نویسنده: سردبیر

  • آغاز فعالیت‌های تالار مولوی تا ۲ هفته آینده؛ به مجموعه آسیبی وارد نشد

    آغاز فعالیت‌های تالار مولوی تا ۲ هفته آینده؛ به مجموعه آسیبی وارد نشد

    به گزارش تئاتر آنلاین، امیرحسین حریری مدیر مرکز تئاتر مولوی در گفتگویی درباره زمان بازگشایی این مجموعه و آغاز اجراهای نمایشی، بیان کرد: مجموعه آمادگی آغاز اجراها را دارد، با رایزنی هایی که با تعدادی از گروه‌ها داشتیم، امکان میزبانی محدودی از گروه ها را داریم و این محدودیت به دلیل شرایط امنیتی است. از طرف دیگر باید بستری برای تبلیغات گروه‌های نمایشی مهیا شود که بتوانند مخاطبان خود را را مطلع کنند.

    وی افزود: حداکثر از ۲ هفته دیگر، فعالیت‌های تالار مولوی آغاز می‌شود. با توجه به تعطیلی دانشگاه‌ها باید خدمات عمومی خود را با دانشگاه تطبیق دهیم و در یک راستا و هماهنگ پیش برویم.

    حریری درباره آسیب دیدن تالار مولوی در طی جنگ تحمیلی عنوان کرد: جای خوشحالی دارد که در طول جنگ نه تالار مولوی و نه کل معاونت فرهنگی دانشگاه تهران آسیب و تخریبی نداشتند و فضای تالار مولوی به عنوان یک استودیو برای ضبط برنامه‌های معاونت فرهنگی دانشگاه تهران در طی جنگ مورد استفاده قرار می‌گرفت و سنگر فرهنگی درخوری برای تولید محتوا شده بود.

    مدیر مرکز تئاتر مولوی در پایان درباره برنامه اجرایی احتمالی این مجموعه تاکید کرد: طبق جدولی که پیش از جنگ داشتیم، با گروه‌های در نوبت صحبت کردیم و آنها نیز کم و بیش اعلام آمادگی کردند و در حال سنجش شرایط خود هستند که در ابتدا اثر خود را آماده اجرا کنند و سپس بتوانند اطلاع رسانی و تبلیغات مناسبی صورت دهند. تاکنون ۳ گروه نمایشی اعلام آمادگی کردند که احتمالا با ۱ یا ۲ اجرا از همین ۳ گروه، فعالیت‌های مجموعه از سر گرفته می‌شود.

    منبع

  • توضیحات مدیر صندوق هنر درباره نحوه حمایت از اعضای آسیب دیده جنگ

    توضیحات مدیر صندوق هنر درباره نحوه حمایت از اعضای آسیب دیده جنگ

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی صندوق اعتباری هنر، سید مجید پوراحمدی مدیرعامل صندوق اعتباری هنر ضمن تقدیر از حضور جامعه فرهنگ و هنر کشور در کنار مردم، گفت: اهالی فرهنگ و هنر در ۲ جنگ تحمیلی اخیر به سرعت همراه با مردم و مدافعان وطن وارد میدان شدند و جلوه‌ای ارزشمند از تعهد اجتماعی خود را به نمایش گذاشتند. صندوق اعتباری هنر خود را ملزم و متعهد می داند که در این مسیر، مصمم تر از همیشه در کنار اهالی فرهنگ و هنر این سرزمین بایستد.

    مدیرعامل صندوق اعتباری هنر با اشاره به جزئیات این طرح گفت: بنابر دستور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نخستین جلسه کارگروه رسیدگی به خسارات وارده به اهالی فرهنگ، هنر و رسانه در جنگ رمضان به ریاست معاون توسعه مدیریت و منابع وزارت فرهنگ و همراهی سایر معاونان و رئیس مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ با هدف جبران بخشی از این خسارات برگزار شد.

    وی در ادامه تصریح کرد: در این کارگروه با هدف همراهی با فعالان فرهنگی، هنری و قرآنی که در جنگ رمضان دچار خسارات شده‌اند، مقرر شد، صندوق اعتباری هنر در حد توان در کنار سایر نهادهای مسئول، بخشی از هزینه‌های ایجاد شده را (در سه سطح از آسیب) در قالب تسهیلات بلاعوض و یا قرض الحسنه پرداخت کند.

    مدیرعامل صندوق اعتباری هنر گفت: حمایت صندوق هنر در راستای ابراز همدردی و همدلی با هنرمندان در کنار سایر دستگاه‌های مسئول، صورت می گیرد و طبیعی است که فرآیند جبران خسارت از مبادی رسمی و پیش بینی شده توسط دولت و شهرداری در کلان شهرها و بنیاد مسکن در استان ها، در جای خود قابل پیگیری است.

    پوراحمدی در پایان توضیح داد: هدف ما این است که روند رسیدگی با سرعت و شفافیت انجام شود. لذا جهت ثبت و رسیدگی به خسارات با هدف ایجاد وحدت رویه، تسهیل فرآیند جمع‌آوری مستندات و سرعت‌بخشی به بررسی پرونده‌ها، اعضای آسیب‌دیده از جنگ رمضان می‌توانند از طریق درگاه صندوق اعتباری هنر به نشانی app.honarcredit.ir درخواست خود را ثبت کنند.

  • «سیاه‌وش» در مسیر کیخسرو شدن؛ فضای مجازی رکن اصلی تبلیغات تئاتر نیست!

    «سیاه‌وش» در مسیر کیخسرو شدن؛ فضای مجازی رکن اصلی تبلیغات تئاتر نیست!

    به گزارش تئاتر آنلاین، حامد شیخی کارگردان نمایش «سیاه‌وش» در گفتگویی درباره فضای داستانی این اثر نمایشی که از اول اردیبهشت در تماشاخانه سنگلج اجرای خود را آغاز کرده است، توضیح داد: این نمایش از یک جهان دیگر آغاز می‌شود؛ جایی که شخصیتی به‌عنوان نمادی از سیاوش وارد زمین می‌شود و تلاش می‌کند در روایت سیاوش، نقش او را ایفا کند. مسیر روایت نیز بر اساس داستان سیاوش در شاهنامه پیش می‌رود و در نهایت به کیخسرو می‌رسد. فضای غالب کار نیز با بهره‌گیری از عناصر نمایش آئینی و سیاه‌بازی شکل گرفته است.

    وی با اشاره به زمان اجرای این اثر بیان کرد: «سیاه‌وش» نمایشی با حال‌وهوای آئینی و متناسب با نوروز است و در نظر داشتیم آن را در ایام نوروز روی صحنه ببریم که به دلیل وقوع جنگ این امکان فراهم نشد. با این حال، پس از آن به این جمع‌بندی رسیدیم که اجرای نمایش را به تعویق نیندازیم و در نخستین فرصت ممکن آن را روی صحنه ببریم.

    این کارگردان تئاتر درباره وضعیت تبلیغات و جذب مخاطب در شرایط فعلی گفت: نبود بستر مناسب در فضای مجازی دیگر تنها عامل تعیین‌کننده برای جذب مخاطب تئاتر نیست. به‌ویژه با اتفاقاتی که در اواخر دی‌ رخ داد، عملاً امکان تبلیغات در فضای مجازی مختل شد و این وضعیت به‌دلیل محدودیت اینترنت بین‌المللی همچنان ادامه دارد. با این حال، به نظر می‌رسد مخاطبان تئاتر به سطحی از آگاهی رسیده‌اند که برای یافتن اجراها، مستقیماً به سامانه‌های فروش بلیت، خبرگزاری‌ها و رسانه‌ها مراجعه می‌کنند و کمتر وابسته به فضای مجازی هستند.

    شیخی در ادامه به مسئله اقتصاد تئاتر اشاره کرد و افزود: در تئاتر، بازگشت سرمایه قطعاً یک چالش جدی است، اما تلاش ما این است که درآمد حاصل از هر اثر را مجدداً صرف تولید آثار جدید کنیم. فاطمه عبدالرحیمی به‌عنوان تهیه‌کننده ثابت گروه، عمدتاً هزینه تولید آثار را از محل پروژه‌های قبلی تأمین می‌کند، مگر در موارد محدودی که با تهیه‌کنندگان دیگر همکاری داشته‌ایم.

    وی همچنین درباره انتخاب سالن اجرا توضیح داد: برای مخاطب اهمیت دارد که نمایش در چه فضایی اجرا می‌شود. به‌عنوان مثال، وقتی نمایشی با ساختار و مختصات نمایش ایرانی تولید می‌کنیم، اجرای آن در تماشاخانه‌ای مانند سنگلج که مخاطب تخصصی این گونه نمایشی را دارد، انتخاب درست‌تری است. در مقابل، اجرای این آثار در سالن‌های بلک‌باکس چندان مناسب به نظر نمی‌رسد. به همین دلیل معتقدم اجرای نمایش‌های ایرانی در چنین فضاهایی می‌تواند موفق‌تر باشد. هرچند ممکن است میزان توجه به این گونه نمایشی نسبت به گذشته کاهش یافته باشد، اما همچنان مخاطبان خود را دارد و می‌تواند مورد استقبال قرار گیرد.

    کارگردان «سیاه‌وش» در پایان درباره روند آماده‌سازی این اثر گفت: تمرینات ما به‌دلیل شرایط جنگ و تعطیلی سالن‌ها، از ابتدای سال ۱۴۰۵ آغاز شد. پس از تعطیلات نوروز، تمرینات فشرده‌ای را پشت سر گذاشتیم و در مدت‌زمانی کوتاه به نتیجه مطلوب رسیدیم. خوشبختانه به‌واسطه همراهی یک گروه منسجم و حرفه‌ای، توانستیم در این بازه زمانی محدود، نمایش را آماده اجرا کنیم.

    نمایش «سیاه‌وش» به نویسندگی و کارگردانی حامد شیخی و تهیه کنندگی فاطمه عبدالرحیمی از اول اردیبهشت در تماشاخانه سنگلج به صحنه رفته است.

    حامد ‌شیخی، امید ‌رهبر، آرزو ‌خلیلی، مبینا ‌طلوعی، مجتبی ‌ترکمان، عسل بی باک، آتنا ‌محمدزاده و اشکان ‌هورسان گروه بازیگران نمایش هستند.

  • انتخاب رئیس و نایب رئیس انجمن مدرسان خانه تئاتر

    انتخاب رئیس و نایب رئیس انجمن مدرسان خانه تئاتر

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی خانه تئاتر، نخستین جلسه انجمن مدرسان در سال جاری، با حضور اعضای جدید هیئت مدیره، در محل خانه تئاتر برگزار شد.

    در این جلسه، حمید ابراهیمی به عنوان رئیس و عرفان پهلوانی قمی در سمت نایب رئیس، با اکثریت آرای اعضا انتخاب شدند.

    همچنین در این جلسه، مقدمات تشکیل میزگردی با حضور مدیران گروه‌های نمایش دانشگاه‌های دولتی، آزاد، علمی کاربردی و غیرانتفاعی برای رفع چالش‌ها و گسترش همکاری همه دانشگاه‌ها با انجمن مدرسان خانه تئاتر مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت و مقرر شد در جلسات آتی نیز، جزئیات اجرایی شدن آن بررسی شود.

    جلسه بعدی انجمن مدرسان خانه تئاتر، در اردیبهشت سال جاری برگزار خواهد شد.

  • شب‌چراغ نمایش «سیاه‌وش» با حضور داوود فتحعلی‌بیگی افروخته شد

    شب‌چراغ نمایش «سیاه‌وش» با حضور داوود فتحعلی‌بیگی افروخته شد

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط‌عمومی تماشاخانه سنگلج، شامگاه اول اردیبهشت تماشاخانه سنگلج میزبان تماشاگران نمایش ایرانی در مراسم شب‌چراغ نمایش «سیاه‌وش» به کارگردانی حامد شیخی شد تا در کنار ۲ پیشکسوت تئاتر داوود فتحعلی بیگی و منظر لشگری اجرای عمومی این نمایش آغاز شود. این مراسم که به یاد زنده‌یاد سعدی افشار پیشکسوت سیاه‌بازی کشور در روز بزرگداشت سعدی شیرازی برگزار شد، با استقبال هنرمندان و تماشاگران همراه بود. تماشاخانه سنگلج پس از وقفه یک ماهه با پر شدن تمام ظرفیت سالن جان تازه گرفت.

    سیاهی و سرخی‌ای که نمادی از سیاوش است

    حامد شیخی نویسنده و کارگردان این نمایش در ابتدا با خیرمقدم به تماشاگران گفت: انشاالله اجرای این نمایش سیاه بازی زمینه‌ساز جشن های پی‌درپی در این سال باشد.

    وی با تقدیم اجرا به روح زنده‌یاد سعدی افشار و یادآوری این که برای دومین بار است که در نمایشی نقش سیاه را بازی می کند گفت: سیاه در فرهنگ ایرانی نماد سیاوش است. لباس قرمزاش نماد خون سیاوش و آتشی که گواه پاکی او است و چهره سیاه‌اش نماد سوگواری او است. سیاه که از جهانی دیگر به نشانه سیاوش آمده خودش سیاوش قصه ما می‌شود و اینجاست که پارودی یک افسانه شکل می‌گیرد.

    دربخش بعدی مراسم منظر لشگری پیشکسوت بازیگری کشور با خیرمقدم به حاضران و آرزوی اینکه همه بتوانند این نمایش را ببینند گفت: به امید خدا سال ۱۴۰۵ سال حضرت علی (ع) است زیرا جمع اعداد این سال عدد ۱۰ میشود. ایران مثل همیشه پیروز خواهد بود و چشم دشمنانش کور خواهد شد.

    وی ادامه داد: تئاتر پرورشگاه علم و هنر بوده و هست. وقتی به صحنه می آید درمانگاه بشر می‌شود. من ۵۰ روز است که تحت فشار بمباران بودم ولی به محض اینکه از در سنگلج وارد شدم حالم خوب شد. قطعا پس از دیدن کار حامد شیخی که کارگردان بسیار خلاقی است حالم بهتر خواهد شد. به امید موفقیت ایران و ایرانیان.

    تقارن سالمرگ ۲ سعدی هنرمند

    داوود فتحعلی بیگی دیگر سخنران این مراسم با گرامیداشت دو سعدی نام آور شعر و نمایش و تقارن سالمرگ این دو ادیب و هنرمند گفت: هر دو این هنرمندان همواره زنده‌اند چنانکه سعدی سروده است «سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز / مرده آن است که نام اش به نکویی نبرند»

    وی ادامه داد: آغاز این نمایش در این روز اتفاقی فرخنده است و امیدوارم دچار تعطیلی با جنگ نشوند. خود من سال گذشته دو نمایشم به دلیل جنگ متوقف شد. امیدوارم برای هیچ نمایشی این شرایط تکرار نشود.

    فتحعلی بیگی در پایان گفت: اینکه چراغ یک نمایش شادی آور روشن می‌شود و اینکه شما آمده‌اید تا در این شادی شرکت کنید جای شکرگزاری دارد، به کوری دشمنان این سرزمین کهن.

    در پایان داوود فتحعلی بیگی افروختن شمع اجرای نمایش را به منظر لشکری سپرد که با دعای خیرش و آرزوی پیروزی برای ایران بزرگ چراغ نمایش را افروخت.

    داوود فتحعلی بیگی، منظر لشگری، مهدی صفارنژاد، رسول مهدوی، مرتضی بزرگر زادگان، نادر خوش سیما، محمدرضا میرحسینی، منیر صمدانی نیا، علیرضا نیاکان، محمد نیکبخت، بیژن میرافشار، علیرضا باقری، عسل حمیدیان، عرفان زارعی، فرهاد باقری، سعیده سرلک، ناهید صیادی، عزیز سرانجامی، علی راجی، فرامرز رستمی، مهلا مظفری، مهتاب عسگری، افشین بدری و نیلوفر همرنگ از جمله هنرمندانی بودند که در روز افتتاحیه به تماشای نمایش «سیاه‌وش» نشستند.

  • معرفی کتاب دست‌های آلوده

    معرفی کتاب دست‌های آلوده

    تئاترآنلاین : نمایشنامه «دست‌های آلوده» اثر ژان پل سارتر، فیلسوف و نویسنده نامدار فرانسوی، از جمله آثار شاخص ادبیات نمایشی جهان است که با نگاهی سیاسی، اخلاقی و فلسفی، مفاهیمی چون قدرت، خیانت، حقیقت و مسئولیت فردی را به چالش می‌کشد.

    داستان این نمایشنامه درباره مردی جوان به نام «هوگو» است که از سوی حزب مأمور می‌شود یکی از رهبران سیاسی به نام «هودرر» را ترور کند؛ شخصیتی که به دلیل سیاست‌های مبتنی بر اتحاد با بورژوازی، از سوی بخشی از حزب خائن تلقی می‌شود. اما در جریان این مأموریت، هوگو دچار تردیدهای عاطفی و فکری می‌شود و رابطه او با همسر هودرر، ماجرا را پیچیده‌تر می‌کند.

    سارتر در این اثر، صرفاً یک روایت سیاسی ارائه نمی‌دهد، بلکه بحران هویت و اخلاق را در دل تصمیم‌های سیاسی بررسی می‌کند. یکی از مهم‌ترین بخش‌های نمایشنامه، اعتراف هوگو پس از قتل هودرر است؛ جایی که او میان انگیزه واقعی قتل و آنچه باید دلیل قتل می‌بود، گرفتار می‌شود.

    «دست‌های آلوده» پر از دیالوگ‌های عمیق و تأمل‌برانگیز است؛ دیالوگ‌هایی که نگاه اگزیستانسیالیستی سارتر به آزادی، مسئولیت و تنهایی انسان را بازتاب می‌دهند. جمله معروف «کشتن، مردن، هر دو یک چیزند؛ انسان در یک حد تنهاست» از جمله بخش‌های ماندگار این نمایشنامه محسوب می‌شود.

    این اثر در ایران با ترجمه جلال آل‌احمد منتشر شده و بسیاری معتقدند نثر روان و دقیق آل‌احمد، نقش مهمی در شناخته شدن نمایشنامه میان مخاطبان فارسی‌زبان داشته است. «دست‌های آلوده» توسط انتشارات جامی منتشر شده و در دسته نمایشنامه‌های سیاسی و فلسفی قرار می‌گیرد.

    ژان پل سارتر، نویسنده این اثر، متولد ۱۹۰۵ در پاریس و از مهم‌ترین چهره‌های فلسفه اگزیستانسیالیسم در قرن بیستم بود. او علاوه بر فعالیت ادبی و نمایشی، به‌عنوان متفکری سیاسی و اجتماعی نیز شناخته می‌شد و آثارش همواره بازتابی از دغدغه‌های انسان معاصر بودند.

    سارتر در کنار آثاری چون «تهوع»، «مگس‌ها»، «راه‌های آزادی» و «ادبیات چیست»، در «دست‌های آلوده» نیز به مسئله انتخاب و مسئولیت انسان می‌پردازد؛ مفهومی که در تمام جهان فکری او حضوری پررنگ دارد. او در سال ۱۹۶۴ برنده جایزه نوبل ادبیات شد اما از پذیرفتن آن خودداری کرد؛ تصمیمی که بیش از پیش نام او را به‌عنوان نویسنده‌ای مستقل و ساختارشکن مطرح کرد.

  • واکنش گلاب آدینه به تهدید اخیر ترامپ

    واکنش گلاب آدینه به تهدید اخیر ترامپ

    گلاب آدینه در نوشتاری کوتاه نوشت: «خاک هزار عالم بر وجود کسی که خواهان نابودی تمدن با عظمت ایران و ایرانی است.»

  • حمایت هنرمندان بین‌المللی تئاتر از مردم ایران

    حمایت هنرمندان بین‌المللی تئاتر از مردم ایران

    به گزارش تئاتر آنلاین، تعدادی از پیام‌های ارسال شده توسط هنرمندان بین‌المللی تئاتر در زیر آمده است:

    کریستیانا گالاناپولو مدیر هنری MIяFESTIVAL از یونان

    «لطفاً این پیام کوتاه را ملاحظه کنید.

    بشریت راهی طولانی را برای رسیدن به روشن‌بینی پیموده است. هر بار که در جنگی بخشی از آن را از دست می‌دهیم، احساس می‌کنیم گویی به قرن‌ها پیش بازگشته‌ایم. این پیامی است خطاب به کسانی که قدرت توقف جنگ را دارند: جان انسان‌ها ارزشمند است، انسانیت در حال خون‌ریزی است، گرفتن جان انسان‌های بی‌گناه باری سنگین و عملی غیرانسانی است. هیچ‌کس سود و منافع خود را به جهان پس از مرگ نمی‌برد اما هرکس اعمال خود را در این زندگی با خود حمل می‌کند. لطفاً این جنگ غیرعقلانی و جان‌ستان را متوقف کنید. با بهترین آرزوها»

    اِمر اوتول، استاد پرفو‌رمنس و نویسنده دانشگاه کنکوردیا از کانادا

    «امروز صبح وقتی فرزندانم را به مدرسه می‌بردم، مجری پرانرژی رادیو شنوندگان را تشویق می‌کرد که پروازهای تابستانی‌شان را زودتر رزرو کنند چون جنگ در ایران باعث افزایش قیمت سوخت خواهد شد و شاید تعطیلات سالانه ما به‌زودی غیرقابل‌پرداخت شود. رادیو را خاموش کردم؛ وحشت‌زده از اینکه چگونه کسی می‌تواند با چنین بی‌خیالی درباره بمب‌هایی که بر سر کودکانی مثل بچه‌های من فرود می‌آید صحبت کند و وحشت‌زده از اینکه تعطیلات آفتابی کانادایی‌ها به‌عنوان «قربانیان» این وضعیت مطرح می‌شود. همه کودکان سزاوار آن هستند که زیر آفتاب لبخند بزنند. این جنگ را متوقف کنید.»

    بریس بوتان از طرف گروه «Tac O Tac» از فرانسه

    «از پیام شما سپاسگزارم و از اینکه به جهان اهمیت می‌دهید متشکرم.

    در اینجا پیام کوتاهی برای جامعه ایران می‌فرستم: ما با تمام وجود به شما فکر می‌کنیم.

    هنرمندان، کودکان و شهروندان عزیز ایران،‌ در این روزهای دشوار، گروه Tac O Tac مایل است پیام حمایت خود را برای شما بفرستد. ما این افتخار را داشتیم که نمایش خود را در تهران اجرا کنیم، با مردم آن دیدار کنیم و مهمان‌نوازی شگفت‌انگیز شما را تجربه کنیم و لحظه‌ای از آزادی را در قلب شهر با شما سهیم شویم. حتی اگر امروز تصورش دشوار به نظر برسد، ما مطمئنیم که روزی دوباره بازخواهیم گشت تا لحظات جادویی دیگری را با شما سهیم شویم و دیدار فرهنگ‌هایمان و تمام احساساتی را که از آن زاده می‌شود با هم جشن بگیریم. بیایید به خودمان قول بدهیم که دوباره یکدیگر را ببینیم؛ بیایید قول بدهیم که به آن باور داشته باشیم: آینده‌ای در انتظار ماست و شما از تحسین و حمایت کامل ما برخوردارید. هنر از مرزها عبور می‌کند. امید هم همین‌طور.»

    تناسیس سارانـتوس کارگردان و بازیگر گروه تئاتر «Ithikon Akmeotaton» آتن، یونان

    «به همکاران هنرمندم و مردم شجاع ایران، من به نمایندگی از گروه تئاتر «ایتیکون آکمئوتاتون» از آتنِ یونان سخن می‌گویم تا اندوه عمیق و همبستگی استوار خود را ابراز کنیم.

    ما به‌عنوان هنرمندان و فعالان تئاتر باور داریم که والاترین رسالت و وظیفه ما این است که در برابر بی‌رحمی جنگ صدای خود را بلند کنیم و آینه‌ای در برابر وجدان جهان بگیریم. تئاتر به ما می‌آموزد که جنگ تراژدی‌ای است که باید به هر قیمتی از آن پرهیز کرد؛ جنگ شکست انسانیت است و در پی خود چیزی جز ویرانی بر جای نمی‌گذارد.

    ما به‌طور قاطع جنایات هولناک ناشی از تجاوز آمریکا و صهیونیسم را محکوم می‌کنیم؛ اقداماتی که جان کودکان بی‌گناه و شهید ایرانی و غیرنظامیان را گرفته است. این اعمال نقض آشکار کنوانسیون‌های ژنو و سازمان ملل هستند؛ کنوانسیون‌هایی که از غیرنظامیان، زیرساخت‌های بهداشتی، میراث فرهنگی، محیط زیست طبیعی و همچنین حاکمیت دولت مستقل ایران حفاظت می‌کنند. جامعه بین‌المللی باید اطمینان حاصل کند که این نقض قوانین و نابودی منابع حیاتی زندگی بدون مجازات نماند.

    ما از خرد کهن اوریپید، تراژدی‌نویس یونان باستان، الهام می‌گیریم؛ کسی که در «زنان تروا» هشدار نهایی را درباره جنون متجاوزان بیان کرد:

    «آن انسان فانی نادان است که شهرها، خانه‌ها، معبدها و آرامگاه‌ها، جایگاه‌های مقدس مردگان را ویران می‌کند و آنها را به ویرانی می‌سپارد؛ زیرا نابودی خودش نیز در پی آن خواهد آمد.»

    در این روز ما صدای خود را برای کودکان شهید ایران، برای کرامت مردم شجاع شما و برای پایان فوری این خشونت بلند می‌کنیم. ما به نام صلح و عدالت در کنار شما ایستاده‌ایم.

    ایران امروز همچون فانوسی استوار از رهایی برای باقی جهان.»

    امینه اتکارا از الجزایر:

    «ما هنرمندان تئاتر هستیم و من به عنوان رئیس انجمن فرهنگی ولایه «اولاد البلاد» با هنرمندان تئاتر و مردم ایران رابطه خوبی داریم. برای درگذشتگان شما دعا می‌کنیم و امیدواریم صلح و احترام برقرار باشد. ما به عنوان هنرمندان بین‌المللی خواهان صلح و همبستگی در جهان هستیم. خداوند به شما صبر عطا کند، به خاطر این مصیبت به شما پاداش دهد، درگذشته‌تان را بیامرزد و جایگاهی وسیع در بهشت به او عطا کند.»

    آنجلا اشتوکلین طراح رقص The Fusion Projects از سوئیس

    «بسیار خوشحالم که بتوانم به هر شکلی در محکوم کردن تروری که اخیراً ایران را بیش از هر زمان دیگری به شکلی بی‌رحمانه تکان داده و اکنون کل خاورمیانه را درگیر کرده است، سهمی داشته باشم.

    با نگرانی و اندوه عمیق، بی‌رحمی‌ای را دنبال کرده‌ام که پیش از این تصورش هم ممکن نبود؛ بی‌رحمی‌ای که با آن شجاعت مردم ایران برای بیان حقوق انسانی‌شان سرکوب شده است. این‌که چگونه بازی‌های قدرت افراد، رؤیاها و واقعیت‌ها را در آتشی بی‌معنا می‌سوزاند.

    هنرها به ما همدلی می‌آموزند: برای ما هنرمندان، در احساس و درک مسائل یکدیگر و برای مخاطبان، در گشودن خود به سوی جهان‌های زیبایی‌شناختی‌ای که با ما به اشتراک گذاشته می‌شود. کار هنری این هدیه شگفت‌انگیز را به ما می‌دهد که فراتر از درست و غلط عمل کنیم و یکدیگر را ملاقات کنیم. این امکان را به ما می‌دهد که رؤیاپردازان جامعه‌ای متنوع از انسان‌ها باشیم. به ما می‌آموزد راه همکاری را در پیش بگیریم، از مرزها عبور کنیم و چالش‌ها را به شیوه‌ای سازنده پاسخ دهیم؛ و در عین حال این مسئولیت را نیز به ما می‌دهد که با شیوه زندگی خود، نمونه‌ای از این ارزش‌ها باشیم.

    من همیشه سپاسگزارم که در ایران به دنیا آمده‌ام و در آنجا بزرگ شده‌ام. در راه آزادی و صلح، با شما همبسته‌ام. به امید آزادی!»

    خبرنگار: محمدجواد عبدی

  • دنبال “سریال” خوب نگردید:  فیلیمو بهترین انتخاب برای تماشای بی‌حد و مرز است

    دنبال “سریال” خوب نگردید:  فیلیمو بهترین انتخاب برای تماشای بی‌حد و مرز است

    سریال: آیینه متحرک هستی و جادوی قرن بیستم

    آیا تا به حال به این فکر کرده‌اید که یک “سریال“، صرفاً مجموعه‌ای از تصاویر نیست، بلکه عصاره‌ای فشرده از زندگی، خیال و فرهنگ بشری است که در زمان فریز شده و هر بار که دکمه “پخش” را می‌زنیم، دوباره متولد می‌شود؟ فیلم، بیش از یک سرگرمی، یک زبان مشترک جهانی است؛ یک ماشین زمان برای سفر به گذشته یا آینده، و یک آینه برای بازتاب بزرگترین ترس‌ها و امیدهای ما. در عصری که محتوای بصری بخش جدایی‌ناپذیر زندگی روزمره ماست، درک ریشه‌ها، تحولات و قدرت بی‌بدیل «فیلم» برای هر علاقه‌مند به هنر و فناوری ضروری به نظر می‌رسد.

    این مقاله، سفری است از لحظه آغازین ثبت تصاویر متحرک تا عصر طلایی پلتفرم‌های تماشای آنلاین (VOD) و نقش پیشرو فیلیمو در این مسیر هیجان‌انگیز.

    ریشه‌ها: از “چراغ جادو” تا تولد سینما

    قبل از آنکه کلمه “سینما” یا “فیلم” معنای امروزی خود را پیدا کند، انسان‌ها همواره به دنبال ثبت حرکت و داستان‌گویی تصویری بودند. از نمایش‌های سایه‌ای هزاران ساله که با دست و عروسک، روایت‌ها را بر پرده می‌بردند تا دستگاه‌های قرن هفدهمی مانند Laterna Magica (چراغ جادو) که تصاویر نقاشی شده روی شیشه و نور را برای ایجاد توهم حرکت به کار می‌بردند، همه پیش‌درآمدی بر این اختراع بزرگ بودند.

    اما تولد رسمی سینما، به مفهوم مدرن آن، در دهه ۱۸۹۰ و با ظهور دو نوآوری کلیدی رقم خورد:

    1.  کینتوسکوپ (Kinetoscope) توماس ادیسون (۱۸۹۱): دستگاهی برای تماشای فردی فیلم‌های کوتاه از طریق یک دریچه. این اختراع، سرآغاز تولید فیلم بود، هرچند هنوز به معنای نمایش عمومی نبود.

    2.  سینماتوگراف (Cinematographe) برادران لومیر (۱۸۹۵): این دستگاه شاهکار، هم قابلیت ضبط، هم چاپ و هم نمایش تصاویر متحرک را داشت. ۲۸ دسامبر ۱۸۹۵، با نمایش عمومی فیلم‌هایی چون «ورود قطار به ایستگاه» در کافه‌ای در پاریس، سینما رسماً متولد شد. واکنش تماشاگران به قدری شدید بود که از ترس برخورد قطار با سالن، از صندلی‌های خود برخاستند! این لحظه، تأثیرگذاری عمیق هنر هفتم را از همان ابتدا ثابت کرد.

    دوران‌های طلایی تحول: از صامت تا دیجیتال

    تاریخ فیلم را می‌توان به دوره‌های اصلی تقسیم کرد که هر یک با نوآوری‌های تکنولوژیک و جهش‌های هنری تعریف می‌شوند:

    ۱. سینمای صامت (۱۸۹۵ تا ۱۹۲۷): هنر بدون کلام

    در این دوره، فیلم‌ها فاقد صدای همزمان بودند، اما این کمبود فرصتی برای شکوفایی خلاقیت‌های بصری و روایی فراهم کرد. هنرمندانی چون ژرژ مه‌لیس با افزودن تکنیک‌های تروکاژ (جلوه‌های ویژه) و دیدگاهی تئاتری، و ادوین اس. پورتر با استفاده از فنون تدوین (مثل فیلم‌های «سرقت بزرگ قطار» و «زندگی آتش‌نشان آمریکایی») ساختار روایی سینما را بنیاد نهادند. بازیگران بزرگ این دوره مانند چارلی چاپلین و باستر کیتون با تکیه بر حرکات فیزیکی، زبان بدن و میمیک، احساسات و داستان را به قدرتمندترین شکل ممکن منتقل می‌کردند.

    ۲. سینمای ناطق و رنگی (۱۹۲۷ تا اواخر دهه ۱۹۳۰): ظهور صدا و رنگ

    نقطه عطف بزرگ در تاریخ فیلم، در سال ۱۹۲۷ با نمایش فیلم «خواننده جاز» (The Jazz Singer) رقم خورد. با ورود صدای همزمان، سینما از یک هنر صرفاً بصری به یک رسانه سمعی-بصری کامل تبدیل شد و دوره صامت به پایان رسید. در اواخر دهه ۱۹۳۰، با پیشرفت فناوری، فیلم رنگی نیز به این ترکیب افزوده شد و بُعد تازه‌ای به واقع‌گرایی و بیان احساسات بخشید.

    ۳. سینمای مدرن و دیجیتال (نیمه قرن بیستم تا امروز):

    با ظهور تلویزیون در اواسط قرن بیستم، سینما برای حفظ جایگاه خود دست به نوآوری‌های بزرگی زد. استفاده از پرده‌های عریض (مانند سینمااسکوپ) و تکامل شدید جلوه‌های ویژه باعث شد تا سینما تجربه تماشایی فراتر از تلویزیون ارائه دهد. از اواخر قرن بیستم و با ورود فناوری دیجیتال، فرآیند فیلم‌سازی و توزیع آن کاملاً دگرگون شد. ساخت فیلم‌ها ارزان‌تر و در دسترس‌تر شد، و مهم‌تر از همه، پلتفرم‌های پخش آنلاین ظهور کردند تا سینما را مستقیماً به خانه تماشاگران بیاورند.

     

    سریال در ایران: یک قرن و اندی داستان‌گویی

    ورود سینما به ایران تقریباً همزمان با اوج‌گیری آن در جهان بود. دستگاه سینماتوگراف تنها پنج سال پس از اختراع برادران لومیر، در سال ۱۲۷۹ خورشیدی توسط مظفرالدین شاه قاجار به کشور وارد شد. اگرچه اولین سالن عمومی سینما کمی بعد توسط افرادی مانند مهدی‌خان روسی افتتاح شد، اما تا سال‌ها صرفاً به نمایش فیلم‌های خارجی زیرنویس‌دار اختصاص داشت.

    نخستین فیلم بلند سینمایی ایران، فیلم صامت و سیاه و سفید «آبی و رابی» بود که در سال ۱۳۰۹ توسط اوانس اوگانیانس ساخته و به نمایش درآمد. این آغاز، سرآغاز یک راه دراز و پر پیچ‌وخم بود که سینمای ایران را به یکی از مهم‌ترین و معتبرترین سینماهای جهان تبدیل کرد.

    عصر نوین تماشا: از سینما به فیلیمو، تجربه‌ای بدون مرز

    امروز، تجربه تماشای فیلم کاملاً متحول شده است. دیگر لازم نیست برای دیدن فیلمی که دوست دارید، زمان خود را با برنامه سینماها یا تلویزیون هماهنگ کنید. عصر پلتفرم‌های تماشای درخواستی ویدیو (VOD) فرا رسیده است و در ایران، فیلیمو در قلب این تحول قرار دارد.

    با وجود رقابت‌های فزاینده، فیلیمو توانسته است به عنوان یک بازیگر پیشرو و قابل اعتماد در عرصه نمایش خانگی، برتری‌های متمایزی را برای کاربرانش به ارمغان آورد که آن را از سایر رقبا جدا می‌کند:

    مزایای متمایز فیلیمو نسبت به رقبا

    1.  آرشیو جامع و تنوع محتوایی بی‌نظیر: فیلیمو با داشتن یکی از کامل‌ترین آرشیوهای فیلم و سریال در ایران، هزاران عنوان از فیلم‌های کلاسیک و جدید ایرانی و خارجی، انیمیشن‌ها، مستندها و برنامه‌های ورزشی را در خود جای داده است. کاربران به معنای واقعی کلمه می‌توانند در میان تنوعی بی‌نظیر کاوش کنند و سلیقه‌شان هرچه که باشد، محتوای مورد نظر خود را پیدا کنند.

    2.  تولید محتوای اختصاصی و انحصاری: یکی از بزرگترین نقاط قوت فیلیمو، سرمایه‌گذاری گسترده بر روی تولیدات اختصاصی (Originals) است. بسیاری از پرمخاطب‌ترین و پرفروش‌ترین سریال‌ها و برنامه‌های نمایش خانگی تنها در فیلیمو قابل تماشا هستند و این محتوای انحصاری، انگیزه‌ای قوی برای انتخاب این پلتفرم است.

    3.  ترافیک اینترنت ویژه برای تمام اپراتورها: برای کاربران اینترنت ایرانسل و رایتل، تماشای محتوای فیلیمو کاملاً رایگان است و این یک مزیت مالی بسیار بزرگ محسوب می‌شود. همچنین برای سایر اپراتورها نیز مصرف اینترنت با تعرفه نیم‌بها محاسبه می‌شود که این موضوع یک صرفه‌جویی اقتصادی قابل توجه را برای تماشای طولانی‌مدت به همراه دارد.

    4.  پشتیبانی ۲۴ ساعته و رابط کاربری آسان: با ارائه سرویس پشتیبانی تلفنی ۲۴ ساعته، فیلیمو تعهد خود به کاربران را در هر ساعت از شبانه‌روز نشان می‌دهد. همچنین، رابط کاربری (UI) و تجربه کاربری (UX) آسان و روان در نسخه‌های موبایل، تبلت و اندروید تی‌وی، باعث شده است که جستجو و تماشای محتوا برای هر قشری ساده و لذت‌بخش باشد.

    5.  قابلیت اتصال به چند دستگاه: با یک اشتراک فیلیمو، امکان اتصال به چندین دستگاه در نقاط مختلف فراهم است، که این ویژگی تجربه تماشای خانوادگی را بسیار منعطف و کارآمد می‌سازد.

     

    دعوت به تجربه جادوی سینما در خانه‌تان

    فیلم‌ها، روایتگر زندگی‌های ما هستند. آنها در کنار سرگرمی، ابزاری قدرتمند برای درک فرهنگ‌ها، تاریخ و احساسات انسانی‌اند. در دنیای پرشتاب امروز، پلتفرم‌های آنلاین مانند فیلیمو این فرصت را فراهم کرده‌اند تا این دریچه جادویی همیشه و همه‌جا برای ما گشوده باشد.

    اگر به دنبال کامل‌ترین آرشیو، جدیدترین و انحصاری‌ترین تولیدات، و تماشایی اقتصادی (با ترافیک رایگان یا نیم‌بها) هستید، دیگر نیازی به جستجوی اضافی نیست.

    فیلیمو تلاش می‌کند تا با گردآوری بهترین‌های سینمای جهان و ایران، تجربه‌ای فراتر از انتظار را برای شما رقم بزند. از جدیدترین اکران‌های اختصاصی گرفته تا کلاسیک‌ترین فیلم‌هایی که با آنها خاطره ساخته‌اید، همه و همه تنها با چند کلیک در دسترس شماست.

    همین حالا به جمع میلیون‌ها کاربر فیلیمو بپیوندید و سفر بی‌پایان خود را در دنیای سحرآمیز فیلم و سریال آغاز کنید.

    کافیست به وب‌سایت فیلیمو مراجعه کنید و با یک کلیک، دروازه‌های این دنیای شگفت‌انگیز را به روی خود بگشایید. تجربه‌ای که رقبای دیگر نمی‌توانند آن را تکرار کنند، همین‌جا منتظر شماست.

    آیا آماده‌اید تا جادوی سینما را به سبک خودتان زندگی کنید؟

    «نویسنده : مجید عباس نژاد»

  • زندگی در استانبول آسیایی؛ چرا بسیاری آن را به بخش اروپایی ترجیح می‌دهند؟

    زندگی در استانبول آسیایی؛ چرا بسیاری آن را به بخش اروپایی ترجیح می‌دهند؟

    استانبول شهری دوچهره است؛ بخشی پرهیاهو و توریستی در اروپا و بخشی آرام‌تر، خانوادگی‌تر و منظم‌تر در آسیا. در سال‌های اخیر، بسیاری از مهاجران، خانواده‌ها و حتی سرمایه‌گذاران ترجیح داده‌اند به‌جای مناطق شلوغ بخش اروپایی، زندگی در استانبول آسیایی را انتخاب کنند. دلیل این انتخاب، تنها قیمت ملک نیست؛ بلکه ترکیبی از کیفیت زندگی، آرامش، دسترسی شهری و سبک زیست متفاوت است.

    بخش آسیایی استانبول، با بافت مسکونی پایدارتر، ترافیک کمتر در برخی مناطق و نزدیکی به فضاهای سبز و ساحلی، تصویری متفاوت از این کلان‌شهر ارائه می‌دهد. در میان مناطق متعدد این بخش، اسکودار، بیکوز و مالتپه از جمله گزینه‌هایی هستند که بیشترین توجه را به خود جلب کرده‌اند.

    استانبول آسیایی چه تفاوتی با بخش اروپایی دارد؟

    پیش از بررسی مناطق، لازم است نگاهی کلی به تفاوت‌های دو بخش شهر داشته باشیم. استانبول آسیایی معمولاً:

    • بافت مسکونی و خانوادگی‌تری دارد
    • از شلوغی‌های توریستی فاصله گرفته است
    • برای زندگی بلندمدت مناسب‌تر تلقی می‌شود
    • تعادل بهتری بین کار، زندگی و آرامش ایجاد می‌کند

    همین ویژگی‌ها باعث شده بسیاری از خانواده‌ها و افرادی که قصد اقامت طولانی‌مدت دارند، این بخش را انتخاب کنند.

    اسکودار؛ اصالت، دسترسی و زندگی متعادل

    اسکودار یکی از قدیمی‌ترین و معتبرترین مناطق استانبول آسیایی است. این منطقه در ساحل بسفر قرار دارد و از نظر دسترسی، موقعیت بسیار مطلوبی دارد. خطوط مترو، متروبوس، کشتی‌های مسافربری و پل‌های ارتباطی، اسکودار را به یکی از نقاط کلیدی شهر تبدیل کرده‌اند.

    خرید خانه در اسکودار استانبول معمولاً انتخاب افرادی است که می‌خواهند هم به مرکز شهر دسترسی داشته باشند و هم در محیطی آرام و خانوادگی زندگی کنند. بافت شهری اسکودار ترکیبی از محله‌های قدیمی با هویت فرهنگی و پروژه‌های مسکونی جدید است که امکان انتخاب‌های متنوعی را فراهم می‌کند.

    زندگی در اسکودار استانبول برای خانواده‌ها، کارمندان و حتی بازنشستگان جذاب است؛ چرا که این منطقه تعادل مناسبی بین امکانات شهری، آرامش و هزینه‌های منطقی‌تر نسبت به مناطق لوکس اروپایی ایجاد کرده است.

    بیکوز؛ طبیعت، سکوت و فاصله از شلوغی

    اگر اولویت اصلی شما آرامش، طبیعت و فاصله گرفتن از شلوغی شهری است، بیکوز می‌تواند انتخابی متفاوت و خاص باشد. این منطقه در شمال بخش آسیایی استانبول قرار دارد و به‌دلیل نزدیکی به جنگل‌ها و ویلاهای مستقل، چهره‌ای سبز و کم‌تراکم دارد.

    خرید ملک در بیکوز استانبول بیشتر مورد توجه افرادی است که به‌دنبال زندگی آرام، خانه‌های ویلایی یا آپارتمان‌های کم‌واحد هستند. زندگی آرام در بیکوز برای خانواده‌هایی که سبک زندگی کم‌تنش‌تر را ترجیح می‌دهند، بسیار جذاب است.

    البته باید توجه داشت که بیکوز نسبت به اسکودار یا مالتپه، فاصله بیشتری تا مراکز تجاری و اداری دارد. به همین دلیل، این منطقه بیشتر برای افرادی مناسب است که یا به‌صورت دورکار فعالیت می‌کنند یا اولویت آن‌ها کیفیت زندگی بر سرعت دسترسی است.

    مالتپه؛ تعادل بین قیمت، دسترسی و زندگی شهری

    مالتپه یکی از مناطق رو به رشد استانبول آسیایی است که در سال‌های اخیر، توجه بسیاری از خریداران و مهاجران را به خود جلب کرده است. این منطقه به‌دلیل دسترسی مناسب به مترو، نزدیکی به ساحل و قیمت‌های منطقی‌تر، گزینه‌ای متعادل برای زندگی محسوب می‌شود.

    خرید خانه در مالتپه استانبول برای افرادی مناسب است که می‌خواهند هزینه خرید یا اجاره را مدیریت کنند، بدون آنکه از امکانات شهری محروم شوند. قیمت آپارتمان در مالتپه نسبت به اسکودار پایین‌تر است، اما همچنان کیفیت زندگی قابل قبولی ارائه می‌دهد.

    مالتپه به‌ویژه برای زوج‌های جوان، خانواده‌های کوچک و افرادی که قصد دارند بین هزینه و کیفیت تعادل برقرار کنند، انتخابی کاربردی و آینده‌دار به شمار می‌رود.

    کدام منطقه آسیایی برای شما مناسب‌تر است؟

    انتخاب بین اسکودار، بیکوز و مالتپه کاملاً به سبک زندگی و اولویت‌های شما بستگی دارد.
    اگر دسترسی شهری، اصالت محله و تعادل زندگی برایتان مهم است، اسکودار گزینه‌ای ایده‌آل خواهد بود.
    اگر آرامش، طبیعت و فاصله از شلوغی را ترجیح می‌دهید، بیکوز انتخاب خاص شماست.
    و اگر به‌دنبال قیمت منطقی‌تر با امکانات شهری مناسب هستید، مالتپه می‌تواند پاسخ نیازتان باشد.

    جمع‌بندی

    زندگی در استانبول آسیایی، انتخابی است برای کسانی که به‌دنبال کیفیت، آرامش و ثبات بلندمدت هستند. اسکودار، بیکوز و مالتپه هرکدام نماینده سبک متفاوتی از زندگی در این بخش از شهرند و پاسخگوی نیاز گروه‌های مختلفی از مهاجران و خانواده‌ها خواهند بود.

    شناخت دقیق این مناطق و تطبیق آن‌ها با سبک زندگی شخصی، می‌تواند تجربه‌ای موفق و رضایت‌بخش از زندگی در استانبول رقم بزند.

    منبع: اویم استانبول

  • «تئاتر فجر ۴۴» به ایستگاه پایانی رسید

    «تئاتر فجر ۴۴» به ایستگاه پایانی رسید

    به گزارش تئاتر آنلاین، اجرای این مراسم بر عهده شهرام شکیبا است ولی به دلیل تأخیری که وی برای حضور در مراسم داشت دبیر چهل و چهارمین جشنواره تئاتر فجر روی صحنه رفت.

    برگزیدگان بخش فراگیر:

    موسیقی: برگزیده: احمد صفدری، «برنو»

    طراحی لباس: برگزیده: هانی چراغی، «هملت به روایت کوچه و بازار»

    طراحی صحنه: برگزیدگان: مصطفی محمدی‌دوست و بابک طاهری، «چهل‌تیکه»

    بازیگری زن – جسمی حرکتی (جایزه ویژه): برگزیدگان: پرستو مام‌احمدی، «ماهرخ»، یسنا کریمی‌آذر، «مداخلات لازم در یک اتفاق مینی‌مالیستی»

    بازیگری زن – نانیسم: برگزیده: سمیرا شیرخانی، «هملت به روایت کوچه و بازار»

    بازیگری زن – شنوایی: برگزیده: سعیده کوه، «آنفارکتوس»

    بازیگری زن – بینایی: برگزیده: فائزه محمدآبادی، «هولوگرام»

    بازیگری زن – ذهنی: برگزیده: شنو قادری، «اینجا جای منه»

    بازیگر همراه (زن): برگزیده: فهیمه خسروی، «چهل‌تیکه»

    بازیگری مرد – جسمی حرکتی: برگزیده: دانیال قاسمیان، «هولوگرام»

    بازیگری مرد – اختلال بینایی: برگزیده: محمدمهدی هاشم‌بیگی، «هملت به روایت کوچه و بازار»

    بازیگری مرد – شنوایی: برگزیده: علی ارسب، «اینجا جای منه»

    بازیگری مرد – نانیسم (جایزه ویژه): برگزیده: فضل‌الله باقری، «برنو»

    بازیگر همراه (مرد): برگزیده: رضا علوی، «رختشورشاه»

    نمایشنامه‌نویسی: برگزیده: علیرضا ترابی، «هولوگرام»

    کارگردانی: برگزیده: یاسر خالقی، «برنو»

    جایزه ویژه بخش فراگیر: برگزیده: مجتبی مرادی، «اینجا جای منه»

    برگزیدگان بخش خیابانی فراگیر

    موسیقی: برگزیدگان: مهدی الصاق و معین دهقان، «هشت سین»

    طراحی فضا: برگزیده: صابر کوکبی‌اصل، «وارنو»

    بازیگری زن – اختلال جسمی حرکتی: برگزیده: هدیه جبارزادگان، «وارنو»

    بازیگر همراه (زن): برگزیده: معصومه جهان‌پور، «وارنو»

    بازیگری مرد – اختلال جسمی حرکتی: برگزیده: محمد زارعزاده، «کفش‌ها و بندهایش»

    بازیگری مرد – نانیسم: برگزیده: علی‌اصغر اسماعیلی، «اتفاق»

    بازیگری مرد – اختلال ذهنی: برگزیده: علیرضا توکلی، «هشت سین»

    بازیگر همراه (مرد): برگزیده: مصطفی کولیوندی، «اتفاق»

    طرح و ایده: برگزیده: صادق حسین‌پور، «مرغ شیشه‌ای»

    کارگردانی: برگزیده: رضا وفانیا، «وارنو»

    قدردانی از محمدعلی طالبی و منوچهر حبیبی استاندار کرمان، مظفر تیموری مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه و نعمت‌الله پایان مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان آذربایجان شرقی بخش بعدی اختتامیه این رویداد بود. سپس یک قطعه نمایشی با موضوع یادبود درگذشتگان تئاتر از جمله بهرام بیضایی، هادی مرزبان، یعقوب صباحی، مهرداد فلاحتگر، محمد کاسبی، ایرج صغیری، جمال اجلالی، کمال‌الدین شفیعی، نصرالله عبادی، جهانسوز فولادی، شیرین یزدان‌بخش، پدیده ابطحی، زویا امامی، همایون ارشادی، شهباز عباسی، سارینا رزاق‌مرندی، ناصر تقوایی و رضا رویگری روی صحنه اجرا شد.

    سپس برگزیدگان بخش‌های مختلف این دوره از جشنواره معرفی شدند:

    جایزه شهرداری تهران: نمایش «تن در تن» به کارگردانی علی پیمان

    دیگرگونه‌های اجرایی: رضا غیور برای «بیست و چهار دقیقه و ۳۳ ثانیه» از تهران به دلیل استفاده مناسب از تمهیدات دیگرگونه‌های اجرایی

    طراحی نور مسابقه بزرگ تئاتر صحنه‌ای: مرتضی فرهادنیا برای «فروید»

    طراحی گریم تئاتر خیابانی: سعید مؤذنی برای «خانواده آقای هاشمی» و «بهمنشیر یک نفر»

    طراحی گریم مسابقه بزرگ تئاتر صحنه‌ای: فرزانه رادفر برای نمایش «جهنمیان»

    موسیقی بخش تئاتر خیابانی: قدردانی: مصطفی نظری و علی پیلارام برای نمایش «بهمنشیر یک نفر»، برگزیده: علی خاتمی برای نمایش «هیچ پلاس»

    موسیقی بخش صحنه‌ای ایران من: علی‌سینا برای نمایش «همای»

    موسیقی بخش مسابقه بزرگ تئاتر صحنه‌ای: قدردانی: مهدی احمدی-سینا میری برای نمایش «گُر»، برگزیده: علی پیلارام، مهرداد ذاکری، علی اسدی برای نمایش «گُداز»

    طراحی لباس بخش تئاتر خیابانی: مجتبی خلیلی برای «بهمنشیر یک نفر»

    طراحی لباس در بخش مسابقه بزرگ تئاتر صحنه‌ای: قدردانی: میترا قاسمی برای نمایش «بیست و یک»، برگزیده: آژمان بیژنی نسب، نجمه زارعی، سهیلا شیبانیان برای نمایش «جهنمیان»

    برگزیدگان شهرداری تهران در بخش ایران من: «جایی در انتهای خیابان» از یزد، تئاتر خیابانی «ایراندخت» از اصفهان

    جوایز مکتب حاج قاسم سلیمانی: تئاترهای صحنه‌ای «هیولاکش» از مشهد، «وی‌لا» از تهران، «نقل سرخ» از اصفهان، تئاتر خیابانی «خط عاشقی» با مشارکت ارتش جمهوری اسلامی، «برای هانا» از تهران

    برگزیدگان دیگرگونه‌های اجرایی: قدردانی: «کرگدن» از شهرکرد و «H۲O» از تهران، برگزیدگان: «زار» از تهران و «گویا، گویا گوی‌هایش را گم کرده است» از تنکابن

    طراحی فضا در بخش مسابقه خیابانی «ایران من»: حسن سبحانی مینابی برای «قاب‌های خالی» از میناب

    طراحی فضا در بخش مسابقه خیابانی: قدردانی: هانیه نقیب‌پور برای «جهانبخش»، امیر امینی برای «هیچ پلاس»، برگزیده: علیرضا شمس برای «کوران»

    طراحی حرکت در بخش مسابقه خیابانی: حسین کاظمی برای «بهمنشیر یک نفر»

    طراحی صحنه در بخش فجر پلاس: مرتضی کوهی برای «ناگه آن»

    طراحی صحنه در بخش مسابقه بزرگ تئاتر صحنه ای: قدردانی: سعید زارع، علی رفیعی برای نمایش «بی تابستان»، برگزیده: مرتضی فرهادنیا برای نمایش «فروید»

    دیگرگونه‌های اجرایی: احسان دبیر برای «پرفورمنس گم» از مشهد به دلیل اجراگری مناسب

    بازیگری زن در بخش خیابانی «ایران من»: نجمه محرابی برای «ننه لیلا» از خمینی‌شهر، آرزو جعفری برای «اسگپ درایو» از تهران

    بازیگری زن در بخش مسابقه تئاتر خیابانی: قدردانی: یسرا ناصری‌پور برای «سورئالیت»، سعیده دائی‌زاده برای «جهابنخش»، برگزیده: آرزو علیپور برای «هیچ پلاس»

    بازیگری زن در بخش فجر پلاس: قدردانی: شادی امیری برای «ناگه آن»، سیمین بهفر برای «مرگ معلق»

    بازیگری زن در بخش مسابقه صحنه‌ای «ایران من»: قدردانی: طیبه نیک‌آزاد برای «وی‌لا»، گروه بازیگران «همای» از تهران

    بازیگری زن در بخش مسابقه بزرگ تئاتر صحنه‌ای: قدردانی: نسرین دماوندی برای «سنگ کاغذ پایان»، نوژان کریم‌زاده برای «گداز»، برگزیده: الهه کریمی برای «بی‌تابستان»

    بازیگری مرد در بخش تئاتر خیابانی «ایران من»: قدردانی: امید جلالی برای «یک و هفده دقیقه»، رسول احمدی برای «ققنوس» و «اسگپ درایو»

    بازیگری مرد در بخش مسابقه تئاتر خیابانی: قدردانی: میثم سرآبادانی برای «تریبون»، احمد شریفی برای «هیچ پلاس»، فردین بیگ‌زاده برای «ماتیشکا»، برگزیده: سید پویا امامی برای «بهمنشیر یک نفر» و «خانواده آقای هاشمی»

    بازیگری مرد در بخش فجر پلاس: مصطفی ابراهیمی برای «راز شکست فاتحان»

    بازیگری مرد در بخش صحنه‌ای ایران من: مهدی افتخاری فرد برای «صحرا مرد»، افشین غیاثی برای «وی‌لا»

    بازیگری مرد در بخش مسابقه بزرگ تئاتر فجر: قدردانی: محمد اسلامی برای «کرشندو»، طاها محمدی برای «بیست و یک»، برگزیده: سجاد بختیاری‌زاده برای «می‌خواستم اسبت باشم»، تجلیل ویژه برای ۲ دهه فعالیت مستمر در تئاتر خیابانی: مالک آبسالان برای «چهل تکه از حکایات حکیم»، بازیگری ویژه: هوشنگ قوانلو برای «یتیمچه»، بهرام ابراهیمی برای «کازابلانکا»، کاظم هژیرآزاد برای «خندیدن زیر مشت و لگد»

    تماشاخانه برگزیده در بخش فجر پلاس: داود نامور برای مدیریت تماشاخانه «نوفل لوشاتو»

    دیگرگونه‌های اجرایی: رامین علیزاده برای «همدردی بدنی با آنتیگونه در تئاتر کوچک کارگری» به دلیل ویژگی نمایش برای ایده‌پردازی و اجراگری مناسب

    طرح و ایده در بخش تئاتر خیابانی «ایران من»: قدردانی: امیر رجب‌پور برای «ته این قصه»، سعید بادینی برای «سورئالیت»، سید محسن موسوی برای «کوران»، نجمه محرابی برای «ننه لیلا»، مصطفی کولیوندی برای «ایراندخت»

    طرح و ایده در بخش مسابقه تئاتر خیابانی: برگزیده: مارال ایزدبخش برای «خانواده آقای هاشمی»

    نمایشنامه‌نویسی در بخش فجر پلاس: مرتضی کوهی برای «ناگه آن»

    نمایشنامه‌نویسی در بخش صحنه‌ای «ایران من»: مهدی سیم‌ریز برای «هیولاکش»، سیروس همتی برای «وی‌لا»

    نمایشنامه‌های آفرینشی در بخش مسابقه بزرگ تئاتر صحنه‌ای: قدردانی: رضا گشتاسب برای «گداز»، برگزیده: امیرحسین صیدآبادی برای «سنگ کاغذ پایان»

    نمایشنامه‌های اقتباسی در بخش مسابقه بزرگ تئاتر صحنه‌ای: قدردانی: ابراهیم پشت‌کوهی برای «مرگ اشرف غنی»، برگزیده: معین رستمی برای «می‌خواستم اسبت باشم»

    کارگردانی در بخش تئاتر خیابانی «ایران من»: قدردانی: حسین نادری برای «ققنوس»، برگزیده: داود رمضان‌زاده برای «مدرسه ما»

    کارگردانی در بخش مسابقه تئاتر خیابانی: مجتبی خلیلی برای «بهمنشیر یک نفر»، مارال ایزدبخش برای «خانواده آقای هاشمی»، امیر امینی «هیچ پلاس»، برگزیده: علیرضا شمس برای «کوران»

    کارگردانی در بخش فجر پلاس: احمد جعفری و سیمین بهفر برای «مرگ معلق»

    کارگردانی در بخش صحنه‌ای «ایران من»: قدردانی: محمد جهانپا برای «هیولاکش»، برگزیده: ابراهیم رهگذر برای «همای»

    کارگردانی در بخش مسابقه بزرگ تئاتر صحنه‌ای: قدردانی: مرتضی فرهادنیا برای «فروید»، برگزیده: حسین اصیلی برای «گداز»

    خبرنگار: محمدجواد عبدی

  • کانگروی ژاپنی در تئاتر شهر روی صحنه می‌آید

    کانگروی ژاپنی در تئاتر شهر روی صحنه می‌آید

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش “کانگروی ژاپنی” از سه متن، نوشته علیرضا آرا، پوپک رحیمی و ژان میشل ریب بهره برده است و با طراحی و کارگردانی مسعود میرطاهری روی صحنه می‌رود.

    میر طاهری که تهیه‌کنندگی این نمایش را نیز بر عهده دارد، پیش از این نمایش‌های موفقی همچون؛ “بمب‌گذاری دیسکو قاهره”، “برلینگتون”، “گارسون”، “لحظه پیش از خداحافظی” و… را کارگردانی کرده است. همچنین این بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و مدرس بازیگری که سابقه بازی در نمایش‌های “گلن گری گلن راس”، “مضحکه شبیه قتل”، “فالو می”، “نوشتن در تاریکی”، “ماچیسمو”، “بتهوون”، “موش‌های بلفاست”، “مشروطه بانو”، “سی و سی در صد نیل سایمون”، “خنکای ختم خاطره” و چندین نمایش دیگر را دارد که اغلب این نمایش‌ها در دوره برگزاری خود جزو نمایش‌های پر فروش و پر مخاطب آن دوره بوده است.

    بازیگران نمایش ۷۰دقیقه‌ای “کانگروی ژاپنی” که از ۱۹بهمن ماه در سالن سایه مجموعه تئاتر شهر روی صحنه می‌رود، عبارت از (به ترتیب ورود به صحنه)؛ حامد ‌اسماعیلی، مائده شهوازیان، معین پور موسوی، علیرضا ‌رشیدی، پری ‌سا ‌فصیح، محمد ‌مازندرانی هستند. همچنین از عوامل این نمایش می‌توان به؛ مجری طرح: استودیو بازیگری متداکتینگ تهران، گرافیک، طراح پوستر و بروشور: رامین ‌رستمی، دستیار کارگردان: شایان اسماعیلی، منشی صحنه: آیدا ‌فیضی، مدیر روابط عمومی و رسانه: امیر ‌پارسائیان ‌مهر اشاره کرد.

    این خبر در ادامه یادآوری می شود، پیش فروش اینترنتی نمایش “کانگروی ژاپنی” در تیوال به آدرس www.tiwall.com آغاز شده و علاقه‌مندان می‌توانند برای خرید بلیت این نمایش به سایت تیوال مراجعه کنند.