افشاگری قادر آشنا در مورد مبلغ قرارداد برخی نمایشها، استعفا مجید امرایی از مدیریت تئاتر خیابانی، مصدوم شدن علی نصیریان و فقیه سلطانی در صحنه تئاتر، منتفی شدن اجرای “ددالوس و ایکاروس” در تالار قشقایی و… مهمترین اخبار هفته گذشته تئاتر هستند.
به گزارش خبرنگار مهر، افشاگری قادر آشنا مدیر مرکز هنرهای نمایشی در خصوص نحوه حمایت از آثار و پرده برداری از قرارداد برخی از نمایشها که مورد حمایت قرار گرفتند اولین خبر مهم تئاتری هفته گذشته بود.
صحبتهای آشنا واکنشهای بسیاری را از طرف هیئت مدیره کانون کارگردانان خانه تئاتر، رضا حامدی خواه کارگردان نمایش” قصه هایی از نظر سیاسی بی خطر” که از اجرای این نمایش منصرف شده است و ناصر حسینی مهر کارگردان نمایش”ویتسک، یک داستان ناتمام” را در پی داشت.
طبق آمار ارائه شده از سوی قادر آشنا مدیرکل هنرهای نمایشی اکثر نمایشهایی که با حمایت بالای شورای حمایت به صحنه رفتهاند در مقایسه با آثاری که با کمترین حمایت تولید و اجرا شدهاند، آثار موفقتری نبوده و حتی در فروش و جذب مخاطب شکست خوردهاند.
شورای حمایت با توجه به تصمیم گیریهای خود متونی را در اولویت و حمایت بالا قرارداده که در اجرا توفیقی نداشتند و مشخص نیست که سطح کیفی این آثار چگونه تأیید و هزینه برای آنها برآورد شده است. اگر قرار است حمایتهای بالا برای آثار ناموفق تئاتری وجود داشته باشند چرا نباید این حمایتها برای گروههای دیگر تئاتری نیز وجود داشته باشد.
استعفای مجید امرایی از مدیریت دفتر تئاتر خیابانی
مجید امرایی که مدیریت دفتر تئاتر خیابانی ادارهکل هنرهای نمایشی را بر عهده داشت از سمت خود استعفا داد. این خبر اواسط هفته اعلام شد اما مدتی از اعلام این خبر نگذشته بود که جانشین وی، شهرام نوشیر از طرف قادر آشنا حکم گرفت.
دلایل این استعفا عنوان نشد اما با پیگیریهای انجام شده، برخی شنیدههای حاکی از وجود چندین دلیل اعم از پرداخت نشدن معوقهها و دستمزدهای گروههای تئاتر خیابانی از اسفندماه سال گذشته تا کنون بوده است. طی ماههای سپری شده از سالجاری 700 اجرای عمومی در حوزه تئاتر خیابانی وجود داشته که تا کنون دستمزدی دریافت نکردهاند. همچنین گویا حمایت نکردن ادارهکل هنرهای نمایشی از جشنوارههای تئاتر خیابانی شهروند یکی دیگر از دلایل استعفای مجید امرایی از سمت خود بوده است.
اما یکی از دلایلی که برای استعفای مجید امرایی از دفتر تئاتر خیابانی ادارهکل هنرهای نمایشی، مطرح شده این است که از مدیر دفتر تئاتر خیابانی خواسته شده تا برای اجرای عمومی گروههای تئاتر خیابانی برنامهریزی نکند.
مصدومیت علی نصیریان و اجرا نشدن نمایش”هفت شب با مهمانی ناخوانده”
نمایش”هفت شب با مهمانی ناخوانده در نیویورک” نوشته و کار فرهاد آئیش طی روزهای 25 و 26 دی ماه به دلیل مصدومیت علی نصیریان بازیگر نمایش روی صحنه نرفت.
با توجه به مصدومیت استاد علی نصیریان و تاکید پزشک این هنرمند برجسته تئاتر کشورمان مبنی بر استراحت دو روزه برای بهبود اوضاع جسمانی وی و درخواست گروه اجرایی، این اثر نمایشی طی روزهای 25 و 26 مهر ماه روی صحنه نرفت. این نمایش از 27 مهر طبق روال قبلی ساعت 19 با بازی علی نصیریان و فرهاد آئیش در تالار چهارسو میزبان علاقمندان تئاتر است.
منتفی شدن اجرای “ددالوس و ایکاروس” در تالار قشقایی
با انصراف رضا حامدی خواه از اجرای نمایش”قصه هایی از نظر سیاسی بی ضرر” در تالار قشقایی قرار شد نمایش”ددالوس و ایکاروس” که به تازگی اجرایش در تالار حافظ به پایان رسیده است از چهارشنبه تا 26 مهر تا جمعه 5 آبان در دو سانس در تالار قشقایی اجرا شود.
اجرای این اثر نمایشی که پیش از این در تالار سایه، چندین جشنواره و رویداد بین المللی، جشنواره بین المللی تئاتر فجر و تالار حافظ به صحنه رفته بود به دلائل نامعلوم منتفی شد و نمایش”نان” به کارگردانی نصیر ملکی جو که قبلا در سالن استاد انتظامی خانه هنرمندان اجرا شده بود جایگزین آن شد.
“یک تنبیه باشکوه” سلطانی در زمان مقرر انجام میشود
این هفته هفته مصدومیت اهالی تئاتر به حساب می آید. ابتدا خبر مصدومیت علی نصیریان به گوش رسید و بعد از آن فقیه سلطانی در بازبینی نمایش”یک تنبیه با شکوه مصدوم شد. اما این آسیب دیدگی باعث اجرا نشدن این نمایش نشد و از چهارشنبه 26 مهرماه در تالار حافظ روی صحنه رفت.
فقیهه سلطانی روز یکشنبه گذشته هنگام اجرای بازبینی این نمایش، در اثر یک سانحه ناگهانی از ناحیه بینی دچار آسیب دیده گی و شکستگی شد و همین امر موجب توقف تمرینات و بلاتکلیفی اجرا شد. این نمایش داستان زن و شوهری جوان است که درموقعیتی خاص گرفتار شده اند، آنان دراین موقعیت دست به کاری که نباید بزنند، می زنند و تنبیه می شوند. تنبیه این زن وشوهر نمایش زندگی خودشان است بنابراین آنان شروع به نمایش زندگی خود می کنند.
آغاز به کار جشنواره تئاتر ماه
برگزاری نهمین جشنواره سراسری تئاتر ماه یکی از مهمترین اخبار تئاتر هفته گذشته بود. این جشنواره از 22 تا 29 مهرماه در تماشاخانه های حوزه هنری و محوطه خانه هنرمندان برگزار می شود.
اختتامیه بخش نمایشهای کودک و نوجوان این جشنواره دوشنبه 24 مهرماه با معرفی برگزیدگان در تالار سوره به کار خود پایان داد.
در همین رابطه رحمت امینی دبیر نهمین جشنواره سراسری تئاتر ماه و مدیر مرکز هنرهای نماشی حوزه هنری درباره تفاوتهای این دوره از جشنواره نسبت به گذشته به خبرنگار مهر گفت: نهمین جشنواره سراسری تئاتر ماه بر بنیاد تجربیات هشت دوره گذشته شکل گرفته است اما در این دوره تلاش کردیم رویکرد جشنواره بر تولید محوری استوار باشد.
وی ادامه داد: بنابراین همه آثاری تهرانی و شهرستانی که در جشنواره امسال روی صحنه می روند به نوعی قبلا سفارش تولید از جشنواره ماه را دریافت کرده بودند. البته سفارش به معنای رایج آن ملاک نیست بلکه بیشتر در جهت تولید آثار با کیفیت مورد توجه قرار گرفته است. به این ترتیب به حوزه هنری استانهای مختلف، سفارش تولید برای حضور در جشنواره داده شد و در نهایت به این نتیجه رسیدیم که به برخی افراد و گروه ها سفارش تولید نمایش داده شود.
این استاد دانشگاه افزود: همه آثاری که از تهران در نهمین جشنواره سراسری تئاتر ماه حضور دارند قرار است بعد از جشنواره در حوزه هنری اجرای عمومی داشته باشند. آثار شهرستانی نیز یا قبل از جشنواره آثارشان را اجرا کرده اند یا بعد از جشنواره در مرکز استان کارشان را روی صحنه می برند.
“کابوس نامه”، تجربه دیدن نمایشی با چشمان بسته
گفتگو با وحید رهبانی کارگردان نمایش”کابوس نامه” که به تازگی اجرای خود را درتماشاخانه”پارین” موزه زمان آغاز کرده است از خبرهای دیگر هفته گذشته بود.
رهبانی نویسنده و کارگردان این نمایش درباره تجربه شکلگیری این اثر که بر اساس کابوسها و رویاهای هنرجویان کارگاه تئاتر”نقشینه” شکل گرفته گفت: در نگارش این داستانها تلاش شده پرش و چندگانگی روایتی که در کابوسها وجود دارد حفظ شود. به این مفهوم که ما در کابوسهایمان از مقاطع مختلف زمانی عبور کرده و به مکانهای متفاوتی از لحاظ جغرافیایی نیز سفر میکنیم بنابراین تلاش شده در “کابوس نامه” این ناخودآگاه به ناخودآگاه تماشاگر منتقل شود و تجربه دیدن یک کابوس برایش به وجود بیاید.
کارگردان “هدا گابلر” ادامه داد: من نمیدانم که این شیوه قبلا امتحان شده است یا نه اما معتقدم که میتواند به عنوان یک شیوه اجرایی مورد استفاده قرار گیرد. در طول این نمایش باید چشمهای تماشاگر بسته باشد تا این تصاویر در ناخودآگاه او شکل بگیرد. هر نفر تصویر مشخصی را از اتفاقات نمایش میبیند که مختص خود اوست به این ترتیب به تخیل تماشاگر اجازه فعالیت داده میشود و هدف از اجرای این اثر نیز همین است.
وی متذکر شد: قصد من این بود که تماشاگر را از فضای بیرونی خارج کنم. این نمایش به هیچ عنوان قرار نیست ترسناک باشد و مخاطب را وحشتزده کند. این اثر تنها از خوابهای هنرجویان کارگاه شکل گرفته و قرار است این تجربه را در اختیار مخاطبان نیز قرار دهد بنابراین ما نمیخواهیم مخاطب را به یک تونل وحشت دعوت کنیم بلکه تنها قرار است تماشاگران در یک تجربه هیجانی سهیم باشند. پس اگر تماشاگر در طول اجرا چشمبند خود را بردارد تجربه دیدن این هیجان درونی را از دست خواهد داد.
مهر
