نویسنده: رضا اسماعیلی

 عاطفه نوری با بازی در نمایشنامه‌ای از محمد رضایی‌راد در تئاتر بوستون آمریکا روی صحنه رفت.

«Creatures» یا «مخلوقات» نامِ نمایشی است که به تازگی توسطِ وحدت یگانه در بوستونِ آمریکا به صحنه رفته است.

به گزارش MrArt.ir، این نمایش شامل دو نمایشِ جدا به نام‌های «من یک موجودِ بلوتوثی هستم» و «من یک موجود توییتری هستم» است که توسطِ تئاتر تجربی بوستون ( Boston Experimental Theater ) به کارگردانیِ وحدت یگانه با بازیِ لورنا نوکویرا، جارد رایت و عاطفه نوری با موسیقیِ Phil Mantis دو هفته در ماهِ سپتامبر 2013 در The Touch Art Gallery به صحنه رفت.

گروه تئاتر تجربیِ بوستون در سالِ 2008 توسطِ وحدت یگانه تشکیل شده و شکلِ اجرایی‌اش بیشتر برگرفته از نگاهِ آنتونن آرتو است. او به همراهِ گروهش تاکنون نمایش‌هایِ “Spurt of Blood” and “To Have Done with the Judgment of God” (2012), “The Misunderstanding” (2011); “There Is Another Court: An Evening with JonBenet Ramsey” (2011); “Trim: The Tyger Woods Story” (2010); “The Other Woman” (2009), “Crying Deer” (2009); “Play Strindberg: Dance of death”(2007) را اجرا کرده است.

«مخلوقات» اولین همکاریِ تئاتر بوستون با تئاتر ایران و تهران است و همچنین عاطفه نوری بازیگرِ ایرانی نیز اولین همکاری‌اش با این گروهِ آمریکایی را تجربه‌ می‌کند.

این بازیگر چندی پیش در نمایش «چاله»، کار سهیل بیرقی در کنار اندیشه فولادوند و عمار تفتی در تمشاخانه پارین روی صحنه رفته بود.

این گروه قصد دارد با همکاریِ افشین هاشمی، به زودی نمایش‌های دیگری از دیگر نمایشنامه‌نویسانِ ایرانی را هم به صحنه ببرد.

نمایش «من که دا نیستم» به کارگردانی حسین پارسایی در اجراهای نخست با استقبال خوب مخاطبان روبه‌رو شد و قرار است این نمایش پنجشنبه‌ جمعه را در دو سانس میزبان علاقه‌مندان به هنر نمایش باشد.

 به گزارش MrArt.ir، نمایش «من که دا نیستم» به نویسندگی مهرداد رایانی‌مخصوص و کارگردانی حسین پارسایی که از سه‌شنبه دوم مهر ماه اجراهای خود را در تالار اندیشه حوزه هنری آغاز کرده است در اجراهای ابتدایی با استقبال خوب مردم و هنرمندان روبه‌رو شد.

این نمایش روزهای پنجشنبه و جمعه، با دو اجرا در زمان‌های 17 و 19 میزبان علاقه‌مندان به هنر نمایش است.

نمایش «من که دا نیستم» به‌نویسندگی مهرداد رایانی مخصوص و کارگردانی حسین پارسایی، نمایشی متفاوت براساس کتاب «دا» است که این روزها مراحل تمرین خود را در حوزه هنری می‌گذراند. این نمایش از اول مهر ماه به‌مدت 30 شب روی صحنه برود. رؤیا نونهالی، علی سلیمانی، محسن قصابیان، لیندا کیانی، کاوه مهدوی بازیگران این نمایش هستند. همچنین پارسایی در این نمایش از شیوه اجرایی تکنیک‌های نمایش‌های ایرانی بهره برده است، به طوری که دو نقال جوان مجید رحمتی و حسین جمالی در خلال نمایش وقایع مستند و حال و هوای خرمشهر در دوران دفاع مقدس را به شیوه نقالی روایت می کنند.

مرتضی مصطفی‌نژاد، مدیر تولید و مجری طرح، سیامک احصایی، طراح صحنه، مژگان عیوضی‌، طراح لباس، میثم احمدی، تکنیک جلوه‌های صوتی و تصویری از دیگر عوامل این نمایش هستند.

در خلاصه داستان نمایش «من که دا نیستم» آمده است که «زینب زمانی» یکی از بازماندگان جنگ تحمیلی در خرمشهر که خاطرات او بارها به چاپ رسیده است و مقاومت و پایداری او زبانزد است، اشیا و اسناد موزه‌ای قابل توجهی دارد. او در تلاش است که بین حفار‌ی‌ها و ساخت‌ و‌ سازهای عظیم واحدهای تجاری که در خرمشهر در حال وقوع است، یک موزه کوچک جنگ برای ثبت و ضبط خاطرات عظیم جنگ و دسترسی آن به آیندگان احداث کند که ناگهان… .

کارگردان نمایش “مخاطب خاص” با اشاره به اینکه این اثر نمایشی برای اجرا در سالن تئاتر مناسب نیست و نیازمند فضایی مانند رستوران برای اجرا است، درباره موضوع نمایش توضیح داد: داستان نمایش ما درباره رستوران زنده‌یاد حمید سمندریان است که با کمک دانشجویان خود این رستوران را راه انداخته بود.

 به گزارش MrArt، نشست رسانه‌ای نمایش “مخاطب خاص” که قرار است در کافه تریای سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه رود، با حضور علی شمس نویسنده و کارگردان و رضا مولایی، جواد نمکی، وحید آقاپور و الهام شعبانی بازیگران این اثر 3 مهرماه در مجموعه‌ تئاتر شهر برگزار شد.

شمس درباره داستان و موضوع مدنظر نمایش “مخاطب خاص” گفت: داستان نمایش ما درباره‌ رستوران زنده‌یاد حمید سمندریان است که با کمک دانشجویان خود این رستوران را راه انداخته بود.

این نمایشنامه نویس جوان تئاتر درباره دلیل انتخاب موضوع مدنظر برای این اثر نمایشی، توضیح داد: در دوره‌ای از تاریخ معاصر برخی از افرادی که شرایط منظم کار کردن را نداشتند، دور هم جمع می‌شدند و حمید سمندریان نیز به عنوان یک فرد معتدل که با همه‌ زمینه‌های فکری تعامل می‌کرده و افرادی با نحله‌های مختلف دورش جمع بودند، به کمک دانشجویانش رستورانی راه‌اندازی کرد و من تصور می‌کردم این ایده می‌تواند جذابیت تبدیل شدن به یک نمایش را داشته باشد.

نمایشنامه نویس برگزیده شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی و سنتی درباره نحوه شکل‌گیری نمایشنامه “مخاطب خاص” گفت: می‌شد این ایده را در فرآیند کارگاهی شکل داد اما زمانی که پیشنهاد اجرای این کار را ارائه کردم، به من گفته شد باید متن کاملی ارائه بدهم. خوشبختانه خانواده استاد هم برای شکل‌گیری این نمایش همراهی کردند و خانم روستا با در اختیار گذاشتن متریال‌های مادی و معنوی با ما همدلی کردند.

شمس درباره دیدگاه خود نسبت به جریان شکل گرفته در خصوص تئاتر محیطی در مجموعه تئاتر شهر یادآور شد: وقتی صحبت از تئاتر محیطی می‌شود، به این معنی است که آن گروه سالن نداشته و اجرایش را محدود کرده است اما مشکل ما سالن نبود. این کار مناسبت و خویشی با هیچ سالنی نداشت وحتما باید در رستوران اجرا می‌شد. در اینجا رستوران به عنوان محل تردد تاریخی و دارای فرایندهای نوستالژیک، ضرورت داشت. به همین دلیل، حتما باید نمایش‌مان را در تریای اصلی تئاترشهر اجراکنیم چون جایی غیر از آن مفهوم را نمی‌رساند.

کارگردان نمایش “شبی از شب‌های تهران مسافری” با اشاره به حضور مستمر زنده‌یاد سمندریان در عرصه تئاتر ایران، گفت: زنده‌یاد سمندریان در تئاتر ایران حدود 50 سال حضور مستمر تئاتریکال دارد و به تربیت گسترده شاگردان پرداخته است. با اینکه در دوره‌هایی، گروه‌های مختلف از هم پاشیده پاشیدند و در اعتراض به چیزی، چیزی دیگر را ترک کردند، سمندریان با همه‌ این‌ها همیشه به تئاتر فکر کرد.

وی افزود: می‌خواستیم یادواره‌ای از تمام بزرگانی که در این سال‌ها با آن‌ها آشنا شده‌ایم، داشته باشیم بنابراین در نمایش ما با نام غریبه روبرو نمی‌شویم بلکه نام آدم‌هایی را می‌شنویم که هر یک به اندازه‌ی خود نقش موثری در تئاتر ایران دارد. البته تنها کسی که خیلی دوست دارم اسمش را اضافه کنم بیژن مفید است و امیدوارم در این چند روز این اتفاق بیافتد.

شمس در پایان سخنان خود چنین گفت: مخاطب خاص سمندریان را خواهد شناخت و همین طور رفتارهای ناخوب برخی از جریان‌های فکری را. کار نکردن حمید سمندریان به معنی مهاجرت و بیکاری بسیاری از هنرمندانی است که می‌توانستند کار کنند و جایزه بگیرند.

رضا مولایی بازیگری که شبیه حمید سمندریان را بازی می‌کند، گفت: چون هنوز کار اجرا نشده و چون نقشی که بازی می‌کنم، حساسیت خاصی دارد دوست دارم ابتدا نمایش دیده شود و بعد درباره آن صحبت کنم.

این بازیگر جوان تئاتر با بیان اینکه نمایش “مخاطب خاص” یکی از سخت‌ترین تجربیات کاری‌اشت است، توضیح داد: سختی‌اش به این دلیل است که نام استادم حمید سمندریان روی این نقش است. البته همه‌ گروه تلاش‌اش را کرده و امیدوارم نتیجه خوبی داشته باشد.

وی در ادامه سخنان خود گفت: از زمانی که بازی دراین نمایش به من پیشنهاد شد، اضطراب زیادی دارم. آدم‌های این نمایش همه دوست داشتنی هستند و تماشاگران با قضاوتی به سالن تئاتر خواهند آمد. ما در این نمایش گاهی خودمان هستیم و گاهی نقش پوشی می‌کنیم .هنگام نقش پوشی یکسری رفتارهای آشنا را داریم و معتقدم عطری از این اساتید وجود دارد و تماشاگر لذت خواهد برد.

جواد نمکی دیگر بازیگر نمایش “مخاطب خاص” که شبیه حمید لبخنده شاگرد زنده‌یاد حمید سمندریان را بازی می‌کند، گفت: زمانی که با این گروه آشنا شدم صرف نظر از جذابیت ایده این نمایش، آن چه برایم مهم بود، نگاه ویژه‌ی نویسنده به این موضوع بود. متأسفانه تئاتر ما با وجود دارایی‌هایش، کمبودهایی هم دارد که یکی از آن‌ها پرداختن به تاریخ معاصر بدون رفتارهای مقدس‌مابانه است.

این بازیگر جوان تئاتر تاکید کرد: باید برای شناخت کامل از گذشته‌ خود به تمام رویدادهای تاریخ معاصر نگاه کنیم، همچنان که نویسنده‌ای مانند پیتر شفر درباره «آمادئوس» نمایشنامه می‌نویسد یعنی برای هنرمندان دنیا پرداختن به هنرمندان معاصرشان جدی است و آن اثر هنری به یک سند تاریخی تبدیل می‌شود.

وی اجرای نمایش “مخاطب خاص” توسط علی شمس را کار هوشمندانه‌ای دانست و گفت: چون او این نمایش را با توجه به تاریخ معاصر اجرا می‌کند و امیدوارم موفقیتی که گروه ما به دنبال آن بوده، در اجرا حاصل شود. ما تعامل در گروه و توجه کارگردان به شیوه‌های نمایش شرقی ما به دنبال روایت کردن رفتیم و مجموعه‌ای از رخدادهای واقعی و ساختگی در نمایش ما روایت می‌شود.

الهام شعبانی دیگر بازیگر این نمایش نیز در سخن کوتاهی با اشاره به علاقه‌اش به متن و گروه اجرایی نمایش « مخاطب خاص»‌، گفت: من در این نمایش تنها شخصیت حقیقی را بازی می‌کنم.

نمایش «مخاطب خاص» از روز هفتم مهر ماه راس ساعت 17:30 در کافه تریای اصلی تئاترشهر اجرا می‌شود.

خیرالله تقیانی‌پور به همراه گروه تئاتر نقاب قرار است نمایش «تعبیر یک رؤیا» را که نگاهی به تاریخ مشروطه دارد از هفتم مهر ماه در تالار شهیدقشقایی تئاتر شهر روی صحنه ببرد.

 به گزارش MrArt.ir، خیرالله تقیانی‌پور، کارگردان نمایش «تعبیر یک رؤیا» درباره مراحل تمرین این نمایش گفت: «تعبیر یک رویا» که در بخش مسابقه ایران سی‌ویکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به روی صحنه رفته بود، این روزها تمرین‌های خود را پشت سر می‌گذارد و به زودی اجرای عمومی خود را در سالن شهیدقشقایی مجموعه تئاتر شهر آغاز می‌کند.

وی تصریح کرد: این نمایش رویای انسان‌هایی است از طبقه پایین شهر که در زندگی روزمره خود بین خیر و شر وامانده‌اند. این نمایش به تاریخ معاصر رجوع می‌کند و اتفاقاتی که در زمان مشروطه افتاده و آن را نقل می‌کند. در کنار این قصه، نیز نگاهی به زندگی افرادی در آن دوران شده که البته این نگایش با چشنی طنز همراه است. در این نمایش یک ساعتی سعی کردیم مخاطب را همراه خود کنیم

تقیانی‌پور افزود: گروه تئاتر «نقاب» از بدو تاسیس خود در سال 1382 سعی کرد در تمامی آثار تولید شده خود نگاه ویژه‌ای به نمایش‌های ایرانی و شیوه‌های مخصوص آن داشته باشد، نگاهی که در نمایش‌هایی چون «پری»، «مرثیه وارثان ارثیه»، «روزی گذری روزگاری»، «سمنو» و… جاری بوده است.

این کارگردان درباره موسیقی نمایش‌ نیز گفت: سعی می‌کنیم در آثاری که اجرا می‌کنیم از موسیقی زنده و تلفیقی استفاده کنیم و در نمایش «تعبیر یک رویا» نیز موسیقی این نمایش همچون نمایش‌های گذشته، از موسیقی زنده و تلفیقی استفاده کرده‌ایم. نکته دیگر طراحی صحنه و لباس آن است  که نسبت به تجربه های گذشته گروه متفاوت بوده و به نظرم طراحی لباس در این نمایش، اجرای «تعبیر یک رویا» را دو سویه کرده است.

وی تصریح کرد: این نمایش، سال گذشته نامزد دریافت جایزه نویسندگی، کارگردانی، بازیگری زن و بازیگری مرد شد، در بخش نویسندگی، بازیگری زن و بازیگری مرد مورد تقدیر قرار گرفت. در این نمایش بازیگرانی چون اتابک نادری، آناهیتا همتی، شیوا مکی نیان، مسعود حجازی مهر، رضا پایی، جواد پورزند، مصطفی ساسانی، حسین شفیعی، محمدهادی عطایی، الهه شه‌پرست بازی می‌کنند.

جواد نوری مشاور کارگردان و تهیه کننده نمایش است و در این اثر نمایشی علی صدیقیان، علی المئی و حمید گرگانی به صورت زنده اجرای موسیقی نمایش را بر عهده دارند. «تعبیر یک رؤیا» از هفتم مهر ماه امسال در سالن شهیدقشقایی روی صحنه می‌رود.

سرپرست گروه تئاتر “کودکان دنیا” که سال 91 نمایش “هزار درنا” از این گروه در جشنواره تئاتر کودک و نوجوان و همچنین تالار هنر اجرا شد، تأکید کرد: با وجود اینکه قرار بود “هزار درنا” را در کشور آلمان اجرا کنیم اما هنوز وضعیت اجراهای بین‌المللی این اثر نمایشی مشخص نیست.

به گزارش MrArt.ir، رکسانا روزافزون درباره وضعیت اجراهای بین‌المللی نمایش “هزار درنا” گفت: وقتی این نمایش را تولید و اجرا کردیم طبق دعوتی که از گروه انجام شد قرار بود “هزار درنا” را در کشور ژاپن روی صحنه ببریم اما به دلیل نبود هیچ حمایتی از گروه برای تأمین هزینه‌های سفر، اجرای نمایش در ژاپن میسر نشد.

وی یادآور شد: مدیرکل هنرهای نمایشی در سفری که به کشور آلمان داشت گفته بود که تفاهم نامه‌ای برای اجرای آثار ایرانی در آلمان امضا شده است و نمایش “هزار درنا” اولین اثری است که طی این تفاهم نامه در کشور مذکور اجرا می‌شود. اما بر خلاف این اعلام هیچ خبری از اجرای “هزار درنا” در آلمان نشد.

سرپرست گروه تئاتر “کودکان دنیا” درباره آمادگی گروه برای اجرای بین‌المللی “هزار درنا” بعد از گذشت یک سال از تولید و اجرای آن گفت: با وجود اینکه بچه‌هایی که در این نمایش حضور دارند بزرگتر شده‌اند اما همچنان گروه آمادگی اجرای این اثر نمایشی را دارد.

“هزار درنا” نمایشنامه‌ای که توسط کاترین شولتزمیلر بر اساس قصه ای ژاپنی نوشته شده است و سارا رمضانی بازنویسی آن را که اثری مختص گروه سنی نوجوان است، انجام داد. نمایش “هزار درنا” داستان دختری است که در اثر بمب هیروشیما دچار بیماری می شود، این دختر سمبل صلح در ژاپن است و هر سال جشنواره ای با نام او برگزار می شود.

دیبا اخلاص‌پور، رادین اعظمیان، پارسا پریچهره، سارا رمضانی، سام  رستم‌کلایی، طاها شمس، هلیا عابدیان، یاسمین فتح‌الهی، نوا مایلی، دلشاد جلیلی، متین نیکوکار، ساتیا نیکوکار، امیر نقوی، پارسا ناظری و باران یوسفی از جمله کودکان و نوجوانانی هستند که در نمایش “هزار درنا” به ایفای نقش می‌پردازند.

این اثر نمایشی سال 91 در نوزدهمین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان در شهر همدان و همچنین نیمه دوم دی‌ماه به مدت سه شب در تالار هنر اجرا شد.

 نشست رسانه ای نمایش “من که دا نیستم”، به کارگردانی حسین پارسایی، با حضور تهیه کننده اثر، مدیر مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری و کارگردان یکشنبه، 31 شهریورماه، در تالار اندیشه حوزه هنری برگزار شد.

به گزارش MrArt.ir، از پایگاه خبری حوزه هنری، رحمت امینی، مدیر مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری، در نشست رسانه ای نمایش “من که دا نیستم” با بیان اینکه جریان اقتباس در دنیا جریان پویا و پرمخاطبی است، گفت: در حوزه تئاتر کمتر در جریان اقتباس های ادبی قرار می گیریم؛ در حالی که آثار اقتباسی نیز در این حوزه خلق می شوند.
وی در ادامه افزود: اینکه چگونه در یک اثر از مبداء به مقصد برسیم، شیوه های گوناگونی دارد. متن نمایش “من که دا نیستم” را حدود یک سال پیش مهرداد رایانی مخصوص به نگارش درآورد و حسین پارسایی اعلام آمادگی کرد این اثر را کارگردانی کند.
امینی بیان کرد: اگر حوزه هنری بخواهد در ایام خاص نمایش هایی را به صحنه ببرد، این نمایش ها باید واجد شرایط کیفی باشند تا شأن آن مناسبت هم رعایت شود. در حال حاضر نیز همزمان با ایام دفاع مقدس هستیم و نمایش “من که دا نیستم” نیز یادآور آن ایام است.
مدیر مرکز هنرهای نمایشی اظهار کرد: نمایش “من که دا نیستم” نسبت به نمایش های مناسبتی دارای داستان جذابی است و از شکل های معمول نمایش های سفارشی فاصله دارد. بنابراین این نمایش هم مخاطب خاص و هم مخاطب عام را جذب می کند.
وی افزود: سیاست گذاری حوزه هنری در بخش تئاتر  این است که بهترین ها را عرضه کند، اما اگر هیئت دولت و مجلس شورای اسلامی از تئاتر حمایت نکنند، ما نمی توانیم شاهد رشد این هنر باشیم.
امینی خاطرنشان کرد: ما در اجرای این نمایش مناسبتی عمل نکردیم، اما از این مناسبت و همزمانی اجرای اثر با هفته دفاع مقدس سود بردیم. اجرای این نمایش 30 روز است که یک هفته آن با هفته دفاع مقدس همزمان می شود. ما برای همه نمایندگان مجلس و افراد دولت کارت دعوت ارسال کرده ایم که امیدوارم از این دعوت نامه ها استفاده شود.
حسین پارسایی نیز طی سخنانی با اشاره به اینکه 2 سال قبل با خواندن کتاب “دا” انگیزه ساخت اثری نمایشی در وی ایجاد شده، اذعان کرد: در این رمان قهرمان زنی وجود دارد که فارغ از هرگونه مسئله ای پیرامون دفاع مقدس، به روابط عاطفی و انسانی می پردازد و هر کس با هر فرهنگی این رمان را بخواند، متوجه می شود که در برهه ای از زمان در کشورمان چه اتفاقاتی رخ داده است.
این کارگردان و نمایشنامه نویس با تاکید بر اینکه کتاب “دا” برای خواندن است، خاطرنشان کرد: جلوه های بصری این رمان احتیاج به بازآفرینی دارد و ما نیز سعی کردیم از بزنگاه ها و رویدادهای نمایشی رمان استفاده کنیم و آن را تبدیل به اثری نمایشی کنیم. شش ماه گفت و گو و ارتباط با مهرداد رایانی مخصوص داشتم و در این مدت و طی تمرین نمایش از سوی بازیگران تغییراتی در نمایشنامه ایجاد کردیم و اسم نمایش نیز تغییر کرد.
وی درباره دلیل تغییر نام نمایش “من که دا نیستم” نیز، گفت: کتاب “دا” اثر شناخته شده ای است و خیلی ها از من می پرسیدند که چطور این رمان به صورت نمایش درآمده است و برای آنکه به مخاطب پیش از دیدن نمایش بگوییم این اثر اقتباسی کاملا برگرفته از کتاب نیست، نام آن را به “من که دا نیستم” تغییر دادیم.
پارسایی ضمن ارائه توضیحاتی درباره داستان این نمایش تشریح کرد: در این نمایش دا شخصیت اصلی داستان است، دا در نمایش ما خاطره نیست، واقعیت است. دا همچنان حماسه ساز است و به دنبال این است تا مسیر گذشته خود را ادامه دهد.
وی تصریح کرد: در نمایش “من که دا نیستم” سیامک احصایی در طراحی صحنه کمک قابل توجهی برای انتقال مفهوم کرده است. در این نمایش دو ایدئولوژی مطرح شده، یکی این است که با فاصله گرفتن ما از جنگ، شهر باید به حالت قبل خود برگردد و به سمت پیشرفت برود، اما این ساخت و سازها باید به چه قیمتی انجام شود و آیا باید دستاوردهای جنگ را زیر پا بگذارد.
وی درباره انتخاب بازیگران نیز بیان کرد: روزی که داشتم نمایشنامه را می خواندم، بیشتر آدم هایی که قرار بود روی صحنه نمایش حضور داشته باشند، در ذهنم بودند. از موسیقی هم سعی کرده ایم  در این نمایش به عنوان عنصری فضاساز استفاده کنیم. رحمت امینی نیز همچون همیشه به عنوان یکی از حامیان معنوی کار، امکان خوبی را برای ما فراهم کرد تا بتوانیم به راحتی به تمرین ها بپردازیم.
حسین پارسایی در ادامه نشست رسانه ای این نمایش با اشاره به همزمانی اجرای نمایش با هفته دفاع مقدس، اظهار کرد: درست است که اجرا با هفته دفاع مقدس مصادف شده، اما اگر این کار زودتر هم آماده می شد، حاضر بودم آن را 20 شهریورماه روی صحنه ببرم، زیرا این نمایش به صرف یک اجرای سفارشی تولید نشده است.
پارسایی درباره نحوه تامین هزینه‌های نمایش نیز توضیح داد: تلاش می‌کنیم بخشی از هزینه های کار را از طریق فروش بلیت به نهادها و ارگان‌های فرهنگی به دست بیاوریم. نهادهای فرهنگی از ما بلیت های نمایش را خریداری کرده و به صورت نیم بها در اختیار کارمندان و علاقه مندان قرار می دهند. به این شکل ما بلیت فروشی تک نفره را تنها جلوی درب حوزه هنری و پیش از شروع نمایش خواهیم داشت و می توانیم فروش نمایش را تضمین کنیم.
این کارگردان تئاتر افزود: از همه سلیقه ها برای دیدن این نمایش دعوت می کنیم، اما نه به شکل فروش بلیت به صورت تک صندلی، بلکه قرار است بلیت ها گروهی به فروش برسند. همه مردم ما از مسئولان و رسانه ها گرفته تا مردم عادی جامعه در دیدن نمایش سهم دارند. در اجرای این اثر نمایشی سعی کردیم پهلو به پهلو سیاست های حوزه هنری حرکت کنیم.
پارسایی با تاکید بر لزوم حمایت مدیران دولتی از تئاتر نیز تصریح کرد: اگر قرار است همه تئاتر ما در چهارراه ولیعصر خلاصه شود راه به جایی نخواهیم برد. تمام ارگان های دولتی موظف اند از تولید آثار نمایشی حمایت کنند و برای این کار نیز یارانه ای به آن ها تعلق می گیرد. خرید بلیت از ما نیز از همین بخش یارانه ها صورت می گیرد.
مرتضی مصطفی نژاد، تهیه کننده اثر، نیز با اشاره به اینکه مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری تهیه کننده اصلی نمایش است، گفت: قرار است این اثر 30 اجرا داشته باشد و سازمان های مختلف همچون انجمن تئاتر انقلاب و دفاع مقدس، سازمان هنری رسانه ای اوج و موسسه فرهنگی هنری حریر هنر شرق از این نمایش حمایت کرده اند.

در اختتامیه شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی سنتی بنا بر وصیت مرشد ولی‌الله ترابی، خرقه این هنرمند فقید به داوود معینی‌کیا، نقال جوان کشور واگذار شد.

 به گزارش MrArt.ir، شب گذشته، 30 شهریور، آیین اختتامیه شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی سنتی با حضور علی مرادخانی، معاون هنری وزیر، قادر آشنا،‌ مدیر مرکز هنرهای نمایشی، داوود فتحعلی‌بیگی، دبیر جشنواره، پیمان شریعتی، دبیر اجرایی جشنواره و هنرمندانی چون علی نصیریان، بهروز بقایی، سیاوش طهمورث، جواد انصافی، وحید لک، اتابک نادری، محمد حسین ناصربخت و… در محوطه تالار وحدت برگزار شد.

ستاد اجرایی جشنواره برای برگزاری اختتامیه جشنواره شیوه متفاوتی را انتخاب کرده بودند، اجرای نمایش‌های آیینی سنتی، پذیرایی میهمانان با نوشیدنی و غذاهای سنتی یکی از تفاوت‌های اختتامیه در کنار اجرای نمایش‌های آیینی در محوطه تالار وحدت بود. اجرا این مراسم را اردشیر صالح‌پور برعهده گرفته بود، او در ابتدای صحبت‌های خود از داوود فتحعلی‌بیگی خواست تا به روی صحنه بیاید، فتحعلی‌بیگی در صحبت‌های کوتاه خود از علی مرادخانی خواست تا به فکر تاسیس و راه‌اندازی پژوهشکده نمایش‌های آیینی سنتی و ایجاد رشته این عرصه در دانشگاه‌های وزارت علوم باشد، همچنین از مسئولان خواست تا شرایط را برای اجرای عموم آثار نمایشی جشنواره فراهم کنند.

در ادامه مراسم به یاد هنرمندان تازه درگذشته نمایش‌های آیینی سنتی سعدی افشار، خلیل رضایی، محمود استادمحمد و مرشد ولی‌الله ترابی کلیپ‌هایی بخش شد. در کلیپ مربوط به سعدی افشار تصاویر از دوران بیماری او و اجرای نمایش بر روی ویلچر از او پخش شد.

کلیپ بعدی از محمود استادمحمد، نمایش‌‌نامه نویس فقید ایران بود، او در این کلیپ در مورد نمایش «آسید کاظم» گفت«زمانی که خواستم وارد تئاتر بشوم یکی از زنان اقوام به مادرم گفت: چشمت روشن، پسرت رفته مطرب شده است. سال‌ها گذشت و نمایش «آسید کاظم» از تلویزیون بخش شد و مادرم به همان زن گفت: حلالت نمی‌کنم که پشت سر محمود آن‌طور گفتی، پسر من در تئاتر 34 تا صلوات فرستاد»

کلیپ بعدی در مورد مرشد ترابی بود و تصاویری از صحبت‌های او در مورد حمله اسکند به ایران و اهانتش به فردوسی، در ادامه صالح‌پور، از دختر مرشد ترابی دعوت کرد تا روی صحنه بیاید تا به وصیت مرشد عمل کند. طبق وصیت مرشد ولی‌الله ترابی خرقه او به نقال جوان، داوود معینی‌کیا رسید، دختر مرشد ترابی در این رابطه گفت«پدرم قبل از مرگ خود در بیمارستان وصیت کرد که خرقه نقالی اش را به داود معینی کیا اهدا کنیم که به همراه مرشد محسن میرزاعلی همواره در کنار مرشد ترابی بود.»

در ادامه برنامه از دو مرشد فعال و جوان که خروجی‌های کارگاه‌های آموزش نقالی سال 1378 بودند، یعنی شیرین امامی و محسن میرزاعلی تقدیر به عمل آمد.

قادر آشنا مدیر مرکز هنرهای نمایش در این مراسم اظهار داشت: این گونه نمایشی با مردم ایران عجین شده است و شاهد این مدعا استقبال گسترده مردم از جشنواره بوده است، بدون شک به اجرای عموم آثار نمایشی در طول سال می‌پردازیم.

علی مرادخانی، معاون هنری وزیر ارشاد دیگر سخنران برنامه بود که گفت« این آثار نمایشی سیاست‌هایی را که باید در جامعه عمل شود پیاده می‌کنند، اما باید در آینده به محتوای آثار نمایشی این جشنواره توجه بیشتری کنیم و کیفیت آثار را نیز بالا ببریم.»

تقدیر از برگزیدگان مسابقه‌ نمایش‌نامه‌نویسی بخش دیگر برنامه بود، نمایش‌نامه «اگر شبی از شب‌های تهران» نوشته علی شمس به عنوان برترین نمایش‌نامه این دوره جشنواره شناخته شد. رتبه دوم برترین نمایش‌نامه به طور مشترک  به نمایش‌نامه «غزال و سیاه» نوشته ابوالفضل حاجی‌علیخانی و «راست پنجگاه»  نوشته محمد مساوات رسید. رتبه سوم نیز به طور مشترک شامل سه نمایش‌نامه شده است، «آن سم‌ها سرگذشتمان نبشت» نوشته خسرو امیری، «ناز کنیز» نوشته محمدرضا مختاری‌آزادفرد و «هزار شلاق» نوشته ناصر حبیبیان رسید.

در بخش تقدیر از هنرمندان نمایش‌ها آیینی سنتی از مجید افشار از سیاه بازان پیشکسوت، حاج عبدالله بابا مرادی، تعزیه‌خوان، محمدرضا حبیب‌زاده، شبیه‌خوان، سیدعلی‌اکبر رزم آرا، شبیه خوان، جواد انصافی هنرمند نمایش‌های آیینی سنتی تقدیر شد.

در ادامه برنامه هم علی نصیریان به روی صحنه آمد و سخن گفت تا در نهایت با حضور پری صابری، هادی مرزبان، سیاوش تهمورث، داریوش اسدزاده و جواد انصافی مراسم خرقه پوشی برای علی هاشمی، هادی شیرمحمدی و امیرحسین انصافی به عنوان سه جوان فعال در عرصه سیاه بازی انجام شد.

شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی سنتی 24 تا 30 شهریور به دبیری داوود فتحعلی بیگی در تهران برگزار شد.

هنرمند پیشکسوت و برجسته تئاتر و سینما گفت: نامه‌ای به رئیس جمهور داده‌ایم تا این موسسه را از نظر اداری، مالی و معنوی حمایت کند، اما متاسفانه نزدیک به یک ماه از دادن این نامه می‌‌گذرد اما خبری نشده است.

 قطب‌الدین صادقی، هنرمند پیشکسوت تئاتر و سینما با حضور در موسسه هنرمندان پیشکسوت ضمن در جریان گرفتن روند کاری این موسسه در گفت‌وگو با تسنیم، گفت: نامه‌ای به رئیس جمهور داده‌ایم تا این موسسه را از نظر اداری، مالی و معنوی حمایت کند، اما متاسفانه نزدیک به یک ماه از این نامه که امضای 105 هنرمند برجسته و پیشکسوت هنرهای مختلف زیر آن بود می‌گذرد و خبری نشده است.

وی تصریح کرد: هنرمندان پیشکسوت به شدت نیاز به حمایت دارند و موسسه هنرمندان پیشکسوت از همه لحاظ می‌تواند تامین کننده نیاز آنان باشد و به نوعی تامین اجتماعی هنرمندان به حساب می‌آید. به هر حال هر نوع تشکیلات مدرن که باعث ایجاد امکانات و امنیت روحی و افراد باشد مهم است، هنرمند پیشکسوت نباید در دوران پیری نگران باشد. افراد از یک سنی که می گذرند دل نازک‌تر و زود رنج‌تر هم می‌شوند و اگر سوپراستارها را کنار بگذریم،‌ واقعا بدنه اصلی هنرمندان نیاز به حمایت دارند، چراکه در دوران کهولت سن نه زیاد کار به این هنرمندان می‌دهند و نه خودشان توان کار کردن دارند.

در مراسم تکریم و معارفه معاون هنری وزیر ارشاد، سیدعباس عظیمی، مدیر عامل موسسه هنرمندان پیشکسوت،‌ نامه سرگشاده از سوی 105 هنرمند پیشکسوت درباره حمایت از هنرمندان به علی جنتی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی داده شد تا آن را به دکتر حسن روحانی، رئیس جمهور ایران برساند. پیش از این هم انوشیروان ارجمند از بی جواب ماندن این نامه گلایه کرده بود.

تالار هنر به دلیل بازسازی از پایان هفته جاری به مدت 10 روز تعطیل خواهد شد.

به گزارش MrArt.ir، تالار هنر به عنوان تنها سالن تئاتر حرفه‌ای مختص اجرای نمایش ویژه گروه‌های سنی کودک و نوجوان به دلیل بازسازی و تعویض کف‌پوش تالار از پایان هفته جاری به مدت 10 روز تعطیل خواهد شد. این تالار بعد از پایان این مرحله از بازسازی با میزبانی اثری نمایشی به کارگردانی قطب‌الدین صادقی فعالیت خود را از سر می‌گیرد.

پیش از این تالار هنر در سال 87 مورد بازسازی قرار گرفت و نما و فضای داخلی این بنای تئاتری تغییر پیدا کرد. قرار است در فاز دوم بازسازی طی 10 روز مدنظر علاوه بر تعویض کف‌پوش، بازسازی بخش‌هایی از سالن و ارتقای کیفیت صدای تالار هنر نیز انجام شود.

طرح بازسازی تالار هنر همچون دیگر فضاهای تئاتری تحت حمایت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، توسط اداره‌کل طرح‌های عمرانی وزارت ارشاد انجام می‌شود.

نمایش عروسکی “سندباد” به عنوان تنها نماینده‌ ایران راهی جشنواره بین‌المللی تئاتر عروسکی “شارلویل مزیر” فرانسه شد.

 به گزارش MrArt.ir، نمایش عروسکی “سند‌باد” کاری از گروه نمایشی داروک به کارگردانی فاطمه سوزنگر و محمد بابایی راهی جشنواره بین‌المللی “شارویل مزیر” فرانسه شد. این جشنواره که از بزرگترین و معتبرترین جشنواره‌های بین‌المللی نمایش عروسکی است، از 20 تا 29 سپتامبر (29 شهریور تا 8 مهرماه) برگزار می‌شود و 90‌ گروه نمایشی عروسکی از کشورهای مختلف دنیا در آن به اجرای نمایش خواهند پرداخت.

این جشنواره هر دو سال یک‌بار به مدت 10 روز برگزار می‌شود و چندین هزار بیننده از تمامی دنیا برای دیدن و شرکت در آن راهی این شهر می‌شوند. گروه نمایشی “داروک” تنها گروهی است که از ایران در این جشنواره بین‌المللی حضور دارد و نمایش عروسکی “سندباد” را با تکنیک تئاتر کاغذی و با بهره‌گیری از عناصر ایرانی روی صحنه خواهد برد.

نمایشنامه “سندباد” بر اساس قصه‌های “سندباد بحری” (قصه‌های هزار و یک‌شب) و با بهره‌گیری از شخصیت‌های افسانه‌ای ایرانی نوشته شده است. صحنه و عروسک‌های نمایش با الهام از مینیاتورهای ایرانی ساخته شده‌اند و موسیقی نمایش نیز موسیقی سنتی ایرانی است.

گروه “داروک” اگرچه از عناصر ایرانی در اجرای “سندباد” بهره برده است، اما جهت ارتباط بیشتر با مخاطب در تجربه‌ای جدید، با همکاری گروه فرانسوی “Papeir Theater”، این نمایش را به زبان فرانسه در جشنواره شارلویل مزیر اجرا می کند.

نمایش “سندباد” در سال 2011 نیز موفق به راهیابی به فستیوال بین‌المللی تئاتر کاغذی فرانسه شده بود.

نویسندگی و کارگردانی این اثر را فاطمه سوزنگر و محمد بابایی بر عهده دارند. طراحی و ساخت صحنه و عروسک‌های “سندباد” با فاطمه سوزنگر بوده است و بهرام بهبهانی، مهرنوش شریعتی، محمد بابایی و فاطمه سوزنگر نیز عروسک‌گردان‌های این نمایش هستند. ‌الن لوکوک، بریس کاپی و نرگس مجد نیز صداپیشگی عروسک‌های این نمایش ایرانی را بر عهده دارند.

نمایش “رومئو و ژولیت” با بازی اورلاندو بلوم شخصیت محبوب فیلم‌های هالیوودی و کاندولا رشاد در دو نقش اصلی این نمایشنامه معروف شکسپیر در برادوی روی صحنه رفت.

 به گزارش MrArt.ir به نقل از ورایتی، انتخاب دو بازیگر سفیدپوست و سیاه‌پوست به منظور ارایه تفاوت نژادی بین دو خانواده مونتاگ و کاپولت به نظر شجاعانه می‌رسید اما این انتخاب به طرز عجیبی از نظر تاثیر دراماتیک در این نمایش اثر خاصی نداشت.

این تراژدی که به‌روز شده متن شکسپیر  است در زمان حال می‌گذرد ولی این مساله آسیبی به بافت اثر وارد نکرده است. در حقیقت باید گفت این داستان عاشقانه با جذبه بازیگران و ستاره های جوانش که احساس شاعرانه ای به نقش های ادبی شان بخشیده‌اند، به اثری تاثیرگذار بدل شده است.

در حقیقت باید گفت دیوید لوو کارگردان این نمایش هرکاری که می توانست انجام داد تا بتواند این حقیقت را پنهان کند که این نمایشنامه در حقیقت متعلق به قرن شانزدهم است و شخصیت هایش در قالب شعر بی قافیه سخن می گویند.

طراح صحنه یعنی جسی پولشاک نیز تمهیدات خودش را به کار بسته  و ناقوس بزرگی که با صدایی بسیار بلند درست بالای سر بازیگران اصلی نمایش قرار دارد، بیش از هر چیز در صحنه جلب توجه می کند. نادیده گرفتن شعله های آتشی که هر از چندگاهی از صحنه بالا می زنند و میله های عمودی روی صحنه را داغ می کند نیز تا حدودی دشوار است. دیواری که چهره های سفت و سخت دوران رنسانس روی آن حک شده است نیز بسیار جالب است و البته میخ های آهنی نیز در آن به کار رفته تا آن را تبدیل به دیواری برای بالا رفتن جوانان بکند.

رومئو ورود پر سر و صدایش را با یک موتورسیکلت هیولایی انجام می دهد. ژولیت تک گویی محزونش را از روی یک تاب انجام می دهد و برای  رسیدن به محل قرار با رومئو از یک دوچرخه استفاده می کند.

با این حال ضربه اصلی در صحنه های بالکن ایجاد می شود. در این صحنه ها  بالکن رسمی ژولیت با سکویی چوبین تعویض شده و شبیه سکوی پرش شیرجه است. با این حال بلوم و رشاد با بازی خوبشان به تماشاچیان می قبولانند که روی بالکن ایستاده اند و فقط یکدیگر را می بینند.

زمانی که کار به پیکار بین مونتاگ ها و کاپولت ها می رسد، توماس شال مدیر صحنه های نبرد با کمی حرکات سریع پا و شمشیربازی، همه چیز را به پایان می رساند. با این حال فعالیت فیزیکی تاثیرش را روی نحوه اجرای زبانی نمایش می گذارد و اعضای جوان تر از پس آن به خوبی برنمی آیند و تنها کسی که این صحنه را به خوبی اجرا می کند، برنت کارور در نقش راهب لارنس است.

در این نمایش کریستین کامارگو از پس نقش مرکوتیو به خوبی بر می آید و چاک کوپر می تواند گفتار پر سر و صدایش را به عنوان پدرسالار خانواده کاپولت به راحتی ادا کند و رزالین راف نیز می تواند تا دلش می خواهد در نقش بانو کاپولت درنده خو باشد. و از آنجایی که هیچ کس از پرستار ژولیت انتظار شعرسرایی ندارد، جین هاودیشل می تواند در نقش این زن تا حدودی بامزه و گرم ظاهر شود.

با این حال کسانی که واقعا از شعرسرایی شکسپیر بیشترین رنج را برده اند بلوم و رشاد هستند، که زمانی که از یک داربست یا دیوار آویزان نیستند، کارشان را به خوبی انجام می دهند و خود را شایسته حضور در این صحنه نشان می دهند.

بلوم 36 ساله که در فیلم “ارباب حلقه ها” بازی کرده بود و در فیلم “دزدان دریایی کاراییب” با جانی دپ همبازی بود، برای اولین بار راهی برادوی شده و در برابر کاندولا رشاد که قبلا نامزد دریافت جایزه تونی شده بود، بازی می کند.

این نمایش که اولین اجرای “رومئو و ژولیت” در برادوی در چهل سال اخیر است، در تئانر ریچارد راجرز از 24 اوت روی صحنه رفته است.

 اجرای نمایش “طبل بزرگ”، به کارگردانی مجتبی مهدی،  تمدید شد.

به گزارش MrArt.ir، پس از یک هفته وقفه، به دلیل برگزاری جشنواره بین المللی نمایش های آیینی سنتی، این نمایش از یکشنبه تا جمعه، 31 شهریور تا 5 مهرماه،  ساعت 19 به صحنه می رود.
“طبل بزرگ”، که جدیدترین تولید نمایش کانون هنری “پاکان” است، برپایه نمایش های ایرانی و تلفیق خیمه شب بازی و سیاه بازی برای کودکان و نوجوانان هر روز به جز شنبه ها ساعت 19:30 در تالار هنر به صحنه می رود.
در خلاصه نمایش آمده است: عروسی دخترِ سلطان سلیم خانه. هم ساز داریم، هم آواز، هم نمایش سیاه بازی و هم خیمه شب بازی، اما چرا مردم شهر حاضر نیستن به عروسی بیان و تو جشن و پایکوبی شرکت کنن؟! شما می دونین چرا؟ مبارک میگه اشکال از طبل جارچیه که خیلی وقته صدای قابلمه هم نمی ده چه برسه به طبل …
عوامل اجرایی این نمایش عبارت اند از: روشنک کریمی، حسین مزینانی، محمدرضا مختاری آزادفرد، سامان کرمی، مینووش رحیمیان، هومن خدادوست، لعیا گـرامی، علی جباری، مجتبی محمدی نیـا، ولی الله ثقفی و متین اسماعیلی بازیگر، روشنک کریمی دستیار کارگردان، مجتبی محمدی نیا موسیقی، ولی الله شاکر و مجتبی مهدی طراحی صحنه و دکور، علی اشرف سماعی طراح نور، روشنک کریمی طراحی لباس و ساخت عروسک، طناز جلوسی برنامه ریز و منشی صحنه، داریوش منصوری طراحی پوستر و بروشور، اختر تاجیک عکاس، مهری حیدری دوخت لباس، جواد مهدی مدیر تولید، مینووش رحیمیان روابط بین الملل و روشنک کریمی روابط عمومی.
علاقه مندان می توانند برای رزرو تلفنی بلیت این نمایش با شماره های  09307020671 و  09303727201 تماس گرفته و یا برای خرید اینترنتی آن به سایت تیوال به نشانی www.tiwall.com مراجعه کنند. درصدی از عواید فروش این نمایش به کودکان مبتلا به سرطان تحت حمایت موسسه خیریه “محک” تعلق می گیرد.