بلاگ

  • «طوروپ طرب» در نوفل‌لوشاتو روی صحنه می‌رود

    «طوروپ طرب» در نوفل‌لوشاتو روی صحنه می‌رود

    به گزارش تئاترآنلاین، نمایش «طوروپِ طرب» به نویسندگی خیرالله تقیانی‌پور و کارگردانی و تهیه‌کنندگی حمیدرضا خلیلی از ۲۷ اردیبهشت‌ اجرای خود را در عمارت نوفل‌لوشاتو آغاز می‌کند. این اثر نمایشی تا ۲۹ خرداد هر شب ساعت ۲۱ میزبان علاقه‌مندان تئاتر خواهد بود.

    در این نمایش علیرضا ناصحی، وحید نفر، محسن بهرامی، محمدهادی عطایی، خالق استواری، امیر عدل‌پرور، امین آذری، علی لیاقی و الهه شه‌پرست به ایفای نقش می‌پردازند.

    یاسمین برزگری سرپرست گروه کارگردانی این پروژه است و سهیل سمیاری به‌عنوان دستیار کارگردان و برنامه‌ریز با گروه همکاری دارد. نسترن زینلی منشی صحنه و محمدرضا پیراکوه دستیار دوم کارگردان این اثر نمایشی هستند.

    طراحی صحنه «طوروپِ طرب» را سینا ییلاق‌بیگی انجام داده و طراحی لباس برعهده هانیه نصیری است. همچنین احمد نگهبان و سید امین میری طراحی گریم این اثر را انجام داده‌اند.

    در بخش موسیقی، امیر صدیقیان سرپرست گروه موسیقی نمایش است و حمیدرضا کیانی، بهنوش کاظمی‌زاده و احسان سامانی‌منش به‌عنوان نوازندگان و خوانندگان گروه حضور دارند.

    طراحی پوستر و بروشور این نمایش توسط مهدی دوایی انجام شده و فرهاد اعتمادی عکاس پروژه است. همچنین سهیل سمیاری مدیریت تبلیغات و روابط عمومی و آرمان صادقی مشاوره رسانه این پروژه را برعهده دارند.

    «طوروپِ طرب» روایت عده‌ای مطرب است که پس از مرگ در تاریکستان گرفتار شده‌اند و تلاش می‌کنند راهی برای رسیدن به دنیایی دیگر پیدا کنند؛ روایتی که در فضایی آیینی و موسیقایی شکل می‌گیرد و جهان متفاوتی را پیش روی مخاطب قرار می‌دهد.

  • مجری اسکار ۹۹ کیست؟

    مجری اسکار ۹۹ کیست؟

    به گزارش تئاترآنلاین، مدیران آکادمی علوم و هنرهای سینمایی اسکار اعلام کردند که این کمدین برنده جایزه امی، برای اجرای نودونهمین دوره جوایز آکادمی در سال ۲۰۲۷ بازخواهد گشت.

    «اوبراین» دو مراسم اسکار گذشته را با بازخورد مثبت اجرا کرده است. در مراسم آتی اسکار، راج کاپور و کیتی مولان به عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی برنامه بازمی‌گردند.

    بیل کرامر و لینت هاول تیلور، مدیران آکادمی، در بیانیه مشترکی گفتند: «آنها یک تیم باورنکردنی هستند و در دو سال گذشته برنامه‌هایی بسیار جذاب، سرگرم‌کننده تولید کرده‌اند.»

    به گزارش گاردین، امسال، پس از چندین سال افزایش بینندگان از جمله اوج ۱۹.۷ میلیون بیننده در دوران پساکرونا برای اولین بار با اجرای اوبراین در سال ۲۰۲۵، این مراسم با کاهش بینندگان مواجه شد، زمانی که فیلم «یک نبرد پس از دیگری» جایزه بهترین فیلم را دریافت کرد. با این حال، تعامل در رسانه‌های اجتماعی در طول پخش امسال بیش از ۴۲ درصد افزایش یافت.

    کریگ ارویچ، رئیس گروه تلویزیونی دیزنی، در بیانیه‌ای گفت: «کونان اوبراین انرژی قابل توجهی حول اسکار ایجاد کرده است. کمدی منحصربه‌فرد او، بزرگ‌ترین شب هالیوود را به یکی از سرگرم‌کننده‌ترین جشن‌های سال تبدیل می‌کند. ما مفتخریم که از او استقبال می‌کنیم و مشتاقانه منتظریم تا ببینیم او و تیم تهیه‌کننده چه چیزی ارائه خواهند داد.»

    نودونهمین دوره جوایز آکادمی، در ۱۴ مارس ۲۰۲۷، به صورت زنده از سالن دالبی در لس‌آنجلس از شبکه «ABC» پخش خواهد شد. این مراسم، آخرین دوره از این مکان هالیوودی و از تلویزیون سنتی خواهد بود. در سال ۲۰۲۹، برنامه برای صدویکمین دوره جوایز، به یوتیوب و مرکز شهر لس‌آنجلس منتقل می‌شود.

  • خبر جدید از رابطه مکرون با گلشیفته فراهانی

    خبر جدید از رابطه مکرون با گلشیفته فراهانی

    به گزارش تئاترآنلاین، فلوریان تاردیف، روزنامه‌نگار هفته‌نامه «پاری‌مچ» و نویسندهٔ کتاب «یک زوج (تقریباً) کامل»، در گفت‌وگو با رادیو «RTL» ادعاهای جدیدی درباره تنش میان امانوئل مکرون، رئیس‌جمهور فرانسه و همسرش بریژیت مکرون مطرح کرد.

    بر اساس این ادعا، لحظه‌ای میان رئیس‌جمهور و همسرش که بهار ۲۰۲۵ توسط کاخ الیزه در ویتنام منتشر شده بود، در واقع یک دعوا بوده است. تاردیف گفت این اختلاف به دلیل رابطه به‌اصطلاح «افلاطونی» مکرون با گلشیفته فراهانی، بازیگر ۴۲ ساله ایرانی _ فرانسوی رخ داده و همین موضوع باعث شده بریژیت مکرون به همسرش سیلی بزند.

    لازم به ذکر است که این ادعاها تاکنون از سوی الیزه یا طرفین مربوطه تأیید نشده است.

    روزنامه فرانسوی «فیگارو» نیز در فضای مجازی خود روایت این روزنامه‌نگار را منتشر کرده است. همچنین یک موج خبری در این‌باره در فضای مجازی فرانسه راه افتاده است.

  • تولید تئاتر در این شرایط «ریسک بزرگ» است

    تولید تئاتر در این شرایط «ریسک بزرگ» است

    به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین، وحید نفر که این روزها با دو نمایش «سلول» و «خشم قلمبه» روی صحنه است، درباره وضعیت این روزهای تئاتر گفت: «همه فقط دنبال این هستند که تئاتر روی صحنه باشد اما اینکه این اتفاق با چه شرایطی رخ بدهد، برای کسی چندان مهم نیست.»

    وحید نفر به عنوان بازیگر نمایش طوروپِ طرب به کارگردانی حمیدرضا ‌خلیلی در عمارت ‌نوفل‌لوشاتو تا 29 خرداد 1405 روی صحنه است

    این بازیگر و کارگردان که پیش از این با نمایش‌های «سلول» و «زندانی خیابان دوم» روی صحنه بود، با اشاره به تعطیلی اجراها در دوران جنگ تحمیلی سوم افزود: «بعد از اعلام آتش‌بس دوباره اجراها را آغاز کردیم و خوشبختانه مخاطبان بار دیگر به سالن‌های تئاتر برگشتند.»

    تصاویر نمایش خشم قلمبه

     

    تصاویر نمایش سلول

    وحید نفر با تاکید بر اینکه تئاتر نباید تعطیل شود، ادامه داد: «تئاتر همیشه در بحران‌ها نقش درمانگر داشته و می‌تواند برای مدتی ذهن مخاطب را از فشارهای اجتماعی و روانی دور کند.»

    او یکی از مهم‌ترین مشکلات فعلی گروه‌های نمایشی را افزایش شدید هزینه‌های تولید دانست و گفت: «در شرایطی که هنوز به صلح پایدار نرسیده‌ایم، تولید یک نمایش تازه ریسک بزرگی است. بسیاری از اجراهای فعلی یا پیش‌تر تولید شده‌اند یا با حداقل هزینه روی صحنه رفته‌اند.»

    این کارگردان همچنین درباره دشواری تبلیغات تئاتر در نبود اینترنت بین‌الملل توضیح داد: «با محدود شدن اینستاگرام، عملا به شیوه‌های تبلیغاتی اواخر دهه ۸۰ برگشته‌ایم؛ از پیامک و تراکت گرفته تا استفاده از پیام‌رسان‌های داخلی و پلتفرم‌هایی مانند آپارات.»

    زندانی خیابان دوم
    زندانی خیابان دوم

    وحید نفر این روزها نمایش «سلول» به نویسندگی و کارگردانی محسن زرآبادی‌پور را هر شب ساعت ۱۸:۳۰ در عمارت نوفل‌لوشاتو و نمایش کودک «خشم قلمبه» را به نویسندگی سعید ابک و کارگردانی خود، ساعت ۱۷:۴۵ در مرکز تئاتر کودک و عروسکی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان روی صحنه دارد.

    معرفی وحید نفر

    وحید نفر متولد 26 آبان 1358 در تهران ، بازیگر سینما ، تئاتر و تلویزیون است.

    وحید نفر دارای مدرک کارشناسی بازیگری از موسسه آموزش عالی سوره تهران 1383 و کارشناسی ارشد کارگردانی تئاتراز دانشکده هنرهای زیبای تهران 1386 است. ، از جمله دیگر فعالیت های او می توان به نویسندگی ، صداپیشگی ، عروسک گردانی اشاره کرد.

    بصورت جدی فعالیت خود را از سال 1378 وقتی 20 ساله بود از دانشگاه شروع کرد.

    در سال 79 اولین بار با نمایش سفرنامه مرجان در جشنواره دفاع مقدس روی صحنه رفت و همین سال مسئول امور نمایش خانه دانشجو انتخاب شد و تا سال 81 در این مسئولیت فعالیت داشت.

    برای اولین بار در سال 82 بود که در فیلم بیست و یک اینچ به کارگردانی ابوذر صفاریان ، فعالیت هنری خود را در سینما آغاز کرد و با سریال رنگ نوروزی از شبکه 4 در سال 1386 وارد قاب تلویزیون شد.

    عکس: تیوال – متن: ایسنا – بازنویسی: تئاترآنلاین

  • از عکاسی تا کارگردانی تئاتر

    از عکاسی تا کارگردانی تئاتر

    به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین، نمایش «ژوژمان» به نویسندگی و کارگردانی رضا جاویدی، از ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۵ در سالن شماره ۶ بوتیک هنر ایران روی صحنه رفته است؛ نمایشی که با اقتباس از نمایشنامه «خدا» نوشته وودی آلن، تلاش می‌کند طنز تلخ و پرسش‌های فلسفی این نویسنده را در فضایی بومی و آشنا برای مخاطب ایرانی بازآفرینی کند.

    رضا جاویدی که دانش‌آموخته مهندسی کامپیوتر در مقطع کارشناسی ارشد و سال‌ها به عنوان عکاس هنری و عکاس تئاتر فعالیت کرده، در این اثر فضای نمایش را از آمفی‌تئاتر یونان باستان به یک پلاتوی دانشگاهی و جلسه ژوژمان منتقل کرده است؛ فضایی که در آن شخصیت‌ها مدام در حال داوری اثر، شکستن دیوار چهارم و پرسش درباره معنای وجود، هنر و نقش خالق هستند.

    او درباره جهان نمایش گفته است: «ما سوالات فلسفی زیادی داریم… ما وجود داریم؟ اینا وجود دارن؟»؛ پرسش‌هایی که به گفته او، نه در قالب فلسفه‌ای خشک بلکه از دل موقعیت‌های کمیک و سردرگمی شخصیت‌ها بیرون می‌آید. جاویدی معتقد است راز جذابیت نمایش، «جدی گرفتن پوچی» است؛ جایی که تماشاگر هم می‌خندد و هم ناگهان به فکر فرو می‌رود.

    این کارگردان که حدود ۱۵ سال سابقه عکاسی تئاتر دارد، مهم‌ترین چالش اقتباس از وودی آلن را بومی‌سازی شوخی‌ها و ارجاعات فرهنگی دانسته و تلاش کرده به جای ارجاعات صرف غربی، موقعیت‌هایی آشنا برای مخاطب ایرانی خلق کند؛ موقعیت‌هایی که اضطراب، بلاتکلیفی و بحران هویت نسل جوان را در بستری آکادمیک روایت می‌کنند.

    خلاصه این نمایش آمده است: «دو دانشجو در پلاتوی دانشگاه، در حالی که هنوز پروژه عملی پایان‌ترم‌شان را به اتمام نرسانده‌اند، منتظر ورود استاد و برگزاری ژوژمان هستند اما با مسائل و اتفاقاتی روبه‌رو می‌شوند که تا پیش از این هرگز به آن فکر نکرده بودند…»

    میرعلیرضا دریابیگی تهیه‌کنندگی نمایش «ژوژمان» را برعهده دارد و امیرعلی شابازیان، امیرمحمد قیصری، روشا حمزه‌پور، النا مهر فاخر، علی صابری، ملیکا خان‌علیلو، ابوالفضل حسین‌پور، علی اژدریان، غزل سلوکی، ستایش مقدم، ستایش طهرانی، مصطفی قاسمی، محمد پرهام حوریان و آتنا صامی بازیگران این اثر هستند.

    نیما ثبوتی مشاور متن، یاس جیواد دستیار کارگردان، فاطمه الماسی منشی صحنه، معین پاس‌راد مدیر تولید، عارفه خراسانی مدیر صحنه، غزل پارساپور و محمدمتین سخا دستیاران صحنه و علیرضا دانش‌آرا عضو اتاق فرمان این پروژه نمایشی هستند.

    همچنین فرشاد نصیری طراحی نور، میرحسین دریابیگی طراحی صحنه، آتنا صامی طراحی لباس و اکسسوار، نیما کاشانی طراحی موسیقی، رضا جاویدی طراحی پوستر، روشا حمزه‌پور طراحی حرکت، عرفان آقائی عکاسی و امیر ناصری ساخت تیزر این اثر را برعهده داشته‌اند. بهناز شهسوار روابط عمومی و نگار امیری مشاور رسانه این نمایش هستند.

    نمایش «ژوژمان» هر شب ساعت ۱۹ در بوتیک هنر ایران میزبان تماشاگران است و بلیت آن از طریق سایت‌های تیوال عرضه می‌شود. همچنین از همراه داشتن کودکان زیر ۱۲ سال در این اجرا جلوگیری خواهد شد.

  • معرفی فیلم «سایه‌های رعنا»

    معرفی فیلم «سایه‌های رعنا»

    به گزارش تئاتر آنلاین، این اثر مستقل که با استاندارد تصویری 4K تولید شده، روایتی معاصر از واقعیت‌های تلخ و ناگفته پیرامون آسیب‌های اجتماعی، وضعیت زنان و مخاطرات پیش‌روی دختران جوان در جامعه امروز ایران ارائه می‌دهد.

    این فیلم به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مهدی علمی‌نیا است. در این پروژه، سید ضیا هاشمی به‌عنوان مشاور تهیه‌کننده و محمدصادق امین‌دین در مقام مدیر ارتباطات بین‌الملل حضور دارند. نگارش فیلمنامه این اثر را جواد مزدآبادی برعهده داشته و بازنویسی آن توسط فرزاد اژدری مفرد انجام شده است.

    در این فیلم، بازیگرانی چون شهره سلطانی، محمد فیلی، نیلوفر پارسا، محسن دلی‌خون و علی سروی‌زاده ایفای نقش می‌کنند.

    همچنین در این اثر، نازنین‌زینب علمی‌نیا، یاسمین‌فاطمه علمی‌نیا، ارنیکا فتحی رکابدارکلایی، آرسام فتحی رکابدارکلایی، بیتا جودکی، محمدامین جودکی و داود ابراهیمی به دنیای تصویر معرفی می‌شوند.

    در بخش کارگردانی، محمد بزرگمهر و آلن دارپینیان به‌عنوان دستیاران کارگردان حضور دارند و هنگامه قاسمی‌حامد نیز منشی صحنه این پروژه است. تصویربرداری بخش اول فیلم را حمید شکوهی و بخش دوم را هاشم عطار انجام داده‌اند و حسین چراغی نیز به‌عنوان تصویربردار دوم همکاری دارد.

    صدابرداری این فیلم برعهده مهرداد دادگری بوده و صداگذاری و ساخت موسیقی توسط پارسا عاشقان انجام شده است. طراحی گریم بخش اول را دانیال شعاعی و بخش دوم را آلن دارپینیان برعهده داشته‌اند. همچنین طراحی صحنه بخش اول توسط سارا گرزین و بخش دوم توسط حمید رفیع‌نژاد انجام شده است.

    جواد علمی‌نیا به‌عنوان عکاس، محمدجواد عبدی مدیر روابط عمومی پروژه، فرجام نیک‌فرجام و محمدرضا کرمانشاهی در بخش اول و محسن دانشور در بخش دوم مدیریت تولید را برعهده دارند. همچنین امور حقوقی و قراردادها توسط داود ابراهیمی و پدرام عباس‌نیکو پیگیری می‌شود و احمد احمدخانی نیز به‌عنوان کارشناس انتظامی با پروژه همکاری دارد.

    سرمایه‌گذاری این پروژه را مهدی علمی‌نیا، رضا فتحی رکابدارکلایی و فرشاد جودکی برعهده دارند و اجرای طرح نیز توسط خانه فیلم و هنر ایرانیان انجام می‌شود.

    خلاصه داستان فیلم «سایه‌های رعنا»

    سایه، دختر ۲۵ ساله‌ای است که پس از گریختن از ویلایی محل برگزاری مهمانی قاچاقچیان دختران فراری، سرگردان به نقطه‌ای ناشناخته می‌رسد. او در میانه راه با زنی توانمند و خودساخته به نام رعنا (۴۵ ساله) آشنا می‌شود؛ زنی که با شنیدن روایت‌های تلخ و ناگفته سایه، تصمیم می‌گیرد به او پناه داده و کمک کند.

    در همین حال، «قدرت» ــ مردی سودجو و فاسد و کارفرمای رعنا ــ از حضور سایه باخبر شده و تلاش می‌کند با همدستی «کمال»، سرکارگر خود، او را به بهانه‌ای به مکانی خلوت کشانده و در قبال مژدگانی قابل توجه به هاتف، سرکرده باند قاچاق دختران، تحویل دهد. این تعقیب و گریز انسانی و اخلاقی، بستر روایت فیلمی است که دو نسل از زنان را در مواجهه با خشونت پنهان جامعه، سوءاستفاده‌های سازمان‌یافته و واقعیت‌های نادیده‌گرفته‌شده به تصویر می‌کشد.

    به گفته نویسنده و کارگردان اثر، «سایه‌های رعنا» تلاشی است برای بازنمایی بخشی از حقیقت تلخی که در صورت غفلت از آموزش، فرهنگ‌سازی و حمایت‌های اجتماعی می‌تواند دختران و زنان مهربان این سرزمین را در معرض آسیب‌های جدی قرار دهد. این فیلم با اتکا به پژوهش‌های میدانی و مستندات واقعی، با هدف یادآوری ضرورت حمایت از زنان و دختران و ایجاد زمینه‌ای برای گفت‌وگوی جدی درباره امنیت اجتماعی آنان ساخته شده است.

    در پایان، عوامل فیلم از تلاش‌ها و همراهی نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی ایران قدردانی کرده‌اند؛ نیروهایی که با حضور مستمر و مسئولانه خود، نقش مهمی در ایجاد امنیت، آرامش و حمایت از شهروندان این سرزمین ایفا می‌کنند.

  • درگذشت یک بازیگر نامدار

    درگذشت یک بازیگر نامدار

    به گزارش تئاتر آنلاین، پنینگتون که به عنوان هنرمند وابسته افتخاری برای شرکت رویال شکسپیر ثبت شده بود، به همراه مایکل بوگدانوف، کارگردان تئاتر، شرکت انگلیسی شکسپیر را بنیان نهاد و اداره کرد.

    پنینگتون به خاطر ایفای نقش‌های شخصیت‌های شکسپیری، از جمله هملت، مرکیتو و مکبث، و همچنین شاه لیر، ریچارد دوم و هنری پنجم، مورد تحسین قرار گرفت.

    او همچنین در طول یک حرفه ۶۰ ساله در نقش‌های کوریولانوس، تیمون آتنی، آنجلو، لئونتس و جک کید ظاهر شد.

    پنینگتون نمایش «شب دوازدهم» را در بریتانیا، توکیو و شیکاگو و همچنین پروژه هملت را برای تئاتر ملی بخارست کارگردانی کرد.

    او در سخنرانی آکادمی بریتانیایی شکسپیر در سال ۲۰۰۴، اعلام کرد که چگونه برای نخستین‌بار شیفته آثار این نمایشنامه‌نویس شده است. او گفت: «مثل تلاش برای مشخص کردن لحظه‌ای که انسان برای اولین بار ایستاد و راه رفت، برای بسیاری از ما سخت است که به یاد آوریم شکسپیر چه زمانی وارد زندگی‌مان شد، اما خاطره خود من بسیار دقیق است. شعر شکسپیر مانند چکش وقتی ۱۱ ساله بودم به من ضربه زد.»

    گاردین نوشت: پنینگتون همکاری طولانی‌مدتی با مایکل بوگدانوف داشت، که او را در سال ۱۹۸۰ در نقش اصلی نمایش «سایه یک تفنگچی» اثر شان اوکیسی، و سه سال بعد در نمایش «استرایدر: داستان یک اسب» اثر تولستوی انتخاب کرد.

    گاردین در سال ۲۰۱۷ اعلام کرد که «انگیزه پنینگتون و بوگدانوف برای تأسیس شرکت انگلیسی شکسپیر از احساس سرخوردگی و نارضایتی هم از شرکت رویال شکسپیر و هم از تئاتر ملی ناشی شد.»

    پنینگتون با جودی دنچ و همسرش مایکل ویلیامز نیز همکاری داشت و در دهه ۱۹۷۰ در تولیدی از «شاه لیر» و دیگر نمایش‌ها در کنار آنها بازی کرد.

    پنینگتون در مصاحبه با ایندیپندنت در سال ۲۰۱۵ گفت که تماشای بازی جودی دنچ در نقش افلیا در نمایشی از هملت در سال ۱۹۵۷ در لندن، او را به سمت تئاتر سوق داد.

    در کنار کار تئاتری، پنینگتون در بیش از ۷۰ تولید سینمایی و تلویزیونی ظاهر شد، از جمله قسمت سوم سه‌گانه اصلی جنگ ستارگان، «بازگشت جدای»، در نقش فرمانده دث‌استار. او همچنین در مقابل مریل استریپ در فیلم «بانوی آهنین» بازی کرد که استریپ برای آن سومین جایزه اسکار خود را دریافت کرد.

  • فیلم داستانی دکارت در مسیر نيجريه

    فیلم داستانی دکارت در مسیر نيجريه

    به گزارش تئاتر آنلاین، فیلم داستانی «دکارت»به کارگردانی مهرداد عزیزی پارسا محصول انجمن سینمای جوانان ایران ، در تازه ترین موفقیت خود توانست در چهارمین دوره جشنواره بین المللی فیلم جوینت نیجریه حضور پیدا کند.

    در خلاصه داستان فیلم «دکارت» آمده است: «الناز و سعید که درگیر دیزاین قسمتی از خانه خود هستند، متوجه اختلاف خانوادگی دوستشان شده و برای حل این اختلاف وارد خانه آن‌ها می‌شوند؛ خانه‌ای که دیزاین آن به‌هم ریخته است.»

    فیلم داستانی «دکارت» پیش‌تر نیز در هفته فیلم و عکس انجمن سینمای جوانان ایران – دفتر تهران مورد تقدیر قرار گرفته، جایزه بهترین کارگردانی ، جازه بهترین بازیگری زن برای ساره رشیدی، جایزه بهترین بازیگری مرد برای امیرحسین رضازاده از جشنواره ملی چشمه و… را نیز دریافت کرده و در میان آثار منتخب جشنواره بین‌المللی فیلم امید / جشنواره بین‌المللی فیلم اشراق / جشنواره فیلم سایه ، جشنواره بین المللی فیلم شهر و… بوده است.

    عوامل تولید فیلم کوتاه «دکارت»:
    تهیه‌کننده: انجمن سینمای جوانان ایران، مهرداد عزیزی پارسا
    کارگردان: مهرداد عزیزی پارسا | نویسنده: فردین انصاری | مدیر فیلم‌برداری: کیوان شعبانی | مدیر صدابرداری و طراح صدا: مجید امینی | تدوین: مرجان طبسی | جانشین تهیه: علیرضا بهرامی | مدیر تولید:سارا خان رمکی | برنامه‌ریز و دستیار کارگردان: سمانه یداللهی | تصحیح رنگ و نور: مهران دوستی | طراح صحنه و لباس: آرمیتا فرج‌اللهی | طراح چهره‌پردازی: فاطمه فلاح | دستیار دوم کارگردان: مهدیار راستین‌فر | مدیر تدارکات: امیررضا فاطمی‌کیا | عکاسان: حمیدرضا برزگر، سجاد قلی‌پور | گرافیست: فریما کاتبی‌فر | هماهنگی و پشتیبانی : گروه فرهنگی و هنری میم‌را، موسسه مردم نهاد جوانان تصویرگران هنر فردا

  • درباره نمایش «چند سال پیش»

    درباره نمایش «چند سال پیش»

    تئاتر آنلاین: این نمایش با نویسندگی کهبد تاراج و کارگردانی مهرداد ضیایی، با بهره‌گیری از ساختار اپیزودیک و درامی پازل‌گونه، رویدادهای کلیدی این چهار دهه را به عنوان محرک‌های دراماتیک انتخاب می‌کند تا به واسطه ترتیب تاریخی این رویدادها، پدیدارشناسی رنج، فقدان و فروپاشی شهری را به اجرا بگذارد. در این مسیر موفق هم بوده است. خوب توانسته است برداشتش از روح اجتماعی شهر را به اجرا بگذارد و تماشاگر را هم می‌تواند دقیقا پشت همان دریچه‌ای قرار بدهد که همراه با او از آن به شهرش نگاه کند.

    کهبد تاراج، درام‌نویس پرکار و موفقی است. مهرداد ضیایی هم همین‌طور. کهبد خوب می‌نویسد و معمولا هم در نوشتن آدم‌هایی از یک طبقه اجتماعی خاص مهارت بیشتری دارد و اتفاقا به واسطه فرهنگ اجتماعی کارکترهای نمایشنامه‌هایش، تهرانی‌نویس هم هست. اما «چند سال پیش»، بهترین نوشته‌اش نیست؛ اول از همه به خاطر اینکه خوب شروعش نمی‌کند. روایت «چند سال پیش» در اپیزودهای آغازین، بیشتر تمایل به عملکردهای ادبیات داستانی دارد تا دراماتیک. شخصیت‌ها می‌آیند و رو به تماشاگر قصه‌ای را تعریف می‌کنند.

    عکس تئاتر | نمایش چند سال پیش

    راویان اول شخص درام کهبد تاراج و اجرای مهرداد ضیایی، قصه خوان این اجرا هستند تا بازیگران آن. نمی‌دانم چرا این نوع روایت را برای ابتدای کارش انتخاب کرده است، در حالی که به مرور و در اپیزودهای بعدی عملکرد روایت درست می‌شود؛ دراماتیک می‌شود. یعنی به مرور کارکترها در ارتباط با هم قصه را روایت می‌کنند. به مرور، داستان‌گویی تبدیل می‌شود به روایت درام. درست می‌شود. اما طول می‌کشد تا اجرا دست از راوی اول شخص و نقل مستقیم رویدادهای داستان بردارد. اتفاقا از همین‌جا به بعد هم اجرا جان می‌گیرد و جذابیت پیدا می‌کند.

    پوستر نمایش چند سال پیش

    نمایش چند سال پیش

    اما پیش از این از منظر ساختاری، نمایش با یک چالش مهم روبه‌رو است؛ گذار از «روایت‌گری خطی/داستانی» به «درام مبتنی بر تعامل و ارتباط»؛ در اپیزودهای نخستین، اثر بیشتر به ادبیات داستانی (Narrative) متمایل است؛ جایی که شخصیت‌ها بیشتر نقش راویان اول‌شخص را ایفا می‌کنند تا کنش‌گران دراماتیک. این شیوه که در آن «گویندگی» بر «کنش» غلبه دارد، باعث می‌شود لایه دراماتیک اثر در ابتدا ضعیف بماند. با این حال، در روند تکامل روایت، نمایش از حالت نقل مستقیم (Telling) به حالت نمایش (Showing) کوچ می‌کند. گذار از اپیزودهای ابتدایی به روایت‌های میان شخصیت‌ها از قصه کیمیا و جلال به بعد، نقطه عطف دراماتیک اثر است که در آن، گفت‌وگو و تعامل، موتور محرک داستان‌گویی را تشکیل می‌دهد و در نهایت، به شکلی دراماتیک، مفهوم «رویداد-شهر» را بازنمایی می‌کند.

    ویدئو و تصویر قاب شده و مستقل از اجرا به نظرم نمی‌تواند کمکی به اجرای تئاتری بکند مگر آنکه بخش جدانشدنی از خود آن بشود. در نمایش مهرداد ضیایی و صحنه خالی آن هم، تصاویر شهر هرچند تصوری از لوکیشن را ایجاد می‌کنند اما جزیی از بافت اجرا نیستند. قاب شده‌اند و بازنمایی می‌کنند؛ همین! در طراحی صحنه و روایت بصری؛ در «صحنه خالی» اگرچه تصاویر ویدئویی مستعمل شده‌اند، اما این تصاویر به جای آنکه با بافت (Texture) اجرا در هم تنیده شوند و بخشی از زبان سین‌تئاتری یا دیالوگ بصری اثر باشند، بیشتر در نقش «بازنمای مستقل» ظاهر شده‌اند. این امر باعث می‌شود بار فضاسازی و انتقال عواطف، به‌طور سنگین بر دوش بازیگران و موسیقی قرار گیرد. موسیقی در این اثر، نقشی مکمل در تشدید فضای ذهنی و عمق بخشیدن به روایت ایفا می‌کند، اما خلاء میان تصویرِ قاب‌بندی‌شده و فضای فیزیکی صحنه، از منظر یک‌پارچگی بصری، فرصتی برای غنای بیشتر اجرا باقی می‌گذارد.

    در نهایت، «چند سال پیش» فراتر از یک بازگشت نوستالژیک، در پی واکاوی پیکره‌ فروپاشیده شهر است. هرچند روایت از نظر جامعیتِ رویدادها یا انسجامِ ساختاری در برخی بخش‌ها دچار نقص است، اما توانایی اثر در درگیر کردن مخاطب با پازلِ تاریخ اجتماعی، باعث می‌شود تماشاگر نه تنها به عنوان یک ناظر، بلکه به عنوان بخشی از فرآیند تکمیل این پازلِ شهری، با اثر پیوند برقرار کند.

    ایران تئاتر – عضو کانون ملی منتقدان تئاتر ایران

  • نمایش فیلم‌تئاتر «مرگ هوتن» با بازی سحر دولتشاهی

    نمایش فیلم‌تئاتر «مرگ هوتن» با بازی سحر دولتشاهی

    به گزارش تئاترآنلاین به نقل از روابط عمومی مجموعه تئاتر لبخند، فیلم‌تئاتر «مرگ هوتن» به کارگردانی یوسف باپیری، روز سه‌شنبه ۲۲ اردیبهشت در سالن شماره ۲ این مجموعه روی پرده خواهد رفت.

    مدت زمان این فیلم‌تئاتر، ۷۶ دقیقه است و پس از پایان اکران، جلسه نقد و بررسی با میزبانی عباس غفاری و با حضور یوسف باپیری، بهزاد آقاجمالی و بابک احمدی برگزار می‌شود.

    نمایش «مرگ هوتن» در سال ۱۳۹۵ به تهیه‌کنندگی محمد قدس و توسط گروه تئاتر تازه در تماشاخانه پالیز روی صحنه رفته بود.
    ستاره پسیانی، سحر دولتشاهی، هوتن شکیبا و بهار کاتوزی از جمله بازیگران این اثر بودند.

  • حسام منظور با نمایش «مکاشفات راسکلنیکف» در تئاتر لبخند

    حسام منظور با نمایش «مکاشفات راسکلنیکف» در تئاتر لبخند

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش جدید «مکاشفات راسکلنیکف» به نویسندگی پیمان مجیدی و کارگردانی حسام منظور، از ۲۳ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵، ساعت ۲۰ در مجموعه تئاتر لبخند روی صحنه خواهد رفت.

    در این اثر، حسام منظور در کنار مهدی حسینی، جواد اینانلو و نازنین ذوالفقاری به ایفای نقش می‌پردازند.

    دستیار کارگردان، برنامه ریز: پدرام ‌صبور، منشی صحنه: مریم ‌قلعه ‌نویی، طراح صدا، آهنگساز: آرمین ‌خیردان، طراح گرافیک، گرافیست: گروه پرواز، طراح نور: میلاد ‌الهی، طراح لباس: مقدی ‌شامیریان، طراح گریم: سعید ‌سام، طراح آکسسوار، ساخت آکسسوار: پرهام علی مصطفایی، عکاس: آتوسا ‌امینی، روابط عمومی: امیر ‌قالیچی، مدیر اجرا: پرهام علی مصطفایی، مدیر صحنه: سارینا ‌مهدی ‌نژاد، دستیار موسیقی، صدا: امیررضا ‌دلجو، دستیار لباس: رها ‌امینی، دوخت لباس: حسین ‌پناهی، زهرا ‌بهرامی دیگر عوامل این پروژه نمایشی هستند.

    در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «چه غروب مخوف و وحشت زایی؛ انگار زمین و زمان تو جهنم درونش می‌سوزه. چه خشونت مسخره‌ای؛ اجسام بی‌جان، اجساد کشته‌های روز رو با خون می‌شوره…»

    نمایش «مکاشفات راسکلنیکف» از چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت‌ماه در سالن شماره چهار مجموعه تئاتر لبخند روی صحنه خواهد رفت.

    علاقه‌مندان می‌توانند برای تهیه بلیت این نمایش به سایت تیوال مراجعه کنند.

  • «شبیه خون» به روی صحنه عمارت نوفل لوشاتو می رود

    «شبیه خون» به روی صحنه عمارت نوفل لوشاتو می رود

    به گزارش تئاترآنلاین؛ نمایش «شبیه خون» نوشته سهراب ‌حسینی، به طراحی و کارگردانی محمد ‌حاتمی از امشب در این مجموعه اجرای خود را آغاز می‌کند.

    در توضیح این نمایش آمده است: این تک گویی گزارشی ست مخدوش از آنچه بر انسانی تنها اما امیدوار گذشته است.

    نمایش «شبیه خون» با اجرای محدود ساعت 19 به مدت 70 دقیقه با بازی محمد ‌حاتمی، آناهید ‌ادبی، امید امیر بازیگران روی صحنه می‌رود.

    همچنین اجرای نمایش‌های «سلول» به کارگردانی محسن زرآبادی‌پور و «باخ» به کارگردانی بهزاد عبدی، این روزها در عمارت نوفل لوشاتو ادامه دارد.

    علاقه‌مندان برای تهیه بلیت نمایش‌های روی صحنه در عمارت نوفل‌لوشاتو می‌توانند به سایت تیوال مراجعه کنند.