برچسب: نمایش پاره های ساده

تئاتر آنلاین: علی هاشمی کارگردان جوان و با استعداد تئاتری، بیش از یک دهه است که در تئاتر حضورِ مستمری دارد. «موش تو پیت حلبی»، «با جانی دپ در فتوشاپ»، «تنهایی شهر» «من و جزغاله های عاشقانه» از جمله اجراهای موفق تئاتری او هستند.

علی هاشمی فعالیت جدی خود را در عرصه نمایش با حمید سمندریان در نمایش«دایره گچی قفقازی» آغاز کرد و در ادامه به عنوان دستیار کارگردان نمایش «دورخ» به کارگردانی افسانه ماهیان، «در انتظار گودو» به کارگردانی وحید رهبانی، «تقصیر و 32 دقیقه از ماجرا» به کارگردانی فرهاد آئیش، کارگردانی نمایش «نقش زن، نقش مرد» و.. به فعالیت بیشتر در این زمینه پرداخت. هاشمی بعد از تجارب مختلفی که در عرصه تئاتر به دست آورد، به فعالیت در زمینه کارگردانی پرداخت و نمایش «نقش زن، نقش مرد»، «همه عطرهای عربستان» و «پاره های ساده» را به صحنه برد. او هفت سال بعد از اجرای نمایش «پاره­ های ساده» دوباره این اثر را روی صحنه برده است؛ یک اثر پست مدرنیسم زنانه که به انسان معاصر می­ پردازد. در این نمایش تنهایی آدم ­ها از زاویه دید یک دختر به تصویر کشیده شده است. نمایش فضای زنان ه­ای دارد و درباره زندگی روزمره زنی به نام مهرناز در 13 روز عید است، اما نوع روایت این 13 روز با تکیه بر دفتر خاطرات این زن انجام می‌شود. شخصیت اصلی نمایش دختری است که با دوستان و آشنایانش ارتباطی ندارد و همین مدرنیسمی که در جامعه ما رشد یافته، یکی از دلایلی است که باعث دور شدن او از افراد خانواده ­اش شده و در واقع همین مسئله آدم­ های جامعه را از هم دور کرده است. در اجرای تازه این نمایش بازیگرانی چون سیما تیرانداز، الهام شکیب، کاوه خداشناس، الناز شاهوردی، علی دستان‌پور، هاله گرجی، فرزانه سکوتی، رضا سخایی و شکوفه هاشمیان به ایفای نقش می‌پردازند. این نمایش هر شب ساعت 21 در تماشاخانه باران به صحنه می‌رود و اجرای آن تا 2 تیرماه ادامه خواهد داشت. با علی هاشمی درباره مضمون و ساختار نمایشش گفت وگویی انجام داده ایم .

شما نسبت به اجرای اول نمایش «پاره­ های ساده» در هفت سال قبل، چه تغییراتی را انجام دادید؟
در سال­های اخیر کمتر با متنی برخورد کردم که ترغیبم کند چون متن خوب آنچنان زیاد نیست. اما متن پاره­های ساده به نظر من همچنان متن خوب و جذابی محسوب می‌شود که تصویر دقیقی از روابط اجتماعی ارائه می‌کند و هنوز برای اجراکنندگان و مخاطب ما کهنه نشده است. سال‌ها دلم می‌خواست که این متن را دوباره و به شکلی جدید و کامل‌تر اجرا کنم، چرا که اجرای آن زمان، خودم را به طور کامل راضی نکرده بود و همواره دلم می‌خواست در فرصت مناسب‌تری آن را دوباره به صحنه ببرم. در حوزه متن تغییر زیادی صورت نگرفته است، اما به لحاظ شیوه بازیگری و برداشتی که از شخصیت‌های در اجرا وجود دارد، این اجرا تفاوت‌های زیادی دارد. از سوی دیگر روابط انسانی مطرح شده در این متن، همچنان زنده و به روز است، چون آنچه در این چند سال تغییر کرده حضور تکنولوژی در شبکه‌های اجتماعی در زندگی روزمره است که ما سعی کردیم این عناصر را وارد روابط آدم‌ها کنیم و موبایل و فضای مجازی در داستان مورد استفاده قرار گرفته است.

آیا نمایش «پاره­ های ساده» یک اثر روان شناسانه است؟
درمتن نمایش یک جور روان کاوی زنانه وجود دارد اما روی شخصیت­ های مردان نمایش تاکیدی انجام نمی­ شود و فقط زن­ ها مورد بررسی دقیق قرار می ­گیرند. من تاکید زیادی داشتم که در این نمایش روابط انسانی به درستی تبین شود.

معمولا در ادبیات، سینما و تئاتر مدرن اروپا با رویکردهای روان شناسانه و در آثار هنرمندانی نظیر اینگمار برگمان و استرنید برگ شخصیت اصلی زنان هستند. استدلال اصلی شما برای ساخت به یک نمایش با محوریت زنانه چه بود؟
علاقه بیشتری به داستان­ های زنانه دارم. معتقدم زنان شخصیت نمایش تری دارند و مردان تک بعدی تر هستند. زن­ ها در آن واحد می ­توانند چند کار را همزمان انجام بدهند. می ­توانند در آن واحد با تلفن حرف بزنند، آشپزی کنند و در ضمن حرف­ های دیگران را گوش کنند. اما مردان نمی­ توانند چند کار همزمان را انجام بدهند. بنابراین زنان وجوه نمایشی بیشتری دارند.

یعنی زنان نسبت به مردان موجودات کامل­تری هستند؟
من نمی­ گویم نسبت به مردان موجودات کامل­ تری هستند، منظورم این بود که زنان می­ توانند سوژه ­های خوبی برای خلق داستان و درام باشند. درضمن خیلی هم غیر قابل پیش بینی­ تری هستند.

آیا غیر قابل پیش بینی بودن زنان برایشان یک حسن محسوب می­ شود؟
یک ویژگی است و نمی ­شود نقد و ارزش گذاریش کرد .

با توجه به عقاید شما نسبت به زنان و کارهایی که اجرا کرده ­اید، به نظر می­ رسد دنیای زنان را خوب می ­شناسید.
بله، تمام کارهایم در تئاتر و سینما شخصیت­ های اصلی­ شان زن بوده ­اند و کارهای آینده­ ام نیز زنانه خواهند بود.

بنابراین علی هاشمی در حوزه کاری ­اش تلاش نمی­ کند مثل یک مولف در کارهایش یک نقطه اشتراک و محوریت وجود داشته باشد. درست است؟
هر کارگردانی دوست دارد به عنوان کارگردان مولف شناخته شود. البته من به این قضیه فکر نکرده­ام که چون می­ خواهم مولف باشم درکارهایم به یک موضوع واحد بپردازم. خیلی از تماشاگرانی که کارهای من را می بینند، می­ گویند کارهای من مانند نخ یک تسبیح به هم متصل هستند و به دلیل همین به طور مستمر آنها را دنبال می­ کنند .

معمولا در نمایش ­هایتان رویکرد اجتماعی پر رنگ دنبال می­ شود. چقدر این موضوع برایتان به عنوان یک اولویت محسوب می­ شود؟
در شیوه اجرایی رویکردم، یک رویکرد رئالیستی است. بازی‌ها واقع‌گرا هستند اما در عناصر صحنه و ایجاد فضای اجرایی تلاش کرده‌ام که با فضای مینیمالیستی با متن برخورد کنم که این هم از شیوه‌های مورد علاقه من است و سعی می‌کنم فرم را این گونه وارد یک اجرای واقع‌گرا کنم. این امر به هویت تئاترم هم کمک می­کند.

گفتگو از احمد محمد اسماعیلی – ایران تئاتر

تئاتر آنلاین – سیما تیرانداز بازیگر نمایش «پاره‌های ساده» به کارگردانی سیدعلی هاشمی، درباره الویت خود برای حضور در تئاتر یا تلویزیون گفت: «تئاتر همیشه به من امکان تجربه‌گرایی بیشتری می‌دهد و نقش‌های متنوع‌تری برای زنان در این حوزه نوشته می‌شود.»

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «پاره‌های ساده» با بازی سیما تیرانداز این روزها در تماشاخانه باران روی صحنه است.

تیرانداز در این نمایش که فضایی رئال دارد در نقش دختری به نام مهرناز حضور پیدا کرده است و خاطرات خود را در تعطیلات نوروز مرور می‌کند، در این نمایش سعی شده تا برخوردهای انسانی در یک فضای واقع‌گرایانه روایت شود.

با تیرانداز درباره ویژگی‌های نمایش و نقش او گفت و گویی کرده‌ایم که می‌خوانید:

از مضمون و محتوای نمایش شروع کنیم. «پاره‌های ساده» درباره زنان است یا مردان؟ یا درباره زندگی امروز بسیاری از ما؟

«پاره‌های ساده» درباره زندگی امروز است. درباره زنان و مردانی که درگیر تنهایی و روابط ناپایدار هستند. درباره ترس‌ها، اشتباه ها و بیم و امیدی که بسیاری از ما تجربه کرده‌ایم. البته به دلیل این که مهرناز نخ تسبیح رویدادها و شخصیت هاست، فضای زنانه بر نمایش حاکم است. اما به اندازه او، نادر هم مهم است. سعید هم مهم است و نمایش فرصت می دهد تا تماشاگر همه این آدم ها را ببیند.

یکی از ویژگی های بازی شما در این نمایش، اجرای بدون اغراق، رئالیستی و بسیار ظریف است. اجرایی که زیر و بم شخصیت مهرناز را نمایش می دهد. شادی و اندوه. امیدواری. یاس و حتی شیطنت و زنانگی که در وجودش دارد. چقدر از این اجرا محصول شما و چقدر از آن حاصل نگاه سیدعلی هاشمی کارگردان است؟

مثل هر بازیگر دیگری، در مواجهه با نقشی که روی کاغذ آمده به یک استراتژی درباره شخصیت و فضای اثر می رسم. با کارگردان صحبت می کنم و سعی می کنم نگاهمان در یک سو و یک جهت باشد. جهتی که در راستای اثر است. مهرناز زنی است که من درکش می کنم، حتی اگر شبیهم نباشد. چون خوب نوشته شده و در طول نمایش موقعیت های مهمی از زندگی‌اش را می بینیم. دختری که کامل نیست. خاکستری است. در برابر سعید (کاوه خداشناس) از حق همسر او دفاع می‌کند. در عین حال رفتارش با نادر (رضا سخایی) منصفانه نیست.

این خاکستری بودن خیلی جذابش کرده و شما خوب این ویژگی را بازی کرده اید.

من سعی کردم او را باور کنم، درونش را بشناسم، درکش کنم. حقارتی که گاهی در رابطه با نادر احساس می‌کند. دردی که از رفتار مادرش دارد. تنهایی و بی پناهی‌اش. اما همه این ها را فیلتر کردم و نگذاشتم بازی ام غلو شده باشد. همه چیز از درون من به بیرون آمد، با کمترین تظاهر بیرونی.
نریشن‌ها هم کمک کننده است تا درون مهرناز را بشناسیم.

بله. بخشی از روایت قصه و شخصیت پردازی با نریشن‌هاست. نریشن از خلوت مهرناز می‌گوید. از رویاهایش. از خباثتی که گاهی داشته و دارد. از محرومیت‌هایش.

وقتی به کارنامه تئاتری شما نگاه می کنیم، بازی های خوب و متوعی می بینیم. بازی‌هایی از جنس های مختلف. بازی درونگرا، بازی پرتحرک مثل کاری که در «خدای کشتار» کردید. بازی دشواری که در نمایش «پریخوانی عشق و سنگ» داشتید و بازی رئالیستی و ظریف در «پاره‌های ساده». کدام جنس بازی مورد علاقه شماست و به نظرتان می‌تواند موثر باشد؟

برای من تجربه هر جنس بازی، کشف هر شخصیت و حضور در فضاهای متفاوت جذاب است. زمانی که مونولوگ های طولانی می گویم، یا تمام مدت روی صحنه هستم و باید واکنش های بیرونی در بازی‌ام داشته باشم، حس و حال خوبی دارم. و سعی می کنم درگیر نقش شوم. وقتی نقش درونی بازی می کنم، چه در تئاتر، سینما و تلویزیون و باید واکنش هایم را محدود کنم لذت می برم. در مجموعه «دودکش» با فضای طنز و بازی های غلو شده، همان قدر لذت بردم که در مجموعه «نفس گرم» که نقش زنی شهرستانی را بازی کردم. نقشی که به دلیل ماهیت شخصیت بسیار از من دور بود. آنچه بیشتر راضی‌ام می کند حضور موثر در یک کار است. حضوری که لذت کشف و شهود مرا به مخاطب منتقل کند.

برای بازی در تئاتر سخت‌گیرتر هستید یا حوزه تصویر؟

میزان حساسیت و وسواسم برای انتخاب همیشه به یک اندازه است. اما تئاتر به عنوان حوزه اصلی کار من، بیشتر امکان تجربه‌گرایی به بازیگر می دهد. نقش های متنوع‌تری برای زنان نوشته می شود و شخصیت‌ها و فضاهای خاص در تئاتر بیشتر است. کارهای تصویری جذابیت‌های دیگری دارند، میزان دستمزد یا مخاطب بیشتر می تواند امتیازهای سینما و تلویزیون نسبت به تئاتر باشد. من در هر انتخابی سعی کرده‌ام معیارهای اصولی ام را زیر پا نگذارم.

کارگردانی تئاتر حوزه ای است که هر چند سال تجربه می‌کنید. چرا پرکارتر نیستید؟

شما به عنوان کارگردان باید بتوانید متن مناسب پیدا کنید، بعد از آن شرایط، زمان و گروهی که با آنها راحت کار کنید. کارگردانی در تئاتر برایم جالب است، به شرطی که کاری که ارائه می شود هم به جامعه امروز و انسان معاصر ربط داشته باشد، هم اثری باشد با مخاطب گسترده. یعنی نه عوام زده باشد نه مخاطب محدود داشته باشد. بتواند حرفش را برای جمعیت بیشتری بگوید. در طول سال و در فاصله پروژه های مختلفی که کارگردانی می کنم، متن های مختلفی می‌خوانم و بهترین ها را با توجه به شرایط انتخاب می کنم.

خبرآنلاین

کارگردان «پاره های ساده» با اشاره به ویژگی های این نمایش درباره دلایل باز تولید آن بعد از هفت سال سخن گفت.

به گزارش تئاتر آنلاین، سید علی هاشمی که این روزها نمایش «پاره های ساده» را در تماشاخانه باران روی صحنه دارد درباره دلایل بازتولید این اثر نمایشی به مهر گفت: نمایش «پاره های ساده» هفت سال پیش در خانه نمایش اداره برنامه های تئاتر روی صحنه رفته بود و همان موقع به دلیل اینکه تعداد اجراهای ما کم بود علاقه‌مند بودم مجدد این اثر را به صحنه ببرم. همچنین این اثر نمایشی متن جذابی دارد و جا داشت دوباره آن را اجرا کنم.

وی ادامه داد: یکی از خصوصیات متن این است که می شود مدرنیته را به آن تزریق کرد چون هفت سال قبل که ما این اثر را به صحنه بردیم هنوز خبری از شبکه های اجتماعی مثل اینستاگرام، تلگرام و حتی اینترنت به گستردگی امروز نبود بنابراین در اجرای مجدد این موارد را به کار وارد کردیم. همچنین از دیگر عواملی که باعث شد این نمایش را مجددا به صحنه بیاورم این بود که این روزها متن خوب برای اجرا کم است و اکثر نویسندگان عزیزمان نیز دوست دارند خودشان کارگردانی نوشته هایشان را بر عهده داشته باشند به همین دلیل تصمیم گرفتم دوباره این متن متفاوت را اجرا کنم.

این کارگردان تئاتر درباره نقشی که سیما تیرانداز در این نمایش برعهده دارد، عنوان کرد: در «پاره های ساده»، سیما تیرانداز نقش دختری به نام مهرناز را بازی می کند که خاطرات روزانه اش در ۱۳ روز نوروز را روایت می کند. نقشی که وی بر عهده دارد یک نقش سرتاسری با والورهای مختلف احساسی است که او همگی را به شکلی متفاوت ایفا می کند. من از سال‌ها قبل، تیرانداز را می شناسم و در یک نمایش هم به عنوان دستیارش حضور داشتم. البته او در کار قبلی من هم به عنوان بازیگر حضور داشت و همین همکاری ها و شناختی که از یکدیگر داشتیم، باعث شد که برای بازی در این نمایش نیز از او دعوت کنم.

هاشمی درباره انتخاب دیگر بازیگران نمایش توضیح داد: گروه بازیگران نمایش نسبت به اجرای قبلی متفاوت هستند. بازیگرانی همچون شکوفه هاشمیان، علی دستانپور و فرزانه سکوتی چندین سال است که در کنار ما هستند و در آثار مختلفی که من کارگردانی می کنم، بازی دارند با کاوه خداشناس نیز همکلاسی بودم و قبلا هم با او کار کرده ام به همین دلیل گروهی که به عنوان بازیگر در نمایش حضور دارند همگی از قبل مورد شناخت من بودند و از حضورشان رضایت دارم.

وی درباره مشکلاتی که برای سیما تیرانداز پیش آمده است، گفت: متأسفانه مدتی است که سیما تیرانداز دچار خونریزی از ناحیه بینی می شود که حتی در زمان اجرا نیز این خونریزی ادامه دارد. البته خوشبختانه چند روز است که در زمان بازی و روی صحنه خونریزی زیادی ندارد اما همچنان شب‌ها هنگام خواب، این خونریزی وجود دارد. با وجود اینکه پزشکان به وی توصیه کرده اند که وی نباید تحرک زیادی داشته باشد و کارهای هیجانی انجام دهد اما این بازیگر حرفه ای با وجود مشکلاتی که این خونریزی برایش به وجود می آورد در تمام صحنه ها حضور پیدا کرده و علیرغم وجود این مشکل به بازی اش ادامه می دهد.

همیشه علاقه‌مند هستم که کارهایم را در فاصله نزدیک با تماشاگر اجرا کنم و تلاش می کنم رئالیسم نرمی در جنس بازی ها و حتی آکسسوار صحنه وجود داشته باشدکارگردان نمایش «موش توی پیت حلبی» درباره نوع بازی بازیگران و فضای رئالیستی آثارش اظهار کرد: همیشه علاقه‌مند هستم که کارهایم را در فاصله نزدیک با تماشاگر اجرا کنم و تلاش می کنم رئالیسم نرمی در جنس بازی ها و حتی آکسسوار صحنه وجود داشته باشد اما در صحنه پردازی و دکور، مینیمال عمل می کنم. در همین نمایش نیز این موارد را رعایت کردم بنابراین بازی های بازیگران طبیعی، عادی و عین زندگی است و در مورد بازی سیما تیرانداز نیز همین قضیه صدق می کند.

هاشمی در مورد مضمون این اثر نمایشی متذکر شد: «پاره های ساده» در مورد انسان معاصر است. در واقع این متن نمایشی یک اثر پست مدرن زنانه درباره ضعف ارتباط آدم هاست. شخصیت اصلی نمایش دختری است که با دوستان و آشنایانش ارتباطی ندارد و همین مدرنیسمی که در جامعه ما رشد یافته یکی از دلایلی است که باعث دور شدن او از افراد خانواده اش شده و در واقع همین مساله آدم های جامعه را از هم دور کرده است. ما در این نمایش تنهایی آدم ها را از زاویه دید یک دختر به تصویر می کشیم که همین مساله برای من اهمیت زیادی داشت و از همین رو علاقه‌مند به اجرای این متن نمایشی شدم.

وی در پایان صحبت هایش در باره حضور تماشاگران و اجرا در تماشاخانه باران بیان کرد: سالن باران سالن بسیار خوبی برای اجرای نمایش ماست و مدیریت بسیار خوبی نیز دارد اما در حال حاضر مساله ما جذب تماشاگر است چون ما پولی برای هزینه تبلیغات در اختیار نداریم و در واقع این تماشاگران هستند که با خودشان تماشاگر به سالن می آورند. امیدوارم در اجراهای بعدی و بعد از خوابیدن تب انتخابات، مخاطبان بیشتری را برای دیدن «پاره های ساده» شاهد باشیم.

نمایش «پاره های ساده» از ۲۰ اردیبهشت ماه اجرای خود را در تماشاخانه باران آغاز کرده است. این اثر نمایشی که هر شب ساعت ۲۱ روی صحنه می رود، در مورد خاطرات روزانه دختری به نام مهرناز در ۱۳ روز نوروز است. در این روزها روابط و برخورد مهرناز با آدم های مختلف روایت می شود.

مهدی میرمحمدی نویسنده این نمایش و سیما تیرانداز، الهام شکیب، کاوه خداشناس، الناز شاه‌وردی، علی دستانپور، هاله گرجی، فرزانه سکوتی، رضا سخایی و شکوفه هاشمیان بازیگران این اثر نمایشی هستند.

نمایش «پاره های ساده» به کارگردانی سیدعلی هاشمی فردا میزبان رای اولی هاست.

به گزارش تئاتر آنلاین، فردا جمعه ۲۹ اردیبهشت ماه رای اولی ها می توانند با شناسنامه مهر شده، رایگان به تماشای «پاره های ساده» بنشینند.

نمایش «پاره های ساده» ساعت ۲۱ در تئاتر باران روی صحنه می رود.

عوامل این نمایش عبارتند از نویسنده: مهدی میرمحمدی، بازیگران ( به ترتیب ورود به صحنه): سیما تیرانداز، الهام شکیب، کاوه خداشناس، الناز شاهوردی، علی دستانپور، هاله گرجی، فرزانه سکوتی، رضا سخایی و شکوفه هاشمیان، طراح صحنه و لباس: کتایون رنجبران، ساخت تیزر: مانی قدرت‌نما، عکاس: هادی نوید، مشاور رسانه‌ای: محدثه واعظی‌پور، دستیاران کارگردان : آمنه شیخ‌الاسلام، سروش حسین‌زاده، مدیر صحنه : مهدی مختاری، منشی صحنه: علی قاسمی.

📍 تئاتر باران
📅 چهارشنبه ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۶ تا جمعه ۰۲ تير ۱۳۹۶
⏰ ۲۱:۰۰
⏳ ۱ ساعت و ۲۰ دقیقه
💳 بها: ۳۰,۰۰۰ تومان

نویسنده: مهدی میرمحمدی
کارگردان: سید علی هاشمی
بازیگران: ( به ترتیب ورود به صحنه) سیما تیرانداز، الهام شکیب، کاوه خداشناس، الناز شاهوردی، علی دستانپور، هاله گرجی، فرزانه سکوتی، رضا سخایی و شکوفه هاشمیان
تهیه کننده: سید علی هاشمی

تهیه کننده: سید علی هاشمی
دستیار کارگردان: سروش حسین زاده ، آمنه شیخ الاسلام
موسیقی: انتخابی
طراح لباس: کتایون رنجبران
طراح دکور: کتایون رنجبران
طراح پوستر: طرلان لطفی زاده
روابط عمومی: محدثه واعظی پور
عکاس: هادی نوید
ساخت تیزر و فیلمبردار پشت صحنه: مانی قدرت نما
منشی صحنه: علی قاسمی
نمایشنامه زندگی دختری به نام مهرناز را در تعطیلات نوروز مرور می کند .
خلاصه: خاطرات روزانه دختری به نام مهرناز در ۱۳ روز نوروز است. در این روزها روابط و برخورد مهرناز با آدم‌های مختلف روایت می‌شود.

سیما تیرانداز درباره فعالیت خود به نمایش «پاره های ساده» به کارگردانی علی هاشمی اشاره کرد که از ۲۰ اردیبهشت ماه با بازی او به صحنه می رود.

به گزارش تئاتر آنلاین، سیما تیرانداز بازیگر و کارگردان تئاتر درباره فعالیت های خود در سال جاری به مهر گفت: در حال حاضر مشغول تمرین نمایش «پاره های ساده» به کارگردانی علی هاشمی هستم که قرار است از ۲۰ اردیبهشت ماه در تماشاخانه «باران» روی صحنه برود.

وی درباره موضوع این اثر نمایشی که چند سال قبل در اداره تئاتر اجرا شده بود، توضیح داد: «پاره های ساده» از روی یک دفترچه خاطرات شکل گرفته و درباره دختری به نام مهرناز است که چگونه ۱۳ روز تعطیلات نوروز را سپری می کند.

این هنرمند عرصه تئاتر درباره دیگر فعالیت های خود، یادآور شد: قرار است نمایش «نام همه مادران …» به کارگردانی محمد رحمانیان را به مدت سه روز از ۱۶ تا ۱۹ اردیبهشت ماه در تالار احسان شهر شیراز روی صحنه ببریم.

تیرانداز درباره برنامه خود در زمینه کارگردانی تئاتر نیز گفت: قصد دارم از ۱۹ تیرماه نمایشی را به صحنه ببرم که در حال روتوش های نهایی متن آن هستیم.