







تیم تولید و اجرای نمایش «هری پاتر و بچه نفرین شده» اعلام کرد که این اثر را در بهار سال ۲۰۱۸ در تئاتر برادوی آمریکا روی صحنه خواهد برد.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، نمایش ۲ قسمتی «هری پاتر و بچه نفرین شده» که بر اساس آخرین کتاب جی کی رولینگ تولید و ساخته شده و رکورددار جوایز معتبر «اولیویه» انگلستان است، در تئاتر برادوی ایالات متحده آمریکا نیز به صحنه خواهد رفت.
«هری پاتر و بچه نفرین شده» قرار است در بهار سال ۲۰۱۸ در تئاتر «retrofitted Lyric» برادوی به صحنه برود.
بلیت های این نمایش از اولین روز پیش فروش در وست اند لندن به طول کامل فروخته شد. قرار است به زودی بلیت های تخفیف دار اجرای «هری پاتر و بچه نفرین شده» در بهار ۲۰۱۸ در نیویورک نیز از طریق سایت نمایش «هری پاتر و بچه نفرین شده» به فروش برسد.
جان تیفانی کارگردانی نمایش ۲ قسمتی «هری پاتر و بچه نفرین شده» را بر عهده دارد.

سیدنی لومت در سال ۱۹۲۴ در فیلادلفیا زاده شد. پدرش یک هنرپیشهی لهستانیتبار بود. او در ایام کودکی به همراه پدرش به روی صحنههای تئاتر در نیویورک میرفت و در سن ۱۱ سالگی نخستین نقش هنری خود را در برادوی برعهده گرفت.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از دویچه وله، لومت بعدها وارد عالم سینما شد و در سال ۱۹۵۰ اپیزودهایی از سریال آمریکایی «خطر» را کارگردانی کرد. نخستین فیلم سینمایی او «دوازده مرد خشمگین» (۱۹۵۷) شاهکاری بود که تبدیل به یکی از کلاسیکهای جهان سینما شد. این فیلم تصویرگر بحثهای هیئت منصفهی دوازده نفرهی دادگاهی برای تصمیمگیری دربارهی سرنوشت یک متهم به قتل است.
یکی از اعضای هیئت منصفه که آدم صادق و عدالتجویی است و نقش او را هنری فوندا بازی میکند، موفق میشود همهی دیگر اعضای هیئت منصفه را به بیگناه بودن متهم متقاعد کند.
تمام ماجرای فیلم در اتاقی کوچک روی میدهد. با این همه این فیلم خستهکننده نیست و با کاردانی لومت برای گرفتن بازیهای هنرمندانه و نیز دیالوگهای جذاب، بیننده تمام وقت روی صندلی میخکوب میشود.
پس از این فیلم نام لومت به عنوان استاد فیلمهای دادگاهی بر سر زبانها افتاد. او بعدها فیلمهای دیگری نیز ساخت که موضوع آنها مسائل قضایی و محاکمات دادگاهی بود. مهارت لومت باعث شد که بعدها ستارگانی چون مارلون براندو، ریچارد برتون، ویلیام هولدن، آنا مانیانی، کاترین هیپورن، پل نیومن، اینگرید برگمن، داستین هافمن و آل پاچینو، به همکاری با سیدنی لومت روی آورند و آن را برای خود افتخاری بدانند.
هنرپیشگان معروف به همکاری با لومت علاقه داشتند. نه فقط به این دلیل که او کارگردانی بزرگ بود، بلکه همچنین به این دلیل که لومت خود آموزش هنرپیشگی دیده و به زوایای شخصیتپردازی کاملا آشنا بود. برای لومت نقش هنرپیشگان اصلی به همان اندازه مهم بود که هنرپیشگان فرعی. همهی هنرپیشگان این موضوع را در صحنههای فیلمبرداری متوجه شده بودند. معروف است که لومت پیش از فیلمبرداری هر صحنهی اصلی، دو هفته با هنرپیشگان فیلمهای خود تمرین میکرد.
سیدنی لومت معمولا برای فیلمهای خود داستانهای پیچیده و هیجانانگیز برمیگزید. وی فیلمهای جنایی خود را بسیار هوشمندانه صحنهپردازی میکرد. لومت همچنین چند بار به عنوان فیلمنامه به سراغ آثار نویسندگان بزرگ آمریکایی مانند تنسی ویلیامز و آرتور میلر رفت.
لومت در دههی هفتاد، زمانی که استودیوهای فیلمسازی هالیوود نوسازی میشدند و با شکلگیری «هالیوود نوین» نام کارگردانانی چون فرانسیس فورد کوپولا و ترنس مالیک بر سر زبانها میافتاد، همچنان در نیویورک ماند.
این شهر و مردمش هر چه بیشتر به موضوع اصلی فیلمهای لومت تبدیل شدند. بدینسان سیدنی لومت در کنار وودی آلن و مارتین اسکورسیزی، سومین کارگردان بزرگی بود که به نیویورک وفادار ماند.
سیدنی لومت در همین دههی ۷۰ که دورهی اوج هنری او بود، فیلمهایی ساخت که تقریبا همگی به کلاسیکهای عالم سینما تبدیل شدند.
از آن میان میتوان به فیلمهای سرپیکو (۱۹۷۳)، قتل در قطار سریعالسیر شرق (۱۹۷۴)، بعد از ظهر نحس (۱۹۷۵) و شبکه (۱۹۷۶) اشاره کرد. بویژه شبکه فیلمی بود به غایت انتقادی دربارهی نقش تلویزیون در جامعهی آمریکا که با ستایش منتقدان فیلم روبرو شد.
فیلمهای لومت به موضوعاتی چون پیشداوری، قانونشکنی، فساد و کلاهبرداری میپردازند. یکی از کانونیترین موضوعات مورد علاقهی او، رشوهگیری و قانونشکنی در خود دستگاه اداری پلیس بود. نمایش فیلم سرپیکو در این زمینه باعث شد که از سوی مقامات دولتی، اصلاحاتی در نظام پلیس شهر نیویورک انجام گیرد.
لومت دربارهی سینما گفته بود: «کار فیلم در حقیقت سرگرم کردن است، ولی من به فیلمهایی باور دارم که یک گام فراتر بروند». وی معتقد بود که فیلم باید تماشاگر را به تامل و اندیشیدن وادارد تا لایههای گوناگون وجدان خود را به دقت در نظر گیرد.
سیدنی لومت تا دوران پیری خود بطور خستگیناپذیر کار کرد و بیش از چهل فیلم ساخت. ولی همهی فیلمهای او نیز جزو فیلمهای موفق محسوب نمیشوند. با این همه لومت توانست در سال ۲۰۰۷ با آخرین فیلم خود شاهکار دیگری به عالم سینما هدیه کند.
این فیلم که «پیش از آنکه شیطان بداند مردهای» نام دارد، با ستایش بیشتر منتقدان فیلم روبرو شد. روزنامهی نیویورک تایمز دربارهی لومت نوشت: «این مرد در برابر پیری مصون است». وودی آلن، همکار لومت، او را «مظهر فیلمسازان نیویورکی» خواند.
سیدنی لومت روی هم چهار بار نامزد دریافت جایزهی اسکار برای بهترین کارگردان و یکبار نامزد دریافت این جایزه برای بهترین فیلمنامهنویس شد. ولی هالیوود این جایزه را تنها یکبار در سال ۲۰۰۵ بطور افتخاری و به مناسبات زندگی هنری لومت به او اعطا کرد.
لومت به هنگام دریافت جایزه گفته بود: «من این جایزه را میخواستم و فکر میکنم این جایزه حق من بود». البته لومت در زندگی هنری خود جوایز زیادی و از جمله جایزهی جشنوارههای فیلم ونیز و برلین و نیز یکبار گلدن گلوب را از آن خود کرده بود.
سیدنی لومت در تاریخ ۹ آوریل سال ۲۰۱۱ در سن ۸۶ سالگی بر اثر بیماری غدد لنفاوی در آپارتمان خود در منهتن نیویورک چشم از جهان فروبست. با مرگ او یکی از غولهای عالم سینما برای همیشه به خواب رفت.

«سیر طولانی روز در شب» معروفترین نمایشنامه یوجین اونیل نمایشنامهنویس شهیر آمریکایی با کارگردانی جین هکت در برادوی روی صحنه رفت.
به گزارش تئاتر آنلاین، نمایشنامه «سیر طولانی روز در شب» نوشته یوجین اونیل نمایشنامهنویس شهیر آمریکایی با کارگردانی جین هکت و نقشآفرینی پنج بازیگر مطرح و شناخته شده هالیوود در برادوی روی صحنه رفته است.
در نمایش «سیر طولانی روز در شب» با کارگردانی جین هکت و دراماتورژی ویلیام دیویس کینگ، که یکی از موفقترین روایتهای دراماتیک تئاتر مدرن درباره تردید و تزلزل نوع بشر محسوب میشود، آلفرد مولینا بازیگر فیلمهای «مرد عنکبوتی2»، «شکلات»، «اسپایدرمن2» و «داوینچی کد»، استفان لوئیز گراش بازیگر فیلمهای «اکسپرس»، «روشنایی شب»، «به هر قیمت»، کالین وودل بازیگر فیلمهای «جاده سیاتل» و «آخرین روز تابستان»، آنجلا گواش بازیگر فیلمهای «تنها در خانه»، «اسپنگلیش» و «جری مگور» و نهایتا جین کاچمارک بازیگر فیلمهای « Malcolm in the Middle»، «کاغذ چیپس»، «تعمیرکار قایق» و «هدف از دست رفته» بازی میکنند. بر همین اساس پیشبینی میشود این نمایش بتواند در چهارمین ماه میلادی 2017 رکورد فروش در برادوی را از آن خود کند.
یوجین اونیل که یکی از پایهگذاران تئاتر مدرن آمریکا محسوب میشود در سال 1936 به دلیل نمایشنامههای غنیاش به ویژه نمایشنامه «سیر طولانی روز در شب» جایزه نوبل ادبی را از آن خود کرد. او همچنین در سالهای 1920، 1922، 1928 و 1957 به خاطر آثار دراماتیک خود موفق به کسب جایزه معتبر ادبی پولیتزر شد.
نمایشنامههای «گوریل پشمالو»، «سیر طولانی روز در شب»، «پیش از صبحانه»، «مرد یخین میآید»، «نخستین آدم»، «امپراطور جونز» و «عزا برازنده الکتراست»، «آن سوی افق»، «فواره»، «آنا کریستی»، «روزهای بیپایان»، «نخستین آدم»و… از دیگر نمایشنامه های اونیل هستند.
گفتنی است، نمایشنامه «سیر طولانی روز در شب» برای نخستین بار در سال 1956 با کارگردانی خوزه کوئینترو نقشآفرینی فردریک مارچ، فلارنس الدریج، جیسن روباردز جونیور و بردفورد دیلمن، در سالن مجلل «تئاتر دراماتیک سلطنتی» استکهلم سوئد روی صحنه رفت.
ایران تئاتر

ربع قرن پس از اجرای نسخه نمایشی «بانوی زیبای من» در برادوی این نمایش دوباره روی صحنه میرود.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، پس از غیبتی ۲۵ ساله یکی از محبوبترین فیلمهای موزیکال بار دیگر در برادوی روی صحنه میرود. فیلم کلاسیک ۱۹۵۶ «بانوی زیبای من» این بار در آوریل ۲۰۱۸ به کارگردانی بارتلت شر برنده جایزه تونی روی صحنه اجرا میشود.
این نمایش آخرین بار یک ربع قرن پیش اجرای تئاتری داشت و هنوز عاشقان این فیلم محبوب کلاسیک دوست دارند تا آن را بار دیگر به صورت زنده تماشا کنند.
هنوز اسامی بازیگران این نمایش اعلام نشده است، اما گروه تولید آن ساخت مجموعهای از موزیکالهای مهم سالهای اخیر را برعهده داشتهاند که «پاسیفیک جنوبی» و «شاه و من» از جمله آنها بودهاند. هر دوی این نمایشها جوایز تونی را دریافت کردند.
«بانوی زیبای من» (My fair lady) فیلمی به کارگردانی جرج کیوکر و محصول سال ۱۹۶۴ کمپانی برادران وارنر است که براساس فیلمنامهای از آلن جی لرنر با الهام از نمایشنامه «پیگمالیون» جرج برنادر شاو ساخته شده است.
داستان فیلم درباره پروفسوری است که استاد آواشناسی دانشگاه است و همراه با دوست زبانشناساش شرط میبندد که میتواند دختر گلفروش و عامی لندنی با بازی آدری هپبورن را تبدیل به بانویی متشخص کند.
«بانوی زیبای من» به فارسی دوبله شده و از شاهکارهای دوبله ایران به شمار میآید. مدیر دوبلاژ این فیلم علی کسمایی بود و مهین کسمایی به جای ادری هیپورن و ابوالحسن تهامینژاد به جای رکس هریسن در این فیلم حرف زدهاند.

باراک اوباما رییس جمهور سابق ایالات متحده آمریکا برای اولین بار بعد از پایان دوره ریاست جمهوری خود برای دیدن نمایش به تئاتر برادوی رفت.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، باراک اوباما به همراه مالیا اوباما دختر خود روز جمعه ۲۴ فوریه برای اولین بار بعد از پایان دوره ریاست جمهوری خود به تئاتر برادوی نیویورک بازگشت و به تماشای نمایش «بها» نوشته آرتور میلر در سالن تئاتر «آمریکن ایرلانز» نشست.
باراک اوباما در زمان ریاست جمهوری خود یکی از طرفداران تئاتر برادوی بوده و خانواده وی نیز تماشاگر تعدادی از معروف ترین تئاترهای موزیکال به صحنه رفته در دوران ریاست جمهوری اوباما بوده اند.
نمایش «بها» با حضور بازیگرانی چون دنی دویتو، مارک روفالو، تونی شالهوب و جسیکا هچ اجرا می شود و روایتگر داستان ۲ برادر است که یکی پلیسی معمولی و متوسط و دیگری یک جراح موفق است. این ۲ برادر بعد از چندین سال و به دلیل فروش اثاثیه منزل پدرشان با یکدیگر مواجه می شوند و به مرور اتفاقات گذشته می پردازند.

کلایو اوون بازیگر مطرح سینمای جهان با بازی در نمایش «ام. باترفلای» به تئاتر برادوی بازمیگردد.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، کلایو اوون قصد دارد با بازی در نمایش «ام. باترفلای» نوشته دیوید هنری هوانگ به تئاتر برادوی بازگردد. این نمایشنامه که پیش از این نسخه ای سینمایی از آن با کارگردانی دیوید کراننبرگ و با بازی جرمی آیرونز در سال ۱۹۹۳ ساخته و اکران شده است با کارگردانی جولیا تیمور روی صحنه خواهد رفت.
کلایو اوون قرار است در نقش یک دیپلمات میانه فرانسوی به نام رنه گالیمار به ایفای نقش بپردازد که پیش از این علاوه بر جرمی آیرونز، توسط آنتونی هاپکینز هم بازی شده بود. گالیمار در چین به تماشای اپرای «مادام باترفلای» می نشیند و دلبسته «سونگ» خواننده این اپرا می شود. رابطه گالیمار و سونگ و از سوی دیگر ارتقای گالیمار در سفارت فرانسه در چین باعث می شود تا مأموران امنیتی چین آن ها را تحت نظر بگیرند و … .
دیوید هنری هوانگ نویسنده نمایشنامه «ام. باترفلای» در سال ۱۹۸۸ برای این اثر، جایزه معتبر تونی را کسب کرد.
نمایش «ام. باترفلای» قرار است از ۲۶ ماه اکتبر ۲۰۱۷ (۵ آبان ماه ۹۶) در تئاتر برادوی به صحنه می رود.

علاوه بر تعدادی از نمایشهای محبوب و پر اقبال برادوی، اپرای متروپولیتن و کارنگی هال هم در روز انتخابات ریاست جمهوری آمریکا بسته میشوند.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، بسیاری از سالنهای نمایش برادوی تصمیم گرفتهاند با درام بزرگ و واقعی روز سهشنبه که انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده است رقابت نکنند.
نمایشهایی که در شب انتخابات استراحت میکنند شامل اینها می شوند: «زیبا: موزیکال کارول کینگ»، «گربهها»، «شیکاگو»، «رنگ بنفش»، «برخورد»، «صفحه اول»، «انسانها»، «چکمههای گره خورده»، «رابط های خطرناک»، «ناتاشا»، «پیِر و ستاره دنبالهدار بزرگ ۱۸۱۲»، «اوه سلام در برادوی»، «به پا!»، «شبح اپرا»، «مدرسه راک»، «چیزی گندیده!»، «پیشخدمت» و «شریر».
اپرای متروپولیتن و کارنگی هال هم چراغهایشان را خاموش میکنند تا همه توجهشان به انتخابات پیش رو باشد.
این حرکت به این منظور انجام شده که مردم بیشتری تشویق به رای دادن بشوند و در عین حال تئاتریها مجبور نشوند با تصمیمی به این بزرگی به رقابت بپردازند.
با این حال برخی از نمایشها از جمله «علاءالدین»، «شیر شاه» و همچنین «همیلتون» سه شنبه شب مثل حالت معمول روی صحنه میروند.

علی سرابی قصد دارد در سال ۹۶ چند نمایشنامه مطرح تئاتر برادوی را در مقام کارگردان روی صحنه ببرد.
به گزارش تئاتر آنلاین، این بازیگر و کارگردان تئاتر درباره فعالیتهای تئاتری مدنظر خود به مهر گفت: حدود سه نمایشنامه از نمایشنامههای مطرح دنیا که قبلا در تئاتر برادوی به صحنه رفته و و مورد استقبال مخاطبان و منتقدان تئاتر در جهان قرار گرفتهاند، تهیه کردهایم که این متون در گروه خودمان در دست ترجمه هستند.
سرابی ادامه داد: در کنار ترجمه متن نمایشنامهها، کلیه نقدها و متون مربوطه درباره اجرای این آثار نیز ترجمه میشوند.
کارگردان نمایش «خدای کشتار» که قصد دارد این اثر نمایشی را در پایان سال جاری به صحنه ببرد، درباره تصمیم گیری برای اجرای نمایشنامههای مطرح تئاتر برادوی در ایران اظهار کرد: بعد از ترجمه کار بازنویسی این آثار را انجام خواهیم داد و قصد داریم سال آینده ۱ یا ۲ نمایشنامه را به صحنه ببریم.

قرار است عصر روز ۱۷ اکتبر (۲۶ مهرماه) و در تئاتر «اس تی جیمز» شهر نیویورک اجراهایی با حضور ستارههای سینما و تئاتر آمریکا در حمایت از هیلاری کلینتون به صحنه برود.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، تئاتر برادوی به حمایت از کاندیدای حزب دموکرات انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا بر میخیزد. در این برنامه که عصر روز ۱۷ اکتبر در تئاتر «اس تی جیمز» نیویورک برگزار میشود، بیلی کریستال به عنوان مجری و اجراکننده برنامه حضور دارد.
قرار است در این برنامه حمایتی که با شعار «قویتر با هم» برگزار میشود، هنرمندان و ستارههای شناخته شده سینما و تئاتر آمریکا نظیر جولیا رابرتز، لین مانوئل میراندا، هیو جکمن، سارا جسیکا پارکر، متیو برودریک، امیلی بلانت، آن هاتاوی، جاش گوربان، آنجلا بست، نیل پاتریک هریس، هلن میرن، سیانا میلر و تعدادی دیگر از چهرههای هنری اجرا داشته باشند.
بلیتهای این برنامه حمایتی با بهای ۴۵ تا ۱۰ هزار دلار به فروش میرسند.
عواید فروش بلیتهای این برنامه نیز به کمپین انتخاباتی هیلاری کلینتون تعلق میگیرد.
پیش از این نیز نمایش موزیکال و پرفروش «همیلتون» در قالب اجرایی ویژه از هیلاری کلینتون حمایت کرده بود.

در هفتادمین شب جشن برادوی که دیشب با اهدای جوایز تونی برگزار شد، نمایش محبوب «همیلتون» بیشترین افتخارها را از آنِ خود کرد.
به گزارش تئاتر آنلاین و به نقل از نیویورک تایمز، نمایش موزیکال هیپهاپ «همیلتون» که داستانش درباره نخستین وزیر خزانهداری ایالات متحده است، یکشنبه شب راهپیمایی پر شور و شعفش در زمینه دریافت جوایز مختلف در سراسر آمریکا را به پایان برد و موفق به کسب بزرگترین افتخار برادوی شد: جایزه تونی برای بهترین موزیکال جدید.
روی هم رفته «همیلتون» برنده ۱۱ جایزه تونی شد که تنها یک جایزه کمتر از رکورد ۱۲ تونی نمایش «تهیهکنندگان» در سال ۲۰۰۱ بود. شب جوایز برادوی به دلیل تناقض با هالیوود هم قابل اشاره بود: هر چهار جایزه برای نقشآفرینی در نمایشهای موزیکال به بازیگران سیاهپوست رسید.
با این حال شب بزرگ «همیلتون» تحت تاثیر یک تراژدی ملی بود: ۱۸ ساعت پیش از آغاز مراسم یک تیرانداز با اسلحه وارد کلوبی در اورلاندو شد و ۵۰ نفر را کشت. این تیراندازی که مرگبارترین تیراندازی در تاریخ ایالات متحده بود، لایهای از غم، ناباوری و خشم را به شب بزرگ برادوی اضافه کرد. لین مانوئل میراندا، نویسنده و ستاره «همیلتون» در حال دریافت جایزهاش برای این نمایش بخشی از این شعر را خواند: «اعمال بیمعنی تراژدی به ما یادآوری میکند که هیچ چیز معهود نیست، نه حتی یک روز.»
فرانک لانگلا که برای ایفای نقش یک مرد فرانسوی دیوانه در نمایشی جدید به نام «پدر» چهارمین تونیاش را دریافت کرد، گفت: «امروز در اورلاندو روزی غمگین را شاهد بودیم و من از تو میخواهم اورلاندو که قوی باشی.»
جوایز تونی از شبکه سیبیاس پخش شد و با شروع مراسم، میزبان آن جیمز کوردون از قربانیان اورلاندو و خانوادههای آنها یاد کرد و گفت: «قلبمان پیش کسانی است که تحت تاثیر این قساوت قرار گرفتند. نفرت هرگز پیروز نخواهد شد. با همدیگر باید از این اطمینان حاصل کنیم. نمایش امشب نمادی از تجلیل همین آرمان است.»
«همیلتون» که یکی از نادر نمایشهای موزیکالی است که توانسته کاملا خود را وارد فرهنگ عامیانه در حدی گسترده کند، نامزد دریافت ۱۶ جایزه تونی بود که بیشترین تعداد نامزدیها در تاریخ این جایزه است. این نمایش از نظر تجاری هم به شدت موفق است و هر هفته در برادوی ۶۰۰ هزار دلار سود میکند. قرار است نمایش آن گستردهتر هم بشود و بعد از یک تور در شیکاگو در ماه سپتامبر به آمریکای شمالی و لندن هم برود. این نمایش برای کتاب و آهنگ آقای میراندا، کارگردانی توماس کِیل، رهبری ارکستر الکس لاکاموآر، رقصآرایی اندی بلانکنبولر، لباسهای پل تازول و طراحی نور هاول بینکلی هم برنده تونی شد.

در ادامه جوایز تونی، لزلی اودوم جونیور جایزه بهترین بازیگر مرد در یک موزیکال را گرفت، رنه الیس گلدزبری بهترین بازیگر زن در یک موزیکال شد و دیوید دیگز هم بهترین بازیگر مرد مکمل در یک موزیکال لقب گرفت.
فصل تئاتر ۲۰۱۵-۲۰۱۶ متنوعترین فصل در تاریخ برادوی بود و از ۴۰ نامزدی جوایز بازیگری، ۱۴ جایزه به بازیگران سیاهپوست، لاتینتبار و آسیایی-آمریکایی رسید. کوردن در آغاز نمایش به شوخی گفت: «فکر کنید امشب اسکار است ولی فقط گوناگونی دارد. تا حدی گوناگونی دارد که دونالد ترامپ تهدید کرده میخواهد دور این سالن دیوار بسازد.»

نتایج تونی ۲۰۱۶ بدین شرح است:
بهترین نمایش: «انسانها»
بهترین موزیکال: «همیلتون»
بهترین نمایش بازآفرینی شده: «چشم انداز پل»
بهترین موزیکال بازآفرینی شده: «رنگ بنفش»
بهترین موسیقی متن: لین-مانوئل میراندا برای «همیلتون»
بهترین بازیگر مرد: فرانک لانگلا برای «پدر»
بهترین بازیگر زن: جسیکا لانگ برای «سفر طولانی روز به شب»
بهترین بازیگر مرد موزیکال: لزلی اودوم جونیور برای «همیلتون»
بهترین بازیگر زن موزیکال: سینتیا اریوو برای «رنگ بنفش»
بهترین بازیگر نقش بلند نمایش: رد برنی برای «انسان ها»
بهترین بازیگر نقش بلند نمایش: جین هودی شل برای «انسانها»
بهترین بازیگر نقش بلند برای موزیکال: دیوید دیگز برای «همیلتون»
بهترین بازیگر زن موزیکال نقش بلند: رنه الیس گلدزبری برای «همیلتون»
بهترین طراحی صحنه برای نمایش: دیوید زین برای «انسانها»
بهترین طراحی صحنه موزیکال: دیوید راکول برای «او مرا دوست دارد»
بهترین طراحی لباس: کلینت راموس برای «خسوف»
بهترین طراحی لباس برای موزیکال: پل تازول برای «همیلتون»
بهترین طراحی نور : ناتاشا کاتس برای «سفر طولانی روز به شب»
بهترین طراحی نور موزیکال: هول بینکلی برای «همیلتون»
بهترین کارگردانی نمایش: ایو وان هوو برای «چشم انداز پل»
بهترین کارگردانی موزیکال: توماس کیل برای «همیلتون»
بهترین طراحی حرکت نمایشی: اندی بلنک بوهلر برای «همیلتون»
بهترین ارکستراسیون: الکس لاکاموآر برای «همیلتون»
اهدای جایزه دستاورد یک عمر به: شلدون هارنیک و مارشلا دبیلو. میسون
اهدای جایزه ویژه تونی به: نشنال ادمونتون برای هنر