برچسب: اسپانیا

به گزارش تئاتر آنلاین، تقریباً بیش از یک سوم کشورهایی که در رقابت اسکار بهترین فیلم بین‌المللی شرکت می‌کنند، نمایندگانشان را انتخاب کرده‌اند.

اتریش با فیلم «کورساژ» ساخته ماری کوتزر در رقابت بهترین فیلم بین‌المللی اسکار نود و پنجم شرکت می‌کند. این درام تاریخی متعلق به سال ۱۸۷۷ با بازی ویکی کریپس- که برنده جایزه بهترین بازیگر زن در بخش نوعی نگاه کن امسال شد- در نقش امپراتریس الیزابت اتریش ساخته شده است.

این فیلم در جشنواره تورنتو به نمایش درامده و در جشنواره فیلم نیویورک هم حضور خواهد داشت و از ۲۳ دسامبر هم قرار است در سینماهای آمریکا اکران شود.

«کورساژ» در کن با نقدهای تحسین برانگیزی روبه‌روشد و جسیکا کیانگ در ورایتی فیلم را درخشان خواند.

کرواسی «مکان امن» ساخته یرواج لورتیچ را برای اسکار انتخاب کرده است. این فیلم اولین ساخته کارگردان و تصویرگر داستان عاطفی خانواده‌ای است که در پی اقدام یکی از افراد به خودکشی به هم می‌ریزد و برادر بزرگ‌تر تلاش دارد تا برادر کوچک‌تر را به زندگی برگرداند.

این فیلم برنده جوایز بهترین فیلم بلند اول، بهترین کارگردان نوظهور و بهترین بازیگر مرد در جشنواره فیلم لوکارنو شد و جایزه بهترین فیلم سارایوو را برد و بازیگر آن جایزه بهترین بازیگر مرد را نیز از آن خود کرد.

هلند با «نارکوز» در رقابت اسکار شرکت می‌کند. این فیلم اولین فیلم بلند مارتین دی یونگ است و داستان خانواده‌ای صمیمی را تصویر می‌کند که وقتی پدر در طی یک غواصی حرفه‌ای موفق نمی‌شود به سطح بیاید از هم می‌پاشد. فدجا ون هوئت بازیگر نقش اصلی فیلم «شخصیت» که برنده بهترین فیلم خارجی اسکار در سال ۱۹۹۸ شد، در این فیلم بازی کرده است.

جمهوری چک با فیلم «بوهمین» به اسکار می‌رود. این درام تاریخی ساخته پتر واسلاو اولین بار در جشنواره سن‌سباستین امسال به نمایش درمی‌آید. داستان فیلم در نیمه دوم قرن هجدهم رخ می‌دهد و تصویرگر زندگی پسر یک آسیابان در پراگ است که برای تحقق رویای خود به عنوان آهنگساز به ایتالیا می‌رود و از یک نوازنده ناشناس به یکی از بزرگ‌ترین ستارگان صحنه موسیقی بدل می‌شود، اما مشکلات مالی همچنان وجود دارد.

واسلاو با اولین فیلم بلندش در سال ۱۹۹۶ پلنگ نقره‌ای لوکارنو را برد و فیلم‌هایی چون «جهان موازی »(۲۰۰۱) و «راه خروج »(۲۰۱۴) را در کارنامه دارد.

اسپانیا با «آلکاراس» یک درام اسپانیایی-ایتالیایی محصول ۲۰۲۲ به کارگردانی کارلا سیمون به رقابت اسکار وارد شده است. این فیلم نزدیک آلکاراس در کاتالونیا، به زبان کاتالان، با حضور بازیگران غیرحرفه‌ای ساخته شده است. فیلم یک درام خانوادگی درباره ناپدید شدن فعالیت‌های سنتی در برداشت هلو است.

این فیلم برنده خرس طلایی در هفتاد و دومین برلیناله شد و اولین فیلم کاتالان زبانی بود که موفق به کسب این موفقیت شد.

ارمنستان با انیمیشن مستند «طلوع آرورا: نسل‌کشی ارمنستان» به اسکار می‌رود. این فیلم تاریخی درباره زندگی آرورا ماردیگانیان است که در ۱۴ سالگی در سال ۱۹۱۵ با وحشت نسل‌کشی ارامنه روبه رو شد و در عرض یک سال همه اعضای خانواده‌اش کشته شدند و همه چیزش را زا دست داد و به حرمسرای ترکیه فروخته شد. اما او این شانس را داشت که با شجاعت فرار کند و به آمریکا برود و داستان زندگی‌اش را تعریف کند.

فنلاند با «تصویر دختر» ساخته آلی هاپاسالو به اسکار می‌رود. این فیلم درباره سنین رشد و بلوغ است و اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس امسال به نمایش درآمد و جایزه تماشاگران را در بخش رقابتی جهان دریافت کرد.

گواتمالا هم «سکوت موش کور» را برای اسکار انتخاب کرده است. این مستند اولین فیلم بلند آنائیس تاراسنا است و موفق شد جایزه ویژه هیات داوران بیست و سومین دوره جشنواره فیلم جئونجو در کره جنوبی را کسب کند. فیلم تصویرگر داستان روزنامه‌نگاری است که موفق شد به سرکوب‌گرترین دولت گواتمالا نفوذ کند و در حالی که خود را «موش کور» می‌نامید، مخفیانه زندگی می‌کرد و شجاعانه اطلاعات را در اختیار مقاومت قرار می‌داد. این فیلم سال پیش در جشنواره مستند هات‌داکس در تورنتو برای اولین بار به نمایش درآمد و از آن پس در جشنواره‌های متعدد بین‌المللی به نمایش درآمده است.

اندونزی هم «به طرز وحشتناکی خوشمزه» را به اسکار معرفی کرده است. این فیلم کمدی ساخته بن دیون راجاگوکوک که درباره زندگی محافظه‌کارانه خانواده‌ای است که با مسایل زندگی مدرن کنار نمی‌آیند، بیش از ۳ میلیون تماشاگر را به سینماهای کشور کشاند.

پاراگوئه هم با درامی به نام «ایمی» ساخته پاز انسینا راهی اسکار شده که در پنجاه‌ویکمین دوره جشنواره روتردام به نمایش درآمد و جایزه ببر را برد. وقتی وطن این زن با هجوم روبه‌رو می‌شود او با تجسم «آسوجا» پرنده-خدایی اسطوره‌ای به خلسه فرو می‌رود وبه آرامی در جنگل محبوبش قدم می‌ند و آماده می‌شود تا آنجا را برای همیشه ترک کند.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، ایتن هاک و پدرو پاسکال به فیلم وسترن پدرو آلمادوار پیوستند. این فیلم نیم ساعته و عنوان آن «رسم غریب زندگی» است.

فیلمساز اسپانیایی این فیلم کوتاه را پیش از اینکه نخستین فیلم بلند انگلیسی زبانش با عنوان «راهنمای زنان نظافتچی» را با بازی کیت بلانشت بسازد، جلوی دوربین می‌برد.

هاوک که قرارداد بازی در این فیلم را امضا کرده در برابر پدرو پاسکال بازیگر شیلیایی نقش‌آفرینی می‌کند.

آگوستین آلمادوار تهیه‌کننده فیلم از این وسترن به عنوان «آزمونی دیگر برای آزادی صدای انسانی» یاد کرد.

این فیلم کوتاه به زبان انگلیسی ساخته می‌شود و داستانش با مردی به نام سیلوا شروع می‌شود که سوار بر اسب در بیایان به سمت «بیتر کیک» می‌رود. او قصد ملاقات با کلانتر جیک را دارد. ۲۵ سال پیش از این، این ۲ مرد به عنوان تیرانداز استخدام شده بودند. سیلوا به قصد دیدار دوستی از دوران جوانی رفته اما کلانتر به او می‌گوید هدف واقعی‌اش خاطرات یک دوستی دیرینه نیست …

پدرو آلمادوار گفت: چیز بیشتری نمی‌گویم چون نمی‌خواهم همه غافلگیری‌های فیلمنامه را روشن کنم.

عنوان فیلم از ترانه‌ای محلی وام گرفته شده است.

جیسون فرناندز، خوزه کوندسا، جرج استین و مانو ریوس دیگر بازیگران فیلم هستند. فیلمبرداری این فیلم در صحرای تابرناس در آلمریا در جنوب اسپانیا و در جایی انجام می‌شود که ۵۰ سال پیش سرجیو لئونه سه گانه وسترن اسپاگتی‌های «دلارها» با بازی کلینت ایستوود را ساخت.

آگوستین آلمادوار گفته این فیلم با آزادی‌ که هنگام ساخت فیلم‌های سوپر ۸ در دهه ۱۹۷۰ وجود داشت، ساخته می‌شود اما با ۴۰ سال تجربه بیشتری که در این بخش کسب شده است.

در مراسم معرفی برندگان جوایز گویا که شب پیش برگزار شد این فیلم هم جایزه بهترین فیلم را برد و هم جایزه بهترین کارگردان را برای لئون و بازیگر مرد را برای بازی خاویر باردم کسب کرد و با کسب این جوایز هم لئون و هم باردم هفتمین جایزه گویای خود را دریافت کردند.

«رییس خوب» برنده بهترین فیلمنامه اوریجینال هم برای لئون شد و هم جایزه بهترین موسیقی و بهترین تدوین را برد.

یکی از نوآوری‌های گویای امسال اهدای جایزه گویای بین‌المللی بود که به کیت بلانشت اهدا شد و پنه‌لوپه کروز و پدرو آلمادوار این جایزه را به وی اهدا کردند.

یوناس تروئبا جایزه بهترین مستند را برای «کسی که ما را متوقف می‌کند» دریافت کرد و «والنتینا» ساخته چلو لوریرو به عنوان بهترین انیمیشن بلند انتخاب شد.

جایزه افتخاری گویا هم به خوزه ساکریستان بازیگر اسپانیایی اهدا شد که بیش از ۵۰ سال سابقه فعالیت سینمایی دارد و فیلم‌هایش در دوره گذار اسپانیا از دیکتاتوری به دموکراسی تعیین کننده بودند.

بلانکا پروتیلو نیز برای فیلم «مایکسابل» بهترین بازیگر زن شناخته شد و پنه‌لوپه کروز را برای فیلم «مادران موازی» پشت سر گذاشت تا این جدیدترین فیلم پدرو آلمادوار حتی موفق به کسب یک جایزه هم نشود.

جایزه بهترین فیلم اروپا هم به «دور دیگر» ساخته توماس وینتربرگ از دانمارک اهدا شد.

مراسم اهدای سی‌و ششمین دوره جوایز گویا شب پیش در والنسیا برگزار شد.

آکادمی فیلم اسپانیا که در حال حاضر به ریاست ماریانو باروسو اداره می‌شود جایزه جدیدی به نام جایزه بین‌المللی «گویا» را ایجاد کرده تا به وسیله آن به تجلیل از هنرمندانی بپردازد که به سینما به عنوان رسانه‌ای که گردآورنده فرهنگ‌های مختلف است کمک کرده‌اند. در اعلامیه این آکادمی آمده است که کیت بلانشت به دلیل فعالیت‌های تاثیرگذارش در سراسر جهان به عنوان یک بازیگر، تهیه‌کننده و کارگردان هنری این جایزه را دریافت خواهد کرد.

این جایزه در مراسمی که ۱۲ فوریه در والنسیای اسپانیا برگزار می‌شود به بلانشت اهدا خواهد شد.

بلانشت ۲ جایزه اسکار، ۳ جایزه بفتا و ۳ جایزه انجمن بازیگران سینما را در کارنامه دارد. وی به تازگی بازیگر فیلم «کوچه کابوس» گی‌یرمو دل تورو بوده و در «به بالا نگاه‌نکن» هم بازی کرده‌است. بازی در «جاسمین آبی»، «هوانورد»، «بابل» و «الیزابت» از دیگر نقش‌آفرینی‌های وی در عرصه سینما هستند.

وی در طول دوران کاری‌اش با کارگردان‌های صاحب‌نامی از آدام مک‌کی گرفته تا استیون سودربرگ، آنتونی مینگلا، سالی پاتر، وس آندرسون و ریدلی اسکات همکاری کرده است.

بلانشت به تازگی تولید «تار» برای تاد فیلد را به پایان برده که در آن هم به عنوان بازیگر و هم تهیه‌کننده اجرایی حضور داشت. وی قرار است در فیلم آینده پدرو آلمادوار با عنوان «راهنمایی برای زنان نظافت‌کار» بازی کند و اکنون در مرحله پیش‌تولید سریال «سلب مسئولیت» برای اپل به کارگردانی آلفونسو کوارون است.

این بازیگر به دلیل فعالیت‌های بشردوستانه‌اش به عنوان سفیر حسن نیت جهانی آژانس پناهندگان سازمان ملل در امور پناهندگان و به عنوان عضو همیشگی بنیاد حفاظت از استرالیا چندین جایزه و مدرک دکترای افتخاری دریافت کرده است.

جوایز گویا که جایزه ملی و معتبرترین جایزه سینمایی اسپانیاست به یاد گویا نقاش مشهور اهدا می‌شود. این جایزه که از معتبرترین جایزه‌های سینمایی جهان هم به‌شمار می‌رود از سال ۱۹۸۷ تاسیس شده است.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ددلاین، دیروز پنج‌شنبه اعلام شد فروش گیشه‌های فرانسه و اسپانیا به ترتیب ۴۷.۲ و ۴۵ درصد در مقایسه با سال ۲۰۲۰ افزایش یافت.

آمار کل فروش بلیت در فرانسه برای سال ۲۰۲۱ برابر با ۹۶ میلیون قطعه بلیت بود که نشانگر افزایش به نسبت رقم ۶۵.۲ میلیون بلیت در سال ۲۰۲۰ است.

با این حال فروش گیشه در فرانسه و اسپانیا در مقایسه با پیش از کرونا و سال ۲۰۱۹ که ۲۱۳.۲ میلیون نفر در فرانسه به سینما رفتند یا سال ۲۰۱۸ که ۲۰۱.۲ میلیون نفر جذب سینماها شدند هنوز فاصله زیادی دارد.

به گفته یک مقام مسئول در اسپانیا فروش سینماهای این کشور در سال ۲۰۲۱ هنوز با میانگین فروش در فاصله سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ بیش از ۵۸ درصد کاهش نشان می‌دهد.

باید گفت با وجود امیدهای نسبی سال ۲۰۲۱ برای سینمای فرانسه و اسپانیا، عوامل متعددی در کاهش فروش در گیشه موثر بودند که میزان تهدید سینماها به دلیل کرونا، کمبود فیلم‌های پرفروش هالیوودی، کاهش قدرت تولید در فیلم‌های داخلی و تاثیر منفی محدودیت‌ها برای حضور در سینماها از مهم‌ترین آن‌ها هستند.

سینماهای فرانسه تا ۱۸ ماه می (اواخر اردیبهشت) تعطیل بودند و زمانی که کار خود را شروع کردند با اقبال زیادی روبه‌رو شدند و در مقایسه با سال ۲۰۱۹ تنها کاهش ۲۳.۲ درصدی مشاهده شده بود. با این حال اقبال به سینماها با ضرورت ارایه کارت واکسن از ۲۱ جولای ضربه خورد و میزان سینماروها کاهش یافت.

در اسپانیا نیز به دلیل محدودیت در پذیرش سالن سینماها، در نیمه اول سال تنها ۵۹ درصد سینماها امکان پذیرش تماشاگر داشتند.

بر مبنای آماری که از سوی «کامکست» در فرانسه ارایه شده (این موسسه تنها تعداد بلیت‌های فروخته شده را گزارش می‌کند نه میزان فروش در سینماها را) اکران «مرد عنکبوتی: راهی به خانه نیست» در این کشور از ۱۵ دسامبر باعث شد تا فاصله ۲۸ دسامبر رقم سینماروها به ۱۱.۷ میلیون نفر برسد که در مقایسه با سال ۲۰۱۸ که رقم ۱۱.۶ میلیون نفر بود چیزی کم ندارد. در اسپانیا نیز نمایش این فیلم موجب شد فروش سینماها به دوران پیش از پاندمی برسد و ۱۰.۱۷ میلیون دلار فروش ثبت شد.

در فرانسه فیلم‌های فرانسوی کمی بیش از ۴۰ درصد از سهم بازار را به خود اختصاص دادند و اسپانیا هم با اکران فیلم «بچه‌ها خوب هستند» ساخته سانتیاگو سگورا توانست سهم فیلم‌های داخلی را بالا نگه دارد.

هرچند بازار سینمای فرانسه در ماه‌های پاییز وضعیت شکننده و نامنظمی یافت، اما دو فیلم «اسپایدرمن» و «زمانی برای مردن نیست» از مجموعه جیمز باند از عوامل جذب مردم به سینماها بودند. این دو فیلم به ترتیب ۴.۶ میلیون و ۴ میلیون نفر را به سینما کشاندند. «تل‌ماسه» با ۳.۲ میلیون نفر در مکان سوم گیشه جای گرفت. در حالی که دو فیلم فرانسوی در مکان‌های چهارم و پنجم گیشه‌های این کشور جای داشتند، در مکان ششم «افسون» انیمیشن دیزنی، در مکان هفتم «F۹» از مجموعه «سریع و خشمگین» به ترتیب با ۲.۲ و ۲ میلیون تماشاگر جای گرفتند. مکان هشتم در اختیار یک فیلم داخلی بود و مکان نهم و دهم را نیز «احضار» و «ابدی‌ها» با جذب ۱.۹ و ۱.۷ میلیون نفر به خود اختصاص دادند.

در اسپانیا نیز «اسپایدرمن» با جذب ۲.۸ میلیون نفر در مکان اول فروش قرار گرفت. در این کشور فیلم نهم از فیلم‌های «سریع و خشمگین» با کشاندن ۱.۵ میلیون نفر به سالن‌های سینما فیلم دوم سال شد و در مکان سوم «ونوم» با فروش ۱.۴ میلیون بلیت و در مکان چهارم «بچه‌ها خوب هستند» با ۱.۵ میلیون بلیت جای گرفتند. «تل ماسه» با جذب ۱.۴ میلیون نفر در مکان پنجم و جیمز باند با جذب ۱.۱۹ میلیون نفر در مکان ششم جای گرفتند. «ابدی‌ها»، «گوزدیلا در برابر کونگ»، «احضار» و «بیوه سیاه» دیگر فیلم‌های محبوب اسپانیا را تشکیل دادند.

مقامات اسپانیایی روند مثبتی که از اکران در ماه دسامبر به دست آمده را نشانه‌ای مبنی بر این می‌دانند که مردم مشتاق بازگشت به سینماها هستند و با اکران عناوین جذاب می‌توان انتظار فروش قابل توجهی داشت.

به گزارش تئاتر آنلاین، سریال «خانه کاغذی» سریالی اسپانیایی است که در نتفلیکس پخش شد و توانست در مدت زمان نمایش خود مخاطبان زیادی را در سراسر جهان از جمله در ایران به خود جذب کند.

محمدمهدی ابراهیمی نصر مستندساز و پژوهشگر حوزه فرهنگ نقدی بر این سریال نوشته که می‌خوانید:

یک روز از خواب برخاستم، آه خداحافظ ای زیبا

یک روز از خواب برخاستم، دشمن همه جا را گرفته بود، ای پارتیزان مرا با خود ببر…

ترانه ایتالیایی بلاچاو را می‌توان نمادی برای مبارزات آزادی‌خواهانه و ضدفاشیستی دانست که در خلال جنگ جهانی دوم ساخته شد و این روزها در سریال «La Casa de Papel» به خوبی مورد استفاده قرار گرفته است. سریال «خانه کاغذی» یا «سرقت پول» بعد از عدم موفقیت در هنگام پخش فصل‌های اول و دوم در اسپانیا، توسط نتفلیکس خریداری شد و روی این پلتفرم قرار گرفت. جذابیت داستان سریال و کیفیت بازی‌ها و کارگردانی آن توانست ذره ذره جای خود را در کشورهای مختلف جهان میان مخاطبان باز کند. مخاطبانی که شاید درصد اندکی از آن‌ها زبان اسپانیایی می‌دانستند و با زیرنویس یا دوبله به زبان‌های مختلف ماجراجویی پروفسور و گروهش را دنبال می‌کردند.

«خانه کاغذی» داستان یک مرد مرموز به اسم پروفسور است که نقشه بزرگترین سرقت تاریخ را طرح‌ریزی می‌کند و برای این کار یک تیم هشت نفره که هرکدام مهارت‌های منحصر به فرد خود را دارند استخدام می‌کند. هدف او وارد شدن به ضرابخانه سلطنتی اسپانیاست. در این راه، او باید نیروهای پلیس را گمراه کند و با ۶۷ گروگان داخل کارخانه کنار بیاید و حتی گروگان‌ها را برای اجرای پروژه خود به کار بگیرد. آنها در این سرقت به اموال مردم و پول‌های بانک‌ها دستبرد نمی‌زنند، بلکه برای خود در ضرابخانه اسپانیا، خط تولید اسکناس راه اندازی می‌کنند و خط قرمزشان این است در افکار عمومی خشونت طلب جلوه کنند. پروفسور همه اتفاقات پیش روی این سرقت را پیش بینی کرده است ولی با این حال لحظاتی را پشت سر می‌گذارند که هر لحظه امکان لو رفتن هویتش وجود دارد.

حجم زیاد خشونت عریان، فاصله معنادار اتفاقات این فصل‌ها از خط قرمز سرقت اول با استفاده از تجهیزات نظامی جنگی، حرف‌هایی اگزجره درباره همجنس‌گرایی، تغییر جنسیت و… خانه کاغذی را از یک خانه اسپانیایی چشم‌نواز تبدیل به آسمان خراشی آمریکایی کرده است سریال در فصل‌های اول و دوم، داستانی جذاب، کم نقص و روایت قابل تحسینی دارد و سعی می‌کند تا پا را فراتر از حرف اصلی خود در داستان نگذارد و به ورطه شعار دادن نیفتد.شخصیت‌ها و قهرمانان فیلم که از قضا مثل رابین هود شخصیت داستانی افسانه‌ای، قانون شکن هستند و نظم موجود که تبعیض‌آمیز است را بر نمی‌تابند، شخصیت‌هایی سفید و یا سیاه نیستند. چهره‌هایی خاکستری که عشق، قهر و خشم و خودخواهی شان گاهی پروژه سرقت را هم تا مرز شکست پیش می‌برد. یکی از نقاط مثبت داستان فصل‌های اسپانیایی سریال را می‌توان دوری از پایان‌بندی‌های لوس غالب فیلم‌ها و سریال‌های ایرانی به حساب آورد که به هر ضرب و زوری شده شکست و ناکامی را سرنوشت محتوم کاراکترهایش می‌داند. می‌توان یکی دیگر از عوامل موفقیت سریال را استفاده از نمادهایی نظیر لباس سرهم قرمز، ماسک سالوادور دالی و ترانه برانگیزاننده بلاچاو دانست.

پس از آنکه سریال در کشورهای مختلف دیده شد، نمادهای سریال از سکوهای فوتبال در عربستان سعودی و مکزیک و برزیل تا اعتراضات خیابانی عدالت‌خواهانه در عراق، لبنان، فرانسه، شیلی و پورتوریکو را پر کرد و حتی معترضانی که به عربی، فرانسوی و… شعار می‌دادند، ترانه ایتالیایی بلاچاو را با هم زمزمه می‌کردند.

چند سالی است که کشورهای مختلف جهان هر از گاهی شاهد صحنه‌های اعتراضات مردمی است و شعارهای مردم در این تجمعات نظام سرمایه‌داری، فساد اقتصادی و فساد دولتی و تبعیض را هدف گرفته است، همین کافی است که شاهد ساخت فیلم‌هایی با این مضامین در جهان باشیم.

روز به روز بر تأثیر سریال «خانه کاغذی» افزوده می‌شد و همین «نتفلیکس» را بر این داشت که از سازندگان بخواهد تا فصل‌های جدید به سریال اضافه کنند. اینجاست که قرار است با یک ایده آمریکایی و هالیوودی، جهت تأثیرگذاری خانه کاغذی تغییر کند. فصل سوم تا پنجم «خانه کاغذی» داستان سرقت دوم این گروه آن هم از بانک مرکزی اسپانیا را روایت می‌کند. گروه پروفسور این پروژه را هنگامی آغاز می‌کنند که ریو (هکر جوان گروه) توسط اینترپل دستگیر می‌شود و مغز متفکر گروه به دنبال سرقت ذخایر طلای اسپانیا است. البته اسپانیایی که قرار نیست ربطی به اسپانیای واقعی داشته باشد و رئیس‌جمهور اسپانیای خانه کاغذی جای پادشاه اسپانیای واقعی را گرفته است.

حجم زیاد خشونت عریان، فاصله معنادار اتفاقات این فصل‌ها از خط قرمز سرقت اول با استفاده از تجهیزات نظامی جنگی، حرف‌هایی اگزجره درباره همجنس‌گرایی، تغییر جنسیت و… خانه کاغذی را از یک خانه اسپانیایی چشم‌نواز تبدیل به آسمان خراشی آمریکایی کرده است و این اصرار بر شعار دادن، حتی آرتورو مدیر سابق ضرابخانه سلطنتی اسپانیا، گروگان آزاد شده فصل‌های اول و دوم را با شتابی تعجب‌آمیز به دامان گروگان‌های فصل‌های بعد می‌اندازد تا با داستان حاشیه‌ای تجاوز او به یکی از گروگان‌های زن، واکنشی شعارگونه به اتفاقاتی نظیر جنبش «Me TOO» داشته باشد.

پروفسور و گروهش در فصل اول و دوم، به دنبال این نیستند که به سرقت‌شان رنگ و بویی سیاسی-اجتماعی بدهند اما فصل سوم تا پنجم سریال قرار است با ربط این سرقت به جنبش‌های اعتراضی و اجتماعی و خنده به باورهای مخاطب بین‌المللی در خصوص اعتبار قوانین، مناسبات و قواعد اقتصادی و سیاسی جهان، بیننده‌ای که با تماشای فصل‌های اول و دوم، هوا بَرَش داشته بود را متوقف کند و این را در ذهنش جا بیندازد که دلخوشی تماشای مقاومت و اعتراض خانه کاغذی آمریکایی را به تجربه شخصی ترجیح دهد. ‌

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی، هشتمین سمینار بین‌المللی بیستمین جشنواره نمایش‌های آیینی و سنتی به دبیری حمیدرضا اردلان از ۱۴ آذر ماه آغاز خواهد شد.

در این دوره از سمینار اساتید و پژوهشگران شناخته شده تئاتر، از کشورهایی چون فنلاند، فرانسه کره، صربستان، گرجستان، اسپانیا، هند و ایران مقالات و نظریات خود را ارائه خواهند کرد.

این سمینار از ۱۴ تا ۱۶ آذر ماه در سالن کنفرانس مجموعه تئاتر شهر برگزار می‌شود و از طریق سامانه‌های تیوال و تلویزیون تئاتر ایران، آنلاین پخش خواهند شد.

جدول هشتمین سمینار بیستمین جشنواره نمایش‌های آیینی و سنتی در اینجا قابل مشاهده است.

بیستمین جشنواره نمایش‌های آیینی و سنتی از ۱۴ آذر ماه به دبیری داوود فتحعلی بیگی برگزار می‌شود.

به گزارش خبرگزای مهر به نقل از ددلاین، فیلم کمدی-درام «رییس خوب» با بازی خاویر باردم در مراسم معرفی نامزدهای جوایز گویا ۲۰۲۲ که شب پیش برگزار شد موفق شد تا در ۱۷ بخش از ۲۸ بخش جوایز ۲۰ نامزدی دریافت کند و رکورددار جدیدی در این زمینه در همه سال‌هایی که این جوایز اهدا می‌شود بشود.

نامزدی در بخش بهترین فیلم، بهترین کارگردانی برای فرناندو لئون د آراندوا و بهترین فیلمنامه اوریجینال از جمله موفقیت‌های این فیلم است.

در بخش بازیگری نیز این فیلم رکورد دیگری به جا گذاشته و با نامزدی در ۷ بخش خود را مطرح کرده است. باردم در بخش بهترین بازیگر مرد، سلسو بوگالو، فرناندو البیزو و مانولو سولو در بخش بهترین بازیگر مرد نقش مکمل و نیز سونیا الامارکا برای بهترین بازیگر زن نقش مکمل و ۳ بازیگر دیگر این فیلم در بخش بهترین بازیگران زن و مرد نوظهور نامزد گویا شده‌اند.

فیلم «رییس خوب» همچنین در بخش‌های بهترین موسیقی متن، بهترین طراحی صحنه، بهترین فیلمبرداری، بهترین تدوین، بهترین کارگردانی هنر، بهترین طراحی لباس، بهترین گریم و آرایش مو، بهترین صدا، و بهترین جلوه‌های ویژه نامزد دریافت جایزه شده است.

خاویر باردم در این فیلم در نقش مالک یک کارخانه ظاهر شده که می‌بیند برنامه‌هایش برای کنترل نیروی کار نتیجه مناسبی ندارد.

این فیلم به عنوان نماینده اسپانیا در بخش اسکار بین‌المللی ۲۰۲۲ نیز معرفی شده است.

در همین حال فیلم جدید پدرو آلمادوار یعنی «مادران موازی» با کسب ۸ نامزدی رقیب اصلی جوایز گویا با فیلم «رییس خوب» است که برای کسب عنوان بهترین فیلم با این فیلم رقابت می‌کند.

در کنار لئون د آرانوآ، آلمادوار و ایسیار بولایین و نیز مانوئل مارتین سوئنسا سازنده «دختر» نیز در بخش کارگردانی از دیگر نامزدها هستند.

سی‌ و ششمین جوایز گویا که از سال ۱۹۸۷ شروع به کار کرده برندگان خود را ۱۲ فوریه سال جدید در والنسیا معرفی می‌کند.