برچسب: نمایش من یه زنم، صدامو می شنوین؟

«من یه زنم صدامو میشنوین؟»، معصومه ابتکار ،معاون رییس جمهور در امور زنان و خانواده چهارشنبه شب پای تماشای این نمایش به نویسندگی و کارگردانی کاملیا غزلی نشست.

به گزارش تئاتر آنلاین، ابتکار در بدو ورودش به تالار مولوی از اینکه این سالن دوباره فعالیت خود را آغاز کرده است اظهار خرسندی کرد و گفت: بنده از اینکه این مجموعه دوباره زنده شده و فعالیت تئاتری خود را آغاز کرده بسیار خرسندم چون از این تالار خاطرات بسیار خوشی دارم و به همراه پدرم اجراهای بسیار زیادی را در این تالار دیده بودم. ملاقات با بانوی سالخورده به کارگردانی مرحوم سمندریان یکی از این اجراها بود.

وی پس از دیدن این نمایش در حالیکه بسیار تحت تاثیر کار قرار گرفته بود افزود: خداروشکر که تئاتر دوباره زنده شده است و این نشان می دهد که اگرچه دوره سختی را پشت سر گذاشتیم ولی امروز خیلی پرقدرت در صحنه ظاهر می شویم. نمایش «من یه زنم صدامو میشنوین»، کار بسیار زیبا و دیدنی بود مخصوصا که نویسنده و کارگردان کار ایرانی بود و مفاهیم بسیار زیبایی را درباب زن بودن، موانعشان و صدایشان که گاهی شنیده نمی شود به خوبی، هنرمندانه و پراحساس به مخاطب انتقال داده بود.

معاون رییس جمهور در امور زنان و خانواده تصریح کرد: چیزی که این نمایش را خیلی زیبا و دیدنی کرده بود به تصویرکشیدن احساس زنانه بود، احساساتی که می تواند منشا امید، حرکت و پیشرفت باشد. به عقیده من خود این تئاتر نشان می دهد که جامعه ما در حوزه زنان چقدر متحول شده است. همین که خود این زنان مشغول اجرای تئاتر هستند و پیامشان را می دهند یعنی اینکه دیده می شوند و صدایشان شنیده می شود.

ابتکار تصریح کرد: روی صحنه رفتن چنین اجراهایی از این جهت خوب است که نوعی یادآوری می کند که این صداها باید شنیده شود. چون زنان ما در یک دوره ای اصلا صداهایشان شنیده نمی شد و کما اینکه امروز هم زنانی هستند که صدایشان شنیده نمی شود و مشکلات بسیاری دارند ولی اجرای این نمایش نشان داد که اوضاع به نسبت خیلی بهتر شده و رو به بهبود است.

« من یه زنم صدامو میشنوین؟» کاری است از گروه تئاتر پراکسیس به تهیه کنندگی توماج دانش بهزادی که از روز دوشنبه 13 آذرماه هرشب ساعت 19 در تالار مولوی روی صحنه می رود.

«من یه زنم صدامو میشنوین؟»، حسین مسافرآستانه، از مدیران با سابقه تئاتری پای تماشای این نمایش نشست.
به گزارش تئاتر آنلاین، وی پس از دیدن این اثرنمایشی گفت: «من یه زنم صدامو میشنوین؟»، یک کار منسجم، محکم و خلاقانه است که بنده کار کارگردانی آن را بسیار پسندیدم و به نظرم کارگردانی بسیار هوشمندانه ای داشت. علاه براین، میزانسن های کار بسیار حساب شده و دقیق بود.
مسافرآستانه افزود: بازی های همه بازیگران جوان منسجم ، دقیق، روان و یکدست بود و همین موضوع موجب شده بودکه لحظات تاثیرگذاری در آن پدید بیاید. نکته مهم و جالب توجه دیگر اینکه در این نمایش به همه جزئیات توجه شده بود به عنوان نمونه طراحی صحنه که خود ناشی از عوالم و احساسات تودرتوی زن ها بود و یا طراحی لباس ها بسیار حساب شده و دقیق بود.
این مدیرتئاتری اضافه کرد: اگر بخواهم نقدی به این کار کنم اینکه تفکر متن و انتخاب سوژه بسیار خوب بود ولی نوع پرداخت متن و طرح مسئله کمی از روح تئاتری فاصله گرفته بود و به عقیده من در بخش هایی از کار ما شاهد صحنه ها و یا مونولوگ هایی بودیم که کمی شعاری و جانبدارانه بود؛ این در حالیست که تئاتر باید فقط طرح مسئله کند و قضاوت را به عهده خود تماشاگر بگذارد.
«من يه زنم ، صدامو مى شنوين ؟»، کاری از گروه تئاتر پراکسیس به نویسندگی و کارگردانی کاملیا غزلی است که از روز 13 آذرماه هرشب ساعت 19 در سالن اصلی تالار مولوی به روی صحنه می رود.

کارگردان «من یه زنم صدامو می شنوی» با رد فمنیستی بودن این اثر نمایشی عنوان کرد در این نمایش کلام در خدمت فضاسازی اثر قرار گرفته است.

به گزارش تئاتر آنلاین، کاملیا غزلی نویسنده و کارگردان «من یه زنم، صدامو می شنوی؟» که به تازگی اجرای خود را در تالار مولوی آغاز کرده است درباره مضمون این اثر نمایشی به مهر گفت: متن «من یه زنم صدامو میشنوی؟» درباره زنان است اما بر خلاف باور عموم ویژگی های فمنیستی ندارد خصوصا از این منظر که وقتی صحبت از مشکلات زنان جامعه مان می کنیم فورا انگ فمنیستی به ما می زنند و باور غلطی هم که در جامعه ایران وجو دارد این است که اکثرا می‌پندارند فمنیست به معنی مبارزه و مخالفت با جامعه مردان و ضد مرد بودن است اما در این نمایش نمی‌خواهیم این معانی اشتباه را به مخاطب القا کنیم.

وی ادامه داد: این نمایشنامه درباره درون زن، خود زن و ذات اوست. نمایش طبیعت زن در اجتماع که می تواند اتفاقات متفاوتی را برای او رقم بزند و همراهی طبیعت یک زن با رنج و تعمیم دادنش به رنجی که در جامعه با آن روبرو می شود. یک زن از لحاظ فیزیکی دوره های متفاوتی از زندگی اش را با رنج طی می کند و می گذراند و این در جامعه ما و جوامعی که پیشرفته شده اند، تبدیل به زجر شده است. زن‌هایی که در طول جنگ های مختلف ویران شده اند، زن هایی که در گذشته باید حتما برای قبایل خود پسر به دنیا می آوردند و زنانی که مشکلات اجتماعی دارند در این نمایش مورد توجه قرار گرفته اند. در این اثر نمایشی داستان به شکل کلاسیک وجود ندارد بلکه نمایش دارای خرده روایت هایی است که فضایی شاعرانه و سمبولیک دارند و داستان به صورت مونولوگ هایی توسط بازیگران بیان می شود. این نمایش صحبت های ذهنی و درونی یک زن واحد است که در بدن های مختلف تکثیر شده است.

غزلی درباره چگونگی شکل گیری این اثر نمایشی توضیح داد: نزدیک به یک سال است که داستان و فضاسازی «من یه زنم، صدامو می شنوی؟» در ذهن من شکل گرفته است. فضاسازی نمایش به شیوه ای طراحی شده است که انگار مخاطب در حال شنیدن یک موسیقی و دیدن حرکات موزون است و در این فضا کاراکترها مونولوگ هم می‌گویند. در اجرای اثر فضا با متن و دیالوگ پر نمی‌شود بلکه با ارتباطی که کاراکتر ها در فرم، بدن و رابطه عاطفی که با تماشاگرها برقرار می کنند، شکل می گیرد و در واقع کلام به نوعی در خدمت این فضا است.

این کارگردان تئاتر یادآور شد: متن نمایش ویژگی های کلاسیک ندارد و به شکلی مدرن نوشته شده است به این مفهوم که روند خطی در داستان وجود ندارد و قصه به شکل کلاسیک روایت نمی شود. متن ساختارگریز و ساختارشکن است و شخصیت پردازی به شکل شیوه مرسوم نیز وجود ندارد.

وی درباره انتخاب بازیگران توضیح داد: بازیگران نمایش با توجه به آمادگی جسمانی و همچنین ارتباط قوی که بین ذهن و بدن شان جریان داشت، انتخاب شدند. بعد از انتخاب بازیگران به شیوه کارگاهی تمرین ها را شروع کردیم و چون متن شبیه متن های رایج نبود تقریبا دورخوانی نداشتیم و بیشتر فضاهای عاطفی، ذهنی و تخیلی برای بازیگران توضیح داده شد و آنها بر اساس این موارد، موتیف ها و ژست های روان‌تنی را انجام می دانند.

غزلی درباره انتخاب تالار مولوی برای اجرا بیان کرد: برای اجرای این نمایش نیاز به عرض و عمق زیادی داشتیم و تالار مولوی مناسب ترین تالار برای این کار بود همچنین ما نمی خواستیم که این نمایش را به عنوان یک اثر لوکس و کالای گران به مخاطبان تحویل دهیم. در واقع ما می‌خواستیم که مخاطب ما در این فضا بیندیشد و فکر کند و تالار مولوی نیز به دلیل سبقه آکادمیکی که دارد بیشتر پذیرای مخاطبان اندیشمند است.

وی در پایان صحبت هایش درباره نقش توماج دانش بهزادی در این نمایش متذکر شد: از زمانی که این متن را نوشتم توماج دانش بهزادی در کنار من حضور داشته و در شکل گیری ایده و این که متن به چه سمت و سویی برود به من کمک کرده است. مهمترین کاری که دانش بهزادی انجام داد تحلیل مسایل سیاسی و اجتماعی امروز ایران و جهان و چگونه تصویری و دراماتیک کردن این ایده ها در نمایش بوده است. دانش بهزادی علاوه بر دراماتورژی و مشاوره ای که به من به عنوان کارگردان داده است، تهیه کنندگی نمایش را نیز بر عهده دارد.

نمایش «من یه زنم، صدامو می‌شنوی؟» به نویسندگی و کارگردانی کاملیا غزلی کاری از گروه تئاتر «پراکسیس» از دوشنبه ۱۳ آذرماه در سالن اصلی تالار مولوی روی صحنه رفته است. در این نمایش بازیگرانی چون الناز اسماعیل زادگان، دیبا خاتمی، لاله مرزبان، غزاله مشعشعی، ساناز نجفی، مهسا نعمتی، دریا یاسری و سروش کریمی نژاد به ایفای نقش می‌پردازند.

نمایش «من یه زنم ، صدامو میشنوین ؟» ، مراسم افتتاحیه این نمایش عصر روز گذشته، دوشنبه 13 آذرماه با حضور امیرحسین حریری، مدیرمرکز تئاتر مولوی، هنگامه قاضیانی، بازیگر سینما و تئاتر و علی حضرتی تهیه کننده سینما و در تالار مولوی پیش از آغاز نمایش برگزار شد.
به گزارش تئاتر آنلاین، در ابتدای این مراسم، حریری از بحرانی با عنوان بحران ازدیاد کارگردان تئاتر یاد کرد و گفت: یکی از مشکلاتی که امروزه در حوزه تئاتر با آن مواجهیم بحران ازدیاد کارگردان است این درحالیست که برای کارگردان بودن در تئاتر باید مرارت های بسیاری کشید و آموزش های بسیاری دید. ممکن است این معضل در حال حاضر به چشم نیاید ولی ما باید به فکر آینده این همه کارگردان مختلف باشیم.
وی افزود: کارگردانی به معنای داشتن یک مدرک دانشگاهی صِرف نیست و مجموعه توانمندی های یک فرد است که از او یک کارگردان می سازد. مرکز تئاتر مولوی قصد دارد در برنامه های اجرای خود به بازیگران و کارگردانانی کمک و آنها را شناسایی کند که آینده درخشان دارند.
حریری اضافه کرد: بنده خانم غزالی، کارگردان نمایشی که امشب به خاطر آن دورهم جمع شدیم را از زمان دانشجویی می شناسم و ازنزدیک شاهد زحمات ایشان در این دوره برای اثر نمایشی جدیدشان بودم.
پس از حریری، هنگامه قاضیانی، بازیگر سینما و تئاتر گفت: مرکزتئاتر مولوی جای قدم های افرادی است که برای تئاتر زحمت بسیاری کشیده اند.خواهش من از جناب حریری هم این است که به جوانانی که در این راه زحمت می کشند کمک و از آنها حمایت کنند.
وی افزود: درست است تئاتر های خصوصی و با اسپانسر در سالن های مختلف زیاد شده است ولی همه ما باید تلاش کنیم که تالار مولوی فعلی را همان تالار مولوی سابق و نام آشنا برای تئاتری ها کنیم.
قاضیانی در پایان تاکید کرد: من عمیقا اعتقاد دارم که ما هنرمندان جز مردم کسی را نداریم و اینگونه نیست که ما فقط با نبوغ و استعداد خودمان می توانیم پیشرفت کنیم. به همین دلیل هم باید تاحد ممکن فاصله میان هنرمندان و مردم را کم کنیم.
پس از این سخنرانی ها، اولین اجرای نمایش «من یه زنم ، صدامو میشنوین» روی صحنه رفت.
نویسنده و کارگردان این نمایش کاملیا غزلی، دراماتورژ و مشاور کارگردان ، توماج دانش بهزادی و مجری طرح، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز آن رضا قاضیانی است.
در نمایش نامبرده بازیگرانی چون الناز اسمعیل زادگان ، دیبا خاتمی ، لاله مرزبان ، غزاله مشعشعی ، ساناز نجفی ، مهسا نعمتی، دریا یاسری و سروش کریمی نژاد ایفای نقش می کنند.
« من یه زنم صدامو میشنوین» کاری است از گروه تئاتر پراکسیس به تهیه کنندگی توماج دانش بهزادی که از روز دوشنبه 13 آذرماه هرشب ساعت 19 در تالار مولوی روی صحنه می رود. علاقه مندان برای تهیه بلیط از طریق سایت تیوال می توانند اقدام نمایند.

نمایش «من یه زنم، صدامو می شنوین؟» به نویسندگی و کارگردانی کاملیا غزلی از ۱۳ آذر در تالار مولوی روی صحنه می رود.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «من یک زنم، صدامو می شنوین؟» که به موضوع مصائب و رنج ­های زنان می پردازد، روز دوشنبه ۱۳ آذر، ساعت ۱۸:۳۰ طی مراسمی با حضور جمعی از هنرمندان و دانشگاهیان افتتاح و اجرای عمومی خود را در سالن اصلی مرکز تئاتر مولوی آغاز می کند.

در نمایش دانشگاهی «من یک زنم، صدامو می شنوین؟» الناز اسماعیل زادگان، دیبا خاتمی، لاله مرزبان، غزاله مشعشعی، ساناز نجفی، مهسا نعمتی، دریا یاسری و سروش کریمی نژاد به ایفای نقش می پردازند.

از دیگر عوامل این نمایش می توان به تهیه کننده، دراماتورژ و مشاور کارگردان این اثر توماج دانش بهزادی، مجری طرح: رضا قاضیانی، طراح لباس: الهام شعبانی، طراح نور: محمدرضا موحدی، طراح صحنه: مرجان دورمشلو، آهنگساز: مهران میرمیری، طراح پوستر: امیر رجبی، طراح گرافیک و موشن گرافیست: هما ایرانی، ساخت ویدیو: حسین صمیمی، ساخت ماسک: سپیده زمانی و مدیر روابط عمومی و امور رسانه ای: سارا فرجی اشاره کرد.

بلیت این نمایش برای دانشجویان کلیه مراکز آموزش عالی در گیشه مرکز تئاتر مولوی با ۶۰ درصد تخفیف به فروش می رسد.

نمایش «من یه زنم، صدامو می شنوین؟» به نویسندگی و کارگردانی کاملیا غزلی در سالن اصلی تالار مولوی روی صحنه می رود.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «من یه زنم، صدامو می شنوین؟» به نویسندگی و کارگردانی کاملیا غزلی از دوشنبه ۱۳ آذرماه در سالن اصلی تالار مولوی روی صحنه می رود. دراماتورژ و مشاور کارگردان نمایش توماج دانش بهزادی و مجری طرح، دستیار اول کارگردان و برنامه ریز آن رضا قاضیانی است.

در نمایش «من یه زنم، صدامو می شنوین؟» بازیگرانی چون الناز اسماعیل زادگان، دیبا خاتمی، لاله مرزبان، غزاله مشعشعی، ساناز نجفی، مهسا نعمتی، دریا یاسری و سروش کریمی‌نژاد به ایفای نقش می پردازند.

«من یه زنم، صدامو می شنوین؟» شامل خرده داستان‌های تودرتویی است که بیانگر دردها، رنج ها، شکست ها و حتی شادی های یک زن هستند و هر داستان توسط یک بازیگر به نمایش گذاشته می شود.

سایر عوامل این نمایش عبارتند از منشی صحنه، مرجان دورمشلو، مدیر صحنه: رضا خاکی، طراح صحنه: مرجان دورمشلو، طراح لباس: الهام شعبانی، طراح نور و صدا: محمد رضا موحدی، آهنگساز: مهران میرمیری، طراح پوستر و بروشور: امیر رجبی، طراح گرافیک و موشن گرافیست: هما ایرانی، ساخت ویدئو مپ: حسین صمیمی، ساخت ماسک: سپیده زمانی، دوخت لباس: حسین پناهی، عکاس و مدیرتبلیغات: رضا قاضیانی، مدیر روابط عمومی و امور رسانه ای: سارا فرجی، مترجم: بهاره رامین راد، همکاران تبلیغات محیطی: روژین افشار و نیلوفر ریاحی فرد.

این نمایش کاری از گروه تئاتر پراکسیس به تهیه کنندگی توماج دانش بهزادی است.

«من یه زنم، صدامو می شنوین؟»، از دوشنبه ۱۳ آذرماه هرشب ساعت ۱۹ در سالن اصلی تالار مولوی روی صحنه می رود.