برچسب: پل شریدر

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از پلی لیست، پل شریدر کارگردان و فیلمنامه‌نویس با حضور در جشنواره فیلم نیویورک ۲۰۲۲ از ساخت فیلم بعدی‌اش خبر داد و گفت فیلم بعدی‌اش درباره پرستاری در پورتوریکو خواهد بود، اما انتخاب این شغل تنها استعاره‌ای برای بیان مفاهیم مورد نظر وی است.

این فیلمساز که همراه جوئل اجرتون و سیگورنی ویور بازیگران فیلم «استاد باغبان» در جلسه پرسش وپاسخ این فیلم حاضر شده بود گفت این همان کاری است که وی در سه‌گانه اخرش که از آن با عنوان «مرد تنهای خدا» یاد کرد و شامل فیلم‌های «اولین اصلاح‌شده» و «شمارنده کارت» هم می‌شود، انجام داده است.

این فیلمنامه‌نویس که نویسنده «راننده تاکسی» ساخته اسکورسیزی هم هست، گفت همیشه به این نوع شخصیت‌های خاص علاقه داشته؛ یعنی به فردی که خود را گناه‌کار می‌داند، خود را تنبیه می‌کند، مرتکب اشتباه‌هایی در زندگی‌اش شده و می‌خواهد با از خودگذشتگی آنها را جبران کند. وی گفت: شخصیت تراویس بی کل فیلم «راننده تاکسی» هم چنین شخصیتی دارد و در فیلم «استاد باغبان» هم همین امر تکرار شده است.

شریدر گفت: این داستان‌ها درباره فردی است که خودش را با نقاب شغلش پوشانده و منتظر وقوع رویدادی است. وی همچنین گفت مردم رانندگان تاکسی را به عنوان دوستانی پرحرف می‌شناسند اما آنچه او می‌دید قلب سیاه داستایوفسکی بود که سوار بر تابوتی زرد رنگ از دل فاضلابی به نام شهر می‌گذرد.

وی گفت با ساخت فیلم جدیدش این سه‌گانه به چهارگانه‌ای بدل می‌شود زیرا فیلم جدید هم همین داستان را دارد و تنها تفاوتش در این است که این بار شخصیت اصلی قصه یک زن است زیرا زمان آن رسیده که درباره چیزی که نمی‌شناسد بنویسد.

این فیلمساز استعاره‌ای را که در «استاد باغبان» به کار گرفته گسترش بذر نفرت یا عشق دانست و گفت این احساسات می‌توانند سریع ریشه بدوانند و در عین حال می‌توانند تولدی دوباره داشته باشند و به یک احیای معنوی بدل و به رستگاری منجر شوند.

«استاد باغبان» هنوز اکران نشده و تاریخ اکران آن نیز اعلام نشده است.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از گاردین، با درگذشت ژان لوک گدار شماری از کارگردان‌های مطرح امروز جهان درباره این چهره فراموش‌نشدنی سینما نوشتند.

خلاصه‌ای از نظرات هر یک از این سینماگران را می‌خوانید:

سعادت آنارشی ناب!

مایک لی کارگردان بریتانیایی گفت: درگذشت گدار غم اندوه عمیقی در من ایجاد می‌کند. سال ۱۹۶۰ بود و وقتی برای اولین بار به لندن رسیدم «از نفس افتاده» پرده‌های سینماها را منفجر کرده بود. برای یک نوجوان ۱۷ ساله از سالفورد که عشق سینما بود این شاهکار گدار نفسم را بند آورد. فیلمبرداری آزادانه، بازی باورپذیر خودجوش، لحظات عجیب و غریب… جشنی بود از چالش‌های ایده‌های یک فرد درباره سینما: سعادت آنارشی ناب!

فیلم‌های گدار ضروری‌تر و زنده‌تر از همیشه‌اند

مارتین اسکورسیزی نوشته است: گدار با «از نفس افتاده» ایده اصلی اینکه یک فیلم چیست و به کجا می‌تواند برسد را دوباره تعریف کرد. هیچکس به اندازه گدار جسور نبود. او هرگز فیلمی نساخت که در یک ریتم یا حال و هوا یا دیدگاه جای بگیرد، و فیلم‌های او هرگز شما را به سمتی رویایی نمی‌کشاند. آنها شما را بیدار می‌کردند. هنوز هم همین کار را می‌کنند – و همیشه هم خواهند کرد. سخت است فکر کنیم او رفته است، اما اگر هنرمندی بتواند بگوید که ردی از حضورش را در هنرش به جای گذاشته، او گدار است. و باید بگویم، وقتی افرادی بسیاری عادت کرده‌اند به اینکه خودشان را مخاطبی منفعل بدانند، فیلم‌های او ضروری‌تر و زنده‌تر از همیشه به نظر می‌رسد.

حضور او مرا شجاع کرد

کلر دنی فیلمساز فرانسوی می‌نویسد: حضور او موجب شجاعت من شد. فیلم‌های او به من باوری نه فقط درباره سینما – که خودم از قبل داشتم- بلکه به اینکه چگونه باید مسیر خودم را پیدا کنم بخشید. با وجود استعدادهای خیلی اندکم. او از فیلم‌ها، نقاشی‌ها، موسیقی و ادبیات نقل قول می‌کرد و معتقدم روحش در کل اروپا با همه تاریخش سیر می‌کرد.

سینما مکعب روبیک او بود

پل شریدر کارگردان و فیلمنامه‌نویس مطرح آمریکایی نوشت: سینما به دو مقطع تقسیم می‌شود: قبل از گدار و بعد از گدار. او به مدت ۱۵ سال سینما را سرهم کرد و جدا کرد؛ سرهم کرد و جدا کرد؛ عین یک مکعب روبیک که مختص او باشد. گدار و باب دیلن چهره‌های عجیب و غریب نسل خود هستند. گدار در نقل قول‌ها استاد بود همان طور که در «لمس شیطان» با بازی مارلن دیتریش می‌گوید: او یک آدم خاص بود. چه فرقی می‌کند مردم درباره‌اش چه بگویند؟

ذهنم را به هم ریخت

کارول مورلی کارگردان و فیلمنامه‌نویس بریتانیایی نوشته است: اولین بار که فیلم گدار را دیدم در یک کلاس مطالعاتی فیلم بود. ۲۳ ساله بودم و دانش سینمایی‌ام ناچیز بود. فیلم او حول اعتصاب در یک کارخانه سوسیس و کالباس می‌چرخید و مرا متحیر کرد. این فیلم چی بود؟ همه ما به گونه‌ای تحت تاثیر آن فیلم قرار گرفتیم که نمی‌توانستیم در قالب کلمات توصیفش کنیم و هنوز هم نمی‌توانم.

نور درخشانی که راه نشان داد

لوکا گوادانینو کارگردان و فیلمنامه‌نویس ایتالیایی نوشته است: گدار نور درخشانی بود که فیلم به فیلم، ایده به ایده و با زبان راه را به ما نشان داد. ما امروز تنهاتر شده‌ایم اما سینمای شگفت‌آور او تا همیشه راهنمای ما خواهد بود.

هرگز از او دور نشدم

ابل فرارا کارگردان آمریکایی نوشته است: مانند آثار پازولینی، نوشته‌های گدار به اندازه فیلم‌هایش خاص بود. هیچکس هرگز راه او را نرفت؛ به جز پی‌یر پائولو پازولینی، هیچکس به او نزدیک نشد. حتی شعر نهفته در اسامی فیلم‌های او ذهنم را برهم می‌زند: «گذران زندگی»، «یک به علاوه یک»، «زن زن است»، «آلفاویل» و فیلم محبوب من «همه پسرها را پاتریک می‌نامند». چه غمگین است امروز.

برای درگذشت یک نابغه

ترنس دیویس فیلمنامه‌نویس و کارگردان بریتانیایی هم نوشته است: همان طور که پروست و جویس را رمان‌دوستان تحسین می‌کنند، سینمادوستان گدار را دوست دارند. نفوذ گدار و شور و شوق شدید او بر فراز ما جریان دارد و ما که پشت سر او مانده‌ایم فقط می‌توانیم این شکوه را به خاطر بیاوریم و در آن غرق شویم. با رفتن او ما فقیر شده‌ایم. خانم‌ها، آقایان، کلاه از سر بردارید و برای درگذشت یک نابغه بایستید.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، جشنواره فیلم سارایوو در بیست و هشتمین دوره خود از پل شریدر کارگردان و فیلمنامه نویس آمریکایی تجلیل می‌کند و جایزه قلب افتخاری سارایوو را به وی می‌دهد.

این فیلمساز که سال‌ها کار حرفه‌ای انجام داده و برای نوشتن فیلم‌نامه‌های «راننده تاکسی»، «آخرین وسوسه مسیح» و «گاو خشمگین» مارتین اسکورسیزی و همچنین ده‌ها فیلم دیگر بارها تحسین شده سازنده و کارگردان چندین فیلم از جمله «ژیگولوی آمریکایی»، «میشیما: زندگی در چهار فصل» و «آرامش غریبه‌ها» بوده است.

شریدر سال ۲۰۱۹ برای فیلم «اولین اصلاح‌شده» که کارگردانی آن را نیز بر عهده داشت، نامزد جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اصلی شد. او سال گذشته با فیلم «کارت شمار» که در آن اسکار آیزاک و تیفانی هدیش بازی کرده بودند در ونیز حضور داشت و با تحسین منتقدان روبه‌رو شد. این فیلم در گیشه نیز موفق ظاهر شد.

جایزه قلب سارایوو در مراسمی که ۱۳ آگوست در جشنواره برگزار می‌شود، به این فیلمساز اهدا خواهد شد و پس از آن نمایش ویژه‌ای از «کارت شمار» برگزار می‌شود. در این فیلم آیزاک در نقش بازجوی سابق ابوغریب بازی کرده که با گذشته خود کنار می‌آید. در همین روز، شریدر یک مسترکلاس در افتتاح برنامه استعدادهای درخشان سارایوو برگزار خواهد کرد.

این فیلمساز اولین فیلمش را با عنوان «یقه آبی» سال ۱۹۷۸ کارگردانی کرد که دو سال پس از آن بود که «راننده تاکسی» برنده نخل طلا شد. وی سال پیش در جشنواره فیلم زوریخ موفق به دریافت جایزه یک عمر دستاورد شد و امسال در ونیز جایزه شیر طلایی یک عمر دستاورد را دریافت خواهد کرد.

این نویسنده و کارگردان ۷۵ ساله اکنون در حال ساخت «استاد باغبان» است که در آن جوئل اجرتون در نقش باغبانی از یک ملک زیبا و تاریخی بازی می‌کند.

جشنواره سارایوو ۲۰۲۲ از ۱۲ تا ۱۹ آگوست (۲۱ تا ۲۸ مرداد) برگزار می‌شود.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ایندی وایر، پل شریدر با انتقاد از فیلم جدید کلینت ایستوود در فیسبوک خود سوال کرده که آیا شده یک کارگردان مهم آمریکایی بعد از فیلم «ورزش محبوب مردان؟» (فیلم ۱۹۶۴ با بازی راک هودسن) ساخته هاوارد هاکس فیلمی به بدی «ماچوی گریان» ساخته باشد؟

شریدر که جدیدترین فیلمش «کارت شمار» ۱۰ سپتامبر راهی سینماها شده گفته است استودیو فکوس فیچرز از او خواسته است در این مقطع از انتشار پست‌های پر سروصدا دوری کند اما حالا که فیلم او اکران شده وی دیگر خودش را ملزم نمی داند تا در زندان فیس‌بوکی بماند.

هر چند منتقدان با فیلم جدید ایستوود ۹۱ ساله برخورد خوشایندی نداشته‌اند اما در برابر نظرات شریدر ۷۵ ساله برخورد آنها به نظر بسیار سبک و دوستانه است.

شریدر نوشته است: می توانم تمایل کلینت ایستوود به فیلمسازی را درک کنم اما آیا هیچ کارگردان مهم آمریکایی پس از فیلم «ورزش محبوب مردان؟» فیلمی به بدی «ماچوی گریان» ساخته است؟ این فیلم از هر نظر شکست خورده است؛ از نظر فیلمنامه، نورپردازی، لوکیشن‌ها، طراحی صحنه و لباس و انتخاب بازیگران. وقتی اوایل فیلم، ایستوود نمایی از زیر خودرو و برخورد چکمه با زمین می‌گیرد با خودم گفتم: «عالی است، می‌خواهد از سبک وسترن‌های ماچو تقلید کند» – اما این آخرین ترکیب‌بندی جالب توجه فیلم بود.

شریدر در ادامه نوشته که ایستوود کلیشه‌هایی در مورد پوچی رفتار شخصیت‌های ماچو مطرح می‌کند اما فیلم در واقع یک «هری کثیف» کوچک شده است و باعث شده این شخصیت‌ها دیده شوند. این شخصیت‌ها ۳۰ سال قبل ارزش داشتند.

خود شریدر برای «کارت شمار» با نقدهای خوبی روبه رو شده است. در فیلم جدید وی اسکار آیزاک در نقش کهنه‌سربازی ظاهر شده که حالا کارش فقط قماربازی است.

منتقد ایندی وایر یعنی دیوید ارلیش نیز «ماچوی گریان» را با فیلم‌های قدیمی ایستوود مقایسه کرده و نوشته بود ایستوود در این فیلم از همان مایه‌های قدیمی خود استفاده کرده است.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از ورایتی، هفدهمین جشنواره فیلم زوریخ که از ۲۳ سپتامبر تا ۳ اکتبر (۱ تا ۱۱ مهر) برگزار می‌شود، از پل شریدر برای آثاری که در طول زندگی ساخته است تجلیل می‌کند.

نوشتن فیلمنامه‌های «راننده تاکسی»، «گاو خشمگین» و «آخرین وسوسه‌های مسیح» ساخته مارتین اسکورسیزی و کارگردانی فیلم‌هایی چون «ژیگولوی آمریکایی»، «میشیما: یک زندگی در ۴ بخش»، «آسایش غریبه‌ها» و «اولین اصلاح شده» از جمله آثار وی هستند.

شریدر ۷۵ ساله با دریافت جایزه دستاوردهای یک عمر این جشنواره یکم اکتبر در زوریخ تجلیل می‌شود. پس از مراسم اهدای جایزه، فیلم جدید وی «شمارنده کارت» که در جشنواره فیلم ونیز با اقبال روبه‌رو شد، در این جشنواره به نمایش درمی‌آید. وی همچنین یک مستر کلاس هم در جشنواره برگزار می‌کند.

کریستین یونگن مدیر هنری جشنواره مونیخ از شریدر تجلیل کرد و گفت: وی سینمای آمریکا را به شکلی که ما دوست داریم یعنی هم‌زمان ترکیبی از سرگرمی و نقد اجتماعی تغییر داد.