برچسب: نمایش پنج ثانیه برف

کارگردان و نویسنده نمایش «پنج ثانیه برف» درباره انتخاب بازیگران و سالن اجرا، ویژگی‌های متن و ارتباط با مخاطب صحبت کردند.

به گزارش تئاتر آنلاین، عباس جمالی نویسنده نمایش «پنج ثانیه برف» و مرتضی میرمنتظمی کار این اثر که با حضور رویا تیموریان، آزاده صمدی، فرشته صدرعرفایی، سپیده صباغ، سارا لاهوت و عباس جمالی در تالار حافظ روی صحنه است درباره اجرای این نمایش صحبت کردند.

مرتضی میرمنتظمی درباره داستان این نمایش به مهر گفت: این نمایش روایت زندگی پنج زن است که در تهران زندگی می کنند و مشکلاتی دارند که در نهایت یک اتفاق مشترکی برای همه آنها می افتد.

وی درباره ایده شکل‌گیری این نمایش توضیح داد: مثل همه کارهای قبلی ام که با آقای جمالی در گروه تئاتر «مشق» کار کرده ایم، من یک ایده اجرایی داشتم که با او مطرح کردم و او بر اساس یک اتفاق واقعی که برای چند زن رخ داد و با عنوان مرد ژله ای معروف شد، متن اولیه را نوشت اما رفته رفته از این اتفاق مرد ژله ای فاصله گرفتیم و روایت قصه هر یک از این زنان را داریم که در آخر نمایش همه آنها با یک اتفاق مشترک که تجاوز است، روبرو می شوند.

وی تأکید کرد: در اجرای امروز ما دیگر آن اتفاق واقعی مهم نیست و بیشتر روایت این زنان و اتفاقات زندگی آنها اهمیت یافته است.

جمالی نویسنده این نمایش نیز در این باره به (تئاتر آنلاین) مهر گفت: در این نمایش پنج قصه متفاوت از زندگی این زنان را مشاهده می کنیم که درنهایت همه آنها به یک اشتراک می رسند و نمایش با این اتفاق به پایان می رسد و ما پس از فاجعه را نمی بینیم.

وی افزود: در این قصه ها تهران و طبقات اجتماعی مختلف این شهر برجسته است و روایت ها برای مخاطبی که در تهران زندگی کرده است، آشنا و ملموس است.

مرتضی میرمنتظمی درباره انتخاب بازیگران این نمایش هم گفت: ما برای فروش بیشتر سراغ چهره های شناخته شده نرفتیم. همان طور که در دوره دانشجویی در تالار مولوی هم کار کردیم و باز هم مخاطبان بسیاری داشتیم و از کارهای پرفروش بود.

وی افزود: سه شخصیت این نمایش هم که سن کمتری دارند چهره سینمایی و معروف نیستند. در حقیقت این متن است که به من می گوید درباره طراحی نمایش و انتخاب بازیگران چه کنم.

عباس جمالی هم در این زمینه بیان کرد: این بازیگران شناخته شده همه سابقه تئاتری دارند و ما درگروه تئاتر «مشق» هیچ گاه سراغ بازیگری که تئاتری نبوده، نرفته ایم چرا که نمی توانیم با آنها به خوبی کار کنیم.

وی ادامه داد: این نمایش مونولوگ است و اساساً نمی توان با بازیگر صرفاً سینمایی در این گونه آثار خوب کار کرد.

میرمنتظمی کارگردان «پنج ثانیه برف» با اشاره به استقبال از این نمایش گفت: از روز اول اجرا، سالن ما پر بوده است و تا هفته بعد همچنان دو اجرایی کار ما ادامه دارد.

وی درباره جذابیت یک نمایش برای مخاطب بیان کرد: استقبال تماشاگران بستگی به موضوعات مختلفی دارد از جمله انتخاب متن، نوع بازیگران، نوع سالن، زمان اجرا، تمرین ها و …اما مهمترین گزینه خود کار و اجراست که باید دید تماشاگر آیا از اجرا راضی است یا خیر.

وی افزود: در کار تئاتر علیرغم گسترش فضای مجازی همچنان تبلیغات دهان به دهان تماشاگران یک نمایش تأثیرگذاری بیشتری دارد.

میرمنتظمی درباره متناسب بودن سالن اجرای نمایش اظهار کرد: من ایده اصلی هر نمایش را بر اساس سالن اجرای آن طراحی می کنم و بنابراین سالن حافظ از این نظر انتخاب شده و مناسب اجرای این نمایش بود. یعنی این نمایش با توجه به چیدمان و نوع طراحی که دارد، امکان ندارد بتوان در هیچ سالن دیگری غیر از حافظ اجرا کرد و هر سالن دیگری اگر بود باید طراحی دیگری را برای آن درنظر می گرفتیم و یا حتی سراغ متن دیگری می رفتیم.

وی با تأکید بر اهمیت سالن اجرا در آثارش اظهار کرد: فضاسازی برای من بسیار مهم است و بر اساس سالن اجرا کارها را طراحی می کنم.

این کارگردان جوان درباره سالن های تئاتری بیان کرد: تا چند سال پیش همه تئاتری ها برای نبود سالن دچار مشکل بودند اما اکنون با وجود گسترش و افزایش سالن های تئاتر خصوصی این مشکل وجود ندارد و حالا هر کس کار بلد است می تواند وارد گود شود.

میرمنتظمی در پایان درباره فروش این نمایش یادآور شد: در سالن حافظ اجاره ای بابت سالن گرفته می شود و فروش آثار مربوط به عوامل نمایش است که برای من راضی کننده است چون اگر کار پرفروش باشد مشکلی از این نظر نخواهد بود.

نمایش «پنج ثانیه برف» هر نوع خشونت رفتاری را نفی می‌کند و می‌کوشد در پس روایت قصه زنانی از تهران امروز، به نقد عادات و آدابی بپردازد که خشونت را در جامعه گسترش می‌دهند.

تئاتر آنلاین – محدثه واعظی پور: جملاتی که در بروشور معرفی نمایش «پنج ثانیه برف» به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی نوشته شده، راه را برای مواجهه آگاهانه با این اثر باز می‌کند. جملاتی درباره شیوه و راهی که گروه تئاتر «مشق» برگزیده و سبکی که مبتنی بر تجربه کردن است، تجربه‌هایی که پیشتر هم انجام شده و خلق و ابداع این گروه نیست. نمایش که شروع می‌شود مخاطب با جهانی تلخ و تاریک مواجه است. این سیاهی تا پایان ادامه دارد و بارش برف هم نمی‌تواند زهر رویدادهای تلخی که بر شخصیت‌ها گذشته پاک کند. در آغاز روایت رضا (عباس جمالی) به استقبال مرگ می‌رود و در ثانیه‌های پایانی زندگی‌اش از چشم‌های خیره زنانی سخن می‌گوید که از میان جمعیتی که برای تماشای اعدام یک قاتل آمده‌اند، او را می‌نگرند.

شیوه روایت در «پنج ثانیه برف» بر مونولوگ استوار است و در چنین شیوه روایتی، نویسنده به شخصیت‌ها فرصت می‌دهد تا برش‌هایی از زندگی شان را رو به مخاطب تعریف کنند، حرکت‌ها و کنش‌هایی اندک و تداخل‌های روایتی، این نظم را بر هم می‌زند و به فضا و روایت تنوع می‌دهد. اما اساس قصه گویی در «پنج ثانیه برف» مثل نمایش‌های «هم هوایی» یا «عامدانه، عاشقانه، قاتلانه» بر تک گویی استوار است. در چنین نمایش‌هایی معمولا حفظ یکدستی میان شخصیت‌ها ساده نیست. گاهی شخصیتی جذاب تر از کار در می‌آید، مانند نرگس (الهام کردا) در «هم هوایی» و گاهی بازیگری با قدرت بازی خود جلوه‌ای ویژه به یک شخصیت‌ داده آن را از دیگر شخصیت‌های نمایش متمایز می‌کند. با این همه، این ساختار در ذات خود جذاب و شیوه‌ای آزموده شده برای شخصیت پردازی در آثاری است که کاراکترهای متعدد دارند و پرداختن به همه وجوه آنها ساده نیست. «پنج ثانیه برف» با توجه به همه این معیارها اثر قابل قبولی است، هر چند دلایل و انگیزه‌های رضا برای کشتن منصوره (فرشته صدرعرفایی) و اکرم (آزاده صمدی) به اندازه دلایلش برای کشتن الناز (رویا تیموریان) منطقی نیست یا نحوه ورودش به خانه ساینا (سپیده صباغ) و بابونه (سارا لاهوت) شفاف و روشن از کار درنیامده است.

بخش مهم نمایش به تک گویی رضا و زنان اختصاص دارد تا درباره آنها بیشتر بدانیم. دختر افغان، زن راننده، دختر دور از مادر که البته مشکلات و دردسرهایش به اندازه بقیه شخصیت‌ها برای مخاطب قابل درک نیست، زن میانسال یا زنی که آرزوی مادر شدن دارد. کاراکترهای نمایش تنوع دارند، از طبقه‌های مختلف اجتماعی‌اند و نویسنده به خوبی توانسته دنیای آنها را منعکس کند. مثلا تلاش منصوره برای جلب نظر آقای دکتر یا واکنش‌های عامیانه و توام با اغراق اکرم برای آن که به دل همسرش راه باز کند، گوشه‌هایی از زندگی زنان، نیازها، باورها و احساسات آن‌ها را نشان می‌دهد و نمایش با آنکه توسط یک مرد نوشته شده تصویری منصفانه از خلوت زنان و آرزوهای آنان ترسیم می‌کند. نقطه طلایی و بخش مهم نمایشنامه طراحی شخصیت رضا به عنوان یک قربانی است. رضا که عاشق شده و قصد دارد با دختری همسن و سال خودش ازدواج کند، توسط برادران دختر آزار می بیند و این برخورد هولناک مسیر زندگی او را تغییر می دهد. تراژدی زندگی رضا از جایی شروع می‌شود که تلاشش برای ادامه روند عادی زندگی، نتیجه‌ای جز آزار دیدن مجدد و تنهایی و طرد شدن از جامعه ندارد. انتقام از خود و دیگران، تنها راهی است که او برای تسکین دردش یافته است. هر چه نمایش پیش می‌رود، سیمای این قربانی واضح تر می‌شود و در پایان، هنگامی که رضا تسلیم مرگ شده تماشاگر به اندازه همه زنانی که آرزوها و رویاهایشان را به خاک سپرده‌اند برای سرنوشت تلخ مردی اندوهگین می‌شود که قربانی خشونت شده است.

بازی خوب رویا تیموریان که در تیپ سازی و بازی در نقش‌هایی با چاشنی طنز مهارت دارد، یکی از امتیازهای «پنج ثانیه برف» است. نمایشی که به دلیل ماهیت تلخ موضوع با چاشنی طنز تلطیف شده است. سارا لاهوت، جوانی است که با لهجه‌ای شیرین نقش دختر افغان را بازی کرده است. در این سال‌ها بازیگران بسیاری نقش افغان‌ها را بازی کرده‌اند و به همین دلیل چنین نقشی، طیفی از بازی‌های اغراق شده را مقابل چشمان مخاطب ردیف می‌کند. با این همه لاهوت به خوبی از عهده این نقش برآمده و بدون تقلید، امضای خود را پای این نقش آفرینی ثبت کرده است. آزاده صمدی تیپ تکراری زن عامی را درست و جذاب از کار درآورده و عباس جمالی با قدرت صدا و انعطاف فیزیکی‌اش مرز باریک بین یک شخصیت عاصی و یک قربانی را رعایت کرده است.

«پنج ثانیه برف» هر نوع خشونت رفتاری را نفی می‌کند و می‌کوشد در پس روایت قصه زنانی از تهران امروز، به نقد عادات و آدابی بپردازد که خشونت را در جامعه گسترش می‌دهند. در چنین فضای پرتنشی است که زیبایی و جوانی هدر می‌شود و زن و مرد به یک اندازه آسیب می‌بینند. این وجه از مضمون نمایش، قابل توجه و ستودنی است. نگاه خاکستری به ضعف‌ها و نقاط قوت شخصیت‌ها هوشمندانه است. هیچ یک از پنج زن، قهرمان نمایش نمی‌شوند. آنان زنانی معمولی با ویژگی‌های مثبت و منفی هستند.

از «پنج ثانیه برف» درختان خیابان ولیعصر، برفی که زمستان تهران را زیباتر می‌کند، پرتره‌هایی از زنانی که رویا می‌پرورانند و به امید فردای بهترند، در ذهن می‌ماند. بیش از همه این‌ها، تاریکی سرنوشت مردانی که قربانی خشونت شده‌اند و نفرت و عصیانشان را در قلب زخمی و جسم ویران شده شان مخفی کرده‌اند، می ماند؛ زنان و مردانی که هر روز از کنار ما می‌گذرند و روزی شاید تیتر اخبار حوادث باشند.

تئاتر آنلاین : فرشته صدر عرفایی بازیگر ارزشمند سینما وتئاتربیش ازدو دهه است که توانمندی هایش را در حوزه بازیگری نقش های رئالیستی به اثبات رسانده است. زن شوهر مرده فیلم کافه ترانزیت که با جبربرادر شوهرش مبارزه می کند. زن آشپز فیلم بیست و مادر سنتی و مهربان فیلم بادبادک سفید و زن معلم فیلم حوض نقاشی از جمله نقش های ماندگار کارنامه کاری صدر عرفایی محسوب می شوند.

صدرعرفانی سال قبل با نمایش نگاهمان می کنند در تماشاخانه ایرانشهر و عمارت مسعودیه در کنار مسعود کرامتی حضور موفقی داشت و قبل ترش هم در نمایش خانواده تت نقش متفاوتی را تجربه کرد. صدرعرفایی در نماش پنج ثانیه در برف در قالب یک زن میانسال که برای فرار از تنهایی شغل راننده آژانس را تجربه می کند بسیار درخشان و رئال نقشش را ایفا کرده است. نمایش “پنج ثانیه برف” تازه‌ترین نمایش مرتضی میرمنتظمی بعد از اجرای آثاری هم‌چون «مالی‌سویینی»، «ابرها»، «فرکانس»، «زن،مرد» و «فیلقرمز» محسوب می‌شود. نمایش “پنج ثانیه برف” به نویسندگی عباس جمالی از ۲۵ مهر تا ۱۵ آبان ماه در تالار حافظ به صحنه رفته است و مورد اقبال خوب مخاطبان هم قرار گرفته است . رویا تیموریان،فرشته صدرعرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ، سارا لاهوت و عباس جمالی بازیگران ، نویسنده: عباس جمالی، کارگردان و طراح صحنه و لباس: مرتضی میرمنتظمی، مجری طرح: محمد قدس، طراح نور: عبدالصادق مصدق، طراحی صدا و موسیقی: محمدرضا جدیدی، دستیار کارگردان و برنامه‌ریز: امیر ابراهیم‌زاده، مدیر اجرایی: رضا درویش، منشی صحنه: زهرا آقا بلاغی، مدیران صحنه: حمیدرضا گودرزی، سالار یعقوبی، گروه تبلیغات مجازی: هه ژار رمضانی، ساناز تیموری، امیر قالیچی و مشاور رسانه‌ای: سام بهشتی.با فرشته صدر عرفایی در باره حضورش در این نمایش و ابعاد نقشش گفت وگویی انجام داده ایم.

در چند سال اخیر به تناوب در صحنه تئاتر حضور داشته اید. برای حضور در تئاتر چه ویژگی هایی برایتان حائز اهمیت است؟
متنی که اثر گذار باشد و داراى ویژگی های درست و حرفه ای نمایشی باشد و کارگردان خوش فکرو کاردان که قطعاً گروه خوب ویکدل وعلاقمند به پروژه را گرد هم مى اورد وهدایت نمایش را به عهده دارد.

بازی در نمایش پنج ثانیه تا برف را به دلیل ویژگی های رئالیستیش قبول کردید و یا زن محور بودن نمایش برایتان جذابیت داشت؟
محتوا است که تعیین کننده است. در این نمایش مسائل اجتماعی مظرح شد که جزو دغدغه های من است . خشونت در جامعه موضوع مهمی است که نویسنده در پنج ثانیه برف به آن پرداخته است. نویسنده شخصیت هایی خلق کرده است که در سطح جامعه دیده می شوند و امیدها،عشق و آرزوهایشان ملموس است.عشق وخشونت و اینکه این دو عنصر چگونه روی یکدیگر اثرمى گذارند و چگونه فضای عاشقانه یک جامعه رنگ و بوی خشونت پیدا می کند .خشونتى که مهار نمى شود و تکثیرو تکثیر مى شود و ما مى توانیم مانع ان بشویم اگر به آن آگاه شویم واین رشته را قطع کنیم.

آیا خشونت فراگیر برگرفته از دنیای مدرن امروزی است؟
خشونت در ذات بشر است . موقعی که جوامع بشری به سمت متمدن شدن می روند ، تلاش می کنند خشونت را مهار کنند با قانونمدارى و فرهنگ سازى و از بین بردن عوامل بروز ان. با بالا بردن امنیت اجتماعى، شغلى، سیاسى و فکرى مردم .جامعه مدرن ،حامعه ی شلوغی است که آدم ها به شدت درگیر روزمرگی هستند. این خشونت روزانه همه را درگیر می کند و خشونت در رانندگی ، رفتارها ، عدم ارتباط با دیگری و عدم رعایت حقوق شهروندی بازتعزیف دارد.

معمولا هم زنان و و کوکان قربانیان اصلی خشونت هستند؟
البته در نمایش پنج ثانیه تا برف رضا تنها شخصیت مرد نمایش هم قربانی خشونت برادران دختری می شود که به او علاقه دارد او هم در ابتدا انسانی معصوم و عاشق بوده است. بنابراین زیاد با تقسیم بندی دنیا به زنانه و مردانه بودن موافق نیستم . همه روی یکدیگر تاثیر گذاریم. البته قوانین مردسالارانه خود بخود زنها و کودکان را در تمام جوامع بشرى از کوچکترین ان ، خانواده، تا کل دنیا هر جا اعمال شود، قربانى خشونت مضاعف مى کند.

بنابراین نمایش پنچ ثانیه تا برف را یک نمایش فمینیستی نمی دانید؟
جامعه و مسائلش را باید فرا جنسیتی ببینیم. رضای نمایش موقعی که دچار آسیب و خشونت می شود ، خودش عامل خشونت در جامعه مى شود و عشقها، امیدها و رویاها را نابود مى کند.

تنهایی چقدر زن های نمایش پنج ثانیه تا برف را آسیب پذیر کرده است؟
در کل انسان ها موجودات تنهایی هستند .در نمایش هم حتی اکرم که همسر دارد خودش را تنها احساس می کند . اینکه همیشه یک نفر در کنار انسان حضور فیزیکی داشته باشد برای پر کردن تنهایی کافی نیست.انسان ها دوست دارند دیده شوند، کسی برای آنها اهمیت قائل شودو به همین دلیل انسان ها دنبال عشق هستند. در نمایش زنی ( بابونه)در زندگیش عشقی دارد، اما جنگی او را از عشقش دور کرده است.خشونت به شکل جنگ .

وجود بابونه این زن افغانی موضوع نمایش را فرامرزی و جهان شمول می کند؟
بله، خشونت بین حکومتها سیاستمداران کشورها همیشه وجود داشته است و نمونه این همه جنگ و خونریزى هایى که همیشه در دنیا جریان داشته و دارد.

الناز جایی در نمایش تحمل مردان را در حین خالکوبی نشانه مردن بودنشان می داند؟
الناز هم با وجود اینکه خود درگیر عشقى است ،شغل خشنى دارد که توام با درد و ناله آدمهایى است که داوطلبانه به او مراجعه مى کنند. در مورد دختر دانشجو یک نوع خشونت دیگر اعمال می شود و ناگهان دیگر او را به دانشگاه راه نمی دهند .بروزاین خشونت ها مدام مسیر زندگی ماها را تغییر می دهد .

در برخی از مواقع این خشونت به صورت ناخودآگاهی بروز پیدا می کند؟
درست است . اما باید توجه کنیم که نسبت به بروز خشونت در درون خودمان آگاه باشیم و اینکه خشونت ما چه تاثیراتی روی شخص مقابل دارد .سفر براى امرار معاش است . ولى مسافرى با حضور هر روزه اش، بخشى از زندگى او مى شود.عادت، عشق، فرار از تنهایى، نیاز به دیده شدن ، هر کدام ازاینها یا همه اش مى تواند باشد. روی این زن هم خشونتی اثر گذار بوده و شوهرش را از دست داده است و همانطوریکه اشاره کردم خشونت مسیر زندگیش را تغییر داده است . زنی که با شوهرش خوشبخت بوده ، ناگهان تنها می شود و باید سرپرست خانواده اش بشود .

در چند جای نمایش منصوره رویاهایش را رو به مخاطب روایت می کند؟
بله .مانند سایر شخصیتها درنمایش رویاهایش، ترسها، تردیدهاو رویدادهاى زندگى اش را روایت می کند.

گفت وگو از احمد محمد اسماعیلی – ایران تئاتر

نمایش «پنج ثانیه برف» به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی که از تاریخ ٢٦ مهر در تالار حافظ رو صحنه رفت تا پایان هفته جاری تمدید شد.

به گزارش تئاتر آنلاین، طبق برنامه ریزی های انجام شده قرار بود این نمایش فقط پانزده شب در تالار حافظ روی صحنه بماند، اما به دلیل استقبال مخاطبان این نمایش تا روز جمعه ١٤ آبان تمدید شد.

تازه ترین نمایش گروه تئاتر «مشق» در روزهای پایانی هفته جاری در دو سانس ١٨:٣٠ و ٢٠:٣٠ روی صحنه خواهد رفت.

عباس جمالی نویسنده این اثر نمایشی و کارگردانی آن برعهده مرتضی میرمنتظمی است.

این اثر تازه ترین نمایش مرتضی میرمنتظمی و گروه تئاتر «مشق» بعد از اجرای آثاری هم چون «مالی‌سویینی»، «P۲»، «ابرها»، «فرکانس»، «زن،مرد» و «فیل قرمز»، محسوب می شود.

رویا تیموریان، فرشته صدر عرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ، سارا لاهوت و عباس جمالی در این نمایش به ایفای نقش می پردازند.

تئاتر آنلاین – سال‌هاست پدیده‌ای به نام «فیلمی» را می‌شناسیم. فیلمی شخصی است که فروشنده فیلم‌های خارجی است. آن قدیم‌ها تو کیف و کوله‌اش وی‌اچ‌اس بود و بعدها دی‌وی‌دی. تازگی‌ها هارد و فلش هم همراهش است. این‌بار فیلمی ما از انبوه دی‌وی‌دی‌های اکثرا هالیوودی‌اش فیلمی بیرون آورد و گفت: «این یکی راست کار شماست!». فیلم خیلی نویی نبود، از یک فیلم‌ساز لبنانی: «نادین لبکی»، محصول 2011. فیلم‌سازی که فیلم «کارمل» او معروف شده بود.

جایتان خالی عجب فیلمی بود. سه بار دیدمش! «حالا ما کجا برویم» داستان زنان یک روستا در ناکجاآبادی است. دهکده‌ای محصور در زمین‌های پر از مین و جداافتاده از کشور. کشوری که درگیر جنگ فرقه‌ای بین مسلمانان و مسیحیان است؛ مثلا لبنان. اما زنان این دهکده، مسیحی و مسلمان، دست ‌به‌ دست هم می‌دهند تا مردانشان درگیر جو این جنگ و نفاق نشوند. در صحنه آغازین فیلم، زنان عزادار و سیاه‌پوش به سمت قبرستان می‌روند و با همراهی موزیک و حرکات فرمیک برای عزیزانشان عزاداری می‌کنند. با اینکه قبرهای کشته‌شدگانشان از یکدیگر جدا افتاده است، اما این زنان از هم جدا نیستند چون یک آرزو دارند؛ آرزوی آنکه در صلح باشند، در آرامش. برای مردانی که رگ گردنشان از غیرت بیرون می‌زند، این آرزو حقیر است. آنان باید تفنگ به دست بگیرند و به جان هم بیفتند.
بار اول که فیلم را دیدم فکر کردم چه می‌شد در این دوره که گهگاه فیلم‌های خارجی در سینماها به نمایش درمی‌آید این فیلم را نمایش دهند؟ یا اصلا چه می‌شد در شبکه‌های صداوسیما این فیلم را نمایش دهند؟ این فیلم مسلما خیلی بهتر از فیلم‌های پر از نفرت و خشونت و غیرانسانی‌ای است. ده بار چندگانه پر از خرافه و خشونتِ ارباب حلقه‌ها یا دزدان دریای کاراییب را دیدن، به نفع خانواده‌هاست یا دیدن فیلم نادین لبکی؟ این شد که بار دوم این فیلم را برای این دیدم تا خودم را جای مسئول پخش یا سانسورچی محترم بگذارم و ببینم چگونه می‌شود فیلم زیبا، انسانی، ضد جنگ یا به قول جشنواره‌ای‌ها فیلم محترم و شریف! «حالا ما کجا برویم» را کار کرد.
در فیلم شیخ و کشیش با هم دوست‌اند و با زن‌ها دست به یکی می‌کنند تا مردان غیور را آرام کنند، خب این یک هیچ به نفع فیلم، به ضرر سانسورچی. زنان با ماهواره مخالف‌اند چون اولا فکر جوانان را منحرف می‌کند، دوم اینکه خبر نفاق و جنگ را به گوش مردان می‌رساند؛ دو هیچ به نفع فیلم. اما لباس زن‌های مسیحی کمی ناجور است؛ اشکال ندارد، یک دستگاه تلویزیون دارد که برایشان آستین و یقه می‌گذارد. اما حرکات موزون زنان وقتی با هم جمع می‌شوند؟ خب این را قیچی می‌کنیم… . بچه‌های شیطان مسلمان مجسمه حضرت مریم را می‌شکنند. زنان مسلمان کمک می‌کنند مجسمه را درست می‌کنند. جوانان شیطان مسیحی مسجد را کثیف می‌کنند، زنان مسیحی می‌آیند تمیز می‌کنند. خب اینها که خیر است…

اما مردها همچنان جنگ دارند. زنان تصمیم‌ می‌گیرند چند نفر از اهالی روس دعوت کنند به روستا سر مردها گرم شود و جنگ نکنند. این را چه کار کنیم؟ خب در دوبله ‌ می‌گوییم مثلا جهانگردند و لباس‌ها را هم که می‌پوشانیم… می‌شود جان سالم به در ببرند. اما فیلم می‌رسد به جایی که بچه یکی از مسیحیان در خارج از روستا به وسیله تندروهای مسلمان کشته می‌شود. مادر جسد بچه‌اش را پنهان می‌کند مبادا دلیلی شود بر خونریزی در روستا. اینجاست که زنان و رهبران مذهبی دهکده متحد می‌شوند… نه، دیگر چقدر سانسور کنیم. مگر می‌شود از صحنه‌ای که زنان مسیحی و مسلمان دست به یکی کرده‌اند تا در شیرینی و نانی که می‌پزند حشیش و قرص خواب بریزند و مردها را خواب کنند و اسلحه‌هایشان را به دره بریزند، نمایش و آوازشان را حذف کرد؟ شاید هم بشود… بار سوم فیلم را با این همه سانسوری که نوشته بودم، به صورت فرضی دیدم. نه نمی‌شود! هیچی از فیلم نمی‌ماند. این آرزوی کوچک من که چنین فیلمی از تلویزیون ما پخش شود نیز ناکام می‌ماند. چندروزی در این ناکامی مانده بودم که رفتم دیدن «چند ثانیه برف» کار مرتضی میرمنتظمی با بازی رؤیا تیموریان، فرشته صدرعرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ و سارا لاهوت. داستان آرزوهای کوچک و ناکام پنج زن. اخراج‌نشدنش از دانشگاه، برنگشتن به افغانستان جنگ‌زده، دست محبت و حمایتی بر سر داشتن و کار و امنیت و عشق… عباس جمالی نویسنده این نمایش نیز از آن مردهایی است که رگ گردنش برای آرزوهای کوچک ناکام‌مانده زنان ورم می‌کند، نقشی الهام‌گرفته از قاتل ژله‌ای شیراز را ایفا می‌کند تا شاید آرزوهای کوچک زنان در پنج ثانیه برف به نمایش درآید. پنج ثانیه برف که به چشم برهم‌زدنی آب می‌شود.

تئاتر آنلاین – روزنامه شرق

📍 سالن حافظ
📅 دوشنبه ۲۶ مهر ۱۳۹۵ – چهارشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۵
⏰ ۲۰:۳۰
⏳ ۱ ساعت و ۱۵ دقیقه
💳 بها: ۳۵,۰۰۰ تومان

نویسنده: عباس جمالی
طراح و کارگردان: مرتضی میرمنتظمی
بازیگران: رویا تیموریان، فرشته صدرعرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ، سارا لاهوت، عباس جمالی
مجری طرح: محمد قدس

طراح نور: عبدالصادق مصدق
طراح صدا و موسیقی: محمدرضا جدیدی
طراح صحنه و لباس: مرتضی میرمنتظمی
طراح پوستر و بروشور: آرش طراقی
دستیار کارگردان و برنامه ریز: امیر ابراهیم زاده
منشی صحنه: زهرا آقابلاغی
مدیر اجرایی: رضا درویش
مدیران صحنه: حمیدرضا گودرزی، سالار یعقوبی
عکس و گرافیک: احسان نقابت
عکاس: احسان جابری، آسمان روشن
مشاور رسانه ای: سام بهشتی
گروه تبلیغات مجازی: هژار رمضانی، ساناز تیموری

«پنج ثانیه برف» با بازی رویا تیموریان، فرشته صدر عرفایی و… روزهای آخر تمرین را سپری می کند و از ۲۵ مهر در تالار حافظ به صحنه می رود.

به گزارش تئاتر آنلاین، «پنج ثانیه برف» از ۲۵ مهرماه هر روز ساعت ۲۰:۳۰ در تالار حافظ روی صحنه خواهد رفت. پیش فروش بلیت های این نمایش به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی آغاز شده است و بازیگران این گروه آخرین تمرین‌های خود را برای اجرا انجام می‌دهند.

«پنج ثانیه برف» عنوان تازه ترین نمایش میرمنتظمی است که بعد از ایام عزاداری ماه محرم و از تاریخ ۲۵ مهر در تالار حافظ روی صحنه می‌رود.

این روزها بازیگران و عوامل این اثر نمایشی مشغول تمرینات نهایی هستند و خود را برای اجرای نخست این نمایش آماده می‌کنند.

رویا تیموریان بازیگر سینما و تئاتر بعد از مدت ها با نمایش «پنج ثانیه برف» به تالار حافظ باز می‌گردد. فرشته صدر عرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ و سارا لاهوت دیگر بازیگران این نمایش هستند.

عباس جمالی نویسندگی این نمایش را بر عهده دارد و همچنین تنها بازیگر مرد آن است.

طبق برنامه ریزی های انجام شده این نمایش ۱۵ شب در تالار حافظ اجرا می شود و در سه روز اول با سی درصد تخفیف به فروش خواهد رسید.

این اثر، تازه ترین نمایش مرتضی میرمنتظمی و گروه تئاتر مشق، بعد از اجرای آثاری هم چون «مالی‌سویینی»، «P۲»، «ابرها»، «فرکانس»، «زن،مرد» و «فیل قرمز»، محسوب می شود که این بار «پنج ثانیه برف» قرار است در تالار حافظ روی صحنه برود.

لیست عوامل اصلی این نمایش عبارتند از نویسنده: عباس جمالی، کارگردان، طراح صحنه و لباس: مرتضی میرمنتظمی، مجری طرح: محمد قدس، طراح نور: عبدالصادق مصدق، طراحی صدا و موسیقی: محمدرضا جدیدی، دستیار کارگردان و برنامه ریز: امیر ابراهیم زاده، مدیر اجرایی: رضا درویش، منشی صحنه: زهرا آقا بلاغی، مدیران صحنه: حمیدرضا گودرزی، سالار یعقوبی، گروه تبلیغات مجازی: هه ژار رمضانی، ساناز تیموری، امیر قالیچی و مشاور رسانه ای: سام بهشتی.

یک‌شنبه، چهارم مهرماه نشست خبری نمایش «۵۰ ثانیه برف» با حضور عوامل نمایش در کافه حافظ برگزار شد.

به گزارش تئاتر آنلاین؛ یک‌شنبه، چهارم مهرماه نشست خبری نمایش «۵۰ ثانیه برف» با حضور عوامل نمایش؛ مرتضی میرمنتظمی؛ کارگردان، عباس جمالی؛ بازیگر و نویسنده، رویا تیموریان، فرشته صدرعرفایی، آزاده صمدی، سارا اخوت و سپیده صباغ، بازیگران نمایش، در کافه حافظ برگزار شد.

کارگردان نمایش – مرتضی میرمنتظمی: «پنج ثانیه برف» و کشفی مداوم

نویسنده نمایش – عباس جمالی: درام‌ نویسی ایرانی در حال نابودی است

بازیگر نمایش – رویا تیموریان: خانه من، تئاتر است

بازیگر نمایش – فرشته صدرعرفایی: اجرای تئاتر مسئولیت سنگین اخلاقی و مالی را به دنبال دارد

بازیگر نمایش – آزاده صمدی: مونولوگ برایم تجربه‌ای جذاب است

یک‌شنبه، چهارم مهرماه نشست خبری نمایش «۵۰ ثانیه برف» با حضور عوامل نمایش در کافه حافظ برگزار شد.

به گزارش تئاتر آنلاین، آزاده صمدی؛ دیگر بازیگر نمایش ضمن اعلام این مطلب که در نمایش «پی ۲» با مرتضی میرمنتظمی کار کرده است، گفت: متن عباس جمالی را دوست دارم و برایم جذاب است چون دغدغه اجتماعی دارد. همچنین به‌غیر از نمایشی که با عباس جمالی و فرشته صدرعرفایی تمرین کرده‌ایم و هنوز اجرا نشده است، تا کنون تجربه بازی کردن در یک نمایش مونولوگ را نداشته‌ام.

وی افزود: از این‌ که در کنار بزرگانی همچون رویا تیموریان کار می‌کنم و از تجربیات بازیگری و اخلاق حرفه‌ای می‌آموزم بسیار خوشحالم.

همچنین سارا اخوت و سپیده صباغ، دو بازیگر دیگر نمایش، از حضور در «۵۰ ثانیه برف» ابراز خرسندی کردند و اعلام کردند که می‌توانند از تجربیات بازیگران با تجربه این نمایش استفاده کنند.

نمایش «پنج ثانیه برف» به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی و با بازی رویا تیموریان، فرشته صدرعرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ، سارا لاهوت و عباس جمالی از ۲۵ مهرماه در تالار حافظ اجرا خواهد شد.

یک‌شنبه، چهارم مهرماه نشست خبری نمایش «۵۰ ثانیه برف» با حضور عوامل نمایش در کافه حافظ برگزار شد.

به گزارش تئاتر آنلاین، بازیگر نمایش، فرشته صدرعرفایی ضمن اعلام این خبر که در نمایشی به کارگردانی عباس جمالی و آزاده صمدی حضور دارد و منتظر هستند این اثر اجرا شود، گفت: امیدوارم سالن‌های دولتی امکانات و شرایط بهتری را در اختیار هنرمندان قرار دهند. معضل بزرگی داریم به‌نام اجاره سالن تئاتر. خود من اصلا جرات ندارم تئاتر تمرین و اجرا کنم چون به لحاظ اخلاقی و مالی مسئولیت سنگینی است و به همین دلیل وقتی کارگردان‌هایی را می‌بینم که با وجود این شرایط دشوار جرات دارند و تئاتر کار می‌کنند، دوست دارم نقش کوچکی در این کار بزرگ داشته باشم.

وی در ادامه افزود: متن نیز برایم بسیار جذاب بود؛ اساسا چه در تئاتر و چه در قاب تصویر، به موضوع‌های اجتماعی علاقه‌مند هستم و اصلا دغدغه اصلی من همین مسئله است. «۵۰ ثانیه برف» متنی غنی است؛ تنها معضلات و مشکل‌ها را اعلام نمی‌کند بلکه به آن‌ها نگاه ریشه‌ای دارد و به دنبال دلیل می‌گردد. نگاه عباس جمالی بسیار انسانی و دقیق است. نمایشنامه با این رویکرد نوشته شده است که انسان معلول شرایط است، اگر فردی اشتباه می‌کند یا خلافی را مرتکب می‌شود، تنها آن فرد محکوم نیست و همه ما، مردم مسئول هستیم چون سعی نکردیم شرایط را اصلاح کنیم.

نمایش «پنج ثانیه برف» به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی و با بازی رویا تیموریان، فرشته صدرعرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ، سارا لاهوت و عباس جمالی از ۲۵ مهرماه در تالار حافظ اجرا خواهد شد.

یک‌شنبه، چهارم مهرماه نشست خبری نمایش «۵۰ ثانیه برف» با حضور عوامل نمایش در کافه حافظ برگزار شد.

به گزارش تئاتر آنلاین، رویا تیموریان؛ بازیگر نمایش، ضمن اعلام این نکته که به رسالت خبرنگاران اعتقاد دارد و این گروه مورد احترام او هستند، گفت: جوان‌ترها باید این نکته را بدانند که حضور خبرنگاران و روزنامه‌نگاران بسیار مهم است. خبرنگارانی که این‌جا آمده‌اند باید بدانند که حضورشان صرفا به منظور تبلیغ کار ما نیست بلکه به همکاری و همراهی‌شان برای پیش‌برد تئاتر نیاز داریم تا فرهنگی که سال‌هاست مورد تهاجم قرار گرفته را نقد کنیم. من همو.اره به نسل جوان اعتقاد و اعتماد دارم.

وی در ادامه افزود: جوان‌تر که بودم به دنبال تجربیات بزرگان بودیم و الان که با جوانان کار می‌کنم، در برخی از موارد با ایده‌‌های جذابی که نسل جوان به موضوع امروز دارند، مواجه می‌شوم. متن عباس جمالی برایم بسیار جذاب بود؛ ایده را دوست دارم دو متن بسیار خوب است. اصولا سابقه کار با جوان‌ها را دارم و از ایده‌ها و فکرهای جدید لذت می‌برم. نمایشنامه «۵۰ ثانیه برف» درباره مشکلات زنان آسیب‌دیده است. مرتضی میرمنتظمی پتانسل خوبی دارد و در کار او ایده، فکر، خرد و شعوری را دیدم که در این شرایط که در کار فرهنگی ضعف داریم، بسیار کم دیده می‌شود.

تیموریان ضمن اعلام این مطلب که خانه اصلی خود را تئاتر می‌داند، گفت: تئاتر یک کار گروهی است و به جمع تعلق دارد؛ به همین دلیل از کالر کردن بااین گروه لذت بردم چون نویسنده، بازیگر، طراح، کارگردان و … در این نمایش با یکدیگر هم‌فکری می‌کردند و نمایش را پیش می‌بریم.

نمایش «پنج ثانیه برف» به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی و با بازی رویا تیموریان، فرشته صدرعرفایی، آزاده صمدی، سپیده صباغ، سارا لاهوت و عباس جمالی از ۲۵ مهرماه در تالار حافظ اجرا خواهد شد.