برچسب: هنر 1400 در آینه مهر

  • پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    تعدادی از هنرمندان و فعالان عرصه تئاتر در سالی که همچنان پاندمی کرونا بر تئاتر سایه افکنده بود، توانستند در حرفه خود دست به موفقیت‌هایی بزنند که قابل تقدیر است.

    تئاتر آنلاین -گروه هنر-آروین مؤذن زاده؛ اینکه در ابتدای گزارش‌های آخر سال که قرار است در آنها به اتفاقات، رویدادها و معرفی چهره‌های شاخص تئاتر آن سال بپردازیم، بنویسیم سالی که گذشت، سالی پرفراز و نشیب برای تئاتر ایران بود و هنرمندان این حوزه با مشکلات عدیده‌ای دست و پنجه نرم کردند دیگر به امری طبیعی و بدیهی تبدیل شده است چون وضعیت تئاتر در کشور ما مصداق ضرب‌المثل «هر سال دریغ از پارسال» است البته تلاش‌هایی از جانب مدیران و نهادهای دولتی برای بهبود شرایط و اختصاص برخی از امکانات و بودجه به هنرمندان صورت می‌گیرد اما در نهایت دیده‌ایم که در طول ۲ سال گذشته معمولاً هنرمندانی نزد مخاطبان در کارشان موفق تر از بقیه عمل کرده‌اند که وابستگی کمتری به حمایت‌های دولتی داشته‌اند.

    در واقع هنرمندان تئاتر مخصوصاً نسل جوان این جامعه در طول این سال‌ها یاد گرفته‌اند نباید زیاد دل به حمایت‌های دولتی خوش کنند و تنها خودشان هستند که باید با تکیه بر خلاقیت‌های فردی گلیمشان را از آب بیرون بکشند، البته این اتفاق از مسئولیت نهادهای دولتی و وظایفی که در زمینه حمایت از هنر و فراهم آوردن تسهیلات و شرایط لازم برای فعالیت و اجرای آثار نمایشی دارند، کم نمی‌کند.

    در ۲ سال گذشته همه مردم دنیا با بحران کرونا دست و پنجه نرم می‌کردند در حالی که هنرمندان تئاتر نیز از این قاعده مستثنی نبودند و این ویروس منحوس تأثیرات مستقیم و غیرمستقیمی بر سلامت و معیشت شأن گذاشت اما با کنترل بیماری و واکسیناسیون سراسری از نیمه‌های سال ۱۴۰۰ امید برای بازگشت به فعالیت‌های روتین از سر گرفته شد و با وجودی که ابتدای سال ۱۴۰۰ با تعطیلی فعالیت‌های تئاتری به دلیل قرمز شدن تهران همراه بود اما سالی که گذشت به نسبت سال ۹۹ اجازه کار و بروز امر خلاقه بیشتری را به هنرمندان داد و از لحاظ روحی و روانی آنها را آماده از سر گیری فعالیت‌هایشان کرد.

    از این رو در این گزارش به روال سال‌های گذشته به معرفی ۵ چهره و البته گروه نمایشی شاخص عرصه تئاتر در سال ۱۴۰۰ پرداخته‌ایم؛ افراد و گروه‌هایی که با عملکرد و فعالیتشان توانستند رخدادهای یک سال از تئاتر کشور را رقم بزنند یا اینکه فراتر از حوزه تئاتر در مدیوم‌های دیگر هم موفق باشند. ترکیب این افراد البته یکی از ترکیب‌های ممکن از چهره‌های تأثیرگذار تئاتر در یک سال گذشته محسوب می‌شود و مطمئناً افراد شاخص دیگری که در فضای یک سال گذشته تئاتر تأثیرگذار بوده‌اند نیز می‌توانستند به این لیست راه یابند.

    گلاب آدینه؛ بازگشت «بانوی محبوب تئاتر» بعد از سال‌ها دوری از کارگردانی

    گلاب آدینه هنرمند شناخته شده تئاتر و سینمای ایران از جمله بازیگران محبوب ایرانی است که مخاطبان چهره سمپات و مادرانه او را در آثار مختلف به یاد سپرده‌اند. این هنرمند با نام اصلی گلاب مستعان، فرزند حسنقلی مستعان داستان‌نویس و مترجم شناخته شده ایرانی است که فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۵۴ با گروه تئاتر دانشجویی «پیاده» به سرپرستی مهدی هاشمی و داریوش فرهنگ آغاز کرد.

    پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    این هنرمند در طول سال‌ها فعالیت خود در عرصه تئاتر، سینما و تلویزیون نقش‌های ماندگاری را خلق کرده است از سلطان بانوی سریال محبوب «سلطان و شبان» گرفته تا طوبای فیلم «زیرپوست شهر» و مامان «مهمان مامان». گلاب آدینه با وجود حضور در آثار تصویری به عنوان بازیگر اما پیوندش را با تئاتر قطع نکرده است. البته این هنرمند در سال‌های اخیر بیشتر به عنوان بازیگر در تئاتر حضور دارد و کمتر به سراغ کارگردانی رفته است.

    بازی در نمایش‌های «سیندرلا» جلال تهرانی، «بیوه های غمگین سالار جنگ» شهاب‌الدین حسین پور، «سه‌گانه اورنگ» محمد حاتمی، «شیرهای خان بابا سلطنه» افشین هاشمی نمایش‌هایی است که آدینه در دهه ۹۰ در آنها ایفای نقش داشته است. یکی از ویژگی‌های جالب توجه آدینه علاوه بر آموزش علاقه مندان به بازیگری از سال‌های دور تا امروز و با وجود اینکه در کارنامه تئاتری خود همکاری با هنرمندانی همچون علی رفیعی، بهرام بیضایی، هوشنگ حسامی، سوسن تسلیمی، هادی مرزبان و … را دارد، اعتمادی است که به نسل جوان می‌کند. به عنوان نمونه وی بازی در نمایش «بیوه های غمگین سالار جنگ» به کارگردانی شهاب‌الدین حسین پور را که در آن زمان کارگردانی جوان و کم تجربه بود، پذیرفت و در اجراهای مختلفی که این اثر نمایشی داشت با گروه همراه و همدل بود. در سینما نیز حضورش در فیلم «آبجی» مرجان اشرفی‌زاده که با وجود حضور چندساله اش در سینما به عنوان یک فیلم اولی شناخته می‌شد نشان دهنده جسارت و اعتمادی است که آدینه به نسل جوان دارد.

    آدینه علاوه بر بازیگری، تجربیاتی هم به عنوان کارگردان در تئاتر دارد اما از کارگردانی آخرین اثر تئاتری اش چندین سال می‌گذرد و در این سال‌ها بیشتر ترجیح داده به عنوان بازیگر در عرصه تئاتر و سینما فعال باشد. اما این هنرمند بعد از گذشت ۲۳ سال از آخرین اثری که روی صحنه برده بود تصمیم گرفت در اوج بحران کرونا و در روزهایی که اکثر هنرمندان قدیمی و پیشکسوت تئاتر، خطر ابتلاء به بیماری کرونا، فضای نامناسب حضور در عرصه تئاتر و نبودن تضمینی برای بازگشت سرمایه را بهانه کرده و ترجیح می‌دهند در منزل به استراحت بپردازند و یا جذب آثار تصویری شوند، نمایش «بانوی محبوب من» را با حضور جمعی از هنرمندان باسابقه و هنرجویان و بازیگران جوانش به صحنه ببرد. آخرین نمایشی که آدینه در تئاتر کارگردانی کرده بود «شبی در طهران» نام داشت که در سال ۷۷ و با متنی از محمد چرمشیر به صحنه رفته بود.

    نمایش «بانوی محبوب من» که از مرداد ماه ۹۹ تمرین‌های خود را آغاز کرد اثری موزیکال بر اساس فیلم «بانوی زیبای من» به کارگردانی جرج کیوکر و فیلمنامه‌ای از آلن جی لرنر با اقتباس از نمایشنامه «پیگمالیون» اثر جرج برنارد شاو بود.

    فیلم «بانوی زیبای من» با بازی آدری هپبورن از جمله موزیکال‌های محبوب و دوست داشتنی تاریخ سینماست که علاقه مندان بسیاری در طول سال‌ها داشته است و حالا گلاب آدینه تصمیم گرفته بود این اثر را برای اولین بار در ایران روی صحنه تئاتر بازسازی کند. تمرینات این نمایش به دلیل وضعیت بحران کرونا، با رعایت تمامی شیوه‌نامه‌های بهداشتی از ۱۸ مرداد ماه روزانه در چند نوبت و با تعداد محدودی از بازیگران، گروه‌های موسیقی و حرکات موزون آغاز شد.

    داستان این نمایش موزیکال که با حضور ۵۰ هنرمند تئاتر و موسیقی برای اجرا آماده شد، درباره استاد آواشناسی دانشگاهی است که دوست زبان شناس خود شرط می‌بندد تا دختر گل فروش و عامی لندنی را تبدیل به بانویی متشخص کند تا در مهمانی‌های اشرافی بدرخشد.

    رضا عمرانی، نورا هاشمی، امیر غفارمنش، سامان کرمی، شبیر پرستار، مرتضی امینی تبار، گلشید بحرایی، جلیل فرجاد، علی دولت یاری، حامی قنبرزاده، الناز سلیمانی، طاهره آهنی، ملیکا رادمند، مهدی ایمانیان، شکرانه کریم، نیوشا آذرکیوان، مهتاب یار خلجی، عسل کریمی نیا، علی بی کی، روژینا شهریاری، نگار نیک زاد، ساغر روزبهانی، پریسا منفرد، حسین زنگنه، مهسا آتشبار، درسا آتش بار، پوریا محمودی، نیلوفر ذوالفقاری، لیلا آقاسی، امیر رسولیان، امید اکبرزاده، شایان مستوفی، مهربانو یونسی، خورشید یاری، آریانا عباسی، کیانوش سلطانی متین، فائزه صدر، پریا یاراحمدی، مهرداد رضایی، ساشا شهبازی، شیوا شهدایی، مرتضی کمالی، مجید امیدی، غزل کریمی نیا بازیگران نمایش ۱۶۵ دقیقه‌ای «بانوی محبوب من» بودند که از ۲۰ آبان ۱۴۰۰ اجرای خود را در سالن اصلی مجموعه تئاترشهر آغاز کرد و بدون احتساب وقفه‌ای که در اجرای نمایش به دلیل احترام به ایام سوگواری شهادت حضرت فاطمه (س) به وجود آمد کار تا ۱۵ بهمن ماه به اجرای خود ادامه داد.

    «بانوی محبوب من» در چهلمین جشنواره تئاتر فجر نیز ۲ اجرا داشت و در نهایت توانست تندیس بهترین بازیگر زن را برای نورا هاشمی، بهترین موسیقی را برای ویلیام نیری و تقدیر طراحی حرکت را برای مهرداد آبجار به ارمغان بیاورد.

    اشکان خطیبی؛ تلاش برای آموزش اصولی نسل جوان بازیگری

    اشکان خطیبی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و همچنین نوازنده و خواننده کشورمان این روزها با بازی در نقش سرهنگ شیرزاد ملک در سریال «خاتون» به محبوبیت زیادی دست پیدا کرده است. خطیبی دانش آموخته تئاتر است و با وجودی که سال‌ها در تئاتر فعالیت مستمر دارد اما سینما زیاد روی خوش به او نشان نداد و با وجود تلاش‌هایی که برای بازی درست در فیلم‌های سینمایی از جمله اولین فیلم محمد رحمانیان انجام داد معمولاً کمتر مورد توجه قرار گرفت اما او دست از تلاش برنداشت و با وجود حضور فعال در عرصه تئاتر در سریال‌ها و آثار سینمایی چون «قاعده تصادف»، «خانوم»، «سینمانیمکت»، «اسب حیوان نجیبی است» و … نیز به ایفای نقش پرداخت تا اینکه بالاخره با بازی در سریال «خاتون» این روزها مورد توجه مخاطبان و منتقدان قرار گرفته است.

    پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    خطیبی چندسال است که به آموزش و کشف استعداد علاقه‌مندان جوان به بازیگری نیز مشغول است که ماحصل کارگاه‌های آموزشی وی، ۲ نمایش «پزشک نازنین» و «چخوف خوانی زیر نظر فدراسیون روسیه» هستند که از سال ۹۷ در مقاطع مختلفی روی صحنه می‌روند. این ۲ نمایش حاصل چهار سال آموزش و تمرین اشکان خطیبی با گروهی از هنرپژوهان و جوانان علاقه‌مندان به تئاتر است.

    البته اجرای این ۲ نمایش در اسفند ۹۸ به دلیل گستردگی بحران کرونا و تعطیلی فعالیت‌های تئاتری بعد از چند اجرا متوقف شد و اشکان خطیبی تاکید داشت تا عادی نشدن شرایط جان هنرجویانش را به خطر نمی‌اندازد و ادامه اجراها را به بعد از بهبود وضعیت بیماری موکول کرد.

    ادامه اجراهای نمایش از بهمن ماه ۱۴۰۰ در تماشاخانه سپند از سر گرفته شد و به دلیل استقبال مخاطبان قرار است از ۱۸ و ۱۹ فروردین ماه مجدداً در تماشاخانه ملک اجرای خود را از سر بگیرد.

    «پزشک نازنین» بر اساس نمایشنامه نیل سایمون و ترجمه شهرام زرگر و «چخوف‌خوانی زیر نظر نماینده فدراسیون روسیه» بر اساسِ نمایشنامه‌هایی از مایکل فرین، به نویسندگی مشترک اشکان خطیبی و امید سهرابی با ترجمه شهرام زرگر تولید شده‌اند.

    انجمن منتقدان خانه تئاتر نیز در هجدهمین جشن سالیانه خود از اشکان خطیبی برای آموزش اصولی به نوجوانان و جوانان علاقه‌مند به هنرهای نمایشی تقدیر کرد.

    در شرایطی که این روزها بسیاری از هنرمندان تنها به فکر منافع و پیشرفت خود هستند اینکه اشکان خطیبی در کنار فعالیت‌های شخصی اش در عرصه بازیگری علاقه مند به معرفی و کشف استعدادهای جوان بازیگری است، جای قدردانی دارد.

    گروه تئاتر «مسلم»؛ گروه تئاتری که به عشق اهل بیت (ع) دستمزد نمی‌گیرند

    گروه فرهنگی «مسلم» چندین سال است که در مناسبت‌هایی چون ایام فاطمیه و نیمه شعبان دست به تولید نمایش‌های مذهبی و آئینی می‌زنند اما شاید تفاوت این گروه با دیگر گروه‌هایی که به این شکل مشغول فعالیت هستند و در مناسب‌های مذهبی آثار گوناگونی را در سالن‌های مختلف تئاتری به صحنه می‌برند در این باشد که در گروه بازیگران و عوامل این گروه که متشکل از مدرس دانشگاه، پزشک، مهندس، دانشجو و بسیاری از مشاغل دیگر هستند نه تنها دستمزدی دریافت نمی‌کنند بلکه به خاطر عشق‌شان به اهل بیت (ع) به تولید و اجرای نمایش‌ها کمک مالی نیز می‌کنند.

    نکته مورد توجه دیگر استقبال قابل توجه مخاطبان و البته خیرین از اجراهای این گروه نمایشی است که همین مساله باعث تداوم فعالیت‌های این گروه در طول ۲ دهه اخیر بوده است.

    در همین راستا گروه فرهنگی هنری «مسلم» به مناسبت ایام فاطمیه نوانمایش «سپاهیان آتش» را به نویسندگی و کارگردانی مسعود اسماعیلی در پردیس تئاتر تهران روی صحنه برد که با استقبال زیادی از سوی مخاطبان روبرو شد.

    پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    اسماعیلی در گفتگویی که با تئاتر آنلاین داشت درباره فعالیت این گروه گفته بود: گروه فرهنگی هنری «مسلم» بیشترین نمایش آئینی را در ایام فاطمیه و نیمه شعبان تولید و اجرا کرده و تاکنون نزدیک به ۳۰ عنوان اثر در داخل و خارج از کشور به صحنه برده است. بقای کار ما به اعتقاد عمیق و صفای قلبی تمامی اعضای گروه نسبت به ائمه اطهار (ع) است. همچنین لطف خداوند بر این بوده که هیچکدام از عوامل گروه نوانمایش دستمزد نمی‌گیرند. بیش از ۳۰ سال است که با دوستان تئاتر آئینی کار می‌کنیم و طی این سال‌ها عده بسیاری از مخاطبان ما را رها نکرده و همراهمان هستند، از این رو در هر اجرا سعی می‌کنیم که از شیوه‌ای متفاوت استفاده کنیم.

    در سایت رسمی گروه فرهنگی هنری «مسلم» در توضیح فعالیت‌های گروه آمده است:

    «چهارچوب اصلی این گروه در سال ۱۳۷۰ شکل گرفت. دوستان و علاقه مندانی که انگیزه‌های جدی دینی داشتند و در عین حال از توانمندی در زمینه کارهای نمایشی بهره مند بودند، گردهم آمدند تا کم کم آثار نمایشی در ترویج مکتب اهل بیت علیهم السلام از خود به یادگار بگذارند. در آن سال‌ها این گروه برای مجموعه‌های دیگر مذهبی کار به روی صحنه می‌برد اما تشکل رسمی ما حدوداً ده سال بعد یعنی در سال ۱۳۸۰ آغاز به کار کرد. گرچه اعضای این گروه فعالیت‌های صوتی و تصویری متنوعی در زمینه‌های مذهبی داشته‌اند، اما گروه مسلم تا کنون (تا سال ۱۳۸۶) جز کارهای نمایشی تولید دیگری نداشته است. دوستانی که در مسلم مشغول فعالیت شده‌اند، هیچ حقوق و دستمزدی دریافت نمی‌کنند و از آنجایی که کارت دعوت ورودی نمایش‌ها، به صورت رایگان در اختیار مخاطبین قرار می‌گیرد، حتی بخشی از هزینه‌های کار را هم خود اعضای گروه پرداخت می‌نمایند. آنان به مشاغلی جدای از بازیگری و کار هنری می‌پردازند. به بیان دیگر گروه مسلم از افراد حرفه‌ای کاملاً خالی است. علاقه فراوان به خدمتگزاری به آستان مقدس معصومین و احیای امر آنان محرک اصلی این جمع است؛ که خدا را به این نعمت شاکریم.

    گروه مسلم کاملاً مستقل است، چه از نظر فکری و چه از نظر مالی از هیچ مرکزی تغذیه نمی‌شود.

    بیش از هر مناسبتی، دو مناسبت فاطمیه و نیمه شعبان فکر ما را به خود مشغول داشته و کارهای ما را سمت و سو داده است. پس از آن اگر مجالی باقی بماند، غدیرخم در اولویت کارهای ما قرار دارد. به جهت دور ماندن از آفات عدیده ی یک کار خدایی سعی کردیم همواره نام خودمان و حتّی تا حدودی اسم گروهمان خیلی بر سر زبان‌ها نیفتد. همین است که در گروه مسلم سعی بر آن است که نه اسمی از نویسنده، نه کارگردان، نه بازیگر و نه سایر عوامل مطرح نباشد. همه ی ما سعی کرده‌ایم که به جای مقصود شدن مقصود نما شویم. چه اهمّیتی دارد که بازیگر و کارگردان کیست؟ مهم این است که چه می‌گویند. رسالت اصلی این گروه، تبلیغ و تحکیم باورهای شیعی است؛ تبلیغ برای آنان که از بهره مندی از تعالیم شیعی به وسیله‌ی سخنرانی‌ها و نوشته‌ها محرومند و تحکیم برای کسانی که تصویری شدن حقایق، آنها را در ذهن ماندگارتر می‌سازد. به دلایل مختلف تعداد اجراهای ما محدود است برای همین خیلی اوقات کارت مجلس، تنها به علاقه مندان فعلی اختصاص پیدا می‌کند.»

    گروه فرهنگی هنری مسلم به مناسبت نیمه شعبان نیز نمایش «ایستگاه متروکه» را از ۱۷ تا ۲۶ اسفند در پردیس تئاتر تهران به صحنه برده بود.

    وحید آقاپور؛ بازیگر تئاتری که ممیز ترانه و موسیقی شد!

    وحید آقاپور بازیگر شناخته شده‌ای در عرصه تئاتر است که فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۷۶ آغاز کرده است و با بازی در نمایش «تک سلولی ها» به کارگردانی جلال تهرانی به عنوان یک چهره جوان و بااستعداد به تئاتر ایران معرفی شد. «هی مرد گنده گریه نکن»، «رگ»، «فالو می»، «ناگهان پیت حلبی»، روزهای بی باران»، «مخاطب خاص»، «سوراخ»، «ملی»، «زهرماری» و … از جمله نمایش‌های سال‌های اخیر این هنرمند هستند.

    پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    آقاپور بازیگر بااخلاق و حرفه‌ای است که در طول این سال‌ها آهسته و پیوسته جلو آمده و علاوه بر فعالیت مستمر در عرصه تئاتر در سینما و تلویزیون نیز فعال بوده است اما با این وجود حضور در برنامه «ممیزی» بود که اسم آقاپور را نزد مخاطب عام بر سر زبان‌ها انداخت و او را به عنوان بازیگری طناز نزد مخاطب خاصی که کمتر اهل تئاتر و ناآشنا با بازی‌های آقاپور در این عرصه است، نیز محبوب کرد.

    برنامه «ممیزی» با بازی وحید آقاپور که به صورت طنز روند ممیزی در کارهای هنری را به چالش می‌کشد این روزها بسیار مورد توجه قرار گرفته است. آقاپور در این مجموعه در نقش یک ممیز لجباز و یک‌دنده شعر و ترانه حاضر می‌شود و حامد جوادزاده (تهیه‌کننده و کارگردان برنامه) در نقش خواننده نامعلوم و به دنبال مجوزی است که شعر و ترانه‌هایش برای گرفتن مجوز باید از فیلتر عقاید سخت‌گیرانه و مغرضانه ممیز که با کج سلیقگی و سوءظن همراه است، رد شود.

    موقعیت گروتسکی که از ممیزی شعر و ترانه در این مجموعه به تصویر کشیده می‌شود، همراه با تسلط بازیگران بر کاراکترهایشان و همچنین هماهنگی آنها با هم و دیالوگ‌های سرضربی که با هماهنگی به زبان می‌آورند این برنامه را به مجموعه‌ای محبوب تبدیل کرده که حتی دیالوگ‌های برخی از قسمت‌هایش میان مردم باب شده و بینشان ردوبدل می‌شود.

    موفقیت آقاپور در مجموعه «ممیزی»، حضورش را در فصل دوم برنامه «جوکر» و چندی پیش برنامه «خندوانه» نیز رقم زد. آقاپور امسال با فیلم «موقعیت مهدی» هادی حجازی فر در چهلمین جشنواره فیلم فجر هم حضور داشت که البته نقش کوتاهی در فیلم ایفا می‌کرد و عمده حضورش معطوف به مجموعه تلویزیونی می‌شود که این فیلم از روی آن برای حضور در جشنواره تدوین و آماده شده بود.

    مونا فرجاد؛ استفاده مناسب از فضای مجازی در دوران رکود تئاتر

    مونا فرجاد به واسطه فعالیت پدرش جلیل فرجاد در عرصه بازیگری، از ۲ سالگی تجربه بازی در مجموعه‌های تلویزیونی را داشته است و در سال‌های اخیر بیشتر از اینکه در سینما و تلویزیون فعال باشد، ترجیح داده در تئاتر حضور مستمری داشته باشد.

    از آنجا که پاندمی کرونا تأثیرات مخربی بر فعالیت‌های تئاتری و زندگی اهالی تئاتر گذاشت در مقطعی توجه عده‌ای از هنرمندان و فعالان این عرصه به جایگزین‌هایی مانند اجرای تئاتر به صورت آنلاین و فعالیت‌های جسته و گریخته دیگری در فضای مجازی و یا تولید محدود نمایش‌های کوتاه و یا تله تئاتر جلب شد.

    مونا فرجاد نیز از جمله هنرمندانی بود که با توجه به شرایط کرونا و دوری اجباری‌اش از فضای تئاتر ترجیح داد فعالیتش را در فضای مجازی پیگیری کند. از این رو فرجاد به صورت شخصی و خودخواسته اقدام به تولید و ضبط قطعات کوتاه نمایشی کرده است. او در همین راستا مونولوگ‌های کوتاهی را براساس ادبیات عامه ضبط می‌کند که هر هفته از صفحه شخصی‌اش در فضای اینستاگرام برای مخاطبان به اشتراک گذاشته می‌شود.

    پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    فرجاد در این مدت کوتاه توانسته مخاطبان زیادی را به خود جذب کند. او بدون امکانات و در منزل، با دوربین موبایل و گاهی همراهی یک نوازنده، دست به تولید «تک‌گویی‌های زنانه بر اساس حروف الفبا» زده است؛ اجرایی که تنها بر خلاقیت فردی و مونولوگ‌های متنوع و کوتاه که توسط یکی از دوستان نویسنده‌اش نوشته می‌شود، استوار است.

    این قطعات نمایشی را شاید از لحاظ اصولی نتوان جزو تئاتر آنلاین به حساب آورد چون این ویدئوها از قبل ضبط شده و بعد به صورت آفلاین منتشر می‌شوند و مخاطبان نمی‌توانند به صورت زنده کنش‌های بازیگر را جلوی دوربین دنبال کنند و از زیرساخت‌ها و تجهیزات حرفه‌ای که لازمه ضبط یک نمایش آنلاین یا حتی فیلم‌تئاتر است نیز برای ضبط این مونولوگ‌ها استفاده نمی‌شود اما همین تلاش و استمرار در تولید این قطعات نمایشی در شرایط کرونازده تئاتر می‌تواند به عنوان نقطه امیدی برای چنین فعالیت‌هایی در فضای مجازی از جانب هنرمندان تبدیل شود.

    فرجاد این روزها داغدار از دست دادن مادرش است و در ۲ سال گذشته نیز به عنوان همپا در کنار خواهرش مارال که او نیز به بیماری سرطان مبتلا بود و خوشبختانه بهبود پیدا کرده، بوده است از این رو با وجودی که تنها ۴ حرف به اتمام «تک‌گویی‌های زنانه بر اساس حروف الفبا» مانده ممکن است در تولید این قطعات نمایشی وقفه‌ای به وجود بیاید که قابل درک است. البته فرجاد فیلم «پسران دریا» به کارگردانی افشین هاشمی و فیلم توقیفی «چپ، راست» به کارگردانی حامد محمدی را نیز در نوبت اکران دارد.

  • تعیین حریم «تئاتر شهر» با قمه‌کشی!/ پنج روایت از «تئاتر ۱۴۰۰»

    تعیین حریم «تئاتر شهر» با قمه‌کشی!/ پنج روایت از «تئاتر ۱۴۰۰»

    سال ۱۴۰۰ به‌عنوان آخرین سال از قرن برای تئاتر ایران آغازی همراه با انگ نژادپرستی داشت و پایانش با تغییر در مدیریت اداره‌کل هنرهای نمایشی همراه شد.

    تئاتر آنلاین-گروه هنر-فریبرز دارایی؛ سال ۱۴۰۰ نیز برای تئاتر ایران به پایان رسید و هنرهای نمایشی ایران وارد قرن جدید شد تا با این امید که شاید در اولین سال قرن جدید سرنوشتی متفاوت از گذشته را تجربه کند؛ سرنوشتی که در سال‌های متمادی گذشته جز رها شدن به حال خود، بی‌توجهی از سوی مدیران و مسئولان و سنگ پیش پای هنرمندان انداختن، نداشتن امنیت شغلی، نبود بودجه لازم برای حمایت از تولیدات تئاتری و هنرمندان تئاتر، نبود امکانات درخور و استاندارد تئاتری، اعمال نظرهای سلیقه‌ای برای آثار هنرمندان از سوی نهادها و مراکزی غیر از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، کنار کشیدن بسیاری از هنرمندان دغدغه‌مند تئاتر از فعالیت و در نهایت سایه سنگین و فلج‌کننده کرونا بر تئاتر و تعطیل کردن فعالیت‌های تئاتری، برای اهالی و خانواده تئاتر نداشته است.

    همچون روال سال‌های گذشته در گروه هنر تئاتر آنلاین، در پایان سال به برخی رویدادهای تئاتری سال اشاره و نگاهی می‌کنیم تا مروری هر چند مختصر به یک سال سپری شده تئاتر ایران داشته باشیم. نکته تکراری در این بررسی‌ها این است که در مرور رویدادهای سال ۱۴۰۰ هم رویدادی مثبت و قابل تأمل که حاکی از اتفاقی مثبت برای خانواده تئاتر باشد، دیده نمی‌شود. البته رویدادها بسیار بوده که در این مجال و نوشتار به ۵ رویداد اشاره می‌شود و به برخی رویدادها نظیر حذف معافیت مالیاتی هنرمندان تئاتر که مشترک میان سایر رشته‌های هنری نیز هست در گزارش‌های دیگری پرداخته و اشاره می‌شود.

    روایت اول؛ شروع سال ۱۴۰۰ برای تئاتر با انگ نژادپرستی!

    اکثر سال‌ها برای تئاتر و به طور کلی هنرهای نمایشی بدون حاشیه شروع نمی‌شود، گاهی برخی چهره‌ها در روزهای آغازین سال دار فانی را وداع می‌گویند و شروعی تلخ و اندوهبار برای بازماندگان رقم می‌خورد و گاهی اتفاقات پیش‌بینی نشده کام هنرمندان و اقشار مختلف جامعه را تلخ می‌کند.

    اما چراغ اتفاقات حاشیه‌ای برای تئاتر را در اولین روزهای سال ۱۴۰۰، شهرداری تهران روشن کرد. شهرداری که به عنوان نهادی قدرتمند شهری باید وظیفه حمایت از فعالیت‌های فرهنگی و هنری را عهده‌دار باشد، نه تنها طی سال‌های متمادی کمترین توجه و حمایت را از تئاتر داشته بلکه در بیشتر اوقات حاشیه‌هایی را هم برای این هنر ایجاد کرده است. محمد جوادی یگانه معاون امور اجتماعی و فرهنگی شهرداری تهران در ابتدای سال ۱۴۰۰ طی بخش‌نامه‌ای به زیرمجموعه‌های شهرداری در خصوص برگزاری برنامه‌های نوروزی در سطح شهر اعلام کرد که «به دلیل وجود نقدهایی که در مورد چهره سیاه حاجی فیروز و نژادپرستانه دانستن چهره او، وجود دارد برای پیشگیری از سوءبرداشت در این مورد، شهرداری تهران در برنامه‌های نوروزی از نمایش حاجی فیروز با صورت سیاه در کارناوال‌های نوروزی خودداری می‌کند.»

    تعیین حریم «تئاتر شهر» با قمه‌کشی!/ پنج روایت از «تئاتر ۱۴۰۰»

    این اظهار نظر و ابلاغیه نه تنها از سوی جامعه هنری بلکه از سوی برخی مدیران و مسئولان نیز با واکنش منفی مواجه شد؛ از جمله این واکنش‌ها که در همان ابتدای امر رخ داد، واکنش علی اعطا سخنگوی شورای شهر تهران بود که در صفحه شخصی توییترش چنین نوشت: «برای دکتر جوادی به عنوان یک جامعه شناس با دانش، احترام فراوان قائلم؛ اما به عنوان یک فرد علاقمند با مختصر مطالعاتی در حوزه فرهنگ و ادبیات، منطق اقدام ایشان را درک نمی‌کنم. فارغ از ریشه‌ها، در کجای فرهنگ ایرانی دوگانه نژاد سیاه / نژاد سفید دارای موضوعیت بوده؟!»

    علی نصیریان نیز در زمان انتشار این بخش‌نامه در گفتگویی با تئاتر آنلاین تصریح کرد: برایم قابل باور نیست که از چهره سیاه حاجی فیروز برداشت‌های نژادپرستانه بشود و این موضوع یک سوءتفاهم است. شخصیت‌های نمایش‌های سنتی ما نگاه نژادپرستی ندارند و ما در این نمایش‌ها کاری به نژاد سیاه و سفید نداریم. اساس کار حاجی فیروز و عمو نوروز به سنت‌های نمایشی ایران برمی‌گردد و بشارت دهنده فصل نو و بهار هستند.

    روایت دوم؛ تئاتر از رنگ آبی، زرد و نارنجی کرونا خارج شد!

    با شیوع ویروس کرونا در کشور و از اسفند سال ۹۸ تئاتر شرایط سختی را سپری کرد و در اکثر اوقات سال تعطیل بود و فعالیتی در آن صورت نمی‌گرفت. جسته و گریخته اجراهایی به صحنه می‌رفتند اما مقطعی بودند و بار دیگر تئاتر تعطیل می‌شد. هنرمندان تئاتر در شرایط کرونایی یکی از اقشاری بودند که بیشترین لطمه را خوردند. در سال ۹۹ و در حالی که رستوران‌ها، فروشگاه‌ها و بسیاری از مشاغل پرخطر دیگر فعالیت خود را از سر گرفتند اما تئاتر به دلیل اینکه توسط ستاد ملی مقابله با کرونا در گروه ۳ مشاغل دسته‌بندی شد، محکوم به تعطیلی بود.

    این وضعیت تا پایان سال ۹۹ ادامه داشت و تئاتر به سمت برگزاری رویدادهای آنلاین و اینترنتی سوق داده شد و علناً تولید و اجرای تئاتر تعطیل شد. در سال ۹۹ انتقادهای بسیاری از سوی جامعه تئاتری به نحوه گروه‌بندی مشاغل توسط ستاد ملی مقابله با کرونا و وزارت بهداشت شد ولی گوش شنوایی برای رسیدگی کردن به خواسته و انتقادهای هنرمندان تئاتر وجود نداشت.

    تعیین حریم «تئاتر شهر» با قمه‌کشی!/ پنج روایت از «تئاتر ۱۴۰۰»

    در نهایت با رایزنی‌های اداره‌کل هنرهای نمایشی، در ابتدای سال ۱۴۰۰ تئاتر از گروه ۳ مشاغل به گروه ۲ منتقل شد. طبق این جابجایی تئاتر می‌توانست در شهرهایی که رنگ‌های آبی، زرد و نارنجی کرونایی داشتند با رعایت پروتکل‌های بهداشتی و استفاده از ۵۰ درصد ظرفیت سالن فعال باشد.

    با وجود اینکه شرایط تولید تئاتر به دلیل بالارفتن هزینه‌ها برای گروه‌های تئاتری سخت بود و حمایتی قابل توجه نیز از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از گروه‌ها و هنرمندان تئاتر نمی‌شد، برای از سرگیری فعالیت‌های تئاتری، گروه‌ها تن به اجرای با ۵۰ درصد ظرفیت سالن دادند و چراغ تئاتر مجدداً روشن شد.

    اما قرار نبود که تئاتری‌ها کابوس کرونا را پشت‌سر بگذارند و با شیوع سویه جدید کرونا و قرمز شدن رنگ شهر تهران، بار دیگر تئاتر تعطیل و فعالیت شد. پس از تعطیلی طولانی مدت و علیرغم اینکه سینماها فعالیت خود را از سرگرفتند، تصمیم‌گیری برای از سرگیری فعالیت‌های تئاتری در هاله‌ای از ابهام قرار داشت. در نهایت در فصل پاییز فعالیت‌های تئاتری با اعمال محدودیت‌های کرونایی از سرگرفته شد.

    با نزدیک شدن به برگزاری چهلمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر که قرار بود به صورت حضوری برگزار شود، رایزنی برای حذف محدودیت کرونایی و استفاده از ۱۰۰ درصد ظرفیت سالن‌ها از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی وجود داشت که با شیوع سویه اُمیکرون کرونا باز هم ظرفیت‌ها محدود شد.

    جشنواره نیز به پایان رسید و تئاتر میان استفاده از ظرفیت ۱۰۰ درصدی یا ۷۰ درصدی یا ۵۰ درصدی به فعالیت خود ادامه داد و قرن را با برزخ اینکه آیا در آینده نیز این وضعیت نابسامان ادامه خواهد داشت یا نه، به پایان رساند.

    روایت سوم؛ نهادی که خواست صنفی شود بدون مدیرعامل شد!

    خانه تئاتر به عنوان نهاد صنفی خانواده تئاتر که طی ۲۰ سال گذشته ایرج راد، اصغر همت و شهرام گیل‌آبادی را به عنوان مدیرعامل خود داشته، همواره با انتقادها و همچنین حمایت‌هایی از سوی جامعه تئاتری همراه بوده است. برخی معتقدند که این خانه رفتاری صنفی ندارد و تنها تبدیل به محفلی برای برخی هنرمندان و فعالان تئاتری شده و برخی معتقدند که خانواده تئاتر باید با حمایت از این خانه گام‌های خود به سمت صنف و عملکرد صنفی را بردارند.

    در ۱۲ خرداد ۹۷، نادر برهانی‌مرند، ایرج راد، حمیدرضا نعیمی، کوروش نریمانی، اصغر همت، محمودرضا رحیمی، بهزاد فراهانی، مریم کاظمی، مسعود دلخواه و محمد امیر یاراحمدی به عنوان علی‌البدل به عنوان اعضای هیأت مدیره خانه تئاتر و همچنین مهدی قلعه به عنوان بازرس اصلی و آرش دادگر به عنوان بازرس علی‌البدل انتخاب شدند. اعضای جدید هیأت مدیره خانه تئاتر، شهرام گیل‌آبادی را به عنوان سومین مدیرعامل این خانه انتخاب کرد.

    تعیین حریم «تئاتر شهر» با قمه‌کشی!/ پنج روایت از «تئاتر ۱۴۰۰»

    خانه تئاتر با مدیرعاملی شهرام گیل‌آبادی در حال معرفی چشم‌انداز متفاوتی برای خانواده تئاتر بود و شروع به درخواست ثبت صنفی شدن انجمن‌های مختلف خانه در وزارت کار کرد که گامی مثبت در راستای به رسمیت شناختن تئاتر به عنوان یک شغل از سوی وزارت کار و دولت و همچنین ایجاد امنیت شغلی برای هنرمندان تئاتر به شمار می‌رفت..

    اما گویا ساز و کاری که در داخل خانه تئاتر وجود دارد تمایلی به بالا رفتن کارآیی این خانه و تبدیل آن به یک صنف تأثیرگذار ندارد و همواره شاهد بوده‌ایم که در دوره‌های مختلف هیأت مدیره خانه تئاتر، حاشیه، اختلاف و در نهایت کناره‌گیری از فعالیت حرف اصلی را زده و می‌زند. هیأت مدیره جدید خانه تئاتر با مدیرعاملی شهرام گیل‌آبادی هم از این وضعیت مستثنی نشد.

    گیل‌آبادی در ۵ دی ۱۴۰۰ با انتشار یادداشتی از مدیرعاملی خانه تئاتر کناره‌گیری کرد. وی سپس در گفتگویی با تئاتر آنلاین درباره دلایل کناره‌گیری و استعفای خود به نکات مختلفی اشاره کرد، از جمله «مرگ مغزی در سامان‌دهی و توسعه خانه تئاتر»، «وجود تعارض منافع در خانه تئاتر و نداشتن چشم‌انداز»، «وجود بزرگانی که در خانه تئاتر کارهایی را بلد نیستند اما کنار نمی‌گذارند و تحمل پذیرش آرا، افکار و اندیشه‌ها را ندارند»، «اتفاقات قشری در مجامع خانه تئاتر»، «نیاز خانه تئاتر به تغییر اساسنامه»، «وجود مقاومت توسط برخی برای تغییر نکردن اساسنامه و تبدیل نشدن خانه تئاتر به عنوان یک صنف» و «نگرانی افراد در خانه تئاتر برای منافع شخصی خود». گیل‌آبادی همچنین تصریح کرد که باید آتش‌افروزان از خانه تئاتر حذف شوند!

    از ۶ دی ۱۴۰۰ خانه تئاتر بدون مدیرعامل به کار خود ادامه داد و در انتظار برگزاری مجمع عمومی و تصمیم‌گیری در این زمینه بود. ایرج راد رئیس هیأت مدیره خانه تئاتر طی گفتگویی با تئاتر آنلاین در ۸ بهمن ۱۴۰۰ اعلام کرد که قرار است مجمع عمومی خانه تئاتر در ۲۳ بهمن برگزار و در خصوص انتخاب مدیرعامل جدید خانه تصمیم‌گیری می‌شود اما شیوع سویه اُمیکرون کرونا مانع از برگزاری مجمع شد.

    حال خانه تئاتر به عنوان خانه‌ای که چشم‌انداز صنفی شدن داشت بدون مدیرعامل قرن را به پایان می‌رساند و باید دید در سال ۱۴۰۱ چه آغازی خواهد داشت.

    روایت چهارم؛ تعیین حریم تئاتر شهر خون می‌خواهد!

    مجموعه تئاتر شهر سال‌های متمادی است که از نبود حریمی مشخص رنج می‌برد و بسیاری از هنرمندان و فعالان تئاتر معتقدند که این مجموعه نیازمند حریمی مشخص و درخور شأن این بنای فرهنگی و هنری است و البته برخی نیز مخالف تعیین حریم. مدیران و مسئولان و تصمیم‌گیرندگان فرهنگی و شهری هم قدرت تصمیم‌گیری مشخص و قاطعی برای تعیین حریم مجموعه تئاتر شهر ندارند یا برای‌شان بهبود شرایط پیرامون مجموعه تئاتر شهر و حفاظت از این بنای مهم تئاتری و ایجاد فضایی فرهنگی و هنری در محوطه مجموعه، اهمیتی ندارد.

    انفعال مدیران و مسئولان طی سال‌های گذشته به حدی بوده که مجال برای بزهکاران، خلافکاران و توزیع کنندگان مواد مخدر در پیرامون مجموعه تئاتر شهر و ایجاد فضایی ناامن برای مخاطبان، هنرمندان و مراجعه‌کنندگان به مجموعه، بیش از پیش شود.

    تعیین حریم «تئاتر شهر» با قمه‌کشی!/ پنج روایت از «تئاتر ۱۴۰۰»

    در سایه بی‌توجهی به مجموعه تئاتر شهر و حریم آن، روز ۸ بهمن ۱۴۰۰ و همزمان با سالروز آغاز به کار مجموعه تئاتر شهر، این مجموعه تئاتری جشن تولدی متفاوت را تجربه کرد. طی این مراسم تعدادی از خلافکاران با قمه به جان هم افتاده و در مجاور بنای مجموعه به نزاع و خونریزی پرداختند.

    این اولین نزاع خونین نبوده که در پیرامون مجموعه تئاتر شهر رخ داد اما بروز این حادثه آن هم در آستانه برگزاری چهلمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر، همه مدیران، مسئولان و تصمیم‌گیرندگان فرهنگی، انتظامی و شهری را به صرافت انداخت که اعلام کنند این آخرین نزاع و خونریزی خواهد بود.

    با همه شعارها و حرف‌هایی که مدیران و مسئولان درباره اهمیت تئاتر شهر و همچنین اهمیت ایجاد فضای فرهنگی و هنری در پیرامون آن با ایجاد حریمی مشخص برای مجموعه سر دادند، سال ۱۴۰۰ هم به پایان رسید و تئاتر شهر به حریم خود دست پیدا نکرد.

    روایت پنجم؛ صندلی‌بازی در اداره‌کل هنرهای نمایشی!

    وزیر جدید فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌آید، وزیر قبلی می‌رود، معاون هنری جدید وزیر ارشاد می‌آید، معاون هنری قبلی می‌رود، مدیرکل هنرهای نمایشی جدید می‌آید، مدیرکل قبلی می‌رود و باز هم وزیر ارشاد، معاون هنری و مدیرکل هنرهای نمایشی می‌آیند و می‌روند و این آمدن و رفتن‌ها فرقی به حال تئاتر و تئاتری‌ها ندارند.

    سیدعباس صالحی وزیر فرهنگ و ارشاد قبلی رفت، محمدمهدی اسماعیلی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی جدید آمد، سیدمحمد مجتبی حسینی معاون هنری قبلی وزیر ارشاد قبلی رفت و محمود سالاری معاون هنری وزیر ارشاد جدید آمد و در آخرین رفتن و آمدن، قادر آشنا مدیرکل قبلی معاون هنری قبلی وزیر فرهنگ و ارشاد قبلی رفت و کاظم نظری مدیرکل جدید معاون هنری جدید وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی جدید آمد و باز هم این آمدن و رفتن‌ها ادامه دارد و این نگاتیو توقف‌ناپذیر در مقابل دیدگان تئاتری‌ها رژه می‌رود.

    و تئاتر به پایان سال ۱۴۰۰ رسید.

  • «هنر۱۴۰۰» را با «مهر» مرور کنید/ چهره‌ها و رویدادهای سالی که گذشت

    «هنر۱۴۰۰» را با «مهر» مرور کنید/ چهره‌ها و رویدادهای سالی که گذشت

    سرویس «هنر» تئاتر آنلاین در آستانه نوروز ۱۴۰۱ آلبوم خاطرات و تحولات هنری یکسال گذشته را با محوریت انتخاب چهره‌ها و رویدادهای شاخص سال ۱۴۰۰ ورق می‌زند.

    تئاتر آنلاین – سرویس هنر: هر ساله در واپسین روزهای سال و در آستانه فرارسیدن عید نوروز، بازخوانی مهمترین تحولات و رویدادهای یک سال گذشته، در دستور کار رسانه‌ها قرار می‌گیرد. دستور کاری که در کنار جذابیت‌های ژورنالیستی، ریشه در سنت «تجربه‌اندوزی» هم می‌تواند داشته باشد.

    در آستانه نوروز ۱۴۰۱ و بر اساس اصول و قواعدی که از نوروز ۹۷ در بخش «هنر» تئاتر آنلاین پایه‌ریزی شد، امسال هم قصد بازخوانی مهمترین تحولات یک سال گذشته را در همان قالب و چارچوب داریم.

    اصول حاکم بر روایت یکساله خود از تحولات هنری را بار دیگر مرور می‌کنیم؛

    تحولات عرصه‌های مختلف هنر از سینما، تئاتر و تلویزیون گرفته تا موسیقی و تجسمی در ایران طی یک سال گذشته، طبیعتاً متأثر از متغیرهای مختلفی بوده است که در نگاهی کلی می‌توان آن‌ها را در سه ضلع «هنرمند»، «مدیر» و «مخاطب» دسته‌بندی کرد؛ با این پیش‌فرض زمانی که آلبوم خاطرات هنری سال ۱۴۰۰ را ورق می‌زنیم، همچنان آثار به جا مانده از هر یک از این سه ضلع است که بیشتر به چشم می‌آید.

    آثاری که هنرمندان خلق کردند، سیاست‌هایی که مدیران به اجرا درآوردند و استقبالی که مخاطبان رقم زدند در کنار یک تعامل سه‌جانبه، امروز تبدیل به خاطراتی شده‌اند که تا سال‌ها مختصات فرهنگ و هنر ایران در سال ۱۴۰۰ را با آن‌ها به یاد خواهیم آورد.

    بر همین مبنا سرویس هنر تئاتر آنلاین در آستانه نوروز ۱۴۰۱ و در واپسین روزهای سال ۱ ۴۰۰ در نظر دارد در قالب پرونده‌ای ویژه خاطرات هنری یک سال گذشته را ذیل دو عنوان «چهره‌های شاخص» و «رویدادهای شاخص» در هر یک از حوزه‌ها مورد بازخوانی قرار دهد.

    تعدد خاطرات یکسال اما طبیعتاً محدود و متناسب با حجم مرسوم گزارش‌های رسانه‌ای نبود و به همین دلیل خبرنگاران حوزه‌های سینما، تئاتر، موسیقی، رادیو و تلویزیون و تجسمی تئاتر آنلاین، از میان چهره‌ها و رویدادهای متعدد، دست به انتخاب زده و به پنج چهره و رویداد «شاخص» در هر حوزه پرداخته‌اند.

    نکته مهم در فرآیند انتخاب این چهره‌ها و رویدادها، تمرکز بر وجوه «خبری» و نه الزاماً «کیفی» و «محتوایی» است. به این معنا که چهره‌ها و رویدادهایی که قرار است در قالب سلسله گزارش‌های «هنر ۱۴۰۰ در آینه مهر» معرفی و مورد بازخوانی قرار بگیرند، الزاماً «برترین» ها نیستند و ملاک انتخاب آن‌ها گستره تأثیرگذاری‌شان (اعم از مثبت و یا منفی) در حوزه فعالیت خود بوده است.

    این پرونده ویژه برای بازخوانی دستاوردها و تجربه‌های «هنر ایران» در سالی که گذشت از آخرین روزهای اسفندماه آغاز و تا ایام نوروز ۱۴۰۱ ادامه خواهد یافت؛ از فردا چهارشنبه ۲۵ اسفندماه می‌توانید در این بازخوانی، با سرویس هنر تئاتر آنلاین همراه شوید.