بلاگ

  • آغاز سال تئاتری ۱۴۰۵ با بیش از ۱۱ اثر

    آغاز سال تئاتری ۱۴۰۵ با بیش از ۱۱ اثر

    تئاتر آنلاین – سجاد خیامی؛ تئاتر به عنوان هنری کهن از گذشته پیوندی ناگسستنی با جامعه و مردم داشته و همواره عرصه‌ای توجه برانگیز و تأثیرگذار بوده است. تماشای یک نمایش می‌تواند تا ساعت‌ها ذهن تماشاگر را درگیر خود نگاه دارد و بر اندیشه، احساسات و نگرانی‌های او مؤثر باشد. از این رو در این گزارش تلاش می‌کنیم تا با مرور مهمترین اخبار تئاتر در هفته گذشته به اتفاقات، حواشی و چالش‌های این هنر بپردازیم.

    پس از وقفه‌ای طولانی و جانکاه به دلیل حمله رژیم صهیونی و آمریکا به کشورمان، از هفته پایانی فروردین اجراهای سالن‌های تئاتر تهران دوباره از سر گرفته شد؛ آغازی که گواهی می‌داد بر شوق خاموش‌ناشدنی هنرمندان و مردم به تئاتر. در این گزارش تلاش می‌کنیم تا به معرفی آثار جدید تئاتری در این هفته بپردازیم.

    تئاترشهر تهران با ۳ اجرا به فعالیت خود ادامه می‌دهد

    سه نمایش «زندانی خیابان دوم» به کارگردانی سید جواد روشن، «کانگوروی ژاپنی» به کارگردانی مسعود میرطاهری و «بیست و چهار» به کارگردانی علی حیدری طی روزهای سوم تا ششم اردیبهشت آغازگر فعالیت‌های اجرایی تئاتر شهر در تالار قشقایی، تالار سایه و کارگاه نمایش می‌شوند.

    نمایش «زندانی خیابان دوم» به نویسندگی نیل سایمون، ترجمه شهرام زرگر و بازی خیام وقار کاشانی، الهه شه‌پرست و وحید نفر از روز سوم اردیبهشت در تالار قشقایی روی صحنه می‌رود.

    در خلاصه داستان نمایش «زندانی خیابان دوم» آمده است: «مل ادیسون، مدیر میانسالی است که با از دست دادن شغل خود، با مجموعه‌ای از بحران‌های شخصی و روحی مواجه می‌شود؛ مشکلات اقتصادی و بیکاری او را دچار پریشانی کرده و همسرش ادنا در تلاش است تا به او کمک کند تا از این بحران عبور کند.»

    «بیست و چهار» هم عنوان دیگر نمایش تئاتر شهر است که از روز چهارم اردیبهشت به نویسندگی و کارگردانی علی حیدری و بازی امیر جوادی، رومینا بختیاری، مرتضی یعقوب‌پور، علیرضا بهرامی، محمدعلی سهامی، محمدعلی تقی زاده، امیرمحمد ملکی و حسین شکری در کارگاه نمایش این مجموعه اجرای خود را آغاز می‌کند.

    در خلاصه داستان این نمایش که اقتباسی است آزاد از نمایشنامه «شب بیست و یکم» محمود استادمحمد آمده است: «نویسنده است که روزی فرخ نوشت و روزی فروغ … .»

    «کانگوروی ژاپنی» به نویسندگی علیرضا آرا ، پوپک رحیمی و ژان میشل ریب و کارگردانی مسعود میرطاهری هم از روز ششم اردیبهشت پذیرای مخاطبان تئاتر است. حامد اسماعیلی، مائده شهوازیان، معین پورموسوی، علیرضا رشیدی، پریسا فصیح، محمد مازندرانی بازیگران این اثر نمایشی هستند.

    در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «شما خیلی محترمانه، به دیدن یک نمایش دعوت شدید، اما بعد از دیدنش، حالتون از اون نمایش بد شده و اصلا خوشتون نیومده، حالا چیکار می‌کنید؟»

    اجرای «هُ تِ ل» در بوتیک تئاتر ایران

    نمایش «هتل (هُ تِ ل)» به نویسندگی مرجان آقانوری و سلاله صفری و کارگردانی مرجان آقانوری، که در اسفند ۱۴۰۴ در بوتیک هنر ایران اجراهای خود را آغاز کرده بود و به دلیل شرایط پیش‌آمده روند اجرایی آن متوقف شد، اجراهای مجدد خود را از ۲۶ فروردین ۱۴۰۵ آغاز می‌کند. از بازیگران این اثر می‌توان به شیوا خسرومهر اشاره کرد.

    نمایش «هُ تِ ل» از جمله آثار دیگرگونه، مشارکتی و محیطی است که در فضایی وهم‌آلود، مخاطبان را در طول اجرا با بازیگران به‌صورت ایستاده همراه می‌کند. این نمایش روایت گروه نمایشی‌ است که در هتلی قدیمی و سوخته اجرا می‌کنند. یکی از شخصیت‌ها که ما او را «جن» می‌شناسیم، مسیر نمایش را تغییر می‌دهد.

    اجرای نمایش «سیاه‌وش» در تماشاخانه سنگلج

    نمایش «سیاه‌وش» به نویسندگی و کارگردانی حامد شیخی و تهیه کنندگی فاطمه عبدالرحیمی از اول اردیبهشت در تماشاخانه سنگلج به صحنه رفته است. حامد ‌شیخی، امید ‌رهبر، آرزو ‌خلیلی، مبینا ‌طلوعی، مجتبی ‌ترکمان، عسل بی باک، آتنا ‌محمدزاده و اشکان ‌هورسان گروه بازیگران نمایش هستند.

    شیخی در رابطه با این اثر گفت: این نمایش از یک جهان دیگر آغاز می‌شود؛ جایی که شخصیتی به‌عنوان نمادی از سیاوش وارد زمین می‌شود و تلاش می‌کند در روایت سیاوش، نقش او را ایفا کند. مسیر روایت نیز بر اساس داستان سیاوش در شاهنامه پیش می‌رود و در نهایت به کیخسرو می‌رسد. فضای غالب کار نیز با بهره‌گیری از عناصر نمایش آئینی و سیاه‌بازی شکل گرفته است.

    آغاز سال تئاتری ۱۴۰۵ با بیش از ۱۱ اثر؛ نمایشی درباره برده‌داری اجرا شد

    «احراز هویت» در تئاتر ملی بریتانیا اجرا می‌شود

    نمایش «احراز هویت» به نویسندگی وینسوم پیناک و کارگردانی میراندا کرامول در تئاتر ملی بریتانیا روی صحنه رفته است. این نمایش به میراث، پنهان‌کاری و این پرسش می‌پردازد که چگونه رفتار اجداد می‌تواند امروز ما را شکل دهد. پیناک در این نمایشنامه میراث برده‌داری را چه برای آنان که برده‌دار بودند و چه برای کسانی که برده بودند بررسی می‌کند.

    در این نمایش پس از اینکه فنلا هارفورد مجسمه‌ساز، خانه مجلل خانواده‌اش هارفورد هال را به ارث می‌برد، انبوهی از دفتر خاطرات پنهان را کشف می‌کند که قدمت آنها به مالکیت خانواده‌اش بر یک مزرعه در سال ۱۷۵۶ برمی‌گردد. او که مجذوب محتویات آنها شده است از ماروا استاد دانشگاه، و مربی‌اش ابی، می‌خواهد تا اصالت آنها را تأیید کنند. همانطور که آنها ساحتی کاملاً پلید از اجداد فنلا را آشکار می‌کند، هرکس باید با گذشته خود و میراث شخصی‌اش کنار بیاید.

    ۳ نمایش در تالار محراب روی صحنه می‌روند

    نمایش‌های «بر موج دلدار» به کارگردانی میثم شمسیان و «خونه قمر خانم» به کارگردانی علی طربی در سالن جعفر والی تالار محراب روی صحنه می‌روند. همچنین نمایش «آگنیتاژ» به کارگردانی مریم مهریان نیز در سالن جمیله شیخی میزبان مخاطبان است.

    «لوله» در مجموعه تئاتر لبخند اجرا می‌شود

    نمایش «لوله» به نویسندگی و کارگردانی علیرضا ‌اجلی و تهیه‌کنندگی فرزین ‌حاجیلو اجراهای مجدد خود را از ۳۱ فروردین ۱۴۰۵ آغاز می‌کند. این نمایش پیش‌تر در سال ۱۳۹۷ در سالن اصلی مولوی و بعد از آن در تماشاخانه هامون شهر رشت و آخرین بار در اردیبهشت و خرداد سال ۱۴۰۰ در سالن ناظرزاده تماشاخانه ایران‌شهر اجرا شده است.

    در خلاصه این نمایش آمده است: «گروهی از کارگرانِ شرکت تخلیه چاه تحت سلطه یک سرکارگر قرار دارند. سرکارگر طبق دستور مقامات بالادستی، هفت کارگر را اخراج می‌کند و باقی داستان از همان‌جا شروع می‌شود.»

    آغاز سال تئاتری ۱۴۰۵ با بیش از ۱۱ اثر؛ نمایشی درباره برده‌داری اجرا شد

    اجرای «ویکتوریا؛ ملکه از بند رسته» در تئاتر واترمیل

    نمایش «ویکتوریا؛ ملکه از بند رسته» که به زندگی ویکتوریا ملکه بریتانیا در قرن ۱۹ می‌پردازد به کارگردانی سوفی دریک و نویسندگی دیزی گودوین در تئاتر واترمیل بریتانیا روی صحنه رفته است. گودوینگ در این نمایش پرتره‌ای عمیق از زنی را که ۶۴ سال حکومت کرد نه تنها به عنوان ملکه، بلکه به عنوان یک همسر و مادر به نمایش می‌گذارد. گودوینگ ویکتوریای جوان که عاشق می‌شود و ویکتوریای پیر را، در کنار هم روی صحنه می‌آورد؛ ایده‌ای که به درک ژرف‌تر مخاطب از این شخصیت منجر می‌شود.

    شاهزاده آلبرت همسر ملکه ویکتوریا مردی است که آداب خاص خود را دارد و تلاش می‌کند تا هرچه بیشتر بر ملکه و همسر خویش نفوذ پیدا کند. او دستی آشکار بر اوضاع هنر و صنعت دارد و از ویکتوریا انتظار دارد که هرچه می‌خواهد را امضا کند. از سویی دیگر با مرگ زود آلبرت در جوانی، ویکتوریا در کنار سوگواری برای او آرام‌آرام از قدرت بزرگ خویش آگاه می‌شود. آیا تبدیل شدن سریع او به یک بیوه او را آزاد کرده است؟ این نمایش پاسخ روشنی نمی‌دهد.

    ادامه اجراهای «باخ» و «سلول» در عمارت نوفل‌لوشاتو

    نمایش‌های «سلول» و «باخ» از ۸ اردیبهشت در عمارت نوفل‌لوشاتو روی صحنه می‌روند.

    نمایش «سلول» نوشته پوریا گلستانی و محسن زرآبادی‌پور است که به طراحی و کارگردانی محسن زرآبادی‌پور و تهیه‌کنندگی داود نامور زمستان ۱۴۰۴ روی صحنه رفت که با حدود ۱۱ هزار تماشاگر، ۲ ماه اجرا شد. وحید ‌نفر، حسین ‌میرزاییان، حمید ‌عرب، بردیا ‌دیانت، ارشیا ‌شریعتی، شادی ‌احدی ‌فر، محسن ‌بیده، محمدرضا ‌بهشتیان، محسن ‌زرآبادی ‌پور، فرشید ‌بختیاری و اقلیما ‌جهانگیری در «سلول» ایفای نقش می‌کنند.

    نمایش «سلول» داستان ۲ سرباز زندان را روایت می‌کند که تصمیم می‌گیرند شب یلدای خود را با زندانیان بند اعدامی سپری کنند.

    نمایش «باخ» به نویسندگی و کارگردانی بهزاد عبدی به تهیه‌کنندگی علی شاهانی نیز دیگر اثر عمارت نوفل‌لوشاتو در زمستان ۱۴۰۴ بود. رضا ‌جهانی، علیرضا ‌داوری، بهزاد ‌عبدی، حسین ‌میرزاییان و بهناز ‌نادری بازیگرانی هستند که در «باخ» ایفای نقش می‌کنند.

    این نمایش داستان تماشاخانه‌ای است که در آن فروغ و باخ یکدیگر را ملاقات می‌کنند؛ جایی که واقعیت و رویا به یکدیگر پیوند می‌خورند و در این میان رازهایی بر ملا می‌شود.

    منبع: مهر

  • نمایش فیلم تئاتر «فلیبگ» در مجموعه تئاتر لبخند

    نمایش فیلم تئاتر «فلیبگ» در مجموعه تئاتر لبخند

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی مجموعه تئاتر لبخند، فیلم تئاتر «فلیبگ» (۲۰۱۹) به نویسندگی فیبی والر بریج و کارگردانی ویکی جونز شنبه ۵ اردیبهشت ساعت ۱۸ در فیلم خانه مجموعه تئاتر لبخند به نمایش در می‌آید.

    پس از نمایش این فیلم تئاتر نشست نقد و بررسی آن با حضور عباس غفاری (میزبان) و رامتین شهبازی (منتقد تئاتر) برگزار می‌شود.

    این فیلم تئاتر نگاهی‌ است به زندگی زنی متفاوت به نام فلیبگ با سبک زندگی متفاوت. خانواده و روابط دوستی او دچار مشکلات فراوانی شده است و کافه‌اش هم به سختی به کارش ادامه می‌دهد. او متوجه می‌شود که چیزی برای از دست دادن ندارد.

    علاقه‌مندان برای حضور در این جلسه می‌توانند برای تهیه بلیت به سایت تیوال مراجعه کنند.

  • روایت‌هایی عمیق از جنگ خلق خواهد شد؛ خوشحالی از جان گرفتن تئاتر

    روایت‌هایی عمیق از جنگ خلق خواهد شد؛ خوشحالی از جان گرفتن تئاتر

    تئاتر آنلاین : مهدی شفیعی معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در حاشیه بازدید از نمایشگاه «خط وطن» که آثار خطاطی کاوه تیموری با موضوع ایران را به نمایش می‌گذاشت و در عین حال با نگاه هنری به شهدای مدرسه میناب می‌پرداخت در گفتگویی درباره این نمایشگاه عنوان کرد: پیش از هرچیز باید از مدیریت بنیاد رودکی و مجموعه فرهنگی آزادی تشکر کنم. آنچه دیدیم، تلفیقی از خوشنویسی، موسیقی، پرفورمنس و هنرهای تجسمی بود. نمایشگاه خوشنویسی استاد تیموری، با اشعار شاخص وطنی و اشعار شاعران معاصر، یکی از جذابیت‌های اصلی بود. همینطور، حضور همزمان هنرمندان گرافیست، تذهیب‌گر و حتی شاعر فضا را برای گفتگو باز می‌کرد.

    نمودهایی از وطن‌دوستی و شکوه ایران

    وی ادامه داد: اجرای موسیقی سیدمحسن حسینی که برای شهدای میناب در ایام جنگ ساخته شده بود، بسیار حزن‌انگیز و در عین حال جذاب بود. پرفورمنس هنرمندان تئاتر که روایتی بود از وطن‌دوستی مردم و شکوه ایران جالب توجه بود. این همان چیزی است که باعث شد ما در ۴۰ روز اخیر در برابر یک دشمن ابرقدرت بایستیم. باید این روایت‌ها را مستند کنیم و نباید در روایت جنایت‌ها کم‌کاری شود.

    معاون هنری وزارت فرهنگ با اشاره به از سرگیری فعالیت‌های هنری کشور اظهار کرد: خوشحالم که بالاخره فعالیت‌های فرهنگی و هنری پس از مدتی آغاز شده است. دیروز از ۲ گالری بازدید کردم که آثار خلق‌شده در ایام جنگ را نمایش می‌دادند. دیدن جنگ از نگاه یک هنرمند، تجربه‌ای دیدنی و عمیق است.

    آفرینش روایت‌هایی عمیق از جنگ

    وی افزود: تئاتر هم دوباره جان گرفته؛ تالار سنگلج، تئاتر شهر و سالن‌های خصوصی اجراهایشان را شروع کرده‌اند. رویداد تئاتر رضوی در تبریز هفته آینده برگزار می‌شود. کنسرت‌های موسیقی در تهران و استان‌ها نیز از سر گرفته شده است. اینها همه خبرهای خوبی است.

    شفیعی در پایان گفت: هنرمندان در ایام جنگ نه تنها همراه مردم بودند و در میادین حضور داشتند، بلکه اکنون نیز مطمئنم که روایت‌های عمیق‌تری از جنگ، از گوشه‌گوشه آن و از جان‌هایی که از دست دادیم، روی صحنه تئاتر، در طنین موسیقی و در تابلوهای تجسمی خواهیم دید. مجموعه‌های فرهنگی و رویدادهای هنری کشور، شاهد این روایت‌های ناب و ماندگار خواهند بود.

    منبع

  • صدای هنرمندان تئاتر در هفته فرهنگی اصفهان؛ازکمبود سالن تا فرسایش هویت

    صدای هنرمندان تئاتر در هفته فرهنگی اصفهان؛ازکمبود سالن تا فرسایش هویت

    تئاتر آنلاین – کوروش دیباج: اصفهان از دیرباز نه تنها به معماری و تمدن خود می‌بالیده، بلکه به عنوان یکی از مهم‌ترین خاستگاه‌های نمایش ایرانی نیز شناخته می‌شده است. از دوره صفویه که نقالی و آیین‌های نمایشی در میدان‌ها و تکایا جریان داشت تا قرن اخیر که کمدی اصفهان و گروه‌های مدرن دهه پنجاه در این شهر شکل گرفتند، اصفهان هرگز از حافظه نمایشی خود فاصله نگرفته است.

    امروز اما در شرایطی که کشور نزدیک به دو ماه است درگیر حملات تجاوزکارانه رژیم صهیونیستی و آمریکا (جنگ تحمیلی سوم) است و نگاه‌ها بیش از همیشه به ظرفیت‌های فرهنگی معطوف شده، پرسش مهمی پیش‌روی تئاتر اصفهان قرار دارد: آیا این شهر هنوز می‌تواند جایگاه پیشین خود را در نقشه تئاتر ملی بازیابد؟ و آیا هفته فرهنگی نکوداشت اصفهان ظرفیتی برای احیای این حرکت خواهد بود؟

    برای پاسخ به این پرسش با پنج چهره شاخص تئاتر اصفهان گفتگو کردیم، هنرمندانی که هر یک بخشی از روند تاریخی نمایش در این شهر را نمایندگی می‌کنند: هادی کیانی، احسان جانمی، امید نیاز، لیلا پرویزی و سید پویا امامی. تحلیل کامل دیدگاه‌های آنان، تصویری تازه از ظرفیت، آسیب و آینده تئاتر اصفهان پیش‌روی ما قرار می‌دهد.

    میراث دیرپای تئاتر اصفهان و جایگاهی که همچنان پرسش‌برانگیز است

    هادی کیانی، نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر، در گفتگویی نقطه عزیمت خود را از تاریخ طولانی و ریشه‌دار نمایش در اصفهان آغاز می‌کند. او معتقد است که این شهر از دوران صفویه تاکنون همواره صاحب یکی از مهم‌ترین جریان‌های نمایشی کشور بوده است؛ جریانی که بر پایه نقالی، تعزیه، شبیه‌خوانی، کمدی مردمی و بعدها تئاتر صحنه‌ای بنا شد.

    کیانی تأکید می‌کند: اصفهان نه تنها میراث‌دار چند مکتب نقالی است، بلکه نسخه‌های تعزیه این شهر از معتبرترین منابع ملی محسوب می‌شوند و کمدی اصفهان نیز با چهره‌هایی چون کریم‌شیره‌ای و سپس ارحام صدر هویت مستقل یافته است.

    این نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر با اشاره به اینکه تئاتر اصفهان در دهه‌های گوناگون هم‌پای جریان‌های جهانی روز شده، یادآور می‌شود: ورود تئاتر اروپایی، گروه‌های آوانگارد، و هنرمندان باسواد و صاحب‌سبک، این شهر را به یکی از قطب‌های اجرای نمایش بدل کرده بود. اما به باور او وضعیت کنونی تئاتر اصفهان، همچون بسیاری از استان‌های کشور، متاثر از مجموعه عواملی همچون مشکلات اقتصادی، دور شدن هنرمندان بزرگ از تولید، اُفت سواد هنری بخشی از تولیدکنندگان و رواج سطحی‌نگری است؛ روندی که سبب شده کیفیت آثار نسبت به دهه‌های قبل کاهش چشمگیری پیدا کند.

    او یکی از مهم‌ترین ظرفیت‌های بالفعل‌نشده اصفهان را مخاطب فرهیخته و آشنا با نمایش می‌داند؛ مخاطبی که به دلیل پیشینه آیینی و کمدی شهر، آمادگی بیشتری برای همراهی با تئاتر دارد.

    کیانی معتقد است: در سال‌های اخیر تولیدکنندگان به جای بهره‌گیری از رنگ فرهنگی اصفهان، از آن فاصله گرفته‌اند. از نظر او، لهجه، معماری، آداب و رسوم، فرهنگ عامه و حتی نگاه شهروند اصفهانی به مسائل ملی مانند جنگ، می‌تواند اثر نمایشی را متمایز کند اما این عناصر در تولیدات امروز دیده نمی‌شود.

    این نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر در ادامه بر ضرورت هویت‌بخشی دوباره به نمایش اصفهان تأکید می‌کند و می‌گوید: اگر تولیدات تئاتری از زبان بومی، طنز خاص اصفهان، زیباشناسی شهر و روایت‌های محلی فاصله نگیرند، آثاری خلق خواهند شد که نه تنها در سطح ملی شاخص‌اند بلکه امکان صدور فرهنگی نیز پیدا می‌کنند.

    کیانی به هفته فرهنگی نکوداشت اصفهان می‌پردازد و می‌گوید: این رویداد باید از حالت تشریفاتی خارج شود و به فرصتی واقعی برای معرفی میراث فرهنگی، هنرمندان برجسته و ظرفیت‌های کمتر دیده‌شده تبدیل گردد.

    او معتقد است: این هفته اگر با برنامه‌ریزی و دغدغه‌مندی برگزار شود، می‌تواند دریچه‌ای برای دیده‌شدن آثار بومی تئاتر اصفهان باشد؛ اما در سال‌های اخیر چنین رویکردی کمتر دیده شده است.

    صدای هنرمندان تئاتر در هفته فرهنگی اصفهان؛ازکمبود سالن تا فرسایش هویت

    ارزش فراموش‌شده مخاطب اصفهانی

    احسان جانمی، نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر در گفتگویی محور سخنان خود را بر تماشاگر اصفهان متمرکز می‌کند و او را بزرگ‌ترین سرمایه بالفعل‌نشده نمایش در شهر می‌داند.

    به باور جانمی اصفهان شهری است که در آن اقوام، ادیان، گروه‌های اجتماعی و اقتصادی مختلف در کنار هم زندگی می‌کنند و همین تنوع باعث شده ظرفیت مخاطب در این شهر بسیار فراتر از میانگین کشور باشد. اما مشکلی که او بر آن تأکید می‌کند، این است که تولیدکنندگان تئاتر نتوانسته‌اند برای این طیف گسترده خوراک مناسب فراهم کنند و اغلب به تکرار موضوعات و قالب‌های محدود بسنده کرده‌اند.

    این نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر با تحلیل وضعیت چنددهه اخیر، بر این باور است: تئاتر اصفهان دچار چرخه تکرار شده است. به گفته او بسیاری از آثار بدون تحلیل مخاطب و بدون هدف‌گذاری مشخص تولید می‌شوند و به همین دلیل نمی‌توانند مخاطبان جدیدی جذب کنند.

    جانمی به نکته‌ای مهم اشاره می‌کند: شهری که میلیون‌ها نفر جمعیت دارد و بخش بزرگی از آن تحصیل‌کرده است، نباید تنها چند هزار نفر مخاطب تئاتر داشته باشد. این فاصله بزرگ نشان‌دهنده فقدان برنامه‌ریزی فرهنگی اصولی است.

    او علاوه بر ضعف در تولید، به نارسایی در تبلیغات، کمبود سالن‌های پراکنده در مناطق مختلف شهر و نبود تنوع ژانری اشاره می‌کند و معتقد است: این عوامل موجب شده تماشاگر بالقوه تئاتر اصفهان به سالن‌ها راه پیدا نکند.

    این نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر می‌گوید: تئاتر باید برای سلیقه‌های گوناگون تولید شود؛ از کمدی تا آثار کلاسیک، از اجتماعی تا تجربی. اما در اصفهان اغلب شاهد قالب‌هایی محدود و تکراری هستیم.

    در ادامه، جانمی به هفته فرهنگی اصفهان می‌پردازد و باور دارد که این هفته تنها زمانی معنا پیدا می‌کند که بازارچه فرهنگی واقعی ایجاد شود؛ جایی که گروه‌های نمایشی بتوانند آثار خود را معرفی کنند، مخاطب جدید جذب شود، تولیدات شهر دیده شود و صنایع و نهادهای اقتصادی به جای حمایت از حوزه‌هایی مانند ورزش، به فرهنگ نیز توجه کنند.

    او معتقد است:در سال‌های اخیر هفته فرهنگی بیشتر به تکرار فعالیت‌های سال گذشته محدود شده و از ظرفیت اصلی خود فاصله گرفته است.

    این نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر تاکید می‌کند: اگر این هفته تبدیل به بستری برای معرفی واقعی هنرها شود، تئاتر اصفهان می‌تواند مسیر تازه‌ای را آغاز کند. اما بدون تغییر نگاه سیاست‌گذاران و بدون شکستن چرخه تکرار، رونق جدی رخ نخواهد داد.

    آینده تئاتر اصفهان در گرو زیرساخت و نگاه مدیریتی

    امید نیاز، نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر در گفتگویی نقطه تأکید خود را بر معضل زیرساختی و مدیریتی تئاتر اصفهان می‌گذارد. او در تحلیل تفاوت امروز و گذشته تئاتر می‌گوید: دوران طلایی نمایش‌های ارحام صدر محصول نبود رقبای رسانه‌ای و توجه گسترده مردم به هنرهای زنده بود. اما امروز با گسترش شبکه‌های مجازی و رسانه‌های تصویری، تئاتر اگر می‌خواهد بقا داشته باشد باید با کیفیت، خلاقیت و زیرساخت حرفه‌ای پا به میدان بگذارد؛ چیزی که اصفهان از آن محروم است.

    نیاز معتقد است: اصفهان با وجود اینکه یکی از بزرگ‌ترین کلان‌شهرهای کشور و منطقه است، از کمبود شدید سالن تخصصی رنج می‌برد. او می‌گوید: وقتی زمینی برای کاشت نیست، کشاورزی رشد نمی‌کند؛ و تئاتر نیز بدون سالن حرفه‌ای امکان رشد ندارد. به باور او اگر سالن‌های متعدد و استاندارد ایجاد شود، گروه‌های بیشتری امکان تجربه، تولید و رقابت خواهند داشت و این امر به‌طور مستقیم کیفیت آثار را بالا خواهد برد.

    این نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر بخش دیگری از مشکلات را در نگاه غیرکاربردی، جناحی و ایدئولوژیک برخی مدیران فرهنگی می‌بیند. او تأکید می‌کند: بسیاری از هنرمندان مستعد اصفهان به دلیل نبود حمایت واقعی، گرفتار محدودیت‌های بی‌منطق یا اختصاص بودجه‌ها به افراد غیرمتخصص می‌شوند و نمی‌توانند آثار خود را عرضه کنند.

    او وضعیت موجود را به زمینی تشبیه می‌کند که نه خاک مناسبی دارد و نه آب کافی؛ زمینی که اگرچه استعداد کاشت دارد اما محصول نمی‌دهد.

    نیاز در بخش ظرفیت‌های بالفعل‌نشده، نیاز به ضرورت تغییر نگاه مدیریتی، رفع محدودیت‌های غیرهنری و تقویت جریان‌های تجربه‌گرا اشاره می‌کند و معتقد است: تئاتر اصفهان پتانسیل بین‌المللی دارد اما مادامی که هنرمندان مجبور باشند از مانع‌های غیرتخصصی عبور کنند، این توانایی بروز نخواهد کرد.

    او هفته فرهنگی اصفهان را یک فرصت از دست‌رفته می‌داند و در ادامه می‌گوید: این هفته باید بهانه‌ای برای تبادل هنری با دیگر شهرها، برگزاری فستیوال‌ها، سفارش تولید آثار بومی و احیای میراث فرهنگی باشد اما در دهه اخیر هیچ‌گاه به چنین جایگاهی نرسیده و تنها به فعالیت‌های نمادین و مقطعی محدود شده است.

    صدای هنرمندان تئاتر در هفته فرهنگی اصفهان؛ازکمبود سالن تا فرسایش هویت

    هویت نمایش اصفهان نیازمند ترجمه به زبان امروز

    لیلا پرویزی، کارگردان و مدیر گروه رشته نمایش و هیئت علمی دانشگاه سپهر در گفتگویی نگاه خود را با مروری تاریخی بر دوره‌های مختلف تئاتر اصفهان آغاز می‌کند و بر این نکته تأکید دارد: این شهر همواره از تنوع سبکی و جریان‌های موازی برخوردار بوده است؛ از طنز بومی و کمدی سفید گرفته تا گروه‌های مدرن دهه پنجاه، و از نمایش‌های دینی پس از انقلاب تا موج دانشگاهی دهه‌های اخیر. به باور او این پیوستگی میان سنت و مدرنیته، هویت تئاتر اصفهان را شکل داده است.

    با این حال پرویزی معتقد است: امروز این هویت در خطر فرسایش قرار گرفته زیرا بخش مهمی از میراث نمایشی شهر، از جمله کمدی اصفهان، هنوز معاصرسازی نشده و به زبان اجرایی امروز ترجمه نشده است.

    او می‌گوید: اصفهان می‌تواند با ترکیب سنت کمدی و نگاه معاصر، یک برند ملی در حوزه نمایش ایجاد کند؛ سبکی که نه صرفاً سنتی باشد و نه صرفاً مدرن بلکه بازتاب‌دهنده روح شهر باشد.

    این نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر به رشد قابل‌توجه آموزش دانشگاهی در اصفهان اشاره می‌کند و معتقد است: این ظرفیت عظیم باید وارد جریان تولید شود. اما به دلیل کمبود سالن‌های تخصصی و نبود سرمایه‌گذاری پایدار، بسیاری از استعدادهای جوان یا دیده نمی‌شوند یا به شهرهای دیگر مهاجرت می‌کنند. از نظر او، تئاتر اصفهان امروز از نظر تنوع سبکی پویایی دارد اما از نظر زیرساخت و حمایت، متناسب با ظرفیت خود رشد نکرده است.

    در تحلیل ظرفیت‌های بالفعل‌نشده، پرویزی دو نکته محوری را مطرح می‌کند: نخست بهره‌گیری از دانش و توان نسل جوانی که به تئاتر روز جهان آشناست و دوم نوسازی میراث نمایشی شهر. او می‌گوید: اگر این دو مسیر هم‌زمان پیش بروند، اصفهان می‌تواند به‌سرعت جایگاه خود را در نقشه ملی تئاتر تغییر دهد.

    مدیر گروه رشته نمایش و هیئت علمی دانشگاه سپهر معتقد است: هفته فرهنگی اصفهان تنها زمانی می‌تواند اثرگذار باشد که از جنبه نمادین خارج شود و با حمایت مالی پایدار، برنامه‌ریزی بلندمدت و سفارش تولید آثار همراه باشد.

    ضرورت مراودات هنری؛ ظرفیت مغفول هفته فرهنگی

    سید پویا امامی، کارگردان و بازیگر تئاتر خیابانی در گفتگویی سخنان خود را با اشاره به رشد گسترده نمایش‌های خیابانی در اصفهان آغاز می‌کند و معتقد است: نهادهایی چون شهرداری و حوزه هنری با استفاده از تئاتر بیرونی و خیابانی توانسته‌اند در سال‌های گذشته پیام‌های فرهنگی را به سطح شهر بیاورند و استعدادهای جوان بسیاری را کشف کنند. به باور او این رویکرد موجب شده تئاتر خیابانی اصفهان جایگاهی جدی در کشور پیدا کند.

    امامی در تحلیل تفاوت گذشته و حال، بر این باور است که رمز محبوبیت نمایش‌های قدیمی، توجه به لهجه، آداب و رسوم و سنت‌های شهر بود.

    او تأکید می‌کند: مردم اصفهان نمایش‌هایی را دوست دارند که از دل فرهنگ خودشان برآمده باشد و اگر امروز هم آثاری بر پایه نیازهای واقعی جامعه و با تکیه بر زبان بومی تولید شوند، ظرفیت پر کردن دوباره سالن‌ها وجود دارد.

    این کارگردان و بازیگر تئاتر خیابانی مهم‌ترین ظرفیت بالفعل‌نشده تئاتر اصفهان را اتحاد میان هنرمندان و حمایت جدی نهادهای فرهنگی می‌داند. از نگاه او هیچ هنری بدون انسجام درونی و بدون تکیه‌گاه حمایتی رشد نمی‌کند و تئاتر اصفهان نیز برای پیشرفت، نیازمند هماهنگی میان نسل‌ها، گروه‌ها و نهادهاست.

    در ادامه، امامی تأکید می‌کند: هفته فرهنگی اصفهان ظرفیت آن را دارد که مردم را بیشتر با تاریخ، رسوم و هویت شهری خود آشنا کند و این آشنایی می‌تواند زمینه‌ساز خلق آثاری باشد که هم ریشه در فرهنگ محلی دارند و هم قابلیت ملی پیدا می‌کنند.

    او می‌گوید: هنوز بخش بزرگی از سنت‌ها و عناصر فرهنگی اصفهان ناشناخته مانده و همین موارد می‌تواند سوخت تازه‌ای برای تولیدات نمایشی باشد.

    امامی در جمع‌بندی، عملکرد سال‌های اخیر را نامتوازن ارزیابی می‌کند و می‌گوید: در گذشته فعالیت‌های بیشتری انجام می‌شد اما امروز این اقدامات نیازمند تخصصی‌تر شدن و نگاه حرفه‌ای‌تر است. او انتظار دارد نهادهای متولی در این هفته توجه جدی‌تری به تئاتر داشته باشند و برنامه‌ها از سطحی‌نگری به سمت عمق و اثرگذاری حرکت کنند.

    تئاتر اصفهان می‌تواند دوباره برخیزد

    از صحبت پنج هنرمند تئاتر اصفهان می‌توان این استنباط را کرد که هفته فرهنگی نکوداشت اصفهان اگر درست مدیریت شود، می‌تواند نقطه آغاز احیای جریان نمایش در شهری باشد که صدها سال است هنر روایتگری را در خون خود دارد.

    اکنون در شرایطی که کشور درگیر جنگ تحمیلی سوم است و جامعه بیش از همیشه به هنر نیاز دارد، تئاتر اصفهان باید از ظرفیت‌های خود بهره گیرد تا همچون گذشته درخششی تازه بیافریند.

    منبع

  • تلاش تئاتر کانون پرورش فکری برای بالا بردن تاب‌آوری کودکان

    تلاش تئاتر کانون پرورش فکری برای بالا بردن تاب‌آوری کودکان

    به گزارش تئاتر آنلاین، سعید زین‌العابدینی معاون تئاتر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان درباره فعالیت‌های مرکز تولید تئاتر و تئاتر عروسکی کانون گفت: مرکز تولید تئاتر و تئاتر عروسکی کانون تعطیل نبوده و از روز ابتدای جنگ رمضان برای بچه‌ها برنامه داشتیم. در ابتدا اکران آنلاین رایگان ۶۰ فیلم‌تئاتر را انجام دادیم. همچنین گروه‌های کوچک نمایشی را به مراکز درمان، هتل‌ها و تجمعات شبانه اعزام کردیم تا به اجرا بپردازند. نمایش «زنگ بهشت» به کارگردانی مجتبی خلیلی را نیز تولید کردیم که ابتدا در اصفهان و بعد تهران، ایلام و مازندران اجرا شد و هم اکنون در تماشاخانه سیار کانون در محلات تهران اجرا می‌شود.

    وی ادامه داد: در رویداد «هزار رویا، یک نگاه» ۱۰۰ نمایش را در همه استان‌ها تولید کردیم که به خاطر مسائل دی ماه سال گذشته و شرایط جنگی اجرا نشدند و هم اکنون با مهیا شدن شرایط در برخی استان‌ها اجرا می‌شوند.

    زین‌العابدینی سپس با اشاره به از سرگیری اجراهای متوقف شده مرکز تولید تئاتر و تئاتر عروسکی کانون، گفت: هر سه نمایش مرکز که به دلیل شرایط جنگی اجرای‌شان متوقف شد مجددا روی صحنه رفته‌اند و روز ۴ اردیبهشت نیز این آثار به یاد ماکان نصیری، کودک جاویدالاثر مدرسه میناب اجرا شدند و هنرمندان با روشن کردن شمعی یاد این کودک شهید را گرامی داشتند.

    معاون تئاتر کانون پرورش فکری تصریح کرد: ما تلاش می‌کنیم شرایط خوبی را برای بچه‌ها فراهم کنیم. بچه‌ها نیاز به مراقبت‌های ویژه دارند. متأسفانه آموزش‌های لازم برای شرایط بحرانی به بچه‌ها داده نشده و آنها نیاز به مراقبت‌های بیشتر دارند. تلاش می‌کنیم تاب‌آوری بچه‌ها را در شرایط بحرانی بیشتر کنیم.

    وی درباره امکان حمایت از گروه‌های تئاتری که اجرای آثارشان با شروع جنگ رمضان متوقف شد، تأکید کرد: در تلاش هستیم تا بتوانیم شرایطی را فراهم کنیم تا از نمایش‌هایی که اجرای‌شان در اسفند سال گذشته در سالن‌های مرکز تئاتر کانون در اوج استقبال مخاطبان متوقف شد و دعوت ما را برای اجرای مجدد پذیرفتند، بسته‌های حمایتی تعریف کنیم.

    زین‌العابدینی در پایان اظهار کرد: امیدواریم که شرایط روز به روز بهتر شود و فعالیت‌های مرکز تئاتر در سراسر کشور به صورت کامل از سر گرفته شود.

    منبع

  • انتشار فراخوان عضویت در انجمن منتقدان تئاتر؛ معیشت تئاتری‌ها بررسی شد

    انتشار فراخوان عضویت در انجمن منتقدان تئاتر؛ معیشت تئاتری‌ها بررسی شد

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی خانه تئاتر، انجمن منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران تئاتر، مطابق با اساسنامه خود، عضو جدید می‌پذیرد. آغاز پذیرش مدارک متقاضیان از پنجم تا دهم اردیبهشت سال جاری است و تمدید نخواهد شد.

    پس از پذیرش مدارک متقاضیان عضویت، هیئت مدیره انجمن حداکثر تا نیمه خرداد سال جاری پرونده‌ها را بررسی و نتایج را به متقاضیان اعلام می‌کند.

    تمامی منتقدان، نویسندگان، پژوهشگران و فعالان رسانه‌ای در رسانه‌های برخط یا غیربرخط که در زمینه تهیه و انتشار خبر، گزارش، یادداشت، ترجمه، پژوهش و نقد در حوزه تئاتر فعال هستند، با طی مراحل لازم در زمان مقرر و در صورت دارا بودن شرایط عمومی زیر، می‌توانند به عضویت وابسته این انجمن صنفی درآیند:

    ۱- دارا بودن تابعیت ایران.

    ۲- برخورداری از حداقل پنج سال سابقه کار مداوم و حداقل چهار اثر منتشر شده در هر سال برای فعالان رسانه‌ای حوزه تئاتر یا سه اثر پژوهشی برای پژوهشگران حوزه تئاتر. (فقط کپی آثار متقاضی و سندِ سال انتشار اثر مد نظر است؛ از ارسال نسخه کامل نشریات خودداری شود.) دیگر مدارک لازم: کپی تمام صفحات شناسنامه، کپی کارت ملی، کپی آخرین مدرک تحصیلی، چهار قطعه عکس ۳در۴، رزومه شخصی و حرفه‌ای (به صورت تایپ شده)، ارائه فرم درخواست عضویت (که در ادامه این فراخوان آمده است.)

    ۳- قبول و تعهد اجرای مقررات اساسنامه و مصوبات قانونی ارکان انجمن صنفی و پذیرش نتایج آنها.

    ۴- عدم عضویت در سایر انجمن‌های صنفی استانی یا سراسری و انجمن‌ها وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی یا انجمن هنرهای نمایشی که در زمینه‌های مشابه و به موازات این انجمن صنفی در حال فعالیت و انجام وظیفه در حوزه تئاتر و رسانه هستند.

    ۵-ارائه درخواست عضویت و اسناد لازم (موید فعالیت حرفه‌ای ایشان در حرفه‌های مرتبط با فعالیت این انجمن) در موعد مقرر (پنجم تا دهم اردیبهشت ۱۴۰۵) و یا حضور موفق در مسابقه سالانه انجمن (کسب رتبه یا نامزدی در هر یک از بخش های مسابقه مطبوعاتی انجمن از سوی هیئت داوران).

    ۶-در صورت لزوم حضور یافتن در جلسه مصاحبه و ارزیابی پرونده و تائید درخواست عضویت ایشان از سوی اکثریت هیئت مدیره وقت.

    ۷-پرداخت حق ورودیه و حق عضویت انجمن (پس از تایید و پذیرش عضویت متقاضی توسط هیئت مدیره انجمن).

    بررسی مسئله معیشت اعضای خانه تئاتر

    همچنین اعضای هیئت مدیره‌های انجمن‌ها و کانون‌های هفده‌گانه خانه تئاتر با علیرضا گیلوری مدیرعامل برگزار شد.

    گیلوری در ابتدای این جلسه گزارشی از اقدامات انجام شده درباره مسائل مختلف از جمله پیگیری بازداشتی‌های دی سال گذشته و اقدامات مربوط به وضعیت اعضا در جنگ تحمیلی سوم ارائه شد. همچنین در این دیدار درباره اتفاقات اخیر کشور گفتگو شد.

    بررسی مشکلات فعلی هنرمندان و ارائه راهکار برای برون رفت از این مسائل از دیگر بخش‌های این دیدار بود. بیمه هنرمندان، بزرگداشت هفته تئاتر، مشکلات گروه‌های اجرایی از جمله مسائلی بود که به طور جدی مورد بررسی قرار گرفت.

  • ادی مورفی با جایزه یک عمر دستاورد هنری تجلیل شد؛ این مرد بامزه است!

    ادی مورفی با جایزه یک عمر دستاورد هنری تجلیل شد؛ این مرد بامزه است!

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، اسطوره‌های هالیوود شنبه شب در تئاتر دالبی گرد هم آمدند تا از ادی مورفی با اهدای جایزه یک عمر دستاورد هنری ۲۰۲۶ موسسه فیلم آمریکا، تجلیل کنند.

    در این مراسم اسپایک لی، کارگردان سرشناس، پنجاه و یکمین جایزه یک عمر دستاورد موسسه فیلم آمریکا را به مورفی اهدا کرد و از این کمدین و بازیگر برای وفادار بودن به خودش، اولویت دادن به خانواده‌اش و «هنرمند بزرگی» بودن در طول دوران حرفه‌ای وی تشکر کرد.

    به جز اسپایک لی، فهرستی از ستارگان درجه یک برای تجلیل از مورفی حضور داشتند که شامل تریسی مورگان، دیو چاپل، بیل بور، کریس راک، آرسنیو هال، جاج رینهولد، کنان تامپسون، رابرت تاونسند، اوا لونگوریا و داوین جوی راندولف بود که روی صحنه، درباره مورفی و معنای کار و میراث او صحبت کردند.

    چپل که در فیلم «پروفسور دیوانه» با مورفی همبازی بود، مورفی را به عنوان یکی از قهرمانان دوران کودکی‌اش به یاد آورد و گفت: وقتی ۱۴ ساله بودم، «بی‌تجربه» اکران شد و من هر روز بعد از مدرسه مثل اینکه در کلاس درس باشم، به تماشای آن می‌رفتم. به نوعی می‌دانستم که این موضوع واقعاً در زندگی من مهم است.

    حضور غافلگیرانه استیوی واندر، تماشاگران را مبهوت کرد چون این خواننده مشهور تعریف کرد که چطور برای اولین بار برای تقلیدهایش از مورفی در «پخش زنده شنبه شب» در اوایل دوران حرفه‌ای‌اش، با او آشنا شد.

    وی گفت: لبخند آوردن به لب مردم، تلاش برای اینکه آنها به سمت مثبت زندگی نگاه کنند، آسان نیست اما ادی راهی برای نفوذ به ذهن و قلب ما دارد تا خنده‌ای از ته دل ایجاد کند که درد را تسکین می‌دهد، پلی می‌سازد و موقعیتی خلق می‌کند که واقعاً تغییر ایجاد می‌کند. این قدرت است، این شجاعت است و این مرد بامزه است!

    بعد نوبت فیلم «شرک» رسید و مایک مایرز با گریم سبز «شرک» روی صحنه آمد تا ادای احترامی به فیلم پرفروش سال ۲۰۰۱ که در آن با مورفی بازی کرده بود، انجام دهد. او که صداپیشه شخصیت «دانکی»، دستیار غول، بود گفت: ادی یکی از بزرگترین‌هاست. من هرگز با چارلی چاپلین کار نکردم، هرگز با الک گینس کار نکردم، هرگز با پیتر سلرز کار نکردم، اما این افتخار مطلق من است که بگویم و بتوانم به فرزندانم بگویم که با ادی مورفی کار کرده‌ام.

    جنیفر هادسون که با «دختران رویایی» فیلم سال ۲۰۰۶ در کنار مورفی بازی کرد و با آن جایزه گلدن گلوب و انجمن بازیگران برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای مورفی را به ارمغان آورد، نیز از دیگر چهره‌هایی بود که روی صحنه رفت.

    وقتی مورفی برای دریافت جایزه‌اش روی صحنه رفت، اشاره کرد که این جایزه نمی‌توانست در زمان بهتری از این اتفاق بیفتد – او به تازگی دارای اولین نوه پسر و سومین نوه دختر شده و تولد ۶۵ سالگی‌اش را اوایل این ماه جشن گرفته است.

    او گفت: احساس می‌کنم باران نعمت بر سرم می‌بارد.

    همان طور که از این کمدین انتظار می‌رفت، اوضاع به سرعت به سمت طنز رفت و وی گفت اگر موسسه فیلم آمریکا او را تا ۹۰ سالگی برای دریافت جایزه دستاورد هنری منتظر می‌گذاشت چه اتفاقی می‌افتاد: اگر من را تا ۹۲ سالگی منتظر می‌گذاشتید، به اینجا می‌آمدم و می‌گفتم لعنت به همه‌تان … و بعد روی زمین می‌افتادم. این کمدین با خنده‌های بلند گفت: امشب با این جایزه از این اتفاق جلوگیری شد!

    مورفی در حالی که احساساتی شده بود، ادامه داد: کاش می‌توانستید آنچه را که من احساس می‌کنم، حس کنید و ببینید چه می‌بینم … می‌خواهم از همه به خاطر این شبی که برای همیشه و همیشه به یاد خواهم داشت، تشکر کنم. تقریباً، تقریباً اشکم درآمده و می‌خواهم بروم پشت صحنه و گریه کنم …

    مورفی در طول دوران حرفه‌ای خود در فیلم‌های پرفروشی از جمله «۴۸ ساعت دیگر»، «مکان‌های تجاری»، «دکتر دولیتل»، «سفر به آمریکا» و مجموعه «پلیس بورلی هیلز» بازی کرده است. مورفی کار خود را به عنوان استندآپ کمدین در دهه ۱۹۸۰ آغاز کرد و در ۱۹ سالگی به جمع بازیگران «پخش زنده شنبه شب» پیوست و تعدادی از شخصیت‌های فراموش‌نشدنی مانند ولوت جونز، باکویت و گامبی را خلق کرد.

    در این مراسم همچنین آتوم دورالد آرکاپاو فیلمبردار برنده اسکار، مدال فارغ‌التحصیلان فرانکلین جی. شافنر را دریافت کرد.

    سال پیش در پنجاهمین دوره اهدای جایزه دستاورد یک عمر فعالیت هنری، فرانسیس فورد کاپولا با این جایزه تجلیل شد. جولی اندروز، جورج کلونی، مریل استریپ، مارتین اسکورسیزی و استیون اسپیلبرگ از دریافت‌کنندگان پیشین این جایزه هستند.

  • جانی دپ سرود کریسمس را زنده کرد

    جانی دپ سرود کریسمس را زنده کرد

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، جانی دپ با فیلم «ابنزر: سرود کریسمس» به فیلمسازی در استودیوهای بزرگ بازگشت و پارامونت در مراسم معرفی این فیلم به صاحبان سینماها در سینماکان، اولین تصاویر این فیلم را به نمایش گذاشت و دپ در لاس‌وگاس روی صحنه رفت.

    این بازیگر در میان تشویق‌های شدید، داستان اسکروج را داستانی خواند که از کودکی شیفته‌اش بود. در تیزر تبلیغاتی این فیلم، دپ در حالت کاملاً عجیب و غریب اسکروج دیده شد، در حالی که قیافه او روستاییان را وحشت‌زده می‌کرد، از دادن پاداش کریسمس دریغ می‌کرد و هرگز درس عبرت نمی‌گرفت.

    در یک پیام ویدیویی وست کارگردان فیلم گفت که مواجهه او با برخی از اقتباس‌های «سرود کریسمس» نگاهی به ژانر وحشت بوده که در این فیلم هم زنده هستند، زیرا ارواحی که به ملاقات اسکروج می‌روند، شبح‌های پیچیده و وحشتناکی هستند که تماشایشان ممکن است برای همه خانواده مناسب نباشد.

    مسائل حقوقی دپ با امبر هرد، که او را به سوءاستفاده متهم کرد، منجر به کنار گذاشته شدن او از نقش گریندل‌والد در مجموعه «جانوران شگفت‌انگیز» شد، اما پس از پیروزی در شکایت افترا علیه هرد در سال ۲۰۲۲، حرفه او دوباره رونق گرفت. دپ به تازگی در فیلم اکشن-هیجان‌انگیز «روزی در حال نوشیدن» که توسط لاینزگیت منتشر خواهد شد، بازی کرده است.

    در فیلم «ابنزر»، دپ در نقش اصلی همراه گروهی از بازیگران از جمله آندره‌آ ریسبورو، ترامل تیلمن، ایان مک‌کلن، روپرت گرینت و دیزی ریدلی بازی می‌کند. بازسازی این اثر کلاسیک چارلز دیکنز به کارگردانی وست انجام شده است که بیشتر برای کارش در فیلم‌های ترسناکی چون «مروارید» شناخته می‌شود.

    «ابنزر: سرود کریسمس» در اواخر سال یعنی ۱۳ نوامبر به سینماها می‌رود.

  • وودی آلن پیدا شد!؛ تکلیف اسپانیایی‌ها مشخص است

    وودی آلن پیدا شد!؛ تکلیف اسپانیایی‌ها مشخص است

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورلد آف ریل، در حالی که همین چند روز پیش، رسانه‌های اسپانیایی گزارش دادند که از وودی آلن و تیمش خبری نیست و سرمایه‌گذاران فیلم بعدی او که داستانش در اسپانیا می‌گذرد، برای دریافت هرگونه تأییدی در مورد وضعیت پروژه یا حتی ارتباط اولیه با بخش تولید، با مشکل مواجه هستند، حالا خبر رسیده که تکلیف اسپانیایی ها روشن شده است.

    آلن با تهیه‌کنندگان در تماس است و ظاهراً به آنها گفته که فیلمبرداری قرار است از ۵ اکتبر در مادرید آغاز شود.

    این پروژه هنوز عنوان رسمی و بازیگران تأیید شده‌ای ندارد، اگرچه عنوان کاری قبلی WASP26 (پروژه بهاری وودی آلن ۲۰۲۶) بود و حالا احتمالا باید به جای بهار ، پاییز وارد عنوان کاری آن شود.

    آلن ۱۴ میلیون یورو بودجه از شهر مادرید دریافت کرده با این شرط که فیلم در آنجا فیلمبرداری شود و عنوان فیلم دربردارنده «مادرید» باشد. با توجه به اینکه تولید اکنون به پاییز موکول شده، هنوز مشخص نیست که شرایط اولیه چقدر دقیق رعایت خواهد شد.

    در مورد انتخاب بازیگران هم حدس و گمان هایی وجود دارد، از جمله اینکه آیا طرفداران قدیمی وودی آلن مانند پنه‌لوپه کروز و خاویر باردم ممکن است در این فیلم حضور داشته باشند یا خیر؟ حضور آنها به یقین موجب افزایش اعتبار پروژه خواهد شد.

  • بازگشت «وی‌لا» به صحنه؛ تئاتر شهر شبیه زندان شده‌است!

    بازگشت «وی‌لا» به صحنه؛ تئاتر شهر شبیه زندان شده‌است!

    به گزارش تئاتر آنلاین، سیروس همتی نویسنده و کارگردان نمایش «وی‌لا» که پیش از آغاز جنگ رمضان در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه بود و اجرای آن به دلیل شرایط جنگی متوقف شد، درباره از سرگیری اجراهای این اثر به گفت: قرار است از روز سه‌شنبه ۸ اردیبهشت اجراهای نمایش «وی‌لا» را از سر بگیریم و تا ۱۹ اردیبهشت به اجرای خود ادامه دهیم.

    وی درباره تغییراتی که بعد از توقف اجراهای «وی‌لا» شکل گرفته است، افزود: به دلیل اینکه ۵۵ روز فاصله میان توقف و از سرگیری اجراهای نمایش افتاده است مجبور به جایگزینی و تغییر یک بازیگر شدم و این تنها تغییری بود که در اجراهای جدید رخ داده است.

    همتی درباره دلایل از سرگیری اجراهای «وی‌لا» با توجه به شرایط نامناسب تبلیغات و فروش تئاترها، تأکید کرد: انگیزه اصلی من برای از سرگیری اجراهای «وی‌لا» ۲ چیز است؛ اول حمایت وزیر محترم فرهنگ و ارشاد، معاون هنری وزیر و اداره کل هنرهای نمایشی از اجراهایی که به دلیل شرایط دی سال گذشته و جنگ رمضان متوقف شدند. دلیل دوم هم دیده‌شدن نمایش توسط هنرمندان و مخاطبان بیشتر است.

    وی اظهار کرد: به دلیل شرایط پساجنگ تماشاگر کم خواهیم داشت ولی تلاش می‌کنیم علیرغم شلوغی و سختی رفت و آمد در شرایط فعلی، مخاطبان را جذب کنیم.

    این هنرمند تئاتر در ادامه سخنان خود به وضعیت حریم مجموعه تئاتر شهر اشاره و تصریح کرد: تئاتر شهر مانند زندان آلکاتراز محصور شده است. معلوم و مشهود است که اگر تئاتر در سبد خانواده‌ها جایی داشت الان به یقین می‌گویم که دیگر هیچ جایی ندارد. برخی مسئولان خوشحال می‌شوند که تئاتر نداشته باشیم. تئاتر شهر در ۳ سال اخیر شبیه زندان شده و از همه اجتماع پیرامون خود به واسطه قطعات آهنی و حلبی مجزا است.

    همتی درباره دیگر فعالیت‌های خود، توضیح داد: رمانی را با نام موقت «سرمدی‌ها» نوشته‌ام که به‌گونه‌ای معلق بین رمان و داستان است و به موضوع جنگ رمضان و موشک‌باران تهران می‌پردازد. در ایام جنگ تحمیلی رمضان در تهران بودم و به محل‌های اصابت می‌رفتم و در جریان لحظه لحظه اتفاقات از دور و نزدیک بودم. تلاش کردم تمام دیده‌ها و شنیده‌های خود از ۵۵ روز جنگ تحمیلی را با مخاطبان به اشتراک بگذارم.

    وی یادآور شد: از روی این رمان طرح یک مینی سریال هم دارم تا برای ساخت به تلویزیون یا فضای نمایش خانگی ارائه دهم. برای این طرح شبانه‌روز زحمت کشیدم.

    این هنرمند سینما، تئاتر و تلویزیون در پایان یادآور شد: احساس می‌کنم با توجه به اینکه آحاد مردم فضای جنگ رمضان را تجربه کرده‌اند، کتاب «سرمدی‌ها» بتواند رضایت خاطر خوانندگان را فراهم کند. روایت داستان این کتاب چاشنی طنز هم دارد تا انرژی مخاطبان را برای مواجهه با واقعیت و تلخکامی قصه افزایش دهد.

    منبع

  • ۱۶ فیلم به فهرست کن ۲۰۲۶ افزوده شد

    ۱۶ فیلم به فهرست کن ۲۰۲۶ افزوده شد

    ه گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، جشنواره فیلم کن ۱۶ فیلم جدید را به فهرست رسمی خود در سال ۲۰۲۶ اضافه کرد و از پوستر امسال که با تصویری از فیلم «تلما و لوییز» شکل گرفته، رونمایی کرد.

    به این ترتیب فیلم «ببر کاغذی» ساخته جیمز گری، فهرست فیلم‌های بخش مسابقه را تکمیل می‌کند تا این فهرست به ۲۲ عنوان برسد. این فیلم با بازی آدام درایور، اسکارلت جوهانسون و مایلز تلر، داستان ۲ برادر را تصویر می‌کند که سعی در رسیدن به رویای آمریکایی دارند. گری پیش از این چندین بار در جشنواره کن حضور داشته که آخرین آن با فیلم «زمان آرماگدون» در سال ۲۰۲۲ بود.

    به بخش «نوعی نگاه» نیز فیلم «روانی ویکتوریایی» ساخته زاخاری ویگون با بازی مایکا مونرو، توماسین مک‌کنزی و جیسون ایساکس اضافه شده است. دیگر فیلم‌های اضافه شده به این بخش «داستان یک دختر» به کارگردانی جودیت گودرش، «اقیانوس تایتانیک» به کارگردانی کنستانتینا کوتزمانی و «اولیس» به عنوان فیلم پایانی این بخش به کارگردانی لتیتیا ماسون هستند.

    از جمله فیلم‌های اضافه شده به بخش پرمیر کن، «عروسی با طعم پرتقال» ساخته کریستوف اونوره، یک درام خانوادگی با محوریت عروسی پسر کوچک‌تر خانواده است که داستانش در دهه ۱۹۷۰ اتفاق می‌افتد و وینسنت لاکوست، پل کیرشر، آدل اگزاچارپولوس و نادیا ترسکیویچ در آن بازی می‌کنند. دیگر فیلم‌های افزوده شده به این بخش شامل «اینجا» به کارگردانی تیاگو گوئدس، «پایان آن» ساخته ماریا مارتینز بایونا، «مریم مجدلیه» ساخته جسیکا ژنئوس، «اگر خوب فکر کنی» ساخته جرالدین ناکاچه هستند.

    عناوین جدید اضافه شده به بخش نمایش‌های ویژه «خاکستر» به کارگردانی دیه‌گو لونا که اقتباسی از رمان «خوردن خاکستر» نوشته برندا ناوارو است، «گراندزول» ساخته جاشوا و ربکا تیکل، «مثلث طلایی» ساخته هلن روسلت روئیز، «بهار» به کارگردانی روستیسلاو کرپیچنکو و «درهم و برهم» به کارگردانی لیا نلسون هستند.

    در بخش نمایش خانوادگی نیز «لوسی گم‌شده» به کارگردانی اولیویه کلرت به فهرست اضافه شده است.

    جشنواره فیلم کن اوایل این ماه فهرست فیلم‌های این دوره را رونمایی کرد، اما در عین حال از احتمال افزوده شدن چند فیلم دیگر هم خبر داد. فیلم «بوسه الکتریکی» ساخته پیر سالوادوری جشنواره امسال را افتتاح می‌کند. «تلما و لوییز» فیلم منتخب امسال برای پوستر جشنواره، محصول سال ۱۹۹۱ به کارگردانی ریدلی اسکات است که نقش اصلی را در این فیلم ۲ زن (جینا دیویس در نقش تلما و سوزان ساراندون در نقش لوییز) ایفا می‌کنند. این فیلم در شصت و چهارمین دوره جوایز اسکار، نامزد دریافت ۶ اسکار شد و اسکار بهترین فیلمنامه غیر اقتباسی به نویسنده داستان این فیلم تعلق گرفت.

  • معرفی داوران هجدهمین جشنواره ملی تئاتر رضوی

    معرفی داوران هجدهمین جشنواره ملی تئاتر رضوی

    به گزارش تئاتر آنلاین، در هجدهمین دوره از جشنواره ملی تئاتر رضوی، نادر برهانی‌مرند نویسنده و کارگردان تئاتر، به‌عنوان یکی از داوران حضور دارد. وی دارای مدرک کارشناسی نمایش با گرایش ادبیات نمایشی و کارشناسی ارشد نمایش با گرایش بازیگری و کارگردانی از دانشکده سینما و تئاتر است.

    شهرام کرمی فارغ‌التحصیل مدرسه کارگاهی نمایشنامه‌نویسی حوزه هنری، از دیگر داوران این جشنواره است. وی دارای مدرک کارشناسی ادبیات نمایشی و کارشناسی ارشد کارگردانی از دانشکده هنر و معماری بوده و در سال ۱۳۹۴ موفق به دریافت نشان درجه یک هنری (معادل دکترا) از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شده است. کرمی تاکنون ۲۴ نمایشنامه منتشر کرده و در ۲۲ پروژه اجرایی، عمدتاً به‌عنوان نویسنده و کارگردان فعالیت داشته و ۱۷ جایزه و تقدیر نیز کسب کرده است.

    همچنین رضا حسینی متولد ۱۳۴۰، بازیگر، کارگردان، مدرس تئاتر و کارشناس هنرهای نمایشی با مدرک درجه یک هنری است. وی تولید و کارگردانی بیش از ۸۰ اثر هنری از جمله «آنتیگونه»، «مرگ فروشنده»، «شب بخیر مادر»، «هرا»، «به من دروغ بگو»، «هفت دریا شبنمی»، «زنان نوغان» و «مرغ سحر» را در کارنامه‌ کاری خود دارد و با حضور در رویدادهای ملی و بین‌المللی، موفق به کسب جوایز متعدد از جشنواره‌های استانی، منطقه‌ای، دفاع مقدس، کودک و نوجوان، رضوی و بین‌المللی فجر شده است. همچنین عضویت در هیئت‌های بازخوانی، بازبینی و داوری جشنواره‌های مختلف استانی و کشوری از دیگر سوابق حرفه‌ای این هنرمند است.

    هجدهمین جشنواره ملی تئاتر رضوی به دبیری نعمت‌اله پایان، از چهارم تا هشتم اردیبهشت‌ سال جاری به میزبانی شهر تبریز در حال برگزاری است.