وقتی «خریدار بلیت» بودن مهمتر از کامنت است
در روزهایی که تئاتر خصوصی با دشواریهای اقتصادی و کاهش فروش بلیت دستوپنجه نرم میکند، حضور چهرههای شناختهشده در سالنهای نمایش بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است؛ حضوری که ما (تئاترآنلاین) معتقدیم اگر با خرید رسمی بلیت همراه باشد، میتواند فراتر از یک حمایت نمادین، به تقویت واقعی چرخه اقتصادی تئاتر کمک کند.
به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین، سیدمحمدعلی ابطحی، فعال سیاسی اصلاحطلب، سالهاست که به عنوان یکی از تماشاگران ثابت و جدی تئاتر شناخته میشود؛ چهرهای که حضورش در سالنهای نمایش، بهویژه در دهه ۹۰، برای بسیاری از گروههای اجرایی اتفاقی دلگرمکننده بود.
ابطحی همچنین در سایت تیوال، زیر صفحه نمایشهایی که تماشا میکند، دیدگاه و نظر خود را نیز ثبت میکند؛ موضوعی که همواره مورد توجه اهالی تئاتر بوده است. اما یکی از ویژگیهای مهم تیوال این است که مشخص میکند فردِ ثبتکننده نظر، بلیت نمایش را خریداری کرده یا خیر.
وی از کاربران قدیمی و شناختهشده تیوال به شمار میرود و عضویت او در این سامانه به ۲۳ آذر ۱۳۹۳ بازمیگردد؛ یعنی تا امروز، یکشنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۵، بیش از ۴۱۷۲ روز از حضور او در تیوال گذشته است؛ حضوری که نشان میدهد او سالهاست ارتباط مستمر و جدی با فضای تئاتر و اجراهای صحنهای داشته است.
این مسئله (خریدار بلیت) شاید تا پیش از سال ۱۴۰۴ چندان مورد توجه قرار نمیگرفت، اما این روزها و همزمان با شرایط دشوار اقتصادی تئاتر، حساسیت بیشتری نسبت به آن وجود دارد. نخستین نمایشی که ابطحی در سال 1405 به تماشای آن نشسته و دربارهاش نظر نوشته، نمایش «سلول» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی محسن زرآبادیپور است.
در شرایطی که اقتصاد تئاتر بیش از هر زمان دیگری به حمایت مستقیم مخاطبان وابسته است، خرید بلیت برای چهرههای شناختهشده و مهمانان ویژه میتواند به نوعی حمایت نمادین و عملی از چرخه تئاتر خصوصی تلقی شود. البته این احتمال وجود دارد که بلیت این اجرا بهصورت حضوری یا خارج از سامانه تهیه شده باشد، اما ثبت خرید از مسیر رسمی فروش بلیت، اهمیتهای دیگری نیز دارد.
نخست اینکه سایتهای فروش بلیت در ماههای اخیر با رکود جدی مواجه بودهاند و فعالیت این سامانهها، بهطور مستقیم با معیشت بخشی از نیروهای این حوزه گره خورده است. دوم اینکه گروههای اجرایی از طریق آمار فروش آنلاین، تصویر دقیقتری از تعداد مخاطبان و وضعیت اقتصادی اجراهای خود به دست میآورند و بر همان اساس برنامهریزی میکنند. سوم اینکه افزایش خرید اینترنتی بلیت، به ایجاد موج تبلیغاتی و ترغیب دیگر مخاطبان برای تهیه بلیت کمک میکند.
از سوی دیگر، وقتی یک چهره شناختهشده فرهنگی یا سیاسی به عنوان «خریدار بلیت» در سامانه معرفی میشود، این موضوع میتواند به اعتبار اجتماعی نمایش و اعتماد بیشتر مخاطبان نیز کمک کند؛ اتفاقی که در شرایط امروز تئاتر، اهمیت کمی ندارد.
از آنجا که سیدمحمدعلی ابطحی قاعدتا بهتنهایی به تماشای تئاتر نمیرود، شاید بد نباشد همراهان و دوستان او نیز در مسیر حمایت عملی از تئاتر، بلیت اجراها را از مسیر رسمی تهیه کنند تا این حمایت فرهنگی، در چرخه رسمی فروش بلیت هم دیده شود؛ چرا که ثبت نظر به عنوان مخاطبی که بلیت نمایش را خریداری کرده، طبیعتاً ارزش و اثرگذاری بیشتری خواهد داشت.
در روزگاری که تئاتر بیش از همیشه به همراهی مخاطبان وابسته است، هر حضور در سالن نمایش میتواند سهمی کوچک اما مؤثر در ادامه حیات این هنر باشد.
