برچسب: نمایش پری باد

  • یادداشت امید اسدی کارگردان نمایش پری باد

    یادداشت امید اسدی کارگردان نمایش پری باد

    یادداشت اميد اسدى کارگردان نمایش پری باد به دلیل انتشار مطلب شصت دقیقه توهین ، به بهانه یادداشت محمدجواد حبیبی – دپارتمان نقد تئاتر فستیوال (لینک مطلب)

    به نام سوم شخص مفرد

    هنر وظيفه است بر دوش هنرمند و هنر تكه اى از خداست ، پس هنر مقدس است .

    وقتى زبان به گفتار در حوزه ى هنر باز مى كنيم شايسته نيست كلام را به سمت توهين و افترا باز كنيم.

    امروز صبح متنى به دستم رسيد كه به ظاهر نقدنامه اى بود براى نمايش پرى باد كه بر خود لازم دانستم جوابى براى دوستان به ظاهر منتقد بدهم و از انان عاجزانه خواهش كنم كه در حوزه نقد اصول تكنيكى و فنى يك اثر را مورد بررسى قرار دهيد نه اينكه سليقه اى شخصى را در اولويت ، بناى قلم خود بكار گيريد.

    اصول نقد را فرا گيريد ، كمى هنر بديع نمايش را تجربه كنيد ، ببينيد و مطالعه كنيد سپس به شرح و تفسير ماجراى بپردازيد.

    وقتى منتقد به جاى بررسى و نقد صحيح و سالم براى فرار از نقد نمايش اساطيرى او را مضحك قلمداد مى كند و در ابتداى شروع نقد از مطالبى كه در سايت هاى اينترنتى يافته است عنوان مى كند و سپس در اولين جمله خود بجاى بررسى و معرفى اثر انتقاد از اين امر مى كند كه كارگردان ( حساب جيب تهيه كننده را مى كند) استفاده مى كند ، مخاطب متوجه غرايض شخصى و موضع گيرى بدون منطق و دليل و بدون پشتوانه علمى ، تجربى منتقد مى شود.

    سپس قلم خود را به حاشيه مى برد و مى گويد كه كارگردان در رورانس اعلام مى كند كه ما براى حضور در جشنواره فجر اجرا رفته ايم.

    دوست عزيزم ، برادر محترم يكى از فاكتور هاى پذيرش اثار در بخش مرور جشنواره فجر اجراى عموم نمايش حداقل ١٥ اجراست.

    لطفا فراخوان ها را مطالعه بفرماييد.

    در داستانى و شيوه اى كه هيچ منطقى وجود ندارد و از المان و نشانه استفاده مى شود و در هيچ يك از صحنه ها هيچ نشان رئاليستى وجود ندارد ايا تغيير كاراكتر بازيگران مضحك است و فاجعه ؟؟؟؟؟؟

    چگونه متنى ضعيف ، بازى هايى ( حتى ) ضعيف و بدون هيچ گونه ابزارى در تماشاخانه اى پنجاه نفره ظرف مدت ١٥ روز ١٢٠٠ مخاطب را با رضايت از درب سالن بيرون مى فرستد.

    اگر به گفته شما اجراى چنين اثارى كه برگرفته ازخون و نژاد و پيشينه ما توهين به مخاطب است چرا مخاطبى زبان به اعتراض نمى گشايد و كار اجراى اين نمايش به سانس هاى دوم كشيده مى شود.

    دوست عزيز در جواب به انتقادات شما از شما خواهشمندم كتب زير را مطالعه فرماييد.

    در پاسخ به سوال حضور زنى در نقش پهلوان و يا سرباز لطفا درباره تئاتر برشت را مطالعه كنيد.

    ( در اثار اپيك و روايى با احساس مخاطب كار نداريم و در واقع شبيه خوانى مى كنيم پس وقتى ما در روايت داستانى را نشان مى دهيم كه فقط روايت ان است و اشخاص بازيگرانى هستند كه نقش بازى مى كنند حضور زنى در نقش مرد يا پهلوان و… نقيصه ى مضحك نمايشى به حساب مى ايد؟؟؟

    تئاتر بى چيز يرژى گروتفسكى

    نمايشى كه زوائد ان حذف مى شود و بازيگر مى ماند و قصه با بدون هيچ گونه تجملانى انتقال مفهوم مى كند و مخاطب را تا دقيقه اخر مجذوب حوادث و اتفاقات با تصاويرى ساده مى كند توهين است؟؟؟؟

    ايا اگر اثرى بدون استفاده از ابزار توانست مخاطبى را جذب كند و با خود همراه كند تمسخر اميز است؟؟؟؟؟

    وقتى انتقادات شما را خواندم شك كردم و پيش خودم گفتم شايد شما نمايش ديگرى را ديده باشيد!!!!!!!
    اميد اسدى آذر ماه ٩٥

  • اجرایی از شاهنامه براساس تئاتر بی‌ چیز

    اجرایی از شاهنامه براساس تئاتر بی‌ چیز

     

    امید اسدی که این روزها نمایش «پری باد» را با روایتی از شاهنامه به صحنه برده است، می‌گوید اجرای خود را بر پایه «تئاتر بی‌چیز» بنا نهاده تا از کلیشه فاصله بگیرد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، امید اسدی نویسنده و کارگردان «پری باد» درباره این نمایش که روایتی از شاهنامه را با ساختاری متفاوت برای اجرا انتخاب کرده است به مهر گفت: این نمایش روزهای آخر اجرای خود را در سالن استاد فنی‌زاده پشت سر می گذارد و به دلیل استقبال، روزهای پنجشنبه و جمعه هفته‌ای که گذشت دو اجرایی شدیم. فکر می کنم دلیل استقبال هم همین نکته تفاوت در ساختار اجرایی نمایش است.

    وی با اشاره به اینکه داستان «فرود» از شاهنامه را برای اجرا انتخاب کرده است، بیان کرد: کیخسرو پادشاه جدید ایران می شود و به خون خواهی پدرش سیاووش به توران لشکرکشی می‌کند و به توس سپه سالار سپاه فرمان می دهد از راه کلات و جرم گذر نکند چون برادرش فرود نگهبان دژ است، اما توس نافرمانی می کند و راه را به سمت کلات و جرم کج می کند و میان توس و فرود جنگی در می گیرد که تمام قهرمانان کشته می شوند.

    وی ادامه داد: من دیدگاهم درباره نمایش ایرانی با آنچه معمولا مشاهده می کنیم کمی متفاوت است برای همین اجرای این نمایش به سمت تئاتر غرب گرایش دارد. من در اجرا به تئاتر بی چیز روی آوردم که تنها به بدن بازیگر برای اجرا تکیه می کند. در این نمایش جز کلام و بازیگر همه چیز از آکسسوار صحنه تا لباس و…. حذف شده و فقط یک مونولوگ در پایان نمایش است که به زبان انگلیسی اجرا می شود.

    این کارگردان در توضیح بیشتر اثرش گفت: این تراژدی یکی از قدیمی ترین تراژدی های دنیاست که خوانش معاصر هم دارد. در واقع در این اثر اینطور بیان می شود که با یک اشتباه کوچک چه فجایعی می تواند به بار بیاید، چه جان هایی ممکن است گرفته شود و چه قهرمان هایی بمیرند. در مونولوگی که در پایان اجرا می شود هم حرف از اینهمه جنگی است که اطرافمان را گرفته است و ما تنها راه نجات بشر را صلح می دانیم.

    اسدی درباره دیالوگ نویسی این نمایش که میان زبان امروز و زبان آرکائیک حرکت می کند نیز توضیح داد: من در دیالوگ نویسی از زبان آرکائیک استفاده کردم ولی به گونه ای از آن استفاده کردم که مخاطب امروز آن را به سرعت درک کند. روش من این بود که نه صرفا به سمت ادبیات پهلوی بروم و نه کاملا به سمت زبان محاوره ای حرکت کنم. حتی شیوه بازی ها در این نمایش کلاسیک نیست. گرچه بازی ها اغراق آمیز است اما نمی شود به آن بازی کلاسیک اطلاق کرد.

    وی در پایان گفت: من خواستم کاری که برخی با دکورهای میلیونی انجام می‌دهند با امکانات محدود انجام دهم چون هم چاره دیگری نداشتم و هم اینکه این چالش را دوست دارم.

    در این نمایش که روزهای آخر اجرای خود را پشت سر می گذارد بازیگرانی چون رضا زنده جاه، سعید طاهری، آیدا قهرمان، عباس بهمنش، مهرداد باقری، ساغر صمدی، محمدرضا خلج، محبوبه عباسی، مروارید امانی، بهراد رفیعی، محمد اصغری و علی حیدری ایفای نقش می کنند.

    مرکز آفرینش منشور هنر در خیابان انقلاب، ابتدای خیابان نجات الهی (ویلا)، کو چه مراغه، پلاک ۲، طبقه ۳ میزبان این اثر بوده است.

  • شصت دقیقه توهین ، به بهانه تئاتر !

    شصت دقیقه توهین ، به بهانه تئاتر !

    یادداشتی بر نمایش “پری باد” به کارگردانی امید اسدی

    ” تئاتر بی چیز ” که توسط گروتوفسکی مطرح شد ، به این امر اشاره داشته است که تئاتر با استفاده حداقلی از صحنه آرایی ، چهره پردازی ، نور و موسیقی هم میتواند تئاتر باشد . نکته مهم اینجاست که باید بدانیم چرا گروتوفسکی (که از تئوریسین های به نام عرصه تئاتر بوده است ) این سبک را مطرح و پیش می گیرد و تاکیدش به جای صحنه آرایی و چهره پردازی و غیره روی چه چیز بوده است . یعنی در شیوه “تئاتر بی چیز” وقتی عناصر مهمی مثل گریم ، دکور و صحنه ،‌ موسیقی نور و لباس و … دیگر جایگاه مهمی ندارند ، ‌پس اصالت با چیست ؟

    اگر به طور مجمل بخواهیم توضیح دهیم باید اینطور بگوییم که گروتوفسکی اساسا این سبک را پایه ریزی کرد تا در مقابل جریان تئاتر زمان خود که محور قرار گرفتن عناصر نامبرده بوده است ، ایستاده و تئاتر را از زوائد پاک و اصالت را به بازیگر که مهمترین رکن نمایش است برگرداند . چرا که در زمان وی بازیگری و متن کارکرد اصلی خود را از دست داده و تجملات در صحنه پردازی و گریم و لباس و غیره در راس قرار گرفته بودند .

    نکته مهم دیگر این است که در شیوه “تئاتر بی چیز” تمرکز روی رابطه تنگاتنگ بازیگر و تماشاچی است .

    چرا که دیگر صحنه پرزرق و برق ، گریم آنچنانی ، موسیقی و نور پردازی به آن معنای همیشگی وجود ندارد. پس در حین نمایش چنان کنش و واکنشی بین بازیگر و تماشاچی باید شکل بگیرد که تماشاچی تا آخر نمایش درگیر با اثر باشد.

    این مهم در درجه اول نیاز به متنی بسیار قوی ، بازی بسیار تاثیر گذار و از پس فهم و نیز فضا سازی بسیار تاثیر گذار توسط کارگردان دارد که یکی از موفق ترین آقار نمایشی در این سبک نمایش “مارکس در سوهو” ، اثر مهرداد خامنه ای است.

    در نمایش “پری باد” که به ادعای کاگردان محترم استوار بر این سبک است ، هیچ کدام از این موارد ، یعنی متن قوی ، بازی خوب ( حتی ) و فضا سازی در اثر دیده نمی شود. یعنی بیشتر از اینکه کارگردان دغدغه رعایت این سبک را داشته باشد ،‌ به نظر می آید که دغدغه جیب تهیه کننده را داشته است و بهترین بهانه هم برای خرج نکردن ( به هر دلیلی) سبک “تئاتر بی چیز” است !!

    جالب اینجاست که در رورانس اعلام می شود که این نمایش با شیوه دیگری قرار است بعد از شرکت در جشنواره فجر ، در سالن حافظ اجرا شود !

    اینطور به نظر می رسد که کارگردان محترم برای دریافت مجوز حضور در جشنواره ، مجبور به اجرا کردن نمایشش است. طبیعتا برای گرفتن مجوز حضور در جشنواره که چند اجرا می باشد ، دیگر چرا باید هزینه ای را متحمل بشوند ؟! دور هم یک اجرا می روند ، ‌در یک سالن کوچک و ارزان ،‌ یادشان هم هست که همه جا اعلام کنند که سبک کارشان “تئاتر بی چیز” است . بهترین بهانه برای فریب . جالبتر اینکه برای این ماجرای بلیط هم می فروشند !!!

    یعنی یک نگاه ابزاری و غیراخلاقی به تماشاچی تئاتر .

    می خواهید مجوز حضور در جشنواره بگیرید بسیار خب ، چرا مردم باید پول آن را بدهند ؟ از آن مهم تر چرا وقت تماشاچی را هدر می دهید ؟ آیا این رسالت هنر است ؟ این نگاه به تئاتر درست است ؟

    می توانید بگویید یک کار تجربی داریم که رایگان است . چون این چیزی که روی صحنه بردید یک تمرین صرف است و نه چیز دیگر. به تماشاچی هم بگویید که با حضور خود و نظرات خود شما را در اجرای قوی تر در جشنواره کمک کند.
    از این که بگذریم ، واقعا این نمایش ما قبل نقد است .

    متن که صرفا استوار بر ادبیات کهن است و انقدر بد قصه را پیش می برد که بیش از پانزده دقیقه نمی توان آن را تحمل کرد.

    میزانسن هایی به غایت بد ، سخیف ، دم دستی و مضحک . به عنوان نمونه اسب سواری و ها و تیر اندازی ها ، جنگ های تن به تن و حرکات فرم که مثلا نشان دهنده طی مسیر توسط جنگجویان است.

    هیچ منطقی در هیچ جای نمایش دیده نمی شود.

    نکته بعدی حضور یک زن در میان لشگر ایرانیان است . البته بحثی در مورد وجود پهلوانان زن در شاهنامه نیست (مانند گردآفرید) اما کارکتر زنی که در لشگر است نه پهوان است و نه تاثیر گذار . فقط یک سرباز ساده است که زن بودن او هیچ توجیهی ندارد به جز جایی که می خواهد “پری باد” را بگیرد و خنجر روی گلویش بگذارد. خنده دار تر اینکه بعد از کشته شدن این زن در رزم چهار نفره ، ‌دوباره او را در صحنه بعد در کنار فرمانده می بینیم !!!

    بازی بازیگران نیز تکمیل کننده اثر است که در حد یک کارگاه آموزش بازیگری است. البته که بازیگران مقصر این ماجرا نیستند . وقتی نویسنده و کارگردان نتوانسته از پس ابتدایی ترین موارد بر بیاید ، طبیعتا انتظار چندانی از بازیگران نیست. تیر خلاص هم حضور نویسنده ای است که در نمایشی که مربوط به ایران باستان می شود و ادبیات آن کهن است به زبان انگلیسی صحبت می کند !!! و پایان قصه را (مثل نمایشنامه افرا) بعد از وقوع تغیر می دهد.

    گروه نمایش “پری باد” با توجه به نکاتی که ذکر شد به ساحت تئاتر و تماشاچی تئاتر توهینی علنی و آشکار و بی پرده کرده است . با اینکه این اثر ما قبل نقد است ، این یادداشت در جهت پاسخ به این بی احترامی به تماشاچیان تئاتر نوشته شده است .

    منبع: محمدجواد حبیبی – دپارتمان نقد تئاتر فستیوال

  • گفتگو با امید اسدی نویسنده و کارگردان نمایش «پری باد»

    گفتگو با امید اسدی نویسنده و کارگردان نمایش «پری باد»

    تئاتر آنلاین: «پری باد» اولین تجربه حرفه‌ای امید اسدی نویسنده و کارگردان جوان اقلیدی است که ماحصل ماه‌ها تحقیق و بررسی او در خصوص اساطیر ایرانی است. این نمایش ازجمله آثار منتخب جشنواره فجر است که چند روزی می‌شود در مرکز آفرینش منشور هنر به روی صحنه رفته است.

    اهمیت رجوع به منابع ادبی و تاریخی سرزمین مان برای تولید اثرهنری بویژه در عرصه هنرهای نمایشی از دغدغه های جدی ایران تئاتر است به همین واسطه در پایان یکی از اجراهای این نمایش، گفتگویی با این نویسنده و کارگردان جوان انجام دادیم که در پی می خوانید :

    ورود به آثار فولکلور و داستان‌های اسطوره‌ای آن‌هم در روزگاری که مخاطبان خاصی برای این‌گونه نمایش وجود دارد کار آسانی به نظر نمی‌رسد، چه شد که تصمیم گرفتید اولین تجربه حرفه‌ای خود را با تأکید بر اساطیر ایران به صحنه بیاورید؟
    اعتقاد ذاتی من است که اساطیر داشته‌های یک قوم هستند و باید به اشکال مختلف آن‌ها را برای جامعه بازتعریف کرد و نمایش یکی از این راه‌ها است. تلاش من این بود که به‌نوعی سهم کوچکی در انتقال این فرهنگ که خودم از کودکی و از طریق پدرم با آن آشنا شده بودم، داشته باشم. بنابراین پس از حدود ۴-۵ سال بررسی در این حوزه، تصمیم گرفتم داستان «فرود» پسر سیاووش را به رشته تحریر درآورم که خوشبختانه مورد تایید دست‌اندرکاران جشنواره فجر نیز قرار گرفت و از استان فارس برای شرکت در این جشنواره معرفی شد.
    نمایش «پری باد» در حقیقت یکی از غم‌انگیزترین داستان‌های شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی است که تمرکزش را بر نحوه کشته شدن فرود به خاطر بدگمانی‌های توس سپه‌سالار ایران قرار داده است.

    مضمون داستان همان‌گونه که عنوان کردید در مورد فرود است اما موضوع آن را به «پری باد» اختصاص دادید؛ علت انتخاب این نام برای نمایش چه بود؟
    داستان فرود، یک داستان حماسی است و در جنگاوری‌ها خلاصه می‌شود و من پس از مطالعه این اثر، احساس کردم که برای نمود بیشتر نیاز به یک چاشنی مخاطب پسند دارد، لذا تصمیم گرفتم عشق را به داستان اضافه کنم و پری باد وارد داستان فرود شد.
    پری باد نیز یک اسطوره است. در شیرازی کوهی به نام «پربار» یا «پری باد» وجود دارد که به اعتقاد عامه متعلق به زنی است که درگذشته در آن منطقه حکومت می‌کرده و پس از تحقیقات اولیه متوجه شدم در نزدیکی این کوه، کلاتی است که به فرود ساسانی تعلق دارد . به همین خاطر تصمیم گرفتم نام این زن را که از دل شنیده‌های سینه‌به‌سینه مردم شهر بیرون آمده بود، به داستان فرود اضافه کنم و به نظرم از ادغام این دو داستان و تخیلات ذهنی نمایشنامه جالبی را به نگارش درآمد.
    اما اینکه چرا نام این نمایش پری باد شد شاید عرق وطنی باشد و علاقه شخصی؛ این نام را دوست داشتم و اگرچه حاشیه‌ای از متن اصلی نمایش است تصمیم گرفتم آن را روی نمایشنامه بگذارم.

    زبانی که عموما برای این‌گونه نمایش‌ها مورداستفاده قرار می‌گیرد عمدتا پهلوی است اما در این نمایش ما با زبانی تلفیقی روبه روییم که نه به گذشته وصل است و نه به حال علت انتخاب این زبان برای نمایش چه بود؟
    با توجه به اینکه ما قرار بود یک کار آرکائیک را برای نسل جدید به نمایش بگذاریم احساس کردم اگر قلمم را به سمت ادبیات پهلوی ببرم خیلی از تماشاگران متوجه متن نخواهند شد لذا سعی کردم از ادبیات و ساختاری استفاده کنم که هم نمایانگر فضای آن دوران باشد و هم مخاطب امروزی بتواند با آن ارتباط برقرار کند.

    نمایش «پری» باد در اجرا از نبود امکانات حداقلی آسیب دیده ، علت چه بود؟
    ما امکانات زیادی برای نمایش نداشتیم، از حمایت مالی هم برخوردار نبودیم و یکی از دلایل بروز این مشکل بحث مالی بود.از طرفی تمام تلاشمان این بود که یک روایت را خیلی ساده برای تماشاگر به تصویر بکشیم . بنابراین حتی به دنبال بازی حسی نبودیم لذا این روش را انتخاب کردیم. تجربه ای که باید بررسی شود .ضمن اینکه این نکته را نیز باید عنوان کنم که ما برای گرفتن تأییدیه اجرا در جشنواره فجر مجبور بودیم تا پایان آبان ماه یک پیش‌تولید داشته باشیم و این مسئله نیز در این خصوص بی‌تأثیر نبود. اما مطمئن باشید در اجرای اصلی مان که در آینده نزدیک خواهد بود، موسیقی متفاوت، نور متفاوت و دکوری متفاوت خواهیم داشت و تلاش داریم که حواس پنج‌گانه مخاطب را درگیر اجرا کنیم.
    تلاش کردم این مسئله را به تماشاگر القا کنم که دنیا پر از جنگ و آشوب است حتی دو دوست، یک زن و شوهر و … مدام با یکدیگر درگیرند و آن مهر و عشق‌ معمول از بین رفته است و با این رویکرد می‌خواستم شهد شیرین صلح را به تصویر کشم و امیدوارم به این مهم رسیده باشم.

    ایران تئاتر

  • گفت و گو با رضا زنده جاه بازیگر نمایش پری باد

    گفت و گو با رضا زنده جاه بازیگر نمایش پری باد

    تئاتر آنلاین: رضا زنده جاه بازیگر جوانی است که با چند تجربه سینمایی و تلویزیونی در نمایش پری باد اولین حضور خود را برصحنه تجربه می کند. او بازیگری را زیر نظر میکائیل شهرستانی و در ادامه در کارگاه آزاد فیلم مسعود کیمیایی آموخته .

    اسطورها به واسطه فرم قصه گویی که دارند همیشه منابع خوبی هستند تا دستمایه تئاتر قرار گیرند. تاریخ و اسطوره با اقتباسی درست این امکان را خواهند داشت تا در قالب تصویری زنده بر صحنه تئاتر جانی دوباره یابند و مخاطب نیز از این رویارویی لذت ببرد.ازسوی دیگر صحنه ای کردن این متن های نوشتاری که با خاطرات و آموزه های اصیل انسان در آمیخته می تواند جانی دوباره به آثار نمایشی دهد. این رویکرد در تئاتر ایران با عبدالحسین نوشین آغاز می شود، او با پژوهش هایی که در مورد شاهنامه داشت توانست اسطوره های ایرانی را در فرمی نمایشی باز آفرینی کند. این نگاه هرچند کم رمق و کم رونق هنوز هم در تئاتر ایران وجود دارد و تا کنون آثار متفاوتی با نگاه به شاهنامه و اسطوره های ایرانی نوشته و اجرا شده است. نمایش “پری باد” نمونه ای از این نوع آثار است که حالا در تماشاخانه منشور هنر به روی صحنه رفته است و تا کنون توانسته نظر مخاطبانش را جلب کند به همین بهانه با رضا زنده جاه بازیگر این نمایش گفت و گو کردیم.

    فکر می کنید پری باد با مخاطب ارتباط برقرار می کند؟
    بله ، خدارو شکر پری باد بر خلاف تصور خیلی ها با فرم و ساختار ساده خودش حرف و منظورش رو خیلی زود به مخاطبش رساند و با انها ارتباط برقرار کرد. دلیل اصلی این ارتباط صداقت در متن و انرژی خوب همه بازیگرانش و البته کارگردانی بی ادعا و بی غل و غش نمایش است.

    چطور شد که با پری باد همراه شدی؟
    حدود چهار ماه پیش اقای اسدی پیشنهاد بازی در این نمایش رو به من داد و من بعد از چند بار خوندن متن متوجه شدم با متنی حماسی و اسلوب دار طرفم و پیش بینی کردم با تلاش و هوشیاری میشه این متن رو تبدیل به یک نمایش ایرانی درجه یک کرد .

    سابقه بازی در فیلمهای متعددی رو دارید ، تجربه حضوردر فضای تئاترچطور است ؟
    بله من تمام نقشهایی که بازی کردم در سینما بوده و افتخار همکاری با کارگردان های بزرگی مثل مسعود کیمیایی ، رضا کریمی و … در کارنامه کاریم داشتم اما این متن و این نقش به قدری جذاب بود که فکرم رو درگیر کرد و البته با کمی هراس به سمتش رفتم چون کسانی که کار رو دیدن متوجه می شن که نقش فرود نقش پر افت و خیز و با فراز و فرود های بسیاری است. تجربه کار در تئاتر تجربه متفاوتی از سینماست شما در تئاتر برای یک چشم بازی می کنید و فرصت اشتباه ندارین در سینما بازیگران نسبتا کار راحت تری دارن اما تئاتر جای اشتباه نیست و تمرکز بسیار بالایی رو لازم داره .

    از اجرای نقش فرود و پیچیدگی هایش بگید؟
    در شاهنامه داستان پسر سیاوش ،داستان شاهزاده ای ست عاشق پیشه ، ضد جنگ و نوع دوست که ناخواسته وارد کارزاری می شود . نردی کهاصلا به اون علاقه ای ندارد. اما از بعد شخصیت پردازی نقش باید بگم کاراکتری به شدت پیچیده است که در یک چند راهی عشق ، خانواده ، انتقام خون پدر گیر افتاده و در نهایت با سر بلندی کشته می شود. تصمیمات فرود در مقاطع مختلف داستان همگی ریشه در اصالت این شاهزاده دارد.

    چقدر برای این نقش تمرین کردین؟
    سوال خوبیه چون به غیر از تمریناتی که با گروه انجام می دادیم من به شخصه تمرینات تمرکزی و بدنی فردیهم انجام دادم و هر روز روی متن به تنهایی کار می کردم .البته راهنمایی های کارگردان بسیار موثر بود و خیلی به من کمک کرد ما حدود سه ماه تمرین مستمر داشتیم که بسیار سخت بود .

    نقش سایر بازیگران و عوامل در دیده شدن فرود در این نمایش چقدر است ؟
    جا داره تشکر جانانه بکنم از همه این گروه که همگی تجربه بیشتری از من در تئاتر دارند و من رو به عنوان یک همکار سینمایی پذیرفتند و بهم کمک کردند از کارگردان خوب و جوان اقای اسدی تا مابقی بازیگران شفاف و صادقانه کنار من بودند و اگر امروز فرود دیده میشود حاصل تلاش همه اعضای این گروه است .

    فکر می کنید متن های حماسی در تئاتر ما جایگاه واقعی خود را دارد؟
    نه واقعا نه ! ما ادبیات غنی و با ارزشی داریم که تماما به عظمت و بزرگی ایران بر می گردهد؛ قصه قهرمانان بزرگ تاریخی ما که همگی می توانند تبدیل به اثار ماندگاری بشوند. امیدوارم کارگردان های بزرگ ما به سمت این نوع قصه ها و حماسه ها بروند و اجازه بدهند مردم بیشتر با این داستانها ارتباط برقرار کنند و تاریخ پر عظمت ایران رو بیشتر بشناسند.

    چند روزی شایعاتی در مورد عدم استقبال از نمایش پری باد و تعطیل شدن اجراهای اون در فضای مجازی به گوش می رسید؟
    بله متاسفانه، البته من بنا به تجربیاتی که در سینما دارم با این اتمسفر اشنا هستم و خوشبختانه در نمایشگاه مطبوعات با چند رسانه مصاحبه کردم و از موفقیت پری باد گفتم. متاسفانه همیشه ادم هایی هستند که از اقبال عمومی به یک اثر خوششان نمی اید و خیلی زود دست به تخریب می زنند. این شایعه در حالی پخش شد که هر شب عکس های اجرای ما در فضای مجازی منتشر می شد و سالن نمایش مملو از جمعیت بود .این شایعات کمی روی اعضای جوان گروه ما تاثیر گذاشت اما با همدلی همه گروه اجراهای موفق تری بعد از این شایعات داشتیم!

    حرف اخر؟
    هنرمند تنها چیزی که می خواد حمایت استو لاغیر ، امیدوارم پری باد به جایگاه اصلی خودش برسد و اجراهای موفقی درسرتاسر مملکتمون داشته باشد و هنر ایران عزیز هر روز بالنده تر بشود. ما ادم های بزرگی در هنر ایران داریم که باید قدرشان رو بدانیم .از تمام اساتیدم در طی این سالها تشکر می کنم و امروز وظیفه سنگین تری روی دوشم حس می کنم و باید بیشتر تلاش کنم چون هنوز هم یک هنرجو هستم .

    ایران تئاتر

  • فلور نظرى درباره نمایش پری باد چه گفت؟

    فلور نظرى درباره نمایش پری باد چه گفت؟

    فلور نظری، بازیگر ایرانی سینما، تئاتر و تلویزیون که دارای مدرک کارشناسی مدیریت و بازیگریست به دیدن نمایش پری باد نشست.

    به گزارش تئاتر آنلاین، پری باد به طراحی نويسندگی و كارگردانی امید اسدی است و فلور نظری در پایان این نمایش گفت: اين نمايش را تماشاكنيد و ببينيد كه بازيگران بدون هيچ امكاناتى چه مى كنند.

    پری باد با هنر نمایی: رضا زنده جاه، سعید طاهرى، آیدا قهرمان، عباس بهمنش، مهرداد باقرى، ساغر صمدى، محمدرضا خلج، محبوبه عباسى، مروارید امانى، بهراد رفیعى، محمد اصغرى و على حیدرى تا 29 آبان در سالن استان فنی زاده ساعت 20.30 روی صحنه است.

    در خلاصه این نمایش آمده است: کیخسرو پادشاه جدید ایران مى شود و به خون خواهى پدرش سیاووش به توران لشکر کشى میکند و به توس سپه سالار سپاه فرمان مى دهد از راه کلات و جرم گذر نکند اما توس نا فرمانى مى کند و راه یه سمت کلات و جرم کج مى کند و …

  • نمایش پری باد

    نمایش پری باد

    📍 مرکز آفرینش منشور هنر (سالن استاد فنی زاده)
    📅 جمعه ۱۴ آبان ۱۳۹۵ تا شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۵
    ⏰ ۲۰:۳۰
    ⏳ ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه
    💳 بها: ۱۵,۰۰۰ تومان

    نویسنده، طراح و کارگردان: امید اسدى
    بازیگران: رضا زنده جاه، سعید طاهرى، آیدا قهرمان، عباس بهمنش، مهرداد باقرى، ساغر صمدى، محمدرضا خلج، محبوبه عباسى، مروارید امانى، بهراد رفیعى، محمد اصغرى و على حیدرى
    سرپرست و مشاورکارگردان: على اکبر طرخان
    طراح نور ، پوستر و بروشور: على اسدى
    دستیار کارگردان: الهه طوسى
    منشى صحنه: نرگس کلیدرى
    مدیر صحنه: احمد چراغى فرد
    مدیر اجرایى: على رضایى
    روابط عمومى: فریبا جدیدى
    اجرای نور و صدا: حمید ونایی
    امور رایانه و هماهنگى: سمن نصر
    خلاصه: کیخسرو پادشاه جدید ایران مى شود و به خون خواهى پدرش سیاووش به توران لشکر کشى میکند و به توس سپه سالار سپاه فرمان مى دهد از راه کلات و جرم گذر نکند اما توس نا فرمانى مى کند و راه یه سمت کلات و جرم کج مى کند و …