بلاگ

  • آلبوم جدید رضا صادقی «همین…» نام گرفت

    آلبوم جدید رضا صادقی «همین…» نام گرفت

    بهمن بابازاده: رضا صادقی بالاخره جزئیات آلبوم جدیدش را اعلام کرد.

    این آلبوم «همین…» نام دارد و صادقی در این باره گفت: «اسم آلبوم که قطعی شده و اسم «همین…» را برای آن انتخاب کرده‌ام. از نوجوانان و جوانان با استعداد ایرانی برای این آلبوم استفاده کرده‌ام که لقب ستاره‌های زمینی را به آن‌ها می‌دهم نه ستاره‌های آسمانی.

    دو پدیده موسیقی را می‌خواهم به مردم سرزمین‌ام معرفی کنم که یکی از آن‌ها «آرون» نام دارد. یک جوان متولد ۶۸ ولی بی‌اندازه با استعداد از خطه شمال. یک دوست دیگر هم دوست خوبم اقای «شفاهی» که از هموطنان شیرازی من است ولی فوق العاده مستعد و حرفه‌ای.

    از اشعار دوستان جوان و با استعداد هم استفاده کرده‌ام و کارهای خودم. خیلی به آلبوم جدیدم امیدوارم و سعی کرده‌ام از رضا صادقی ببرم!. از رضا صادقی ِ «وایسا دنیا» و «یکی بود یکی نبود» و… سعی کرده‌ام ببرم. باید ببینیم من این بار زود‌تر از خط پایام عبور می‌کنم با نه هنوز هم آنخا از من جلوتر‌اند.
    عکس ها: محمد صادقی – موسیقی ما

  • انیمیشن «تهرانی‌ها» آماده نمایش شد

    خانواده آقای تهرانی یا «تهرانی‌ها» عنوان سریال طنز اجتماعی و فرهنگی است که در 13 قسمت در اپیزودهای کوتاه، زندگی خانواده‌های قشر متوسط ایرانی، آدم‌های ساده با باورهای معمولی را به تصویر می‌کشد.

    این خانواده در تهران زندگی می‌کنند و داستان‌های آن‌ها اکثرا جنبه‌های اجتماعی و فرهنگی جامعه ایران با قومیت‌های مختلف را بیان می‌کنند.

    طنزی که در این انیمیشن به کار رفته است به طیف وسیعی از مسائل فرهنگی و اجتماعی که در تهران می‌گذرد اشاره خواهد داشت، مسائلی همچون: شهری و شهروندی، سینما، تلویزیون، موسیقی، ادبیات و غیره به دلیل همین طیف گسترده، این سریال خواهد توانست مخاطبانی از اقشار و سنین مختلف را به خود جذب کند.

    بنابراین گزارش، این مجموعه متشکل از کاراکترهای اصلی، خانواده آقای تهرانی و کاراکترهای فرعی که طیف وسیعی از گروه‌ها و مشاغل مختلفی چون بازیگران، ورزشکاران، کارگران، معلمان، نویسندگان و غیره را شامل می‌شود، است.

    از نکات قابل توجه در این سریال استفاده از نویسندگان خلاق به سرپرستی محسن میرزاخانی و گویندگان مستعد به سرپرستی محمدرضا علیمردانی می‌باشد که سعی شده است به طور مرتب طنزها و شوخی‌های متنوعی به زمینه تصویری داستان اضافه و خلاق‌ترین و گویاترین لحن‌ها جوری اجرا شود که خود باعث

    ایجاد صداهای ماندگار و اصیل در مجموعه می‌شود.

    دیگر عواملی که در این سریال این گروه را همراهی می‌کنند عبارتند از: کارگردان، طراحی کاراکترها، مدلسازی فضا و لی آوت سه بعدی: میرتوحید رضوی، کاراکتر ریگ: میرامید رضوی و حامد پورکرمان، طراحی فضا: مهدی موحد و احمد میر، استوری بورد: میرتوحید رضوی و مانی وطن دوست، آهنگسازی: بهنام صبوحی و پیمان ایزدی، مشاور آهنگسازی: رضا طاهری، صداگذاری، کامپوزیت و تدوین: میر امید رضوی، گروه انیمیت: لیلا شعبانی‌نژاد و ناصر نجفیان، نورپردازی: یاشار جعفر خانپور، دستیار سرپرست گویندگان: نازنین حقیری، صدابردار: حامد رضایی، میثم ریاحی، اموراداری و مالی: میرهاشم رضوی، روابط عمومی: سیده سمیه رضوی، تهیه‌کننده: موسسه تصویر شهر سازمان فرهنگی هنری تهران.

     

  • یادی از «پت و مت»‌های ایرانی

    یادی از «پت و مت»‌های ایرانی

    «همینه» عنوان کتابی است از کورش علیانی که وی در این اثر، مقاطع تاریخی ایران و احوالات زندگی پادشاهان را در غالب طنز بیان کرده است، این کتاب در انتشارت سوره مهر مراحل آماده‌سازی را سپری می‌کند.

     

    کوروش علیانی درباره این اثر اظهار داشت: نوشته‌های این کتاب قریب به 10 سال پیش در مجله‌ای ویژه مخاطب جوان منتشر شده بود و اکنون در یک مجلد گردآوری شده است.

    علیانی همچنین درباره رویدادهای تاریخی کتاب عنوان داشت: اولین دوره مربوط به صلاح‌الدین ایوبی است و موضوعش بلاهتی است که در جنگ‌های صلیبی بود. این بلاهت است که عده‌ای از آن سر دنیا بیایند اینجا و ادعا کنند اینجا حقی دارند.

    او ادامه داد: دوره بعدی دوره سلطان محمد خوارزمشاه است؛ کسی که لطف کرد پای چنگیزخان را به کشور ما باز کرد و بعدی خود چنگیزخان و بعدی جلال‌الدین خوارزمشاه پسر سلطان محمد است که می‌توانست نسبت به پدرش لایق‌تر باشد، اما نشد که بشود.

    وی افزود: بعد از شاه سلطان حسین داستان به سمت نادر شاه افشار می‌رود. ماجراهای محمد شاه و ناصرالدین شاه هم در ادامه کتاب آمده است. کتاب اینجا دیگر تمام می‌شود.

    این طنزپرداز همچنین به عنوان کتاب اشاره کرده و گفت: شما با شنیدن اسم این کتاب یاد مجموعه کارتونی «پت و مت» می‌افتید. چیز عجیبی در دنیا هست و آن این که «پت و مت»هایی در جای جای این دنیا وجود دارند که بر مردم حاکم می‌شوند٬ در واقع آنها برای ساختن یا به دست آوردن یک چیز کوچک مانند پت و مت‌ تمام دنیای اطراف خود را خراب می‌کنند.

    علیانی در اظهارنظری درباره‌ طنز در ایران معاصر، تاریخ مصرف داشتن طنزهای مکتوب را به عنوان یکی از معضلات طنز برشمرده٬ گفت: طنز را در کشور ما با انتقام و تمسخر و هجو اشتباه می‌گیرند٬در نتیجه اثری که گمان می‌کنند طنز است تنها در یک بازه زمانی خوش‌آیند است و بعد از گذشت زمان نسبتا کوتاهی دیگر قابل خواندن نیست.

     

  • مهدوی‌ کیا و پیوس در فیلم نیکی‌ کریمی

    مهدوی‌ کیا و پیوس در فیلم نیکی‌ کریمی

    در این مجله تصویری که به زودی به صورت دی‌وی‌دی در شبکه نمایش خانگی کشور عرضه می‌شود، در بخش یک لیگ یک تیم، باشگاه فرهنگی‌ورزشی فولاد مبارکه سپاهان به عنوان پر‌افتخار‌ترین تیم لیگ برتر فوتبال کشور بررسی می‌شود.

    در بخشی هم با عنوان خاطرات یک کاپیتان با مهدی مهدوی‌کیا گفت‌وگو می‌شود و منصور ابراهیم‌زاده سرمربی تیم نفت تهران نیز با عنوان گفت‌وگو با یک مربی در این مجموعه حاضر است.

    مهمان ویژه نخستین شماره مجله تصویری فوتبال احسان حدادی دارنده مدال نقره المپیک در رشته پرتاب دیسک است و در بخش گل‌های یک فوتبالیست هم شاهد هنرنمایی فرشاد پیوس بازیکن سابق تیم ملی و پرسپولیس خواهیم بود.

    «روزی روزگاری فوتبال» به عنوان اولین تجربه کارگردانی نیکی کریمی در شبکه نمایش خانگی با نظارت و همکاری کمیته فرهنگی و توسعه بازی جوانمردانه فدراسیون فوتبال آماده می‌شود.

    شرکت ویدئورسانه ریزموج پخش این مجله تصویری را عهده‌دار است.

  • نگاهی به نمایش آوای گل

    ایران تئاتر – فرشته حبیبی:
    تئاتر فیزیکال، نوعا در نمایش ایران کمیاب است. تئاتری که با تکیه بر قابلیت ها و توانمندی های فیزیکی بازیگران به عرصه ظهور می رسد و بیش از هر چیز نیازمند مهارت های جسمی و هنرهای بدنی است. البته تعبیر ما از جسم لزوما یک هویت مادی منفعل و میرا نیست؛ جسم همان کالبد شگفت انگیزی است که به نحوی توضیح ناپذیر مولد روح است، گویی بخشی از چیستی ناشناخته روح  منبعث از راز و رمز جسم باشد، چیزی شبیه این نظریه که روح در واقع همان فعالیت ماده خاکستری مغز است. بر این مبنا  هر چیزی مرتبط با جسم لاجرم روح را نیز در بر می گیرد.

    از این رو گرچه در تئاتر فیزیکال تمرکز اصلی بر بازی تن است، ولی آنچه  در این دایره همچون کنش و واکنش بازی تن را پاسخ می دهد ارتعاشات روح است.  این تعریف شاید به ما کمک کند تا تلاش گروه بدن دیوانه در نمایش آوای گل را بر بستری متفاوت ارزیابی کنیم.

    در تعریفی یک خطی، داستان نمایش (اگر قائل به داستانی برایش باشیم) حکایت  مردی است کوزه گر که از گل پیکره ای انسانی می سازد و با او انس می گیرد و سپس پیکره گلی جان می گیرد و در نزاعی  تن به تن نابودش می کند. نمایش در ادامه، این روند را به یک چرخه مبدل می کند. اما این داستان یک خطی همه ماجرا نیست و جزئیات  اجرای نمایش بیشتر از داستان آن خودنمایی می کند.

    ارزش مهارت های بدنی: اولین ویژگی تاثیرگذار نمایش این است که مهارت های بدنی بازیگران در مسیری موافق با متن است. یعنی اجرای چنین نمایشی بدون مهارت های بدنی امکان ناپذیر به نظر می رسد، همان گونه که داشتن آن مهارتها بدون وجود متنی این چنین بیشتر به اجرای هنرهای رزمی نزدیک است. مسیری که کوزه گر در خلق و جان بخشی به پیکره می پیماید دشوار و مبتنی بر کشاکش و مبارزه  است. مخلوق گلی که در آغاز بسان جنینی بسته و مچاله است آرام آرام صاحب دست و پا و سر و بدن می شود. آوای گل با تکیه بر قابلیت های بدنی بازیگرانش به تصویری فراتر از ماده دست می یابد؛ نوعی هستی شناسی مبتنی بر تقدیرگرایی.

    تصویر دنیای معلق: دنیای نمایش دنیایی معلق و نامتعارف تصویر شده و تلاش شده همه چیز این تعلیق را تلقین کند. چیزی که از درخت واژگون آویخته در فضا به شکلی افراطی آغاز و در صحنه نیز متجلی می شود. همچنین تلاش نویسنده /کارگردان برای خلق فضایی لازمان و لامکان1 مشهود است و فضایی دلهره آور ایجاد کرده است، مثل اتفاقی که در خواب دیده می شود، مثل کابوسی هزارساله. درخت واژگون بر بالای صحنه هم این تصویر را پررنگ تر می کند.
    کاراکترهای نمایش نه تنها در بی زمانی و بی مکانی سیر می کنند، بلکه حتی فاقد جنسیت اند. این تعلیق تعمدآمیز از وضعیت معلق و آغاز و انجام بی ثبات بشر حرف می زند. برای ایجاد این وضعیت معلق در صحنه پردازی فقط به درخت معلق بسنده شده و در مورد بی زمانی باید گفت که ریخت فعلی نمایش بیشتر فضایی از اعصار گذشته را ترسیم می کند. فضاسازی نمایش با بهره گیری از نوع نورپردازی، استفاده درست از تاریکی، موسیقی وهم آور و طراحی سر و شکل بازیگران موجد خلق فضایی بدوی است.
    نوع و نحوه مواجهه با ابزار و اساسا ابزار موجود در صحنه بیشتر تداعی گر بشر اولیه است و بهتر بود با نشانه های ظریفی این حکم کلی شکسته و تماشاگر در تشخیص دقیق زمان رخدادها دچار تردید می شد. هر ابزار یا نشانه ای  از قرن معاصر می توانست این فضای معلق را معلق تر کند. مثل یک کتاب یا حتی نشانه های پیشرفته تری همچون کامپیوتر. (ناگفته نماند که نحوه استفاده از آتش با آن ابزار امروزین بیشتر به نظر می رسد به دلیل ضعف امکانات است تا از روی تعمد. شاید استفاده از یک فندک موثرتر بود.)

    نماد و نمادسازی در نمایش: بی شک این نمایش ظرفیت بسیاری برای نمادگرایی در درون خود دارد. مهم ترین چیزهایی که در نمایش می توان به عنوان ویژگی نمادین برگزید و از زاویه آن به تحلیل نمایش پرداخت، یکی پدیده گل است و دیگری درخت. گل در فرهنگ نمادها مظهری از پیوستگی اصل پذیرنده بودن کامل (خاک ) با نیروی گذرا بودن و تغییر صورت (آب) است. گل را واسطه ای خاص برای ظهور تمامی انواع ماده دانسته اند. بنابراین شکل پذیری یکی از بنیادی ترین ویژگی های آن است و با مراحل تکوین و پیدایش ارتباط دارد. استفاده از گل در این نمایش فارغ از کارکرد های عملی و اجرایی آن، نمادی از تغییر و تبدیل و پیدایش نو به نو در طبیعت است و این درست همان چیزی است که نمایش در طول اجرا سعی در بیان آن دارد.
    از سوی دیگر نمادپردازی درخت بر زندگی کیهانی اعم از استمرار، رشد، تکثیر و مراحل تولید و بازتولید دلالت می کند. درخت به معنای زندگی پایان ناپذیر و برابر با نماد جاودانگی است و نماد طبیعت انسان نیز هست. نکته مهم در مورد نماد درخت کیهانی آن است که اغلب به شکل واژگون نمایش داده می شود در حالی که ریشه های آن در آسمان و شاخ و برگش بر زمین است و معنای برگشت را در خود دارد.
    بنابراین استفاده از درخت واژگون در نمایش علاوه بر اینکه به ایجاد حس معلق بودن صحنه کمک می کند، به لحاظ نمادین، معنای بازگشت (به خاک) را القا می کند و کنایه ای از جاودانگی نفس زندگی است که همه این ها در روند نمایش مستتر است.
    درباره درخت واژگون در این نمایش نکته ظریف دیگری وجود دارد که شاید گفتن آن خالی از لطف نباشد؛ چرخش درخت در بعضی از صحنه ها می تواند کنایه از گذر زمان و طی شدن ایام باشد. به خصوص وقتی پس از خلق پیکره گلی نیاز به گذر زمان و تغییرات و رشد در آن وجود دارد. این چرخش های عقربه وار در کنار استفاده درست از نور به نوعی زمان را تداعی می کنند.

    خلاء متن: با وجود اینکه همین متن یک خطی با شیوه اجرایی گروه به خوبی سازگار شده است، ولی داستان مذکور  این استعداد را دارد که با برخی ارجاعات، لایه های جدیدی را به متن اضافه کند. این توانایی اساسا در نگارش متن نادیده گرفته شده و درهای تحلیل متن به دلیل تنوع نداشتن نشانه ها بسته شده است. داستان به خودی خود موقعیتی دارد که قابلیت این ارجاعات را ایجاد می کند. فرض کنید از آنجا که شخصیت اصلی کوزه گری است که یک پیکره انسانی را خلق می کند و این مخلوق گلی زنده می شود هر گونه ارجاعی به داستان پینوکیو می توانست عمق بیشتر و لایه های متنوع تری به متن بدهد. یا حتی به عنوان مثال یک درخت و دو شخصیت اولین چیزی که به خاطر می آورد “در انتظار گودو ” است و کافی بود نشانه ای از این نمایشنامه ما را به رهیافت تازه ای از نمایش رهنمون شود. یک تکه سنگ در تنازع دو شخصیت می توانست اشاره ای باشد به قصه هابیل و قابیل و هر اشاره ای به حضور زن می توانست کنایه از خلقت آدم و حوا باشد و… (این مثال ها صرفا برای روشن شدن موضوع قابل بحث مطرح شده و غرض زیر سوال بردن تمامیت متن نیست)
    از این رو معتقدم که متن در دایره نمادهایی که خلق کرده گیر افتاده است و با تحلیل هایی از این دست، فارغ از سایر ارزش های هنری و توانایی بازیگران، درهای نمایش بسته می شود.
    لحظه درخشان نمایش: نمایش یک لحظه سینمایی و بسیار هوشمندانه دارد که می توان آن را لحظه پیش آگاهی نام نهاد. در فصلی که کوزه گر پیکره گلی را روی چیزی شبیه چرخ کوزه گری می گذارد در یک رفت و برگشت نور جای دو شخصیت عوض می شود. یعنی کوزه گر خودش را به جای پیکره گلی روی چرخ کوزه گری می بیند و این یک نوع پیش آگاهی در مورد اتفاقاتی است که بعدتر می افتد. این از آن لحظه های نابی است که خوب و بجا در نمایش نشسته است.

    ***

    درباره این نمایش زیاد می شود صحبت کرد. اینکه دیدگاه های خیامی چطور خودشان را در این مسیر نشان می دهند و “از خاک برآمدیم و بر خاک شدیم ” با درونمایه نمایش چه رابطه نزدیکی دارد؛
    اینکه کلام از نمایش حذف شده و موسیقی به خوبی جای خالی آن را پر کرده است؛
    اینکه نحوه اجرای نمایش با تصاویر درخشانی که دارد، با نور و موسیقی و فضاسازی متناسبش، با معناگرایی و فلسفه مندی اش چقدر آن را به یک مراسم آیینی شبیه کرده است و…..

    پی نوشت
    1 برگرفته صحبت های گروه نمایش “بدن دیوانه” در جلسه خبری نمایش
    2 برگرفته از کتاب «فرهنگ نمادها» اثر خوان ادواردو سرلو /ترجمه مهرانگیز اوحدی

  • تئاتر آوای گِل از گروه «بدن دیوانه»

    تئاتر آوای گِل از گروه «بدن دیوانه»

    طراح و کارگردان: یاسر خاسب
    اجراگران: علی اصغری قاجاری ، یاسر خاسب
    موسیقی: مارتین شمعون پور
    طراح نور: رضا بهجت
    تهیه کننده: شیماه خاسب
    مدیر تولید: محمد قدس
    موسیقی : مارتین شمعون پور
    طراح صحنه و لباس: شیما میر حمیدی
    طراح نور : رضا بهجت
    مدیر صحنه و ساخت دکور: سعید غفاری
    عکس، فیلم: رضا موسوی
    طراح پوستر و بروشور: علی محمد گنجعلی خان
    روابط عمومی، تبلیغات: ایلیا شمس – پریسا قهرمانی
    عکس: آوا فیاض

  • جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان آغاز به کار کرد

    مراسم افتتاحیه سومین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان با حرکت کارناوالی از گروه‌های مختلف شرکت‌کننده در سطح این شهر برگزار شد.

    پس از حرکت این کارناوال در سطح شهر، گروه‌های نمایشی در پارک بعثت (باغ ملی لاهیجان) گرد هم آمدند و این جشنواره با اجرای سه نمایش خیابانی به صورت رسمی کار خود را آغاز کرد.

    در نوبت صبح اولین روز جشنواره تئاتر خیابانی شهروند، نمایش‌های «عروسکی شهر» از شهرستان رشت، «صدای سکوت» از تهران و «از حقیقت تا آروغ روشنفکری» از لاهیجان اجرا شد.

    این نمایش‌ها توسط قطب‌الدین صادقی، شهرام کرمی و مجید امرایی که داوران این دوره از جشنواره هستند، مورد قضاوت قرار گرفت.

    در نوبت دوم اجراهای نخستین روز سومین جشنواره تئاتر خیابانی 23 نمایش در 8 نقطه از شهر لاهیجان اجرا می‌شود.

    در بین نمایش‌هایی که در نوبت عصر اولین روز این جشنواره اجرا می‌شود نمایش «گل سرخ» از کشور تاجیکستان و نمایش «داستانک» که اولین کار مشترک تئاتر خیابانی محسوب می‌شود، اجرا خواهد شد.

    بر اساس این گزارش، سومین جشنواره تئاتر خیابانی شهروند لاهیجان از 31 مردادماه تا دوم شهریور‌ماه در شهر لاهیجان برگزار می‌شود.

  • تئاتر آزاد نباید حیا را در بین خانواده‌ها از بین ببرد

    «ﺣﻤﯿﺪ ﺷﺎه‌آﺑﺎدی» ﻣﻌﺎون اﻣﻮر ھﻨﺮی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی با اشاره به ویژگی‌های تئاتر آزاد، گفت: تمام تلاش ما بر این است که سرمایه‌های موجودمان را در تئاتر قدر بدانیم. ما در عرصه تئاتر در عین اینکه انتقادات، مسائل و مشکلات زیادی داریم، سرمایه‌های زیادی هم داریم. یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های تئاتر آزاد اقبال مردم است که اکثر ظرفیت سالن را در همه شب‌ها پر می‌کنند.

    وی در ادامه تصریح کرد: یکی دیگر از ویژگی‌های تئاتر آزاد این است که یک اثر نمایشی از شش ماه تا دو سال روی صحنه است و این قطعا اثرگذار است. یعنی تئاتر وقتی می‌تواند ماندگار و اثرگذار شود که مدت زمان زیادی روی صحنه بماند. از دیگر ویژگی‌های این‌گونه تئاتری این است که بازیگران آن به‌قدری حرفه‌ای هستند که می‌توانند مخاطب خود را در طول بازه زمانی 90 دقیقه‌ای و بلکه هم بیشتر با خود و با اثرشان همراه کنند.

    معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در‌خصوص دیگر ویژگی‌های این‌گونه نمایشی، گفت: در تئاتر آزاد متون کاملا ایرانی و ملی است و با مخاطب و خانواده‌ها ارتباط برقرار می‌کند و فضا فرح‌بخش و شاد است. این‌ها باعث شده که تئاتر آزاد در کشور شکل بگیرد. 16 تئاتر آزاد هر شب در تهران با سالن‌های 300 تا 700 نفره اجرا می‌روند که این سرمایه بزرگی است.

    وی خاطرنشان ساخت: در کنار این‌ها آسیب‌هایی نیز وجود دارد. آسیب‌شناسی ما نشان می‌دهد به محض اینکه به این‌گونه تئاتری کم‌توجهی می‌‌شود، فضای لمپنیسم، لودگی و خنداندن به هر قیمتی این‌گونه نمایشی را تهدید می‌کند. تئاتر آزاد باید از لمپنیسم فاصله بگیرد و معیارهای خودش را مرزهای دقیق اخلاقی بداند و به این نکته توجه داشته باشد که سرمایه‌ای به نام خانواده در اختیارش است.

    شاه‌آبادی با اشاره به نقش خانواده در کشور افزود: خانواده کانون اصلی و محوری در کشور است که بنیان‌های اعتقادی ما بر آن استوار است. در زمان طاغوت که بیشترین فساد رواج داشت، چیزی که دین را در جامعه ایران حفظ کرد، خانواده بود. بنابراین تئاتر آزاد باید پایه خانواده را تثبیت کند، نه اینکه قبح و حیا را در بین خانواده‌ها از بین ببرد و واژگان سخیف به کار ببرد.

    وی با ابراز خرسندی از همت هیئت مدیره جدید انجمن تئاتر آزاد برای ایجاد حرکت‌های تازه در این حیطه گفت: خوشحالیم که هیئت مدیره جدید تئاتر آزاد به این موضوع توجه دارد و تلاشش بر ارتقای کیفیت و نظارت بیشتر است. بر همین اساس تعاملی جدی با اداره ارزشیابی و نظارت دارد و از ارزشیابی‌های این اداره استقبال می‌کند.

    معاون امور هنری ابراز کرد: در اداره کل هنرهای نمایشی هم بنا بر این شده که شبکه نظارتی ما تقویت شود، یعنی ارزشیابی و نظارت بر این حوزه شامل بازبین‌های نامحسوس و همین‌طور بازبین‌های محسوس متعددی را در‌بر‌گیرد. بنابراین احساس ما در این اواخر این بود که کیفیت آثار رو به بهبود است. جا داشت که ما این حرکت را به فال نیک بگیریم و این عزم و اراده هیئت مدیره و این حرکت رو به جلو را ارزیابی کنیم. ما دو دوره تئاتر آزاد را بررسی کردیم و راضی نبودیم، ولی اخیرا که این ارزیابی‌ها را نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که رو به بهبودی رفته است. این همدلی و همراهی شرایطی را فراهم می‌کند که معیار اصلی ما در تئاتر آزاد تنها کیفیت باشد.

    شاه آبادی در خاتمه تأکید کرد: عزم و اراده دوستان بر این است که ورک‌شاپ‌هایی بگذارند و آموزش‌هایی بدهند و متون را کاملا تخصصی کنند. یکی از مهم‌ترین مشکلات ما این است که بداهه‌گویی در تئاتر آزاد به شدت متداول شده است. به شدت با این مقابله می‌کنیم و هر‌گونه بداهه‌گویی را در اینجا نمی‌پسندیم. همه متن‌ها باید نوشته شده و مجوزدار باشند.

    سیدعلیرضا سجادپور، رﺋﯿﺲ اداره ارزﺷﯿﺎﺑﯽ ﺳﺎزﻣﺎن ﺳﯿﻨﻤﺎﯾﯽ وزارت ارﺷﺎد نیز در سخنانی گفت: وجه مشترکی بین سالن‌های سینمایی و فضاهای تئاتری وجود دارد که آن هم فعالیتی است که انجمن تئاتر آزاد انجام می‌دهد. چند سالی هست که سینماهای تهران و برخی از شهرستان‌ها این امکان برایشان فراهم شده که ساعتی محدود از فعالیت زنده‌شان را به اجرای تئاتر اختصاص دهند؛ مشروط بر اینکه حق تهیه‌کنندگان و فیلم‌های سینمایی اشغال نشود که معمولا هم نمی‌شود.

    وی در بخش دیگری از سخنانش افزود: این کار چند حسن دارد. تئاتر به عنوان یک هنر که باید در میان مردم راه پیدا کند، مکان‌های مناسبی را برای اجرا و عرضه پیدا می‌کند. سینماها تراکنش خوبی در فضای شهری دارند و می‌توانند محل مناسبی برای ارتباط با مخاطبان بالقوه و بالفعل تئاتر باشند. همچنین سینماها می‌توانند راه درآمدی جدا از نمایش فیلم پیدا کنند و ارتباط مناسبی بین تئاتر و سینما ایجاد می‌شود.

     

  • بازیگر فیلم «آینه‌های روبرو» و نگارش یک نمایشنامه

    «شایسته ایرانی» بازیگر سینما و تلویزیون در حاشیه برنامه جمع‌آوری کمک‌های نقدی برای زلزله‌زدگان آذربایجان شرقی توسط هنرمندان سینما، اظهار داشت: زمانی که متوجه حضور هنرمندان شدم، خودم را جزیی از مردم می‌دانستم نه به عنوان یک هنرمند بلکه به عنوان یکی از همین مردم احساس همذات‌پنداری داشتم و برای کمک به دوستان هنرمند به این حرکت پیوستم. تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که خیلی خیلی دلم می‌خواست در حال حاضر در مناطق زلزله‌زده حضور داشته باشم.

    وی در ادامه افزود: چیزی که برایم مهم است این است که بدانیم بیشتر از هر چیزی باید به هم احترام بگذاریم، نه فقط زمانی که حادثه‌ای پیش آمد. یادمان بیافتد که ما یک خانواده‌ در یک کشور هستیم.

    بازیگر فیلم سینمایی «آینه‌های روبرو» گفت : باید به یاد بیاوریم که لحظه‌های زیادی هست که باید به یاد هم باشیم و باید باور کنیم که ممکن است برای ما هم زمانی این اتفاق بیافتد و احتیاج به یاری و همدلی دیگران داشته باشیم.

    ایرانی در خصوص فعالیت‌‌های خود گفت: «در حال نوشتن یک نمایشنامه هستم که در مرحله بازنویسی است.»

  • برگزاری آئین افتتاح برای نمایش ”کلمه، سکوت، کلمه”

    «کلمه، سکوت، کلمه» نمایشی مرکب از سه نمایشنامه نوشته «دیوید آیوز» با دراماتورژی «فرهاد آئیش» است که در آن علاوه بر آئیش بازیگرانی چون مریم سعادت، رامین ناصرنصیر، فرشته صدرعرفایی، سعید چنگیزیان، سینا رازانی، امیرحسین رستمی، شبنم فرشادجو، مهسا طهماسبی، سهیل پیغمبری و امیر صارمی نقش آفرینی می کنند.

     
    لازم به یادآوری است، اجرای عموم نمایش «کلمه، سکوت، کلمه» با مدت زمان 60 دقیقه از ساعت 20 روز دوشنبه ششم شهریورماه سال جاری در سالن استاد سمندریان مجموعه تماشاخانه ایرانشهر آغاز خواهد شد.

  • “نمایش ساقی” بر دل می‌ نشیند

    “نمایش ساقی” بر دل می‌ نشیند

    امیر ارجمند بازیگر فیلم سینمایی “شکارچی شنبه” به کارگردانی پرویز شیخ‌طادی که به تازگی از شبکه یک سیما پخش شد درباره حضور در این فیلم  گفت: در زمان فیلمبرداری این فیلم سینمایی شرایط بسیار سختی داشتیم اما چون این فیلم کار متفاوتی محسوب  می‌شد تجربه بسیار جذابی برای همه افراد گروه به حساب می‌آمد.

    وی درباره حضور در کنار علی نصیریان توضیح داد: همکاری با علی نصیریان تجربه لذت بخشی بود. نظم و انضباطی که ایشان در کار رعایت می‌کنند بر همه گروه تاثیرگذار بود. بسیار خرسندم که در کنار ایشان حضور داشتم امیدوارم نظر آقای نصیریان نیز همین طور باشد.

    وی افزود: به شخصه از حضور در این فیلم راضی هستم. خوشبختانه پرویز شیخ طادی اعتماد را در همه گروه ایجاد کرد چون می‌دانست چه می‌خواهد و چه کار باید بکند. در این فیلم من وظیفه تمرین با بازیگر نوجوان فیلم محمد جواد جعفرپور را نیز داشتم که تجربه جالبی بود.

    وی تاکید کرد: “شکارچی شنبه” قبل از موج بیداری اسلامی در مصر ساخته شده‌است اما شیخ طادی با نمایش شخصیت جوان عرب مصری که من نقش آن را برعهده داشتم در واقع نوید بیداری اسلامی در مصر را می‌دهد. پیش‌بینی وقوع وقایعی که در مصر رخ داد در این فیلم شده‌است و این نکته جذاب “شکارچی شنبه” به حساب می‌آید.

    ارجمند ادامه داد: تنها کسی که در فیلم کشته نمی‌شود همین جوان است و شاید پسر بچه درآینده تحت نظر این جوان بزرگ شود و این جوان عرب مصری بتواند انتقام خون افراد بی‌گناه را بگیرد. مصر کانون بزرگی در جهان عرب به حساب می‌آید و این جوان نیز تنها کسی است که هوشیار و بیدار است و با بقیه همگام نمی‌شود.

    ارجمند بیان کرد: معتقدم آدم‌هایی که اهداف و خواسته‌های بزرگ در سر می‌پرورند در جایی ممکن است از خواسته خود منحرف شوند و به بیراهه بروند. یهود دین محترمی است و همه ما آن را قبول داریم اما عده‌ای سودجو برای رسیدن به موقعیت‌های خود از این دین سوء استفاده کرده‌اند.

    این بازیگر درباره تاثیری که ساخت این نوع فیلم‌ها در نشان دادن جنایات صهیونیست ها می‌گذارد گفت: فکر می‌کنید فیلم‌هایی که بر ضد ایران ساخته می‌شود تاثیر خود را بر مخاطبان نمی‌گذارند. ما نباید در این زمینه ساکت بنشینیم. باید همه مسائل منصفانه به چالش کشیده شوند. بنابراین معتقدم ساخت فیلم‌هایی مثل “شکارچی شنبه” قطعا تاثیرگذار هستند.

    وی افزود: نقطه مشترک همه ادیان اعتقاد به خداوند است. اگر همه ادیان به حضور خدا اعتقاد  داشته باشند دل‌ها به هم نزدیک می‌شود. در این فیلم به درستی نشان داده می‌شود که صهیونیسم دلش از خدا دور شده است. آنها دلشان به تصاحب زمین‌های خدا نزدیک است نه به خود خدا. پول می‌دهند تا گناهانشان پاک شود. این انحراف‌ها نسل آینده را نیز به انحراف می‌کشد. تم اصلی این فیلم عواقب غفلت از خداوند است.

    امیریل ارجمند درباره حضور در نمایش “ساقی” به کارگردانی امیردژاکام هم که این روزها با بازی وی روی صحنه است گفت: در این نمایش در نقش فتاح حضور دارم. شخصی که در ابتدا گمراه است اما با شناخت، به آگاهی دست می‌یابد.

    ارجمند عنوان کرد: از حضور مخاطبان برای دیدن این نمایش تا کنون بسیار راضی هستم. خوشحالم که در نمایشی مذهبی بازی می‌کنم که در قالبی به دور از شعار نمایش داده می‌شود. این اثر دلی است و از دل امیر دژاکام بیرون آمده بنابراین هم بر دل بازیگران و هم بر دل مخاطبان و تماشاگران کار نشسته است.

     

     

    منبع : “خبرگزاری مهر”

  • چرا ساخت و ساز اداره‌ي تئاتر شروع نمي‌شود؟

    اين روزها اگر گذرمان به خيابان «پارس» بیافتد، مشاهده می كنيم با اينكه 13ماه از تخليه اداره تئاتر می گذرد اما اين ساختمان همچنان بلاتكليف است.

    وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي براي ساخت و ساز اين ساختمان در مراسم اختتاميه‌ی ارديبهشت تئاتر ايران قول مساعد داده بود.

    بعد از قول مساعد وزير، معاون هنری وزارتخانه هم در گفتگويی با ايسنا، اعلام كرده بود: «ساخت و ساز اداره تئاتر با جديت دنبال می شود و همكاران ما در وزارت ارشاد با شهرداری به توافقاتی رسيده‌اند.»

    شاه‌آبادی گفته بود: «در حال حاضر برای بازسازی اداره تئاتر مشكلی وجود ندارد. شنيده‌ام كه اين موانع در شرف برطرف شدن است و به زودی ساخت و ساز اداره تئاتر آغاز می شود.»

    قادر آشنا مدير اداره كل هنرهای نمايشی نيز گفته بود: «ساخت و ساز اداره تئاتر زير نظر دفتر طرح‌های عمرانی وزراتخانه انجام خواهد شد.»

    ظاهرا گفته‌های همه اين مسوولان نشان می دهد مشكلی برای ساخت و ساز اداره تئاتر وجود ندارد اما ساختمان قديمی خيابان «پارس» هنوز هيچ تغييری را به خود نديده است!

    حالا ديگر مشخص شده مشكلی با شهرداری هم وجود ندارد چراكه شهرداری تاكيد دارد هر زمان كه وزارت ارشاد اقدام كند، ظرف 48 ساعت مجوز ساخت و ساز را صادر می كند اما همچنان اين پرسش اهالی تئاتر است كه مشكل اداره تئاتر كجاست كه ساخت و سازش شروع نمی شود؟! ظاهرا اين ساختمان ميان دفتر طرح‌های عمرانی و وزارتخانه سرگردان است.

    تئاتری ها حالا نگرانی ديگري هم دارند با توجه به افزايش هر روزه نرخ تورم ، بودجه‌ای كه زمانی براي ساخت و ساز اداره تئاتر كافی به نظر

    می رسيد، ممكن است كفاف اين ساخت و ساز را ندهد.

    و حالا اداره تئاتر با آن همه پيشينه هنری اش حق دارد اگر به ساندويچی نبش خيابان «پارس» حسرت بخورد كه چند ماه بعد از تخليه ساختمان اداره برنامه‌های تئاتر تخليه شد اما برخلاف اداره تئاتر، ساخت و سازش آغاز شد و حالا رو به پايان است در شرايطی كه اداره برنامه‌هاي تئاتر همچنان سرگردان و بلاتكليف است!