برچسب: تئاتر شهر

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «۷۳۰ کیلومتر» به نویسندگی اشکان ‌آبگون و کارگردانی مشترک سیاوش ‌طاهری و اشکان ‌آبگون و تهیه‌کنندگی فرانک اسدی از جمعه پنجم مرداد ۱۴۰۳ ساعت ۱۹ در کارگاه نمایش تئاتر شهر روی صحنه می‌رود.

شقایق ‌سرسختی، مژده ‌عباسی، نیما ‌تبریزی، احمد ‌افشاری و اشکان ‌آبگون در این اثر نمایشی ایفای نقش می‌کنند.

در خلاصه این نمایش آمده است: «شده تا حالا بدون اینکه بخوای یه جایی باشی که به تو خیلی مربوط نیست؟ خوب این نمایش رو ببینی میشه.»

طراح صحنه: حمیدرضا ‌منجر، طراح لباس: هدیه ‌شکوهی، آهنگساز: حمید کریمی، طراح پوستر: خوارزم مدرس، دستیار کارگردان: لیلی تیموری، پویا فراهانی، آرنوشا بهزاد، گروه صحنه و لباس: یگانه حسینی، یلدا هریوندی، مائده رضوانی، آتنا موسوی، مهدیه رنجی، غزل شکوهی، مریم محرمی، عکاس: شقایق بهادری، ترلان سرسختی، پیام نیکخواه، تیزر و موشن: مصطفی فراهانی و روابط عمومی: علی ‌کیهانی دیگر عوامل این اثر نمایشی هستند.

علاقه‌مندان به تماشای این اثر نمایشی می‌توانند از طریق سایت گیشه تئاتر و تیوال بلیت تهیه کنند.

به گزارش تئاتر آنلاین، «لوپ» به نویسندگی و کارگردانی مهتاب وجدانی و تهیه‌کنندگی امیرموسی کاظمی، از سه‌شنبه دوم مرداد ساعت ۲۰ در سالن سایه تئاتر شهر روی صحنه می‌رود.

مرتضی کوهی، منصور عربی و مهشاد حجتی سه هنرمندی هستند که در «لوپ» ایفای نقش می‌کنند.

نمایش «لوپ» در نخستین جشنواره «هم‌آغاز» تئاتر شهر عنوان بهترین اثر از نگاه مخاطب را کسب کرد و پرامتیازترین نمایش این جشنواره بود.

«لوپ» تنها ۱۵ شب روی صحنه است و علاقه‌مندان جهت تهیه بلیت اجراهای محدود این نمایش می‌توانند به سایت‌های تیوال و گیشه تئاتر مراجعه کنند.

محمدجواد سیدی‌زاده کارگردان نمایش «در انتهای گلو» که این روزها در تالار قشقایی مجموعه تئاترشهر روی صحنه است با اشاره به محتوای انسانی و دغدغه‌مند این نمایش به تئاتر آنلاین گفت: پرداختن به مسئله انسانیت، فارغ از نژاد و رنگ و مذهب برای من اهمیت داشت. به شخصه در تلاش بودم تا نشان دهم انسان معاصر در جهان امروز با چه دغدغه‌هایی رو به رو است. شاید یکی از این دغدغه‌ها نفوذ به حریم شخصی انسان‌هاست. مسئله‌ای که خاص یک جغرافیا نیست بلکه در تمام کشورهای جهان با انواع حکومت‌ها دیده می‌شود.

وی ادامه داد: مسئله دیگر مسئله مهاجرت است که این روزها در جامعه ما به شدت ملموس و قابل توجه است مهاجرت و مهاجر بودگی، آزادی‌ها و مشکلاتش همواره موضوعاتی قابل بحث بوده و خواهد بود. اینکه آیا چیزی به نام آزادی در جایی وجود دارد؟ و اینکه برای رسیدن به آن باید از چه چیزهایی چشم پوشید؟ سوالاتی است که با تماشای این نمایش در ذهن مخاطبان مورد توجه قرار می‌گیرد.

این کارگردان با اشاره به مسئله زبان در این اثر نمایشی افزود: مسئله دیگری که شاید طیف کمتری از مخاطبان را درگیر می‌کند، مسئله زبان است. مسئله‌ای که برای نویسنده اثر مهم و قابل توجه بوده است. اینکه چگونه اغلب زبان‌ها در سایه جهانی‌سازی از بین می‌روند و از آن‌ها حتی سایه‌ای نیز باقی نمی‌ماند. البته این مسئله مهمی است و به نوعی در ادبیات تطبیقی جهان مورد توجه ادیبان و نویسندگان شرقی بالاخص نویسندگان هندی و عربی و … قرار گرفته است‌. مسئله‌ای که به نوعی نرم، دست به استعمار فرهنگی کشورهای جهان سوم می‌زند و غفلت از آن در آینده نزدیک ثمرات زیان باری خواهد داشت.

این کارگردان درباره چالش‌هایی که در روند اجرا با آن‌ها روبه‌رو است، گفت: خوشبختانه در کشور ما آنچه زیاد است، چالش تولید است، مخصوصا وقتی بخواهید کار هنری انجام دهید و این در هنری مثل تئاتر بیشتر موجب دلزدگی از ارائه اثر می‌شود. حفظ کردن یک گروه ۱۰ تا ۱۰۰ نفره با مشکلاتی همچون مشکلات مالی، کاری سخت و یا شاید بتوان گفت دیگر غیر ممکن است. گروه‌های تئاتری اغلب بدون هیچ پشتوانه‌ای در تلاش برای ارائه‌ محصولی فرهنگی هستند و متاسفانه در این راه نه تنها حمایت نمی‌شوند بلکه به نوعی مورد اذیت قرار می‌گیرند.

سیدی‌زاده در پایان با اشاره به ممیزی‌های بی‌مورد روی برخی از متون نمایشی عنوان کرد: مشخصا خانواده تئاتر که فرزند مشروع فرهنگ است به دنبال ابتذال نیست اما به شکلی با آن برخورد می‌شود که موجب برداشت دیگری می‌شود. ساده‌ترین مثال آن این است که شخصیت خوب حرف درست و شخصیت بد حرف نادرست می‌زند حال آنکه ما بیاییم و سخنان آنتاگونیست را ممیزی کنیم به نوعی هم به پروتاگونیست آسیب زده‌ایم و هم به پیشبرد پیرنگ داستان‌. این‌ها مواردی است که امیدواریم برای پیشبرد بهتر روند تولید یک اثر نمایشی تغییری در آن اعمال شود.

نمایش «در انتهای گلو» نوشته یوسف الگیندی با ترجمه‌ای از محمد نجار و نیکی نصیری به کارگردانی سیدمحمدجواد سیدی‌زاده تا ۷ مرداد ساعت ۱۸ در سالن قشقایی تئاتر شهر روی صحنه می‌رود. مرسده ‌افشار، علی ‌پیمان، امید ‌رهبر، علیرضا ‌شعاعی، امیربهادر ‌قرقانی بازیگران این اثر نمایشی هستند.

در خلاصه داستان این اثر آمده است: «اینا گزینه‌هاییه که داری یا بی گناهی که نمی‌تونی ثابتش کنی یا که گناهکاری در این صورت به نفعته که الان بهمون بگی چون در هر صورت ما خیلی زود می‌فهمیم، یا از مجرم بودن بی گناهی نمی‌دونستی داری وارد چه بازی خطرناکی می‌شی و خنگ بازی در آوردی که اونم ایرادی نداره می‌تونیم یه کاریش بکنیم.»

به گزارش تئاتر آنلاین، هومن زندی‌زاده نویسنده و منتقد تئاتر در یادداشتی به بررسی نمایش «روزهای بی‌باران» به کارگردانی سعید برجعلی پرداخت که از ۲۵ خرداد تا ۲۲ تیر در سالن سایه مجموعه تئاتر شهر روی صحنه رفت.

در این یادداشت آمده است:

«تصور کنید قرار است به زودی بمیرید و تنها یک راه چاره پیش روی شما قرار دارد: فراموشی. آیا حاضرید زنده بمانید، ولی پس از ۲۰، ۳۰، ۴۰، یا حتی ۷۰ سال زندگی، دیگر چیزی به یاد نیاورید؟ حتی اسم خودتان را؟ این همان پرسشی است که هر شب سعید برجعلی در میانه نمایش «روزهای بی‌باران» از مخاطبان خود می‌پرسد. وی و گروهش اما چندان منتظر پاسخ نمی‌مانند. نمی‌گذارند مخاطب بیش از دو-سه دقیقه به این پرسش بیندیشد. آنها نمایش را ادامه می‌دهند و چالش‌های کسی را که قرار است میان مرگ و فراموشی دست به انتخاب بزند با مخاطب سهیم می‌شوند.

«روزهای بی‌باران» روایت زندگی شخصیت‌هایی ملموس و معمولی است. پوریا (وحید منتظری) جهت معاینه نزد دوستش مهرداد (سعید برجعلی) که متخصص مغز و اعصاب است، می‌رود. مهرداد ابتدا از بیان حقیقت طفره می‌رود، اما بالاخره وی را از وجود تومور مغزی بدخیمی که به آن دچار است، مطلع می‌سازد. پوریای شوخ‌طبع و همسرش شبنم (فاطیما بهارمست) ویران می‌شوند. حالا تنها یک راه پیش روی آنها است: عمل جراحی به قیمت فراموشی و از-دست-رفتن گذشته پوریا؛ گذشته‌ای که بخش مهمی از آن وامدار سال‌ها رابطه عاشقانه او و شبنم بوده است. شاید برای همین است که شبنم خود را محق می‌داند که در این تصمیم مهم دخیل باشد. وی می‌خواهد به هر قیمتی که شده، همسرش را از چنگ مرگ درآورد. پوریا اما به درستی از عاقبت دردناک چنین تصمیمی آگاه است. وی بیش از هر کسی باید بهای چنین تصمیمی را بپردازد. برای همین انتظار دارد دیگران نظر او را محترم بشمارند.

داستان فرعی نمایش که چندان به آن پرداخته نمی‌شود، رابطه مهرداد و معشوقه‌اش باران است. پس از آخرین دیدار، هیچ خبری از باران نمی‌شود. تماس‌ها بی‌پاسخ می‌مانند و آنقدر بی‌خبری ادامه می‌یابد که مهرداد عطای رابطه را به لقایش بخشیده و به آلمان مهاجرت می‌کند. در کنار این داستان فرعی، داستان فرعی‌تری هم وجود دارد و آن مربوط به آوا (بهار قاسمی) خواهر مهرداد است. آوا که از همسرش جدا شده، به شمال کشور کوچ کرده و آنجا در عزلت روزگار می‌گذراند. داستان این خواهر و برادر هرچند در ظاهر کمکی به پیشبرد مضمون اصلی اثر نمی‌کند، اما در ساخت فضایی صمیمی و ملموس برای مخاطب، نقشی مؤثر ایفا می‌کند. علاوه بر این، ترس تنهایی و درد تنهایی آدم‌های نمایش را برجسته می‌کند، بی‌آنکه توی ذوق بزند.

امین بهروزی (نویسنده اثر) جسارت خود را در لحظه برملاشدن حقیقت نشان می‌دهد. در حالت معمول، بسیاری از نمایشنامه‌نویسان ما با رسیدن به چنین موقعیتی، نمایشنامه را پایان می‌دهند. اسمش را هم می‌گذارند «پایان باز»! در حالی که این رهاکردن است. ترس از کنش-و-واکنش‌ شخصیت‌ها است. بهروزی اما هم حقیقت را بر زبان مهرداد جاری می‌کند، هم واکنش پوریا و شبنم را نشان می‌دهد، و هم سرانجامِ آنها را به تصویر می‌کشد. در انتهای اثر، مهرداد را می‌بینیم که پس از بیست سال به روایت سرگذشت شخصیت‌ها می‌پردازد. باران در تصادفی کشته شده و برای همین تماس‌های او را بی‌پایان می‌گذاشته. پوریا مرگ را به فراموشی ترجیح داده است و مهرداد نیز به آلمان مهاجرت کرده و تشکیل خانواده‌ داده است.

علاوه بر جسارت و مهارت بهروزی در خلق اثری با آغاز و میانه و پایانی مشخص، شیوه دیالوگ‌نویسی و شخصیت‌پردازی نیز قابل‌تأمل است. گفت‌وگوهای ساده و روان شخصیت‌ها، امکان همدلی مخاطب و درگیری ذهنی او با کشمکش‌های درونی و بیرونی شخصیت‌ها را فراهم آورده است. با وجود روزمرگی حاکم بر روابط و گفت‌وگوها، چیزی اضافه نیست. تمام این روزمرگی‌ها، ارجاعات پوریا به مسابقات فوتبال، شوخی‌ها و درنگ‌ها و درددل‌ها، مجموعه‌ای را تشکیل داده‌اند که به همدلی بیشتر مخاطب می‌انجامد. تمهید راوی-بازیگر که مهرداد به ایفای آن می‌پردازد، به تعامل بیشتر با تماشاگران منتهی می‌شود؛ تو گویی آنها نیز باید در تصمیم پوریا دخیل باشند.

فضاسازی نویسنده با کارگردانی سعید برجعلی و بازی روان بازیگران به عینیت درمی‌آید. استفاده از تنها دو صندلی و نمایش روزمرگی بر پرده‌ای در انتهای سالن، فضا را مهیا کرده تا مخاطبان هرچه بیشتر درگیر خودِ شخصیت‌ها و داستان شوند. پرده انتهایی، از رشته‌هایی سفیدرنگ تشکیل شده و می‌تواند استعاره‌ای باشد از وضعیت لرزان تمام آدم‌هایی که بر آن جان می‌گیرند. برخلاف تصور رایج، صحنه‌های شلوغ و پر زرق و برق لزوماً به کمک گروه اجرایی نمی‌آیند؛ صحنه نمایش باید به حد نیاز آراسته شود. آرایش غلیظ تناسبی با روایت‌های خودمانی شخصیت‌های «روزهای بی‌باران» ندارد و کارگردان به درستی در چنین دامی فرو نمی‌افتد. اهمیت تلاش برجعلی در مقام بازیگر-کارگردان اثر، عبور از همین دام‌ها است. او حضورش را در هیچ برهه‌ای از نمایش فریاد نمی‌زند و به همین سیاق، گروه بازیگران را نیز هدایت کرده است. هرچند سطح بازی او به پای بهارمست و منتظری نرسیده، اما همچنان یکدستی اثر حفظ شده است.

در این روزگار که اغلب نمایش‌ها فاقد پیوندی معنادار با زیست آدم‌های جامعه هستند، «روزهای بی‌باران» تن به کلیشه‌ها نمی‌دهد. در اینجا خبری از مضمون دستمالی‌شده «خیانت»، ایرانیزه‌کردن آثار غیربومی، استفاده نابجا از اصطلاحات بیگانه و حتی تعریف و تعارفاتِ پایان نمایش نیست. مخاطب به چالش کشیده می‌شود و با پرسش تالار نمایش را ترک می‌کند. کارگردان از تماشاگران نمی‌خواهد روی صندلی بنشینند تا از فلان «تماشاگرِ ویژه» تقدیر-و-تشکر کند که «لطف کردید ما را به تماشا نشستید»! گروه اجرایی با در نظر داشتن همین جزئیات است که خود را از جریانات رایج در تئاتر بی‌برگ و ریشه این روزها متمایز می‌کند.»

عکس از رضا جاویدی است.

تئاتر آنلاین، گروه استان‌ها: طی روزهای اخیر احسان آهنگر مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی مازندران طی حکمی هادی اصغری از فعالان عرصه فرهنگ و هنر را به‌عنوان دبیر سی و ششمین جشنواره تئاتر استان منصوب کرد.

هادی اصغری بیش از ۲۰ سال سابقه فعالیت در عرصه‌های هنری به عنوان نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر و تلویزیون داشته و به‌عنوان مربی و مدرس دوره‌های کارگردانی و بازیگری در مجموعه‌های فرهنگی هنری و آموزشگاه‌های خصوصی مشغول فعالیت است. به همین بهانه با او هم کلام شدیم:

– خودتان را معرفی کنید؟

هادی اصغری هستم، نویسنده، کارگردان و بازیگر تئاتر هستم که تئاتر را از سال ۷۶ با نمایش زنگوله دار و به کارگردان محمد اکبری شروع کردم، اما به صورت جدی از سال ۸۰ با دوست خوبم اردشیر تیموری وارد این حوزه شدم. در رشته لیسانس برق قدرت و فوق لیسانس مدیریت تحصیل کردم.

– در حوزه تئاتر چه آموزش‌هایی دیدید؟

دوره‌های آموزشی تخصصی بازیگری و کارگردانی زیر نظر اساتید در تهران گذراندم.

-نظرتان در مورد دبیری جشنواره تئاتر چیست؟

فرصتی است که داده شده و اصطلاحاً باید این بار را به خوبی به مقصد رساند.

– فکر می‌کنید چقدر می‌توانید موفق باشید؟

با امید به خدا و با حمایت دوستان هنرمند موفقیت در دسترس است.

– چه اهداف و برنامه‌ای برای جشنواره امسال دارید؟

اهداف و سیاست جشنواره که توسط مرکز هنرهای نمایشی تعیین شده و ما مکلف به اجرا هستیم، مهم شیوه برگزاری در حوزه ساختاری و روش و منش ما در برخورد با محتواست که به جشنواره شکل و معنا می‌دهد

– اولین گام شما در برگزاری جشنواره چیست؟

دعوت از همه هنرمندان استان جهت مشارکت در تولید نمایش، حضور و برگزاری هرچه با شکوه تر جشنواره سی و ششم

– بزرگترین معضل پیش روی شما در برگزاری جشنواره چیست؟

نا امیدی و بی اعتمادی هنرمند

– شما به عنوان یک هنرمند با سابقه در عرصه تئاتر، بزرگترین معضل و مشکل تئاتر کشور را چه می‌دانید؟

اقتصاد تئاتر و دولتی بودن مهم‌ترین مشکل تئاتر است، نباید دست تئاتر در جیب دولت باشد و فقط دولت باید سیاست کلان رو اعلان کند، زیرساخت لازم رو آماده کند و نظارت بر تولید داشته باشد

– اگر مسئولیتی در حوزه تئاتر کشور داشته باشید چه کاری انجام می‌دهید؟

اول اینکه تلاش می‌کنم تا از طریق نمایندگان مجلس، طرحی را پیشنهاد بدهم و قانونی را وضع کنم تا شرکت‌های خصوصی مجاب به سرمایه گذاری و حمایت از تولیدات آثار هنری در همه حوزه‌های هنر شوند و ایجاد منافع مشترک شود. دوم اینکه تئاتر و از ابتدایی تا مقطع متوسطه وارد مدارس می‌کنم و زنگ تئاتر ایجاد می‌کنم

– تئاتر اینقدر مهم هست؟

بله، نیاز امروز جامعه و خانواده است

– صحبت با هنرمندان؟

اتحاد، انسجام، همدلی، وحدت، محبت و مهربانی، راهگشا در به دست آوردن موفقیت هاست.

آتیه جاوید بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون که این روزها با نمایش «خیلی زود عادت می‌کنیم» به کارگردانی پرستو کرمی در کارگاه نمایش تئاترشهر روی صحنه است درباره دلایل حضورش در این اثر به تئاتر آنلاین گفت: اینکه نقشی متفاوت را که با دیگر نقش‌هایی که قبلا بازی کرده ام فرق داشته باشد، ایفا کنم، بزرگ‌ترین دلیل حضورم روی صحنه و جلوی قاب تصویر است. نقشی که من را از خودم جدا کند و باعث شود برای خلق شخصیت و کاراکتر تحقیق کنم. نقش دریا در نمایش «خیلی زود عادت می‌کنیم» نیز این شاخصه‌ها را داشت.

وی با اشاره به محتوای نمایش «خیلی زود عادت می‌کنیم» ادامه داد: اصولا هرکاری و هر چیزی که تبدیل به عادت شود پیامدهای ناگواری دارد و اینجاست که اهمیت تلاش برای پرهیز از تبدیل رفتارهای ما به عادت به چشم می‌آید. به همین دلیل در این نمایش بر این موضوع تاکید داریم.

به گفته این بازیگر، هر نقشی که توسط بازیگر برای اولین بار در صحنه خلق می‌شود، زایشی جدید از دریچه نگاه او به جهانی تازه است که تماشاگر می‌تواند با این آفرینش جدید همذات‌پنداری کرده و خالق آن را تشویق کند یا نکند.

جاوید یادآور شد: تنها عشق است که به نقش جان می‌دهد و در واقع عشق به تئاتر است که خاموش نمی‌شود و قطعا مطالعه، تجربه، ممارست، آگاهی و فروتنی در این مسیر لازم و ضروری است.

وی با اشاره به ذائقه مخاطبان تئاتر بیان کرد: ذائقه تماشاگر همواره به دلیل شرایط موجود در هر جامعه تغییر می‌کند که در بعضی اوقات قابل تحسین و در بعضی اوقات نیز قابل درک نیست.

این بازیگر در پایان صحبت هایش یادآور شد: «خیلی زود عادت می‌کنیم» سخت‌ترین اجرای زندگی من است. من در طول روند تمرین این اجرا پدرم را از دست دادم با این وجود همچنان با داغی که بر دل و جان دارم؛ هرشب عاشقانه روی صحنه زندگی می‌کنم.

در خلاصه داستان نمایش آمده است: در مجاورت منزل زوج جوانی که خانه‌یشان به تازگی بازسازی شده، زوج پیمانکار دیگری مشغول گودبرداری و ساختمان‌سازی در همسایگی آنها هستند. در اثر سر و صدا و لرزش دیوارها، زوج پیمانکار برای وارسی خسارت احتمالی پایشان به خانه باز می‌شود.

مسعود خواجه‌وند، آساره هداوند، هوشمند هنرکار و آتیه جاوید بازیگرانی هستند که در این نمایش که تا ۲۲ تیر روی صحنه است به ایفای نقش می‌پردازند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از دفتر رسانه اداره کل هنرهای نمایشی، حمید نیلی مدیرکل هنرهای نمایشی گفت: از شامگاه یکشنبه ۱۷ تیر ماه اداره مجموعه تئاتر شهر را برعهده گرفتم و در زمان مناسب هم مدیر جدید این مجموعه معرفی خواهد شد. در تلاش هستیم تا آن زمان خللی در مدیریت این مجموعه به وجود نیاید.

مدیرکل هنرهای نمایشی درباره وضعیت جدول اجراهای تئاترشهر در سال جاری عنوان کرد: در حال بررسی جدول ارائه شده از سوی مدیریت سابق تئاترشهر هستیم. امیدوارم بتوانیم برخی از تقاضاهای به حق هنرمندان شریف تئاتر در یکی دو سال اخیر را پیگیری کنیم و پاسخگوی مطالبات هنرمندان‌ راستین این حوزه باشیم.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از دفتر رسانه اداره‌کل هنرهای نمایشی، آمار فروش ماهانه و تعداد تماشاگران نمایش‌های مجموعه تئاترشهر، تالار هنر و همچنین تماشاخانه سنگلج (با احتساب بلیت تمام‌بها، نیم‌بها، تخفیف‌دار و مهمان) تا پایان روز جمعه ۱۵ تیر ۱۴۰۳ اعلام شد.

نمایش «گالیله» به کارگردانی شهاب‌الدین حسین‌پور که از ۲۹ فروردین در تالار اصلی با ظرفیت ۵۷۹ مخاطب و قیمت بلیت ۳۰۰ هزار تومان اجرای خود را آغاز کرده است، با مجموع ۵۰ اجرا و میزبانی از ۱۹ هزار و ۹۴۰ مخاطب توانست به فروشی معادل ۴ میلیارد و ۸۰۴ میلیون و ۴۸۰ هزار تومان دست پیدا کند.

نمایش «توو» به کارگردانی محمدمتین اوجانی که اجرای خود را از ۷ خرداد در تالار چهارسو، با ظرفیت ۱۳۲ نفر و قیمت بلیت ۱۷۰ هزار تومان آغاز کرده است، با مجموع ۲۳ اجرا و میزبانی از ۱۴۴۲ مخاطب توانست به فروشی معادل ۲۰۶ میلیون و ۲۱۰ هزار تومان دست پیدا کند.

نمایش «ناگفته های هشت سال زنانگی» به کارگردانی سمیه آباده نیز که اجرای خود را از ۲۴ خرداد در تالار قشقایی ساعت ۱۸:۱۵ با ظرفیت ۹۶ نفر و قیمت بلیت ۱۶۰ هزار تومان آغاز کرده است، با ۱۴ اجرا و میزبانی از ۷۱۲ مخاطب به فروشی معادل ۸۳ میلیون و ۲۹۶ هزار تومان دست پیدا کرد.

نمایش «خورشت خون» به کارگردانی مرتضا امینی‌پور به‌ عنوان اجرای دوم تالار قشقایی که از جمعه ۲۵ خرداد اجرای خود را روی صحنه برد با قیمت بلیت ۱۷۰ هزار تومان، میزبان ۸۰۲ مخاطب بود و به فروشی معادل ۱۰۵ میلیون ۷۲۳ هزار تومان رسید.

نمایش «پوده خواران» به کارگردانی امیر شفیعی که از ۲۹ خرداد در تالار سایه با ظرفیت ۷۲ نفر و قیمت بلیت ۱۴۰ هزار تومان اجرای خود را آغاز کرده است،‌ توانست با مجموع ۱۵ اجرا و میزبانی از ۳۳۷ مخاطب به فروشی معادل ۲۶ میلیون و ۱۲۴ هزار تومان دست پیدا کند.

در تماشاخانه سنگلج، نمایش «مبارک و خاتون پرده‌نشین» به کارگردانی علی طربی که از ۲۱ خرداد به صحنه رفته است؛ با ۲۲ اجرا در مجموع، میزبان ۲۴۳۳ تماشاگر بوده است. این نمایش با بلیت ۱۲۰ هزار تومانی و ظرفیت سالن۲۳۶ نفری، مبلغ ۱۰۳ میلیون و ۳۱۶ هزار تومان فروش داشت و به اجرای خود خاتمه داد.

در تالار هنر، نمایش «بچه‌گرگ استثنایی» به کارگردانی متین حسنی‌پور که از ۱۶ خرداد‎ ۱۴۰۳ در سالنی با ظرفیت ۲۴۴ نفری به صحنه رفته است؛ با ۲۵ اجرا و قیمت بلیت ۱۱۰ هزار تومان، توانست ۲ هزار و ۹۶۲ تماشاگر را جلب کند و با فروش ۲۳۸ میلیون و ۳۴۸ هزار تومان به اجرای خود خاتمه دهد.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «گورکن» که از ۱۶ خرداد در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه رفته و قرار بود ۱۵ تیر به نمایش خود پایان دهد، با استقبال مخاطبان، به مدت چهار روز تا ۱۹ تیر تمدید شد.

«گورکن» به نویسندگی و کارگردانی علی‌محمد کاظم‌نیا و تهیه‌کنندگی علی جبارزاده است و بهرام ابراهیمی، حسن نوری و دانیال ابراهیمی بازیگران نمایش هستند.

«گورکن» روایتی از داستان‌گویی گورکن باسابقه‌ای است که زندگی‌اش را برای جوانی که به تازگی با او همکار شده، تعریف می‌کند. وی با طنزی تلخ به موقعیت انسان‌هایی مانند گورکن‌ها و گورخواب‌ها، با تمام رویاها و تلاش‌های‌شان می‌پردازد. کاراکتر دیگری که گورخواب است در بخش‌هایی وارد بازی شده و مکمل روایت‌ها است.

عوامل این نمایش عبارتند از آرش ‌دادگر مشاور کارگردان، سعید ‌فاضلی مجری طرح، معصومه حسن پور دستیار کارگردان، جیران شکری دستیار دوم، مستانه ایثار منشی صحنه، امیر ‌مهراد آهنگساز، سارا صافی طراح لباس، آرش ‌دادگر طراح نور و صحنه، کوشا ‌صباغی عکاس، سجاد ‌داغستانی طراح گرافیک، مریم ‌رودبارانی مدیر تبلیغات.

همچنین نمایش «خیلی زود عادت می‌کنیم» به نویسندگی وحید جباری با کارگردانی پرستو کرمی پس از ۱۵ اجرا برای ۶ شب دیگر در کارگاه نمایش تئاترشهر ماندگار شد.

این نمایش درامی خانوادگی اجتماعی است که قرار بود از ۲۹ خرداد تا ۱۵ تیر روی صحنه باشد ولی با توجه به استقبال تماشاگران به مدت ۶ شب و تا ۲۲ تیر اجرا می‌شود.

مسعود خواجه‌وند، آساره هداوند، هوشمند هنرکار و آتیه جاوید بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

در خلاصه داستان این اثر آمده است: در مجاورت منزل زوج جوانی که خانه‌شان به تازگی بازسازی شده، زوج پیمانکار دیگری مشغول گودبرداری و ساختمان‌سازی در همسایگی آنها هستند. در اثر سر و صدا و لرزش دیوارها، زوج پیمانکار برای وارسی خسارت احتمالی پایشان به خانه باز می‌شود.

دیگر عوامل این نمایش عبارتند از وحید لاری طراح‌صحنه و لباس، محمد فرشته‌نژاد افکت و موسیقی، مهران ذاغری طراح نور، شقایق برهمتی طراح گریم، پگاه حسینی طراح پوستر و بروشور، فخری سلیمی، فریدون رحیمی گروه کارگردانی، فروغ لسانی منشی صحنه، علی‌اکبر اعتمادمقدم پخش موسیقی و افکت، محمد موسوی مدیر صحنه، گلاره اکبری و عرفان سیف اللهی دستیاران صحنه، نگار امیری مدیر روابط عمومی، میلاد آزادی و سینما آفیس بامدیریت پیمان طالبیان ساخت تیزر، حدیث اسماعیلی تصویربردار پشت صحنه، خسرو اردشیری، سحر کاوه، امیرحسین شهری عکاسان.

نمایش‌ «روزهای بی‌باران» به کارگردانی سعید برجعلی و با بازی سعید ‌برجعلی، فاطیما ‌بهارمست، بهار ‌قاسمی، وحید ‌منتظری نیز در سالن سایه مجموعه تئاتر شهر تا جمعه ۲۲ تیر ماه تمدید و در ۲ اجرا در ساعت‌های ۱۹ و ۲۰:۳۰ روی صحنه می‌رود.

در خلاصه این نمایش آمده است «روزهای بی‌باران، عاشقانه‌ای درباره انتخاب، درباره جای خالی آدم‌ها و درباره دوکلمه‌ای که سرنوشت ما را رقم می‌زند.»

سایر عوامل نمایش عبارتند از مشاور فنی صحنه: حسین طاهر بخش، مشاور هنری: محمدرضا رمضانی، ویدئو آرت: شهاب مهربان، آهنگساز: پویا ‌نوروزی، تایپوگرافی‌: علی علوی، موشن‌گرافی: حسین رحیمیان‌مجد، عکس، گرافیک: آرش رمضانیان، طراح نور: رضا ‌خضرایی، مدیر صحنه: محمد ‌شاه‌جمالی، منشی صحنه: مهدیه ‌حدادی، دستیار کارگردان: حسن ‌توکلی، سهیل محمدی، تصویربردار، ساخت تیزر: مصطفی قصابی، عکاس: امیرعلی ‌سیدجلالی، مشاور رسانه‌ای: علی ‌کیهانی.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «گورکن» که از ۱۶ خرداد در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه رفته و قرار بود ۱۵ تیر به نمایش خود پایان دهد، با استقبال مخاطبان، به مدت چهار روز تا ۱۹ تیر تمدید شد.

«گورکن» به نویسندگی و کارگردانی علی‌محمد کاظم‌نیا و تهیه‌کنندگی علی جبارزاده است و بهرام ابراهیمی، حسن نوری و دانیال ابراهیمی بازیگران نمایش هستند.

«گورکن» روایتی از داستان‌گویی گورکن باسابقه‌ای است که زندگی‌اش را برای جوانی که به تازگی با او همکار شده، تعریف می‌کند. وی با طنزی تلخ به موقعیت انسان‌هایی مانند گورکن‌ها و گورخواب‌ها، با تمام رویاها و تلاش‌های‌شان می‌پردازد. کاراکتر دیگری که گورخواب است در بخش‌هایی وارد بازی شده و مکمل روایت‌ها است.

عوامل این نمایش عبارتند از آرش ‌دادگر مشاور کارگردان، سعید ‌فاضلی مجری طرح، معصومه حسن پور دستیار کارگردان، جیران شکری دستیار دوم، مستانه ایثار منشی صحنه، امیر ‌مهراد آهنگساز، سارا صافی طراح لباس، آرش ‌دادگر طراح نور و صحنه، کوشا ‌صباغی عکاس، سجاد ‌داغستانی طراح گرافیک، مریم ‌رودبارانی مدیر تبلیغات.

همچنین نمایش «خیلی زود عادت می‌کنیم» به نویسندگی وحید جباری با کارگردانی پرستو کرمی پس از ۱۵ اجرا برای ۶ شب دیگر در کارگاه نمایش تئاترشهر ماندگار شد.

این نمایش درامی خانوادگی اجتماعی است که قرار بود از ۲۹ خرداد تا ۱۵ تیر روی صحنه باشد ولی با توجه به استقبال تماشاگران به مدت ۶ شب و تا ۲۲ تیر اجرا می‌شود.

مسعود خواجه‌وند، آساره هداوند، هوشمند هنرکار و آتیه جاوید بازیگرانی هستند که در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

در خلاصه داستان این اثر آمده است: در مجاورت منزل زوج جوانی که خانه‌شان به تازگی بازسازی شده، زوج پیمانکار دیگری مشغول گودبرداری و ساختمان‌سازی در همسایگی آنها هستند. در اثر سر و صدا و لرزش دیوارها، زوج پیمانکار برای وارسی خسارت احتمالی پایشان به خانه باز می‌شود.

دیگر عوامل این نمایش عبارتند از وحید لاری طراح‌صحنه و لباس، محمد فرشته‌نژاد افکت و موسیقی، مهران ذاغری طراح نور، شقایق برهمتی طراح گریم، پگاه حسینی طراح پوستر و بروشور، فخری سلیمی، فریدون رحیمی گروه کارگردانی، فروغ لسانی منشی صحنه، علی‌اکبر اعتمادمقدم پخش موسیقی و افکت، محمد موسوی مدیر صحنه، گلاره اکبری و عرفان سیف اللهی دستیاران صحنه، نگار امیری مدیر روابط عمومی، میلاد آزادی و سینما آفیس بامدیریت پیمان طالبیان ساخت تیزر، حدیث اسماعیلی تصویربردار پشت صحنه، خسرو اردشیری، سحر کاوه، امیرحسین شهری عکاسان.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از مدیر رسانه پروژه، نمایش «در انتهای گلو» به نویسندگی یوسف الگیندی با ترجمه اسماعیل نجار و نیکی نصیری با کارگردانی سیدمحمدجواد سیدی‌زاده از چهاردهم تا سی‌ویکم تیر ساعت ۱۸ در سالن قشقایی تئاتر شهر روی صحنه می‌رود.

در خلاصه داستان این اثر آمده است: «اینا گزینه‌هاییه که داری یا بی گناهی که نمی‌تونی ثابتش کنی یا که گناهکاری در این صورت به نفعته که الان بهمون بگی چون در هر صورت ما خیلی زود می‌فهمیم، یا از مجرم بودن بی گناهی نمی‌دونستی داری وارد چه بازی خطرناکی می‌شی و خنگ بازی در آوردی که اونم ایرادی نداره می‌تونیم یه کاریش بکنیم.»

مرسده افشار، علی پیمان، امید رهبر، علیرضا شعاعی و امیربهادر قرقانی بازیگران این نمایش به ترتیب حروف الفبا هستند.

دیگر عوامل این اثر نمایشی عبارتند از دستیار کارگردان: مریم امیرپور، عماد محبی و زینب عباسی، طراح صحنه: سعید یزدانی، طراح نور: رضا خضرایی، طراح لباس: مهرناز عباسی، آهنگساز: بابک کیوانی، طراح گرافیک: فاطمه عرب، مدیر تبلیغات و رسانه: نگار امیری، برنامه‌ریز: میرم امیرپور، بازیگردان: عمادالدین محبی، مدیر صحنه: محمد ضخیمی، عکاس: الهام محمدی‌نظر و فاطمه عرب، ساخت تیزر: محمدعلی منصوریان، ساخت دکور: غلامرضا عربی، عباس شوقی، امید سرلک و احمدرضا عربی (دکوراسیون ناوک).

علاقه‌مندان می‌توانند برای تهیه بلیت این نمایش به سایت تیوال مراجعه کنند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط‌عمومی پروژه، نمایش «چاپلین» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی مهران رنج‌بر و تهیه‌کنندگی بهزاد ‌مرادنژاد از ۳۱ تیر ۱۴۰۳ در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر به‌عنوان پرتره‌ای از زندگی چارلی چاپلین روی صحنه می‌رود.

مهران رنج‌بر کارگردان این اثر نمایشی نیز تاکنون پرتره‌های «استیو جابز»، «مارلون براندو»، «مارادونا» و «چه» (ارنستو چگوارا) را به صحنه برده است.

بهزاد خلج به‌ عنوان اولین بازیگر این پروژه نمایشی معرفی شد که همراه با وی، محمد ‌موحدنیا، بی‌تا ‌عزیز، مرتضی درویش‌زاده، افشین ‌واعظی، آبان ‌زارعی، میثم یوسفی، سونیا ‌سرلک، احسان ‌صاحبدادی، نریمان ‌حیدری، فربد ‌تاجیک، محدثه ‌دانش، یگانه ‌رادبخش، فائزه ‌وفائی، سارا ‌زجاجی و امیر ‌عقیلی در سالن اصلی تئاتر شهر به ایفای نقش می‌پردازند.

در خلاصه داستان این نمایش آمده است: «جهان برزخ است و چارلی چاپلین به عنوان شخصی که در سینمای صامت در قامت دفاع از مردم قرار گرفته مقابل زورگویی‌های ادولف هیتلر می‌ایستد و تنها راه نجات بشریت را مردم‌سالاری می‌داند.»

مجری طرح: محمد ‌موحدنیا، مشاور پروژه: سارا میرشمسی، او: علیرضا ‌عبدالکریمی، طراح صحنه: مهران رنج‌بر، طراح نور: رضا ‌خضرایی، طراح لباس: مقدی ‌شامیریان، دستیار کارگردان: مرتضی ‌بیگی، مدیر تولید: دانیال ‌یعقوبی، منشی صحنه: پرتو ‌جغتایی، مدیر صحنه: وحید ‌جلیلوند، تدارکات: علی مظهری، ساخت دکور: حسین طاهربخش، مهندس صدا: روزبه ‌کمالی، ساخت تیزر: امید میرزایی، ساخت موشن: حامد اشعری، عکاس: مهرنوش لک، طراح پوستر، بروشور، لوگو: محمد ‌موحدنیا، مدیر تبلیغات: امیر ‌قالیچی، روابط عمومی: علی ‌کیهانی، دیگر عواملی هستند که مهران رنج‌بر را در این پروژه همراهی می‌کنند.

پیش‌فروش بلیت‌های این اثر نمایشی در سایت تیوال آغاز شد.