نویسنده: سردبیر

عدم توجه فوری به شبکه سینمای خانگی باعث تعطیلی این صنعت می‌شود.

در پی وضعیت بحرانی حاصل از تغییر ساختار سازمانی و اداری سازمان سینمایی که علاوه بر به وجود آوردن مشکلات زیاد در سه ماه گذشته برای شبکه نمایش خانگی کشور ‌باعث بلاتکلیفی دست‌اندرکاران شبکه و همچنین طرح شایعاتی مبنی بر حذف موضوع ویدئو رسانه شد و صدمات مالی و کاری زیادی را به بدنه شبکه نمایش خانگی ایران تحمیل کرد، پس از پیگیری‌های مداوم هیئت مدیره اتحادیه شرکت‌های ویدئو رسانه (سینمای خانگی) ایران، هفته گذشته اعضای هیئت مدیره این تشکل صنفی در جلساتی با حضور مدیران و معاونین سازمان سینمایی کشور شرکت کردند.

به گزارش روابط عمومی اتحادیه شرکت‌های ویدئو رسانه (سینمای خانگی) ایران‌، مصطفی محمودی دبیر اتحادیه با اعلام این خبر افزود: در نشست اعضای هیئت مدیره این تشکل با سیدعلیرضا سجادپور معاون امور فعالیت‌های سینمایی و سمعی و بصری و جلیل عرفان‌منش معاون امور آثار سینمایی و سمعی و بصری پس از بیان نظرات این مدیران و تشریح دیدگاه‌های صنف در زمینه همکاری‌های بیشتر بحث و تبادل نظر به عمل آمد. بحث در زمینه توجه به نظرات و تصمیمات صنف در زمینه دستور‌العمل‌ها، شوراها و ورود اعضای جدید مرتبط با صنف، توجه افزون‌تر به شبکه سینمای خانگی به عنوان یکی از موثر‌ترین قطب‌های سرگرمی و خوراک فرهنگی برای مخاطبین، اهمیت ویژه اتحادیه ویدئو رسانه به عنوان یک صنف کار‌آفرین با ضریب نفوذ بالای شبکه از نظر کمی نسبت به سایر رسانه‌ها که‌ از جمله مهم‌ترین موارد مطرح شده در دیدار اعضای صنف با مدیران نامبرده بود.

دبیر اتحادیه در دیدار اعضای هیئت مدیره با «محمدرضا فرجی» مدیر شبکه نمایش خانگی سازمان سینمایی، نیز مقرر شد تا مجموعه جلسات کارشناسی برای دستورالعمل پیشنهادی ضوابط تامین برنامه‌های شبکه نمایش خانگی توسط موسسات ویدئو رسانه با حضور اعضای صنف و کارشناسان مربوطه از طرفین برگزار شود، همچنین مدیر جدید شبکه نمایش خانگی در خصوص تسریع صدور همه پروانه‌های توزیع عناوین فیلم‌های مختلف موسسات که از دوره مدیریت قبل شبکه نمایش خانگی در سیستم باقی مانده بود، قول مساعد داد.

محمودی همچنین اضافه کرد: در جریان جلسه‌ای که با حضور مهدی عظیمی میرآبادی سرپرست اداره کل ارزشیابی و نظارت سینمای حرفه‌ای و حمیدرضا نوروزی رییس اتحادیه برگزار شد، مباحث مهمی همچون توسعه صنف ویدئو رسانه به لحاظ کمی و کیفی با نظر و کارشناسی صنف، تهیه و ابلاغ دستورالعمل‌های مرتبط پس از کارشناسی اتحادیه و دریافت نقطه نظرات اعضا و برگزاری نشست‌های کارشناسی پیرامون مسائل مختلف شبکه سینمای خانگی با بهره‌گیری از دست‌اندرکاران این بخش مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.

مصطفی محمودی خاطر‌نشان ساخت: با وجود تاکید بر استمرار نشست‌های مذکور از سوی طرفین در جلسات یاد شده با هدف توسعه نمایش خانگی و استفاده از نقطه نظرات صنف در موضوعات فوق، به دلیل شرایط ویژه‌ای که در حال حاضر کلیت شبکه سینمای خانگی ‌و موسسات فعال آن را در وضعیت خطرناکی قرار داده است، عدم توجه به وضعیت فعلی می‌تواند آسیب‌های بزرگی را بر ساختار شبکه نمایش خانگی وارد ساخته و حتی تا مرحله نابودی شبکه در کشور پیش رود.

وی تاکید کرد: امیدواریم توافقات یاد شده در جلسات مذکور به سرعت شکل اجرایی به خود گرفته و مسئولان امر برای خروج از وضعیت بحرانی حال حاضر به یاری شبکه نمایش خانگی بشتابند.

امروز (پنجشنبه) صدوسی‌ویکمین سالروز تولد «پابلو پیکاسو» است؛ هنرمندی که نامش در محافل‌ هنری به عنوان «طلایه‌دار سبک کوبیسم» برده می‌شود.

«پابلو پیکاسو» نقاش، طراح صحنه، پیکرتراش و سرامیک‌کار اسپانیایی و یکی از برترین و تاثیرگذارترین هنرمندان قرن بیستم بود که به دلیل جست‌وجوگری، نوآوری، پرکاری و اثرگذاری بر هنرمندان معاصران، به عنوان مهم‌ترین هنرمند قرن می‌خوانند.

پیکاسو روز 25 اکتبر 1881 در شهر مالاگا در اسپانیا متولد شد. وی تحصیلات خود را در فرانسه به پایان رساند و نزد پدرش که استاد نقاشی بود، به آموختن گریم پرداخت و در سال 1903 مقیم پاریس شد.

پیکاسو در سال‌های 1906 تا 1910 به اتفاق «ژرژ براک» از نخستین کسانی بود که سنجاق و میخ را با هم توام کرد و تخته و اشیاء دیگر را نیز به آن افزود. پیکاسو در سبک خود شهرت فراوانی به دست آورد و پیروان فراوانی کسب کرد.

وی در کنار «هنری ماتیس» و «مارسل دوشامپ» به عنوان سه هنرمند انقلابی شناخته می‌شوند که در دهه‌های نخستین قرن بیستم هنر پلاستیک را توسعه بخشیدند. او در مجسمه‌سازی، قلم‌زنی، حکاکی روی چوب و معماری تبحر داشت. دوره‌ی اول هنری وی در طبقه‌بندی‌ها به‌نا‌م‌های «رز و آبی» معروف است. در دوران آبی سبک کاری وی اغلب شامل سایه‌های آبی کشیده شده از اجسامی بود که تنها نیمی از آن‌ها به تصویر کشیده می‌شد. وی در این دوره بیشتر چهره آکروبات‌ها، بندبازها، گدایان و هنرمندان را نقاشی می‌کرد و در طول روز، در پاریس مشغول تحقیق بر روی شاهکارهایش در موزه‌ی «لوور» بود.

کار پابلو پیکاسو در تابستان 1906 وارد مرحله‌ی جدیدی شد که بیانگر تأثیر هنر یونان، شبه جزیره‌ی ایبری و آفریقا در کار اوست. وی سبک «پرتوکوبیسم» را به وجود آورد که از سوی منتقدین نقاش معاصر مورد توجه قرار نگرفت.

آخرین دوره‌ی کاری پیکاسو دوره‌ی سورئالیستی است که از 1924 آغاز شد، اما همیشه فاصله‌اش را با سورئالیست‌ها حفظ کرد.

پیکاسو و هنرمندان سورئالیست جهان در اصول بنیادی، بدین معنا که هنر قادر است آنچه را که طبیعت و عقل نمی‌توانند ابراز کنند نشان دهد، موافقت داشتند، اما اختلاف اساسی بسیاری بین پیکاسو و سورئالیست‌ها وجود دارد. به عقیده‌ی آن‌ها، پیکاسو به دنیای خارج و مضمون وابستگی بسیار دارد و از دنیای اوهام و رویاها بسیار دور است. پابلو پیکاسو روز 8 آوریل 1973 در سن 91 سالگی درگذشت.

مدیر تالار «پارین» از ادامه اجرای نمایش «کابوس نامه » به کارگردانی وحید رهبانی خبر داد.

بهزاد مرتضوی به ایسنا، گفت: خوشبختانه مشکل نمایش «کابوس‌نامه» حل شد و این نمایش از فردا 5 آبان ماه اجرایش را ادامه می‌دهد.

به گفته او؛ این نمایش با مجوز مرکز هنرهای نمایشی اجرایش را از سر می‌گیرد و تا روز 20 آبان ماه بر صحنه خواهد بود.

گفتنی است: این نمایش امشب اجرایی نخواهد داشت و از فردا شب اجرایش پی گرفته می‌شود.

به گزارش سه نسل، مدیر تئاتر «پارین» چند ساعت پیش اعلام کرد که نمایش «کابوسنامه» به کارگردانی وحید رهبانی تا اطلاع ثانوی متوقف شده است اما در اظهارنظر جدید از حل مشکل اجرای این نمایش خبر داد.

بلژیکی‌ها و ایرانیان ساکن در آن کشور از کنسرت گروه بانوان «شیدا» با سرپرستی محمدرضا لطفی استقبال کردند.

در این اجرا محمدرضا لطفی به همراه گروه بانوان «شیدا» در شهر گنت بلژیک به صحنه رفت که به دلیل استقبال علاقمندان، بسیاری به صورت ایستاده این کنسرت را تماشا کردند.

در این کنسرت محمدرضا لطفی ابتدا خود به صحنه رفت و به بداهه نوازی ساز سه تار در دستگاه موسیقی شوشتری پرداخت.

همچنین در بخش دوم این برنامه، گروه موسیقی بانوان «شیدا» به صحنه آمدند و قطعاتی را در دستگاه نوا اجرا کردند.

در این بخش قطعاتی مانند تصنیف «سمن بویان»، تصنیف «ای پیر فرزانه» و…. اجرا و با استقبال خوب تماشاگران به ویژه ایرانیان مقیم بلژیک مواجه شد.

ایسنا نوشت: مشاور و دستیار کارگردان پروژه «قحطی نور» که قرار است دی ماه با کارگردانی امین حیایی به صحنه برود از حضور احتمالی حامد بهداد در این پروژه خبر داد.

امیرحسین آسانی در این باره گفت: «پروژه «قحطی نور» با ترکیبی از موسیقی، ‌تصویر و حرکت به صحنه می‌رود و با وجود اینکه یک اثر ترکیبی است داستان و روایت مشخصی هم دارد.»

به گفته او، این اثر در مورد فضا و زمانی است که هنوز نوری وجود نداشته است.

آسانی در ادامه گفت: «کارگردانی این پروژه بر عهده امین حیایی است و من به ایشان مشاوره می‌دهم.»

آسانی ادامه داد: «این پروژه با بازی یاسر خاسب، نیلوفر خوش‌خلق و یک گروه حرکت و فرم که زیر نظر خاسب فعالیت می‌کنند به صحنه خواهد رفت و احتمال دارد بازیگران دیگری از جمله حامد بهداد به این پروژه اضافه شوند.»

پروژه «قحطی نور» دی ماه امسال در تالار وحدت به صحنه خواهد رفت.

این اثر نخستین کارگردانی امین حیایی در تئا‌تر است.

«اشک گل‌محمدی – روغن گل‌محمدی» عنوان نمایشگاه عکس‌های بابک صدیقی در آلمان است که در سالن بین‌المللی دانشگاه گبین برپاست.

این نمایشگاه روایتی تصویری است که برداشت گل محمدی و تهیه روغن این گل را در منطقه‌ لاله‌زار استان کرمان به‌تصویر می‌کشد.

نمایشگاه انفرادی 20 روزه «اشک گل‌محمدی – روغن گل‌محمدی» با 15 عکس سیاه و سفید در ابعاد 40 در 50 سانتی‌متری تا 11 نوامبر در دانشگاه گبین در شهر ماربورگ دایر است.

این نمایشگاه بخشی از یک سمینار فرهنگی شامل 10 برنامه از نمایش فیلم و کتاب گرفته تا تئاتر و… است که گفته می‌شود در نوع خودش کم‌سابقه بوده است.

ماربورگ شهری در مرکز بخش ماربورگ بیدنکپف در شمال ایالت هسن آلمان است. این شهر روی رود لان واقع شده و از قرن 12 میلادی به عنوان یک شهر شناخته می‌شود.

بابک صدیقی هنرمند عکاس 38 ساله همکاری با پژوهشگاه مردم‌شناسی، پایگاه میراث جهانی ارگ بم، پایگاه میراث جهانی سلطانیه، پایگاه میراث جهانی بیستون، پایگاه میراث جهانی تخت سلیمان، دانشگاه ایالتی Oregon در تهیه عکس‌های کتاب «آب‌های مرزی جهان»، دفتر منطقه‌ای یونسکو، آژانس عکس Writter Pictures اسکاتلند، آژانس عکس Panos Pictures لندن، دفتر مطالعات راه‌ ابریشم، داور هجدهمین جشنواره بین المللی هنرهای تجسمی جوانان، برپایی نمایشگاه دائمی انفرادی عکس در سازمان میراث فرهنگی کشور، برپایی نمایشگاه عکس در آنکارا- بیروت- بانکوک- پاریس و… را در کارنامه‌ حرفه‌‌ای دارد.

یاش چوپرا یکی از تحسین‌شده‌ترین و موفق‌ترین فیلمسازان هند یکشنبه در 80 سالگی در بمبئی درگذشت.

چوپرا اخیرا به دلیل بیماری در بیمارستان بستری شده بود. پیکر او قرار است روز دوشنبه سوزانده شود.

این تهیه‌کننده و کارگردان بانفوذ که نقش زیادی در معرفی و شناسایی بسیاری از ستارگان هند داشت، بیش از 40 فیلم ساخت و یکی از افرادی بود که حتی پیش از ابداع واژه بالیوود، شمایل سینمای بدنه هند را شکل داد.

چوپرا در بیش از پنج دهه فعالیت سینمایی مجموعه‌ای از فیلم‌های رمانتیک تولید کرد و به همین خاطر به او لقب «سلطان رمانس» داده بودند.

او موسس شرکت پرقدرت «یاش راج فیلمز» بود که در یک دهه اخیر 12 فیلم تولید‌شده در آن بیش از 200 میلیون دلار در دنیا فروختند. همچنین شش آلبوم از پرفروش‌ترین آلبوم‌های موسیقی تاریخ شامل ساندترک چهار فیلم تولید‌شده در «یاش راج فیلمز» در این شرکت تولید شدند.

تازه‌ترین بلاک‌باستر «یاش راج فیلمز»، فیلم اکشن بسیار پرفروش «یک ببر بود» («Ek Tha Tiger») که تابستان امسال روی پرده سینماها رفت.

چوپرا 27 سپتامبر تولد 80 سالگی خود را جشن گرفت که این رویداد با گفت‌وگوی ویژه تلویزیونی او با شاهرخ خان یکی از موفق‌ترین ستاره‌هایش همراه بود. شاهرخ خان در آخرین فیلم چوپرا با عنوان «تا وقتی زندگی هست» («Jab Tak Hai Jaan») که ماه نوامبر اکران می‌شود، بازی کرده است.

چوپرا در گفت‌وگوی ویژه تلویزیونی خود اعلام بازنشستگی کرد و گفت: «همیشه همان کاری را که دلم می‌خواست انجام داد‌م. به اندازه کافی کار کرده‌ام و بعد از «تا وقتی زندگی هست» دیگر فیلم نمی‌سازم.»

چوپرا سال 1932 در ایالت پنجاب در لاهور (اکنون در پاکستان) به دنیا آمد. او کوچک‌ترین فرزند خانواده بود. پدر و مادرش هفت فرزند دیگر هم داشتند. با پایان سلطه بریتانیا در اوت 1947 و جدایی پاکستان از هند، خانواده چوپرا مانند بیشتر هندوهای پنجابی به هند مهاجرت کردند.

چوپرا کار در سینما را به عنوان دستیار برادر بزرگش بی. آر چوپرا آغاز کرد. برادرش پیش از نقل مکان به بمبئی خبرنگار سینمایی بود و در نهایت با فیلم‌های اجتماعی خود یکی از موفق‌ترین کارگردان‌ها و تهیه‌کنندگان سینمای هند شد.

یاش چوپرا با کار در شرکت «بی. آر. فیلمز» متعلق به برادرش، پله‌های موفقیت را یکی پس از دیگری طی کرد. پنج فیلم اول او در این شرکت تولید شد که شروع آن با فیلم موفق «Dhool Ka Phool» در 1959 بود.

شرکت «یاش راج فیلمز» سال 1970 تاسیس شد و چوپرا در دهه‌های بعد تعدادی از موفق‌ترین فیلم‌های سینمای هند را ساخت، از جمله فیلم اکنون کلاسیک «دیوار» («Deewar») در 1975 که آمیتاب باچان ستاره نوظهور را به یکی از ستاره‌های نمادین بالیوود تبدیل کرد.

باچان در چند فیلم موفق دیگر چوپرا هم بازی کرد، از جمله موزیکال پرفروش «یک وقتی» («Kabhi Kabhi») در 1976 و درام عاشقانه «رابطه» («Silsila») در 1981.

«یاش راج فیلمز» در اواخر دهه 1990 نیز زمانی که بلندپروازی‌های باچان در راه‌اندازی یک شرکت چندرسانه‌ای با شکست مواجه شد و او را به لحاظ مالی به دردسر انداخت، کمک کرد این ستاره هالیوود بار دیگر پا بگیرد.

چوپرا یکی از اولین کارگردان‌هایی بود که با فیلمبرداری پروژه‌های خود در خارج از هند عملا سینمای این کشور را جهانی کرد. دولت سوئیس با یک جایزه ویژه از او تقدیر کرد و دریاچه‌ای در این کشور به طور غیررسمی «دریاچه چوپرا» نامگذاری شده است.

چوپرا همچنین یکی از اعضاء هیئت امنای جشنواره فیلم بمبئی بود که روز پنجشنبه به پایان رسید.

مرگ چوپرا انعکاس گسترده‌ای در شبکه‌های خبری هند داشت و خیلی از چهره‌های شاخص درگذشت او را تسلیت گفتند.

مانموهان سینگ نخست وزیر هند گفت: «آقای چوپرا یکی از نمادهای سینمای هند بود… استعداد هنری او باعث شد فیلم‌هایی فراتر از معمول بسازد… او باعث محبوبیت سینمای هند در سطح بین‌المللی شد.»

ای. آر. رحمان آهنگساز برنده اسکار («میلیونر زاغه‌نشین») که در فیلم «تا وقتی زندگی هست» با او کار کرده، گفت: «نمی‌توانم بگویم چقدر از شنیدن خبر درگذشت چوپرا شوکه شده‌ام.»

شکار کاپور فیلمساز هندی و سازنده فیلم «الیزابت» هم در توئیتر نوشت: «با یاش چوپرا عصر معصومیت و سبک تغزلی سینمای هند به پایان رسید. اکنون عصر اضطراب بشری است.»

هالیوود ریپورتر / 21 اکتبر / ترجمه: علی افتخاری – خبرآنلاین