«پاتو»؛ کاراکتری با جزئیات پیچیده
حسین عباسپور، بازیگر نمایش «ایرلندی» به کارگردانی صدرا عیسیپور، درباره تجربه حضور در این اثر غیررئالیستی و فرآیند شکلگیری شخصیت «پاتو» گفت و از نقش بدن، بیان، گذشته کاراکتر و تمرکز بر موقعیت در رسیدن به این نقش سخن گفت.
به گزارش تئاتر آنلاین؛ حسین عباسپور، بازیگر نمایش «ایرلندی» به کارگردانی صدرا عیسیپور که این شبها در تماشاخانه استاد انتظامی خانه هنرمندان ایران روی صحنه است، درباره فرآیند شکلگیری شخصیت «پاتو» و تجربه حضور در این اثر نمایشی توضیح داد.
عباسپور درباره علاقه خود به بازی در آثار غیررئالیستی گفت: «بازی در آثار غیررئالیستی راهی برای آزمودن تواناییهای پیچیده بدن و بیان است. به همین واسطه حضور در این آثار همیشه برای من جذابتر از کارهای رئالیستی بوده است، چراکه گزینههای متعددی را برای رسیدن به نقش پیش روی بازیگر میگذارد و تلاش برای تقویت تواناییهای بدنی و بیانی را دوچندان میکند.»
او شخصیت «پاتو» را کاراکتری پرجزئیات توصیف کرد و درباره مسیر رسیدن به این نقش افزود: «آنچه فرآیند رسیدن به این نقش را برایم جذاب کرد، کاوش در گذشته او بود؛ از دوران جوانی و علت مهاجرتش به انگلستان گرفته تا نوع نگاهش به روابط عاطفی. این موضوعات، محور اصلی گفتوگوهای من و کارگردان در طول تمرینات بود.»
عباسپور ادامه داد: «پاتو دارای نوعی بیمارجنسی است که این نگاه، به طور مستقیم بر انتخاب پوشش، آرایش و از همه مهمتر، زبان بدن او تأثیر میگذارد. او با هدفی مشخص وارد فضای داستان میشود. تلاش من این بود که با شکافتن علایق و گرایشهای جنسی و عاطفی این کاراکتر، شخصیتی خلق کنم که بتواند جهان فکری خود را از طریق بیان و بدن خاص خود به مخاطب منتقل کند.»
این بازیگر درباره شیوه کار خود در تمرینات و اجرا نیز توضیح داد: «مهمترین عنصر برای من، تمرکز بر موقعیت میان کاراکترهاست. ما همواره تلاش میکردیم در طول تمرینات و پیش از اجرا، تمرکز خود را بر لحظه و موقعیتی که در آن حضور داریم معطوف کنیم تا بتوانیم با تسلط بر کاراکتر، درستترین کنش را نسبت به یکدیگر انجام دهیم.»
او تمرکز پیش از اجرا را بخش مهمی از روند آمادهسازی خود دانست و افزود: «تمرکز در سکوت و تلاش برای متمرکز کردن افکار پیش از اجرا، برای من حیاتی است. همواره سعی کردهام با استفاده از تکنیکهای کاراکتر، مفاهیم را به روح و بدن و احساسم منتقل کنم و با پایان یافتن اجرا، آن را در درون خود به خواب ببرم.»
عباسپور در ادامه با اشاره به موضوع نمایش و ارتباط آن با زندگی انسان امروز بیان کرد: «انسان در جامعه امروز برای رهایی از تنشهای شخصی، نیاز دارد که محکم و بهموقع تصمیم بگیرد؛ حتی اگر آن تصمیم پیامدهای منفی داشته باشد، چرا که عدم تصمیمگیری در آینده منجر به پیشامدهای ناگوارتری میشود.»
او درباره تأثیر این مضمون بر مخاطب نمایش «ایرلندی» افزود: «نمایش «ایرلندی» دقیقاً این فضا را لمس میکند و میتواند به مخاطب کمک کند تا در زندگی، از ترس گرفتن تصمیمهای بزرگ و حرکت به سمت آزادی، دچار لرزش نشود.»
بازیگر «ایرلندی» در پایان درباره مهمترین لذت خود از حضور روی صحنه گفت: «بزرگترین لذت من به عنوان بازیگر، لحظهای است که مخاطب پس از خروج از سالن تا دقایقی درگیر اتمسفر نمایش باقی میماند و از خود میپرسد: اگر من جای هر یک از این کاراکترها بودم، چه تصمیمی میگرفتم؟»
