برچسب: محمد رحمانیان

  • بازیگران تئاتر و سینمای ایران در لندن اجرا می‌روند | تیزر

    بازیگران تئاتر و سینمای ایران در لندن اجرا می‌روند | تیزر

    به گزارش تئاتر آنلاین، محمد رحمانیان، نویسنده و کارگردان مطرح تئاتر ایران، نمایش موزیکال خرده‌روایت‌های زن و شوهری را در تاریخ ۲۹ مارس ۲۰۲۵ در شهر لندن به روی صحنه خواهد برد. این نمایش که به نویسندگی و کارگردانی خود رحمانیان ساخته شده، با حضور بازیگران شناخته‌شده‌ای همچون علی اوجی، هومن حاجی‌عبداللهی، فریبا نادری، رضا یزدانی و نرگس محمدی اجرا خواهد شد.

    تهیه‌کنندگی این پروژه را علی اوجی بر عهده دارد که پیش از این در زمینه تهیه‌کنندگی فیلم و کنسرت‌های موسیقی فعالیت داشته و حالا با ورود به عرصه تئاتر، تجربه جدیدی را رقم می‌زند.

    خرده‌روایت‌های زن و شوهری مانند دیگر آثار محمد رحمانیان، ترکیبی از روایت، موسیقی و اجراهای زنده خواهد بود که انتظار می‌رود با استقبال مخاطبان ایرانی مقیم لندن روبه‌رو شود. تاکنون جزئیات بیشتری درباره محتوای نمایش منتشر نشده، اما اولین تیزر رسمی این اثر در فضای مجازی منتشر شده و مورد توجه علاقه‌مندان قرار گرفته است.

    این نمایش در ادامه فعالیت‌های بین‌المللی رحمانیان محسوب می‌شود که در سال‌های اخیر اجراهای متعددی در خارج از ایران را به روی صحنه برده است.

    منبع: سلام سنیما

  • تله تئاتر با چه کسانی احیا می‌شود؟/ تقسیم کار سیمرغ و سیمافیلم

    تله تئاتر با چه کسانی احیا می‌شود؟/ تقسیم کار سیمرغ و سیمافیلم

    مجید اکبرشاهی رئیس مرکز سیمرغ درباره رویکردهای این مرکز در حوزه تولیدات نمایشی به تئاتر آنلاین بیان کرد: در شرح وظایف ما تولید فیلم و سریال وجود دارد اما تفاوت هایی هم با مرکز سیمافیلم دارد و سرفصل هایی را برای سیمرغ تعریف کرده ایم که از جمله اینها تولید سیت کام است.

    وی با اشاره به دیگر رویکردها بیان کرد: همچین تولیدات لوباجت یا تولیداتی که در لوکیشن محدود است از دیگر پروژه هایی است که در رویکردهای ما وجود دارد. مثلاً سریال «چرخ گردون» در پارک لاله تصویربرداری می شود که البته در خود پارک ۱۸ لوکیشن دارد ولی به لحاظ کلی یک لوکیشن دارد.

    اکبرشاهی اضافه کرد: تولیدات دیگری هم مثل «حکایت های کمال» را داریم که آن هم تولید محدودی دارد و فضای کار هم به قبل از انقلاب باز می گردد.

    رئیس مرکز سیمرغ درباره رویکرد این مرکز نسبت به احیای تله تئاترها تصریح کرد: تله تئاترها در حال ساخت هستند. هم افراد قدیمی و پیشکسوت در این پروژه حضور دارند که مشغول کار شده اند و هم چهره های کمتر شناخته شده که ترکیب خوبی از افراد است.

    وی اضافه کرد: از جمله پیشکسوت ها بهروز غریب پور است که پیش از این هم حضورش رسانه ای شده بود. او در حال کار روی پروژه عظیم عروسکی مشابه اپراهای خود است که به زودی کلید می خورد. عروسک های این کار ساخته شده است و قصه در حال نگارش است. قرار است یک قسمت بلند ۹۰ تا ۱۰۰ قسمتی به تولید برسد. هادی مرزبان هم برای مرکز سیمرغ کار تولید کرده است و دیگر کارگردانانی که به تدریج آثارشان به آنتن می رسد.

    اکبرشاهی درباره اینکه چقدر این آثار به فضای تله تئاترها در دوران طلایی تلویزیون نزدیک است؟ توضیح داد: ما سعی داریم مشابه آثار مطرح، تولیداتی داشته باشیم مثل «نیمکت» محمد رحمانیان کارهایی داریم ولی تا به سرانجام نرسد نمی توان جزئیاتش را بیان کرد.

    وی در پایان درباره اینکه چرا درباره فعالیت های سیمرغ کمتر شفاف سازی می شود، عنوان کرد: ما از آبان سال گذشته توانسته ایم جریان تولید را پیگیری کنیم و هنوز به یک سال نرسیده است که بخواهیم درباره این عملکرد حرف بزنیم.

    منبع

  • «لباسی برای مهمانی» روی صحنه می‌رود

    «لباسی برای مهمانی» روی صحنه می‌رود

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «لباسی برای مهمانی» به نویسندگی محمد رحمانیان، کارگردانی و تهیه‌کنندگی آرزو خانی، به دراماتورژی مهدی قربانی و با بازی زهره محمودی، یاسمن گرگانی از ۲۷ شهریور تا ۱۲ مهر، ساعت ۱۹ در کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر روی صحنه می‌رود.

    نمایشنامه «لباسی برای مهمانی» داستان دختری است که برای آماده‌شدن جهت حضور در یک مهمانی دچار چالش‌های ذهنی و کشمکش‌های درونی می‌شود.

    دیگر عوامل این نمایش عبارتند از:

    طراح و مشاور کارگردان: مهدی قربانی، مجری طرح: موسسه فرهنگی هنری مهراز، مدیر تولید: حمیدرضا طالبی، دستیار کارگردان: سارا رستمی، منشی صحنه: فاطمه تقی‌زاده، طراح لباس: اکرم بایه، طراح صحنه: سمانه قربانی، طراح گریم: مهسا قنبری، طراح نور: اصغر فرخی، مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه: رضا پورزارعی، طراح پوستر و گرافیک: حمیدرضا بیدقی، عکاس: فرشاد فیضی، وحید دهرویه، دستیار طراح لباس: نگین شمالی، دستیار صحنه: امیر پارسا مهرابی، برنامه‌ریز: سید مجید جعفری

    علاقه‌مندان برای تهیه بلیت نمایش «لباسی برای مهمانی» می‌توانند به سایت تیوال مراجعه کنند.

    منبع

  • «مفاخر ایرانی» در «گات» تجلیل شدند؟/ به نام وطن به کام خواننده!

    «مفاخر ایرانی» در «گات» تجلیل شدند؟/ به نام وطن به کام خواننده!

    به گزارش تئاتر آنلاین، کنسرت نمایش «سی‌صد» این شب ها در مجموعه فرهنگی تاریخی سعدآباد روی صحنه می رود نمایشی که پیش از این در سال ۱۴۰۱ نیز به صحنه رفته و حالا مجددا با تغییراتی در داستان، شخصیت ها و بازیگران البته با همان تم قبلی اجرا می شود. «سی صد» در اجرای قبلی به موضوع حمله مغول به نیشابور و داستان کتاب سوزی و نجات شاهنامه فردوسی می پرداخت و حالا نمایش جدید که با عنوان «سی‌صد؛ گات» به صحنه می رود در امتداد اثر قبلی است و ماجرای دفاع و مبارزه مردم شیراز برای جلوگیری از هجوم مغول‌ها به تخت جمشید و تصرف جام جم را به تصویر می کشد.

    کنسرت نمایش «سی‌صد» پروژه‌ای است که توسط برادران پورناظری شکل گرفته؛ نمایشی که کارگردان ندارد و تنها به عنوان کاری از سهراب پورناظری از آن نام برده می‌شود. البته تهمورس پورناظری علاوه بر تهیه کنندگی کار، عنوان کارگردان هنری را هم در میان عوامل نمایش یدک می‌کشد که این عنوان در حوزه تئاتر معنای مشخصی ندارد و با توجه به سابقه پورناظری در حوزه موسیقی و اشراف نداشتنش به فضای تئاتر احتمالا طراحی بخش موسیقایی نمایش را عهده دار شده و رضا گوران که از او به عنوان مشاور گروه کارگردانی نام برده می شود وظیفه سروسامان دادن بخش نمایشی را در روزهای منتهی به اجرا برعهده داشته است.

    کلا اجرای «سی‌صد» چه در دور اول اجرا چه این بار به دور از حواشی نبود؛ از اعلام نکردن اسم عوامل و قیمت بلیت و حامی مالی نمایش گرفته تا عیان شدن اختلافات درون گروهی و به توافق نرسیدن با خواننده مورد نظر، شایعه انصراف محمد رحمانیان به عنوان نمایشنامه نویس اثر از کار و اهمیت ندادن پورناظری و تیمش به رسانه ها در زمینه اطلاع رسانی و حتی اختصاص ندادن بلیت مهمان به آن ها در هفته اول اجرا.

    حواشی که روی اجرا تاثیر گذاشت

    همه این حرف و حدیث‌ها و حواشی که در پشت صحنه وجود دارد، درست است که بر کیفیت اجرا و خروجی کار اثر می گذارد اما این مساله قرار نیست ارتباطی به مخاطب داشته باشد چون اون هزینه کرده و به امید دیدن یک اثر جذاب و باکیفیت به دیدن کار می‌نشیند. «سی‌صد» به واسطه حضور ستاره‌ها، اعتبار برادران پورناظری، موضوع نمایش و خاطره خوب اجرای قبلی این شب ها با استقبال مخاطبان روی صحنه می رود، مخاطبانی که چند برابر یک اثر نمایشی معمول هزینه کرده اند تا شاهد اجرایی فاخر و پرزرق و برق در فضایی متفاوت از اجراهای نمایشی باشند که البته کار در ظاهر همین ذهنیت را به تماشاگرش می‌دهد اما بعد از مدت زمانی که از اجرای کار می‌گذرد، متوجه می‌شود «سی‌صد» این قابلیت را داشت که چه در بخش موسیقایی، چه نمایشی و چه فضاسازی و پرفورمنسی که ارائه می‌دهد یک اثر تمام و کمال و با کم‌ترین نقص باشد اما این گونه نشده است.

    «مفاخر ایرانی» در «گات» تجلیل شدند؟/ به نام وطن به کام خواننده!

    در کنسرت نمایش «سی‌صد» بیشتر از اینکه بر جنبه نمایشی کار تاکید شود شاهد خودنمایی بخش موسیقایی هستیم تا جایی که انگار همه عوامل نمایش جمع شده اند تا سهراب پورناظری که این بار تصمیم گرفته – برخلاف اجرای قبلی و حتی نمایش «سی» که از خوانندگان درجه یک و حرفه ای بهره برده بود – خودش به عنوان خواننده اصلی روی صحنه برود، بیشتر به چشم بیاید و صدای اشکان کمانگری خواننده خوش صدای کشورمان در بک وکال به گوش برسد. به نظر می‌رسد برای اجرای جدید موسیقی مستقلی نوشته نشده و از همان موسیقی اجرای قبل با تنظیم جدید بهره گرفته شده است از همین رو در بیشتر صحنه‌ها، موسیقی همخوانی مناسبی با بخش های نمایشی ندارد و پورناظری تنها در برخی از صحنه ها بخشی از تک‌گویی های کاراکترها را به زبانی آهنگین می‌خواند.

    موسیقی ببینیم یا نمایش مساله این است؟

    در واقع به جای این که بخش موسیقایی تکمیل کننده بخش داستانی و دراماتیک کار باشد برعکس شاهد حضور بیش‌ از اندازه و غیرضروری خواننده روی صحنه هستیم تا جایی که این حضور باعث گسست ذهنی مخاطب از بخش داستانی و دنبال کردن روند نمایش می شود. سهراب پورناظری نوازنده و آهنگساز چیره دستی است و در همین نمایش نیز قدرت نواختن خود را به رخ می‌کشد. مخاطبان موسیقی نیز اجراهای جذاب او را در طول سال‌های اخیر در پروژه های مختلف و گروه «شمس» از یاد نبرده اند از این رو کاش این بار نیز به آهنگسازی و نوازندگی و تمرکز بر هدایت گروهش بسنده می کرد و خوانندگی در این اجرا را به فرد حرفه‌ای تر و خبره ای می سپرد.

    محمد رحمانیان شاگرد خلف بهرام بیضایی است و در نمایشنامه‌ای که نوشته با استفاده از واژه‌های پرطمطراق و حماسی سعی در به نمایش گذاشتن شکوه و جلال ایران و پاسداشت زبان فارسی دارد. استفاده از زبان آرکائیک، شاعرانه و استعاری در مونولوگ‌ها و دیالوگ‌های نمایشنامه اجرایی پرغرور را رقم زده است که یادآور برخی آثار بهرام بیضایی است و البته در بسیاری از مواقع زیرکانه نقبی به شرایط روز جامعه نیز می‌زند که واکنش تماشاگران را هم به دنبال دارد.

    «مفاخر ایرانی» در «گات» تجلیل شدند؟/ به نام وطن به کام خواننده!

    با وجود مونولوگ‌های جذاب و پرشور در وصف وطن‌پرستی و شکوه و جلال و تاریخ چندهزارساله ایران اما کلیت بخش نمایشی انسجام لازم را ندارد و انگار در میان یک کنسرت موسیقایی، پاساژهایی باز می‌شود و کاراکترها به تناوب روی صحنه می ‌آیند و مونولوگ ها و در مواقعی صحنه‌های دونفره شان را اجرا می‌کنند و می‌روند که این مساله هم به نبود کارگردان و طراحی مناسب برای ارتباط و پیوستگی صحنه‌های نمایش به هم باز می گردد. شاید اگر خود محمد رحمانیان با توجه به یدطولایی که در نگارش و کارگردانی نمایش های تاریخی و حتی کنسرت نمایش دارد، کارگردانی کار را برعهده می گرفت شاهد پرفورمنسی یکپارچه بودیم که می شد نامش را تئاتر گذاشت. رضا گوران که در چند هفته پایانی به گروه کارگردانی اضافه شده با وجود تلاشی که مشخص است برای سروسامان دادن به اجرا کرده، اما نتوانسته است اجرای نمایشی کاملی را به مخاطب ارائه دهد.

    ستاره‌ای متولد می‌شود

    کنسرت نمایش «سی‌صد» با بهره‌گیری از ستاره های سینما و تئاتر ایران در جذب مخاطب موفق است. در اجرای «گات» نوید محمدزاده در نقش فردوسی تلاش می کند روح شاعر از گوربرخاسته را احیا کند و تصویری حماسی از او به نمایش بگذارد که تا اندازه ای هم موفق است اما طراحی گریم نامناسب، او را از نقش دور کرده است. بهرام افشاری در نقش جوانمردی به نام دارا که چند سال است تارک دنیا شده بهترین بازی را در میان ستاره های نمایش ارائه می‌دهد. بهرام رادان نیز در نقش دلاوری از پنجشیر گریم مناسبی دارد و با وجودی که تلاش کرده از زبان بدنش به درستی استفاده کند اما به دلیل فن بیان نامناسب و با وجود حذف لهجه در اجراهای جدید، مخاطب ارتباطش را با کاراکتر از دست می‌دهد و بیشتر مشغول تماشای بهران رادان سوپراستار است تا دلاوری از پنجشیر.

    «مفاخر ایرانی» در «گات» تجلیل شدند؟/ به نام وطن به کام خواننده!

    گوهر خیراندیش در نقش زنی شیرازی بازی دلنشینی دارد و حضور او و علی نصیریان که به صورت تصویری در نقش چنگیز مغول در نمایش حضور دارد، نشان می‌دهد هنوز دود از کنده بلند می‌شود. هدیه آزیدهاک نیز در نقش خورشید بازی قابل قبولی از خود به نمایش می گذارد اما بدون شک ستاره نمایش، دلنیا آرام است؛ خواننده سوپرانویی که علاوه بر خواندن، در نقش دختر چنگیزخان مغول نیز بازی می‌کند و کفه ترازوی بازی ها را به نفع خود سنگین کرده است. تسلط بر صدا و بیان، استفاده درست از زبان بدن و لهجه ای که برای کاراکترش انتخاب شده و همراه با آکسان گذاری مناسب روی کلمات و کشیدگی برخی واژه ها است به درستی خشم و نفرت زنی را که به انتقام عشق از دست رفته اش بلند شده و با قساوت تمام سعی در نابودی زبان و هویت ملی ایران دارد، به نمایش می گذارد.

    دلنیا آرام نخستین بار در کنسرت نمایش «سی» در نقش مادر زال حضور پیدا کرد و بعد از آن توانایی هایش در کنسرت نمایش «سی‌صد» بیشتر دیده شده و حالا ادامه نقش خود را در «گات» به زیبایی به تصویر کشیده است.

    «مفاخر ایرانی» در «گات» تجلیل شدند؟/ به نام وطن به کام خواننده!

    انتقام «مده‌آ» یا تلاش برای احیای شکوه از دست رفته؟

    نمایش «سی‌صد» اثری در تجلیل از «مفاخر ایرانی» و یادآوری شکوه از دست رفته ایران باستان و تلاش برای حفظ زبان فارسی است از این رو انتظار می‌رود به جز مونولوگ‌ها و اشعار و شور و شوقی که موسیقی در مخاطب برمی‌انگیزد روند داستان نیز به این سمت و سو حرکت کند اما در نهایت شاهد حمله مغول‌ها و کشتن «خورشید» دختر ایران به دست بیگانگان هستیم و تنها در صحنه پایانی و پس از شکست، خطابه‌ای در دفاع از وطن و تلاش برای حفظ آن می‌شنویم. صحنه حمله آلتانی دختر چنگیز مغول با ارابه‌ای که بر آن سوار است و آواز طنین اندازی که دلنیا آرام می خواند، بیشتر از صحنه های مربوط به کاراکترهای ایرانی در جمعیت شور و شوق و هیجان به وجود می‌آورد، صحنه ای که یادآور تراژدی «مده‌آ» اوریپید و انتقام این بانوی سنگدل است از این رو جذابیت‌های بصری نمایش به سمت جبهه دشمن متمایل‌تر است که همین نکته، اجرا را از هدفی که دارد تا اندازه ای دور کرده است.

    «مفاخر ایرانی» در «گات» تجلیل شدند؟/ به نام وطن به کام خواننده!

    به احترام هنرمندان جوانی که دیده نمی‌شوند

    یکی از نکات مثبت اجرای کنسرت نمایش «سی صد» طراحی حرکت پرفورمرها و هماهنگی و تناسب اجرایشان با مضمون نمایش است. کار از لحاظ بصری چشم نواز طراحی شده و افکت‌های صوتی و تصاویری که روی ساختمان کاخ ملت انداخته می‌شود، متناسب با هر صحنه است. نوازندگان جوانی که در سایه و بک‌وکال حضور دارند نیز اجرای جذابی دارند و میدان دادن به آن ها جای تحسین دارد اما متاسفانه در حاشیه و سایه قرار گرفته اند و حتی در رورانس نیز معرفی نمی‌شوند.

    منبع

  • رضا گوران کارگردان «سی صد» شد/ نوید محمدزاده در نقش فردوسی

    رضا گوران کارگردان «سی صد» شد/ نوید محمدزاده در نقش فردوسی

    به گزارش تئاتر آنلاین، کنسرت نمایش «سی‌صد، گات» با داستانی درباره ایران و به تصویر کشیدن شخصیت هایی چون فردوسی به موضوعاتی چون ایران باستان، شاهنامه، حضور مغول‌ها در ایران و ماجرای کتاب سوزی می‌پردازد که از شب گذشته ۹ تیر در کاخ سعدآباد به صحنه رفت.

    این نمایش که قرار بود ساعت ۲۱ روی صحنه برود در شب اول با یک ساعت تاخیر حدود ۱۰:۱۵ آغاز شد.

    در ابتدای این اجرا تهمورث پورناظری تهیه‌کننده در سخنانی بیان کرد: من تهمورث پورناظری‌ام، امشی شب اول اجرا است، دوست دارم در جریان باشید ۴۳۰ نفر در صحنه و پشت صحنه برای این برنامه زحمت کشیده‌اند.

    وی اضافه کرد: اجرای امشب یک معجره است چون در ۶ شب گذشته باران را داشتیم که اگرچه رحمت الهی است اما سختی کار را دوچندان می‌کرد.

    این اجرا که حدود ۲ ساعت طول کشید با اجرای ساز و آواز سهراب پورناظری همراه بود که در بخش‌های مختلفی نمایش را همراهی می‌کرد.

    در پایان نمایش شب اول از محمد رحمانیان به عنوان نویسنده قدردانی شد و در نبودش از تماشاگران خواستند او را تشویق کنند. همچنین رضا گوران به عنوان کارگردان این پروژه معرفی شد.

    بهرام رادان، نوید محمدزاده، بهرام افشاری، گوهر خیراندیش از بازیگران این پروژه هستند و علی نصیریان همچون پروژه قبلی با یک ویدئو در این نمایش به ایفای نقش پرداخته بود.

    نوید محمدزاده در این نمایش نقش فردوسی را دارد.

    منبع

  • فروش بلیط «سی‌صد» آغاز می‌شود/ تماشای کار تازه پورناظری‌ها

    فروش بلیط «سی‌صد» آغاز می‌شود/ تماشای کار تازه پورناظری‌ها

    به گزارش تئاتر آنلاین، سهراب پورناظری که در سال ۱۴۰۱ کنسرت نمایش «سی‌صد» را با داستانی درباره کتاب‌سوزیِ نیشابور و نجات شاهنامه‌ها به کارگردانی امیر جدیدی، روی صحنه برده بود، این بار این رویداد را با داستان تازه‌ی «گات»، نوشته‌ محمد رحمانیان، اجرا می‌کند.

    تهمورس پورناظری تهیه‌کننده‌ پروژه «سی‌صد» و یک مجموعه اقتصادی دیگر حامی این رویداد بزرگ هنری هستند که توسط موسسه بارانا در مجموعه‌ فرهنگی تاریخی سعدآباد روی صحنه می‌رود.

    به گفته سهراب پورناظری، سی‌صد با داستان «گات» به دنبالِ برکشیدن مفاهیم کهن و انسان‌ساز ایرانی روی صحنه موسیقی و نمایش است.

    برای تهیه و تولید پروژه جدید پورناظری بیش از ۳۰۰ نفر به طور مستقیم حضور دارند.

    منبع

  • رضا بابک: هر زمان روی صحنه می‌آیم، دچار استرس می‌شوم

    رضا بابک: هر زمان روی صحنه می‌آیم، دچار استرس می‌شوم

    به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین و به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان، رضا بابک بازیگر سینما، تئاتر، تلویزیون که به بهانه نمایش فیلم کوتاه «الکترون» مورد تقدیر قرار گرفت، گفت: شخصا بداهه‌پردازی در سینما و تئاتر را دوست دارم ولی هر زمان روی صحنه می‌آیم، دچار استرس می‌شوم. حتی در روز اول و دوم اجرای تئاتر، به خاطر استرس زیاد، مریض می‌شوم. انگار انرژی‌های عجیبِ خوبی اینجاست که من تحمل آن را ندارم. به هر حال از این همه بچه‌های جوانِ آرتیست درجه یک، خیلی ممنونم. به قدری در این فیلم یاد گرفته‌ام که حد نداشت. در این فیلم هم هنر و هم انسانیت، شرافت و با هم بودن را دیدم. بچه‌های فیلم «الکترون»، واقعا گروه درجه یکی بودند و من (به آنها) افتخار می‌کنم. فکر می‌کنم کار خوبی شده باشد.

    او در بخش دیگری از صحبت‌هایش بیان کرد: اکنون سینما خیلی مریض است. گاهی اوقات که تبلیغات آن را می‌بینم، حالم بد می‌شود. (باور کنید) اینطور نبود. من در دوران طلایی هنرهای زیبا بزرگ شده‌ام و با بیضایی و دکتر رفیعی کار کرده‌ام. همچنین با زنده‌یاد سمندریان کلاس داشته‌ام. شخصا دلم می‌خواهد دوران آن بزرگان را، این بچه‌ها و جوانان نیز تکرار کنند. امیدوارم روزهای روشن‌تر و بهتری بیاید که همه در آن حال یکدیگر را بپرسند و هوای همدیگر را داشته باشند. همچنین در سینما فیلم‌های خوب کار شود، همه بچه‌ها سر کار باشند و بتوانند کار کنند.

    بابک در پایان با قرائت شعری صحبت‌های خود را به انتها رساند.

    برنامه نمایش و نقد و بررسی فیلم کوتاه «الکترون» به کارگردانی مهران رنج‌بر، تهیه‌کنندگی سالار طهرانی و با بازی رضا بابک، جمعه ۲۲ دی ۱۴۰۲ در حالی در خانه هنرمندان ایران برگزار شد که با حضور جمع زیادی از چهره‌های فرهنگی و هنری، علاقه‌مندانی ایستاده مراسم را دنبال می‌کردند.

    در ابتدای این برنامه، آن‌طور که روابط عمومی خانه هنرمندان گزارش داده است، مهران رنج‌بر (بازیگر و کارگردان تئاتر و سینما) با اهدای لوحی، از یک عمر فعالیت رضا بابک بازیگر پیشکسوت تئاتر و سینمای ایران تقدیر به عمل آورد و متنی را قرائت کرد: «در ابتدا هیچ بود، هیچ کلمه بود و کلمه خدا بود. هنر تبدیل بدیهیات به بدیعیات است و چقدر زیبا و فرهیخته، عالیجناب رضا بابک در تمام طول عمر با ارزش و هنرمندانه خویش، آثاری بدیع خلق کرده‌اند. لطافت و اخلاق دو عنصر مهم در ساختار و سرشت این مرد بزرگ است. به پاس حضور ارزشمند این هنرمند پیشکسوت و شاهکار در فیلم ناقابل و کوتاه «الکترون»

    او در ادامه از مدیرعامل، دیگر عوامل خانه هنرمندان ایران و تمام اشخاصی که به برگزاری این برنامه کمک کرده‌اند، تشکر کرد.

    محمد رحمانیان در بخش بعدی این مراسم، گفت: با رضا بابک نزدیک به ۳۰ سال در حوزه‌های نمایش عروسکی، نمایش صحنه‌ای کار کرده‌ایم. یکی از همین همکاری‌ها نمایش «اسب‌ها» بود که منجر به عمل قلب باز رضا بابک شد. او در این نمایش بارها در طول صحنه می‌دوید اما صدایش در نمی‌آمد. حتی یک‌بار نگفت که چرا باید تا این اندازه با ریتم تند کار کنم؟ به همین دلیل فکر نمی‌کردم که به رضا فشار بیاید. با این همه او تمام ۴۵ شب اجرا را در سالن اصلی تئاتر شهر کار کرد و درخشید. اما بعد از آن به بیمارستان رفت.

    او افزود: فکر می‌کنم حضورم در اینجا خیلی نیاز نباشد؛ بنابراین با اجازه همه دوستان از عباس جهانگیریان دعوت می‌کنم که روی صحنه بیاید.

    عباس جهانگیریان(نویسنده) در ادامه این برنامه گفت: درود به همه شما که ترجیح داده‌اید، روز جمعه خود را اینجا باشید. از خانه هنرمندان ایران، همه حاضرین و چهره‌های حاضر که به این برنامه آمده‌اند، تشکر می‌کنم. در شرایطی زندگی می‌کنیم که باید این دور هم بودن‌ها را غنیمت بدانیم. جا دارد که در اینجا از بهروز غریب‌پور یاد کنیم که یک پادگان را به خانه هنرمندان ایران تبدیل کرده است. شرایطِ پیش آمده، سبب شده تا ما بیش از گذشته، نیاز به کنار هم بودن و هوای یکدیگر را داشتن، داشته باشیم. در غیبت دوربین‌های صداوسیما، ما خودمان باید رسانه یکدیگر باشیم و فعالیت‌های دوستانمان را اطلاع‌رسانی کنیم.

    او افزود: گاهی کتاب‌های نزدیک‌ترین دوستانم منتشر و یا نمایش‌های آنها اجرا می‌شود ولی من از آنها با خبر نمی‌شوم. زیرا اخبار فرهنگی (آنچنان که باید) در کشور ما منعکس نمی‌شود. به همین دلیل وقتی به من می‌گویند، خانم حائری در ایران است، می‌پرسم مگر ایشان خارج نبود؟ خیلی از بزرگان ما هستند که در خانه و خلوت خودشان زندگی می‌کنند و ما از فعالیت آنها خبر نداریم. چون اصلا فعالیت‌های فرهنگی در رسانه‌ها بازتابی ندارد. به هر حال از همه دوستان برای برگزاری این برنامه سپاسگزارم. بسیار مشتاقم که بازی آخر آقای بابک در این فیلم را به اتفاق یکدیگر ببینیم.

    در بخش بعدی این مراسم، فیلم کوتاه «الکترون» برای حاضرین پخش شد.

    پس از پخش این فیلم کوتاه، نشست نقد و بررسی آن نیز با حضور رضا درستکار (منتقد سینما) برگزار شد.

    بهزاد فراهانی، رضا بهبودی، علیرضا خمسه، مسعود فروتن، هایده حائری، محمدرضا خاکی، محمد رحمانیان، شهرام گیل‌آبادی، ایرج راد، یوسف صدیق تعریف، اسماعیل پوررضا، حسام منظور، علیرضا شجاع‌نوری، مهناز باقری، یلدا عباسی، فرزین محدث، بهرنگ دزفولی‌زاده، سجاد بابایی، قاسم زارع، منوچهر اکبرلو، مریم معترف، مجید توکلی، مهدی میامی، مجید قناد از جمله چهره‌های حاضر در این مراسم بودند.

  • نخستین کارگاه‌های کالج رادی‌خوانی برگزار می‌شود

    نخستین کارگاه‌های کالج رادی‌خوانی برگزار می‌شود

    به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین، نخستین کارگاه‌های کالج رادی‌خوانی با هدف بررسی فنی شگردهای نمایش‌نامه‌نویسی اکبر رادی، برای دانش‌جویان، هنرجویان و علاقه‌مندان تئاتر به مدت بیست هفته برگزار ‌می‌کنند.

    بر اساس این گزارش، جلسات این کارگاه، به ترتیبِ سال نگارش آثار استاد اکبر رادی با حضور هفده مدرس ونمایش‌نامه‌نویس برگزار می‌شود و مدت زمان هر نشست کارگاه رادی‌خوانی‌، پنج ساعت به صورت حضوری است.

    مدرسان کارگاه کالج رادی خوانی:

    مدرسان کارگاه‌های کالج رادی‌خوانی به ترتیب اصغر نوری (از دست رفته / ۱۳۳۵)، محمد چرم‌شیر (روزنه‌ی آبی / ۱۳۳۸)، فرهاد امینی (افول / ۱۳۴۲)، نادر برهانی مرند (محاق / ۱۳۴۴)، نادر برهانی مرند (مسافران / ۱۳۴۵)، نادر برهانی مرند (مرگ در پاییز / ۱۳۴۵)، محمد رحمانیان (از پشت شیشه‌ها / ۱۳۴۵)، فارس باقری (ارثیه‌ی ایرانی /۱۳۴۶). محمد رحمانیان (صیادان / ۱۳۴۸)، محمد امیریاراحمدی (لبخند باشکوه آقای گیل / ۱۳۵۲-۱۳۵۰)، فرهاد امینی (در مه بخوان / ۱۳۵۳)، محمد چرم‌شیر (هاملت با سالاد فصل / ۱۳۵۶)، قطب‌الدین صادقی (منجی در صبح نمناک / ۱۳۵۹-۱۳۵۸)، شهرام کرمی (پلکان / ۱۳۶۱)، فارس باقری (تانگوی تخم مرغ داغ / ۱۳۶۳). حسین کیانی (آهسته با گل سرخ / ۱۳۶۵)، اردشیر صالح‌پور (شب روی سنگفرش خیس / ۱۳۷۰-۱۳۶۷)، بهزاد صدیقی (آمیزقلمدون / ۱۳۷۱)، حسین کیانی (باغ شب‌نمای ما / ۱۳۷۵-۱۳۷۳)، سلما سلامتی (ملودی شهر بارانی / ۱۳۷۸-۱۳۷۶)، بهرام جلالی‌پور (خانمچه و مهتابی / ۱۳۷۹-۱۳۷۸)، محمد میرعلی اکبری (کاکتوس / ۱۳۸۰)، بهزاد صدیقی (شب به‌خیر جناب کنت / ۱۳۸۱)، علی شمس (پایین، گذرِ سقاخانه / ۱۳۸۱) و علی عابدی (آهنگ‌های شکلاتی / ۱۳۸۳-۱۳۸۲) تدریس خواهند کرد.

    واحد فن‌آور افرامانا اعلام کرد: کارگاه‌های کالج رادی‌خوانی، از هفته‌ی نخست دی‌ماه ۱۴۰۲ آغاز می‌شود و هفته‌ی دوم تیرماه ۱۴۰۳ به پایان می‌رسد. نمایش‌نامه‌خوانی‌های این کارگاه‌ها در روزهای جمعه‌ یا شنبه‌ی هر هفته با حضور تماشاگران مدعو و به صورت رقابتی برگزار خواهد شد و هنرجویان برگزیده‌ی آن در پایان دوره، معرفی خواهند شد.

    روابط عمومی این مؤسسه در پایان یادآور شد: متقاضیان پس از مصاحبه‌ی حضوری به منظور بررسی تناسب آن‌ها با نقش‌های نمایش‌نامه‌های اکبر رادی، پذیرفته و ثبت‌نام می‌شوند و هر هنرجو می‌تواند حداقل برای یک کارگاه ‌و حداکثر برای بیست و پنج کارگاه ثبت نام کند. هم‌چنین هنرجویانی که هر بیست و پنج کارگاه رادی‌خوانی را ثبت‌نام کنند، وارد دوره‌ای با عنوان “کالج رادی‌خوانی” خواهند شد. در صورتی که هنرجویان در هر بیست و پنج کارگاه حضور پیدا کنند و نمایش‌نامه‌خوانی‌های بیست و پنج جمعه را با موفقیت برگزار کنند، در پایان دوره، “گواهی‌نامه‌ی کالج رادی‌خوانی” را از واحد فن‌آور افرامانا دریافت خواهند کرد.

    اکبر رادی به گفته خودش با تماشای تئاتر خانه عروسک هنریک ایبسن در دهه ۳۰ به عرصهٔ تئاتر و نمایشنامه‌نویسی علاقه‌مند شد. در سال ۱۳۳۸ نخستین نمایشنامهٔ خود را باعنوان «روزنه آبی» نگاشت، اما دو سال طول کشید تا توانست آن را منتشر کند. این نمایشنامه موردِ توجه احمد شاملو قرار گرفت. پیشتر قرار بود جلال آل احمد چاپ این نمایشنامه را به عهده بگیرد، اما چون قائل به تغییراتی در متن اثر بود، رادی با آن موافقت نکرد. یکی از نمایشنامه‌های آسیب شناسانه و تأثیرگذار در شاکلهٔ بعضی از آثار رادی نمایشنامهٔ «سفر روز طولانی به شب» اثر یوجین اونیل بود. رادی در سال ۱۳۴۳ نمایشنامهٔ افول را با سرمایهٔ گروه ادبی طرفه منتشر کرد که رویداد مهمی در عرصه تئاتر ایران محسوب شد. خسرو هریتاش (از کارگردانان موج نوی سینمای ایران) به ساخت فیلمی براساس نمایشنامه‌های رادی علاقه‌مند شد و حتی فیلمنامه‌ای هم بر مبنای نمایشنامهٔ افول نوشت، ولی ازسوی وزارت فرهنگ و هنر پروانهٔ ساخت نگرفت.

    رادی در سال ۴۷ یکی از مهم‌ترین نمایشنامه‌های دهه چهل ایران یعنی «ارثیهٔ ایرانی» را نوشت. اهمیت این اثر تا جایی بود که پانزده سال بعد در دهه شصت نسخهٔ دیگری از همین اثر را با عنوان «تانگوی تخم مرغ داغ» به رشتهٔ تحریر درآورد. گفته می‌شود محمود کیانوش در سال ۵۶ کتابی در نقد و تحلیل نمایشنامه‌های رادی نوشت ولی این کتاب هرگز چاپ نشده است. فرامرز طالبی در سال ۸۲ کتاب مفصلی با عنوان «شناختنامه اکبر رادی» جمع‌آوری کرد و در سال ۹۰ مجموعه مقالات همایش رادی‌شناسی که توسط بنیاد اکبر رادی برگزار شده بود به کوشش همسرش در کتابی با عنوان رادی‌شناسی منتشر شد.

  • نامه هایی که صدا میشود

    نامه هایی که صدا میشود

    به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین پادکست «کاتبِ نامه» به نویسندگی و کارگردانی محمد رحمانیان ثابت و همراهی آتنا گودرزی به عنوان مشاور کارگردان از نیمه آذر ماه، نخست در پلتفرم شنوتو و سپس در دیگر پلتفرم های پادکست منتشر خواهد شد.

    نخستین کارِ محمد رحمانیان ثابت بعنوان نویسنده و کارگردان در حوزه تولید پادکست( داستان محور) در سال هزار و چهارصد بود که با عنوان اردوگاه پیشوا در پلتفرم های پادکست منتشر شد. 

    در خلاصه داستان « کاتب نامه» آمده است

    مجموعه نامه هایی که صدا میشود و قرار است روایت هایی نه چندان شیرین و گاه حتی عجیب را برای مخاطبانش روایت کند، مثل همان دختری که توسط روانشناسش به قتل رسید و حال دارد زیر آب ماجرایش را تعریف می‌کند…

    در کاتب نامه هر داستان ماجرایی دارد و هر ماجرا غصه دار است و هر غصه ،قصه ای دارد.

    در حال حاضر حسین سربندی بعنوان تدوینگر ،کاتب نامه را همراهی میکند و به زودی سایر عوامل این پادکست معرفی خواهند شد.

    برای شنیدن و دنبال کردن کاتب نامه کلیک کنید 

    لینک اینستاگرام کاتب نامه : kateb_nameh@

  • اعضای جدید هیات مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر معرفی شدند

    اعضای جدید هیات مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر معرفی شدند

    به گزارش خبرگزاری تئاترآنلاین و به نقل از روابط عمومی کانون کارگردانان خانه تئاتر، عصر روز شنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۲ با دستور جلسه تغییر بند تعداد اعضاب هیات مدیره و رای‌گیری برای انتخاب اعضای هیات مدیره، مجمع عمومی و انتخابات این کانون در محل تماشاخانه جوانمرد خانه تئاتر برگزار شد.
    بر اساس دستور جلسه با انتخاب هیات رئیسه سنی، شهرام گیل‌آبادی گزارش عملکرد دوره قبل را ارائه داد و مجمع به تغییربندی از آیین‌نامه کانون کارگردانان مبنی بر تغییر تعداد اعضا هیات مدیره از پنج نفر به هفت نفر رای مثبت داد.
    سپس نامزدهای هیات مدیره و بازرسی به ترتیب حروف الفبا به ارائه معرفی و برنامه‌های خود پرداختند.
    بعد از فرایند رای‌گیری و شمارش آرا ترکیب هیات مدیره جدید کانون کارگردانان خانه تئاتر برای مدت ۲ سال به شرح زیر مشخص گردید.
    ۱. شهرام گیل‌آبادی
    ۲. احسان حاجی‌پور
    ۳. محمد رحمانیان
    ۴. حسین کیانی
    ۵. بهزاد فراهانی
    ۶. آرش دادگر
    ۷. هادی عامل
    عضو اول علی‌البدل: محمد میرعلی‌اکبری
    عضو دوم علی‌البدل: شیما اسدی
    بازرس اصلی: احسان فکا
    بازرس علی‌البدل: مجید کریمی

  • معرفی داوران بخش ترجمه‌ دهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران

    معرفی داوران بخش ترجمه‌ دهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران

    به گزارش تئاترآنلاین، با برگزاری جلسه‌ای در سالن استاد شاهین سرکیسیان خانه‌ تئاتر، سهیلا نجم، رامین ناصرنصیر و عرفان ناظر به‌عنوان داوران بخش ترجمه‌ دهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران، توسط محمد رحمانیان انتخاب و معرفی شدند.

    محمد رحمانیان در احکام داوران بخش ترجمه‌ دهمین دوره نوشته ‌است:

    «تجربیات ارزشمند سرکار عالی/جناب‌عالی در حوزه ترجمه‌ تئاتر و ادبیات نمایشی و توجه و خدمات بی‌دریغ‌تان در این عرصه، همواره اعتبارآفرین بوده است و موجب افتخار شورای سیاست‌گذاری دهمین دوره‌ انتخابِ آثارِ برترِ ادبیاتِ نمایشیِ ایران است تا از این تجربیات بهره‌مند شود. بر اساس این حکم، سرکار عالی/جناب‌عالی به‌عنوان داور بخش نمایشنامه‌های ترجمه‌ دهمین دوره‌ انتخابِ آثارِ برترِ ادبیاتِ نمایشیِ ایران منصوب می‌شوید. بی‌شک حضور ارزنده و فعالانه‌ شما در پیشبرد اهداف این ارزیابی فرهنگی، هنری، ارزشمند و مؤثر خواهد بود. قدردان پذیرش مسئولیت‌تان در این رویداد ملی و فرهنگی خواهم بود. همواره پیروز و سرافراز باشید.»

    در این جلسه، محمد رحمانیان، بهزاد صدیقی و هیئت داوری بخش ترجمه‌ دهمین دوره‌‌ این رویداد ملی فرهنگی در مورد معیارهای داوری ترجمه‌ آثار و میزان کمی نمایشنامه‌های ترجمه‌شده‌ و منتشرشده‌ این دوره به تبادل‌نظر و گفت‌وگو پرداختند.

    سهیلا نجم، نویسنده، مترجم، پژوهشگر و استاد سینما و تئاتر، رامین ناصرنصیر، مترجم، استاد دانشگاه و بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون و عرفان ناظر، نویسنده، مترجم، پژوهشگر تئاتر و استاد دانشگاه تاکنون تألیفات ارزنده‌ای در قالب کتاب و مقاله منتشر کرده‌اند.

    دهمین دوره‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران به دبیری محمد رحمانیان در سه بخش نمایشنامه‌های تألیفی، اقتباسی و ترجمه، توسط کانون نمایشنامه‌نویسان و مترجمان تئاتر ایران در دی‌ماه 1402 برگزار خواهد شد

  • گزارش نشست «گذری بر درام‌نویسی ایرانی از میرزاآقا تبریزی تا درام‌نویسان معاصر»

    گزارش نشست «گذری بر درام‌نویسی ایرانی از میرزاآقا تبریزی تا درام‌نویسان معاصر»

    گزارش نشست «گذری بر درام‌نویسی ایرانی از میرزاآقا تبریزی تا درام‌نویسان معاصر» با نگاهی به نمایشنامه «سوسمار» نوشته حمید جبلی

    نشست «گذری بر درام‌نویسی ایرانی از میرزاآقا تبریزی تا درام‌نویسان معاصر» با نگاهی به نمایشنامه «سوسمار» نوشته حمید جبلی جمعه سوم شهریور 1402 با حضور حمید جبلی(بازیگر، کارگردان، فیلنامه نویس، صداپیشه و استاد دانشگاه)، محمد رحمانیان(نمایشنامه نویس، کارگردان و مدرس تئاتر)، رحمت امینی(نمایشنامه نویس، کارگردان و پژوهشگر) و میترا علوی طلب( پژوهشگر تئاتر و مدرس دانشگاه) در موسسه فرهنگان برگزار شد.

    در این نشست اساتید حاضر به بررسی آثار نویسندگان ایرانی از زمان میرزاآقا شیرازی و حتی قبل تر از آن یعنی میرزا فتحعلی آخوندزاده تا نویسندگان حال حاضر ایرانی از جمله حمید جبلی و اثر جدید او، نمایشنامه سوسمار پرداختند.

    آخرین اجرای نمایشی حمید جبلی مربوط میشود به دو دهه قبل، که با نمایش دوستان با محبت، نوشته خود ایشان که در سال ۱۳۷۷ به کارگردانی رضا ژیان و با بازی اکبر عبدی، حميد جبلی، رضا ژيان، ليلی رشيدی، هاشم روحانی، هوشنگ قوانلو، محمد ژيان و اصغر عبدی روی صحنه رفت. کتاب این نمایش را حمید جبلی به درخواست محمد ژیان، برادر زنده‌یاد رضا ژیان به رشته تحریر درآورد.

    حمید جبلی در پاسخ به این سوال که چرا مدت ها از تئاتر و آثار نمایشی فاصله داشته گفت: از ابتدای فعالیتم در کانون پرورش فکری و شرکت در کلاس های تئاتر تا سال 62 که با عکاسی تئاتر فعالیتم را در «گروه تئاتر بازی» در کنار آتیلا پسیانی ادامه دادم، سپس به نویسندگی و بازیگری در عرصه سینما و تئاتر پرداختم، لحظه ای احساس دوری از فضای هنری را نداشتم و  کار هنری برایم به یک اعتیاد تبدیل شده است.

     

    قدمت هنرهای نمایشی در ایران به اندازه یونان نیست

    در ادامه دکتر میترا علوی طلب با اشاره به روند شکل گیری نمایشنامه نویسی و قدمت آن در ایران گفت: «قدمت نمایشنامه نویسی در ایران به اندازه یونان نیست و در حد 170 سال از عمر آن می گذرد.» او همچنان اضافه کرد: « از سال 1229 هجری شمسی که آخوند زاده اولین نمایشنامه اش را مینویسد تا سال 1321 که دوران پهلوی اول است ما شاهد دوران تکوین نمایشنامه نویسی در ایران هستیم. در این دوران امر قدیمی و سنتی دیگر قابل پذیرش نیست و از طرفی رویارویی با امر جدید کمی هراسناک بوده است. در نتیجه نویسندگان شروع به نوشتن کرده و نمایشنامه هایی خلق میکنند که از یک سو نقد به سنت و از سویی دیگر نقد به مدرنیته است. برای مثال اوج این مواجه با هر دوی سوی سکه را در نمایشنامه هایی مانند «جعفر خان از فرنگ برگشته» نوشته حسن مقدم و یا آثار صادق هدایت و میرزاده عشقی می بینیم.

    در تکمیل این موضوع محمد رحمانیان از چگونگی شکل گیری ایده ها در نمایشنامه های آخوند زاده و چگونگی تاثیر گرفتن او از جهان غرب و همچنین استفاده میرزاآقا تبریزی از سنت و آنچه در ایران قدیم جریان داشت گفت. وی اضافه کرد علی نصیریان، بیژن مفید، عباس نعلبندیان همگی سیری از ادامه  تبریزی هستند. ولی غلامحسین ساعدی در بیشتر آثارش طریق آخوندزاده  یعنی پیروی از نحوه غرب را دنبال میکند و اوج این مسیر را در آثار اکبر رادی میبینیم.

    محمد رحمانیان با اشاره به آثار حمید جبلی گفت: ما در معروف ترین اثرش یعنی «دوستان با محبت» ترکیبی از نمایشنامه های ایرانی و نمایشنامه «پسرطلاها» اثر نیل سایمون و چخوف را خواهیم دید. از طرفی دیالوگ نویسی به شدت ایرانی است و از طرف دیگر موقعیت هایی جذاب تحت تاثیر جهان واقعی و ابزورد یونسکو در آن دیده میشود. در هم آمیزی جهان واقعی و فضای فانتزی اتفاقی است که درنمایشنامه حمید جبلی همانند نمایشنامه « آی با کلاه، آی بی کلاه» اثر غلامحسین ساعدی نیز دیده میشود.

     

    فضای تلخ نوشته های حمید جبلی در مقابل کاراکتر کمدی او

    در ادامه نشست  و در ارتباط با فضاسازی آثار نمایشی حمید جبلی، محمد رحمانیان گفت: برایم همیشه عجیب بود که چگونه فردی مانند حمید جبلی که به یک تیپ کمدی معروف هستن، در کارها و نوشته های خودشون تا این حد تلخ اندیش اند. رحمانیان در ادامه گفت: جبلی راوی افرادی است که دیده نمیشوند و به حساب نمی آیند مانند کاراکتر رضا در فیلم خواب سفید(با نویسندگی، کارگردانی و بازی حمید جبلی).

     

    رونمایی از چاپ جدید نمایشنامه «جیجک علیشاه»

    در این نشست رحمت امینی کارگردان نمایش سوسمار که از ششم شهریور در تالار چهارسوی تئاتر شهر بر روی صحنه میرود، با اشاره به نمایشنامه «جیجک علیشاه» نوشته ذبیح بهروز در سال 1302 ، از چاپ جدید آن رونمایی کرد و همچنین نمایشنامه «سوسمار» را امتدادی از درام ایرانی نامید. وی گفت: در این اثر نمایشی شاید تماشاگر در صحنه هایی قهقه بزند اما تمام سعی بر این شده که اثر به سمت کمدی شدن پیش نرود.

     

     نمایشنامه «سوسمار» تازه ترین اثر نمایشی حمید جبلیی

    نمایش نامه «سوسمار» که تازه‌ترین اثر حمید جبلی است و هنوز به چاپ نرسیده.  این نمایشنامه به نسبت دیگر آثار او  اثری نو محسوب می‌شود.

    در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «دقایقی مانده به تحویل سال جدید، زن و مردی که در حال آماده سازی سفره هفت سین و آغاز سال تازه هستند، تخم مرغی برای رنگ کردن تهیه می‌کنند؛ ساعاتی بعد، تخم مرغ ترک می‌خورد و …»

    نمایش «سوسمار» از روز دوشنبه ۶ شهریورماه ساعت ۲۰:۱۵ و با مدت زمان ۶۰ دقیقه اجرای خود را در تالار چهارسوی مجموعه تئاترشهر آغاز خواهد کرد.

     

    گزارش از الهام حسینی-تئاترآنلاین

    عکس از آرش نعمتی- موسسه فرهنگی اوسان