«در همسایگی تزارها»؛ روایتی چندلایه از زیست انسان در سایه قدرت و تاریخ
نمایش «در همسایگی تزارها» به نویسندگی محمدرضا کوهستانی و کارگردانی احمد سلیمانی، با تکیه بر اجرایی مینیمال، بازیهای کنترلشده و نگاهی فلسفی به مفهوم قدرت و همسایگی، تجربهای تأملبرانگیز از تئاتر معاصر ایران را پیش روی مخاطب قرار میدهد؛ نمایشی که بهجای فریاد، با سکوتهای معنادار و جزئیات انسانی، تماشاگر را به اندیشیدن دعوت میکند.
تئاتر آنلاین: نمایش «در همسایگی تزارها» به نویسندگی محمدرضا کوهستانی و کارگردانی احمد سلیمانی، نمونهای دقیق، اندیشیده و چندلایه از تئاتر معاصر ایران است؛ اجرایی که با تکیه بر متن هوشمندانه و کارگردانی مینیمال اما عمیق، مخاطب را به تماشای زیست انسانهایی دعوت میکند که در مجاورت تاریخ، قدرت و سایههای بزرگتر از خود زندگی میکنند.
«همسایگی» در این نمایش صرفاً یک موقعیت مکانی نیست، بلکه مفهومی فلسفی و اجتماعی است؛ جایی که آدمها ناخواسته در کنار امر عظیم قرار میگیرند و هویتشان در نسبت با آن تعریف میشود. تزارها در این معنا، بیش از آنکه شخصیت باشند، استعارهای از قدرت، تاریخ و سلطهاند؛ عناصری همیشه حاضر که زندگی روزمره را به شکلی نامرئی اما مداوم تحت تأثیر قرار میدهند.
احمد سلیمانی با درک دقیق از جهان نمایشی کوهستانی، اجرایی خلق کرده که مبتنی بر سکوت، مکث و جزئیات رفتاری است. صحنهها فرصت نفس کشیدن دارند، روابط انسانی بهتدریج شکل میگیرند و معنا نه با تأکید مستقیم، بلکه به شکلی آرام و تدریجی به مخاطب منتقل میشود.
بازیگران نمایش، کلیتی منسجم و هماهنگ میسازند. علی اوجی با حضوری کنترلشده و دقیق، وزنی مفهومی به صحنه میدهد و شخصیتی را شکل میدهد که میان قدرت و تردید معلق است. الناز حبیبی با ریزهکاریهای درونی در نگاه و لحن، لایههای عاطفی پنهان متن را زنده میکند و نسرین نصرتی با انرژی زنده و واکنشهای انسانی، ضربان حیات را در بطن اجرا حفظ میکند.
نمایش در مرز ظریف میان طنز تلخ و درام تأملبرانگیز حرکت میکند؛ جایی که لبخندها اغلب طعم اندوه دارند و موقعیتهای بهظاهر عادی، ناگهان به پرسشهای عمیق وجودی بدل میشوند. این تعادل ظریف، از نقاط قوت اجرای سلیمانی بهشمار میآید.
طراحی صحنه و نور، فضایی همزمان معاصر و تاریخی را تداعی میکند و به شکل مؤثری جهان نمایش را کامل میسازد. همهچیز در خدمت ایده «همسایگی با قدرت» است؛ قدرتی که دیده میشود، اما مستقیم لمس نمیشود و درست به همین دلیل، تأثیرش عمیقتر است.
«در همسایگی تزارها» نمایشی نیست که تماشاگر را سرگرم کند تا فراموش کند؛ بلکه آرام، بیادعا و صبورانه او را وادار به فکر کردن میکند؛ درباره نسبت خودش با قدرت، با تاریخ و با همسایههایی که شاید چندان هم دور از او نباشند. این اثر، تئاتری بالغ، نجیب و عمیق است که ارزشش نه در فریاد، بلکه در سکوتهای حسابشده و معنادارش نهفته است.
نویسنده: احسان سبکتکین
محمدرضا کوهستانی، نمایشنامهنویس شناختهشده تئاتر معاصر ایران، نویسندگی این اثر را بر عهده دارد و احمد سلیمانی آن را کارگردانی کرده است. تهیهکنندگی نمایش نیز بر عهده محمد قدس است.
در این نمایش، بازیگرانی چون امیرحسین آرمان، وحید آقاپور، علی اوجی، الناز حبیبی، نیما سیاری و نسرین نصرتی (به ترتیب حروف الفبا) به ایفای نقش میپردازند.
طراحی صحنه اثر را علی ساسانینژاد بر عهده دارد و طراحی لباس توسط سارا مژده انجام شده است. مونا جعفری بهعنوان طراح گریم، شایان صفوی بهعنوان طراح صدا و پدرام رضوانی بهعنوان طراح نور، از دیگر اعضای اصلی گروه خلاق نمایش هستند.
سحر نزهت دستیار کارگردان و برنامهریز، بهزاد اسحاقی مدیر تولید و علی اکباتانی دستیار تهیهکننده این اثر نمایشی هستند. همچنین روژان کردنژاد بهعنوان منشی صحنه و سعید رنجبر بهعنوان مدیر صحنه در این پروژه حضور دارند.
گرافیک و تبلیغات نمایش توسط میثم میرزائی طراحی شده و رعنا نوری مدیریت تبلیغات را بر عهده دارد. عکاسی اثر را حسین حاجیبابایی انجام داده و روابط عمومی و مشاوره رسانهای نمایش بر عهده علی کیهانی (راویمدیا) است.
در بخشهای اجرایی و فنی، گروههای متعددی در ساخت دکور، لباس، نور، صدا و ماسک با این نمایش همکاری دارند که از جمله آنها میتوان به حمیدرضا صفری، پیمان سلمانی، ابراهیم یحییزاده و بهنام معیریان اشاره کرد. عکاسی و فیلمبرداری پشت صحنه نیز توسط سروش منوچهری انجام میشود.
خلاصه داستان:
داستان نمایش درباره زنی مرموز است که در عمارت پدری خود، واقع در نزدیکی قبرستان قدیمی شهر، زندگی میکند و طبق سنتی خانوادگی به مسافران در راهمانده پناه میدهد. با انتشار خبر ناپدید شدن چند مرد سالخورده در طول یک سال گذشته، سلسلهای از اتفاقات در این عمارت رقم میخورد که در نهایت به افشای رازی بزرگتر منجر میشود.
