برچسب: آتیلا پسیانی

  • ملاقات با آتیلا پسیانی در «جزیره لؤلؤ»/ آرزویی که محقق شد

    ملاقات با آتیلا پسیانی در «جزیره لؤلؤ»/ آرزویی که محقق شد

    به گزارش تئاتر آنلاین، شامگاه شنبه ۱۴ مهر تماشاخانه ایران‌شهر خانه هنرمندان حال و هوای متفاوتی داشت. بسیاری از چهره‌های شناخته‌شده هنری در این مجموعه تئاتری حضور پیدا کردند تا شبی متفاوت را تجربه کنند؛ شبی که میزبان آن آتیلا پسیانی بود. ابراهیم حقیقی، رضا کیانیان، حسین پاکدل، علیرضا خمسه، آروند دشت‌آرای، رضا ثروتی، اشکان خیل‌نژاد، سیامک احصایی، مهرداد ضیایی، اصغر همت، وحید آقاپور، الهام کردا، حسین کیانی، سعید خانی، محد امیریاراحمدی، کاظم هژیرآزاد، قاسم زارع، سیامک زمردی‌مطلق، امیرحسین رستمی، مائده طهماسبی، مهدی شفیعی، آرش فلاحت‌پیشه، رضا معطریان، احترام برومند، لیلی رشیدی، مجتبی میرطهماسب، فرهاد فزونی، مهدی آشنا، ندا نصر، ستاره اسکندری، کیومرث مرادی، صابر ابر، علی سرابی، مارال بنی‌آدم، مارین ول‌هولک، یسنا میرطهماسب، سارا اسکندری، ماریا حاجیها، هوشنگ گلمکانی، فروغ قجابگلی، بهار کاتوزی، جمشید جهانزاده، پیمان قاسم‌خانی، محراب قاسم‌خانی، فرزانه نشاط‌خواه، اوژن حقیقی، شیما میرحمیدی، حبیب رضایی و نوید محمدزاده باز هم با آتیلا پسیانی همراه شدند.

    اما این بار آتیلا پسیانی در لابی تماشاخانه ایران‌شهر حضور نداشت و ستاره پسیانی به جای پدر به همه حاضران در لابی تماشاخانه خوش‌آمد گفت. این بار آتیلا پسیانی نبود اما باز هم هنرمندان را برای تماشای تئاتر گرد هم آورد؛ کاری که در زمان حیاتش نیز بارها و بارها انجام داده بود.

    شنبه ۱۴ مهر همه آمدند تا جدیدترین اثر آتیلا پسیانی را ببینند؛ اثری که وی آغازکننده آن بود ولی پایان کار را در فقدان پدر ستاره پسیانی رقم زد.

    شنبه ۱۴ مهر همه آمدند تا به تماشای «جزیره لؤلؤ» بنشینند؛ نمایشی که جدیدترین تجربه گروه تئاتری «بازی» است.

    همه وارد سالن سمندریان تماشاخانه شدند تا تماشاگر این اثر نمایشی باشند؛ اثری که در اولین سالگرد فقدان آتیلا پسیانی روی صحنه رفت.

    پیش از شروع اجرا، صابر ابر و ستاره پسیانی روبه‌روی هم روی صحنه سالن حضور پیدا کردند. صابر ابر در این لحظه گفت: خوشحالم که امشب این فرصت را پیدا کردم تا در شروع اجرای «جزیره لؤلؤ» صحبت کنم. مهم‌ترین دلیل حضور امشب ما دیدن تئاتر است که همیشه برای آتیلا خیلی مهم بود.

    وی تأکید کرد: وقتی درباره آتیلا پسیانی فکر می‌کنم خالی از کلمه می‌شوم چون نبودنش را باور ندارم. جای آتیلا پسیانی خالی نیست چون در زندگی ما حضور و جریان دارد.

    ابر در پایان سخنان خود گفت: امشب با هم کار آتیلا را که ستاره آن را کامل کرده می‌بینیم.

    در ادامه ستاره پسیانی نیز گفت: با خسرو فکر کردیم که در اولین سالگرد آتیلا چه کاری را انجام دهیم و به این نتیجه رسیدیم که بهتر است نمایشی را که دوست داشت روی صحنه ببریم. این نمایش ۲ هفته تمرین شد ولی شرایط جسمانی آتیلا اجازه نداد که تمرین‌ها ادامه پیدا کند.

    وی یادآور شد: «جزیره گنج» داستانی است که آتیلا از بچگی عاشقش بود و ما دوست داشتیم رویای بابا را محقق کنیم.

    ستاره پسیانی در ادامه یاد آتیلا پسیانی را به شکل دیگری زنده کرد و گفت: من بچه آن آدم هستم پس موبایل‌های‌تان را خاموش کنید تا به مدت ۱۰۰ دقیقه به قول آتیلا با دنیای بیرون خداحافظی کنیم. ممنون که در کنار و خانواده و بچه‌های گروه تئاتر «بازی» حضور پیدا کرده‌اید.

    پس از این سخنان حاضران به تماشای «جزیره لؤلؤ» نشستند؛ اثری که آخرین تجربه آتیلا پسیانی در گروه تئاتر «بازی» بود.

    پس از پایان اجرای نمایش «جزیره لؤلؤ»، فاطمه نقوی که خود از بازیگران این اثر نمایشی نیز بود، گفت: ممنون که در این شب به‌خصوص کنار ما بودید. مطمئنم آتیلا از حضور ما در سالن خوشحال است.

    وی تأکید کرد: آتیلا عاشق کارش بود و به جوانان عشق می‌ورزید و بر آن‌ها تأثیر می‌گذاشت. به همین دلیل گروه تئاتر «بازی» و بچه‌هایش تلاش کردند تا کار نیمه‌کاره او را به پایان برسانند. از گروه اجرایی نمایش ممنونم و از ستاره پسیانی تشکر ویژه‌ای دارم که کار نیمه‌تمام پدرش را به انجام رساند.

    نقوی در پایان سخنان خود یادآور شد: سر تمرین این نمایش گاهی ستاره با من دعوا می‌کرد که شیطنت می‌کنم در حالی که پشت این شیطنت بغض خود را پنهان می‌کردم چون ستاره در مواقعی خیلی شبیه آتیلا بود و رفتار می‌کرد.

    بعد از این سخنان فاطمه نقوی، ستاره پسیانی را در آغوش کشید.

    شامگاه ۱۴ مهر هنرمندان حاضر در تماشاخانه ایران‌شهر و اعضای گروه تئاتر «بازی» تماشاخانه ایران‌شهر را ترک کردند اما آتیلا پسیانی در جزیره لؤلؤ ماند و کسی شاهد خروج او از سالن نبود.

    آتیلا پسیانی هر شب در سالن سمندریان تماشاخانه ایران‌شهر به همراه مخاطبان به تماشای جدیدترین اثر گروه خود می‌نشیند و مانند گذشته تماشاگر آثاری است که نسل‌های تئاتری بعد از خود روی صحنه می‌برند. هنرمندانی که ادامه دهنده راه آتیلا پسیانی هستند؛ هنرمندی که تئاتر برایش از اهمیت بالایی برخوردار بوده و هست.

    منبع

  • طراحان و عوامل «جزیره‌ی لؤلؤ» معرفی شدند

    طراحان و عوامل «جزیره‌ی لؤلؤ» معرفی شدند

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی تماشاخانه‌ی ایران‌شهر، نمایش «جزیره‌ی لؤلؤ» به نویسندگی آرش نعیمیان و خسرو پسیانی که پیش از این قرار بود به کارگردانی هنرمند فقید، زنده یاد آتیلا پسیانی به صحنه برود، با کارگردانی ستاره پسیانی به اجرا می‌رسد.

    طراحان‌ و عواملی‌ که ستاره پسیانی را در این نمایش همراهی می‌کنند عبارتند از:

    نورالدین حیدری ماهر مجری‌ طرح، امیر حسین دوانی طراح صحنه، شیما میرحمیدی طراح لباس، ایمان امیدواری طراح گریم، بابک کیوانی طراح موسیقی و صدا، هومن مرتضوی طراح گرافیک، مصطفی شب‌خوان طراح حرکت، نیلوفر نقیب ساداتی و محمدرضا رحمتی طراحان‌ نور، صمد طالقانی امور بین‌الملل، سیما خوشنویس دستیار کارگردان و برنامه‌ریز، شیما مرادی منشی صحنه، اشکان زیبائیان و ایمان نیک‌خو مدیران صحنه، کیارش مسیبی عکاس، امید امین، سمانه‌ابراهیم‌زاده، شیما هاشمی و ماهرخ ولی‌فرد دستیاران‌ طراح لباس، مصطفی خدابخشی دوخت لباس، مجید متقی ساخت آکسسوار، محمد حسین نفری‌آزاد، مهدی نفری‌آزاد، کیارش حاجی‌زاده و حسین رجبی ساخت‌ دکور، امیر قالیچی تبلیغات‌ مجازی

    گفتنی است گروه بازیگران نمایش «جزیره‌ی لؤلؤ» به زودی معرفی می‌شوند.

    منبع

  • به یاد آتیلا پسیانی که رفتنش پاییز را پاییزتر کرد

    به یاد آتیلا پسیانی که رفتنش پاییز را پاییزتر کرد

    حوالی چهل روز پیش، همزمان با دومین جمعه ماه مهر، خبر درگذشت آتیلا پسیانی، جامعه غم‌زده هنری را غصه‌دارتر کرد و به گفته سحر دولتشاهی، پاییز را پاییزتر کرد.

    به انگیزه چهلمین روز درگذشت این هنرمند، یادی می‌کنیم از او که زندگی کردن را خوب می‌دانست و با مرگش هم همه دوستانش را گرد هم آورد.

    از فاصله درگذشت پسیانی تا به امروز جامعه هنری، دوستان عزیز دیگری را به آغوش خاک سپرده است و شگفت آنکه هر جان عزیزی که می‌رود، خاطره درگذشتگان قبلی را دوباره زنده می‌کند. اما اجازه بدهید برای آتیلا پسیانی آه و ناله نکنیم که خودش هرگز چنین مرام و مسلکی نداشت.

    او در سال‌های پر شمار فعالیتش هرگز نخواست نقش قربانی را بازی کند، به شیوه خود زندگی کرد و با آنکه آثار سبک و سیاق کارهایش مورد پسند برخی از هنردوستان و هنرمندان نبود اما هرگز به کسی باج نداد تا محبوبیتی دروغین به چنگ آورد. او برای اجرای هر اثرش به دل خود رجوع می‌کرد و آنچنان که خود گفته، بسیاری از نمایش‌هایش را با الهام از خواب‌ها، رویاها و کابوس‌هایش به صحنه برد.

    آتیلا پسیانی درگذشت

    پسیانی اهل شو کردن نبود و علاقه‌ای نداشت تا خود را فرهیخته‌تر یا روشنفکرتر از آنچه بود، نشان دهد. او خود خود خودش بود. حتی در موقعیت‌های ساده‌ای مانند گپ و گفت‌های دوستانه، هرچند همیشه نسبت به زبان فارسی و استفاده به جای واژگان و عبارات، حساسیت زیادی داشت و در این زمینه تذکر می‌داد، اما هرگز با خشک‌اندیشی یا تعصب این کار را انجام نداد و همواره توصیه‌هایش به رعایت قواعد درست زبان فارسی، شیرین و آمیخته با طنز ویژه خودش و عموما همراه با این عبارت بود که «فارسی‌تون رو خوب کنین!»

    نسبت به محیط زیست و وضعیت آب و هوا حساسیتی جدی داشت ولی مانند یک کارشناس حرفه‌ای درباره این موضوعات اظهار نظر نمی‌کرد و به کنش‌های فردی خود به عنوان یک شهروند مسئول بسنده می‌کرد.

    سال‌ها پیش که آلودگی هوای تهران به اوج خود رسیده بود، در گفتگویی دوستانه با همان لحن طنزآمیز همیشگی‌اش گفته بود تاریخ بعدها از مابه عنوان سسلسله «سخت‌جانان» یاد خواهد کرد که نه بحران بی‌آبی، نه کرونا و نه آلودگی هوا نتوانستند ما را بکشند!

    در فضای حرفه‌ای نیز همواره از حق خود دفاع کرد و در دورانی که امکانات تئاتر بسیار اندک و سالن‌های نمایشی بسیار محدود بود، هرگز ژست مظلوم‌نمایی به خود نگرفت. اهل قهر کردن هم نبود، او همیشه با کار، آشتی بود و حتی زمانی که معتقد بود حقش ادا نشده، نه آه و ناله‌ای به راه انداخت و نه شکوه و شکایتی کرد. آتیلا پسیانی هرگز اهل نق زدن نبود و با تمام همتی که برای تحقق رویاهایش داشت، اما او نیز مانند هر انسان دیگری، آرزوهایی داشت که هرگز به آنها نرسید. پسیانی دوست می‌داشت تا در برج طغرل تئاتری اجرا کند که شرایط این کار هرگز فراهم نشد.

    تشییع پیکر آتیلا پسیانی

    او که همیشه از تجربه‌های تازه استقبال می‌کرد، با آغوش باز به سالن‌های تازه ساز تئاتر می‌رفت، جاهایی که کمتر کسی برای اجرای نمایش در آنها پیش قدم می‌شد و سکوت هر سالن ناشناخته‌ای را با تئاترش می‌شکست و به تاریکی آن رنگی از نور و حیات می‌داد.

    او که سال‌ها پیش گروه تئاتر «بازی» را پایه‌گذاری کرده بود، همواره آرزو داشت تا این گروه سالنی برای خود داشته باشد و بتواند به طور مرتب برنامه‌هایش را در آن اجرایی کند. با همین شوق بود که در راه‌اندازی کارگاه نمایش مجموعه تئاتر شهر مشارکتی جدی داشت. به یاد دوران نوجوانی‌اش و به سبب عِرق و علاقه‌ای که به کارگاه نمایش داشت، همین نام را برای این سالن برگزید. در قید و بند نبود که این سالن کوچک است یا بزرگ، برایش مهم بود که مکانی تازه به فضاهای تئاتر که تا ۱۰ سال پیش بسیار محدود بود، اضافه شود.

    پس از آن نیز با اجرای یک پرفورمنس، تالار استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر را افتتاح کرد. مکانی که پیش از آن به عنوان سوله‌ای در مجاورت خانه هنرمندان ایران شناخته می‌شد. او خطر می‌کرد و به گسترش تئاتر می‌اندیشید و به گفته آروند دشت‌آرای، آینده را می‌دید و لابد پیش‌بینی می‌کرد که روزی همکارانش برای اجرا در همین سالن ناشناخته، مدت‌ها منتظر بمانند.

    شاید پس ذهنش این بود خوب می‌شد اگر یکی از این مکان‌ها به گروه تئاتر «بازی» اختصاص داده شود، شاید در گفتگوهای دوستانه یا معدود گفتگوهای رسانه‌ای خود، اشاره ظریفی به این موضوع می‌کرد اما هرگز از این بابت گله و انتقادی نداشت و همواره تاکید می‌کرد مهم این است که فضایی تازه به تئاتر اختصاص پیدا کرده است.

    آتیلا پسیانی با وجود این نامرادی‌ها هرگز به خاطر مشکلات، زندگی را متوقف نکرد

    شاید هم‌پای زمان ندوید ولی اجازه نداد که موانع، فرصت کار را از او بگیرند. این چنین بود که در عمر نه چندان طولانی خود، فهرستی بلند بالا از تجربه‌های گوناگون ثبت کرد.

    آتیلا پسیانی

    او برخلاف بعضی از ما، آداب زیستن را می‌دانست و به گواه تصاویری که از آخرین روزهای زندگی‌اش به جای مانده، خوب بلد بود با خنده‌های از ته دل، از بی‌رحمی‌های زندگی انتقام بگیرد. شاید یادآوری این روحیه او برای امروز ما که به مشکلات گوناگون آمیخته شده، تلنگری کارساز باشد.

  • جزئیات تشییع پیکر زنده‌یاد آتیلا پسیانی اعلام شد

    جزئیات تشییع پیکر زنده‌یاد آتیلا پسیانی اعلام شد

    به گزارش تئاترآنلاین و به نقل از روابط عمومی اداره‌ کل هنرهای نمایشی، مراسم وداع با زنده‌یاد آتیلا پسیانی، بازیگر و کارگردان تئاتر و سینمای ایران، صبح روز پنجشنبه 20 مهر در پهنه رودکی مقابل تالار وحدت برگزار خواهد شد و پیکر او تا آرامگاه ابدی‌اش در قطعه هنرمندان بهشت زهرا تشییع می‌شود.

    آتیلا پسیانی، پس از یک دوره مبارزه با بیماری سرطان، روز جمعه ۱۴ مهر، چشم از جهان فروبست و درگذشت او، جامعه هنری کشور را سوگوار کرد و تاسف و اندوه بسیاری برانگیخت.
    آتیلا پسیانی، زاده ۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۶ و فرزند جمیله شیخی (بازیگر شناخته شده تئاتر و سینمای کشور) بود. او از کودکی بر صحنه‌ تئاتر حاضر شد و از دهه 50 خورشیدی، هم‌زمان با تحصیل در دانشکده هنرهای زیبا، به صورت حرفه‌ای و جدی، با فعالیت در کارگاه نمایش و همکاری با آربی آوانسیان، به بازی در آثار نمایشی پرداخت. فیلم «عفریت» در سال 1360، نخستین تجربه سینمایی این بازیگر بود.
    او به همراه همسرش (فاطمه نقوی)، از سال 1368، گروه تئاتر «بازی» را پایه‌ریزی کرد که تا امروز در زمینه تولید تئاتر تجربی فعالیت داشته است.

  • بهزاد فراهانی: آتیلا هنرمند شجاعی بود و سبک کار طبیعی و نرمالی نداشت

    بهزاد فراهانی: آتیلا هنرمند شجاعی بود و سبک کار طبیعی و نرمالی نداشت

    به گزارش تئاترآنلاین، آتیلا پسیانی، بازیگر و کارگردان تئاتر، سینما و تلویزیون، روز جمعه 14 مهر، در سن 66 سالگی‌ درگذشت. به همین مناسبت بهزاد فراهانی طی گفت و گویی در توصیف آتیلا پسیانی این چنین گفت:

    به نظر من آتیلا هنرمند شجاعی بود و حیف شد که رفت، من به فاطمه، همسرش، ستاره دخترش و خسرو پسرش صمیمانه تسلیت می‌گویم و امیدوارم که بتوانند غم نبود او را تحمل کنند و این را فراموش نکنیم که همه ما مسافریم برخی زود چمدان سفر را می‌بندند و برخی دیر اما مهم این است که همه ما سفر خواهیم کرد. آتیلا انسان بزرگ، شریف و ارزشمندی بود و یکی از ارزش‌های والای او داشتن مادری همچون خانم جمیله شیخی بود. خانم شیخی یکی از آدم‌های بسیار بزرگی بود که هرگز نون به نرخ روز نخورد و سعی کرد که روی پسرش تاثیرات مثبت بگذارد و این کار را هم انجام داد، آتیلا از کارگردان‌های جوانی بود که بی مهبا دست به کسب تجربه می‌زد و هیچ ترس و خوفی هم نداشت که تجربیاتش به دل می‌نشیند یا خیر، صرفا دوست داشت تجربیات خودش را به نمایش بگذارد و این نوعی از نگاه به هنر است، شاید بتوان کارهای آتیلا را به دو بخش تقسیم کرد یک بخش که تلاش کرد در کارهایش آوانگارد باشد و محصولات نو بیاورد و نو هم درو کند و در این عرصه هم نگاهی داشت به مادرش، آتیلا دوست داشت که هر از گاهی به تئاتر ملی هم نیم نگاهی داشته باشد.

    اولین برخورد بهزاد فراهانی و آتیلا پسیانی

    در ادامه فراهانی در پاسخ به این سوال که اولین برخورد و آشنایی شما با آتیلا پسیانی چه زمانی بود، اینگونه پاسخ داد:
    اولین آشنایی ما در خانه مادر آتیلا رخ داد، خانم شیخی معتقد بود که بهترین قرمه‌سبزی را می‌پزد و من را هم دعوت کرده بودند تا یک روز ناهار در خانه آن‌ها قرمه‌سبزی بخورم و به نظرم حرف خانم شیخی درست بود یکی از خوشمزه‌ترین قرمه‌سبزی‌ها بود و همانجا هم با آتیلا دوست شدم. چون من یک آشنایی با پسیانی بزرگ یعنی پدر آتیلا داشتم و صحبت کردن از ایشان باعث خوشحالی خانم شیخی شد و از آن‌جا دوستی بین ما رخ نشان داد و بعد هم در خانه تئاتر باهم بودیم، در هیئت مدیره انجمن بازیگران هم باهم بودیم و رفاقت بینمان هم پر رنگ‌تر می‌شد.

    در ادامه بهزاد فراهانی با شرح سبک کاری آتیلا پسیانی این چنین گفت: کار آقای پسیانی کار طبیعی و نرمالی نبود که با روند طبیعی تئاتر ملی و مسلط ما هماهنگ باشد و خودش هم بر این موضوع تاکید داشت که کاری انجام دهد که چندان مورد پسند عامه مردم قرار نگیرد و این موضوع در کار آتیلا وجود داشت و گاهی اوقات هم کاری را انجام می‌داد که با رسم و رسوم تئاتر عادی ایران هماهنگ نبود و طبیعتا این ماجرا با عکس‌العمل تماشاگران زیادی مواجه می‌شد.

    در انتها فرهانی در پاسخ به این سوال که چرا آتیلا پسیانی پیش از اینکه بیماری‌اش به این مرحله برسد حضور کم‌تری در عرصه هنری داشت، گفت: در گام اول آتیلا بیمار شده بود اما اصل ماجرا این است که دولت‌ها در ایران تئاتر ملی و مردمی را بر نمی‌تابند و من این جمله را از چند وزیر هم شنیده‌ام که می‌گویند ما پول نمی‌دهیم که شما علیه ما کار روی صحنه ببرید، تئاتر اگر آزاد باشد، منتقد شرایط اجتماعی، شرایط روحی روانی مردم، وضعیت ارتباط مردم با حاکمیت و این موارد را در بر می‌گیرد، اما وقتی این نوع از نگاه تئاتر را بر نمی‌تابند طبیعتا مشکل ایجاد می‌شود. برخی با این شرایط کنار می‌آیند برخی به کار دیگر می‌پردازند اما در نهایت هنرمند خسته و آزرده می‌شود. متاسفانه این وضعیت وجود دارد اما من خسته نمی‌شوم.

    این را هم به عنوان نکته پایانی می‌گویم که رفتن آتیلا برای همه ما تلخ و آزار دهنده بود به خصوص اینکه این مریضی بسیار او را آزار داد.

  • تئاتر و سینمای ایران در سوگ فقدان آتیلا پسیانی نشست

    تئاتر و سینمای ایران در سوگ فقدان آتیلا پسیانی نشست

    به گزارش تئاترآنلاین، آتیلا پسیانی، بازیگر و کارگردان تئاتر، سینما و تلویزیون، روز جمعه 14 مهر، در سن 66 سالگی‌ درگذشت.
    انجمن صنفی بازیگران سینما، با اعلام این خبر در بیانیه‌ای نوشت: «با قلبی اندوهگین و دردبار و زبانی الکن به اطلاع می‌رسانیم متاسفانه هنرمند ارزشمند و بی‌بدیل سینما، تئاتر و تلویزیون کشورمان، آتیلا پسیانی عزیز، پس از دوران سخت و طولانی بیماری، در خارج از وطن از میان ما رفت و به آرامش بیکران پیوست.»
    براساس این بیانیه، با هماهنگی‌های انجام گرفته، پیکر این هنرمند از فرانسه به ایران منتقل خواهد شد و پس از آن، زمان و مکان تشییع به اطلاع مردم خواهد رسید.
    آتیلا پسیانی، زاده ۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۶ و فرزند جمیله شیخی (بازیگر شناخته شده تئاتر و سینمای کشور) بود. او از کودکی بر صحنه‌ تئاتر حاضر شد و از دهه 50 خورشیدی، هم‌زمان با تحصیل در دانشکده هنرهای زیبا، به صورت حرفه‌ای و جدی، با فعالیت در کارگاه نمایش و همکاری با آربی آوانسیان، به بازی در آثار نمایشی پرداخت. فیلم «عفریت» در سال 1360، نخستین تجربه سینمایی این بازیگر بود.
    او به همراه همسرش (فاطمه نقوی)، از سال 1368، گروه تئاتر «بازی» را پایه‌ریزی کرد که تا امروز در زمینه تولید تئاتر تجربی فعالیت داشته است.
    «قهوه قجری»، «گنک خواب دیده»، «باغ آلبالو»، «عرق خورشید، اشک ماه»، «پرفسوربوبوس»، «کشتی شیطان»، «متابولیک»، «در دل با سگ»، «تبار خون»، «بودن یا نبودن»، «آئورا»، «مجلس تقلید هفت‌خوان»، «ارکستر زنان آشویتس» و … تنها بخشی کوچک از کارنامه تئاتری آتیلا پسیانی به عنوان کارگردان و بازیگر است.
    او همچنین در فیلم‌هایی چون «مسافران»، «کشتی آنجیلا»، «هیوا»، «پاداش سکوت»، «روز شیطان»، «خاکستر سبز»، «عفریت» و… به عنوان بازیگر حضور داشته و در مجموعه‌های تلویزیونی «محله بروبیا»، «محله بهداشت»، «پرده‌نشین»، «دیوار»، «گل‌های گرمسیری»، «گمگشته»، «راه بی‌پایان»، «بی‌گناه» و … نقش‌آفرینی کرده است.

    آخرین فعالیت‌های آتیلا پسیانی

    آخرین حضور زنده‌یاد آتیلا پسیانی در سریال «بی‌گناه» مهران احمدی در شبکه نمایش خانگی بود.

    در عرصه تئاتر نیز نمایش «قهوه قجری» در سال ۱۳۹۸ در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر آخرین کارگردانی این هنرمند با سابقه تئاتر بود که به دلیل شیوع ویروس کرونا این اجرا نیمه‌کاره ماند.

    آتیلا پسیانی طی چند هفته اخیر برای سفر شخصی به فرانسه سفر کرده بود که به دلیل عوارض بیماری سرطان مجبور شده بود در بیمارستانی در آنجا بستری شود و همان جا درگذشت.

  • ستاره پسیانی: سفر پدرم به فرانسه برای درمان نبوده است

    ستاره پسیانی: سفر پدرم به فرانسه برای درمان نبوده است

    به گزارش تئاترآنلاین، ستاره پسیانی تاکید کرد که پدرش برای سفری شخصی به خارج از کشور رفته و سفر او برای درمان نبوده است.

    به گفته او، آتیلا پسیانی برای سفری شخصی، به خارج از کشور رفته اما متاسفانه در پی نامساعد شدن حالش، به ناچار در بیمارستانی بستری می‌شود. در حال حاضر این هنرمند اجازه پرواز ندارد و به همین دلیل هنوز نتوانسته به کشور بازگردد.
    آتیلا پسیانی تحت نظر پزشک درمانگر خویش، دکتر عدنان خسروی است و مراحل درمان او در ایران طی می‌شود.

    ستاره پسیانی با تشکر از پیام‌های محبت آمیز همه درخواست کرد با توجه به شرایط خانواده‌ به حریم شخصی این خانواده‌ احترام گذاشته شود.

    آتیلا پسیانی

    شب گذشته در خبری از سوی صندوق اعتباری هنرمندان، اعلام شد که آتیلا پسیانی در بیمارستانی در فرانسه بستری شده است. مجید پوراحمدی مشاور وزیر فرهنگ و مدیر عامل صندوق اعتباری هنر با اشاره به اینکه آقای پسیانی از اعضای صندوق اعتباری هنر و تحت پوشش بیمه درمان تکمیلی است، تصریح کرد: صندوق اعتباری هنر نیز با توجه به تأکید وزیر محترم فرهنگ و ارشاد اسلامی، از ظرفیت و امکانات خود برای حمایت و همراهی همه جانبه برای بهبودی هنرمند عزیز کشور آتیلا پسیانی استفاده خواهد کرد.

  • مردی که از هیچ همه چیز ساخت/ حداد مرگ را کارگردانی کرد

    مردی که از هیچ همه چیز ساخت/ حداد مرگ را کارگردانی کرد

    به گزارش تئاتر آنلاین، مراسم تشییع پیکر زنده‌یاد رضا حداد از هنرمندان با سابقه تئاتر ایران که سحرگاه جمعه ۲۹ اردیبهشت چشم از جهان فروبست، صبح روز یکشنبه ۳۱ اردیبهشت با حضور چهره‌های هنری و همچنین برخی مدیران فرهنگی و هنری از مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

    اجرای این مراسم را محمد سلوکی برعهده داشت. شهرام گیل‌آبادی رئیس هیأت مدیره انجمن صنفی کارگردان‌های تئاتر ایران اولین سخنران مراسم بود.

    وی طی سخنانی درباره ویژگی‌ها و خصوصیات زنده‌یاد رضا حداد، گفت: همانطور که رضا حداد از جان و دل برای هرکسی که از او کمکی می‌خواست، مایه می‌گذاشت، الان هم جایش نزد خداوند خوب است. رضا حداد سنگ زیر آسیاب بسیاری از نگفته‌های ما بود. رضا حداد دوامش بر جریده عالم حک است. هر کس اینجا است خاطره ای خوب از رضا حداد دارد. رضا حداد فراموش شدنی نیست.

    در ادامه محمد چرمشیر هنرمند با سابقه و از دوستان صمیمی زنده‌یاد حداد نیز دومین سخنران مراسم بود. وی عنوان کرد: همیشه فکر می‌کردم اگر روزی اینجا در تابوت باشم رضا برای من چه کار خواهد کرد اما امروز من اینجا هستم و رضا در تابوت است و نمی‌دانم چه کار کنم.

    وی یادآور شد: رضا حداد همیشه از مرگ حرف می‌زد ولی همیشه پر از شور زندگی بود. برای من دوست و حامی بود ولی از همه مهمتر یکی از پسرانم بود. یادش همیشه زنده است. تا جایی که توانش می‌کشید یار همه بود.

    سپس محمد رحمانیان از دیگر چهره‌های مطرح تئاتر ایران و از دوستان رضا حداد نیز تأکید کرد: خواهش کردم برای من سخنرانی نگذارند چون وقتی باور ندارم رضا حداد مرده، احمد آقالو مرده و پرویز پورحسینی مرده‌، نمی‌توانم حرفی بزنم. رضا حداد همیشه زنده است. وقتی در شرایط سخت تئاتر چهره غمگین ما را می‌دید که مستأصل هستیم می‌گفت «مگه رضا مرده»، نه رضا نمرده است. فکر می‌کنم این اتفاق هم یکی از شوخی‌های همیشگی‌ رضا حداد است.

    وی تصریح کرد: مرگ رضا همچون مرگ عباس نعلبندیان یکی از دراماتیک‌ترین مرگ‌های ۵۰ سال اخیر است و رضا حداد مرگ را هم کارگردانی کرد.

    ابراهیم حقیقی از چهره‌های مطرح هنر ایران نیز یکی دیگر از سخنران‌های مراسم تشییع پیکر زنده‌یاد رضا حداد بود. وی تأکید کرد: بدرقه دوست عزیز و مهربانی که بلد بود از هیچ همه چیز برای همه بسازد آسان نیست. کسی که بلد بود رنگ و نور و آواز و موسیقی را برای همه روی صحنه ببرد. سفره دلش برای همه بزرگ بود. برای مهربانی رضا دست‌تان را بالا بیاورید تا شهادت دهیم که او از مهربان‌ترین‌ها بود و در قلب ما حضور دارد.

    روزبه بمانی ترانه‌سرا نیز به ذکر سخنانی درباره زنده‌یاد حداد پرداخت و گفت: به آخرین اجرای رضا حداد خوش آمدید. رضا به این روز خیلی فکر کرده بود و می‌گفت اول آتیلا باید صحبت کند. بعضی وقت‌ها که حال‌مان خوب نبود می‌گفت شعر سنگ قبر من چه شد. رضا شعر را خیلی خوب می‌فهمید. از تصاویری که از اجراهایش یادمان است می‌دانیم که چقدر شعر و تصویر را می‌شناخت. بزرگترین ویژگی‌اش رفاقت بود و ای کاش این ویژگی‌ را سیاستمداران هم داشته باشند.

    در ادامه ستاره پسیانی بازیگر سینما و تئاتر به نیابت از آتیلا پسیانی پشت تریبون رفت و دل‌نوشته‌ای از آتیلا را قرائت کرد. در بخشی از این دل‌نوشته چنین آمده بود: رضا جانم، قلبم مالامال اندوه است. تو برای من از برادر نزدیک‌تر بودی. امیدوارم همیشه بخندی. قول می‌دهم که برای علی عموی خوبی باشم.

    سپس بیانیه‌ای از سوی انجمن صنفی کارگردانان تئاتر ایران در سوگ رضا حداد توسط احسان حاجی‌پور قرائت شد.

    در بخش دیگری از این مراسم که با حضور قابل توجه دوستداران زنده‌یاد رضا حداد برگزار شد، مازیار حبیبی‌نیا همکار و یکی دیگر از دوستان صمیمی این هنرمند فقید گفت: می‌خواستم خیلی جدی درباره خوشبختی صحبت کنم و بگویم خوشبخت‌ترین افراد کسانی هستند که با افراد دوست‌داشتنی و تأثیرگذاری آشنا می‌شوند و با رفاقت پیش می‌روند. ما هر چه به دست آوردیم با رفاقت بود.

    در بخش پایانی مراسم نیز بعد از اقامه نماز بر پیکر زنده‌یاد رضا حداد، این هنرمند عرصه تئاتر به سمت خانه ابدی خود بدرقه شد.

    محمد رضایی راد، پانته آ بهرام، الهام کردا، امیرمهدی ژوله، سمانه زندی نژاد، رضا ثروتی، آرمین جوان، جابر رمضانی، مهدی کرم پور، پانته آ پناهی‌ها، علی بوستان، فرهاد و فرشاد فزونی، سعید خانی، محمدمهدی شفیعی، مجید رجبی معمار، حسین پارسایی، جواد طاهری، علی عابدی، توحید معصومی، علیرضا تابش از جمله هنرمندان و مدیران حاضر در مراسم بودند.

    منبع

  • اهالی سینما و تئاتر از آتیلا پسیانی گفتند/ یه جای کار می‌لنگه!

    اهالی سینما و تئاتر از آتیلا پسیانی گفتند/ یه جای کار می‌لنگه!

    به گزارش تئاتر آنلاین، مراسم هجدهمین «شب کارگردان» خانه تئاتر که عصر یکشنبه ۱۰ اردیبهشت در خانه هنرمندان ایران برگزار شد به نکوداشت آتیلا پسیانی بازیگر و کارگردان باسابقه و مطرح تئاتر ایران اختصاص داشت.

    در این مراسم که با حضور چهره‌های هنری در تالار شهناز خانه هنرمندان ایران برگزار شد، محمد سلوکی به عنوان مجری مراسم حضور داشت.

    شهرام گیل‌آبادی رییس انجمن صنفی کارگردانان تئاتر ایران اولین سخنران مراسم بود. وی بیان کرد: این برنامه به مناسبت زاد روز استاد سمندریان هر ساله در اردیبهشت تئاتر ایران برگزار می‌شود.

    گیل‌آبادی در ادامه به قرائت متنی درباره وضعیت این روزهای تئاتر و بی‌درایتی و بی توجهی مدیران و مسئولان نسبت به تئاتر پرداخت و گفت: تئاتر نقاد است و پرسشگر و سر سازش با هیچ پلشتی ندارد. کج‌اندیشان باید از تئاتر بترسند.

    وی متذکر شد: تئاتر روزهای سختی را سپری می‌کند. انجمن به سختی کار صنفی را در دستور کار خود قرار داده است. آینده جامعه را مردم و ریشه مردم را فرهنگ و ریشه فرهنگ را تئاتر شکل می‌دهد. هیچ جریانی قادر حرکت تقابلی خیر و شر در تئاتر را متوقف کند.

    سپس بخش‌های از مستند «سیمای یک کارگردان» که گفتگویی با علی. رفیعی بود پخش شد.

    در ادامه آرش دادگر کارگردان تئاتر و از اعضای هیأت مدیره انجمن صنفی کارگردانان تئاتر ایران نیز روی صحنه حضور پیدا کرد و گفت: درباره هنرمندی صحبت می‌کنم که همیشه دوست‌داشتنی است و همیشه لبخند به لب دارد و با ذهنی خلاق به واقع از هیچ تئاتر می‌سازد؛ حمید پورآذری.

    سپس تصاویری از اجراهای متعدد حمید پورآذری کارگردان تئاتر پخش شد.

    در این بخش پیام تصویری علی رفیعی برای آتیلا پسیانی و همچنین حمید پورآذری پخش شد و رفیعی از این ۲ هنرمند به عنوان هنرمندانی نام برد که همیشه به جوانان توجه ویژه داشته و دارند.

    در ادامه لوح تقدیر انجمن به حمید پورآذری تقدیم شد. پورآذری در میان تشویق ممتد حاضران در سالن روی صحنه حضور پیدا کرد ولوح را با حضور پرویز پرستویی، هادی مرزبان، مسعود دلخواه، کوروش نریمانی و هدایت هاشمی دریافت کرد.

    در این بخش قطعه‌ای موسیقیایی با صدای حمیدرضا ترکاشوند اجرا شد.

    سپس محمد رحمانیان کارگردان مراسم روی صحنه حضور پیدا کرد و از پرویز پرستویی خواست روی صحنه بیاید و صحبت کند.

    اهالی سینما و تئاتر از آتیلا پسیانی گفتند/ یه جای کار می‌لنگه!

    پرستویی گفت: خوشحالم که امروز در خانه امن هستم که در آن بزرگ شده‌اند. آخرین نمایشی که حضور داشتم نمایش «فنز» حضور داشتم که بسیار موفق بود. حسادت‌ها شروع شد و گفتند که بازیگر سینما آورده تا موفق باشد.

    وی یادآور شد: من بیش از ۵۰ فیلم در کارنامه کاری خودم دارم ولی همچنان تعداد کارهای تئاترم بیشتر است و آخرین کارم هم در تئاتر خواهد بود.

    سپس از ۲ تجربه تصویری خود با آتیلا پسیانی یاد کرد و از او به عنوان یکی از چهره‌های مهم تئاتر ایران نام برد.

    پرستویی تصریح کرد: سردمداران مملکت باید دست هنرمندان را ببوسند که اینگونه خالصانه و صادقانه برای مردم کار کردند و در کنار مردم محکم ایستادند. امیدوارم روزی حال مردم خوب شود تا ما هم کار کنیم. هنر شغل ما نیست زیرا به هر قیمتی کار نمی‌کنیم.

    بعد از این سخنان تصاویری از سنین مختلف آتیلا پسیانی و همچنین نقش‌آفرینی‌های وی پخش شد.

    در این بخش محمد صالح‌علا پشت تریبون رفت و گفت: چند سالی هست که خانه‌نشین شده‌ام و خوش می‌گیرد ولی خانه‌نشینی باعث فراموشی هم می‌شود و الان نمی‌دانم چه بگویم. در دوران مدرسه وقتی بچه‌ها عاشق می‌شدند برای‌شان نامه‌های عاشقانه می‌نوشتم. دشواری زمانی بود که چند نفر عاشق یک نفر می‌شدند. الان هم برایم دشوار است که درباره فردی که دوستش دارم صحبت کنم.

    وی یادآور شد: در جوانی نمایش کار می‌کردند ولی منتقدان و هنرمندان تئاتر من را سرزنش می‌کردند و با من زاویه داشتند در حالی که من نمایش مفهومی کار می‌کردم و تئاتر کار نمی‌کردم. عباس جوانمرد، سعید سلطان‌پور و جمیله شیخی از هنرمندانی بودند که حامی‌ام بودند.

    صالح‌علا درباره آتیلا پسیانی یادآور شد: آتیلا به لحاظ سنی کوچک‌تر ولی به لحاظ فکری از من بزرگ‌تر است. ما دوران خوب و فراموش‌نشدنی با هم داشتیم.

    اهالی سینما و تئاتر از آتیلا پسیانی گفتند/ یه جای کار می‌لنگه!

    فاطمه معتمدآریا دیگر هنرمندی بود که درباره آتیلا پسیانی صحبت کرد. وی گفت: آتیلا را از همان نوزادی می‌شناختم. اولین خاطراتم از آتیلا به حضورم در هنرهای زیبای دانشگاه بود. همیشه یک نفر را می‌دیدم با تی‌شرت مشکی، صورتی جذاب و کتاب در دست جلوی در دانشکده بود، وی آتیلا بود.

    وی تأکید کرد: خلاقیت و نبوغ آتیلا من را به او جذب کرد. با وجود عشقی که میان ما هست تعداد تجربیات مشترکی که با هم داریم بسیار کم است. آتیلا مجموعه‌ای از آفرینش و هندسه ذهن او مملو از عاطفه است و درونش مثل گل محمدی خوشبو است و دیگران را جذب می‌کند.

    در ادامه رضا کیانیان نیز به ایراد سخنانی پرداخت و گفت: خوشحالم در شب کارگردانان از بازیگران دعوت کردید صحبت کنیم. این همبستگی شکل گرفته در میان تئاتری‌ها بسیار میمون است.

    وی تأکید کرد: آتیلا ۲ نسل از تئاتر را به هم متصل کرد که اگر نبود این اتفاق مهم در تئاتر ایران شکل نمی‌گرفت. آتیلا بعد از انقلاب به کار خود ادامه داد و شکفتگی و رشد تئاتر تجربی مدیون آتیلا است و اگر بگوییم پدر تئاتر تجربی ایران است بیراه نگفته‌ایم.

    کیانیان متذکر شد: متأسفانه ما در ایران همدیگر را نمی‌شناسیم ولی برای هم هوار می‌کشیم. ما باید همدیگر را بشناسیم و این کار راانجمن‌های صنفی باید انجام دهند.

    وی در ادامه سخنان خود اظهار کرد: در سینمای ما قهرمان نداریم و شکست می‌خوریم. ما در سینمای‌مان شادی و همچنین رویا نداریم. ما تئاتری‌ها مجبوریم شادی و رویا داشته باشیم و در زندگی‌مان قهرمان باشیم.

    محمد چرمشیر دیگر چهره‌ای بود که روی صحنه حضور پیدا کرد. وی گفت: شب درخشانی است و پر از خاطره از مرد بزرگی به نام آتیلا پسیانی. اما از سال ۷۰ که با آتیلا بودم از ناعدالتی‌ها بگویم. اگر این نکوداشت یعنی پذیرش نگاه و عملکرد آتیلا پسیانی است گذشت ۴ دهه برای این پذیرش خیلی دیر است. آتیلا پسیانی عاشق جوانان است و ۴ دهه گذشت زمان برای پذیرش او دیر است. آتیلا بسیاری از جوانان را به فرزندی پذیرفت علیرغم آنکه آنها پدرکشی کردند.

    وی تأکید کرد: نقش آتیلا پر تئاتر ایران بسیار مهم است. اینکه همدیگر را فارغ از هر نگاهی بپذیریم را آتیلا در تئاتر ایران نقش بست.

    چرمشیر در ادامه به ذکر یک جمله طنز «یه جای کار می‌لنگخ» از پسیانی پرداخت که هر موقع فردی از کار او تعریف می‌کرد می‌گفت.

    سپس بهرام رادان نیز درباره پسیانی گفت: کنار کسی را سراغ دارم که ظاهر و باطنش با هم یکی است. من در ۲۳ سال گذشته هم افتخار همکاری و رفاقتش را داشتم. امیدوارم سال‌های سال در کنار خانواده‌ات شاد و سلامت باشی و تولدت مبارک آتیلا عزیز.

    نوید محمدزاده نیز از دیگر چهره‌هایی بود که از آتیلا پسیانی گفت. وی یادآور شد: برای من‌حکم پدر، رفیق، برادر بزرگ، کارگردان و معلم هستید آتیلای پسیانی. خیلی از تو یاد گرفتم و افتخار می‌کنم که با تو همکاری کردم.

    اهالی سینما و تئاتر از آتیلا پسیانی گفتند/ یه جای کار می‌لنگه!

    محمد رحمانیان طی سخنان کوتاهی در این بخش از مراسم گفت: درست است که این نکوداشت دیر است. همیشه دیر است ولی ما تلاش‌مان را کردیم.

    وی از فاطمه نقوی همسر آتیلا پسیانی درخواست کرد روی صحنه حضور پیدا کند و از آتیلا بگوید

    وی یادآور شد: ما ۴۵ سال با هم زندگی کردیم. ما با هم بزرگ شدیم. همیشه با هم مثل بچه‌ها بازی کردیم چون آتیلا یک کودک عاشق است. او عاشق به کار و زندگی است و کودک درونش بسیار قوی است.

    سپس صدرالدین زاهد بازیگر و کارگردان تئاتر نیز به ذکر خاطراتی از کارگاه نمایش و همکاری با آتیلا پسیانی پرداخت. وی گفت: تئاتر ما زندانی است. امیدوارم روزی تئاتر ما آزاد شود.

    در ادامه مدالیوم انجمن صنفی کارگردانان تئاتر ایران به آتیلا پسیانی تقدیم شد.

    وی در این بخش تصریح کرد: علیرغم نکاتی که دوستان درباره من گفتند، عمیقاً به فکر فرو رفتم. اتفاقاتی که طی ۵ دهه تئاتر رخ داد تلخ و شیرین و شور و خیلی عجیب و قریب بود. دلمان می‌خواست جوانان زیادی را پرورش دهیم. وقتی گروه تئاتر «بازی» شروع به فعالیت کرد هیچ گروهی کار تجربی نمی‌کرد. خیلی فحش و ناسزا شنیدیم و الان خیلی خوشحالم که تعداد زیادی گروه‌های تئاتر تجربی در حال فعالیت هستند.

    سپس پسیانی با حضور اکبر زنجانپور، ابراهیم حقیقی، سیروس الوند، محمد چرمشیر، محمد صالح‌علا، شهرام گیل‌آبادی، صدرالدین زاهد، فاطمه معتمدآریا و فاطمه نقوی مدالیوم و نشان انجمن را دریافت کرد.

    ستاره پسیانی در این بخش از مراسم در حالی که کیک تولدی را برای پدر خود روی صحنه آورد، تأکید کرد: ۳۷ سال افتخار داشتم دخترش و ۳۲ سال افتخار داشتم بازیگرش باشم. مرسی بابا.

    منبع

  • آتیلا پسیانی با «اولئانا» در شهرزاد/ نمایشنامه ممت خوانش می‌شود

    آتیلا پسیانی با «اولئانا» در شهرزاد/ نمایشنامه ممت خوانش می‌شود

    اجراخوانی «اولئانا» با دراماتورژی و کارگردانی مهتا محدث و بازی آتیلا پسیانی و لیلا بلوکات در پردیس تئاتر شهرزاد انجام می شود.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از مشاور رسانه ای پروژه، اجراخوانی «اولئانا» با دراماتورژی و کارگردانی مهتا محدث تنها برای یک اجرا در پردیس تئاتر شهرزاد انجام می شود. پیش فروش بلیت این اجرا نیز آغاز شده است.

    آتیلا پسیانی و لیلا بلوکات نقش خوانان این اثر نمایشی هستند.

    در خلاصه داستان «اولئانا» آمده است: «چه کسی پیروز خواهد شد؟ چه کسی حق دارد؟ واکنش‌های چندپاره یک واقعیت و قطعیتی که هرگز جان نمی‌گیرد.»

    «اولئانا» شنبه پنجم شهریور ساعت ۲۰:۳۰ در سالن یک پردیس تئاتر شهرزاد تنها برای یک شب میزبان مخاطبان خواهد بود.

    سایر عوامل این اثر نمایشی عبارتند از نگار امیری مشاور رسانه و تبلیغات، لیلی شاهوردی عکاس، حسین خدارتی فیلمبردار و ساخت تیزر و محمد موحدنیا طراح پوستر و لوگو.

  • وقتی صابر ابر شاهزاده دانمارک می‌شود/ یک بازخوانی مدرن از «هملت»

    وقتی صابر ابر شاهزاده دانمارک می‌شود/ یک بازخوانی مدرن از «هملت»

    نمایش «هملت» به کارگردانی رضا گوران از جمله فیلم تئاترهایی است که تماشای آن در ایام نوروز به علاقه مندان هنرهای نمایشی پیشنهاد می‌شود.

    به گزارش تئاتر آنلاین، تعطیلات نوروز فرصت مناسبی برای علاقه‌مندان به تئاتر است که به دیدن آثار نمایشی روی صحنه که معمولاً از ۷ فروردین ماه اجراهای خود را آغاز می‌کنند، بنشینند اما در طول ۲ سال گذشته با توجه به تعطیلی تماشاخانه‌ها و مراکز هنری در ایام تعطیلات نوروزی به دلیل جلوگیری از شیوع بیماری کرونا و لزوم در منزل ماندن اکثر مردم، استقبال از دیدن فیلم‌تئاترهای مختلف توسط علاقه مندان به هنرهای نمایشی بیشتر شده است. البته امسال با کنترل وضعیت بیماری و عادی‌تر شدن شرایط از نیمه دوم تعطیلات نوروزی نمایش‌های مختلفی در تماشاخانه‌های تئاتری روی صحنه می‌روند یا اجرای سال قبلشان را ادامه می‌دهند و شهروندان تهرانی و یا مهمانان نوروزی که به پایتخت می‌آیند می‌توانند به دیدن این آثار بنشینند اما با این وجود دیدن فیلم تئاتری قدیمی و جدید برای افرادی که دیدن یک نمایش اجرا شده را از دست داده‌اند، علاقه‌مندانی که به دنبال تکمیل آرشیوشان هستند و یا در تهران زندگی نمی‌کنند و دیدن نمایش‌هایی که در مرکز تئاتر کشور به صحنه می‌رود برایشان امکان پذیر نیست، خالی از لطف نخواهد بود.

    در همین راستا به روال سال‌های قبل در گزارش‌هایی جداگانه به معرفی فیلم تئاترهایی می‌پردازیم که در زمان اجرای عمومی مورد توجه قرار گرفتند و حتی فیلم تئاترهایشان نیز بعد از انتشار همچنان پرمخاطب هستند. از این رو دیدن فیلم تئاتر «هملت» به کارگردانی رضا گوران به علاقه مندان هنرهای نمایشی پیشنهاد می‌شود.

    نمایش «هملت» بازخوانی محمد چرمشیر از تراژدی بزرگ شکسپیر است که رضا گوران بهمن ماه ۹۱ در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر به صحنه برد. در این اثر نمایشی صابر ابر در نقش هملت شاهزاده دانمارکی به ایفای نقش می‌پردازد و ستاره پسیانی، بهناز جعفری، داریوش موفق، شیرین فرشباف و آتیلا پسیانی دیگر بازیگران آن هستند.

    متون نمایشی بزرگ دنیا این خصوصیت را دارند که می‌توان از آنها برداشت‌های متفاوتی داشت همانطور که محمد چرمشیر و رضا گوران نیز در این نمایش هم زاویه دید و هم شیوه اجرایی متفاوتی را برای «هملت» برگزیده‌اند که دیدن آن در ایام نوروز برای علاقه مندان به هنرهای نمایشی خالی از لطف نیست.

    در این اجرای تجربی زاویه دید نمایش از شخصیت هملت به افلیا منتقل شده و با افلیایی عمل‌گراتر با ذهنیتی شاعرانه روبرو هستیم همچنین بر بعد فیلسوفانه شخصیت هملت نیز تاکید بیشتری شده است.

    به گفته رضا گوران، در این نمایش هملتی را می‌بینیم که وارد فضای ایرانی و البته نه به لحاظ تاریخ و جغرافیا شده است، بلکه به لحاظ یک سری نشانه‌ها و شناسه‌ها که با نگاه ایرانی آشناست شکل گرفته است. این «هملت» جهان خود را ساخته است اما به طور قطع در نهایت از «هملت» شکسپیر وام گرفته شده است.

    این روزها علاقه مندان به دیدن فیلم‌تئاترها می‌توانند این محصولات را با خرید اینترنتی و تماشا در وی او دی‌ها و پلتفورم های مختلف نمایش فیلم تماشا کنند.

  • آموزش بازیگری در یک جلسه!/ سوءاستفاده از  آشفته بازار «نادانی»

    آموزش بازیگری در یک جلسه!/ سوءاستفاده از آشفته بازار «نادانی»

    امیر دژاکام معتقد است بهترین راه برای مقابله با معضلاتی که در زمینه آموزش بازیگری در عرصه هنر وجود دارد، این است که هیاتی از بزرگان صلاحیت حضور اساتید در آموزشگاه‌ها را تایید کنند.

    امیر دژاکام نویسنده، کارگردان و مدرس تئاتر درباره راه‌های غیرمعمولی که علاقه‌مندان برای ورود به عرصه بازیگری انتخاب می‌کنند و سوءاستفاده برخی افراد و آموزشگاه‌های هنری از آنها به تئاتر آنلاین گفت: معتقدم وقتی که خرد از معادلات رفتاری ما رخت بربندد و دانش جای خودش را به سطحی نگری و زرد نگاه کردن به وقایع بدهد آن وقت کسانی هستند که از این آشفته بازار نادانی منافعی منتفع شوند.

    وی ادامه داد: برای آموختن هنر بازیگری در کشور ۴ سال دوره هنرستان، ۴ سال مقطع لیسانس و ۲ سال فوق لیسانس داریم یعنی ۱۰ سال آموزش نظام‌مند برای یادگیری و آموزش بازیگری در کشور ما وجود دارد. آموزش بازیگری در دنیا هم بین ۴ تا ۲۰ سال است و من ایمان دارم که مثلاً رضا کیانیان و خیلی از هنرمندان بزرگ ما همچنان در حال آموزش و یادگیری در حرفه‌شان هستند. وقتی این خردمندی که در گرو کسب دانش و تجربه است از بین می‌رود و به جای آن خواهش و التماس و پرداخت هزینه برای به دست آوردن نقش جای آن را می‌گیرد با چنین معضلاتی روبرو می‌شویم. این درخواست‌ها مغایر با آن چیزی است که واقعاً وجود دارد یعنی در این فضا تمرین‌های سخت بازیگری، آمادگی بدن و بیان، مشق‌ها و تلاش‌های که برای رسیدن به نقش انجام می‌گیرد، مشاهدات میدانی، مطالعه، پیاده روی، اسب سواری و … از بین می‌رود و همه چیز خلاصه می‌شود در آموزش بازیگری در یک جلسه! در حال حاضر همین آموزش بازیگری در یک جلسه مراجعه‌کننده و خریدار دارد و وقتی ما به بعضی از علاقه‌مندان می‌گوییم که باید ۷ ماه برای حضور در کلاس‌های بازیگری وقت بگذارند، می‌گویند این مدت خیلی زیاد است و فرصتی برای حضور در کلاس نداریم چون می‌خواهند سریع جذب سریال، فیلم و تئاتر شوند.

    امروزه هر کس که یکی دو فیلم یا سریال بازی می کند، فکر می کند که می تواند آموزش بازیگری هم بدهد در حالی که می توانیم از هنرمندان تنها برای «کارگاه انتقال تجربه» دعوت کنیم اما معلم بازیگری کسی است که می تواند ۵ سال به دانشجویان یا هنرجویان تدریس کند، فردی مانند محمودرضا رحیمی، آرش دادگر، ایوب آقاخانی، حمیدرضا نعیمی و یا در کارگردانان سینما مسعود کیمیایی این کارگردان تئاتر یادآور شد: وقتی که موقعیت برای سواری ممکن است خب افرادی هم پیدا می‌شوند که سوار شوند. من بیشترین گناه را بر گردن کسانی می‌دانم که این وعده و وعیدها را باور می‌کنند. قبلاً هم در ویدئویی گفته ام که ما دروغ های بزرگ را دوست داریم اما مساله این است که ممکن است جوانان ما ناآگاه باشند اما چرا سوال نمی‌پرسند.

    وی با اشاره به کلاس‌هایی که برای علاقه‌مندان به بازیگری در فضای مجازی برگزار می‌کند، عنوان کرد: من کلاسی را تحت عنوان «بازیگری گمشده» در فضای مجازی طراحی کرده‌ام و این کلاس را به صورت رایگان برای تمام علاقه‌مندان به بازیگری در سراسر ایران گذاشته ام تا بچه هایی که در شهرها و روستاهای مختلف هستند بتوانند به آموزش های بازیگری دسترسی داشته باشند و این دانش گم نشود و تبدیل به رویه ای نادرست شود. این کلاس هم به آموزش بازیگری اختصاص دارد و هم به علاقه مندان یاد می دهد که چگونه بازیگر شوند، چه درس هایی را باید بخوانند و چه تمرین هایی را انجام دهند و اصلاً معلم بازیگری کیست. اگر به معلم های بزرگ بازیگری دنیا نگاه کنید می بینید که هیچکدام از آنها سوپراستار نیستند اما کارشان آموزش است و معلم های بزرگی هستند.

    کارگردان نمایش «ایوب خان» ادامه داد: امروزه هر کس که یکی دو فیلم یا سریال بازی می کند – که البته شکی در توانایی این دوستان در بازیگری نیست – فکر می‌کند که می‌تواند آموزش بازیگری هم بدهد در حالی که می‌توانیم از هنرمندان تنها برای «کارگاه انتقال تجربه» دعوت کنیم اما معلم بازیگری کسی است که می‌تواند ۵ سال به دانشجویان یا هنرجویان تدریس کند، فردی مانند محمودرضا رحیمی، آرش دادگر، ایوب آقاخانی، حمیدرضا نعیمی و یا در کارگردانان سینما مسعود کیمیایی یک معلم بازیگری است و سوای اینکه کارگردان سینماست، استاد آموزش بازیگری نیز است در حالی که خیلی از کارگردانان و بازیگران سینما و تلویزیون و تئاتر ما که جایگاه بسیار ارزشمندی هم دارند معلم بازیگری نیستند.

    دژاکام متذکر شد: مگر استاد سمندریان سوپراستار بود. خیر. اما او از بزرگترین استادان بازیگری بود و من بیش از ۲۰ سال شاگرد ایشان بودم و هر روز کنار او راه رفتم و یاد گرفتم. از سال ۱۳۷۱ در دانشگاه کنارشان بودم و قبل تر از آن نیز از سال ۱۳۶۴ به عنوان دانشجو از او می آموختم یا احمد دامود، رکن الدین خسروی، منیژه محامدی و اساتیدی چون آن‌ها کدامشان سوپراستار هستند؟ البته ما در میان سوپراستارها و بازیگران معروف هم اساتید بازیگری داریم که در زمینه آموزش هم فعال هستند مانند گلاب آدینه، رضا کیانیان یا آتیلا پسیانی. در کلاس بازیگری بازیگر تربیت می شود به این معنی که باید درخت انگور کاشته شود تا انگور بدهد نه اینکه راجع به انگور کنفرانس بدهیم اما خب ما چند معلم این مدلی داریم.

    وی با اشاره به خبرسازی هایی که برخی از رسانه ها در این زمینه می کنند، عنوان کرد، متاسفانه مطبوعات و رسانه و سایت های زرد به این فضا دامن می زنند یا اینکه شاهد هستیم غلط های بسیار خطرناکی در آموزش بازیگری باب شده است که می تواند روح و روان هنرجویان را به هم بریزد چون بازیگری با ذهن، روان، تخیل و مغز آدم ها سروکار دارد پس وقتی در تخیل افراد لکه های سیاه رنگی به وجود می آورید باعث شکل گیری فاجعه در تخیل آنها می شود. اگر ما همین مسیر کاسب‌کارانه و سودجویانه را دنبال کنیم، فاجعه به بار می آید و جوانان ما علاوه بر اینکه افسرده می شوند چون چیزی یاد نگرفته اند، در ادامه و بعد از بیرون آمدن از این کلاس ها مریض هم می شوند. هرکسی که لیسانس و فوق لیسانس بازیگری گرفت نمی تواند معلم بازیگری شود بلکه نهایتاً می تواند یک مدرس بازیگری برای ۵ یا ۱۰ جلسه باشد. آیا اگر زنی بخواهد وضع حمل کند او را نزد فردی می برند که تا به حال ۱۰ بار زایمان کرده است یا اینکه او را پیش دکتر زنان و زایمانی می برند که ممکن است تا به حال خودش بچه‌ای هم به دنیا نیاورده باشد.

    هر کسی که لیسانس و فوق لیسانس بازیگری گرفت نمی تواند معلم بازیگری شود بلکه نهایتاً می‌تواند یک مدرس بازیگری برای ۵ یا ۱۰ جلسه باشد دژاکام اضافه کرد: خود من گاهی اوقات در فیلم ها و سریال‌های مختلف بازی هم می‌کنم اما دانش معلمی‌ام چیز دیگری است که در هدایت و تربیت بازیگر به وجود آمده و نزد اساتیدی که معلم بازیگری بوده اند و تحت تمرین‌های زیاد و آزمون و خطا و پژوهش‌هایی که در زمینه نظریه های مختلف بازیگری داشته‌ام، به وجود آمده است نه اینکه مثلاً فلان کتاب را بخوانم و خلاصه آن را سر کلاس به دانشجویانم آموزش دهم.

    این مدرس تئاتر با اشاره به اینکه سرمایه‌گذاری فردی برای تولید یک تئاتر و فیلم که ممکن است خودش هنرمند یا بازیگر هم باشد با نقش فروشی در این حوزه تفاوت دارد، گفت: ممکن است بازیگر فوق العاده‌ای باشد که برای کمک به تولید یک فیلم یا تئاتر، سرمایه گذاری کند که البته من همین مساله را هم نمی پسندم چون تمام مناسبات را به هم می ریزد اما این قضیه با فروش نقش و گرفتن پول از علاقه مندان به بازیگری در ازای سپردن نقشی در فیلم به آنها کاملاً متفاوت است. در فرم ثبت نامی که در آموزشگاه من وجود دارد قید شده است که ما به هیچ عنوان به هنرجویان تعهد بازیگری نمی دهیم در حالی که ما در کنار آموزش کار تولیدی هم انجام می دهیم و تا به حال نزدیک به ۲۰ فیلم و ۱۵ تئاتر با کمک همین هنرجویان کار کردیم اما نمی توانیم به آنها تعهد معرفی یا حضور در اثری را بدهیم.

    وی درباره راه کاری که برای حل این معضل می توان اندیشید، توضیح داد: معتقدم شاید بهترین کاری که می توان در این زمینه انجام داد این است که همانند دانشگاه که وقتی فردی قرار است به عنوان استاد استخدام شود صلاحیتش توسط هیاتی تایید می شود در انتخاب استاد برای آموزشگاه ها هم همین رویه را پیش بگیریم.

    این بازیگر سینما و تلویزیون در پایان صحبت هایش یادآور شد: ما باید در موسسات هم کارت معلمی صادر کنیم به این ترتیب که چند نفر از بزرگان عرصه هنر ما هیاتی را تشکیل دهند و صلاحیت متقاضیان آموزش در زمینه هنر را تایید کنند و از آنها شرح درس و نحوه آموزش هنرجویان را پرسیده و آن را مورد بازنگری و در نهایت تایید قرار دهند. زمانی که من برای اولین بار می خواستم مبانی بازیگری را در دانشگاه تدریس کنم خودم شرح درسی را نوشتم و آن را نزد اساتیدی چون احمد دامود، رکن‌الدین خسروی، حمید سمندریان و … بردم که هر کدام از این اساتید مواردی را به من متذکر شدند و بعد از اصلاح موارد پیشنهادی آنها بود که سر کلاس درس حاضر شدم.