برچسب: فیلم تئاتر

به گزارش تئاتر آنلاین، بیست‌ویکمین برنامه از سلسله جلسات نمایش فیلم تئاترهای شاخص با همکاری مشترک انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر و سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش فیلم تئاتر «اتوبوسی به نام هوس» اختصاص دارد.

فیلم تئاتر «اتوبوسی به نام هوس» (۲۰۱۴) به نویسندگی تنسی ویلیامز و کارگردانی بندیکت اندرو چهارشنبه ۱۷ مرداد ۱۴۰۳ ساعت ۱۷ در سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش در می‌آید.

پس از نمایش این فیلم تئاتر نشست نقد و بررسی آن با حضور عباس غفاری (میزبان) و محسن خیمه‌دوز (منتقد تئاتر) برگزار می‌شود.

«اتوبوسی به نام هوس» یکی از ماندگارترین نمایشنامه‌هایی‌ است که در قرن بیستم به چاپ رسیده است. تنسی ویلیامز برای این نمایشنامه موفق به دریافت جوایز پولیتزر نمایشی و حلقه منتقدین نیویورک در سال ۱۹۸۴ شد. نمایشنامه «اتوبوسی به نام هوس» بر محور سه شخصیت استلا، استنلی و بلانش بنا شده‌است. بلانش پس از اخراج از مدرسه‌ای که معلم آن بود، درمانده و تنها برای دیدار خواهرش استلا به نیواورلئان سفر می‌کند. استلا در آستانه بچه‌دار شدن، همسری لات و بی‌بندوبار دارد …

نمایش «طلبکارها» محصول ۱۳۵۶ تلویزیون ملی ایران کاری از اداره تئاتر وزارت فرهنگ و هنر است که در آن فرزانه تاییدی، منوچهر فرید و فرامرز صدیقی به ایفای نقش پرداختند.

عباس غفاری در این نشست گفت: ما عباس نعلبندیان را بیشتر به عنوان نمایشنامه‌نویس می‌شناسیم. در واقع نمایشنامه «طلبکارها» جز معدود آثاری است که عباس نعلبندیان آن را ترجمه کرده است. به هر حال آقای نعلبندیان جز شخصیت‌های مهمی است که در اواخر دهه ۴۰ و اوایل دهه ۵۰ اتفاقات ویژه‌ای را در نمایشنامه‌نویسی ما ایجاد کرده است.

وی افزود: فرامرز صدیقی پیش از انقلاب نیز کمتر کارگردانی کرده و بیشتر به عنوان بازیگر به فعالیت پرداخته است. بعد از انقلاب نیز وی را بیشتر به عنوان بازیگر سینما می‌شناسیم. وی در فیلم‌های مسعود کیمیایی خوش می‌درخشد اما از اواخر دهه ۷۰ دیگر خبری از او نیست. زیرا تصمیم می‌گیرد تا به گوشه‌ای برود و پنهان شود و از محیط هنری دور باشد. البته چند سال پیش عکسی از او منتشر شد که متوجه شدیم در منطقه نارمک در حال گذراندن زندگی است. وی بعد از انقلاب هیچ نمایشی را کارگردانی نکرد. تنها یک فیلم را کارگردانی و بیشتر به عنوان بازیگر به فعالیت پرداخت.

مجید کیانیان در این نشست گفت: این اثر جز معدود آثاری است که می‌توان آن را بر مبنای مثلثی سه وجهی در نظر گرفت و تحلیل کرد. فرامرز صدیقی، عباس نعلبندیان و استریندبرگ پایه‌های این مثلث را تشکیل می‌دهند. استریندبرگ این متن را در سال ۱۸۸۹ نوشته است. یعنی زمانی که شوپنهاور و نیچه، ایدئالیسم هگلی را کن‌فیکون کرده‌اند و ما با جهانی روبه‌رو هستیم که می‌گوید عقلی وجود ندارد. قصد داشتم عنوان بحثم را هبوط انسان عقلگرا مدرن بگذارم؛ زیرا در این نمایش شاهد چنین اتفاقی هستیم.

وی با بیان اینکه باید بدانیم با چه جهانی در اثر مواجهیم و چرا نعلبندیان به سراغ ترجمه این متن رفته است، عنوان کرد: ضعف این نمایش در کارگردانی آن بوده که توسط یک بازیگر انجام شده است. کار به متن وفادار است اما فکر می‌کنم کار اگر پیش می‌رود، به کارگردانی آن مربوط نیست. قدرت متن و بازیگری چون منوچهر فرید و (یک سطح پایین‌تر) فرزانه تاییدی است که کار را پیش برده است. اما کارگردانی تلویزیونی کار که توسط مسعود فروتن انجام شده، بی‌نظیر است.

این منتقد تئاتر با تاکید بر اینکه کارگردان اثر نتوانسته هم قد نمایشنامه جلو بیاید، ادامه داد: بعد از چند بار دیدن کار حس کردم انگار متن کارگردانی را پیش برده است. در واقع اگر فضایی در این اثر ساخته شده، به واسطه قلم نویسنده، مترجم، بازی‌ها و کارگردانی تلویزیونی آن است. فکر می‌کنم خیلی خوب می‌شد، اگر صدیقی تاملی بیشتر در کارگردانی این متن انجام می‌داد.

کیانیان در ادامه صحبت‌هایش گفت: نعلبندیان عادتی دارد؛ وی متن‌هایش را کارگردانی شده می‌نویسد اما انگار از این ویژگی نیز در کارگردانی کار استفاده نشده است. شاید تجربه سینمایی صدیقی سبب شده تا به این صورت به این نمایش نگاه کند. در این اثر دیالوگ‌ها به برهنه‌ترین شکل ممکن ادا می‌شود؛ به‌ نوعی انگار کارگردان کاری روی متن انجام نداده است.

نویسنده: علی ایماندوست

به گزارش تئاتر آنلاین، بیستمین برنامه از سلسله جلسات نمایش فیلم‌تئاترهای شاخص با همکاری مشترک انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر و سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش فیلم‌تئاتر «طلبکارها» اختصاص دارد.

فیلم‌تئاتر «طلبکارها» به نویسندگی اگوست استریندبرگ و ترجمه عباس نعلبندیان و کارگردانی فرامرز صدیقی چهارشنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۳ ساعت ۱۷ در سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش در می‌آید.

پس از نمایش این فیلم‌تئاتر نشست نقد و بررسی آن با حضور عباس غفاری (میزبان) و مجید کیانیان (منتقد تئاتر) برگزار می‌شود.

نمایش «طلبکارها» محصولِ ۱۳۵۶ بود که در آن فرزانه تاییدی، منوچهر فرید و فرامرز صدیقی به ایفای نقش پرداختند.

به گزارش تئاتر آنلاین، نوزدهمین برنامه از سلسله جلسات نمایش فیلم تئاترهای شاخص با همکاری مشترک انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر و سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش فیلم تئاتر «یانیک» اختصاص دارد.

فیلم تئاتر «یانیک» (۲۰۲۳) به کارگردانی کوئنتین دوپو چهارشنبه ۳ مرداد ۱۴۰۳ ساعت ۱۷ در سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش در می‌آید.

پس از نمایش این فیلم تئاتر نشست نقد و بررسی آن با حضور عباس غفاری (میزبان) و رامتین شهبازی (استاد دانشگاه و منتقد تئاتر) برگزار می‌شود.

در فیلم تئاتر «یانیک» ماجرای یک نگهبان پارکینگ روایت می‌شود که به دیدن یک تئاتر بازاری و سرگرم‌کننده به نام «کوکو» رفته اما در وسط نمایش از مسخره بودن آن نمایش حوصله‌اش سر می‌رود. او نمایش را قطع کرده و شروع به انتقاد کردن از نمایشنامه می کند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی رویداد، هجدهمین برنامه از سلسله جلسات نمایش فیلم تئاترهای شاخص با همکاری مشترک انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر و سینماتک خانه هنرمندان ایران، چهارشنبه ۲۰ تیر ۱۴۰۳ به نمایش فیلم تئاتر «نیلوفر آبی» (۱۳۷۷) به نویسندگی و کارگردانی حمید امجد اختصاص داشت. پس از نمایش این فیلم تئاتر، نشست نقد و بررسی آن با حضور عباس غفاری میزبان، علیرضا نراقی منتقد تئاتر و حمید امجد نویسنده و کارگردان برگزار شد.

«نیلوفر آبی» سال ۱۳۷۷ به‌عنوان نخستین نمایش در تالار تازه‌ تاسیس سایه اجرا شد و مورد استقبال علاقه‌مندان تئاتر قرار گرفت. بهروز بقایی و پرستو گلستانی بازیگران این نمایش بودند و رضا کیانیان نیز به‌عنوان طراح صحنه در این نمایش همکاری داشت.

عباس غفاری در این نشست گفت: «نیلوفر آبی» در زمان خود، یکی از محبوب‌ترین‌ها و پرسروصداترین اجراها بوده و در زمینه متن، اجرا، کارگردانی، طراحی صحنه، بازیگری زن و مرد، و موسیقی جوایز بسیاری را از آن خود کرد. سالن سایه تئاتر شهر با این اجرا افتتاح شد و از این جهت نیز این نمایش در تاریخ تئاتر ایران اهمیت دارد.

حمید امجد، در ادامه این نشست بیان کرد: قول معروفی می‌گوید از بخت خوش تئاتر است که هر شب در هر اجرایی می‌میرد و فردا شب با اجرای تازه‌ای متولد می‌شود. منظور آن قول اشاره به این است که از نو اجرا شدن، نمایش را تازه می‌کند و بهتر از آن است که اجراها در کهنه و تکراری‌شدن شیوه و دریافت و امکاناتِ قدیمی‌شان دیده شوند.

علیرضا نراقی، در بخش بعدی این نشست یادآور شد: مشکلی که امروز در تئاتر ایران به چشم می‌خورد و در دهه‌های اخیر افزایش هم پیدا کرده است، فقدان نگاه تاریخی نسبت به تئاتر است و همینطور فقدان ثبت و آرشیو نمایش‌ها و اجراها. البته اگر گروه اجرایی تصمیم بگیرد که نمایش خود را ضبط کند، این اتفاق رخ می‌دهد اما در غیر این صورت فیلمی از اجرا باقی نخواهد ماند. زیرا هیچ جایی اقدام برای ثبت و ضبط و آرشیو نمایش‌ها را در دستور کار خود ندارد که امری نهادی است و برای تئاتر و استقرار آن ضرورت دارد. بودن چنین چیزی حتی با کیفیت نامناسب بهتر از این بی مسئولیتی و فقدان نگرشی تاریخی است که اینک در تئاتر ایران عادی شده است.

امجد در بخش دیگری از این نشست توضیح داد: امسال سی‌امین سال نگارش این نمایش است. متنش در سال ۷۳ نوشته و در سال ۷۵ منتشر شد. من از سال ۶۸ که یکی دو تئاتر کار کرده بودم تا ۷۶ امکان اجرا نداشتم. در آن فاصه هر متنی که برای اجرا ارائه می‌دادیم، بی‌جواب می‌ماند. ما اضافی بودیم و اصولاً کسی لازم نمی‌دید به ما جواب دهد. سال ۷۶ گفتند فضا عوض شده و بیایید کار کنید، و من نمایش «زارون» را به جشنواره فجر بردم. این نمایشی تقریباً آماده بود که پیش‌تر در سال ۷۳ برای اجرا تمرین کرده بودیم اما در آستانه اجرا توقیف شده بود. متن ساده و معصومانه‌ای داشت که یکی از شخصیت‌هایش زنی بود که در نمایش احتمال می‌رفت شغل مشکوکی داشته باشد! این در آن جشنواره مایه دردسر شد و نام نمایش را حتی از بولتن روزانه هم حذف کردند. اما در سال بعد و سال‌های بعد چنین موضوع و چنان شخصیت‌هایی (حتی با قطعی بودن شغل مشکوک!) در فیلم‌ها و تئاترها نمایش داده می‌شدند. به‌خاطر تجربه‌های قبلی، در سال ۷۷ من فکر نمی‌کردم که باز امکان اجرای نمایشی داشته باشم. تا این‌که چند ماه مانده به جشنواره سال ۷۷، آقایی با من تماس گرفت و گفت مرکز هنرهای نمایشی به ایشان پیشنهاد کرده متن «نیلوفر آبی» من را اجرا کند. من گفتم اگر امکان اجرای متنی از من وجود دارد، ترجیح می‌دهم خودم آن را روی صحنه ببرم و این‌طوری شد که آن را برای اجرا دست گرفتیم.

این کارگردان تئاتر در ادامه خاطره‌ای از روزهای دشوار تمرین برای اجرای نمایش «نیلوفر آبی» تعریف و بیان کرد: نهایتاً وقتی بهروز بقایی و پرستو گلستانی از سر کار تصویری‌ای که در شمال مشغولش بودند به تهران آمدند و تمرین را شروع کردیم کلاً هفت شبانه‌روز برای تمرین نمایش و رسیدن به اجرا زمان داشتیم. در یک زیرزمین برای تمرین مستقر شدیم و تقریباً تمام این هفت شبانه‌روز را کنار هم زندگی کردیم. بازیگران و بقیه‌ عوامل با فشار خیلی زیادی در آن زمستان سرد کار و حتی فداکاری کردند. (دوست پزشکی هر روز می‌آمد به آن‌ها آمپول ویتامین تزریق می‌کرد که مریض نشوند و از پا نیفتند!) تا به بازبینی و اجرا برسیم. چیزی که بر صحنه رفت عملاً هنوز شکل نهایی‌اش را پیدا نکرده بود، تمرینی در فرآیند شکل‌گیری بود که ابتدا در جشنواره و بلافاصله بعدش برای اجرای عمومی به صحنه پرتاب شد. مثل اغلب موارد در آن زمان فکر می‌کردیم که می‌توانیم‌ روزی برگردیم و کار را دوباره در شکل نهایی و کاملش اجرا کنیم. اما برای رسیدن به همان نتیجه هم فکر می‌کنم کاری که بازیگران و همکاران این نمایش کردند، در آن فشردگی و شرایط سخت و بودجه واقعاً ناچیز، نزدیک به معجزه بود.

امجد یادآور شد: کسانی که تجربه اجرای نمایش دارند می‌دانند که برای پیدا کردن احساس درست نقش معمولا از بازیگر خواسته می‌شود ابتدا احساساتش را حتی با درشت‌نمایی نشان بدهد و بیرون بریزد، بعد در ادامه روند تمرین از بازیگر خواسته می‌شود آن را درونی کند و به اندازه بروز بدهد. این کار نیازمند به زمان است که ما متاسفانه به‌خاطر پرتاب‌شدن به اجرا از آن بهره‌مند نبودیم. تا روز اجرا حتی دکوری هم نداشتیم که روی آن تمرین کنیم و این مهم بود چون تقریباً کل نمایش روی یک پلِ به‌عرض یک متر بازی می‌شد و بدون تمرین کافی امکان افتادن بازیگران وجود داشت. مجموعه شتاب‌ها به بازیگران فرصت نداد که روندِ یافتن و درونی‌کردن نقش‌ها را طی کنند و در آن شرایط واقعاً گناهی متوجه آن‌ها نبود، تنها چیزی که همه ما را واداشت در آن فشردگی و آن شرایط به ادامه کار فکر کنیم، نیروی عجیبی بود که انگار در هوای آن زمانه موج می‌زد، چون در سال ۷۷ یک چیز عجیب داشتیم که امروز تقریباً از یاد رفته که اسمش «امید» بود. نمی‌دانم اصلا امروز دیگر کسی به این صورت تئاتر (یا هر کار دیگری) می‌کند یا نه.

این کارگردان تئاتر و تلویزیون در پایان بیان کرد: امروز که با این‌همه لطف از این نمایش یاد می‌شود، اگر بخواهیم همان را اجرا کنیم، اصلا جایی برایش وجود ندارد. خواهند گفت چون در هر تالار هم‌زمان سه نمایش اجرا می‌شود نه برای این دکور و این میزانسن جا داریم نه ۲ ساعت و نیم برای اجرا وقت هست.

به گزارش تئاتر آنلاین، هجدهمین برنامه از سلسله جلسات نمایش فیلم تئاترهای شاخص با همکاری مشترک انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر و سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش فیلم تئاتر «نیلوفر آبی» اختصاص دارد.

فیلم تئاتر «نیلوفر آبی» (۱۳۷۷) به نویسندگی و کارگردانی حمید امجد چهارشنبه ۲۰ تیر ۱۴۰۳ ساعت ۱۷ در سینماتک خانه هنرمندان ایران به نمایش در می‌آید.

پس از نمایش این فیلم تئاتر نشست نقد و بررسی آن با حضور عباس غفاری (میزبان)، علیرضا نراقی (منتقد تئاتر) و حمید امجد (نویسنده و کارگردان) برگزار می‌شود.

«نیلوفر آبی» سال ۱۳۷۷ به‌عنوان نخستین نمایش در تالار تازه تاسیس سایه اجرا شد و مورد استقبال علاقه‌مندان تئاتر قرار گرفت. بهروز بقایی و پرستو گلستانی بازیگران این نمایش بودند و رضا کیانیان نیز به‌عنوان طراح صحنه در این نمایش همکاری داشت.

علاقه‌مندان برای حضور در این جلسه می‌توانند به سایت تیوال مراجعه کنند.

به گزارش تئاتر آنلاین، هفدهمین برنامه از سلسله جلسات نمایش فیلم تئاترهای شاخص با همکاری مشترک انجمن صنفی منتقدان، نویسندگان و پژوهشگران خانه تئاتر و سینماتک خانه هنرمندان ایران، چهارشنبه ۱۳ تیر ۱۴۰۳ به نمایش فیلم تئاتر «فرانکشتاین» (محصول ۲۰۱۱) به نویسندگی مری شرلی و کارگردانی دنی بویل اختصاص داشت.

پس از نمایش این فیلم تئاتر، نشست نقد و بررسی آن با حضور عباس غفاری (میزبان) و محمد نجاری (منتقد تئاتر) برگزار شد.

عباس غفاری در این نشست گفت: دنی بویل که کارگردانی این اثر را برعهده داشته است، تجربه کارگردانی در تئاتر و سینما را در کارنامه دارد و آثار موفقی را تولید کرده است. امروز فیلم تئاتر «فرانکشتاین» را از او دیدیم که امیدوارم از دیدنش لذت برده باشید.

محمد نجاری در ادامه این نشست گفت: بدون اغراق باید بگویم که ما امروز یکی از شاهکارهای تئاتر دنیا را دیدیم. به حاضران در این جلسه پیشنهاد می‌کنم که فیلم «بیچارگان» اثر لانتیموس را هم ببینند. زیرا این ۲ اثر می‌توانند هم را کامل کرده و باب تازه‌ای در این گونه علمی، تخیلی، اسطوره‌ای برای همه ما باز کنند و نگاه جدیدی از تئاتر و سینمای دنیا به روی ما بگشایند.

وی افزود: کارگردان این نمایش در ایران با فیلم «میلیونر زاغه نشین» شناخته می‌شود. این اثر برای صحنه از رمان مری شلی اقتباس شده است. در چاپ اول کتاب آن، نام نویسنده که یک بانو است، وجود ندارد و از چاپ دوم نام نویسنده به آن اضافه می‌شود. درباره آن می‌توان از دیدگاه نقد اسطوره‌ای و روانکاوی بسیار صحبت کرد. نمایشنامه اقتباسی این اثر در ایران منتشر شده و یک مرتبه توسط ایمان افشاریان روی صحنه رفته است.

این منتقد تئاتر در ادامه بیان کرد: در این اثر می‌توانیم، جدا از روانشناسی فرویدی که بحث عشق و معشوق است، یک قدم جلوتر بیاییم و بحث زهدان را از دیدگاه روانشناسی یونگی بررسی کنیم.

نجاری در بخش دیگری از این نشست به ارائه نقطه نظراتش درباره دیگر جزئیات فیلم تئاتر «فرانکشتاین» پرداخت.

به گزارش تئاتر آنلاین، تعطیلات نوروز فرصت مناسبی برای علاقه‌مندان به تئاتر است که به دیدن تعدادی از آثار نمایشی که به صورت فیلم-تئاتر در پلتفورم های نمایش فیلم عرضه شده‌اند، بنشینند. شاید برای عده‌ای دیدن فیلم یک نمایش به اندازه تماشای زنده آن اثر روی صحنه تئاتر جذابیت نداشته باشد اما تبدیل نمایش‌های اجرا شده به نسخه ویدئویی که چندسالی است باب شده و مورد استقبال نیز قرار می‌گیرد علاوه بر ماندگار کردن آن اثر نمایشی و لحظات نابی که هر شب روی صحنه خلق شده‌اند، می‌تواند برای کسانی که علاقه مند به دیدن دوباره آن نمایش هستند، یا اصلاً موفق به دیدن آن کار در زمان اجرای عمومی نشده و یا در شهرستان‌ها زندگی می‌کنند و نمی‌توانند همه نمایش‌های اجرا شده در مرکز تئاتر کشور را دنبال کنند، انتخاب جذابی است.

در همین راستا به روال سال‌های قبل در گزارش‌هایی جداگانه به معرفی فیلم تئاترهایی می‌پردازیم که در زمان اجرای عمومی مورد توجه قرار گرفتند و حتی فیلم تئاترهایشان نیز بعد از انتشار همچنان پرمخاطب هستند البته در این میان کودکان و نوجوانان را هم نباید فراموش کرد چون ایام نوروز فرصتی است تا آنها اوقات فراغت مناسبی در کنار خانواده‌هایشان داشته باشند و علاوه بر تفریح و سرگرمی‌های بیرون از منزل می‌توان آنها را به دیدن فیلم-تئاترهایی مناسب سن و سالشان دعوت کرد که کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در ایام نوروز به صورت رایگان در اختیارشان قرار می‌دهد.

دیدن فیلم-تئاتر «کلوچه دارچینی» به نویسندگی دیوید وود و کارگردانی مریم کاظمی که ۸ و ۹ فروردین ماه اکران آنلاین خواهد داشت یکی از گزینه‌هایی است که برای اوقات فراغت کودکان و نوجوانان در ایام تعطیلات پیشنهاد می‌شود.

مریم کاظمی یکی از چهره‌های شناخته شده تئاتر سات که از سال ۷۹ تمرکز خود را بر آموزش و اجرای نمایش‌های ویژه گروه سنی کودک و نوجوان قرار داده و «کلوچه دارچینی» یکی از نمایش‌های شناخته شده و محبوب این کارگردان نزد کودکان محسوب می‌شود.

ماجرای این نمایش زنده عروسکی در مورد کلوچه دارچینی تازه پخته شده در یک آشپزخانه است که طی ماجراهایی بسیار هیجان‌انگیز با ساکنان آشپزخانه آشنا می‌شود و…

نمایش «کلوچه دارچینی» نخستین بار اواخر سال ۹۲ در سالن بوستان مرکز تولید تئاتر و تئاتر عروسکی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان واقع در پارک لاله روی صحنه رفت و در سال ۱۳۹۸ این نمایش مجدداً در سینما تئاتر کانون پرورش فکری واقع در خیابان خالد اسلامبولی با ظرفیت ۳۰۰ نفر پذیرای مخاطبان بود.

«کلوچه دارچینی» براساس نمایشنامه‌ای به نام «مرد نون زنجبیلی» نوشته دیوید وود و ترجمه حسین فدایی‌حسین تولید شده است.

در توضیح این اجرا آمده است: این نمایش در ۲ پرده به روی صحنه می‌رود. مخاطب نمایش «کلوچه دارچینی» تمام اعضا خانواده هستند و کودکان از ۳ سال تا ۹۰ سال می‌توانند به تماشای این نمایش بنشینند.

«کلوچه دارچینی» در اولین اجرای خود با حضور زنده‌یاد حسین محب اهری روی صحنه رفت.

علاوه بر زنده یاد محب اهری، جواد زیتونی، مریم کاظمی، عرفان میدانلو، آنا نمکچیان، مهراد زمانی، مریم الهامیان، حسام کلانتری، پریسا فلاح زاده، نازنین صفا، شیما میرمهدی، عماد جاویدپور، سعید قره داغلی و حسین صفا دیگر بازیگران این اثر نمایشی هستند.

به گزارش تئاتر آنلاین، تعطیلات نوروز فرصت مناسبی برای علاقه‌مندان به تئاتر است که به دیدن تعدادی از آثار نمایشی که به صورت فیلم-تئاتر در پلتفورم های نمایش فیلم عرضه شده‌اند، بنشینند. شاید برای عده‌ای دیدن فیلم یک نمایش به اندازه تماشای زنده آن اثر روی صحنه تئاتر جذابیت نداشته باشد اما تبدیل نمایش‌های اجرا شده به نسخه ویدئویی که چندسالی است باب شده و مورد استقبال نیز قرار می‌گیرد علاوه بر ماندگار کردن آن اثر نمایشی و لحظات نابی که هر شب روی صحنه خلق شده‌اند، می‌تواند برای کسانی که علاقه مند به دیدن دوباره آن نمایش هستند، یا اصلاً موفق به دیدن آن کار در زمان اجرای عمومی نشده و یا در شهرستان‌ها زندگی می‌کنند و نمی‌توانند همه نمایش‌های اجرا شده در مرکز تئاتر کشور را دنبال کنند، انتخاب جذابی است.

در همین راستا به روال سال‌های قبل در گزارش‌هایی جداگانه به معرفی فیلم تئاترهایی می‌پردازیم که در زمان اجرای عمومی مورد توجه قرار گرفتند و حتی فیلم تئاترهایشان نیز بعد از انتشار همچنان پرمخاطب هستند البته در این میان کودکان و نوجوانان را هم نباید فراموش کرد چون ایام نوروز فرصتی است تا آنها اوقات فراغت مناسبی در کنار خانواده‌هایشان داشته باشند و علاوه بر تفریح و سرگرمی‌های بیرون از منزل می‌توان آنها را به دیدن فیلم-تئاترهایی مناسب سن و سالشان دعوت کرد که کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در ایام نوروز به صورت رایگان در اختیارشان قرار می‌دهد.

دیدن فیلم-تئاتر «کچل کفترباز» به نویسندگی نسرین خنجری و کارگردانی آزاده انصاری که ۱۰ و ۱۱ فروردین اکران آنلاین می‌شود یکی از گزینه‌هایی است که برای اوقات فراغت کودکان و نوجوانان در ایام تعطیلات پیشنهاد می‌شود.

این نمایش تلفیقی از اجرای بازیگران و تکنیک عروسکی است که نسرین خنجری با نگاهی آزاد به داستان قدیمی آذربایجانی «کچل کفترباز» آن را نوشته است.

داستان این نمایش درباره ۲ موجود جذاب و دوست داشتنی است که از دل قصه‌ها و افسانه‌ها بیرون آمده و با روایت و بازی، قصه آشنای «کچل کفترباز»، به دخترکی غمگین یاد می‌دهند که چگونه شادی را جایگزین غم و اندوه کند.

نمایش «کچل کفترباز» در بیست و ششمین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان به عنوان نمایش برگزیده بخش کودک معرفی شد و موفق به دریافت لوح تقدیر و جایزه بهترین کارگردانی، موسیقی، طراحی صحنه و بازیگری شد.

در نمایش عروسکی «کچل کفترباز» فرزین محدث، مینووش رحیمیان و مهرنوش شریعتی به عنوان بازیگر و بازی‌دهنده‌ی عروسک‌ها ایفای نقش می‌کنند.