محمد کار آزاد و قصه تلخ تنهایی
کار آزاد با اشاره به ویژگیهای نقش خود گفت: «شخصیتی که من در این نمایش ایفا میکنم، نام و نشان مشخصی ندارد. در واقع اهمیتی ندارد که او از چه طبقه اجتماعی است یا چند سال دارد. حتی از عناصر مرسوم شخصیتپردازی در نمایشهای رئالیستی یا سوررئالیستی هم خبری نیست تا بتوان او را در دستهای خاص قرار داد. این مرد در حقیقت نماینده تمام انسانهایی است که درگیر کشمکش میان “من” و “خود” هستند.
او افزود: ما در این نمایش به آشفتگیها و درگیریهای درونی پرداختهایم؛ بازی کردن چنین موقعیتهایی بسیار دشوار بود. این مرد نشانههایی از رنج، فقر، تنهایی و پرسشهای بیپایان زندگی را با خود دارد؛ کابوسهایی که هر روز و هر شب تکرار میشوند. تنها همدمش نخ سیگاری خشک است که هرگز روشن نمیشود؛ با اینکه میل به کشیدن در او بسیار شدید است، کبریتهای نمزده و سوخته هیچگاه قرار نیست آتش بگیرند.
به گفته او، رسیدن به اجرای این نقش نیز مسیر چالشبرانگیزی داشت: در نهایت به قول آقای پوربرجی، کارگردان نمایش، به یک بازی مینیمال رسیدیم و امیدوارم توانسته باشم این شخصیت را به درستی روی صحنه زنده کنم.
کار آزاد که نگارش متن این نمایش را هم برعهده داشته، درباره پیوند نگاه نویسنده با کاراکتر توضیح داد: طبیعی است که هنگام نوشتن خودم را جای شخصیت مرد گذاشتم و اندیشههای من در متن بازتاب یافته است. البته نمیتوان گفت ویژگیهای شخصی من عیناً وارد نمایش شده، اما بخشی از پرسشها و چراییهایی که برای خودم وجود داشته در اثر نمود پیدا کردهاند.
او درباره سبک اثر نیز گفت: نمایشنامه در سبک اکسپرسیونیسم نوشته شده که ویژگیهای خاصی برای بازی دارد؛ بازیهای اغراقشده و شکسته ما را به این سمت میبرد. اما به دلیل فضای محدود اجرا و امکانات موجود، ناگزیر بودیم مسیر متفاوتی را تجربه کنیم. به همین دلیل اتودهای متعددی زدیم تا سرانجام به نوعی بازی مینیمال یا به تعبیر دیگر “رئالیسم جادویی” رسیدیم که به نظرم برای این شخصیت نتیجهبخش بود.
این هنرمند تأکید کرد: فکر میکنم مخاطب در تمام مراحل با شخصیت همذاتپنداری میکند. در گفتوگوهایی که پس از اجرا داشتم، بسیاری از تماشاگران این حس را تأیید کردهاند.»
کار آزاد در پایان خاطرنشان کرد: کابوسهای بیدار نمایشی آشنا برای همه مخاطبان است، چرا که همه ما بخشهایی از آن را در زندگی تجربه کردهایم. این نمایش تلخی و تنهایی آدمها را در مقاطع مختلف زندگی روایت میکند و مطمئنم که تماشاگران از دیدن آن لذت خواهند برد