما از اين نظر است كه هر دو در مقام مربي و كارگردان افرادي را به عنوان هدايتگر دارند، بازيگران و عوامل همانند بازيكنان هستند و همچنين مدت زمان 90 دقيقه بازي فوتبال مشابه 90 دقيقه فيلم است همچنين ابتدا و پاياني و بالا و پايين‌هاي حسي در آن وجود دارد. پروسه‌ رشدي كه افراد بايد بگذرانند تا فوتباليست شوند، همانند سينماگران است.

    اما نكته‌هاي پنهان زيادي هم درباره افراد وجود دارد كه بيان آن مي‌تواند جذابيت بالايي داشته باشد.

    بله، اينها وجود دارد، شايد اگر شما به انجمن معماران هم برويد بگويند فلان معمار مشهوري كه مي‌بينيد چنين پيشينه‌يي داريد، اما مساله ما فقط ورزش است و اينكه اگر افراد مي‌مانند به چه دليل است كه مي‌توانند باقي بمانند.

    مشخص است همان‌طور كه در دنياي بازيگري نخواستيد وارد حواشي شويد، درباره فوتبال هم تمايلي براي ورود به اين حوزه‌ها نداريد.

    دقيقا همين‌طور است.

    شايد دوستداران شما در سينما نگران دور شدن شما از دنياي بازيگري باشند. نگران اين فاصله نيستيد؟

    الان كه «من همسرش هستم» را روي پرده دارم، همچنين فيلمنامه‌ها را مي‌خوانم و اگر فيلمنامه مناسبي دستم برسد آن را مي‌پذيرم.

    اصلا شما فيلمسازي را با مستندسازي و «داشتن و نداشتن» شروع كرديد و خيلي هم از كار شما دور نيست.

    بله، من به ساخت مستند علاقه زيادي دارم.

    ساختار فيلم مصاحبه‌محور است؟

    در بخش‌هايي مصاحبه وجود دارد، مثلا مصاحبه با كاپيتان و مربي و…

    كاپيتان و مربي را از تيم‌هاي مختلف انتخاب كرده‌ايد؟

    بله، براي اينكه يك دي‌وي‌دي داراي تنوع باشد.

    محدوديتي براي انتخاب تيم‌ها نداشتيد از سوي فدراسيون؟

    نه، دستم كاملا در اين زمينه باز بود.

    مي‌توانيد به مخاطب خطي از تفكري كه به واسطه شما وارد اين كار شده، اشاره كنيد؟

    اسم كار ما «روزي روزگاري فوتبال» است، اين بيانگر آن است كه يك گروه حرفه‌يي سينما سراغ فوتبال رفته‌اند.

    عنوان مستند را از كتاب حميدرضا صدر برداشتيد؟

    نه، دقيقا به خاطر تلفيق سينما و فوتبال اين عنوان انتخاب شد، اما در نيمه راه با آقاي صدر مواجه شدم و متوجه وجود اين كتاب شدم و خودشان هم اعلام كردند مخالفتي با انتخاب اين عنوان ندارند.

    با چند دوربين كار مي‌كنيد؟

    سه دوربين، زمان بازي اين دوربين‌ها آزاد است و زمان مصاحبه‌ها يك دوربين من را مي‌گيرد و دو دوربين هم مصاحبه‌شونده را.

    شكل كارگرداني اين مستند با «داشتن و نداشتن» و سه فيلم سينمايي‌تان چقدر تفاوت دارد؟

    ما از ابتدا فرمي را براي ساخت مستند در تيم طراحي كرديم، اما مهم‌ترين نكته برايم اين است كه به لحاظ روايي بتوانيم به درستي به موضوع نزديك شويم. ابتدا به استان نزديك شويم و در ادامه به تيم‌‌ها. مستندهاي فوتبالي زيادي با دستيارانم ديدم. خيلي دوست دارم شكل بصري فيلم خوب باشد و بخش مهمي طراحي سوال‌ها است كه البته اين كار دشوار است.

    مخاطب خاصي را براي اين كار در نظر گرفتيد؟

    واقعا نمي‌دانم، يك بخش مي‌توانند طرفداران فوتبال باشند و گروهي هم دوستداران كارهاي من.

  • تغییر نام یکی از شهرهای نیوزلند به خاطر فیلم هابیت

    تغییر نام یکی از شهرهای نیوزلند به خاطر فیلم هابیت

    یکی از شهرهای نیوزلند با نام ولینگتون به مناسبت اکران فیلم جدید پیتر جکسون با نام هابیت به مدت یک هفته تغییر نام می دهد.

    هابیت که درواقع پیش درآمد مجموعه فیلمهای پرهزینه و مشهور ارباب حلقه ها است در این کشور فیلمبرداری شد و ماه آینده برای اولین بار در شهر ولینگتون اکران خواهد شد.

    مقامات این شهر تصمیم دارند از این فرصت بزرگ بخوبی استفاده کنند به همین دلیل در نظر دارند مراسم متعددی به همین مناسبت در شهرشان برگزار کنند . آنها تصمیم دارند یک فرش قرمز ۵۰۰ متری پهن کنند و علاوه براین ، قصد دارند ال سی دی های بزرگ در سراسر شهر نصب کنند تا طرفداران فیلم هابیت بتوانند بطور مستقیم مراسم افتتاحیه را تماشا کنند . علاوه براین مجموعه سه گانه ارباب حلقه ها هم بصورت رایگان در این شهر پخش خواهد شد.

    نام شهر نیز به مدت یک هفته عوض می شود و در این مدت ” میدل ارث” نامیده می شود. فرودگاه بین المللی ولینگتون هم به همین مناسبت یک مهر جدیدبا موضوع هابیت طراحی کرده اند و در طول این هفته پاسپورت های مسافران را با این مهر مزین می کنند.

    مراسم افتتاحیه هابیت در تاریخ ۲۸ نوامبر برگزار خواهد شد.

    مترجم: فرشته مشاور

  • سخت ترین فیلمی که گلشیفته فراهانی بازی کرد

    سخت ترین فیلمی که گلشیفته فراهانی بازی کرد

    جایزه بهترین بازیگر زن در بخش افق های تازه ( فیلم های اول و دوم کارگردانان) برای گلشیفته فراهانی بخاطر بازی در نقش زن افغانی که شوهر مجاهدش در کما به سر می برد و این زن ناگفته های زندگی اش را بر بالین او باز می گوید.

    به گزارش MrArt.ir، مصاحبه محمد عبدی با گلشیفته فراهانی در حاشیه جشنواره ابوظبی در سایت بی بی سی منتشر شد.

    فکر می کنم این شخصیتی بود که خیلی با تو تفاوت داشت، یعنی باید کاملاً می رفتی در جلد یک آدم دیگر که هیچ شباهتی به خودت نداشت.

    خیلی جالب است که این را می گویی، همه این طرف آبها فکر می کنند که زندگی خود من شبیه این نقش است.

    چطور این نقش را پیدا کردی و به آن نزدیک شدی؟

    فکر می کنم کار بازیگر اساساً ساختن شخصیت هایی است که به او دور هستند؛ هر چه دورتر بهتر… من در ایران خیلی شخصیت های دور از خودم بازی کردم، مثل نقش مادر در فیلم میم مثل مادر که خیلی دور بود به من، یا در اشک سرما که چوپان بود و باز خیلی دور بود از من. نقشم در سنگ صبور هم از من فاصله داشت، اما المان هایی هست که شخصیت را می سازد، یعنی آدم شخصیت را نمی سازد، درها را باز می گذارد تا شخصیت وارد آدم بشود. قبل از فیلمبرداری با ژان کلود کاریر دو هفته کار را خواندیم و با عتیق رحیمی خیلی درباره اش صحبت کردیم، درباره تمام بالا و پائین های این شخصیت و نقاطی که تکامل پیدا می کند، شامل صدایش که از دماغ حرف می زند، یا از شکم یا از سینه و نوع ایستادن او و همه جزئیات کوچک و بزرگ.

    رمان را قبلاً خوانده بودی؟

    بله.

    اولین باری که خواندی حست چه بود؟

    فکر کردم هیچ کس جز من نمی تواند و نباید این نقش را بازی کند!

    بخاطر بازی در فیلم رمان را خواندی یا قبلاً خوانده بودی؟

    قبلاً خوانده بودم اما می دانستم که می خواهند یک فیلم بر اساس آن بسازند. رمان را به انگلیسی خواندم و خیلی متحول شدم و فکر می کردم من باید این نقش را بازی کنم.

    از پس لهجه افغانی چطور برآمدی؟

    خیلی مواقع دیده بودم که وقتی ایرانی ها نقش افغان ها را بازی می کنند، افغانی ها می گویند که اینها ادای افغانی را در می آورند. ما تصوری از لهجه افغانی داریم که اصلاً با اصل آن خیلی تفاوت دارد. خیلی رویش کار کردم و به هر حال کارم موسیقی هم هست و پیش از این هم خیلی فیلم ها با لهجه های کردی یا فیلم های انگلیسی و فرانسوی بازی کردم و با لهجه ها و آواهای مختلف آشنایی داشتم و به افغانی هم مثل یک زبان دیگر نگاه کردم. نمی خواستم طوری بشود که افغان ها بگویند من ادای آنها را در آورده ام. الان هم خوشبختانه افغان ها راضی هستند و باورشان نمی شود. عتیق هم خیلی سخت می گرفت. یک کلمه این طرف و آن طرف که می شد، می گفت دوباره می گیریم. برای لهجه خیلی پافشاری داشت که درست در بیاید.

    در یکی از این نمایشها گفتی که کامل ترین فیلمت است.

    گفتم سخت ترین فیلمی است که تا بحال بازی کرده ام. شاید فیلمی است که از همه فیلم های دیگر فشار بیشتری بر من وارد کرد برای در آوردن این پرسوناژ.

    از چه جهت؟

    فشار روحی.

    یعنی رفتی در دل شخصیت؟

    بله. این شخصیت خیلی من را محصور کرد، بیش از تمام شخصیت هایی که قبل از این بازی کرده ام، خیلی بیشتر.

    اثر نقش هنوز باقی است؟

    بعضی از مواقع از خودم سوال می کنم که ماها شبیه نقش هایی می شویم که بازی می کنیم یا نقش هایی که شبیه ما هستند را به ما پیشنهاد می کنند. نمی دانم که یک چیزهایی از گلشیفته شبیه این نقش است یا من شبیه این نقش شده ام. به هر حال زنی است که به دنبال یک آزادی فکری و روحی است و به دنبال این است که بگردد و ببیند کیست. شاید من هم این جنگ را با خودم دارم و می خواهم ببینم که کی هستم در زندگی.

    بجز این جنگی که گفتی، چه چیز این شخصیت برای تو جذاب است؟

    فکر می کنم کمتر آدم هایی در دنیا می توانند در چنین موقعیتی قرار بگیرند. خیلی کم پیش می آید که زنی در برابر مردی باشد که نیمه مرده است و آن هم در افغانستان که به هر حال فشار روی زن ها خیلی زیاد است و این تکاملی که در این زن وجود دارد که در اول فیلم یک زن معمولی افغانی است که هیچ قدرتی از خودش ندارد تا انتهای فیلم که به یک انفجار می رسد، تکامل این شخصیت سرعت بالایی دارد. این تکامل نقش یک چرخش نود درجه است. این خودش یک چالش بازیگری بود. چالش نقش خیلی زیاد بود. این چالشی بود که برای من وجود داشت و هر چه بیشتر باشد نقش برای من جذاب تر است.

    فکر می کنی شخصیت فیلم چقدر به شخصیت رمان شباهت دارد؟ تفاوت عمده ای حس می کنی؟

    این کتاب فیلم شد و بعد ممکن است تئاتر شود، اما در هر بستر یک شخصیت تازه خلق می شود. همان داستان است ولی زن دوباره آفریده خواهد شد. به نظرم همان داستان را فیلم کردیم، اما فکر می کنم تغییرات کوچکی اتفاق می افتد که کامل تر می شود. عتیق همیشه این را این گونه جواب می دهد که فیلم می سازد تا بفهمد که کتاب را خودش چگونه نوشته است. شاید من هم با بازی کردن این نقش، این زن را بیشتر درک کردم. فکر می کنم چیزهایی را که می شد در سینما به این داستان اضافه کرد، اضافه کردیم. مثلاً در صحنه هایی این زن دارد حرف های خیلی بدجنسانه ای می زند اما با دستش شوهر را نوازش می کند. در سینما این خیلی راحت تر از ادبیات بیان می شود.

    در ابتدای فیلم فکر می کنیم که این یک زن معصوم افغان است اما رفته رفته می فهمیم حتی بچه هایش هم از آن شوهرش نیستند. به نظرت این شخصیت در طول فیلم تکامل پیدا می کند یا این که ما کم کم او را می شناسیم؟

    اول این که بگوئیم در ابتدا معصوم است و بعد می فهمیم که بچه ها هم مال شوهرش نیستند، کاملاً بر ضد این فیلم است، برای این که فیلم می گوید این معصومیت که شما فکرش را می کنید. . .

    نه منظورم معصومیت به تعبیر کلاسیک و نزد عامه مردم است، نه از نظر من. . .

    بله همان معصومیتی که عامه مردم فکر می کنند. فیلم می گوید که انسان ها در شرایط مختلف چه کارهایی می توانند بکنند که خود را از مخمصه هایی نجات بدهند و این زن هم تنها کاری که کرده این است که خودش را نجات داده. راه چاره پیدا کرده برای خودش تا اتفاقاتی که برای عمه افتاده، برای او نیفتد… فکر می کنم شخصیت این زن تکامل پیدا می کند چون می تواند درباره این مسائل حرف بزند، درباره چیزهایی که هرگز نمی توانسته درباره آنها حرف بزند. سوال اساسی همان طور که عتیق می گوید در غرب «بودن یا نبودن» است و در شرق «گفتن یا نگفتن». غربی ها می گویند To be or not to be و ما می گوئیم To say or not to say. همه ما حرف های ناگفته ای داریم که جرات زدنش را نداریم، برای این که فرهنگ ما همه اش درباره این گفتن یا نگفتن است، برای این که بخاطر آن می توانیم جان خودمان را از دست بدهیم. در غرب چه کسی برای گفتن می تواند جانش را از دست بدهد؟ فقط مائیم که بخاطر گفتن یک حرف می رویم بالای دار.

    برداشت خودت از پایان فیلم چیست، چون یک نوع پایان باز است که هم می تواند تلخ باشد و هم شیرین. لبخندی روی لبت هست.

    به هر حال زن زنده است و نمرده و این برای من تلخ نیست. او رسید به جایی که می خواست و نمرد. زنده است. این برای من خیلی خوشایند است.

    و یک عشق؟ چون پسر افغان هم آنجا حضور دارد.

    فکر نمی کنم آینده ای برای این دو شخصیت وجود داشته باشد. فکر نمی کنم اما امیدوارم برایشان ولی به هر حال این زن دیگر آن زن سابق نخواهد بود.

  • اجرای متفاوت گروه آریان و بنیامین در پاییز ۹۱

    اجرای متفاوت گروه آریان و بنیامین در پاییز ۹۱

    رجب پور گفت: امیدواریم تدبیر و نگاه مسئولین دفتر موسیقی به اینگونه آثار تغییر کند و بتوانیم هر چه سریعتر مجوز آلبوم این دو گروه موفق و پرطرفدار را اخذ کنیم.»

    محسن رجب پور مدیرعامل شرکت فرهنگی هنری «ترانه شرقی» ومدیر برنامه موفق گروه «آریان» و«بنیامین بهادری» در گفتگو با شبکه ایران از اجرای جالب و متفاوت گروه آریان و بنیامین در کنسرت پاییزه این دو گروه خبرداد.

    وی گفت:«در اجرای ۱۱ و ۱۲ آبان ماه ۹۱ بنیامین بهادری که در سالن میلاد نمایشگاه بین المللی برگزار خواهد شد،این خواننده قطعاتی را که مجوز داشته اند اما منتشر نشده وهمچنین قطعات منتشر شده آلبوم های گذشته اش را اجرا خواهد کرد.»

    رجب پور افزود:«در کنسرت پاییزه بنیامین طرفداران ان هنرمند همچون گذشته شاهد اجرایی متفاوت خواهند بود.»

    مدیربرنامه بنیامین بهادری اظهار داشت:«بنیامین بعد از اجرای کنسرت در تهران (۱۳ آبان ماه) دو اجرا در بندر عباس خواهد داشت.»

    رجب پور درباره اجرای گروه آریان گفت:« گروه آریان نیز که همیشه اجراهایشان دارای موضوعات جذاب غیر موسیقایی مانند میان پرده ها بوده است،قرار است در اجرای پاییزشان که ۱۸ و ۱۹ آبان ماه در مرکز همایش های برج میلاد تهران برگزار می شود قطعات جدیدی همراه با تغییرات جدید در کنسرت اجرا خواهد شد.»

    وی ادامه داد:«در حال حاضر مشغول برنامه ریزی هستیم تا یک کنسرت شاداب و متفاوت را برای طرفداران آریان رقم بزنیم.»

    مدیربرنامه گروه «آریان» و«بنیامین بهادری» درباره زمان انتشارآلبوم های این دو هنرمند گفت:«آلبوم گروه آریان همچنان در انتظار مجوز است و هنوز اتفاق جدی برای این آلبوم نیفتاده است.»

    وی افزود:«امیدواریم تدبیر و نگاه مسئولین دفتر موسیقی به اینگونه آثار تغییر کند و بتوانیم هر چه سریعتر مجوز آلبوم این دو گروه موفق و پر طرفدار را اخذ کنیم.»

    ندا سیجانی

  • نقاشی منیر صحت با عنوان لحظه ها در گالری احسان

    درباره نمایشگاه…

    لحظه ها
    سايه های قاب شده اشياء يا شبحي توسط پنجره اي برتن ديوار يا روي ميز اتاقم و ثبت لحظه اي از اين تصاوير، دغدغه من، ودرنگ من، از تصاوير اوهام گونه اطاق و پيرامون نزديك  من است.

    پيراموني محدود وبي رنگ چون شبحي در حال تبخير يا تكه اي سرب در حال ذوب شدن كه توان جلوگيري ازمسخ شان را ندارم. پس با آنان همراه ميشوم تا در لحظه شهودي بين من و سايه و مسخ، زمان را متوقف كنم. تا براي خود دنيایی ديگرگونه بيآفرينم.

    حامد بهروزکار

    ساعات بازدید 16.30 الی 20 همه روزه خواهد بود.

    نمایشگاه نقاشی خانم منیر صحت با عنوان لحظه ها، از 12 آبان الی 17 آبان در گالری احسان برپا خواهد بود.

    مکان: آجودانیه -14 شرقی – شماره 22 تلفن: 22286143

  • عاطفه تهرانی و سه پروژه جدید تئاتر

    عاطفه تهرانی و سه پروژه جدید تئاتر

    عاطفه تهرانی پس ازمدتی دوری از تئاتر از اجرای سه پروژه جدید خبر داد.

    این کارگردان و بازیگر تئاتر گفت: نمایش «وقتی وودی آلن، مادام بوواری را ترجیح می‌دهد» نوشته سجاد افشاریان را برای اجرا در جشنواره تئاتر فجر آماده می‌کنم.

    تهرانی درباره این نمایشنامه توضیح داد: این اثر یک کار رئال و کمدی است و هر چند کاراکتر اصلی آن «مادام بوواری» و متعلق به آن رمان است اما داستان نمایش ما ربطی به رمان «مادام بوواری» ندارد، ما فقط یک ایده کمدی را از آن رمان گرفته‌ایم.

    او که این نمایش را به طور مشترک با نوید هدایت‌پور کارگردانی می‌کند، درباره گروه بازیگران آن گفت: سعید چنگیزیان، کاظم سیاحی، مازیار سیدی،‌ نوید هدایت‌پور و خودم در این نمایش بازی می‌کنیم.

    به گفته‌ی تهرانی، طراحی صحنه این نمایش را سیامک احصایی انجام می‌دهد و ساخت موسیقی آن نیز بر عهده فرزاد فخرالدینی و حامد حمیدزاده است. ضمن اینکه مریم عزیزی به عنوان طراح لباس با اجرای این نمایش همکاری دارد.

    عاطفه تهرانی همچنین از اجرای نمایش «ایوب» در مجموعه تئاتر شهر خبر داد و گفت: چندی پیش این نمایشنامه را ارائه کرده بودم و مدتی بعد از طرف تئاتر شهر تماس گرفتند و گفتند این نمایش را برای اجرا در سال آینده تصویب کرده‌اند.

    تهرانی گفت: متن این نمایش برگرفته از قرآن و داستان‌های دیگر مربوط به حضرت ایوب پیامبر است و ما آن را در قالب یک کار حرکتی به صحنه می‌بریم.

    او همچنین قصد دارد، نمایش «مثال جزیی» را به عنوان یک کار حرکتی دیگر آماده اجرا کند.

    نویسنده، طراح و کارگردان این نمایش عاطفه تهرانی است و دو بازیگر دارد که با حضور یک مرد بسیار قدبلند و یک آدم کوچولو اجرا می‌شود.

    تهرانی که تصمیم دارد این نمایش را فروردین ماه اجرا کند درباره داستان و مکان اجرای این نمایش به ایسنا گفت: داستان این اثر درباره زمان است اما هنوز مکان دقیق اجرای ما مشخص نیست.

  • داوری تهمینه میلانی در فستبوال «مالاتیا» ترکیه

    داوری تهمینه میلانی در فستبوال «مالاتیا» ترکیه

    تهمینه میلانی کارگردان سینمای ایران جهت داوری فستیوال «مالاتیا» و مروری بر آثارش به ترکیه می‌رود.

    دراین فستیوال که 8 تا 15 نوامبر (18 تا 25 آبان ماه) برگزار خواهد شد، فیلم‌های «دوزن»، «نیمه‌ی پنهان»، «واکنش پنجم»، «تسویه حساب، «سوپر استار» و «یکی از ما دونفر » به زبان ترکی به نمایش عموم در خواهد آمد.

    آن‌طور که در بیوگرافی این کارگردان آمده است: تهمینه میلانی در سال ۱۳۳۹ در شهر تبریز به دنیا آمد. در دوران دبیرستان به تهران نقل مکان کرد و در دبیرستانهای شرف و مرجان به ادامه تحصیل پرداخت. سال ۱۳۵۷ در رشته برق دانشگاه تبریز قبول شد. هم‌زمان با پیروزی انقلاب و بسته شدن دانشگاه‌ها به تهران بازگشت و در رشته معماری دانشگاه علم و صنعت مشغول به تحصیل گردید. با بسته شدن دانشگاه‌ها حضور در جلسات شعرخوانی، نمایش فیلم و از فعالیت‌هایی این قبیل را برگزید. در یکی از این جلسات بود که با مسعود کیمیایی آشنا گردید و توانست نظر موافق او را در دستیاری وی در کارگاه آزاد فیلم جلب نماید، سرانجام به عنوان منشی صحنه فیلم «خط قرمز» برگزیده شد. با باز شدن دانشگاه‌ها در کنار کار در کارگاه آزاد فیلم به ادامه تحصیل پرداخت. او که به آرامی به کار در سینما آشنا می‌شد شروع به نوشتن فیلمنامه (اگر فردا بیاید، دوستت دارم مادر، عشق و مرگ و …) و کار در دیگر فیلمها (ای ایران، جهیزیه‌ای برای رباب، دل نمک و …) کرد.

    اولین فیلم او «بچه‌های طلاق» جایزه بهترین فیلم اول را در جشنواره فجر برد، از آثار دیگر او می‌توان به «افسانه آه» و «دیگه چه خبر»، «آتش بس» و… اشاره کرد.

  • گزارش کامل از کنسرت‌ هایی که در راه‌ اند

    گزارش کامل از کنسرت‌ هایی که در راه‌ اند

    کنسرت بابک جهانبخش 12 آبان در سالن همایش‌های برج میلاد تهران برگزار خواهد شد.

    این اجرا در دو سانس 18 و 21 به روی صحنه خواهد رفت و مخاطبان برای حضور در این اجرا باید بلیت‌های 30 تا 100 هزار تومانی تهیه کنند.

    بابک جهانبخش به تازگی آلبوم «من و بارون» را منتشر کرده است.

    ***

    علی عبدالمالکی 10 آبان به سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی می‌رود. این اجرا در دو سانس 19 و 22 برگزار خواهد شد و بهای بلیت‌های اجرا 40 تا 120 هزار تومان اعلام شده است.

    ***

    کنسرت سنتی گروه «سواران» به خوانندگی اشکان کمانگری و سرپرستی میدیا فرج نژاد 11 و 12 آبان ماه در تالار ایوان شمس برگزار می‌شود.

    قیمت بلیت‌ها 35 تا 50 هزار تومان و ساعت برگزاری اجرا ساعت 19 است.

    ***

    سهراب پاکزار خواننده پاپ دیگری است که 21 آبان در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی به روی صحنه می‌رود.

    بسیاری از خوانندگان پاپ و تعدادی از گروه‌های موسیقی ایرانی و کلاسیک بار دیگر ساز و آواز خود را در سالن‌های تهران کوک ‌می‌کنند و آثار جدیدشان را به گوش مخاطبانشان خواهند رساند.

    زمان اجرا ساعت 21:30 است و بهای بلیت‌ها 30 تا 100 هزار تومان برآورد شده است.

    ***

    تالار رودکی هم 8 و9 آبان میزبان کنسرت کلاسیک گروه آوازی «ماهان» است که هرشب ساعت 20 و با بلیت‌های 15 هزار تومانی برگزار می‌شود.

    ***

    اما 22 آبان نوبت حمید عسگری است که به سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی برود، کنسرت او ساعت 21:30 و با بلیت‌های 30 تا 80 هزار تومانی برگزار می‌شود.

    ***

    محسن یگانه که از انتشار آلبوم جدیدش با عنوان «حباب» زمانی نمی‌گذرد به برج میلاد تهران خواهد رفت و در دو سانس 18 و 21:30 اجرایش را به صحنه می‌برد.

    بهای بلیت‌های این اجرا 30 تا 90 هزار تومان اعلام شده است.

    ***

    همچنین، کنسرت پاپ گروه شهاب و ایمان 18 آبان در اریکه‌ایرانیان برگزار می‌شود، این اجرا ساعت 21:30 برگزار می‌شود و قیمت بلیت‌ها 30 تا 60 هزارتومان خواهد بود.

    ***

    این در حالی است که مازیار فلاحی رکورد دار کنسرت‌های پاپ 15 و 16 آبان در سانس‌های 18:30 و 21:30 در برج میلاد تهران به صحنه می‌رود.مخاطبان برای حضور در این اجرا باید بلیت‌های 30 تا 90 هزار تومانی تهیه کنند.

    همچنین آلبوم «قلب یخی» تنها آلبوم رسمی این خواننده پاپ برای بار دوم بازنشر شده است.

    ***

    کنسرت سنتی گروه «نقش» با آهنگسازی امیر حسن شریفی 19 آبان در فرهنگسرای نیاوران برگزار می‌شود، این اجرا ساعت 18:30 به روی صحنه خواهد رفت و بهای بلیت‌ها 20 هزارتومان است.

    ***

    کنسرت آذری رحیم شهریاری با همراهی گروه «آراز» 11 و 13 آبان در اریکه ایرانیان برگزار می‌شود، این اجرا در دو سانس 19 و 21:30 و با بلیت‌های 30 تا 80 هزارتومانی به روی صحنه خواهد رفت.

    ***

    اما علی لهراسبی دیگر خواننده پاپی است که 23 آبان ساعت 18 و 21:30 کنسرت می‌دهد، قیمت بلیت‌های این اجرا 30 تا 100 هزار تومان است.

    ***

    همچنین، احسان خواجه‌امیری که قرار بود 7 و 8 و 9 و 11 آبان در سالن همایش‌های برج میلاد تهران به روی صحنه برود به دلیل استقبال مخاطبان 13 آبان نیز کنسرت خواهد داد.

    رهبری کنسرت احسان خواجه امیری بر عهده زایا سلیمان خواهد بود و قطعاتی از موسیقی پاپ برای مخاطبان اجرا خواهد شد.

    قرار است در این کنسرت احسان خواجه‌امیری قطعاتی جدید از آلبوم «عاشقانه‌ها» را نیز برای مخاطبانش اجرا کند.

    ***

    گروه موسیقی «آریان» هم که قرار بود، 19 آبان در دو سانس و 18 آبان در یک سانس به روی صحنه بروند، اجرای خود را برای سانس ساعت 18 روز 18 آبان تمدید کردند.

    در این اجرا که با خوانندگی علی پهلوان و پیام صالحی همراه خواهد بود، گروه «آریان» قطعاتی از موسیقی پاپ و آلبوم‌های که تاکنون داشته‌اند را برای مخاطبانشان اجرا خواهند کرد.

    همچنین، این گروه موسیقی پاپ چندی پیش دو تک تراک با عنوان «تا ابد» و «تو که با من باشی» را در اینترنت منتشر کرده‌اند که در سایت‌های معتبر موسیقی قابل دانلود است.

    ***

    تور کنسرت‌های علی قمصری و علیرضا قربانی در آبان ماه به تهران می‌رسد، این اجرا 19 و 20 آبان در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی به روی صحنه خواهد رفت و قطعاتی از موسیقی ایرانی برای مخاطبان اجرا خواهد شد.

  • «باغ آلبالو» برای چندمین‌ بار برای اجرا پیشنهاد شد

    «باغ آلبالو» برای چندمین‌ بار برای اجرا پیشنهاد شد

    همایون غنی‌زاده که مدت‌هاست دغدغه اجرای نمایش «باغ آلبالو» را دارد برای چندمین بار این نمایشنامه را به مجموعه تئاتر شهر ارائه کرد.

    به گزارش MrArt، این کارگردان تئاتر به ایسنا، گفت: برای چندمین بار نمایشنامه «باغ آلبالو»ی چخوف را برای اجرا در تالار اصلی مجموعه تئاتر شهر ارائه کرده‌ام و منتظر پاسخ آن‌ها هستم.

    غنی‌زاده ادامه داد: بارها پیشنهاد اجرای این نمایش را در تالار اصلی مطرح کردم و حدود دو سال پیش هم متن و هم طرح اجرای این نمایش را به تئاتر شهر دادم و تا آنجا که خبر دارم در شورای هنری پیشین تئاتر شهر این طرح مطرح شده و گویا مورد موافقت قرار گرفته بود اما نمی‌دانم چرا به من خبری ندادند و در آخرین لحظات اجرای این اثر لغو شد.

    کارگردان نمایش‌های «کالیگولا» و «آنتیگونه» که اخیرا بار دیگر نمایشنامه «باغ آلبالو» را ارائه کرده است، اظهار امیدواری کرد: شرایط اجرای این نمایش فراهم شود.

    او که آخرین حضورش در تئاتر شهر به سال 86 برمی‌گردد درباره سرانجام اجرای نمایش «ددالوس و ایکاروس» که قرار بود به مدتی طولانی به صحنه برود به ایسنا گفت: فعلا ترجیح می‌دهم درباره بقیه نمایش‌هایم سکوت کنم. به دوستان فرصت می‌دهم تا درباره این موضوع تصمیم‌گیری کنند و نیازی به انجام مصاحبه در این زمینه نمی‌بینم.

    به گزارش مستر آرت، همایون غنی‌زاده اخیرا نمایش «ددالوس و ایکاروس» را برای دومین بار در تالار «حافظ» به صحنه برد،او در نظر داشت این نمایش را به مدت طولانی اجرا کند که این شرایط فراهم نشد.