برچسب: نمایش ویولن تایتانیک

تئاتر آنلاین: کارگاه دکور رودکی، با اجرای ویولن تایتانیک بر این نکته تأکید می‌گذارد که هنر نمایش نه نیازمند تئاترهای فاخر و صحنه‌های ویژه و گرانب ها است و نه نیازمند اکسسوار و دکورهای پیچیده و مدرن، بلکه تنها بر رویش آفرینش‌های هنری نهاد هنرمندش تکیه دارد.

کارگاه دکور رودکی، با اجرای “ویولن تایتانیک” بر این نکته تأکید می‌گذارد که هنر نمایش نه نیازمند تئاترهای فاخر و صحنه‌های ویژه و گرانبها است و نه نیازمند اکسسوار و دکورهای پیچیده و مدرن، بلکه تنها بر رویش آفرینش‌های هنری نهاد هنرمندش تکیه دارد.

کشتی بریتانیایی تایتانیک با گرانی و کیفیت ساختش، و با سرنشینان ویژه‌اش، و با سرنوشت شوم و غم‌انگیز خود، در سالیان پس از پیدایش هنر سینما، دستمایه‌ی اصلی بسیاری از فیلم‌ها بوده و همچنان خواهد بود، اما این بار کارگردانی ایتالیایی با دراماتورژی کتاب شعری از یک نویسنده – شاعر آلمانی، این رویداد تاریخی را بر صحنه‌ی نمایش بازسازی می‌کند.”ویولن تایتانیک”، نمایشی است که با تِم بیگانگی انسان، پلات بحران‌های انسان امروزی را با اکسیون های گوناگونی چون جنگ، برتری‌های جامعه – طبقاتی، تبعیض‌های نژادی و دینی و قبیله‌ای، استعمار و استثمار مردم سرزمین‌های مورد ستم و دیگر زمینه‌های ایجاد اختلافات ساختاری در انواع گروه‌های انسانی به تصویر می‌کشد.

داستان نمایش در کشتی بریتانیایی تایتانیک و از هنگامی آغاز می‌گردد که کشتی در مسیر حرکت خویش با صخره‌های یخی برخورد می‌کند و سرنشینان آن در پی یافتن راهی برای نجات جان خویش به تکاپو می‌افتند. داستان در روند آنارشیستی خود، فریاد و اعتراضی سرگشاده را در تبعیض بین سرنشینان کشتی برای نجات آنان با اپیزودها و رویدادهایی نمایشی تدارک می‌بیند.درددل و رازگویی آدم‌های زیر پارچه‌های رومیزی با تماشاگران دور میز، بیان دردهای مدرن انسان ماشینی امروزی و همه‌ی مشکلات پیرامونش است که با تشکیل صخره‌ی یخی و بیان درگیری‌هایش به روزمرگی‌ها و بی‌هدفی این انسان اشاره دارد. داستان، روایتگر مشکلات روزمره‌ی انسان امروزی در جوامع گوناگون این جهان است که آدم‌ها در آن به سان غرق شدن سرنشینان کشتی تایتانیک، غریق مشکلات پیرامون خویش‌اند.

کشتی تایتانیک در این روایت، تشابه مدرن بازسازی‌شده‌ای از دنیای آدم‌های امروزی است که آدم‌ها، سرنشینان این کشتی، در پی برخورد با صخره یخی تنهایی‌ها، مشکلات، و انزوای دنیای پوچ و بی‌هدفش، در موج‌های سنگین این توفان، غرق می‌شوند. در جایی از نمایش می‌گوید: “دنیا داره پیشرفت می کنه، پیشرفت‌های جدید و تکنولوژی‌های جدید، ولی باز هم کشتی‌های ما داره غرق می شه.”. آن چه نویسنده در پی رازگویی آن است، راز غرق شدن تایتانیک در تشابه اِلِمانی و سمبلیک آن با کشتی جامعه است. از دیدگاه نویسنده، راز غرق شدن کشتی تایتانیک، نبود هماهنگی و همدلی در بین طبقات و لایه‌های گوناگون سرنشینان این کشتی بوده است، که نماد این ناهماهنگی، ویژگی همیشگی جوامع انسانی است. یکی از بازیگران نمایش بازگو می‌کند که آدم‌های پولدار کشتی با سوارشدن بر قایق‌های نجات، از غرق شدن نجات می‌یابند اما سرنشینان بی‌پول، که نمی‌توانند از این قایق‌ها بهره برند غرق می‌شوند. یکی از بازیگران که کارگری افغانی است داستان فرارش از راه ترکیه به یونان را بازگو می‌کند. او توانایی و مهارت ساخت قایق را دارد ولی تأکیدش بر هماهنگی و همدلی است، چرا که بدون آنها این توانایی‌ها به ساخت قایق و نجات پایان نمی‌پذیرند. داستان اگرچه با بی‌پروایی به گوشه گوشه‌ی مشکلات و بحران‌های انسان امروزی سَرَک می‌کشد اما همچنان با بازگشت پریودیک خود به کشتی تایتانیک و رویداد فرورفتنش در ژرفای دریا، مسیر نابودی این کشتی را محور اصلی کار خود برمی‌شمارد.

“ویولن تایتانیک”، نمایشی آوانگارد با اجرایی ترکیبی از نمایش‌های خیابانی – صحنه‌ای است. بهره‌گیری کارگردان از همه‌ی فضای موجود در کارگاه دکور رودکی برای آفرینش مود و فضای کشتی تایتانیک، با نوع ویژه‌ی طراحی صحنه‌اش، خبر از مهارت کارگردان در هر دو نوع این نمایش‌ها دارد. کارگردان با قرارگیری در حجمی از فضای کارگاهی تئاتر، و با در برگیری اکسسوار و دکور بسیار محدودش، گام در راه تئاتر بی‌چیز می‌گذارد و با استادی، این نوع نمایش را در کارگاه دکور رودکی تجربه می‌کند. آشنایی ستایش برانگیزش با جوامع، بحران‌ها، و فرهنگ‌های ایرانی و افغانی و ترکیب این دو در دراماتورژی متن و دراماتورژی کارگردانی، از پژوهش او در ساخت این نمایش خبر می‌دهد. آفرینش میزانسن های حجمی از بالای عرشه به پایین و بالعکس، ساخت فرم‌های موج و پیکره‌های صخره‌های یخی با بهره‌گیری از اکسسوار انسانی و پارچه‌های سفید، ساخت گرداب‌های دربرگیرنده‌ی سرنشینان در حال غرق شدن، بهره‌گیری از فضای بالکن و حتی کف این کارگاه ساخت دکور،خلاقیت بالای او در تولید تئاتر بی‌چیز است. موومان ترکیبی او در ساخت موج، با بازی بازیگران در زیر پارچه‌های رومیزی سفید که ترکیبی از فرم‌های بدن و تئاتر سایه است از طراحی‌های بسیار زیبای نمایش است.”ویولن تایتانیک” با شراکت تماشاگرش در جا به جایی و دگرگونی دکور صحنه‌هایش، نوعی ویژه از تئاتر فاصله‌گذاری را به نوع تئاتر بی‌چیز خود می‌افزاید و ترکیب نمایش خیابانی – صحنه‌ای‌اش را با فاصله‌گذاری و شکست دیوار چهارم در جای‌جای اجرای خود، زیبایی بیشتری می‌بخشد.این کارگردان ایتالیایی با بهره‌گیری از ترکیب بازیگران آماتور ایرانی و افغانی مُهر جهانی بر نمایشش می‌گذارد و در هدایت آنها با زبان مشترک نمایش، مهارت خود را در این هنر جهانی به رُخ می‌کشد.

بازیگران “ویولن تایتانیک” گروهی هماهنگ و همدل از بازیگرانی است که همگی پرانرژی و خستگی‌ناپذیر می‌نمایند. از آغاز تا پایان نمایش، تماشاگر، شاهد موومان های نمایشی بسیاری در میزانسن های گوناگون بدن و بیان و حس است که بازیگران نمایش از پس همگی آنها برمی‌آیند. این گروه نمایشی همگی مهارت‌های بدن و بیان و حس خود را به خوبی در راستای اجرای نقش‌های پی‌درپی خود به کار می‌گیرند. آنها اگرچه در بیان دیالوگ‌ها نهایت تلاش خود را به کار می‌گیرند ولی حالت ویژه‌ی این کارگاه دکور، با پژواک نامناسب صدا، بخش زیادی از دیالوگ‌ها و بیان را در هم می‌تند و از کیفیت صدای کار آنها می‌کاهد. همکاری بین این دو گروه از بازیگران ایرانی و افغانی، خود نشانی دیگر از جهانی بودن و اشتراک زبانی این هنر جهانی است.

طراحی صحنه و دکور “ویولن تایتانیک” اما حرف‌های بسیار برای گفتن دارد. نوع ویژه‌ی اجرای این نمایش که از نوع تئاتر بی‌چیز و ترکیبی از نمایش‌های خیابانی و صحنه‌ای و تکنیک برشت در اجرای فاصله‌گذاری‌اش است، زمینه‌های لازم برای نوع مینی مالیستی طراحی صحنه و دکور را برای صحنه و اکسسوار نمایش فراهم می‌آورد. نوع مینی مالیستی طراحی صحنه و دکور با بهره‌گیری از صندلی‌ها و پارچه‌های سفید و همشکل، که هیچ‌کدام هیچ استقراری بر صحنه ندارند، نشانی از شناوری و عدم تعلق، و حرکتی پیوسته در معنای روایت دارند. غیر از کاپیتان و چند بازیگر دیگر، همه‌ی سرنشینان کشتی از لباسی ساده و روزمره و غیر نمایشی بهره می‌برند تا طراح صحنه در طراحی لباس نیز به پیشبرد هدف امروزی و جهانی کارگردان کمک کند. طراحی نور، افکت‌های دیداری و شنیداری، و موزیک همچنان مینی مالیستی و به اندازه‌ی مناسب به کار گرفته‌شده‌اند. بهره‌گیری از مینی ویدئوپروژکتور و بازی خوب تصویری آن بر بالای سر بازیگران که همان افراد جامعه هستند، طراحی زیبای دیگری است که به امتیازات کار می‌افزاید. شاید تنها کاستی صحنه را بتوان حالت نامناسب پژواک صدای این کارگاه ساخت دکور دانست که البته طراح صحنه و دکور و همچنین کارگردان نمایش، سهمی در این کاستی ندارند.

“ویولن تایتانیک”، دعوت تماشاگر ساکن و خنثی به شراکت است. شراکت در آفرینش موومان های صحنه، شراکت در پیشبرد داستان، و شراکت در آفرینش حس. “ویولن تایتانیک”، تماشاگر را جزوی از گروه نمایش می‌داند و او را تا مرز اجرای نقش‌های مکمل در نمایش، پذیرا می‌شود. “ویولن تایتانیک” با روش شراکت محور خود در رفتار با تماشاگرش، همه‌ی آدم‌های زمین را به شراکت در حل بحران‌های این کره‌ی خاکی دعوت می کند تا صخره‌های یخی سر راه این آدم‌های بحرانزده، کشتی تایتانیک حرکت بشر را به ژرفای عمیق نیستی و نابودی رهنمون نشوند.

ایران تئاتر – بهنام حبیبی

کمپانی تئاتر «متی چی» ایتالیا با گروه تئاتر «موج» از ایران در تابستان ۹۶ اثری مشترک را در ایران تولید و اجرا خواهد کرد.

به گزارش تئاتر آنلاین، صنم نادری دستیار کارگردان نمایش «ویولن تایتانیک» که به عنوان اثر مشترک کمپانی تئاتر «متی چی» با گروه تئاتر «موج» این روزها در کارگاه دکور بنیاد رودکی در حال اجرا است درباره برنامه های مدنظر برای تداوم این همکاری مشترک به مهر گفت: ۲ هفته پیش در سفری که به ایتالیا داشتم نشستی خبری با حضور پیترو فلوریدیا کارگردان نمایش «ویولن تایتانیک» برگزار شد که طی آن این کارگردان و مدیر کمپانی «متی چی» تولید و اجرای این اثر نمایشی را با حضور بازیگران تئاتر ایران اتفاق بسیار خوبی دانست.

وی ادامه داد: برای پیترو فلوریدیا کار کردن با بازیگران جوان تئاتر ایران بسیار جذاب بوده است. وی به کشورهای مختلفی سفر می کند و آثار مختلفی از جمله «ویولن تایتانیک» را با بازیگران جوان آن کشورها به صحنه می برد اما کار کردن با بازیگران تئاتر ایران برای او بسیار شگفت انگیز بوده است.

نادری با اشاره به اینکه مدیر کمپانی تئاتر «متی چی» کشور ایتالیا خیلی دوست دارد که مجددا به ایران سفر کند، اظهار کرد: به دنبال این هستیم که برای تابستان سال ۹۶ بار دیگر پیترو فلوریدیا به ایران سفر کند و پروژه ای جدید را که تا به حال در هیچ کشور دیگری تولید و اجرا نکرده، با بازیگران تئاتر ایران تولید و اجرا کند.

وی درباره موضوع پروژه جدید مدنظر این کارگردان ایتالیایی تئاتر، یادآور شد: موضوع مشخص نیست زیرا اکثر کارهای کمپانی تئاتر «متی چی» وابسته به شرایط جامعه و وابسته شدید به بازیگر است. نمایش «ویولن تایتانیک» هم که پیش از این در کشورهای دیگر تولید و اجرا شده است، در هر کشور با توجه به شرایط جامعه و بازیگران آن، طراحی متفاوتی داشته است.

دستیار کارگردان نمایش «ویولن تایتانیک» در پایان عنوان کرد: قرار است در پروژه جدید مدنظر برای تابستان سال ۹۶، با یک پیش زمینه ادبی یا شعر با بازیگران تئاتر ایران کار شروع شود و دراماتورژی این پیش زمینه ادبیاتی به صحنه برود.

نمایش «ویولن تایتانیک» به تهیه کنندگی آرش عباسی که پیش از سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر در کارگاه دکور بنیاد رودکی به صحنه رفته بود، بار دیگر و بعد از وقفه ای چند روزه، اجرای خود را از سر گرفته و تا ۱۵ اسفندماه اجرا می شود. این اثر با موضوع مهاجرت و با حضور بازیگران تئاتر ایران و افغانستان به صحنه می رود.

📍 کارگاه دکور بنیاد رودکی
📅 يكشنبه ۱۹ دى ۱۳۹۵ تا يكشنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۵
⏰ ۱۹:۰۰
⏳ ۱ ساعت
💳 بها: ۲۰,۰۰۰ تومان

کارگردان: پیترو فلوریدیا
بازیگران: (به ترتیب الفبا) علی آذرشین، امیرباباشهابی، سارا باقری، علی بنی عامر، یاسمن بیگلری، تینا تیماج چی، نرگس پویا، رها تفکری، علی اصغر حسینی، حواخلیلی، پریسا رجبی، بهار رضی زاده، مسعود روستا، فائزه رمضانی، علی زمانی، بهراد سلاح ورزی، سید مازیار سیدین، آوا عاقل، سمیه علیزاده، فرهاد قطبی، کیمیا کاوند، محبوبه کبیر، موسی محمدی، معصومه محمدی، رضا مهدی زاده، شهرزاد نظرپور، مختار نوری، هانیه هاشمی
تهیه کننده: آرش عباسی
طراح صحنه: پیترو فلوریدیا
دستیار کارگردان و برنامه ریز: صنم نادری
مدیر تولید: هادی عزیزی
منشی صحنه: غزال مهرانفر
مدیر صحنه: میلاد خان احمدی
عکاس: دیهیم خانبیگی
طراح پوستر و بروشور: محمد شمس
امور بین الملل: حامد شفیعی

بر اساس کتاب پایان تایتانیک نوشته هانس ماگنوس انتسنبرگر
کار مشترک گروه تئاتر موج ایران و کمپانی تئاتر متیچی ایتالیا

خلاصه: کشتی با عظمت تایتانیک در دریا به مشکل برمی خورد و در حال غرق شدن است. در این کشتی سه طبقه مختلف اجتماع حضور دارند اما در برابر مرگ هیچ‌کس بر دیگری برتری ندارد.

نمایش «ویولن تایتانیک» به کارگردانی پیترو فلوریدیا کارگردان ایتالیایی از اول اسفند ماه بار دیگر میزبان علاقه مندان تئاتر خواهد بود.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «ویولن تایتانیک» کار مشترک گروه تئاتر موج و کمپانی متیچی ایتالیا با حضور بازیگران ایرانی و افغانستانی از یکشنبه اول اسفندماه اجرای خود را در کارگاه دکور رودکی از سر می گیرد.

این نمایش که نگاه تازه ای به ماجرای غرق شدن کشتی تایتانیک دارد به علت همزمانی با جشنواره تئاتر فجر و اجرای گروه لهستان در پارکینگ تالار حافظ به طور موقت به اجرای خود پایان داده بود.

«ویولن تایتانیک» به تهیه کنندگی آرش عباسی از روز یکشنبه اول اسفندماه ساعت ۱۹ در کارگاه دکور رودکی به صحنه خواهد رفت.

تهیه کننده نمایش «ویولن تایتانیک» با اشاره به برگزاری جشنواره تئاتر فجر اظهار کرد: با وجود برگزاری این رویداد بزرگ تئاتری «ویولن تایتانیک» مخاطبان را به سوله کارگاه دکور بناید رودکی می آورد.

به گزارش تئاتر آنلاین، آرش عباسی درباره وضعیت اجرای نمایش «ویولن تایتانیک» که پیش از شروع سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر اجرای عمومی خود را در سوله کارگاه دکور بنیاد رودکی آغاز کرد و بازخورد مخاطبان، به مهر گفت: طبیعی است که وقتی جشنواره بین المللی تئاتر فجر برگزار می شود، نگاه مطبوعات و منتقدان به سمت آثار این رویداد تئاتری جلب می شود ولی نمایش «ویولن تایتانیک» که تا قبل از آغاز جشنواره با استقبال خوب مخاطبان مواجه شد، همچنان به اجرای خود ادامه می دهد و مخاطب دارد.

وی اظهار کرد: ما از اجرای نمایش در کنار برگزاری جشنواره بین المللی تئاتر فجر نترسیدیم و با وجود اینکه مخاطب حق انتخاب دارد و می تواند در سالن های تئاتری به تماشای نمایش بنشیند، سوله کارگاه دکور بنیاد رودکی را برای تماشای نمایش «ویولن تایتانیک» انتخاب می کند.

تهیه کننده «ویولن تایتانیک» افزود: ما قرار است تا ۱۲ بهمن ماه به اجرای عمومی این نمایش ادامه دهیم اما اگر استقبال مخاطبان همچنان ادامه داشته باشد، سعی می کنیم تا مدت زمان اجرای عمومی اثر را افزایش دهیم. حتی اگر حمایتی وجود داشته باشد تمایل داریم تا «ویولن تایتانیک» را در دیگر نقاط شهر تهران هم اجرا کنیم.

عباسی با بیان اینکه نمایش «ویولن تایتانیک» برای اجرا نیاز به سالن تئاتر ندارد، یادآور شد: این مزیت نمایش «ویولن تایتانیک» است و بدون اینکه برای تئاتر ایران مزاحمتی ایجاد کند، قادر است با حداقل امکانات در مکان های مختلف اجرا شود.

وی ادامه داد: خیلی تمایل داریم که نمایش «ویولن تایتانیک» را در نقاط مختلف اجرا کنیم ولی چون هزینه های تولید و اجرای این نمایش را به صورت خصوصی تأمین کرده ایم، بدون وجود حمایت این کار خیلی سخت است. به دلیل اینکه در این نمایش بازیگران افغانستانی هم حضور دارند با سفارت افغانستان رایزنی هایی را کرده ایم که در صورت وجود حمایت، «ویولن تایتانیک» را در این کشور به صحنه ببریم.

این نمایشنامه نویس و کارگردان تئاتر با اشاره به جذابیت هایی که «ویولن تایتانیک» برای مخاطبان و علاقه مندان تئاتر دارد، گفت: در این نمایش مخاطبان، بازیگری را تجربه می کنند زیرا باید با بازیگران تعامل و همکاری داشته باشند.

نمایش «ویولن تایتانیک» به کارگردانی پیترو فلوریدیا و با حضور ۳۰ بازیگر تئاتر ایران و افغانستان، ساعت ۱۹ اجرا می شود.

پیترو فلوریدیا نمایشنامه نویس و کارگردان ایتالیایی نمایش «ویولن تایتانیک» به مناسب آغاز این اجرا یادداشتی را منتشر کرد.

به گزارش تئاتر آنلاین، پیترو فلوریدیا نمایشنامه نویس و کارگردان ایتالیایی که با بازیگران ایرانی و افغانستانی نمایش «ویولن تایتانیک» را در کارگاه دکور بنیاد روی صحنه برده است به مناسب آغاز این اجرا یادداشتی نوشته و در اختیار گروه هنر تئاتر آنلاین و به نقل از مهر قرار داده است.

متن یادداشت بدین شرح است: «ویولن تایتانیک» تلاش می کند تا برای تماشاگرش تجربه ای نو در فضایی نو بسازد؛ تجربه ای که با آن مستقیما ارتباط می گیرد و در آن دخالت می کند. در این اجرا نه تنها چهار دیواری وجود ندارد بلکه صحنه نمایش هم وجود ندارد. تماشاگر در این مورد خاص در مرکز و در درون نمایش قرار می گیرد.

با این روش قصد داریم تا به مفهوم نگاه کردن تلنگری بزنیم. اغلب تماشاگران و ما به عنوان شهروندان یک جامعه، نظاره گر صحنه ای هستیم که در آن بازیگران شخصیت های کلیدی آن هستند، اما در اینجا گویی همگی سوار بر یک قایق هستیم. در زبان ایتالیایی این جمله به این معناست که انگار همگی یک سرنوشت مشخص رابا هم تقسیم می کنیم، باز به این معنا که اگر جریانی برای کسی خوب پیش نمی رود- مثلاً برای یک طبقه اجتماعی مشخص یا برای یک گروه دیر یا زود به باقی بدنه آن جامعه ضرر خواهد زد. هرگز نمی شود به تنهایی نجات پیدا کرد و یا خود را در طبقه بندی ها و مرزبندی های اجتماعی قرار داد. نمی شود برای همیشه درچارچوب ثروتمندان یا فقرا باقی ماند.

بنابراین ما تماشاگر را در مرکز صحنه قرار می دهیم و تلاش می کنیم تا در برابر آنچه در جلو چشمانش اتفاق می افتد در خود احساس مسئولیت کند. معمولا وقتی در صحنه نمایش اتفاقی می افتد، تماشاگر حرکتی نمی کند، فقط شاهد آن تصاویر است و حضورش فقط در نگاه کردن خلاصه می شود بی آنکه بخواهد یا بتواند دخل و تصرفی در روند آن جریان ایجاد کند. اما در نمایش ما، تماشاگر در مرکز صحنه قرار می گیرد، و تلاش می شود تا تجربه ای برایش ساخته شود که در آن بتوانید دخیل باشد، درست مثل زمانی که در بحران هستیم و امکانات برای همه به یک اندازه فراهم نیست. واژه از دست دادن را رفته رفته به طور واقعی تجربه می کنیم. از دست دادن چیزها، مکان، بودن … بحرانی که اروپای کنونی و یا جهان کنونی ما در حال گذر کردن از آن است.

نمایش «ویولن تایتانیک» از پایان کشتی تایتانیک حرف می زند. از کوه یخی حرف می زند که کشتی غول آسا با آن برخورد می کند و سرنوشتش را تغییر می دهد.

این اجرا دنبال چیزهای تازه و ارتباطات تازه می گردد. حتی بازیگران نیز در این اجرا به تجربه ای جدید در برخورد با تماشاگر می رسند. برای این اجرا بازیگران خاصی به کار می آیند، بازیگران فوق العاده ای که باید توان شکستن فاصله خود با تماشاگر را داشته باشند.

تئاتر اغلب از خود فاصله ایجاد می کند، حداقل در غرب به این روش بوده و هست اما ما قصد داریم تا تجربه و ارتباطی زنده ایجاد کنیم.

در تجربه ایرانی این نمایش آن چیزی که بیشتر از همه مرا تحت تاثیر خود قرار داد قدرت بازی بازیگران نبود، آنچه که در آن ها می دیدم علاقه و عشق آن ها برای آموختن بود و سخاوت و تشنگی برای یاد گرفتن و کیفیت بخشیدن به آنچه که در درون داشتند. این به نظر من شرط اول برای ساختن و حفظ یک گروه است و تلاش ما دقیقاً در این راستاست؛ ایجاد گروهی مستقل از جوانان بازیگر در ایران و ایجاد ارتباط بین آنها با گروه ایتالیایی خودمان. فقط به این واسطه است که می شود یاد گرفت، فرهنگسازی کرد و به تعاملی که همواره از آن حرف می زنیم رسید. از بازیگرانم تشکر می کنم بابت تلاش هر روزه خود و برای تک تک آنها آروزی موفقیت می کنم.

باید در اینجا از صنم نادری تشکر کنم که با تلاش فراوان خود توانست گروه یک دستی را گرد هم جمع کند.

تشکر می کنم از مسئولان بنیاد رودکی که میزبان ما بودند و همچنین از آرش عباسی تهیه کننده این نمایش و از او می خواهم که زمینه همکاری و برقراری دیالوگ با گروه جدید ما در تهران را هموار سازد.»

نمایش «ویولن تایتانیک» به کارگردانی پیترو فلوریدیا از پنجشنبه ۲۳ دی ماه ساعت ۱۹ در کارگاه دکور رودکی به صحنه رفت. این نمایش شنبه ها هم اجرا می شود.

نمایش «ویولن تایتانیک» کار مشترک گروه تئاتر «موج» از ایران و کمپانی «متی چی» از ایتالیا، از ۱۲ دی ماه در کارگاه دکور بنیاد فرهنگی و هنری رودکی به صحنه می رود.

به گزارش تئاتر آنلاین، آرش عباسی سرپرست گروه تئاتر «موج» درباره اجرای مشترک با ایتالیا به مهر گفت: چندی پیش کارگاهی را در خلال پروژه «ساختن از هیچ» در مرکز مطالعات اجرایی قشقایی برگزار کردیم که این کارگاه طی مدت ۱۰ روز و هر روز ۸ ساعت با حضور پیترو فلوریدیا مدیر کمپانی تئاتر «متی چی» ایتالیا اجرا شد.

وی ادامه داد: خروجی این کارگاه نمایش «ویولن تایتانیک» است و به موضوع مهاجرت می پردازد. در این نمایش به دلیل موضوعی که دارد در کنار بازیگران ایرانی، بازیگرانی از کشور افغانستان هم حضور دارند و به ایفای نقش می پردازند.

این نمایشنامه نویس و کارگردان تئاتر با اشاره به اینکه نمایش «ویولن تایتانیک» کار مشترک گروه تئاتر «موج» و کمپانی تئاتر «متی چی» است، اظهار کرد: نمایش «ویولن تایتانیک» پیش از این در کشورهای برزیل، فرانسه، ایتالیا و آلمان اجرا شده است. نکته قابل توجه درباره این نمایش این است که در هر کشور، با توجه به زبان و فرهنگ آن کشور تولید و اجرا می شود.

عباسی با بیان اینکه تهیه کنندگی نمایش «ویولن تایتانیک» را بر عهده دارد، افزود: پیترو فلوریدیا به دلیل اینکه باید به ایتالیا باز می گشت، هدایت گروه در زمان اجرا را به صنم نادری دستیار خود سپرده است.

وی درباره مکان اجرای نمایش «ویولن تایتانیک»، توضیح داد: کارگاه آموزشی پیترو فلوریدیا در کارگاه دکور بنیاد فرهنگی و هنری رودکی برگزار شد و او نمایش را برای اجرا در این فضا طراحی و تنظیم کرده است از این رو ما از ۱۲ دی ماه نمایش را به صحنه می بریم و تا جشنواره تئاتر فجر و همچنین در خلال جشنواره به اجرای خود ادامه خواهیم داد.

عباسی در پایان تأکید کرد: نمایش «ویولن تایتانیک» تماشاگر را درگیر اجرا خواهد کرد و تماشاگر در طول اجرا منفعل نیست. فکر می کنم این نمایش، شکل تازه ای برای تئاتر ما دارد.