برچسب: نمایش کوزه عسل نیست

  • نگذاشتند «کوزه عسل نیست» به دیدار بچه‌های همدان برود

    نگذاشتند «کوزه عسل نیست» به دیدار بچه‌های همدان برود

    عادل بزدوده می‌گوید اجازه حضور نمایش عروسکی «کوزه عسل نیست» در جشنواره تئاتر کودک و نوجوان – همدان داده نشده که این موضوع او را دل شکسته کرده است.

    به گزارش تئاتر آنلاین، عادل بزدوده پیشکسوت تئاتر عروسکی کشورمان با اعلام اینکه نمایش عروسکی «کوزه عسل نیست» در بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان – همدان پذیرفته نشده است به (تئاتر آنلاین) مهر گفت: گروه اجرایی نمایش «کوزه عسل نیست» بعد از اجرای موفق در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان و همچنین حضور در جشنواره تئاتر عروسکی «مبارک» این پیشنهاد دادند که در جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان هم شرکت کنیم و من هم پذیرفتم که کار را به این جشنواره هم بفرستیم تا در بخش خارج از مسابقه شرکت کند و مهم ترین انگیزه‌ام این بود که بچه های شهر همدان هم بتوانند این نمایش را ببینند.

    او که ساخت عروسک های مجموعه‌ها و فیلم‌هایی چون زی زی گولو، شهر موش ها، خونه مادر بزرگه، الو الو من جوجوام، گلنار و… را در کارنامه دارد، افزود: من فکر می کردم این جشنواره به هنرمندانی که یک عمر در حوزه تئاتر کودک و نوجوان کار کرده‌اند و عشق و امیدشان اجرای کار هنری برای بچه های ایران است، اهمیت می دهد. آنها به دستیار من گفته اند شورا این کار را نپسندیده و به همین دلیل کار رد شده است. هدف من این بود که بچه های بیشتری امکان دیدن تئاتر «کوزه عسل نیست» را پیدا کنند و اصلا به دنبال حضور در رقابت و گرفتن جایزه نبودم. من سال‌هاست تلاشم را در تئاتر کودک و عروسکی انجام داده‌ام و نیازی ندارم این افراد به من نمره بدهند ولی انتظار می رود از افرادی که سال های سال در عرصه تئاتر کودک فعالیت کرده اند در جشنواره های اینچنینی بیشتر استفاده شود.

    این عروسک‌ساز که بیش از سه دهه است در این عرصه فعالیت می‌کند، افزود: این روزها که دو عزیزم را از دست داده‌ام این اتفاق واقعا مرا دل شکسته کرد. من معتقدم نباید تئاتر را مختص به تهران کرد و باید این فرصت را برای بچه های سراسر ایران فراهم کرد تا بتوانند آثار ویژه خود را ببینند. ما همه عضو یک خانواده هستیم و باید مراقب هم باشیم. باور داشته باشیم که اگر تخم محبت بکاریم، محبت درو می کنیم ولی رفتار دوستان در جشنواره واقعا مرا دلخور و دل شکسته کرد.

    بزدوده تاکید کرد: من برای همه دست اندرکاران جشنواره تئاتر کودک و نوجوان – همدان آرزوی سلامت و موفقیت دارم و باز هم با خودم می‌گویم من باید برای بچه ها کار کنم و هرگز نباید انگیزه ها را از دست داد.

    این نویسنده و کارگردان تئاتر همچنین درباره کارهای جدیدی که برای اجرا آماده می‌کند، توضیح داد: با همراهی دوست خوبم مرتضی طاهری قصد داریم سال آینده نمایش «کی می‌خواد از روی پل رد بشه» را روی صحنه ببریم که متن این نمایشنامه بر اساس کتاب «الاغی روی پل» نوشته بانوراما جافا توسط آقای طاهری نوشته می شود و من هم بازنویسی نهایی را انجام می‌دهم.

    وی در پایان گفت: طرح این نمایش را به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان عرضه کرده ایم که مورد تایید هم قرار گرفته است و سال آینده آن را در کانون روی صحنه می بریم.

  • باید با تجربه‌ها وارد عرصه نمایش کودک شوند

    باید با تجربه‌ها وارد عرصه نمایش کودک شوند

    عادل بزدوده معتقد است افراد با تجربه در عرصه تئاتر باید وارد حوزه نمایش کودک و نوجوان شوند و این عرصه نیاز به دانش روانشناسی کودک دارد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش عروسکی«کوزه عسل نیست» به کارگردانی عادل بزدوده چهارشنبه سوم شهریور ماه در شانزدهمین جشنواره نمایش عروسکی تهران-مبارک در میان استقبال کودکان و نوجوانان و خانواده هایشان در تالار اصلی تئاتر شهر اجرا شد. این نمایش که پیش از این در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان اجرا و به دلیل استقبال به این جشنواره آمده است از دو تکنیک عروسک میله ای و سایه بهره می برد.

    عادل بزدوده که ید طولایی در نویسندگی و کارگردانی و ساخت عروسک دارد در حاشیه اجرای نمایشش به (تئاتر آنلاین) مهر گفت: دوست داشتم دنبال موضوعاتی بگردم که فقط مربوط به بچه ها نباشد و کسانی که دور و اطراف بچه ها زندگی می کنند هم از این نمایش بهره بگیرند. این نمایش درباره محبت بیش از حد است که به نظرم افراد را دچار عارضه می کند. خرسی که در جنگل نمایش من زندگی می کند زیادی مهربان است و همه فضا و مجموعه اطرافش را تحت تاثیر قرار می دهد.

    این نویسنده و کارگردان تئاتر ادامه داد: به نظرم ما مفاهیم زیادی را باید به بچه ها منتقل کنیم و یکی از آنها این است که مراقب و نگران دیگران بودن خوب است اما تعادل از همه چیز مهم تراست. به نظرم در این نمایش والدین هم از داستان بهره مند می شوند و اتفاقا خانواده ها بعد از اجرا به من می گفتند ممنون که به ما گوشزد کردید که زیاد در کار بچه ها دخالت نکنیم.

    وی درباره حال و هوای این روزهای نمایش های کودکان و نوجوان بیان کرد: بحث اصلی شناخت و مطالعه نمایشنامه نویس های کودک و نوجوان ماست. ما متاسفانه بحث روانشناسی کودک و نوجوان را به فراموشی سپرده ایم و چالش بزرگی در این عرصه داریم. درست است که جوان های عرصه نمایش هم باید وارد کار برای کودک و نوجوان بشوند اما باید به این فکر کنیم با چه تجربه ای وارد این عرصه می شویم. چالش بزرگ امروزه ما حضور افراد بی تجربه در این عرصه است. نمی شود جلوی کار کردن این افراد را گرفت ولی باید بدانیم برای کودک و نوجوان کار کردن به شدت تخصصی است و باید فردی که در این عرصه کار می کند تحصیلات و تجربه بالایی داشته باشد. درست مثل این که پزشک عمومی نباید به اتاق جراحی برود.

    بزدوده ادامه داد: فردی که وارد حوزه کودک می شود باید شناخت تئاتر را به حد اعلا رسانده باشد و بعد وارد این شاخه تخصصی شود. کودک بر عکس آنچه ما می پنداریم سخت باور است. ضمن اینکه کار با آنها علاوه بر تبحر حوصله هم می خواهد. بدون مطالعه کار کردن در این حوزه شرایط را روز به روز بد و بدتر می کند.

    این هنرمند با تجربه در پاسخ به اینکه کودکان و نوجوانان این نسل نسبت به نسل سه دهه قبل که او برایشان کار می کرده چه تفاوت هایی کرده اند، بیان کرد: نسل امروز همه چیز را در سرعت می بیند. چهار دهه قبل به شدت امروز وسایل ارتباط جمعی نبود، یک استودیوی رادیویی بود و دو شبکه تلویزیونی ولی الان انبوهی از شبکه های رادیویی و تلویزیونی به اضافه فضای مجازی داریم. همچنین ما بازی های عجیب و غریبی رو به رو هستیم که باعث می شود مدام به خودمان یادآوری کنیم در انبوه اینهمه کالاهای فرهنگی در مدیاهای مختلف ما چه می کنیم. گاهی ما مطابق روز نیستیم و نمی دانیم تحول عظیمی رخ داده و به کودکان امروز باید در زمان فشرده مطلب زیادی ارائه کرد.

    بزدوده ادامه داد: البته هنوز هم نقل و قصه های مادربزرگ ها جذاب است و نباید فراموش شود اما این قصه ها باید با ساختار امروزی پردازش شوند. فکر می کنم ما کتب و قصه های کهن ارزشمندی داریم که قابلیت این را دارند که با امکانات روز به شکل جذابی به مخاطب ارائه شوند.

    وی در پایان درباره جشنواره نمایش عروسکی تهران مبارک گفت: جشنواره‌ها همیشه خوب هستند و هیچ جشنواره ای نیست که بار منفی داشته باشد. نزدیک کردن آدمها به یکدیگر کمترین کاری است که جشنواره عروسکی می کند و یک بار فرهنگی را هم به دوش می کشد اما بحث اصلی اتفاقی است که بعد از جشنوراه رخ می دهد. باید به گروه هایی که برای دو اجرا در جشنواره آماده می شوند اجازه داد در جاهایی به جز تهران آثارشان را به نمایش بگذارند. ما یک سپاه قوی فرهنگی داریم ولی ابزار و سالن نداریم.