: محمد قدس
: ابراهیم اثباتی
: مجید علی اسلام
: کامران خلج
: همراز بیان
: مهدی بوسلیک
: بهزاد اسحاقی، راحیل مرشدی
: رضا قاضیانی
: بهروز هداوند
: مریم نراقی
: علیرضا حسینی، فرید حسینی

: محمد قدس
: ابراهیم اثباتی
: مجید علی اسلام
: کامران خلج
: همراز بیان
: مهدی بوسلیک
: بهزاد اسحاقی، راحیل مرشدی
: رضا قاضیانی
: بهروز هداوند
: مریم نراقی
: علیرضا حسینی، فرید حسینی

به گزارش MrArt.ir، ساناز بیان نویسنده و کارگردان تئاتر درباره فعالیتهای اخیرش به مهر گفت: بعد از اجرای نمایش مستند «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» چند طرح و نمایشنامه در دست نگارش دارم، البته بیشتر مایلم یکی از طرح هایم را برای اجرا در جشنواره تئاتر فجر به صحنه ببرم که باز هم در حوزه تئاتر مستند روایت می شود.
وی افزود: هنوز عنوان قطعی این اثر نمایشی مشخص نیست اما معتقدم که کار متفاوتی خواهد شد. این نمایشنامه درباره چند شخصیت واقعی است و در حال حاضر در مرحله تحقیق و پژوهش قرار دارد. اصولا مرحله تحقیق رکن اصلی تئاترهای مستند محسوب می شود و بعد از این مرحله است که نگارش نمایشنامه راحتتر صورت می گیرد.
این کارگردان تئاتر در ادامه یادآور شد: مدتی است که در حال ترجمه کتاب «به سوی واقعیت» (تئاتر مستند از گذشته تا امروز) هستم که اثری جامع و کامل در ارتباط با تئاتر مستند است. این کتاب تالیف الیسون فورسایت و کریس مکسون است و از 15 فصل تشکیل شده است. کتاب «به سوی واقعیت» تئاتر مستند و اتفاقاتی را که در تئاتر معاصر اروپا در زمینه شکل گیری تئاتر مستند افتاده است، مورد بررسی قرار می دهد.
بیان در پایان صحبتهایش متذکر شد: متاسفانه درباره تئاتر مستند در ایران منابع بسیار اندکی موجود است و اطلاعات و مقاله های موجود بیشتر در حد ویکیپدیا هستند که از لحاظ علمی و آکادمیک نمی توانند منبع مناسبی به حساب بیایند. این کتاب برای علاقمندان به تئاتر مستند منابع بسیار خوبی است و من احساس کردم جای این کتاب در ایران خالی است.
ساناز بیان مهرماه 92 نمایش«عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» را با بازیگرانی چون بهاره رهنما، نسیم ادبی، فروغ قجابگلی و سهیلا صالحی در تالار شمس روی صحنه برده بود. بیان در حال حاضر به عنوان طراح لباس در نمایش«دولیتر در دولیتر صلح» به کارگردانی حمیدرضا آذرنگ که تا آخر خرداد ماه در تالار شمس روی صحنه است، حضور دارد.

تالار «شمس» سازمان کشورهای فارسی زبان از ۱۷ مهرماه ساعت ۱۹، میزبان نمایشی با روایت زندگی سه زن جنایتکار به کارگردانی ساناز بیان است.
به گزارش MrArt.ir، ساناز بیان نمایش «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» آماده اجرا کرده و این روزها مراحل تمرینشان را در تالار شمس میگذرانند.
حمیدرضا آذرنگ مشاور کارگردان است و تاکنون بازی بهاره رهنما، سهیلا صالحی و فروغ قجابگلی برای این نمایش قطعی شده است.
این گروه ۳۰ اجرا خواهند داشت که از ۱۷ مهرماه آغاز میشود و برخی از شبها تا پیش از ماه محرم با دو اجرای متوالی به صحنه میآیند.
«آنها میگویند ما زنها در خانه رها از مخاطره زیست میکنیم در حالی که آنها به جنگ میروند. نادانها! ترجیح میدهم سهبار در اولین صف جنگ ایستادگی کنم ولی یک بار فرزندی به دنیا نیاورم.»
نمایشنامه «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» که پیشتر با عنوان «مستند (Documentary)» اجرا شده است به زندگی سه زن جنایتکار ایرانی که مرتکب قتل شدهاند، میپردازد و از لحاظ نوع روایت و ساختار به نمایش مستند شبیه است.
مریم جلالیان دستیار کارگردان، احمد کچهچیان طراح صحنه، سهیلا صالحی طراح لباس و رضا حیدری طراح نور این نمایش هستند.
نمایش «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» با بازی بهاره رهنما، سهیلا صالحی و فروغ قجابگلی به صحنه میرود.
ساناز بیان نویسنده و کارگردان این نمایش به ایسنا، گفت: این نمایشنامه را با الهام از داستانهای واقعی و با نگاه استناد گونهای به نحوه پوشش اخبار حوادث در رسانهها و جراید، نوشتهام.
این هنرمند جوان توضیح داد: داستان نمایش درباره سه زن متهم به قتل است که از ماجراهای واقعی الهام گرفتهام، با این حال نمیتوانم این نمایش را تئاتری مستند به حساب بیاورم.
بیان با ارائه توضیحاتی درباره نگارش این متن افزود:اوایل سال 90 نگارش این نمایشنامه را آغاز کردم، اما در این دو سال تنها فرصتی که برای اجرای آن پیش آمد، کنفرانس زنان جهان در سوئد بود که تابستان 91 برگزار شد و در این کنفرانس 300 زن نمایشنامه نویس از سراسر دنیا حضور داشتند.
وی اضافه کرد: متن من هم در این کنفرانس پذیرفته شد و چند بازیگر سوئدی آن را نمایشنامه خوانی کردند.
این بازیگر ادامه داد: نوشتن این متن برایم تجربه تازهای بود، چون آن را با یک سری مواد دست دوم که همان اطلاعات جراید و رسانهها بودند نوشتم.
نمایش «عاملانه، عاشقانه، قاتلانه» نیمه دوم مهرماه در تالار «شمس» موسسه فارسی زبانان به صحنه میرود.
حمیدرضا آذرنگ مشاور کارگردان این نمایش و احمد کچهچیان طراح صحنه آن است. سهیلا صالحی طراحی لباس را برعهده دارد. رضا حیدری طراح نور و همراز بیان طراح پوستر و بروشور این اثر نمایشی است.
از جمله کارهای قبلی ساناز بیان میتوان به ترجمه و کارگردانی «خانه عروسک» نوشته هنریک ایبسن، کارگردانی نمایشنامه «مهاجران» و نمایشهای «ترانههایی برای سایه» و«خوابهای خاموشی» اشاره کرد.
این هنرمند جوان در کشورهای اسپانیا، هلند،بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، سوئد، نروژ و … اجرا داشته است.

نمایش “عامدانه، عاشقانه، قاتلانه” به کارگردانی ساناز بیان که به روایت زندگی سه زن جنایتکار می پردازد با بازی بهاره رهنما، شبنم فرشادجو، سهیلا صالحی و فروغ قجابگلی در موسسه فرهنگی هنری اکو روی صحنه میرود.
ساناز بیان درباره اجرای این اثر نمایشی به مهر گفت: قرار است نمایش “عامدانه، عاشقانه، قاتلانه” را از نیمه دوم مهر ماه در تالار شمس موسسه فرهنگی هنری اکو روی صحنه ببرم. این نمایش اثری زنانه است که بهاره رهنما، سهیلا صالحی، شبنم فرشادجو و فروغ قجابگلی بازیگران این نمایش هستند. حمیدرضا آذرنگ نیز به عنوان مشاور کارگردان در این کار حضور دارد.
وی افزود: نمایش “عامدانه، عاشقانه، قاتلانه” به زندگی سه زن جنایتکار ایرانی که مرتکب قتل شدهاند، میپردازد و از لحاظ نوع روایت و ساختار به نمایش مستند شبیه است. از هفته آینده نیز تمرینات جدیتر نمایش در موسسه اکو آغاز خواهد شد.
این کارگردان درباره تاثیرپذیری از وقایع اجتماعی برای نگارش نمایشنامه گفت: تعداد زیادی از هنرمندان برای اجرا یا نگارش یک متن از اتفاقات اجتماعی پیرامونشان تاثیر می گیرند. در واقع بیشتر خوراک اطلاعاتی من و امثال من نیز برای نگارش از نشریات و اتفاقاتی که در اجتماع می افتد ناشی می شود. به این شکل ما معمولا با واسطه با اتفاقاتی که در جامعه رخ می دهد روبرو می شویم و نگاه و دیدگاه متفاوتی نسبت به واقعه رخ داده پیدا می کنیم. نگارش نمایشنامه “عامدانه، عاشقانه، قاتلانه” نیز بر همین اساس و با توجه به اتفاقات اجتماعی شکل گرفته است.
بیان درباره زمان نگارش این نمایشنامه و تلاش برای اجرای عمومی آن توضیح داد: بهار 90 نگارش این نمایشنامه به پایان رسیده است. در واقع من حدود دو سال است که درگیر اجرای عمومی این نمایش هستم و نتوانستم به اجرای دیگری فکر کنم. متاسفانه شرایطی که در تئاتر وجود دارد سخت است چون با این شرایط یک هنرمند نمیتواند حرفش را در زمان مورد نظر بزند.
این کارگردان تئاتر در پایان یادآور شد: وقتی نتوانیم حرفمان را همان موقع که زمانش است بزنیم و باید مدت ها درگیر اجرای یک اثر نمایشی باشیم ذوق و شوق برای اجرای آثار دیگر در ما از بین میرود. یک هنرمند تا نتواند حرفش را به درستی بیان کند قادر نخواهد بود کار تازه ای را آغاز کند.
دیگر عوامل نمایش “عامدانه، عاشقانه، قاتلانه” عبارتند از طراح صحنه: بابک کچهچیان، طراح لباس: سهیلا صالحی، مهدی بوسلیک: دستیار کارگردان و همراز بیان طراح پوستر و بروشور.

ساناز بیان بازیگری که صحنه مربوط به او در نمایش «ترن» به طور کامل حذف شده است، گفت: حذف این اپیزود آنقدر غافلگیر کننده است که باور نکردنی است.
به گزارش MrArt.ir، این بازیگر تئاتر در گفت وگو با ایسنا، ادامه داد: اپیزودی که حذف شده، قصهای کاملا شرافتمندانه داشت و در تمام گروه ساعتها به این فکر میکردیم که کجای این قصه میتواند مشکل ساز باشد و هنوز هیچ یک به نتیجهای نرسیدهایم.
بیان حذف این اپیزود را مایه تعجب و تاسف دانست و افزود:هرچند نمیدانیم مشکل آن اپیزود چه بود اما به هر حال امیدواریم با حذف این بخش، مشکل اجرای نمایش حل شود.
وی در عین حال یادآور شد: به جز من و شهرام حقیقت دوست که نقشمان به صورت کامل حذف شده است، نقش دو بازیگر دیگر هم به حداقل رسیده و خیلی کوتاه شده است. البته در مرحله قبلی بازبینی هم نقش چند تن از بازیگران خانم نمایش بسیار کوتاه شد. اما خوشبختانه در گروه کسی به فکر کوتاهی یا بلندی نقشش نیست و در هر حال، همه ما کار گروهی را به حضور فردی ترجیح میدهیم.
ساناز بیان در بخش دیگری از سخنانش گفت: حالا که کمی از گروه فاصله گرفتهام و به ماجرا نگاه میکنم فرهنگ حذف کردن را درک نمیکنم اگر هر یک از ما بخواهیم آنچه را که برخلاف میل ما است حذف کنیم جامعه به کجا میرود. آیا میخواهیم فرهنگ نشنیدن حرف یکدیگر را به مردم مان بیاموزیم. آن هم درباره کاری که متعلق به شهدا است.
این بازیگر با اظهار تاسف فراوان از وضعیتی که برای نمایش «ترن» پیش آمده، تصریح کرد: چه کسی پاسخگوی توان و انرژی من و شهرام حقیقت دوست است که برای نقشهایمان چندین ماه زحمت کشیدیم و بابت این همه زخم که بر نمایشنامه حمیدرضا آذرنگ وارد شده است، متاسفم.
ساناز بیان در پایان صحبتش به ایسنا گفت: متعجبم از مسوولانی که با اینکه متن در اختیارشان بود جواب گروه را نمیدادند. در این وضعیت اولین چیزی که فراموش میشود وقت و انرژی انسانهایی است که صرف خلق یک اثر هنری میشود. غافل از اینکه آن افراد دیگر هرگز به آن سالها بر نمیگردند تا بتوانند همان خلاقیت را داشته باشند