کارگردان «مرگ و استعاره» با اشاره به ویژگیهای این نمایش که در آن قدرت را به چالش میکشد، عنوان کرد که مفاهیم مطرح شده در این اثر نمایشی با اتفاقات دنیای امروز مشابهت دارد.
پوریا جلالوندی کارگردان نمایش «مرگ و استعاره» که این روزها در تماشاخانه دیوار چهارم روی صحنه است درباره اجرای این اثر نمایشی به تئاتر آنلاین گفت: قرار بود نمایش «مرگ و استعاره» را اواخر فروردین ماه به صحنه ببریم که اجرا به دلیل شرایط قرمز تهران به تعویق افتاد تا اینکه با باز شدن سالنهای نمایشی از ۲۳ اردیبهشت ماه اجرای خود را شروع کردیم اما به دلیل اینکه مجبور بودیم سریع اجرایمان را آغاز کنیم برخی از بخشهای سخت افزاری نمایش مثل نورپردازی در طول ۴-۵ اجرای اول تکمیل شد.
وی درباره ویژگیهای این اثر نمایشی توضیح داد: نمایشنامه «مرگ و استعاره» نوشته رضا سرور است و رخدادها آن از لحاظ جغرافیایی در یک لامکان اتفاق میافتد اما از نظر محیط اجرایی اتفاقات نمایش همزمان و به صورت موازی در یک آزمایشگاه و یک اتاق بازجویی رخ میدهد. داستان نیز درباره پروفسوری است که سخنران صلح جهانی است اما به این دیدگاه در زندگی رسیده که همه چیز در دنیا تکراری و قابل پیش بینی شده و دیگر در این دنیا زندگی فایدهای ندارد و تنها نجات مردم از این وضعیت، مرگ است از این رو مایعی را کشف کرده که افراد وقتی آن را میخورند شروع به رقصیدن کرده و بعد میمیرند، مایع نیز در خون حل میشود و اثری از آن باقی نمیماند و انگار که افراد به مرگ طبیعی مردهاند به این ترتیب در طول ۲ روز ۸۳ نفر به همین شیوه میمیرند. پروفسور یک همدست و یک همکار در این آزمایشگاه دارد که هر ۲ آنها را میکشد و اینطور وانمود میکند که همه این کارها را همدستش انجام داده است. در راستای پیگیری این ماجرا بازپرسی وارد داستان میشود تا چندوچون این اتفاقات را بررسی کند.
جلالوندی درباره ویژگیهای اجرایی نمایش بیان کرد: در این نمایش همزمان که اتفاقات مختلفی روی صحنه رخ میدهد در انتهای صحنه نیز از طریق دوربین مدار بسته همین اتفاقات پخش میشود. این مساله باعث تداخل در زمان شده که به جذابیت نمایش کمک کرده است به این ترتیب که پروفسور همزمان که به زمان گذشته رفته و در حال تعریف وقایع است در زمان حال بازجویی میشود و یک سری اتفاقات زمان آینده نیز روایت میشود. ادغام زمانهای گذشته و حال و آینده از جمله ویژگیهای این اجراست.
این کارگردان تئاتر یادآور شد: رضا سرور نویسنده نمایشنامه در زمینه ادبیات کلاسیک و متون فلسفی قلم پررنگی دارد و در این اثر نمایشی نیز مباحث فلسفی و نمادها و نشانههای بسیاری استفاده شده است. اتفاقاتی که در نمایش رخ میدهد مثل بحران کروناست که ما را درگیر خود کرده به این ترتیب که قدرتمندان جهان برای امیال و اهداف شخصی شان یک سری ویروس تولید و با آن تجارت میکنند و برای مرگ و زندگی آدمها تصمیمگیری میکنند. از این رو مشابهت رخدادهای امروزه با داستان نمایش و از طرف دیگر تداخل زمانهای مختلف در نمایش برایم جذاب بود. همچنین نمایش داستانی پلیسی جنایی دارد اما قصهها و مونولوگهایی که در آن روایت میشود بیشتر فلسفی اجتماعی است. در نمایش مفهوم قدرت و جنبههای مثبت و منفی آن به چالش کشیده میشود و میبینیم پروفسوری که سفیر صلح است از قدرتش استفاده کرده و مردم را از بین میبرد.
وی در پایان صحبتهایش درباره استقبال از نمایش گفت: متاسفانه استقبال از کار زیاد خوب نیست. البته با توجه به شرایط موجود برایمان قابل انتظار بود اما این میزان استقبال از انتظارمان کمتر است. خیلی از مردم هنوز نمیدانند که سالنهای تئاتر بازشده است و بسیاری از هنرمندان تئاتر نیز همچنان گارد بستهای نسبت به حضور در سالنهای نمایشی دارند. میبینیم که سر سریال یا فیلم میروند و در اینجور مواقع مشکلی با کرونا ندارند و یا اینکه اوقات فراغتشان را در کافههای مختلف میگذرانند اما نوبت به تئاتر که میرسد برایشان بیماری کرونا مهم میشود و میگویند جایز نمیبینند که به تئاتر بیایند یا کسی را برای اجرا ترغیب کنند.
افشین کامیابفرد پوریا جلال وندی مانلی خاتمی میلاد قنبری بازیگران «مرگ و استعاره» هستند که تا ۲۱ خرداد در تماشاخانه دیوار چهارم روی صحنه است.
