نویسنده: رضا اسماعیلی

  • هادی عامل: اجازه بدهند،نمایش‌مان را اجرا کنیم

    هادی عامل: اجازه بدهند،نمایش‌مان را اجرا کنیم

    هادی عامل که این روزها نمایش «پابرهنه در پارک» را در تماشاخانه تازه تاسیس «پارین» اجرا می‌کند، گفت: ما از مدیران هنری کمک هزینه یا بودجه نمی‌خواهیم، فقط اجازه بدهند نمایش‌هایمان را اجرا کنیم.

    به گزارش MrArt این کارگردان تئاتر در گفت‌وگو با خبرنگار (ایسنا)، ادامه داد: از سال 87که نمایش «بدل» را اجرا کردیم تا امروز حتی یک شاخص به عنوان قرارداد یا کمک هزینه و … از مرکز هنرهای نمایشی دریافت نکرده‌ایم.

    عامل با اشاره به مشکلاتی که برای اجرای تعدادی از نمایش‌های گروهشان پیش آمده، یادآور شد: از مدیران می‌خواهیم، اگر نمی‌خواهند به ما کمک کنند برای اجرای نمابش‌های‌مان سنگ‌اندازی هم نکنند.

    کارگردان نمایش «حساب پرداخت نمی‌شه» خاطرنشان کرد: قرار بود امسال بعد از جشنواره تئاتر فجر نمایشی را در تماشاخانه سنگلج اجرا کنیم. بعد از 18 ماه که از ارائه متن‌مان می‌گذشت، شورای نظارت و ارزشیابی گفت نوبت اجرای‌تان محفوظ است اما متن دیگری بیاورید. متن‌مان را عوض کردیم و همه چیز به خوبی پیش می‌رفت ناگهان اعلام شد بعد از جشنواره با نمایش دیگری قرارداد اجرا در تماشاخانه سنگلج بسته‌اند و حالا نوبت اجرای ما به بهار آینده موکول شده است.

    این کارگردان تئاتر با اشاره به مشکلاتی که برای اجرای دیگر نمایش‌هایش پیش آمده، افزود: آن قدر در تئاتر برای‌مان مشکل درست کردند که برای مدتی تصمیم گرفتم،قید اجرای نمایش را بزنم و دوباره شروع به درس خواندن کردن و به دانشگاه رفتم.

    هادی عامل ادامه داد: مثلا همین نمایش «پابرهنه در پارک» را 5 بار بازبینی کردند، شوراهای متعددی نمایش را دیدند و در نهایت هم گفتند اگر اسم گروه‌تان را اعلام کنید، مجوز اجرا صادر نمی‌شود!

    او با اشاره به شورایی شدن مدیریت تئاتر شهر در دو سه سال اخیر ادامه داد: پس از تشکیل این شورا، پیشنهاد اجرای نمایش در تئاتر شهر را دادم و هنوز خبری نیست. سال گذشته یک نمایش خوب به جشنواره تئاتر فجر دادم که رد کردند، دو سال قبل یک نمایش خیلی خوب با بازی هدایت هاشمی به جشنواره تئاتر آیینی سنتی دادم که باز هم رد کردند و حالا امیدوارم وعده اجرای‌مان برای سال آینده در سنگلج تحقق پیدا کند.

    کارگردان نمایش «افسانه ببر» درباره اجرای نمایش جدیدش «پابرهنه در پارک» توضیح داد: بعد از اینکه اجرای‌مان در سنگلج به تاخیر افتاد، گروهی از بچه‌های آموزشگاه «کارنامه» که در «پارین» نوبت اجرا داشتند، پیشنهاد کردند من نمایش‌شان را کارگردانی کنم و من هم دیدم برای کار کردن فرصت خوبی است و پذیرفتم.

    او با ارایه توضیحاتی درباره مراحل آماده‌سازی این نمایش به ایسنا گفت: با اینکه گروه اجرایی جوان و کم‌تجربه هستند و با وجود زمان اندکی که برای تمرین داشتیم، از نتیجه کار راضی هستم. از سوی دیگر خوشحالم یک سالن تازه تاسیس را معرفی می‌کنیم.

    عامل با ابراز خرسندی از راه‌اندازی تماشاخانه «پارین» افزود: همین که یک سالن به سالن‌های تئاتر اضافه شده باید خوشحال باشیم و امیدواریم این سالن پا بگیرد البته شرایط اجرای ما کمی مشکل بود به دلیل اجرای یک نمایش دیگر ناچار شدیم ساعت اجرای‌مان را عقب بکشیم، از سوی دیگر با تعطیلات مختلف از جمله آلودگی هوا،‌طرح زوج و فرد و … روبه‌رو شدیم ولی با همه اینها خوشحالیم که در یک سالن جدید اجرا می‌رویم.

    این کارگردان تئاتر در پایان صحبتش به ایسنا گفت: به هر حال همچنان امیدواریم سال آینده هم اجرای عمومی داشته باشیم و هم در جشنواره تئاتر آیینی سنتی شرکت کنیم چون این جشنواره را آن قدر دوست دارم که حتی اگر همه فکر کنند، فقط کار تخت حوضی بلدم، برایم مهم نیست.

    به گزارش ایسنا، نمایش «پابرهنه در پارک» هر روز ساعت 17:30 در تماشاخانه «پارین» واقع در موزه زمان به صحنه می‌رود. اجرای این نمایش تا تاریخ 6 بهمن ماه ادامه دارد.

  • کنسرت‌های زمستانی از راه می‌رسند

    کنسرت‌های زمستانی از راه می‌رسند

    کنسرتهای زمستانی در حالی از راه می‌رسند که موسیقی کشور روزهای تلخی را سپری می‌کند؛ از در گذشت محمد بیگلری‌پور و همایون خرم گرفته تا تعطیلی خانه موسیقی شماره دو که اخبار مهم این روزها را تشکیل می‌دهند. با این‌حال سازها همچنان کوک‌اند.

     به گزارش MrArt.ir، کنسرت محسن یگانه 4 و 5 بهمن‌ماه در سالن همایش‌های برج میلاد تهران برگزار می‌شود. این کنسرت در دو سانس 18:30 و 21:30 به روی صحنه خواهد رفت و بهای بلیت‌های آن 30 تا 90 هزارتومان اعلام شده است.

    این خواننده پاپ به تازگی آلبوم «حباب» را منتشر کرده است.

    ***

    مهدی مدرس، خواننده پاپ دیگری است که 5 بهمن‌ماه در سالن اریکه‌ایرانیان کنسرت می‌دهد.

    بهای بلیت‌های این کنسرت 20 تا 60 هزارتومان برآورد شده و ساعت اجرا 21:30 است.

    ***

    3 بهمن‌ نوبت بابک جهانبخش است که اجرای خود را در سالن همایش‌های برج میلاد به روی صحنه ببرد.

    این کنسرت در دو سانس 18:30 و 21:30 برگزار خواهد شد و قیمت بلیت‌های اجرا 30 تا 100هزارتومان است.

    «من و بارون» آخرین آلبوم منتشر شده از سوی این خواننده پاپ است.

    ***

    همچنین، سیروان خسروی 9 و 10 بهمن جدیدترین کنسرت‌اش را در سالن میلاد نمایشگاه بین‌المللی تهران برگزار خواهد کرد.

    این کنسرت در دوسانس 18 و 21:30 به روی صحنه می‌رود.

    قیمت بلیت‌های این کنسرت نیز 30 تا 90 هزارتومان است.

    «جاده رویاها» آخرین اثر سیروان خسروی است.

    ***

    گروه «عرفان» نیز 6 بهمن‌ماه قطعاتی از موسیقی نواحی ایران را در سالن اریکه ایرانیان اجرا می‌کند.

    این کنسرت در دو سانس 18 و 21:30 است و بهای بلیت‌های آن 30 تا 40 هزار تومان است.

    ***

    ارکستر مجلسی«نوفه» نیز 6 بهمن ماه آثار کیاوش صاحب‌نسق را در تالار رودکی اجرا خواهد کرد.

  • دومین روز جشنواره تئاتر فجر با 18 نمایش همراه است

    دومین روز جشنواره تئاتر فجر با 18 نمایش همراه است

    در دومین روز سی‌و‌یکمین جشنواره تئاتر فجر 18 نمایش صحنه‌ای و خیابانی اجرا می‌شود.

     به گزارش ستاد خبری سی‌ویکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، سه‌شنبه سوم بهمن‌ماه در دومین روز جشنواره تالارهای وحدت، اصلی، چهارسو، قشقایی، سایه، کارگاه نمایش، سنگلج، هنر، خانه نمایش، ایرانشهر، انتظامی، مهر حوزه هنری، فردوسی، حافظ و آو میزبان 14 نمایش هستند.

    نمایش «سردار مهر و ماه» نوشته محمدرضا کوهستانی ‌به کارگردانی حسین پارسایی ساعت 19 و مدت زمان 60 دقیقه در تالار وحدت روی صحنه می‌رود.

    نمایش «ترن» نوشته حمیدرضا آذرنگ و کارگردانی نیما دهقان با مدت زمان 120 دقیقه در سالن اصلی تئاتر شهر اجرا می‌شود.

    در تالار چهارسوی تئاترشهر نمایش «سی‌وسه» نوشته عباس عبدالعلی‌زاده و کارگردانی تینو صالحی ساعت 18 و20:30با مدت زمان 120 دقیقه اجرا می‌شود.

    تالار قشقایی در ساعت‌های 17 و 19:30 میزبان نمایش «طوفان» نوشته حسین فدایی‌حسین و کارگردانی آرش دادگر با مدت زمان 55 دقیقه خواهد بود.

    در تالار سایه نمایش «سایه‌ها و باد» نوشته و کار فریدون ولایی ساعت 16:30 و 18:30 و مدت زمان 60 دقیقه روی صحنه می‌رود.

    «نقد و بررسی فحش و کتک با نگاهی به اونجا تا اینجا» نوشته و کار کاوه مهدوی یک اجرا ساعت 16 و یک اجرا ساعت 18 در کارگاه نمایش با مدت زمان 70 دقیقه خواهد داشت.

    در تماشاخانه سنگلج نمایش «میمومانیا» نوشته و کار آرا هاروتونیان از کشور ارمنستان ساعت 18 و با مدت زمان 40 دقیقه روی صحنه می‌رود.

    نمایش «بخش ماره 6» نوشته و کار پیمان کریمی ساعت 17 و 19 در تالار هنر با مدت زمان 60 دقیقه روی صحنه می‌رود.

    «باد شیشه را می‌لرزاند» نوشته مهدی کوشکی و کارگردانی امیر دلفانی ساعت 16:30 و 18:30 با مدت زمان 45 دقیقه در خانه نمایش اداره تئاتر اجرا می‌شود.

    نمایش «شهسوار و شاهزاده» نوشته زوایر خالاییان و کارگردانی مریم معترف با مدت زمان 105 دقیقه ساعت 17 و 20 در تالار استاد سمندریان ایرانشهر روی صحنه می‌ىود.

    تالار استاد انتظامی ساعت 17 و 19:30 میزبان نمایش «تو هرگز نخواهی گشت» نوشته مرتضی شاه‌کرم و کارگردانی سامان خلیلیان با مدت زمان 50 خواهد بود.

    در تماشاخانه مهر حوزه هنری ساعت 18 نمایش «پشت بوم» نوشته وحید کیارسی و کارگردانی رهام مخدومی‌ با مدت زمان 70 دقیقه روی صحنه می‌رود.

    «اپرای عروسکی حافظ» نوشته و کار بهروز غریب‌پور‌ نیز ساعت 19 با مدت زمان 115 دقیقه در تالار فردوسی اجرا می‌شود.

    نمایش «ویتسک» کار رضا ثروتی‌ ساعت 19:30 در تالار حافظ با مدت زمان 120 دقیقه روی صحنه می‌رود.

    در بخش اجراهای خیابانی تئاتر شهر میزبان نمایش «آفساید» کاری از آزاده بروجردی ساعت  16:15 و «مترسک» کاری از حسین عباس‌زاده ساعت 17 است و نمایش‌های «مدار 92» کاری از روح الله سنایی ساعت 16 در باغ هنر و نمایش «سکان در دست بچه‌ها» کاری از ساعت 18 در پارکینگ تالار وحدت اجرا می‌شوند.

  • کوثری با “مرغ باران” تهیه‌کنندگی تئاتر را تجربه می‌کند

    کوثری با “مرغ باران” تهیه‌کنندگی تئاتر را تجربه می‌کند

    جهانگیر کوثری از تهیه‌کنندگان با سابقه سینمای ایران تهیه‌کنندگی نمایش “مرغ باران” به کارگردانی پری صابری را عهده‌دار شد.

     به گزارش mrart.ir، جهانگیر کوثری از جمله تهیه‌کنندگان فعال و با سابقه سینمای ایران است که طی سال‌های گذشته تهیه آثار متعددی سینمایی نظیر “بانوی اردیبهشت”، “دختران خورشید”، “زیر پوست شهر”، “روزگار ما”، “مقصد”، “یک شب”، “عصر جمعه”، “به آهستگی”، “نسل جادویی”، “خون بازی”، “می‌زاک”، “حیران” و “سوت پایان” را عهده‌دار بوده است. البته کوثری برای اجرای برنامه‌های ورزشی در تلویزیون نیز شهرت دارد.

    این فعال عرصه تهیه‌کنندگی سینما این روزها عهده‌دار تهیه‌کنندگی “مرغ باران” به عنوان جدیدترین اثر نمایشی پری صابری از چهره‌های شناخته‌شده تئاتر ایران است. نمایش “مرغ باران” داستان خود را از زمان شاهنامه آغاز کرده و به نیما یوشیج ختم می‌شود.


    این اثر نمایشی که تمرینات خود را آغاز کرده در مراحل انتخاب بازیگران و عوامل گروه است و قرارست از اواخر اردیبهشت‌ماه سال 92 اجرای عمومی خود را در تالار وحدت آغاز کند.

    پری صابری پیش از این نمایش‌های متعددی نظیر “شمس پرنده”، “رند خلوت‌نشین” و “رستم و سهراب” را در ایران و کشورهای دیگر به صحنه برده است. “مرغ باران” پیش از این قرار بود در بهار سال جاری به صحنه رود که این امر میسر نشد.

  • ساخت موسیقی “قاعده تصادف” آغاز شد

    ساخت موسیقی “قاعده تصادف” آغاز شد

    ساخت موسیقی فیلم سینمایی “قاعده تصادف” ساخته بهنام بهزادی برای حضور در جشنواره فیلم فجر حاضر شد.

     به گزارش MrArt، هم‌اکنون امیرحسین قاسمی صداگذاری فیلم را انجام می‌دهد و مارتین شمعون‌پور نیز ساخت موسیقی را برعهده دارد. پیش‌بینی می‌شود کار جدید بهزادی که دیروز نامش در بخش سودای سیمرغ سی و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم فجر اعلام شده است، یکی از بهترین فیلم‌های این دوره جشنواره فیلم فجر باشد.

    این فیلم به روابط بین جوانان با همدیگر و والدینشان می‌پردازد. اشکان خطیبی، مهرداد صدیقیان، بهاران بنی‌احمدی، محمدرضا غفاری، الهه حصاری، مارتین شمعون‌پور، ندا جبرائیلی، روشنک گرامی، سروش مالمیر، با حضور: امیر جعفری، سروش صحت، امید روحانی از بازیگران “قاعده تصادف” هستند.

    عوامل تولید فیلم عبارتند از نویسنده، کارگردان و تدوینگر: بهنام بهزادی، مدیر فیلمبرداری: امین جعفری، صدابردار: یداله نجفی، رشید دانش. دستیار اول کارگردان و برنامه‌ریز: فاطمه زیوری، منشی صحنه: سیمین آزادی، طراح گریم: سودابه خسروی، طراح صحنه: امیرحسین قدسی، طراح لباس: نگار نعمتی، طراحی و ترکیب صدا: امیرحسین قاسمی، عکاس: بهرنگ دزفولی‌زاده، مدیرتدارکات: جوادرضا سلیمانی، مدیرتولید و مجری طرح: ابراهیم زاهدی‌فر و تهیه‌کننده: بهنام بهزادی.

    “تنها دوبار زندگی می‌کنیم” اولین فیلم بلند سینمایی بهزادی بود که در جشنواره فیلم فجر و نیز در اکران عمومی مورد توجه منتقدان و مخاطبان قرار گرفت.

  • حقوق معوقه نوازندگان ارکستر ملی پرداخت شد

    حقوق معوقه نوازندگان ارکستر ملی پرداخت شد

    مدیرعامل انجمن موسیقی در واکنش به اظهارات حسین علیزاده گفت:‌ نوازندگان ارکستر ملی به صورت موردی در دو ماه مرداد و شهریور با انجمن قرارداد داشتند که دستمزد این نوازندگان در این دو ماه پرداخت شد.

     علی ترابی، مدیرعامل انجمن موسیقی با بیان اینکه حقوق نوازندگان ارکستر ملی از سوی این انجمن پرداخت شده است، گفت: با توجه به اینکه حقوق مرداد و شهریور ارکستر ملی با انجمن موسیقی بود، ما تلاش کردیم و تامین اعتبار شد و حقوق معوقه اعضای ارکستر پرداخت شد.

    مدیر عامل انجمن موسیقی افزود: از این پس نیز این ارکستر زیر نظر موسسه ارکستر ایران فعالیت خواهد کرد و این موسسه متولی تمام فعالیت‌ها و حقوق ارکستر ملی خواهد بود.

    وی با اشاره به نوع قرارداد نوازندگان ارکستر ملی با انجمن موسیقی بیان کرد: از تیر ماه سال 90 تا تیر سال 91 به صورت موردی اعضای ارکستر ایران با انجمن موسیقی قراردادی نداشتند، یعنی قراردادی بود که با مدیر اجرایی ارکستر ملی منعقد شده بود و مدیر اجرایی این ارکستر مسئولیت پرداخت حقوق اعضا را برعهده داشت ولی در مرداد و شهریور امسال، قرارداد با خود نوازندگان بسته شد.

    ترابی در پایان اظهار کرد: به خاطر کمبود اعتبار، در پرداخت حقوق نوازندگان ارکستر ملی تاخیر بوجود آمد اما این مشکل نیز با تامین اعتبار حل شد و تمامی حق و حقوق این نوازندگان پرداخت و تسویه شد.

    چندی پیش حسین علیزاده در گفتگو با مهر از پرداخت نشدن حق و حقوق اعضای ارکستر ملی سخن گفته بود که مهدی افضلی، مدیر موسسه ارکستر ایران نیز با بیان این مطلب که تمام حقوق و مزایای ارکستر موسیقی ملی از سوی این موسسه پرداخت شده است، گفت: در یکسال و چهار ماهی که با ارکستر ملی قرارداد داشتیم همه طلب‌ها را تسویه کردیم.

    ترابی مدیر عامل انجمن موسیقی نیز از پرداخت شدن حقوق نوازندگان ارکستر ملی  خبر می‌دهد.

  • نمایش‌های برگزیده مناطق در جشنواره تئاتر فجر

    نمایش‌های برگزیده مناطق در جشنواره تئاتر فجر

    نمایش‌های برگزیده بیست‌وچهارمین جشنواره تئاتر مناطق که به جشنواره تئاتر فجر راه ‌یافتند، اعلام شد.

     به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ستاد خبری سی‌ویکمین جشنواره بین‌‌المللی جشنواره تئاتر فجر، نمایش‌های برگزیده مناطق که به جشنواره فجر راه یافتند، معرفی شدند.

    1- کسوف، نویسنده: ایوب آقاخانی، کارگردان: مهران سلیمانی پاک، چناران

    2- تولدت مبارک سامی، نویسنده: فاطمه مکاری، کارگردان: صاحب آهنگر، ساری

    3- جیک جیک، ما گنجشک‌ها به خانه باز می‌گردیم، نویسنده: عباس کریمی، کارگردان: عباس کریمی، بجنورد

    4- من خدا را دوست دارم، نویسنده: حسین ابراهیمی، کارگردان: عبدالمحمد سالاری، بندر لنگه

    5- بادلو، نویسنده و کارگردان: امیرحسین نوروزی، گچساران

    6- پرخاش‌های زنی که مادر بود، نویسنده: اورنگ نارکی، کارگردان: مسلم نارکی، گچساران

    7- تو هرگز نخواهی گشت، نویسنده: مرتضی شاه‌کرم، کارگردان: سامان خلیلیان، تهران

    8- خشت خام خانه، نویسنده: علی اصغری، کارگردان: محمد صمدی، قزوین

    9- باید امشب بروم، نویسنده: کامران شهلایی، کارگردان: فاضل حائری یزدی، قم

    10- خانه شیشه‌ای، نویسنده: طیبه نیک‌آزاد – علی حیدری، کارگردان: علی حیدری، آبادان

    11- وقتی از بریدگی‌های خونبار عصب می‌گذرد، نویسنده: رضا شاهبداغی، کارگردان: مهدی محمدی،خمین

    12- خون و ماتیک، نویسنده: صحرا رمضانیان، کارگردان: محمد رضا درند – سعید زندی، کرمانشاه

    13- بخش شماره 6، نویسنده و کارگردان: پیمان کریمی، اصفهان

    سی‌ویکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر از 26 دی تا 12 بهمن‌ماه به دبیری سعید کشن‌فلاح برگزار می‌شود.

  • «تقوایی» خواستار نمایش چندین‌باره آثار هنری شد

    «تقوایی» خواستار نمایش چندین‌باره آثار هنری شد

    ناصر تقوایی فیلمساز تأکید کرد که گالری‌ها باید درجه‌بندی داشته باشند و آثار هنری با توجه به این درجه‌بندی‌ها چندین بار امکان نمایش در گالری‌های مختلف را پیدا کنند.

    نشست خبری اکسپو عکس تهران 91 با حضور ناصر تقوایی فیلمساز و عکاس، علی جمشیدی مدیر گالری شمس و جمشید حقیقت‌شناس مدیر گالری‌های خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

    ناصر تقوایی فیلمساز و عکاس که در این نشست حضور داشت درباره اوضاع فرهنگی کشور سخن گفت و گفت:‌ زمانی که ما به عنوان فیلمساز کارمان را شروع کردیم مشکلی برای کمیت سالن سینما نداشتیم، همه شهرستان‌ها سینما داشتند اما همان زمان تئاتر با این مشکل رو به رو بود و با کمبود سالن تئاتر در شهرستان‌ها مواجه بودند،‌حالا که سالن‌های تئاتری در شهرستان‌ها کم و بیش ساخته شده است، تئاتر در آن اجرا نمی‌شود و این سالن‌های خالی به مراسم‌ها و سخنرانی‌ها اختصاص داده می‌شود.

    وی افزود: مشکل ما حالا سالن نمایش تئاتر نیست، بلکه باید در این بخش از هنر برنامه‌ریزی درستی داشته باشیم که تئاتر از مرکزیت تهران خارج شود.

    تقوایی درباره برگزاری اکسپو عکس هم گفت: در این اکسپو تلاش ما این است که کاری برای جامعه عکاسی ایران انجام دهیم و در این مسیر بازاریابی نقش مهمی را ایفاء می‌کند و در مرحله دوم ارتباط با هنرمندان است که تأثیر به سزایی در این مسیر دارد هر چه تعداد هنرمندانی که به گالری مراجعه می‌کنند بیشتر باشد،‌فروش آثار هم بیشتر خواهد بود که این در نهایت به نفع گالری، هنرمند و هنر ایران است.

    این فیلمساز مطرح ایران در ادامه خواستار نمایش چند باره آثار هنری در گالری‌ها شد و گفت: فیلم‌ها به یک بار نمایش در سالن‌ها سینما محدود شده است در حالی که می‌توان بارها آن را در سالن‌های مختلف به نمایش گذاشت چرا که معتقدیم فیلم‌های فرهنگی عمر ندارند و هر بار تازگی خود را دارد اما اکنون این مشکل در سایر هنرها هم دیده می‌شود در هنر نقاشی و عکس و … هم هنرمندان تنها یک بار آثارشان در گالری به نمایش درمی‌آید که اولین و آخرین بار نمایش آثارش خواهد بود.

    وی درباره ضرورت نمایش چند باره آثار هنری گفت: ممکن است این آثار آن طور که باید دیده نشوند و در نمایش‌های بعدی کشف تازه‌ای در آن‌ها صورت گیرد، حتی فروش آثار هم ممکن است طبق سلیقه خریداران و گالری باشد و شاید آثار خوب در نمایشگاه اول فروش نداشته باشد و در نمایش‌های بعدی کشف شود اما متأسفانه تنها یک بار امکان نمایش پیدا می‌کنند.

    او محدودیت در نمایش آثار عکس و نقاشی را ظلمی به این هنرها دانست و گفت: محدودیت در زمان نمایش آثار هنری در حالی است که همگان فرصت بازدید از همه نمایشگاه‌ها را در یک بازه زمانی پیدا نمی‌کنند و این بی‌رحمی است.

    این فیلمساز تأکید کرد که گالری‌ها هم باید مثل سینماها درجه‌بندی داشته باشند و اولین نمایش آثار هنری در گالری‌های درجه یک باشد و به مرور در گالری‌های درجه پایین‌تر باز هم به نمایش گذاشته شود تا امکان بازدید برای همه علاقه مندان به وجود آید.

    تقوایی گفت: برگزاری اکسپو عکس می‌تواند شبیه به هیچ نمایشگاه دیگری نباشد و آثاری عرضه شود که قبلاً‌ در نمایشگاه‌های مختلف مورد توجه واقع نشده است و اکنون با عرضه مجدد امکان مکاشفه جدیدی برای مخاطب و خریدار به وجود آید.

    او در بخش دیگری از سخنانش به رشد تئاتر و عکاسی ایران در سال‌های بعد از انقلاب اسلامی اشاره کرد و گفت: دو هنر عکاسی و تئاتر ایران در سال‌های بعد از انقلاب اسلامی رشد چشمگیری داشتند،‌امروز بهترین تئاترهای دنیا را در کشورمان داریم و من گاهی دیالوگ‌هایی را می‌شنوم و اجراهای خوبی را در تئاتر می‌بینم که حیرت می‌کنم اما متأسفانه تئاتر ایران به اندازه سینما نتوانسته در سطح دنیا مطرح باشد چرا که سینما با بهره‌گیری از امکاناتی چون زیرنویس و رفع مشکل زبان توانسته خود را به جهان بشناساند اما تئاتر با مشکل زبان رو به روست که مانع از دیده شدن آن در سطح دنیا شده است.

    وی ادامه داد: در زمینه عکاسی هم برخی عکاسان کارشان را در سال‌های انقلاب و اوایل جنگ تحمیلی آغاز کردند که امروز از بهترین‌های عکاسی دنیا هستند و آثارشان در مجلات معتبر  جهان به چاپ می‌رسد. در کنار این عکس‌های خبری، عکس‌های فرهنگی و هنری هم رشد داشته اما متأسفانه ما بر این توانمندی‌های عکاسان کشورمان چشم بسته‌ایم،‌هیچ نشریه‌ای حاضر نیست بهای یک عکس خوب را برای پشت جلدش بپردازد.

    او در پاسخ به سؤالی درباره توفیق این اکسپو گفت: نباید فکر کرد که با همین یک حرکت می‌توان تمام مشکلات را حل کرد. این اکسپو هم یک گام است که باید به دید مثبت به آن نگاه کنیم.

    او در ادامه گفت:‌ بیشترین درآمدهای نفتی ما صرف ساخت برج‌ها و ساختمان‌های بسیار در شهر شده اما چقدر از آثار هنری در این ساختمان‌ها استفاده شده است ؟ این در حالی است که کمی آن طرف‌تر از ما کشور دوبی بازار وسیعی برای عکاسان و نقاشان ایرانی شده است و شاهد نمایش آثار هنرمندانمان در ساختمان‌ها و خانه‌های مردم هستیم اما در ایران دیواری برای عرضه آثار هنری در نظر گرفته نمی‌شود.

    او به ضرورت شناخت مردم از عکاسی اشاره کرد و گفت: هنوز خیلی از مردم عکس را در حد یک خاطره می‌دانند در حالی که باید عکس در ذهنیت مردم فراتر از این برود و به یک اثر هنری تبدیل شود.

    او سهولت در عکاسی را یکی از دلایل گرایش همه به این هنر عنوان کرد و گفت: عکاسی به ظاهر ساده و سهل است در حالی که در حقیقت عکاسی خوب بسیار دشوار است و یک عکاس خوب نمی‌تواند چندین اثر خوب در یک روز داشته باشد، بنابراین همان خصلت‌هایی که برای دیگر هنرها در نظر گرفته می‌شود باید برای عکس‌های هنری هم در نظر گرفته شود.

    او همچنین از عدم توجه دستگاه‌های دولتی به استفاده از آثار هنری و فقدان این هنر در ساختمان‌های وزارت ارشاد گفت: بودجه هنر در قبضه دولت است اما آگاهی و شناختی از هنر ندارند به طور مثال در راهروهای وزارت ارشاد و بخش معاونت سینمایی آن هیچ اثری از آثار مربوط به سینما دیده نمی‌شود، چیزی از سلیقه و هنر به چشم نمی‌خورد در حالی که دولت می‌تواند یکی از خریداران آثار هنری باشد و در ادارات ارشاد استفاده کند.

    این فیلمساز در ادامه در پاسخ به سؤال دیگری درباره حضور هنرمندان فیلمساز و بازیگران سینما در عرصه عکاسی گفت:

    نمی‌توانیم برای هنر مرز بکشیم و آن را محدود کنیم اگر یک بازیگر یا فیلمساز وارد عکاسی شده و آثارش فروش خوبی داشته این به نفع جامعه عکاسی است که به دیدن این آثار در گالری‌ها می‌روند و به رونق عکاسی کمک می‌کند. بنابراین این نکته که چه اثری فروخته شود به عهده سلیقه مخاطبان است که کدام اثر را انتخاب می‌کنند. درست است که عده‌ای نان شهرت خودشان را می‌خورند ولی این موضوع درباره همه هنرمندان صادق است، نقاشان معروف هم نان شهرتشان را می‌خورند ولی اگر تعادل به وجود بیاید بعد از مدتی قیمت آثار واقعی‌تر می‌شود.

    تقوایی درباره قیمت‌گذاری آثار هم گفت: قیمت‌گذاری آثار هنری کاری کارشناسی است و در این اکسپو هم کارشناسانی در تعامل با گالری‌دار قیمت آثار را مشخص خواهند کرد.

    جمشیدی مدیر گالری شمس در بخش دیگری از این نشست درباره اکسپو عکس گفت: این اکسپو بعد از چهار سال تحقیق و مطالعه روی رویدادهای مهم عکس ایران و جهان از جمله پاریس فتو برگزار می‌شود و تلاش کرده‌ایم تا آثاری انتخاب شود که هم به لحاظ ارزش هنری و هم به لحاظ فروش جایگاه ویژه‌ای داشته باشد او همچنین با اشاره به تأثیر «پاریس فتو» گفت: در کتاب اکسپوی عکس تهران 91 سعی کرده‌ایم به لحاظ سایز و طراحی آن همچون کتاب عکس پاریس فوتو عمل کنیم.

    جمشیدی برپایی این اکسپو را بستری برای رشد و توسعه عکاسی، توجه به مارکت و بازار هنری و  همچنین ارائه با کیفیت عکس در نمایشگاهها عنوان کرد و گفت: هنر معاصر تحت تاثیر یک نوع مارکت‌زدگی است و هنر معاصر نیز تحت تاثیر حراجی‌ها قرار گرفته، در حالی که در نقطه مقابل این اکسپوها هستند که می‌توانند کیفیت آثار هنری را بالا ببرند و امکان ارائه بهتر آثار را فراهم کنند.

    او تأکید کرد: باید تلاش کنیم تا جریان این اکسپوها علاوه بر بازار داخلی در بازارهای خارجی نیز مطرح شوند و بتوان به واسطه آن با مراکز دانشگاهی و گالری‌های خارج از کشور ارتباطی سازنده برقرار کنیم و در همین راستا تلاش می‌کنیم تا گزیده بهترین آثار این اکسپو را در رویدادهای جهانی همچون پاریس فوتو ارائه کنیم.

    جمشیدی  در پاسخ به سوالی درباره راهکارهای گالری شمس برای حضور موفق در این اکسپو با توجه به تجربه ناموفق اکسپوهای عکس سال‌های گذشته گفت: اکسپوهای عکس تاکنون با تکیه بر بودجه دولتی و از سوی سازمان‌های دولتی برگزار شده و تجربه ناموفقی داشته‌اند اما این بار یک گالری خصوصی وارد ماجرا شده است.  ما هنرمندان خوب بسیار داریم که با محدودیت در نمایش چند باره آثارشان مواجه هستند و این اکسپو می‌تواند این فرصت را در اختیار مخاطبان و خریداران آثار هنری قرار دهد که آثار این عکاسان را دوباره بازدید کنند.

    او تأکید کرد:‌ اکسپو عکس تهران 91 به طور منسجم‌تر از اکسپوهایی که تاکنون برگزار شده،‌ برگزار می‌شود.

    او همچنین به آثار عکاسان حرفه‌ای اما گمنام در این اکسپو اشاره کرد و گفت: برخی از آثار این اکسپو مربوط به عکاسانی که برای اولین بار به نمایش گذاشته می‌شود.

    جمشیدی با بیان این که اکنون یک گالری خصوصی اقدام به برگزاری یک اکسپو کرده است گفت: گالری شمس می‌خواهد کاملا تخصصی در این حوزه وارد شود و با توجه به تجربیات و اطلاعاتی که به دست آورده وارد بازار داخلی و در نهایت بازار جهانی شود.

    مدیر گالری شمس به ضرورت تربیت خریداران آثار هنری و تربیت مجموعه‌داران برای خرید آثار هنری تأکید کرد و گفت: با فرهنگسازی و برگزاری سمینارها و نشست‌‌ها باید راهنمایی کنیم که خریداران آثار هنری از جمله بانک‌ها تنها به سراغ امضای هنرمندان شاخص نباشند و تنها روی آثار هنرمندان خاص سرمایه‌گذاری نکنند و اکسپو می‌تواند این نگاه را تغییر دهد.

    جمشید حقیقت‌شناس مدیر گالری‌های خانه تهران هم در ادامه گفت:  در این اکسپو آثار عکاسانی چون بهمن جلالی، ابراهیم حقیقی، سیف الله صمدیان،‌شادی قدیریان و … به نمایش گذاشته می‌شود و هر عکاس 4 تا 5 عکس در اکسپو خواهد داشت.

    حقیقت‌شناس برگزاری این اکسپو را ارتباط میان بخش خصوصی با خانه هنرمندان ایران عنوان کرد و گفت: این اکسپو به دنبال راهکار تازه‌ای برای عرضه آثار هنرمندان و فروش آن به نهادهای دولتی و خصوصی است.

    وی اضافه کرد: عکس در کشور ما جایگاه خود را پیدا نکرده است در حالی که می‌تواند به کلکسیون مجموعه‌داران و یا روی دیوار خانه‌های مردم راه یابد و این اتفاق نمی‌افتد مگر با فرهنگسازی و توسعه این کار فرهنگی.

    او در بخش دیگری از این نشست درباره فرهنگسازی در زمینه فروش آثار هنری گفت:‌ همه می‌توانند خریداران آثار هنری باشند، فرهنگسازی در این زمینه هم همین است که خریداران تازه‌ای را وارد چرخه اقتصاد هنر کنیم.

    اکسپوی عکس تهران 91 با آثاری از 76 عکاس از جمله رضا کیانیان،‌ بهمن جلالی‌، سمیرا علی‌خانزاده، ابراهیم حقیقی‌ و… 16 دی ماه امسال در گالری‌های تابستان ‌، بهار و نامی خانه هنرمندان ایران افتتاح می‌شود و تا 27 دی‌ماه ادامه خواهد داشت.

  • حراجی‌ های خارجی و رونق فروش آثار هنری

    حراجی‌ های خارجی و رونق فروش آثار هنری

    یعقوب امدادیان معتقد است که حضور هنر ایران در حراجی‌ها و بازارهای هنری دنیا باعث شد که بعد از سال‌ها رکود، شاهد رونق در خرید و فروش آثار هنری در داخل کشور باشیم.

     یعقوب امدادیان هنرمند پیشکسوت نقاشی ایران در گفت‌وگو با خبرنگار فارس درباره تأثیر حراج‌ها و بازارهای هنر بین‌المللی بر هنر معاصر ایران گفت: این حراج‌ها هیچ تأثیر منفی بر هنر معاصر ایران نداشته،‌بلکه تأثیرات مثبت آن نیز بسیار زیاد بوده و به رونق هنر ایران کمک کرده است.

    او درباره گرایش هنرمندان جوان به خلق آثاری مطابق سلیقه حراجی‌ها گفت: برای هنرمند جوانی که تجربه می‌کند این موضوع طبیعی است به هر حال از این شاخه به آن شاخه می‌پرد تا زمانی که خودش را پیدا کند، در مسابقات و نمایشگاه‌های داخلی از جمله بی‌ینال‌ها هم همین طور است معمولا برخی هنرمندان جوان سعی می‌کنند آثارشان را مطابق با سلیقه داوران و آثار برگزیده انتخاب کنند بنابراین ارتباطی با حراجی‌های خارجی ندارد.

    او همچنین به افزایش قیمت آثار هنرمندان ایرانی و خرید و فروش آن اشاره کرد و گفت: با برگزاری این حراج‌ها و حضور هنر ایران در این نمایشگاه‌های بین‌المللی بود که بعد از سالها رکود، رونق دوباره به هنر ایران داد و  از نظر مالی نیز کمک خوبی برای هنرمندان داخلی بود و آثارشان در داخل کشور نیز افزایش قیمت داشت.

    او درباره افزایش ناگهانی قیمت آثار هنری متأثر از فروش‌های بالای آثار ایرانی‌ها در حراجی‌های خارجی گفت:‌ سال‌ها بود که هنر ایران به دلیل نداشتن بازار داخلی به قیمت‌های نازلی خرید و فروش می‌شد و باید این اتفاق می‌افتاد که هنر ایران وارد بازارهای بین‌المللی شود و قیمت آن همگام با آثار دیگر هنرمندان دنیا افزایش داشته باشد اما هنوز هم با وجود آن که آثار ایرانی‌ها به این حراج‌ها و بازارهای خارجی راه یافته است، در مقایسه با آثار خارجی قیمت زیادی ندارد.

    این هنرمند نقاش تأکید کرد که آن چه در حراجی‌ها اتفاق می‌افتد و از آن به عنوان یک بازی یاد می‌شود،‌ برای همه حراجی‌ها اتفاق می‌افتد و کاملاً طبیعی است ولی این موضوع در مجموع به رشد هنر ایران کمک کرده است.

    وی در خاتمه تأکید کرد:‌ به هر حال هر رویداد و پدیده اقتصادی ممکن است عوارضی هم داشته باشد ولی با این حال این حراجی‌ها و بازارهای هنری دنیا به رشد و رونق هنر معاصر ایران کمک کرده‌اند.

    فارس

  • افزایش بودجه تئاتر یکی از اولویت‌های کمیسیون فرهنگی

    افزایش بودجه تئاتر یکی از اولویت‌های کمیسیون فرهنگی

    نائب رئیس کارگروه هنر و رسانه مجلس گفت: تئاتر یکی از اولویت‌های کمیسیون فرهنگی است که در بررسی لایحه بودجه در مجلس، میزان بودجه این بخش نسبت به گذشته پررنگ‌تر خواهد شد.

     جمشید جعفرپور نائب رئیس کارگروه هنر و رسانه در گفت و‌گو با خبرنگار تئاتر فارس درباره کارگروه متبوعش با موضوع تئاتر گفت: در جلسه سوم دی ماه کاگروه هنر و رسانه حمید شاه‌آبادی معاون امور هنری وزارت ارشاد به همراه قادر آشنا مدیرکل هنرهای نمایشی گزارشی از حوزه معاونت هنری ارشاد به ویژه هنرهای نمایشی ارائه دادند.

    * ارائه گزارش معاون امور هنری وزارت ارشاد در کارگروه هنر و رسانه

    وی ادامه داد: در این گزارش از فرآیند نظارتی در تئاتر از مرحله نمایشنامه‌‌نویسی تا پیش از اجرا، نظارت‌های موردی و نقطه‌‌ای که در زمان اجرا صورت می‌گیرد؛ در خصوص فضای تئاتر کشور، مسائل و موضوعات مهمی که برای تئاتری‌ها وجود دارد؛ درباره تلاش‌هایی که درباره عمومیت پیدا کردن تئاتر و فعالیت‌هایی که انجام شده تا از مرکزیت تهران خارج شده و به سمت سراسر کشور برود.

    همچنین نحوه نظارت بر اجرا آثار نمایشی در استان‌ها و سازوکاری که وجود دارد؛ جزء موارد این گزارش بود البته به دلیل کمبود زمان کافی جلسه به نهایت نرسید و باید در جلسات بعدی از گزارشات معاونت هنری در کار گروه استفاده کنیم.

    * از دید کمیسیون فرهنگی تئاتر بسیار مهم است/ شرایط آموزش استعدادهای تئاتر کشور باید فراهم شود

    این عضو کمیسیون فرهنگی مجلس نهم با بیان اینکه کارگروه هنر و رسانه در حال بررسی مسائل مربوط به سینماست، بیان داشت: فعلاً در حال بررسی سینما هستیم اما زمان باید اجازه دهد تا همه حوزه‌های را مورد بررسی قرار دهیم. به طور حتم تئاتر مهم است و به آن خواهیم پرداخت منتها ابتدا باید در سینما به یک جمع‌بندی برسیم. از دید کمیسیون فرهنگی تئاتر بسیار مهم است.

    جعفرپور افزود: در واقع زمانی می‌توانیم سینما و بازیگر خوب داشته باشیم که تئاتر خوب را داشته باشیم. بهترین بازیگران سینما، تئاتری بودند و هستند. همه بازیگر مطرح سینما خاک صحنه تئاتر را خورده‌اند. اعتقادمان این است که حوزه هنرهای نمایشی باید تقویت شود. البته تئاتر نباید منحصر به تهران باشد و باید در استان‌ها زمینه‌های مختلف اعم از رشد نمایشنامه‌نویس، تربیت کارگردانان و بازیگران را فراهم سازیم که البته مقدورات ما در زمینه‌ بودجه‌ است که مقداری تنگنا داریم. قطعاً باید یکی از اولویت‌های معاونت هنری وزارت ارشاد تئاتر باشد. موارد که مطرح کردم جهت‌گیری و اهداف کارگروه هنر و رسانه و کمیسیون فرهنگی نسبت به تئاتر است.

    * هدف کمیسیون فرهنگی مجلس حرکت به سمت عناصر تاثیرگذار در تئاتر است

    نائب رئیس کارگروه هنر و رسانه درباره افزایش بودجه تئاتر نیز گفت: لایحه بودجه که به مجلس بیاید بخش‌های مرتبط با کمیسیون فرهنگی از جمله تئاتر، جز اولویت‌هایی است که ما باید آنها را نسبت به گذشته پررنگ ببینیم تا به واسطه آن نیروهای مستعد شناسایی و آموزش ببینند، همچنین سالن‌هایی که واقعاً قابلیت اجرای تئاتر در آن باشد، ایجاد شوند زیرا در شهرستان‌ها کشورمان در این امر به دلیل ساخت سالن‌های چند منظوره که کفاف اجرای تئاتر را نمی‌دهند، فقیر هستیم. لذا با توجه به این مؤلفه‌ها باید توجه ویژه‌ای به تئاتر کشور شود.

    به گفته جعفرپور در حوزه تئاتر باید به سمت همه عناصر تأثیرگذار برویم و این هدف کمیسیون فرهنگی مجلس نیز است.

    وی در پایان خاطرنشان کرد: یکی از آسیب‌های ما در حوزه هنرهای نمایشی این است که خروجی‌ها از مراکز آموزش عالی در نقطه‌ای نیستند که جوابگو نیازهای ما باشند. بخشی از تئاترهای ما از متون ترجمه شده تغذیه می‌شود. متأسفانه گویا در فضای تئاتر اجرای آثار غیربومی از یک سطح بهتری برخوردار است ولی اعتقاد من این است که باید نمایشنامه‌نویسانی با قلم خوب و با موضوعات فاخر داشته باشیم که بتواند ارتباطی مناسب با توده مردم برقرار کند.

    فارس

  • چرا حال تئاتر اینقدر خوب نیست!

    چرا حال تئاتر اینقدر خوب نیست!

    یک پژوهشگر و مدرس تئاتر در یادداشتی به خبرگزاری مهر به بررسی وضعیت کنونی تئاتر ایران از دیدگاه خود پرداخت.

    در یادداشت مجید امرایی مدرس و پژوهشگر فرهنگ و هنر چنین آمده است:

    آیا تا کنون به این موضوع اندیشیده‌اید که چرا راهکارهای ارائه شده کارشناسان و صاحب نظران تئاتر از سوی مدیران چندان با اقبال رو به رو نمی‌شود؟! چرا طرح‌های مدیران در نیمه راه ابتر می‌ماند و چرا حال تئاتر ایران اینقدر خوب نیست؟ و برای این ناخوشی چه باید کرد، این سوالاتی است که در یادداشت زیر تلاش می‌شود از دیدگاه صاحبنظران به آن پرداخته شود.

    تئاتر ایران ظرف سال‌های گذشته همواره به عنوان یکی از پرچالش‌ترین بخش‌های حوزه هنر بوده است. گروهی سوء مدیریت، عده‌ای کمبود بودجه و گروهی کمبود فضای سخت افزاری (سالن تئاتر) را به عنوان مهمترین مشکلات تئاتر ایران می‌دانند هر چند در این بین نظراتی چون ضعف آموزشی، عدم  توجه به تئاتر شهرستان و  بی‌توجهی به ساماندهی گروه‌های حرفه‌ای و عدم شناخت شاخصه‌های تئاتر ملی را از دیگر مسائل مهم عرصه تئاتر کشور می‌دانند.

    همچنین هستند کسانی که کم‌توجهی به صنوف تخصصی تئاتر و بی‌اعتمادی و عدم برون سپاری امور به انجمن‌های تئاتری و عدم حمایت از تشکل‌های صنفی را از جمله مسائل مهمی می‌دانند که به دلیل بی‌ مهری‌های حوزه مدیریت دولتی موجب ضعف در حوزه تئاتر کشور شده است.

    در این بین گروهی از صاحب نظران عوامل استرس‌زای محیط کار تئاتر و عدم توجه به شایسته سالاری را نیز از دیگرعوامل بحران‌زا در حوزه تئاتر کشور می‌دانند  که منجر به واکنش‌های منفی از سوی کارکنان و هنرمندان این عرصه شده است.

    عوامل استرس‌زا در عرصه تئاتر ایران عموما به چهار دسته (روابط بین مسئولان و هنرمندان)، (عدم توجه به شغل بودن تئاتر)، (ضوابط و آیین نامه‌های خودساخته اداری در پیش تولید تئاتر) و (امکانات و تجهیزات فضای کار و سالن اجرا) تقسیم می‌شوند که البته در حوزه مدیریت تئاتر باید به هر بخش بطور جداگانه پرداخت زیرا متاسفانه در مقاطع مختلف مدیریتی تصمیمات شخصی و به  دور از ضوابط در این عرصه همواره این عوامل استرس‌زا را تقویت کرده است آن هم در شرایطی که تا کنون نه مدیریت تئاتر توانسته پاسخگوی مطالبات هنرمندان باشد نه تئاتر به عنوان شغل شناخته شده است و نه بسیاری از وعده‌های مسئولان  واقعی، ملموس و محقق شده است.

    اما در این بین نمی‌توان اشاره‌ای به نظام اداری حوزه هنر کشور نداشت، این بخش به عنوان مهمترین متولی عرصه هنر کشور موظف است “نقشه راه” حوزه هنر از جمله تئاتر را مهیا کند که متاسفانه تا کنون از داشتن یک مهندسی هنری تعریف شده در عرصه هنر محروم بوده است و اصولا نظام‌مندی خاصی در برپایی برنامه‌ها وجود نداشته، شاهد مثال، خیل مطالبات در عرصه‌های اجرایی، سخت افزاری و نرم افزاری، ضعف آموزش و پژوهش، نبود آماری دقیق و حتی نسبی از جامعه هدف، بودجه نامشخص و به دور از تعریف بینابخشی و ده‌ها مورد دیگر از جمله مواردی است که عرصه مدیریت هنری کشور همواره از آن رنج می‌برد.

    معاونت هنری می‌بایست همچون دیگر سازمان‌های اداری تعریف شده بر سه رکن “مدیریت”، “قانون” و “نقدینگی” (پول) مبتنی باشد. اما متاسفانه سوء‌مدیریت بر این حوزه ظرف سالیان سال  موجب مشکلات و معضلات بسیاری شده. اگر در هر دوره مدیران هنری می‌توانستند به نحو احسن نقدینگی و قانونمداری را در توزیع عادلانه حمایت‌های مالی از گروه‌های نمایشی به کار گیرند، یعنی با استفاده از نقدینگی نیازمندی‌های عرصه تئاتر کشور را از قبیل حمایت از گروه‌های تئاتری، امکانات سالنی و سخت‌افزاری، تجهیزات و … را مهیا کرده و در چهارچوب قانون به نحو احسن مورد استفاده قرار دهند ، حوزه تئاتر کشور به نحو شایسته  و مطلوب در راستای اهداف مربوط با کمترین هزینه و بیشترین بازدهی ادامه حیات می‌داد.

    اما متاسفانه به دلایلی که برخی از آنها به طور مستقیم به سوء مدیریت‌ها بر می‌گردد موجب شده تا عرصه تئاتر و در درجه‌ای بالاتر مدیریت هنری ما همواره به عنوان یکی از پر چالش‌ترین حوزه‌ها مطرح باشد و طرح‌ها عموما ابتر و نیمه تمام رها شوند و در این آشفته بازار هر مدیری بیاید و چند صباحی خرمراد را سوار شود و در نهایت هم بی‌حاصل عرصه را ترک کند و این حوزه همچنان در نگاه جامعه هنری به گورستان طرح‌های نیمه تمام تبدیل شود.

    صاحب نظران بر این باورند که مدیریت هنری نتوانسته نقش خود را به خوبی در هدایت امور تئاتری ایفا کند، پس دو رکن دیگر یعنی “قانون” و”نقدینگی” نیز نمی‌توانند حیات سازمانی تئاتر را نجات دهند. اینان می‌گویند ضرورت دارد نظام مدیریت هنری کشور مثل نظام پزشکی و مهندسی و … تشکیل شود و افرادی که شایستگی لازم را دارا هستند، مجوز قرار گرفتن در پست‌های هنری را پیدا کنند. به گونه‌ای که حداقل شرایط قرار گرفتن در پست‌های هنری باید داشتن تحصیلات لازم در رشته تخصصی باشد. قطعا با توجه به سطوح مختلف مدیریت هنری ویژگی‌های دیگری نیز برای انتصاب در مشاغل تخصصی باید تبیین شود.

    به این مسائل جابه‌جایی اتوبوسی مدیران و کارکنان با تغییر یک شبه مدیر نیز اضافه می‌شود که گاه مدیری در یک سازمان تغییر می‌کند و به اصطلاح با اتوبوسی از هم مسلکان خود وارد سازمان جدید می‌شود و روز از نو روزی از نو.
    البته این فرآیند با جا به ‌جایی‌های بعدی به صورت یک سیکل تکرار می‌شود، بطوری که در اداره‌کل هنرهای نمایشی همواره باید انتظار کشید که اتوبوسی دیگر در ایستگاه تئاتر توقف کند تا این چرخه ادامه داشته باشد.

    در نگاه خانواده تئاتر کشور مرکز هنرهای نمایشی به مکانی برای تمرین مدیریت تبدبل شده و دود ناکار آمدی‌ها همواره در دیدگان خانواده تئاتر کشور می‌رود، افرادی مدتی می‌آیند و سپس می‌روند و جای به دیگری می‌سپارند اما حکایت همچنان باقی است.

    گروهی از صاحب نظران نبود آموزش و جشنواره زدگی را معضل تئاتر ایران می‌دانند، اینان می‌گویند فراموش کرده‌ایم تئاتر هنر است، همیشه بخش‌نامه و آئین‌نامه داشته‌ایم. تئاتر هنری مقدس است و باید بدانیم که چرا تئاتر کار می‌کنیم و چگونه کار کنیم. باید به اهل تئاتر آموزش داد تا بدانند که با تئاتر می‌توان جهان خود را تبیین کرد، افکار خود را معرفی کرد و جشنواره‌ها بهترین محل برای تبیین این اندیشه هاست که متاسفانه گاه جشنواره‌ها تنها برای جایزه گرفتن است.

    بستر رویش هنر، آزادی است و ما باید به هنرمندان تئاتر بیاموزیم که با تئاتر می‌توانند جهان خودشان را نقد کنند، زیرا هنر با ریاضیات فرق می‌کند. علم در تمام دنیا یکسان است اما هنر اینگونه نیست و فرمول نمی‌پذیرد، بستر رویش هنر، آزادی است چیزی که همواره از هنرمند ما دریغ شده است.

    عده‌ای معتقدند، هنر استقلال می‌خواهد آن چیزی که هنرمند تئاتر ما از آن دریغ شده است، باید یاد بدهیم که چگونه فکر کنیم و به چه چیزی فکر کنیم. دانشگاه‌ها و مراکز آموزش تئاتر قادرند  چنین افرادی را آموزش دهند اما دریغ از این اتفاق. برای رهایی از شخصیت‌های کاذبی که هنرمندان ما به خود گرفته‌اند باید راه ما از آموزش تئاتر بگذرد.

    همچنین گروه دیگری از صاحب نظران بر این باورند که سوء مدیریت‌ها منجر به نابسامانی در تمام عرصه‌های تئاتری شده است اینان می‌گویند، در حوزه مدیریتی یاد گرفته‌ایم که بیشتر حرف بزنیم و کمتر عمل کنیم، بطوری که تمام آنچه که مدیران فکر می‌کنند در تئاتر باید اتفاق بیافتد، تقریبا اتفاق نمی‌افتد.

    گروه‌ها کار می‌کنند اما با تکرار اجراها پیگیر درآمد بیشتر و سودجویی از هنر هستند، مدیریت کمرنگ تئاتر تهران در استان‌ها اصلا دیده نمی‌شود و تئاتر شهرستان کلاف سردرگمی است که اصولا به حال خود رها شده است. عده‌ای معتقدند خروجی دانشگاه‌ها خیلی مفید و ثمربخش نیست و عموما محفوظات افراد را بالا می‌برد اما در عمل هیچ است، هر چند در این میان کسانی هم که واقعا استعداد و سرمایه و ایده‌ای داشته باشند از شهرستان به تهران می‌آیند و اگر شانس با آنها یاری شود و بتوانند خود را با افراد صاحب نفوذ همراه کنند از امکانات مرکز استفاده می‌کنند در غیر این صورت پس از چندی مایوس و شکست خورده گوشه عزلت پیشه می‌کنند.

    گروهی دیگر معتقدند، تئاتر شهرستان‌ها وضعیت خوبی ندارد زیرا مسئولین به کمیت بسیار اهمیت می‌دهند اما کیفیت سال به سال نزول می‌یابد. آنها عدم شناخت کافی از ظرفیت‌های اجتماعی، فرهنگی و اصلاحی هنر تئاتر را مشکلی می‌دانند که در عرصه مدیریت ارشد فرهنگی هنری و به تبع آن در مدیریت تئاتری دچار آن شده‌ایم مسئله‌ای که باید آسیب شناسی شود.

    این عده می‌گویند آسیب‌شناسی کلمه‌ای است که امروزه در همه امور از آن استفاده می‌شود اما چون ما با واژه شناخت و دانش مشکل داریم نمی‌توانیم  تعریف درستی از آسیب شناسی ارائه کنیم. به باور این گروه هر پدیده‌ای که مورد آسیب‌شناسی قرار می‌گیرد ابتدا باید خودش شناخته شود، پس ما باید ابتدا “تئاتر” را بشناسیم و هدف از تئاتر را بررسی کنیم و سپس نگاه آسیب شناسانه به آن بیندازیم.

    این گروه معتقدند در زمینه تئاتر به یک پژوهش کاربردی نیاز است از آن جهت کاربردی که در این زمینه مقاله‌ها و بحث‌های زیادی شده است سمینارهای متعددی برپا شده اما هیچ کدام به نتیجه نرسیده است چون آنها کاربردی نبوده است.
    کارشناسان معتقدند با اینکه ما آمارهای زیادی داریم و مسئولین به کمیت بسیار اهمیت می‌دهند اما کیفیت سال به سال نزول پیدا کرده است و سال سال دریغ از پارسال.

    تا زمانی که “ابزار سخت ‌افزاری”، “بودجه” و “نیروهای نخبه و صاحب اندیشه” و همه عوامل تئاتر در تهران جمع شده‌اند این متمرکز کردن امکانات موجب رشد تک‌سویه در بخشی و نابودی بخشی دیگر است. نگاهی به کشورهایی که مسیر توسعه هنری راه پیموده‌اند این واقعیت را آشکار خواهد ساخت که برای توسعه فرهنگی وهنری می توان با استفاده از الگوهایی، حوزه هنر و به تبع آن تئاتر را رشد و بالنده ساخت.

    کارشناسان همچنین تعدد مراجع تصمیم گیرنده در حوزه تئاتر را یکی دیگر از دلایل منطبق نبودن تصمیم گیری‌ها می‌دانند و می‌گویند برای گسترش تئاتر در کشور همه ارگان‌ها، سازمان‌ها، بخش خصوصی و دولتی باید سهم خود را ادا کنند و از موازی‌کاری و تبلیغ صرف فاصله بگیریم و تئاتر را به عنوان یک امر مهم و فرهنگی تلقی کنیم.

    همچنین توجه به امر آموزش و پژوهش تئاتر در دانشگاه‌ها را از جمله اموری می‌دانند که موجب پویایی و رشد خلاقیت در عرصه تئاتر کشور می‌شود. به باور کارشناسان باید قانون و طرح جامعی تدوین شود که در آن هدف از برپایی جشنواره‌ها، اجرای عمومی، ثبت گروه‌ها، ایجاد سالن‌های تئاتری، تقویت حوزه آموزش و پژوهش و اصولا دسته بندی‌های تئاتر حرفه‌ای، نیمه حرفه‌ای، دانشگاهی و آماتور، تئاتر خیابانی، تئاتر کودک، تئاتر عروسکی، سنتی و آیینی و … تعریف و مشخص شود.

    همچنین توجه به آموزش مستمر در حوزه‌های تخصصی چون کارگردانی، بازیگری و درام‌نویسی و رجوع به متون ادبی  و بومی ایرانی درکنار متون ترجمه شده موجب تعامل دو سویه و تقویت بنیه هنری و تکنیکی در حوزه تئاتر می‌شود.
    همچنین حضور گروه‌های خارجی معتبر در ایران و اعزام گروه‌های ایرانی به جشنواره‌های خارجی، برپایی کارگاه‌های تخصصی با حضور استادان خارجی  و داخلی از دیگر اموری است که می‌بایست مدیریت تئاتری کشور همواره و بطور مستمر به آن توجه داشته باشد.

    اما به راستی چه باید کرد تا تئاتر ایران مسیر رو به رشد و ترقی خود را به درستی طی کند و این چرخه تکرار و روزمرگی از حوزه تئاتر ایران کی رخت بر می‌بندد؟

  • اسطوره موسیقی هند درگذشت

    اسطوره موسیقی هند درگذشت

    «راوی شانکار»، نوازنده و موسیقیدان معروف هندی که ساز سیتار را به دنیای غرب معرفی کرد، در سن 92 سالگی درگذشت.

     به گزارش MrArt.ir «راوی شانکار»، نوازنده و تنظیم‌کننده موسیقی هندی و آمریکایی که در همکاری خود با گروه «بیتلز» موجب راهیابی و معرفی ساز سیتار به جهان غرب شد، در 92 سالگی بدرود حیات گفت.

    به گزارش خبرگزاری رویترز، این موسیقیدان پیشکسوت روز سه‌شنبه در خانه‌اش در کالیفرنیای جنوبی درگذشت.

    «شانکار» که در طول عمر خود موفق به دریافت سه جایزه «گرمی» شده بود، سال‌های آخر عمر خود از وضعیت جسمانی مناسبی برخوردار نبود و سیستم تنفسی و قلبی‌اش دچار مشکل شده بود.

    «نورا جونز»، خواننده برنده «گرمی» دختر این نوازنده معروف سه‌تار است. او که هفته پیش تحت عمل جراحی قرار گرفت، شب پیش از رفتن به اتاق عمل نامزد دریافت جایزه «گرمی» شده بود.

    آخرین آلبوم او «جلسات اتاق پذیرایی» نام داشت. شانکار که در هند و آمریکا سکونت داشت، بیشتر برای شناساندن موسیقی هندی از طریق همکاری‌اش با گروه «بیتلز» و کارگردان معروف هند «ساتیاجیت رای» در اواخر دهه 1960 شهرت داشت.

    نخست‌وزیر کشور هند در پیام تسلیتی، او را «گنج ملی و سفیر جهانی میراث فرهنگی هند» نامید. «جورج هریسون» یکی از اعضای گروه «بیتلز» وی را «پدرخوانده موسیقی جهان» خطاب کرده است.

    شانکار در طول عمر حرفه‌ای خود ساخت موسیقی چند فیلم را نیز برعهده داشت. این نوازنده سرشناس که از خانواده‌ای بنگالی بود، در سال 1920 در شهر «واراناسی» متولد شد و در هند بیشتر برای نواختن ساز سیتار معروف بود.