نویسنده: سردبیر

این روزها دیگر متوقف شدن اجرای یک نمایش حتی اگر در میانه اجرا باشد، مساله‌ی عجیبی نیست.

ناکامی نمایش‌ها خیلی هم ارتباطی به سالن یا حتی تعداد اجرای شان ندارد. مثلا فرقی نمی‌کند نمایشی در «تئاترشهر» یا «ایرانشهر» 30 اجرا داشته باشد یا اینکه دو اجرای محدود در سالن «انتظامی» خانه هنرمندان داشته باشد. به هر حال هر دو مشمول قانون «اجرا نکنید» می‌شوند.

مثلا مخاطبان گروه تئاتر «لیو» در چند ماه اخیر بارها شاهد بوده‌اند که اجرای مونولوگ‌های این گروه یا میکرو تئاترهایش با ممانعت روبه رو شده است. حالا دیگر تماشاگران این گروه می‌دانند صرف تخصصی بودن یک پروژه مانند «میکروتئاتر» که هر ماه، دو اجرا برای تماشاگران محدودی دارد به معنای بالا رفتن ضریب اطمینان این نمایش نیست.

این تماشاگران البته بعد از اینکه دو «میکرو تئاتر»، «رنگ‌های گرم» کار مهدی کوشکی و «نگران نباش» کار حسن معجونی در فرهنگسرای ارسباران اجازه اجرا پیدا نکردند، خیلی از اجرا نشدن مونولوگ «کاسپاس فردوسی‌پور» به کارگردانی حسن معجونی در تالار «انتظامی» خانه هنرمندان شوکه نشدند. در مورد این نمایش اخیرا آنچه شاید کمی تعجب برانگیز بود‌، این بود که این نمایش همانگونه که از نامش پیداست،‌ نگاهی به فوتبال داشت و دیگر نکته قابل‌تامل گفته می‌شود این نمایش بدون بازبینی رد شده است.

اما هومن سیدی در میانه‌ی اجرا، نمایش محیطی‌اش «روایت ناتمام یک فصل معلق» متوقف شد.

هرچند همان زمان گفته شد مشکل این نمایش به حضور یکی از بازیگران زن مربوط می‌شود و گروه می‌تواند با بازیگر دیگری اجرایش را ادامه بدهد،‌این پرسش همچنان باقی ماند که مگر شورای نظارت که پیش از اجرای نمایش‌ها‌،آنها را بازبینی نمی‌کند؟ چرا همان زمان به گروه اجرایی پیشنهاد بازیگر جایگزین ندادند؟!

مشابه این اتفاق برای نمایش «کابوس نامه» هم افتاد نمایشی که در موزه زمان اجرا می‌شد ناگهان بعد از 15 اجرا متوقف شد اما خوشبختانه حکایت توقف اجرای این نمایش،حکایت جالبی بود بعد از سه شب توقف، اجرای این نمایش از سرگرفته شد.

جالب اینجاست بعد از هر توقف‌،هم مدیران وهم هنرمندان سکوت می‌کنند و ترجیح می‌دهند با مطبوعات صحبتی نکنند تا به گفته خودشان ماجرا بدتر نشود.

به گزارش ایسنا، مساله‌ی توقف نمایش‌ها از مرزهای تهران هم فراتر رفته است، تماشاگران دیگر شهرها برایشان نهادینه شده است که ممکن است یک نمایش با وجود داشتن مجوز اجرا و علم رغم اطلاع رسانی به صحنه نرود! این وضعیتی است که برای نمایش «خشکسالی و دروغ» پیش آمد.

محمد یعقوبی که این نمایش را دو دوره در تهران اجرا کرده است به دعوت تهیه کننده‌ای خصوصی با گروه بازیگرانش به شیراز رفت اما وقتی به سالن اجرا مراجعه کردند روی در سالن کاغذی چسبانده شده بود که نمایش به دلیل عدم حضور بازیگرانش اجرا نمی‌شود!

این کارگردان برخلاف برخی از همکارانش سکوت نکرد و گفت: «پیگیر احقاق حقوق خود و تهیه کننده خصوصی این نمایش است.» نکته جالب در این ماجرا آن بود که مسئولان شیراز‌، تهران را موظف به پاسخگویی می‌دانستند و مسئولان تهران‌، شیرازی‌ها را! به هر حال مهم این بود که «خشکسالی و دروغ» هم در لیست نمایش‌های ناکام قرار گرفت.

اما شاه آبادی معاون هنری وزارت ارشاد اخیر در پاسخ به سوال خبرنگار ایسنا مبنی بر لغو بعضی از تئاترهای روی صحنه توضیح داد: در مورد تئاترهایی که مجوز اجرا گرفته‌اند باید گفت که مجوز ما معتبر بوده و تا پایان نمایش روی صحنه تئاتر ادامه خواهد داشت.

وی خاطرنشان کرد: اگر در بعضی از موارد متوجه شویم که نمایشی که روی صحنه رفته با آنچه که ما مجوز داده‌ایم مغایر باشد، مجوز نمایش لغو خواهد شد.

شاه‌آبادی با بیان اینکه از آنجا که تئاتر نمایش زنده بوده و با سینما فرق دارد اضافه کرد: ممکن است یک متنی در نمایش با ترکیب خاصی توسط بازیگر خوانده شود و معانی مختلفی پیدا کند که در این صورت اقدامات این چنینی صورت خواهد گرفت.

کنسرت بهداد بابایی نوازنده سه‌تار و ردیف‌دان که قرار بود 18 آبان در سالن پتروشیمی تبریز برگزار شود، به رغم طی مراحل دریافت مجوز، با عدم همراهی مسئولان ارشاد تبریز لغو شد.

بابایی ضمن اعلام این مطلب به ایسنا، گفت: وقتی مدیر برنامه‌های این کنسرت به من اطلاع داد که برنامه لغو شده است، دچار حیرت شدم، چرا که فکر نمی‌کردم برای یک دونوازی ساده(سه تار و تنبک) هم مشکلاتی بوجود آید.

بابایی در پاسخ به این پرسش که دلیل لغو کنسرت چه بود، گفت: به صورت کتبی به ما چیزی ندادند اما گفتند، از آنجا که نزدیک ایام محرم هستیم، صلاح است که برنامه موسیقی در شهر تبریز نباشد.

این در حالی است تا آنجایی که به من اطلاع دادند، در همین روزهایی که این مسؤول از در مخالفت با اجرای موسیقی برآمده است، در شهرهای قائم شهر گروه موسیقی «پایور» با حضور محمد اسماعیلی و سعید ثابت، در شهر ساری گروه موسیقی «رودکی» با صدای عبدالحسین مختاباد و در شهر رشت گروهی دیگر کنسرت برگزار می‌کنند. ضمن آنکه در تهران هم گروه‌های موسیقی پاپ بر صحنه هستند.

بابایی با اشاره به اینکه نامه تقاضای برگزاری کنسرت را اداره ارشاد تبریز برای مرکز ارسال کرد و دفتر موسیقی ارشاد هم بلافاصله مجوز اجرا صادر کرد، گفت: متاسفانه مدیر این برنامه در تبریز برای این کنسرت پوستر چاپ کرد و حتی هزینه اجاره سالن هم پیش پرداخت شد و از این بابت زیان فراوانی تقبل کرد.

بابایی در پایان با انتقاد از سیاست‌های اعطای مجوز و دوگانگی‌ها و تناقض‌هایی که در این زمینه وجود دارد، اظهار کرد: از مسؤولان می‌خواهم که فکری برای این مسئله بکنند، چرا که بر خلاف هنرمندان دیگر موسیقی که فضا و رسانه داخلی و خارجی در اختیار دارند که خودشان و کارشان را تبلیغ کنند، هنرمندان موسیقی ردیفی و اصیل ایرانی از امکانات این چنینی محروم هستند؛ تنها تالارهای موسیقی برای آنها باقی مانده است و کارشکنی و اعمال سلیقه در برنامه‌های این گروه از اهالی موسیقی در نهایت به تضعیف فرهنگ و نمادهایی تبدیل می‌شود که مسوولان هر روزه شعارش را می‌دهند.

چهارمین اکسپوی هنرهای تجسمی خیریه بهنام دهش‌ پور، با مشارکت 133 نقاش، عکاس و مجسمه‌ساز، 18 آبان‌ماه در فرهنگسرای نیاوران آغاز به کار می‌کند.

مؤسسه خیریه بهنام دهش‌پور که در بیمارستان شهدای تجریش مستقر است بر آن است با فروش آثار اهدایی از این 133 هنرمند نیکوکار، در جهت تکمیل و تجهیز اتاق دستگاه شتاب دهنده خطی که امکان پرتو درمانی با انرژی بالاتر را برای بیماران مبتلا به سرطان فراهم می‌آورد، بکوشد. در این نمایشگاه خیریه بزرگ، هنرمندان مطرحی اعلام همراهی کرده‌اند که آثار رسیده را یعقوب امدادیان گرد هم آورده و چیدمان کرده است. از میان پیشکسوتان نام هنرمندانی چون پرویز کلانتری ،نصرالله افجه‌ای،حسین محجوبی،تاها بهبهانی،هوشنگ سیحون، واحد خاکدان، کامبیز درم‌بخش ،مریم سالور،حجت شکیبا،رضا بانگیز،یعقوب امدادیان و… دیده می‌شود، اما سهم جوانان هنرمند شناخته شده نیز در این نمایشگاه بسیار چشمگیر است: بهنوش فروتن (که در هفت نگاه پنجم عنوان پرفروش‌ترین هنرمند را از آن خود کرد) ،هومن فولاد قلم، علیرضا سعادتمند، دانا و داریوش نهداران ،علی اتحاد… از نسل میانی هنرمندان نیز نام‌های بسیار درخور توجهی دیده می‌شود که عبارتند از نصرت الله مسلمیان،بهرام دبیری،گیزلا وارگا سینایی،یاسمین سینایی،معصومه مظفری،شهره مهران،بهنام کامرانی ،فریدون امیدی ،مصطفی دشتی،پونه جعفری نژاد ،شاهپری بهزادی ،عین‌الدین و رضوان صادق زاده ،… عکاسان بنامی نیز در این حرکت خیریه بزرگ مشارکت کرده اند : امیر حسین حشمتی ،جمشید بایرامی ،حمید جبلی از این جمله‌اند.

خیریه بهنام دهش پور17 سال است به بیماران مبتلا به سرطان که بضاعت مالی مناسبی ندارند، خدمات رایگان درمانی ،پزشکی،بهداشتی و فرهنگی اهدا می‌کند و همه این کمک ها تنها به پشتوانه قریب به چهار هزار داوطلب این خیریه صورت می‌پذیرد،خیریه بهنام دهش پور که در بخش رادیو تراپی و آنکولوژی بیمارستان شهدای تجریش مستقر است در سال های 87،86،84 برای تجهیز و تکمیل اتاق دستگاه شتابدهنده خطی با انرژی بالا ،سه اکسپو از آثار هنرمندان هنرهای تجسمی برگزار کرد که هر بار با حمایت بسیار چشمگیر اقشار مختلف مردم نیکوکار مواجه شد و اینک در پنجشنبه پیش رو امیدوار است در چهارمین رویداد فروش آثار تجسمی و کمک های شایان توجه خیرین،این اتاق را افتتاح و در اختیار بیماران مبتلا به سرطان قرار دهد.

چهارمین اکسپوی هنرهای تجسمی خیریه بهنام دهش پور ساعت چهار بعد از ظهر پنج شنبه 18 آبان در فرهنگسرای نیاوران ،واقع در انتهای خیابان پاسداران،رو به روی پارک نیاوران آغاز به کار می‌کند.

شهره سلطانی از اجرای نمایش «آخرین حکایت فرهاد» از 29 آبان ماه در تالار حافظ خبر داد و گفت: پس از تلاش های بسیار بالاخره موفق شدم مجوز این نمایش را بگیرم.

به گزارش MrArt.ir، شهره سلطانی بازیگر سینما، تلویزیون و تئاتر در گفت و گو با سینما پرس، گفت: خوشبختانه بعد از تلاش های پی در پی در این سال ها بالاخره موفق شدم بعد از دادن هفت نمایش که رد می شد مجوز هشتمین متن نمایشم را بگیرم.

وی افزود: این نمایش «آخرین حکایت فرهاد» نام دارد که در سی امین جشنواره تئاتر فجر جایزه متون را گرفت و در ششمین جشنواره ادبیات نمایشی جایزه متون را گرفت و اول شد.

این بازیگر تئاتر تصریح کرد: این نمایش که نوشته مهدی میرباقری است از 29 آبان ماه در سالن حافظ به روی صحنه می رود. زمان اجرای نمایش ممکن است زمان نامناسبی باشد چون به ایام محرم خورده است و زمان آن با فضای این نمایش ارتباطی پیدا نمی کند.

وی ادامه داد: حافظ سالن تازه تاسیسی است که هنوز خیلی با آن آشنا نیستند، این محبت دوستان بوده است که بعد از اینهمه سال تلاش و دو سال دوندگی این سالن را به من دادند. اما برا یمن همان کسانی که این نمایش را برای دیدن انتخاب می کنند ارزشمند است و به باقی مسائل کاری ندارم.

سلطانی یادآور شد: در «آخرین حکایت فرهاد» آناهیتا اقبالی نژاد، مونا فرجاد، رامین ناصر نصیر، بهروز پناهنده و … ایفای نقش می کنند. گروه در حال حاضر مشغول تمرین هستند و دو هفته است که تمرینات ما شروع شده است.

وی در پایان خاطر نشان کرد: اگر سالن بهتری در اختیار من می گذاشتند و امکانات اجرایی بهتری به من می دادند این نمایش می توانست تبدیل به یک اتفاق تئاتری شود. سقف این سالن آکوستیک نیت و دید تماشاگر نسبت به صحنه درست نیست. سالن چهارسو است که ما آن را سه سو کرده ایم، این سه سو بودن هم باز دید خوبی به تماشاگر نمی دهد و همه نمی توانند به طور خوب این نمایش را ببینند که من همین جا از تمام آن ها عذرخواهی می کنم.

به گزارش MrArt.ir، مسعود کیمیایی با اشاره به این که مردم سردرگم پیدا کردن هنر دلخواه و به تبع آن سینمای دلخواهشان هستند گفت: وقتی سینمای دلخواه مردم وجود نداشته باشد نشریات سینمایی هم معنا پیدا نمی‌کنند و طبیعی است که مشکلات سینما به آنها تسری پیدا می کند.

به گزارش سه نسل، مسعود کیمیایی در گفتگو با مهر درباره مواد تبلیغاتی در سینما و نشریات سینمایی گفت: خیلی دانسته این کار نیستم اما می‌دانم که فضای رشد برای این مواد تبلیغی در سینما وجود ندارد و در پیچ و خم‌های عقیده‌هایی که کارساز هم نیستند پراکنده گیر می‌کند.

وی افزود: بخشی از کار هم به آدم‌هایی باز می‌گردد که در راس کارهای تبلیغاتی ایستاده‌اند و تفکر غالبشان این است که کار را از بین چرخ دنده‌هایی مختلف رد کنند و وقتی هم رد شد طبیعی است که چیزی از آن باقی نمی‌ماند که تاثیرگذار و مناسب اشاعه برای رسیدن به منظور باشد.

کارگردان “ضیافت” توضیح داد: مردم سردرگم پیدا کردن هنر دلخواه‌شان هستند. سینمای دلخواهشان. وقتی سینمای دلخواه مردم وجود نداشته باشد نشریات سینمایی هم معنا پیدا نمی‌کنند و طبیعی است که مشکلات سینما به آنها تسری پیدا می کند. از طرفی موارد جانبی سینما هم متاثر از این وضع ضعیف شده‌اند و تبلیغاتی برای فیلم‌ها نیست که مردم را تشویق به سینما رفتن کند.

 این کارگردان کهنه‌کار سینمای ایران در پایان تصریح کرد: هنر گرافیک در سینما از بین رفته است. چهار تا عکس را کنار هم می‌گذارند و می‌شود پوستر یک فیلم! برای همین است که اصلا توانایی جذب مخاطب را ندارد. مثلا وقتی آیدین آغداشلو می‌آمد و قبول می‌کرد از یک فیلم پلاکارد بکشد خود آن پلاکارد تبدیل به یک اثر هنری می‌شد چون آدمی که این کار را می‌کرد بلد کار بود و برای همین اثر به وجود آمده تاثیرگذار می‌شد.

لاله صبوری با بیان اینکه چیزی به نام طراحی لباس در سینا نداریم گفت: من می گویم این لباس را در چهار سریال دیگر پوشیده ام می گویند اشکال ندارد شالش را عوض می کنیم! یا اینکه خدا پدر تاناکورا را بیامرزد! لباس‌هایی را می گیرند و می جوشانند با بوی گند که رغبت نمی کنی آن ها را بپوشی. این طراحی لباس ماست.

 لاله صبوری بازیگر و مجری تلویزیون در مورد تاثیر مقوله لباس و طراحی در فیلم بر نوع پوشش همچنین فیلمنامه‌هایی که به مقوله طراحی لباس بپردازد گفت: من تئاتر خوانده‌ام و یکی از درس‌هایی که فراگرفتم طراحی صحنه و تاریخ لباس بود. فکر می کنم لباس برای مردم مقوله جذاب و جالبی باشد. مثل غذا، همانقدر که مردم غذاهای مختلف را دوست دارند تنوع در لباس را هم می پسندند. این‌ها ریشه در فرهنگ هر منطقه و سرزمینی دارد.

بازیگر سریال‌های طنز تلویزیونی افزود: هر کس با فرهنگ و قومیت خودش و اینکه متعلق به کجاست لباس مخصوص به خود را هم می‌پسندد و به تن می‌کند. اما یکی از مقولاتی که الان داریم این است که چیزهای رایج می‌شود که متعلق به ما نیست. نمی‌خواهم بگویم مد آمریکایی و اروپایی بد است اما به ما نمی‌خورد.

وی در ارتباط با اینکه عکس در باقی ماندن مد و لباس تا چه حد کمک می کند افزود: هر چیزی گذار تاریخی و گذشته خودش را دارد. اصول گذشته‌اش را طی کرده تا به ما رسیده است. پیکاسو نقاشی کلاسیک را کامل بلد بود و با رامبراند برابری می‌کرد. بعد از نقاشی کلاسیک به کوبیسم رسید. یکسری از نقاش‌های ما با رنگ پاشیدن بر تابلو فکر می‌کنند دارند کار انتزاعی می‌کنند، اما وقتی آن دوره‌های گذشه را کامل کرده باشند به یک شعور و درکی می‌رسند که در کارشان خودش را نشان می‌دهد.

این بازیگر سینما و تلویزیون افزود: لباس ما هم در این دوره دوره‌های گذشته را طی نکرده و از فرهنگ دیگری به فرهنگ ما منتقل شده است. برای همین الان یک سری از لباس هایی که بچه های ما در خیابان می پوشند کاملا شکل رپ‌های آمریکایی یا هیپی‌های دهه هفتاد و هشتاد اروپاست. این لباس ها مال ما نیست. من با لباس‌های شکیل و زیبایی که مد هم باشند مشکلی ندارم و آن‌ها را می‌پسندم.

صبوری در توضیح مواردی که به طراحی لباس آسیب می‌زند بیان داشت: پوشش رایج مملکت ما یک فرم و استاندارد دارد. در هر جای دیگری هم همینطور است. اما من به تازگی مانتوهایی می‌بینم که با زنجیر رویشان کار شده، این برای من فاجعه است. اگر دیگرانی که زنجیر بر روی لباس را طراحی کرده‌اند این را ببینند به ما می‌خندند. چون می‌فهمند ما نمی‌دانیم لباسی که در محل کار پوشیده می شود با لباس یک مهمانی و یا لباس یک خرید ساده فرق دارد. مانتویی که برای خرید پوشیده می شود باید طراحی ساده‌ای داشته باشد. زنجیر و کمربند و غیره مال شرایط عادی و روزانه نیست. در سینما هم باید این چیزها رعایت شود.

وی در مورد طراحی لباس در ایران گفت: رسما ما طراحی لباس نداریم. من 14 سال کار می کنم و سر هر پروژه ای رفتم طراحی لباس ندیدم. شاید فقط در پروژه «این زمینی ها» یک طراحی لباس، لباس ها را طراحی کرد، آن هم به خاطر اینکه موضوع کار فضایی بود. 13 سال پیش در تئاتری با سینا ییلاق بیگی به نام «جاگور و دوستان» ما طراحی کلاه بازیگران را از لباس های ژاپنی برداشتیم. با اینکه کار مدرن اروپایی به نظر می آمد اما طراحی آن کار خود من بود. الان سر هر کاری که می روی می آیند سر کمد لباس های ما و شومیز گشاد و دامن بلند انتخاب می کنند. خیلی از خانم های بازیگر مانتو شلوار هایی دارند که در کارهای مختلف تکرار شده است. من می گویم این لباس را در چهار سریال دیگر پوشیده ام می گویند اشکال ندارد شالش را عوض می کنیم! یا اینکه خدا پدر تاناکورا را بیامرزد! لباس‌هایی را می گیرند و می جوشانند با بوی گند که رغبت نمی کنی آن ها را بپوشی. این طراحی لباس ماست.

لاله صبوری در مورد تاثیرات فیلمنامه که در جشنواره مد و لباس نیز به آن پرداخته می شود می گوید: من نمی خواهم بگویم طراح لباس اینجا کار نمی کند، اینکه جواب نمی دهد هم به اقتصاد برمی گردد. همیشه این مقوله یک نوع کاسبی جدید است پول وجود ندارد و همیشه پول طراح داده نمی شود. چرا فکر می کنید در فیلمنامه ها نیست؟ وقتی در فیلمنامه نوشته می شود مرفه و به روز بعد می گویند پروژه پول ندارد لباس شخصی من که در سریال قبلی در نقش یک فرد از طبقه ضعیف مورد استفاده قرار گرفته، حالا برای این نقش هم استفاده می شود. این ها به هم ربطی ندارند. همه چیز به یک نظارت بر روی اقتصاد کارهای ساخته شده برمی گردد. کسی باشد که دغدغه اش طراحی لباس باشد. فیلم ها به خاطر طراحی ضعیف و نادرست لباس ها جلویشان گرفته شود نه به خاطر مثلا چند تار موی بازیگر. همانطور که اگر کیفیت صدای فیلم خوب نباشد پروانه نمایش نمی گیرد، یک بار هم به طراحی ها نگاه کنند. مقوله سینما در همه ابعاد باید جدی گرفته شود.

وی در مورد عوامل تاثیر گذار در جذب هنرمندان برای شرکت در جشنواره مد و لباس سینمایی بیان داشت: من به شخصه به این جشنواره ها رغبت دارم و دوست دارم در آن ها شرکت داشته باشم. در این مورد هم همین که یک قدمی برداشته شده در این راه خوب است. لباس خیلی مهم است و اینکه زیر این مقوله خط کشیده شده و درشت شده قابل تقدیر است. من این مقوله را خیلی دوست دارم و با اینکه حالا تکراری شده اما همیشه به آن اهمیت بسیاری می دادم.

این بازیگر تلویزیونی ادامه داد: 12 سال پیش در برنامه «شباهنگام» که برای شبکه جام جم و ایرانیان خارج از کشورپخش می شد دست به ابتکار طراحی لباس زدم. چون مخاطب بیرون از ایران بود دستم هم بازتر بود. فکر کردم چقدر خوب می شود که طراحی سنتی ایرانی داشته باشد. از بته و ترمه استفاده کردم و 20 مانتو با رنگ های مختلف و طرح های اسلیمی و بته جقه در اجراهایم استفاده کردم که از آن به بعد طرح ها همانطور مانده است و پیشرفتی نداشته است.

وی در پایان گفت: طرح‌های سنتی خیلی تکراری شده که اگر با فرم‌های ساده‌تر به بازار بیاید یا در فیلم‌ها استفاده شود بیشتر از آن استقبال می‌شود. الان اگر در اینترنت جستجو کنید طرح‌هایی را می‌بینید که همه در سبک‌های یکسان است و اگر می‌خواهند جذاب باشد باید خلاقیت بیشتری در طراحی آن اتفاق بیفتد.

روی صحنه نرفتن نمایش”هفت شب با مهمانی ناخوانده” به دلیل فوت مادر فرهاد آئیش، آماده شدن نمایش”ساعت بی عقربه” برای جشنواره تئاتر فجر،هفته پایانی اجرای نمایش “خدای کشتار” و برنامه اجراهای جشنواره صاحبدلان مهمترین اخبار تئاتر هستند.

نمایش”هفت شب با مهمانی ناخوانده در نیویورک” به کارگردانی فرهاد آئیش دوشنبه 15 آبان ماه هم به صحنه نخواهد رفت.

این اثر نمایشی که از 20 مهر ماه در تالار چهارسو اجرای خود را آغاز کرده علاوه بر یکشنبه 14 آبان ماه، دوشنبه 15 آبان ماه هم به دلیل درگذشت مادر گرامی فرهاد آئیش نویسنده، کارگردان و یکی از بازیگران نمایش به صحنه نخواهد رفت.

نمایش”هفت شب با مهمانی ناخوانده در نیویورک” با بازی علی نصیریان و فرهاد آئیش از جمله آثار نمایشی به صحنه رفته در مجموعه تئاتر شهر است که تاکنون با استقبال قابل توجه تماشاگران مواجه شده است.

هفته پایانی اجرای نمایش “خدای کشتار”

نمایش “خدای کشتار” به کارگردانی علیرضا کوشک جلالی  که اجرای خود را از دوم مهر ماه آغاز کرده، هفته پایانی اجرای خود را پشت سر می گذارد. این در حالیست که نمایش همچنان مورد استقبال گسترده ی مخاطبان و هنرمندان قرار دارد.

هما روستا، کمال تبریزی، تهمینه میلانی، دکتر محمود عزیزی، داریوش مودبیان و علیرضا خمسه و رامبد جوان از جمله هنرمندانی هستند که تا بدین روز به تماشای این نمایش  نشسته اند. در نمایش “خدای کشتار” که بر اساس متن یاسمینا رضا اجرا می شود سیما تیرانداز، اشکان خطیبی، لادن مستوفی و رضا مولایی به ایفای نقش می پردازند. این نمایش تا جمعه 19 آبان هر روز ساعت 19:15 به روی صحنه خواهد رفت.