برچسب: نمایش و چند داستان دیگر

  • «و چند داستان دیگر» ۵ روایت درباره خشونت است

    «و چند داستان دیگر» ۵ روایت درباره خشونت است

    نویسنده و کارگردان «و چند داستان دیگر» عنوان کرد اجرای این اثر نمایشی که مضمونی درباره خشونت دارد در جشنواره تئاتر فجر نسبت به اجرای عمومی با تغییراتی همراه است.

    به گزارش تئاتر آنلاین، پیام لاریان نویسنده و کارگردان «و چند داستان دیگر» که در جشنواره تئاتر فجر به مهر گفت: نمایش «و چند داستان دیگر» یکشنبه اول بهمن ماه در قالب مسابقه تئاتر ایران – الف جشنواره تئاتر فجر در ۲ نوبت ۱۸ و ۲۱ در سالن استاد سمندریان جشنواره تئاتر فجر به صحنه می رود.

    وی درباره تغییراتی که نمایش نسبت به اجرای عمومی داشته است، توضیح داد: در اجرای جشنواره مجبور شدیم به ناچار یکی از بازیگران نمایش را تغییر دهیم و جواد پولادی جایگزین حمید رحیمی در اپیزود اول نمایش شد. وی باید سر فیلمبرداری اثری در کرمانشاه حاضر می شد و نتوانست در اجرای جشنواره در کنار ما باشد. همچنین متن نیز با توجه به بازخوردهایی که از طرف مخاطبان و منتقدان دریافت کرده ایم دچار بازنویسی و تغییراتی شده است.

    این کارگردان تئاتر درباره دکور نمایش عنوان کرد: از آنجا که دکور نمایش بعد از ۱۰ ماه که از اجرای عمومی آن می گذرد از بین رفته و هزینه ساخت و ساز آن نیز زیاد بود، دچار تغییراتی در اجرای جشنواره شده است به این ترتیب که فرمت دکور مانند اجرای عمومی است اما برای ساختش از متریال دیگری استفاده کرده ایم.

    کارگردان «پرسه های موازی» درباره مضمون نمایش بیان کرد: این نمایش ۵ داستان مجزا از هم درباره خشونت است که در بخش هایی به هم ارتباط پیدا می کند. همه داستان های این ۵ اپیزود واقعی هستند و وقایعی هستند که یا شنیده و یا در طول زمان خوانده ام.

    لاریان درباره دریافت کمک هزینه های جشنواره یادآور شد: کمک هزینه ها نسبت به دوره های قبل تغییری نکرده اند و هممین مساله باعث بی رغبت شدن هنرمندان می شود اما روندی در این دوره مشاهده می شود که نسبت به گذشته تغییر کرده است به این ترتیب که برخی از گروه ها برای اینکه در جشنواره حضور داشته باشند مبالغی را پیشنهاد داده اند و مسئولان نیز برای حفظ این آثار و پایین نیامدن شان و جایگاه جشنواره و تهی نشدن از آثار باکیفیت با خواست این افراد کنار آمدند.

    وی ادامه داد: برخی از آثاری که پایان اجرای عمومی شان در جشنواره اتفاق افتاده و یا در اجرای عموم پرفروش بوده اند با توجه به فروش هر روزه شان در اجرای عمومی، مبلغی را پیشنهاد دادند و اعلام کردند با دریافت این مقدار کمک هزینه حاضر به حضور در جشنواره هستند در واقع این گروه ها برای اجرا در جشنواره پول هر سانس از اجرایشان در این رویداد را به شکل توافقی دریافت کرده اند. پرداخت این هزینه ها با توجه به کیفیت اثر، تعداد بازیگران و عوامل اجرایی و هزینه دکور است و مثلا هزینه ای که گروه نمایش ما برای اجرا در جشنواره دریافت کرده با هزینه ای که یک نمایش مونولوگ گرفته، متفاوت است.

    وی متذکر شد: این مبالغ طبق روال گذشته به صورت قسطی پرداخت می شود و ما نیز تاکنون ۳۰ درصد از کمک هزینه کار را دریافت کرده ایم که امیدوارم تا پایان جشنواره تسویه شود. البته پرداخت هزینه ۲ سانس اجرای یک نمایش در جشنواره برای همه آثار صورت نگرفته است و بسیاری دیگر طبق روال گذشته کمک هزینه هایشان را دریافت می کنند اما در نهایت بودجه ای که به گروه ها پرداخت می شود اندک است و کفاف هزینه بازیگران را هم نمی دهد. معتقدم این روند، ایراد جشنواره تئاتر فجر نیست بلکه در طول سال ها این سیاست شکل گرفته که جشنواره باید ویترین تئاتر ایران باشد به همین جهت برخی از کارگردان ها برای حضور در چنین رویدادی شرط و شروط می گذارند.

    وی در پایان درباره دیگر فعالیت هایش گفت: قرار است در سال جدید نمایشنامه «استرالیا» را که پیش از این موفق به دریافت جایزه ادبیات نمایشی شده است، به صحنه ببرم. این نمایش پروژه سنگینی است و در صورت فراهم شدن شرایط و مشخص شدن سالن قصد دارم تابستان ۹۷ آن را اجرا کنم.

    مهدی حسینی نیا، جواد پولادی (داستان اول)، معصومه کریمی، مجتبی فلاحی (داستان دوم)، سینا کرمی، افشین زمانی، الهه شه پرست (داستان سوم)، سجاد تابش، کیوان ساکت‌اف (داستان چهارم)، عامر مسافر آستانه، ملودی آرام نیا، مریم نقیبی (داستان پنجم) بازیگران این نمایش هستند که یکشنبه اول بهمن ماه در ۲ نوبت ۱۸ و ۲۱ در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر به صحنه می رود.

  • نقد نمایش «و چند داستان دیگر» به کارگردانی پیام لاریان

    نقد نمایش «و چند داستان دیگر» به کارگردانی پیام لاریان

    تئاتر آنلاین – مسعود موسوی: نمایش «… و چند داستان دیگر» به نویسندگی و کارگردانی پیام لاریان تا ۱۷ اردیبهشت در سالن استاد سمندریان به روی صحنه می‌رود.

    پیام لاریان ازجمله هنرمندان کاربردی است که بدون هیچ عجله و شتابی و با اصل قرار دادن کیفیت در مقابل کمیت در فعالیت‌های تئاتری‌اش، همواره تلاش کرده است تا دین خود را به جامعه تئاتری کشور و علاقه‌مندانش ادا کرده و گام‌هایی هرچند کوتاه اما بسیار کیفی را در بخشه‌ای مختلف تئاتر از نمایشنامه‌نویسی و کارگردانی از یک‌سو و مدیریت‌های تئاتری از سوی دیگر بردارد. در این رابطه گزینش وی به‌عنوان یکی از نمایشنامه نویسان و کارگردانان برتر جشنواره فجر سال گذشته به‌اصطلاح کار را بر وی بسیار سخت‌تر کرده و او مجبور است در تولید آثار آتی نمایشی‌اش ،انتظارات ارتقا یافته علاقه‌مندان آثار هنرش را برآورده کرده و پاسخ گوید ،که البته این انتظارات را می‌توان بسیار مثبت ارزیابی کرده و در سرنوشت تئاتری وی بسیار ارزشمند و تأثیرگذار قلمداد کرد.در ماهه‌ای اول سال 1396 علاقه‌مندان تئاتری شاهد اجرای نمایش جدیدی از پیام لاریان در مجموعه هنری ایرانشهر بوده و وی این بار با نمایش (و چند داستان دیگر) نوشته و کارگردانی خود در سالن استاد سمندریان این مجموعه حضور یافته و با بهره‌گیری از بازیگرانی تا حدودی شناخته‌شده بار دیگر به چالشی رودررو با علاقه‌مندان هنر تئاتر پرداخت .متن نمایشی( و چند داستان دیگر) به‌مرور پنج اتفاق نمایشی می‌پردازد که براثر خشونت از جنبه‌های مختلف زمینه ارتکاب آن‌ها فراهم‌شده است .اتفاقاتی که ازنظر نویسنده مشابه آن‌ها زیاد است و لحظه‌به‌لحظه به تعداد این اتفاقات با توجه به وضعیت کنونی ارتباطات انسانی در جهان افزوده می‌شود.
    اتفاقاتی که برای نظام کنونی جهان به تهدیدی مبدل شده و جامعه جهانی را در برابر خطراتی جبران ناشدنی قرار داده است .خشونت‌هایی که انواع آن‌ها را متأسفانه به شکل‌های مختلف در بخش‌های وسیعی از کره زمین شاهد بوده و هستیم .شخصیت‌های پنج اپیزود نمایش لاریان ،به‌صورت خودآگاه و ناخودآگاه در لحظاتی از زندگی خود با خشونت همراه شده‌اند که این امر زندگی آنان را با مخاطراتی روبرو کرده است، پنج رویدادی که در پایان نمایش نقاط اشتراک و حلقه‌های واسطه آن‌ها به هم پیداشده و بررسی نمادین جامعه موردنظر نمایشنامه‌نویس و کارگردان را از زوایای مختلف برای تماشاگران امکان‌پذیر می‌سازد .تنهایی ،سردرگمی،عدم کنترل بر اعصاب و روان ،و تصمیم‌گیری‌های عجولانه و شتاب‌زده را می‌توان به‌عنوان بخشی از عواملی نامید و از آن‌ها یادکرد که همگی موجب شده‌اند شخصیت‌های نمایش جدید پیام لاریان یا فدای خشونت شوند و یا خود به عاملی برای ایجاد خشونت و برهم زدن مراودات انسانی و اجتماعی تبدیل شوند.در اولین لحظه شروع نمایش و در تاریکی محض شما با قرارداد اولیه کارگردان مواجه شده و متوجه می‌شوید که در بخش‌های پنج گاه نمایش (و چند داستان دیگر) قرار است که در ابتدا نریشنی در باب انواع خشونت خوانده شود و سپس داستانی را در رابطه با همان‌گونه معرفی‌شده خشونت به تماشا نشسته و قضاوت بنشیند .این قرارداد نمایشی تا پایان اجرا از سوی کارگردان پابرجا مانده و فضایی تقریباً مستند گونه را بر اجرا حاکم می‌کند .
    سپس تماشاگران با طراحی صحنه نمایش روبرو می‌شوند.دکوری که تا پایان اجرا بدون تغییر مانده و شما را به کشف مواردی مشابه در تمامی پنج اپیزود نمایش دعوت می‌کند .صحنه نمایش و طرح آن به‌خودی‌خود و جدا از داستان‌هایی که بر روی آن اتفاق می‌افتد حاکی از تنهایی شخصیت‌ها، سست بودن مکان زندگی آن‌ها ، تیره‌وتار بودن فضای زندگی آنان و درنهایت غیرمتعارف بودن اتفاقات صورت گرفته در این صحنه نمادین دارد که به برخی از این اتفاقات نمایشی اشاره کوتاهی می‌شود: .داستان جوانی که به خاطر افشا شدن یک ارتباط غیرعقلانی فردی را به‌عمد به قتل رسانده و حال نگران اعدام شدن خویش است ،داستان دو دوست که به‌صورت غیر عمد و ناخواسته موجب کشته شدن فردی شده و حال نمی‌دانند چه واکنشی داشته باشند ،و داستان دو جوان که رابطه‌ای غیرمتعارف با یکدیگر داشته و با واکنش بسیار منفی از سوی جامعه روبرو شده‌اند ازجمله قصه‌های پنج‌گانه نمایش جدید پیام لاریان هستند و بر اساس این قصه‌هاست که نمایش جلو رفته و به پایان می‌رسد .در نگاهی کلی به نمایش فوق ، می‌توان بر این امر صحه گذاشت که در این اجرا،پیام لاریان کارگردان از پیام لاریان نمایشنامه نویش سبقت‌گرفته و موفق شده ضعف‌های موجود در متن را تا حدودی در اجرا کمرنگ نموده و برطرف نماید .
    در این رابطه بایستی بر این موضوع تأکید کرد که زمانی می‌توان تأثیر خشونت را در افراد و اقشار مختلف بررسی کرده ، به دستاوردی رسید و در راستای تحلیل آن سخن گفت که این اشخاص قربانی خشونت یا موجد خشونت، از تمامی جنبه‌ها موردبررسی قرارگرفته و کار کارشناسی دقیقی بر روی آنان از تمامی ابعاد شخصیتی صورت پذیرد در غیر این صورت با داشتن اطلاعاتی ناقص، احتمال اشتباه وجود داشته و نمی‌توان اعمال این افراد را به داوری و قضاوت و بررسی نشست .به دلیل تعدد داستان‌های مطروحه در نمایش( و چند داستان دیگر) و اصولاً محدودیت زمانی نویسنده و کارگردان این اثر،اصولاً پیام لاریان فرصت نداشته و پیدا نکرده خاستگاه و بستر اصلی، روان‌شناسانه و جامعه‌شناسانه هیچ‌یک از شخصیت‌های نمایشی‌اش را به‌صورت کامل بررسی کرده و موردمطالعه قرار دهد. این امر موجب می‌شود تا تماشاگران شناسنامه درست و جامعی، از شخصیت‌ها علل رفتاری آن‌ها نداشته و بالطبع در بررسی علمی و عملی خشونت در انسان‌های نمادین نمایش و تطبیق با جامعه پیرامون خود ناکام بمانند. شاید دراین‌ارتباط انتخاب یک و یا دو موضوع و محدودیت اشخاص نمایش می‌توانست راهگشا بوده و زمان بیشتری را برای بررسی و معرفی اشخاص نمایش در اختیار کارگردان و نمایشنامه‌نویس قرار دهد . در رابطه با کارگردانی این اثر نیز البته می‌توان به مواردی اشاره کرد که عدم همخوانی سبک بازی بازیگران که کاملاً رئالیستی بوده و دکور نمایش که رئالیستی نشان نمی‌دهد ازجمله اشکالات اجرایی است ، همچنین اصرار نه‌چندان موجه کارگردان برنشان دادن صحنه درگیری جسمی دو جوانی که می‌خواستند عازم شمال شوند نیز از دیگر مواردی هست که واکنش منفی تماشاگران را برمی‌انگیزاند.
    اما معضل بسیار مهم و اساسی این اجرا در بخش کارگردانی به این مسئله برمی‌گردد که به نظر می‌آید محتوای داستانی نمایش که برای باورپذیری و ارتباط تماشاگران با آن بسیار زحمت‌کشیده شده و بر القای فضای آن با استفاده از بازی بازیگران ، نور ، موسیقی و .. تلاش شده است متأسفانه در سایه بررسی تئوریک خشونت رنگ‌باخته و از دست می‌رود که جای تأمل دارد .در هر قسمت از نمایش تماشاگران شاهد هستند که همگی عناصر کارگردانی در کنار هم قرار می‌گیرند تا داستان به باور مخاطبین برسد اما هنوز دو الی پنج ثانیه از اتمام رویداد نگذشته و به‌اصطلاح هنوز تماشاگر وقت نکرده است تا پیام کارگردان و متن را از صافی ذهنی، عقلی و احساسی خود عبور دهد به ناگاه نریشنی بسیار غریب و ناچسب پخش‌شده از بلندگوی سالن او را به‌کل از اپیزود قبلی دور کرده و صدمات جبران‌ناپذیری را به اجرا می‌زند و این تفکر در ذهن مخاطب شکل می‌گیرند که چرا پیام دراماتیک نمایش، قربانی پیام تئوریک آن می‌رود .اما جدا از مسائل فوق که البته مهم نشان می‌دهند لاریان این بار هم درمجموع موفق شده است نمایش قابل قبولی را ازلحاظ کارگردانی و تا حدودی نمایشنامه‌نویسی به تماشا بگذارد نمایشی که در آن شاهد هنرنمایی بازیگران مستعدی هستیم که ازجمله بازیگران موفق این اثر نمایشی می‌توان از الهه شه پرست،سجاد تابش و سینا کرمی یادکرد که به‌خوبی توانسته‌اند انتظارات تماشاگران را برآورده ساخته و لحظات نابی را در اجرا رقم بزنند. در پایان برای پیام لاریان این هنرمند محجوب،دوست‌داشتنی، مهربان و مؤدب کشورمان آرزوی موفقیت داریم ،هنرمندی که قطعاً نقش تعیین‌کننده‌ای را در تئاتر آینده کشورمان ایفا خواهد کرد.

  • ۳ کارگردان جوان تئاتر فجر در نمایش «… و چند داستان دیگر»

    ۳ کارگردان جوان تئاتر فجر در نمایش «… و چند داستان دیگر»

    ۳ کارگردان جوان تئاتر سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر، در نمایش «… و چند داستان دیگر» روی صحنه می روند.

    به گزارش تئاتر آنلاین و به نقل از مهر، ۳ کارگردان جوان سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر، از ۱۷ فروردین ماه با نمایش «… و چند داستان دیگر» در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه می روند. در این نمایش که به نویسندگی و کارگردانی پیام لاریان، که پیش از این در سی و پنجمین جشنواره تئاتر فجر توانسته بود با نمایش «پرسه های موازی» جایزه کارگردانی بخش مرور تئاتر ایران را دریافت کند، روی صحنه می رود، افشین زمانی و عامر مسافر آستانه نیز به ایفای نقش می پردازند. افشین زمانی پیشتر با نمایش «خاطرات هنرپیشه نقش دوم» و عامر مسافر آستانه نیز با نمایش «صوراسرافیل» توانسته بودند در جشنواره سی و پنجم فجر به ترتیب جوایز بهترین کارگردانی و لوح تقدیر را در بخش های مسابقه جوان و بین الملل دریافت کنند.

    در این نمایش که به آنالیز چرخه تولید و بازتولید گونه های مختلف خشونت در اجتماع می پردازد، بازیگران دیگری چون مهدی حسینی نیا، حمید رحیمی، معصومه کریمی، مجتبی فلاحی، سینا کرمی، الهه شه پرست، سجاد تابش، کیوان ساکت اف، ملودی آرام نیا و مریم نقیبی به ایفای نقش می پردازند. همچنین سعید حسنلو به عنوان مشاور هنری و طراح صحنه و نور، سمانه احمدی مطلق به عنوان طراح لباس، آزاده بخشی به عنوان دستیار کارگردان، سارا حدادی به عنوان مدیر تبلیغات، مریم رودبارانی به عنوان مدیر امور رسانه ای، مینا فرهمند به عنوان مدیر اجرا، ایمان یزدی به عنوان مدیرتولید و نورالدین حیدری ماهر به عنوان مجری طرح این نمایش را همراهی می کنند.

    نمایش «…و چند داستان دیگر» از ۱۷ فروردین، ساعت ۱۸:۳۰ در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه می رود.

  • «و چند داستان دیگر» پیام لاریان به ایرانشهر می آید

    «و چند داستان دیگر» پیام لاریان به ایرانشهر می آید

    پیام لاریان نمایش «و چند داستان دیگر» را از ۱۷ فروردین ماه در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه خواهد برد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، پیام لاریان که پیش از این با نمایش «پرسه های موازی» موفق به دریافت جایزه نویسندگی و کارگردانی از سی و پنجمین جشنواره تئاتر فجر شده بود، با همراهی سعید حسنلو، نمایش «و چند داستان دیگر» را در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه خواهد برد.

    در این نمایش که همچون آثار قبلی این کارگردان جوان، به تجزیه و آنالیز جریان خشونت در جامعه می پردازد، بازیگرانی چون مهدی حسینی نیا، حمید رحیمی، معصومه کریمی، مجتبی فلاحی، سینا کرمی، افشین زمانی، الهه شه پرست، سجاد تابش، کیوان ساکت اف، عامر مسافر، ملودی آرام نیا و مریم نقیبی به ایفای نقش می پردازند.

    سعید حسنلو به عنوان مشاور هنری و طراح صحنه، ایمان یزدی به عنوان مدیر تولید، سمانه احمدی مطلق به عنوان طراح لباس، آزاده بخشی به عنوان دستیار کارگردان، مهران انامی به عنوان مدیر صحنه، مهدی دوایی به عنوان طراح گرافیک، سمانه حجاران به عنوان عکاس، مینا فرهمند به عنوان مدیر اجرا و علی پالیزدار به عنوان مجری طرح این نمایش را همراهی می کنند.

    در خلاصه داستان این نمایش که از ۱۷ فروردین ماه ۹۶ در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر، ساعت ۱۸:۳۰ کار خود را آغاز خواهد کرد، اینگونه آمده است: «خشونت، تنها چیزیست که همواره با آدمی در حرکت است. آدم به خواب و خوراک شاید احتیاج پیدا نکند، اما به خشونت چرا».

    نمایشنامه «پروانه الجزایری» نوشته پیام لاریان نیز پیش از این موفق به دریافت تندیس بهترین نمایشنامه از سی و پنجمین جشنواره تئاتر فجر شد.