برچسب: خانه هنرمندان ایران

منبع

منبع

منبع

منبع

منبع

به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین، نمایش «لندهور» عنوان یکی از نمایش‌های روی صحنه در سالن استاد انتظامی است که قرار است تا پانزدهم اسفندماه روی صحنه باشند.

نویسنده نمایشنامه «لندهور» کهبد تاراج است و محمدرضا اسکندری کارگردانی آنها را به عهده داشته است. امیر عدل‌پرور، لبخند بدیعی نیز در این اثر ایفای نقش می‌کنند.

در خلاصه نمایش «لندهور» آمده است: ابراهیم بعد از چند سال و چند ماه و چندین روز که از خانه بیرون نرفته است، پدرش را به قتل می رساند. در او زنی بیدار می‌شود و باهم تئاتر تمرین می‌کنند. ابراهیم مجنون بازیگری است و…

محمدرضا اسکندری کارگردان نمایش «لندهور» درباره این اجرا گفت: نمایش ما در رابطه با پسری بوده که عاشق و مجنون بازیگری است. مخالفت‌های پدر دیکتاتور این پسر، سبب شده تا او پدرش را به قتل برساند. در نمایش نیز وجهه زنانه‌ی شخصیت این پسر بیدار شده و با هم تئاتر تمرین می‌کنند.

دغدغه‌ای برای تولید آثار اجتماعی

او همچنین درباره دغدغه‌ای که موجب تولید نمایش «لندهور» شده، توضیح داد: اصولا سلیقه‌ام در انتخاب نمایشنامه، متن‌هایی است که درون‌مایه‌ی اجتماعی دارند و دغدغه‌های اجتماعی را به زبان مختلف در بیان پرسوناژهای مختلف به نمایش می‌گذارند.

اسکندری افزود: چگونگی توصیف یک جهان در نمایشنامه برایم خیلی مهم است؛ چون در فهم کنش یک تئاتر بسیار اهمیت دارد. تضاد میان نظم و بی‌نظمی در بستر زمان باعث به‌وجود آمدن قصه و کنش می‌شود. تضاد بین عشق و دیکتاتوری پدر در نمایشنامه لندهور هسته‌ اصلی قصه است. ساختار نمایش هم از این قاعده پیروی کرده است.

این کارگردان تئاتر در ادامه بیان کرد: کنت برک (فیلسوف قرن ۲۰ آمریکا) در کتاب فلسفه‌ ساختار ادبی می‌نویسد: انگیزه با ساختار و معنا یکسان است. انگیزه‌ من خود تئاتر به معنای حقیقی کلمه است. این متن در اصل ستایش بازیگری و عشق به تئاتر است.

بازخورد مخاطبان در فرایند اجرا مشخص می‌شود

اسکندری همچنین درباره بازخورد مخاطبان نسبت به نمایش «لندهور» هم گفت: مخاطب تئاتر از قبل قابل پیش‌بینی نیست بنابراین واکنش مخاطبان در فرایند اجرا مشخص می‌شود. چیزی که مشخص است، این بوده که مخاطبان نمایش ما علاقمند به تئاتر تجربی یا بهتر بگویم تئاتر حقیقی هستند؛ نه تئاتر بوتیکی و تجاری. فکر می‌کنم این کار برای دانشجویان رشته‌های هنرهای نمایشی، هنرجوها و هنرمندان مناسب باشد.

از معنا، درام و مفهوم فاصله گرفته‌ایم

او ادامه داد: بازخوردها از اجرای ما، تاکنون نه بد بوده نه خیلی خوب. البته بازخورد یک اجرا بستگی به موارد زیادی دارد که شاید مربوط به خود نمایش هم نباشد. سالن، زمان اجرا، فضای جامعه از جمله این موارد به شمار می‌آید. به هر ترتیب اکنون شرایط به گونه‌ای رقم خورده که تماشاگران عام تئاتر بیشتر جذب کارهای تجاری و بوتیکی می‌شوند؛ زیرا روند تئاتر ما به‌ گونه‌ای است که در حال فاصله گرفتن از معنا، درام و مفهوم هستیم و جذب پوسته‌ تئاتر می‌شویم و این به معنای آسیب است.

کارگردان نمایش «لندهور» در بخش دیگری از صحبت‌هایش، درباره شرایط دو قطبی جامعه تئاتر که همچنان نسبت به اجرا رفتن یا تحریم با یکدیگر اختلاف نظر دارند؛ گفت: دمای کره‌ی زمین در حال کم شدن است. بنابراین جهان گرمای خودش را از دست داده و از اصل آنتروپی پیروی می‌کند و ساختارش به هم می‌ریزد. آیا این یک کنش است؟ قطعا هست. ما در حال زندگی در این جهان هستیم؛ در میانه یک کنش. کنش وجه تمایز هنر تئاتر با بقیه‌ی هنرهاست. چطور در دنیایی که خودش تماما کنش است؛ تئاتر وجود نداشته باشد؟

ولنگاری در مدیریت تئاتر بحثی همیشگی است

او افزود: وقتی تئاتر به سالن نمایش می‌آید، یعنی دولت؛ مدیریت و برنامه. ولنگاری در مدیریت تئاتر ما بحث هر روزه‌ی هنرمندان است. در واقع شرایط به‌گونه‌ای شده که همگی می‌گوییم، همینی که هست. گویا از بده حادثه، ما اینجا به پناه آمده‌ایم اما پناه کجاست؟

اسکندری همچنین درباره همکاری با خانه هنرمندان ایران عنوان کرد: اولین آشنایی‌ام با این مجموعه از طریق دوست و برادر محترم، آقای لاریان شروع و در ادامه با بقیه‌ی کارکنان محترم آن آشنا شدم و به واسطه نمایش لندهور افتخار همکاری و دوستی با آن‌ها را پیدا کردم.

خانه هنرمندان باید از خواب بیدار شود

او درباره کم و کیف محل اجرای نمایش «لندهور» هم اینگونه توضیح داد: اگر بخواهم، جمله‌ای درباره این مجموعه و سالن انتظامی بیان کنم، باید بگویم واقعا حیف؛ زیرا این مجموعه، پتانسیل خوبی برای فعالیت دارد؛ البته به شرط وجود حمایت، همدلی و مدیریت دقیق‌تر و نوآوری بهتر. خانه هنرمندان مجموعه شریفی است اما گویا باید از خواب بیدار شود.

تئاتر اجتماعی، اجرایی است نه ذهنی

این کارگردان تئاتر در بخش دیگری از صحبت‌هایش گفت: تئاتر اجتماعی، محدود به ذهن نبوده و پدیده‌ای اجرایی به شمار می‌آید. بنابراین در این راستا باید زحمت کشید و فرهنگ‌سازی کرد. همچنین باید از کارگردان‌های جوان حمایت کنیم تا بتوانیم برای تولید کارهای خوب نسل جدیدی را پرورش دهیم. وضعیت مدیریت مالی در تئاتر ما اسفبار است. محمدرضا اسکندری در پایان بیان کرد: تئاتر یا باید ملی شود یا تماما خصوصی. ما در نمایش «لندهور» تئاتر را خاک کردیم و برای آن فاتحه خواندیم. ما احیا می‌خواهیم.

عکس از رضا جاویدی

منبع

به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین، پنجمین برنامه از سلسله جلسات نمایش فیلم‌تئاترهای شاخص با همکاری مشترک انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر و سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش فیلم‌تئاتر «دیکته» اختصاص دارد.

نمایش «دیکته» نوشته غلامحسین ساعدی (گوهر مراد)، به کارگردانی داود رشیدی، سال ۱۳۴۹ در مدت زمان ۵۹ دقیقه اجرا شده است و فیلم‌تئاتر آن چهارشنبه دوم اسفند ۱۴۰۲ ساعت ۱۷ در سالن استاد فریدون ناصری برای علاقه‌مندان نمایش داده می‌شود.

پس از نمایش این فیلم‌تئاتر، نشست تحلیل، بررسی و نقد آن با حضور عباس غفاری (میزبان)، افشین خورشیدی باختری (استاد دانشگاه و منتقد تئاتر) و احترام برومند (مهمان) برگزار می‌شود.

خسرو شجاع‌زاده، منوچهر فرید، یداله شیراندامی، اصغر سمسارزاده، پرویز فنی‌زاده و سیاوش طهمورث بازیگرانی هستند که در این نمایش ایفای نقش کرده‌اند.

به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین و به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان، رضا بابک بازیگر سینما، تئاتر، تلویزیون که به بهانه نمایش فیلم کوتاه «الکترون» مورد تقدیر قرار گرفت، گفت: شخصا بداهه‌پردازی در سینما و تئاتر را دوست دارم ولی هر زمان روی صحنه می‌آیم، دچار استرس می‌شوم. حتی در روز اول و دوم اجرای تئاتر، به خاطر استرس زیاد، مریض می‌شوم. انگار انرژی‌های عجیبِ خوبی اینجاست که من تحمل آن را ندارم. به هر حال از این همه بچه‌های جوانِ آرتیست درجه یک، خیلی ممنونم. به قدری در این فیلم یاد گرفته‌ام که حد نداشت. در این فیلم هم هنر و هم انسانیت، شرافت و با هم بودن را دیدم. بچه‌های فیلم «الکترون»، واقعا گروه درجه یکی بودند و من (به آنها) افتخار می‌کنم. فکر می‌کنم کار خوبی شده باشد.

او در بخش دیگری از صحبت‌هایش بیان کرد: اکنون سینما خیلی مریض است. گاهی اوقات که تبلیغات آن را می‌بینم، حالم بد می‌شود. (باور کنید) اینطور نبود. من در دوران طلایی هنرهای زیبا بزرگ شده‌ام و با بیضایی و دکتر رفیعی کار کرده‌ام. همچنین با زنده‌یاد سمندریان کلاس داشته‌ام. شخصا دلم می‌خواهد دوران آن بزرگان را، این بچه‌ها و جوانان نیز تکرار کنند. امیدوارم روزهای روشن‌تر و بهتری بیاید که همه در آن حال یکدیگر را بپرسند و هوای همدیگر را داشته باشند. همچنین در سینما فیلم‌های خوب کار شود، همه بچه‌ها سر کار باشند و بتوانند کار کنند.

بابک در پایان با قرائت شعری صحبت‌های خود را به انتها رساند.

برنامه نمایش و نقد و بررسی فیلم کوتاه «الکترون» به کارگردانی مهران رنج‌بر، تهیه‌کنندگی سالار طهرانی و با بازی رضا بابک، جمعه ۲۲ دی ۱۴۰۲ در حالی در خانه هنرمندان ایران برگزار شد که با حضور جمع زیادی از چهره‌های فرهنگی و هنری، علاقه‌مندانی ایستاده مراسم را دنبال می‌کردند.

در ابتدای این برنامه، آن‌طور که روابط عمومی خانه هنرمندان گزارش داده است، مهران رنج‌بر (بازیگر و کارگردان تئاتر و سینما) با اهدای لوحی، از یک عمر فعالیت رضا بابک بازیگر پیشکسوت تئاتر و سینمای ایران تقدیر به عمل آورد و متنی را قرائت کرد: «در ابتدا هیچ بود، هیچ کلمه بود و کلمه خدا بود. هنر تبدیل بدیهیات به بدیعیات است و چقدر زیبا و فرهیخته، عالیجناب رضا بابک در تمام طول عمر با ارزش و هنرمندانه خویش، آثاری بدیع خلق کرده‌اند. لطافت و اخلاق دو عنصر مهم در ساختار و سرشت این مرد بزرگ است. به پاس حضور ارزشمند این هنرمند پیشکسوت و شاهکار در فیلم ناقابل و کوتاه «الکترون»

او در ادامه از مدیرعامل، دیگر عوامل خانه هنرمندان ایران و تمام اشخاصی که به برگزاری این برنامه کمک کرده‌اند، تشکر کرد.

محمد رحمانیان در بخش بعدی این مراسم، گفت: با رضا بابک نزدیک به ۳۰ سال در حوزه‌های نمایش عروسکی، نمایش صحنه‌ای کار کرده‌ایم. یکی از همین همکاری‌ها نمایش «اسب‌ها» بود که منجر به عمل قلب باز رضا بابک شد. او در این نمایش بارها در طول صحنه می‌دوید اما صدایش در نمی‌آمد. حتی یک‌بار نگفت که چرا باید تا این اندازه با ریتم تند کار کنم؟ به همین دلیل فکر نمی‌کردم که به رضا فشار بیاید. با این همه او تمام ۴۵ شب اجرا را در سالن اصلی تئاتر شهر کار کرد و درخشید. اما بعد از آن به بیمارستان رفت.

او افزود: فکر می‌کنم حضورم در اینجا خیلی نیاز نباشد؛ بنابراین با اجازه همه دوستان از عباس جهانگیریان دعوت می‌کنم که روی صحنه بیاید.

عباس جهانگیریان(نویسنده) در ادامه این برنامه گفت: درود به همه شما که ترجیح داده‌اید، روز جمعه خود را اینجا باشید. از خانه هنرمندان ایران، همه حاضرین و چهره‌های حاضر که به این برنامه آمده‌اند، تشکر می‌کنم. در شرایطی زندگی می‌کنیم که باید این دور هم بودن‌ها را غنیمت بدانیم. جا دارد که در اینجا از بهروز غریب‌پور یاد کنیم که یک پادگان را به خانه هنرمندان ایران تبدیل کرده است. شرایطِ پیش آمده، سبب شده تا ما بیش از گذشته، نیاز به کنار هم بودن و هوای یکدیگر را داشتن، داشته باشیم. در غیبت دوربین‌های صداوسیما، ما خودمان باید رسانه یکدیگر باشیم و فعالیت‌های دوستانمان را اطلاع‌رسانی کنیم.

او افزود: گاهی کتاب‌های نزدیک‌ترین دوستانم منتشر و یا نمایش‌های آنها اجرا می‌شود ولی من از آنها با خبر نمی‌شوم. زیرا اخبار فرهنگی (آنچنان که باید) در کشور ما منعکس نمی‌شود. به همین دلیل وقتی به من می‌گویند، خانم حائری در ایران است، می‌پرسم مگر ایشان خارج نبود؟ خیلی از بزرگان ما هستند که در خانه و خلوت خودشان زندگی می‌کنند و ما از فعالیت آنها خبر نداریم. چون اصلا فعالیت‌های فرهنگی در رسانه‌ها بازتابی ندارد. به هر حال از همه دوستان برای برگزاری این برنامه سپاسگزارم. بسیار مشتاقم که بازی آخر آقای بابک در این فیلم را به اتفاق یکدیگر ببینیم.

در بخش بعدی این مراسم، فیلم کوتاه «الکترون» برای حاضرین پخش شد.

پس از پخش این فیلم کوتاه، نشست نقد و بررسی آن نیز با حضور رضا درستکار (منتقد سینما) برگزار شد.

بهزاد فراهانی، رضا بهبودی، علیرضا خمسه، مسعود فروتن، هایده حائری، محمدرضا خاکی، محمد رحمانیان، شهرام گیل‌آبادی، ایرج راد، یوسف صدیق تعریف، اسماعیل پوررضا، حسام منظور، علیرضا شجاع‌نوری، مهناز باقری، یلدا عباسی، فرزین محدث، بهرنگ دزفولی‌زاده، سجاد بابایی، قاسم زارع، منوچهر اکبرلو، مریم معترف، مجید توکلی، مهدی میامی، مجید قناد از جمله چهره‌های حاضر در این مراسم بودند.

به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین و به نقل از روابط عمومی گروه، نمایش «وقتی آنقدری که باید همدیگر را زجر داده‌ایم» نوشته مارتین کریمپ، با ترجمه خاطره کردکریمی و کارگردانی مجتبی جدی اجراهای خود را از ۲۸ آذر با نقش‌آفرینی (بازیگران به ترتیب ورود به صحنه): پوریا شکیبایی، نازنین حشم‌دار، پریسا هاشم‌پور، پریوش حاجی‌قدیری، نیکا زرانی، متین مختومی، علیرضا لطفی‌زاده در سالن انتظامی خانه هنرمندان ایران آغاز کرد.

مجتبی جدی پیش از این تجربه کارگردانی نمایش‌هایی همچون «سعادت لرزان مردمان تیره‌روز»، «ادیپ افغانی»، «چشم‌های بسته از خواب»، «تجربه‌های اخیر» و «امان» را در کارنامه خود دارد. وی همچنین نمایش «سوقصدهایی به زندگی آن زن» از همین نویسنده را برای اولین بار در ایران به صحنه برده است.

این نمایش اقتباسی از رمان «پاملا یا پاداش پاکدامنی» نوشته ساموئل ریچاردسون است. مارتین کریمپ نویسنده بریتانیایی، از مطرح‌ترین نمایشنامه‌نویسان معاصر جهان به حساب می‌آید و منتقدان ادبی جهان، او را در زمره نویسندگان پست‌مدرن و همچنین تئاتر تهاجمی به حساب می‌آورند.

بعضی دیگر از منتقدان نیز، نوع شخصیت‌پردازی در نمایشنامه‌های کریمپ را با فیلم‌های دیوید لینچ مقایسه کرده‌اند و بر این باورند که شخصیت‌های سرسخت و بی‌رحم آثار کریمپ یادآور شخصیت‌های سرسخت، خشن و پیچیده آثار دیوید لینچ هستند. فرم و زبان نمایش از مهمترین ویژگی‌های این نویسنده به حساب می‌آید که می‌توان این ویژگی‌ها را در ادامه سنت نمایشی ساموئل بکت، هارولد پینتر و سارا کین دانست. در نمایشنامه‌های کریمپ همه چیز در مرز حرکت می‌کند، در مرز تاریکی و عدم اطمینان. او نسبت به روابط انسانی دیدگاه تاریک و تلخی دارد. هیچ یک از شخصیت‌های آثارش عشق و لذت را عمیقا تجربه نمی‌کنند و در دنیایی تلخ و گزنده به سر می‌برند. بعضی از منتقدان نیز او را در زمره نمایشنامه‌نویسان تجربی می‌دانند.

از عوامل این نمایش می‌توان به؛ طراح گرافیک: وحید رزاقی، طراح صحنه: پریوش حاجی قدیری، طراح لباس: آیسن آق آتابای، طراح نور: نازنین یارویسی، ساخت ویدئو: یوسف جوان آراسته، دستیاران کارگردان: ابوالفضل کریم زاده و علیرضا لطفی زاده، ساخت دکور: محمد عابدی نسب و مدیر روابط عمومی: امیر پارسائیان‌مهر اشاره کرد.

علاقه‌مندان به تماشای نمایش «وقتی آنقدری که باید همدیگر را زجر داده‌ایم» می‌توانند با مراجعه به سایت تیوال نسبت به خرید بلیت نمایش اقدام کنند.

به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین و به نقل از روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، پرفورمنس «الف نون الف ر» با طراحی و اجرای بهمن عباسپور جمعه ۲۶ آبان ۱۴۰۲ از ساعت ۱۶ تا ۲۰ در گالری پاییز خانه هنرمندان ایران اجرا خواهد شد. بازدید از این اجرای یک روزه که با مشارکت تماشاگر همراه خواهد بود به مدت چهار ساعت طول می کشد و برای عموم آزاد است. مخاطب می‌تواند با توجه به دستورالعمل‌های ارایه شده، در هر لحظه از اجرا به این پرفورمنس ورود کند.

عوامل پرفورمنس «الف نون الف ر»

در این اجرا علاوه بر بهمن عباسپور که به عنوان طراح و اجراگر به مواجهه با مخاطب می‌پردازد، امیر پارسائیان‌مهر به عنوان مجری طرح و مدیر روابط عمومی، نوید شکروی به عنوان طراح صحنه، محمدرضا جعفری به عنوان طراح ویدئو و تیزر، علیرضا کیایی به عنوان طراح گرافیک، پیام لاریان میکس صدا، آرزو آزادپور به عنوان عکاس و مدیر بین‌الملل و مخاطبانِ این اجرای مشارکتی و تعاملی به عنوان طراحان نور و سایه حضور دارند.

به گزارش تئاترآنلاین به نقل از روابط عمومی نمایش « شقیقه‌ های ملتهب» به نویسندگی، کارگردانی و بازی محمدرضا سجادیان از ۳۱ شهریور در تماشاخانه انتظامی خانه هنرمندان روی صحنه می‌رود.

در خلاصه داستان «شقیقه‌ های ملتهب» آمده است: «ذهن مرد جوانی در سوگ مادرش به کانون کاستی‌های جهان بدل می‌شود. او با لگد کردن ناگهانی یک سوسک، سلسله‌ای از مصائب را رقم می‌زند که برای حل آن‌ها چاره‌ای نمی‌یابد. مرد جوان سرانجام تصمیم جسورانه‌ای می‌گیرد … .»

سایر عوامل این نمایش عبارتند از مدیر تولید: مریم تحریری، دستیار کارگردان: غزاله مظفری، آهنگساز و نوازنده: رسول تحریری، بازیگران صدا: آرزو علمیان، محمودرضا مجتهدزاده، امیر غلامعلی، بازیگر تصویر: مریم هراتی، طراح صحنه: محمدرضا سجادیان، مشاور دکور: سینا آقایانی، کلاژ پوستر: مریم تحریری، گرافیست: بهناز ملائیان، روابط عمومی و مشاور رسانه‌ای: مریم شریعتی، تبلیغات مجازی: گروه هنری پژواک.

نمایش «شقیقه‌های ملتهب» از ۳۱ شهریور تا ٢١ مهر، هر شب به جز شنبه‌ها ساعت ۲۰:۳۰ در خانه هنرمندان ایران- تماشاخانه انتظامی خانه هنرمندان ایران روی صحنه خواهد رفت.