نمایش «نوای اسرارآمیز» که این روزها به کارگردانی ساقی عطایی، تمرین های پایانی خود را پشت سر می گذارد به زودی روی صحنه خواهد رفت.
به گزارش تئاتر آنلاین، گروه اجرایی نمایش «نوای اسرارآمیز» به کارگردانی ساقی عطایی این روزها تمرین های نهایی خود را پشت سر می گذارند و حدود ۲ هفته دیگر اجراهای خود را شروع می کنند.
«نوای اسرارآمیز» یک نمایشنامه تک پرده ای با دو شخصیت است. البته شخصیت های این نمایشنامه دو مرد و یک زن هستند که دو مرد حاضر و شخصیت زن، غایب است. ترجمه این نمایشنامه به قلم شهلا حائری در سال ۸۵ توسط نشر قطره منتشر شد که تا به حال و به دلیل استقبال علاقه مندان به نمایشنامه نویسی و اجرا، چاپ سیزدهم را هم پشت سر گذاشته است. این نمایشنامه در همان سالی که چاپ اول ترجمه حائری به بازار عرضه شد، توسط سهراب سلیمی و به همت گروه نمایشی صورتک در تئاتر شهر اجرا شد.
ساقی عطایی از جمله دانش آموختگان رشته ادبیات نمایشی است که این نمایشنامه را در سال ۹۴ در قالب نمایشنامه خوانی در سالن تئاتر باران اجرا کرد. عطایی که سال ها دستیاری کارگردانان فعال و پرکار تئاتر ایران را به عهده داشته، پس از اجرای نمایشنامه خوانی تصمیم به اجرای صحنه ای این نمایشنامه گرفته و قرار است تا دو هفته دیگر این نمایش را به صحنه ببرد.
داستان این نمایشنامه درباره گفتگوهای دو مرد حول محور دو موضوع عشق و عقل است. زنورکو، مردی میانسال است که برنده جایزه ادبی نوبل شده و در یک جزیره به تنهایی زندگی می کند. مرد خبرنگاری به نام لارسن برای مصاحبه با او به جزیره می آید و از همان ابتدا با چالش هایی در گفتگو با آقای نویسنده روبرو می شود. با پیش رفتن داستان نمایشنامه، مخاطب متوجه می شود که گویی دو مرد، چندان برای یکدیگر غریبه نیستند و قرار است حقایق دیگری که آن دو را به یکدیگر وصل می کند، برملا شوند. یکی از موارد مهم که میان این دو وجود دارد، زنی به نام هلن است…
در اجرای سال ۸۵ سهراب سلیمی از این نمایشنامه، حمید مظفری و حافظ آهی به عنوان بازیگر و دکتر علی رفیعی به عنوان طراح صحنه حضور داشته اند. در اجرایی هم که ساقی عطایی این روزها مشغول آماده کردن آن است، هومن کیایی و وحیدآقاپور نقش دو مرد نمایشنامه را ایفا می کنند.
تمرین های این روزهای این نمایش به طور فشرده در پلاتوهای تئاتری شهر تهران ادامه دارد و بازیگران با هدایت کارگردان مشغول تثبیت میزانسن ها و لحن های خود هنگام بازی هستند. نکته جالب این است که با وجود زمان کمی که تا اجرا باقی مانده، هنوز بحث و چالش های بازیگران و کارگردان برای تحلیل شخصیت ها ادامه دارد و این بحث ها حین تثبیت بازی های بخش های مختلف نمایش انجام میگیرد.
کیایی و آقاپور که در این نمایش مقابل یکدیگر بازی می کنند، موظفند دو مرد کاملا متفاوت را بازی کنند و شخصیت هایی که ارائه می کنند، یکی مردی سرخوش و به ظاهر از دنیا بریده و دیگری مردی محتاط و مبادی آداب است که البته این تصویر از دو شخصیت مذکور تا پایان نمایش تا حدودی تغییر می کند.
عطایی در حاشیه یکی از جلسات تمرین در گفتگو با (تئاتر آنلاین) مهر درباره چرایی کارگردانی اش پس از سال ها دستیاری کارگردان ها می گوید: ۱۶ سال است که به عنوان دستیار کارگردانانی چون علیرضا نادری، محمد یعقوبی، نیما دهقان، نادر برهانی مرند، کوروش نریمانی، مسعود رایگان، رضا گوران، علی اصغر دشتی، یاسر خاسب و … فعالیت کرده ام و به نظر خیلی از دوستانم هم برای شروع کارگردانی خودم دیر است ولی می خواستم به جایی برسم که از خودم مطمئن باشم. «آوای اسرارآمیز» هم متنی بود که پس از مواجهه با آن به نظرم متن خوبی برای اجرا آمد، این بود که پس از ۲ اجرای نمایشنامه خوانی، به اجرای صحنه ای روی آوردم.
وی درباره چگونگی کارش روی متن اشمیت توضیح میدهد: در این اجرا، نگاه دو شخصیت حاضر در نمایش به مقوله عشق برایم مهم است؛ همان طور که در نمایشنامه خوانی مان هم مهم بود. به نظر من، این دو مرد در واقع یک مرد هستند که به عشق نگاه می کنند، اما برای تمرکز بر این مفهوم، ناچار شدم روی متن کار کنم و به عبارتی آن را دراماتورژی کردم البته از استفاده از این عبارت پرهیز دارم چون سواد زیادی می خواهد. اشمیت در متنش یک سری ارجاعات اسطوره ای و افسانه ای داشت که کمکی به فهم نمایش توسط مخاطب ایرانی نمی کرد، بنابراین آنها را از متن خارج کردم.
طبق آخرین موارد تثبیت شده در تمرین اخیر نمایش «نوای اسرار آمیز»، میزانسن ها و پایان بندی نمایش اصطلاحا بسته شده و به گفته گروه اجرایی، ضرباهنگ اجرا باقی مانده است چون به تعبیر عطایی، سکوت یکی از عناصر مهم این نمایش است که باید میزان های سکوت برای اجرا مشخص و تعیین شود.
«نوای اسرارآمیز» از ۵ تیرماه به کارگردانی ساقی عطایی با بازی هومن کیایی و وحید آقاپور به مدت ۹۰ دقیقه از ساعت ۱۹ در تماشاخانه پایتخت روی صحنه خواهد رفت.
عکس از محمدصادق زرجویان است.
