برچسب: نمایش مالی سویینی

به گزارش تئاترآنلاین، نمایش «مالی سویینی» پس از اجرای موفق خود در تالار وحدت که با استقبال مخاطبان روبرو شد، در تازه‌ترین اجرای خود با همکاری شرکت گلدن گلا در شهر دبی امارات متحده‌ عربی روی صحنه می‌رود.

این نمایش نوشته برایان فریل به ترجمه حمید احیا و کارگردانی میرمنتظمی است که صابر ابر، علی سرابی و الهام کردا در آن به ایفای نقش می‌پردازند.

نمایش «مالی سویینی» روز ۹ بهمن (۲۸ ژانویه ۲۰۲۵) در زعبیل تئاتر شهر دبی اجرا می‌شود

به گزارش تئاترآنلاین، «مالی سویینی» کاری از گروه تئاتر مشق به نویسندگی برایال فریل و ترجمه حمید احیا به کارگردانی مرتضی میرمنتظمی و بازی صابر ابر، الهام کردا و علی سرابی از ۹ آبان روی صحنه می‌رود و تمامی بلیت‌های ۲ روز اول این نمایش به پایان رسیده است. مرکز اندیشه و هنر آمارد تهیه‌کنندگی این اثر را به عهده دارد.

بنا بر این گزارش، در خلاصه این اثر آمده است: مالی سویینی، زنی نابینا، در پی تلاش‌ها و اصرارهای همسرش، چشمانش را عمل می‌کند و قدم در دنیای بینایان می‌گذارد. وی در ابتدا بسیار هیجان زده است اما پس از مدتی دچار بیماری می‌شود؛ مغزش، اطلاعات اشیاء دیده شده را مخابره نمی‌کند و او با وجود دید دقیق کاملا کور است.

ضمنا طراح نور فرشید مصدق، طراح صحنه و لباس صابر ابر، طراح گریم لعیا خرامان، طراح صدا شایان صفوی، طراح گرافیک و طراح تیزر محمدصادق زرجویان (کت استودیو)، عکاس حسین حاجی‌بابایی، مدیر تولید شاهین امیرپور، دستیار تهیه علی اکباتانی، دستیار کارگردان مهشید زبردست، منشی صحنه مریم ضمیریان، مدیر صحنه سعید رنجبر، تبلیغات مجازی آریان امیرخان (فیلم‌نیوز)، موشن گرافیک امیرحسین ستوده نسب، دستیار تولید علی میقانی، دستیار لباس ارمغان خان‌محمدی، ساخت مجسمه فائزه بهارلو، ساخت گل مریم مهری و… از دیگر عوامل این نمایش هستند.

علاقمندان می‌توانند برای تهیه بلیت این نمایش به سایت تیوال مراجعه کنند.

نمایش «مالی سویینی» از ۹ آبان ساعت ۱۸:۳۰ در تالار وحدت روی صحنه می‌رود.

وقتی نمایشنامه مالی سویینی را زمین می‌گذارید و در تاریکی سالن اجرا فرو می‌روید، درست پیش از تابیدن نخستین پرتوهای نور، با خود فکر می‌کنید کدام مالی را می‌بینید. مالیِ ایرلند یا مالی سویینی. نور تابیده می‌شود. اجرا پیش می‌رود. میزانسن‌ها ایستا طراحی شده‌اند. سه بازیگر پشت یک میز نشسته‌اند و حرف می‌زنند. لایه‌های پسااستعماری از اجرا حذف شده است. چیز زیادی جز بیان بازیگرها دست‌تان را نمی‌گیرد. چه چیز این تئاتر، این اجرا را از یک نمایش‌نامه‌ رادیویی جدا می‌کند؟ عبارت نمایشنامه‌ رادیویی به صرف میزانسن‌های ایستا به اجرا وارد نمی‌شود: این اجرا، صرف «بازنمایی» متن است. همان ‌دال‌ها، همان نشانه‌ها، بی‌تفسیر، کسالت‌بار. خلقی صورت نمی‌گیرد. مدام می‌پرسید کارگردان چه تمایزی در اثر ایجاد کرده که به قول آرتو، برده‌ مطیع متن نباشد؟

هاجر سعیدی‌نژاد

«اگر فردی پا یا بینایی خود را از دست دهد می‌داند که پا یا بینایی‌اش را از دست داده است اما اگر او «خود»ش را از دست دهد،‌ چیستی خود را از دست دهد، دیگر نمی‌داند. زیرا دیگر خودی ندارد که به واسطه‌اش آن را بداند.» این جمله از کتاب معروف الیور سَکس درباره‌ آن‌چیزی‌ست که ادراک نامیده می‌شود، البته ادراکی به میانجی «خود»، فرایند پیچیده آگاهی یافتن از اطلاعات حسی و فهم آن‌ها، دریافت نشانه‌ها از محیط و تفسیرشان. اگر این تعبیر الیور سَکس تعبیری عام باشد، نمایشنامه‌ مالی‌ سویینی درباره‌ یک مورد خاص است: مورد زنی که «خود»ش را از دست می‌دهد اما این‌بار زن بر این از دست دادن آگاه است. نوعی از آگاهی‌ به مثابه تبعید. به مثابه رانده شدن از سرزمین «خود» و گم شدن در متن.

مالی سویینی زن میانسالی‌ست که از ده‌ماهه‌گی بر اثر آب مروارید نابینا می‌شود. پدرش با حساس‌کردن تکانه‌های ادراکی‌ش به لمس اشیا، از او زنی حساس و مستقل ساخته که جهان خودش را تفسیر کرده‌ است و تا زمانی که شوهر ماجراجویش فرانک قصد عمل چشم‌هایش را ندارد، در زندگی‌اش همه چیز آن طور پیش می‌رود که باید. فرانک او را نزد دکتر رایس می‌برد. پزشکی ماهر اما ویران که زنش ترکش کرده و هر چیزی را که داشته در واقع نداشته است: زن زیبا، اعتبار شغلی، ‌دست‌های ماهر. او مالی سویینی را به امید معجزه‌ای عمل می‌کند. نه معجزه‌ای برای بینایی مالی، شاید کورسویی تابیده شده بر سیاهه‌ زندگی حرفه‌ای‌اش. مالی بینایی‌اش را به دست می‌آورد و پس از دوره کوتاه هیجان‌ها، هراس‌ها آغاز می‌شود: این جهان مرئی هیچ ارتباطی به ادراک سرانگشتان مالی ندارد. جهانی پر از حرکت، جهات جغرافیایی، نور و تکانه‌ها. جهانی که دال‌های آن با تفسیرهای سرانگشتی مالی هم‌خوانی ندارد؛ نه جهانی بیگانه، که از خود بیگانه‌ کننده. او سرانجام در یک آسایشگاه روانی بستری می‌شود. نه می‌بیند و نه نمی‌بیند. یک کوربینا. چیزی که از دست داده نشانه‌ها نیست. آزادی تفسیر آن‌هاست.

«همه‌ ما از نظر فیزیولوژیک یا روانشناختی تقریباً مشابه‌ایم. این وجه تاریخی ماست که ما را از هم متمایز می‌کند.» این نقل قول هم از الیور سَکس است. در همان کتاب «مردی که زنش را با یک کلاه اشتباه گرفت» و برایان فری‌یل در نوشتن مالی سویینی به شدت از آن متأثر است. مالی سویینی هر چند که در نگاه نخست به نظر نمی‌رسد اما اثری‌ست سیاسی. به شدت سیاسی زیرا حاوی نگاهی‌ست نقادانه به تاریخ و ادراک و استیلای مردسالاری در ادراک آن. مالیِ زن همان ایرلند است. معلول اما مستقل، زیبا اما شکننده، ضعیف اما توانا. زن در نابینایی دایره‌ای از ادراک برای خود ساخته که جهانش را شکل داده: ایرلند تحت استعمار. شوهر ماجراجویش او را از این جهان ادراکی با خودخواهی جدا می‌کند، پزشکی ورشکسته‌ی عاطفی به او به چشم یک ابزار بازگشت به روزهای اوج می‌نگرد و هر دو با یک گمان: مالی که چیزی برای از دست دادن ندارد. اما فری‌یل در انتهای نمایشنامه پاسخی سخت به افراطی‌گرهای ایرلندی می‌دهد: زن در نابینایی‌اش، معلولیت‌اش، اما در یک چیز آزاد بود: تفسیر. چیزی که هر دو مرد آن را خودخواهانه از او می‌گیرند. در واقع فری‌یل نمایشنامه‌ را مانند یک نشانه طراحی کرده است که هرچند پیرنگی خودبسنده دارد اما در تفسیر تاریخیِ خود است که به «ادراک» می‌رسد. تفسیری پسااستعماری که در همه‌ سطوح آن قابل استناد است. فری‌یل استعمار و مردسالاری را با شبکه‌ای ظریف از ریزنشانه‌ در اثر خود به هم گره می‌زند. مردها/کلنل‌هایی که زن‌/زمین را استعمار می‌کنند، استعماری به‌نام آبادانی.

وقتی نمایشنامه مالی سویینی را زمین می‌گذارید و در تاریکی سالن اجرا فرو می‌روید، درست پیش از تابیدن نخستین پرتوهای نور، با خود فکر می‌کنید کدام مالی را می‌بینید. مالیِ ایرلند یا مالی سویینی. نور تابیده می‌شود. اجرا پیش می‌رود. میزانسن‌ها ایستا طراحی شده‌اند. سه بازیگر پشت یک میز نشسته‌اند و حرف می‌زنند. لایه‌های پسااستعماری از اجرا حذف شده است. چیز زیادی جز بیان بازیگرها دست‌تان را نمی‌گیرد. چه چیز این تئاتر، این اجرا را از یک نمایش‌نامه‌ رادیویی جدا می‌کند؟ عبارت نمایشنامه‌ رادیویی به صرف میزانسن‌های ایستا به اجرا وارد نمی‌شود: این اجرا، صرف «بازنمایی» متن است. همان ‌دال‌ها، همان نشانه‌ها، بی‌تفسیر، کسالت‌بار. خلقی صورت نمی‌گیرد. مدام می‌پرسید کارگردان چه تمایزی در اثر ایجاد کرده که به قول آرتو، برده‌ مطیع متن نباشد؟ هر چند از میانه‌های اجرا شبکه‌ای از دلالت‌های تفسیر کارگردان روشن می‌شود اما این شبکه مازاد چندانی ندارد: میزی که سه بازیگر پشت آن نشسته‌اند با استفاده ‌از متریال شیشه‌های رفلکس تبدیل به یک آکواریوم می‌شود. البته بازی رندانه‌ای‌ست با ویژه‌گی این جنس شیشه: هر سمت که نور بیش‌تری به آن بتابد حاوی حقیقت است. با روشن شدن نور آکواریوم، یک ماهی قزل‌آلا را می‌بینیم که در زیر میز مالی قرار دارد. نوعی این‌همانی: قزل‌آلا مالی‌ست. در متن اصلی فقط یک‌جا به ماهی‌های رنگی اشاره می‌شود. اما در اجرا، این ماهی پررنگ شده است. جایی دکتر اشاره می‌کند شب قبل عمل، ماهی قزل‌آلا خورده است (در متن اصلی اشاره فقط به شام است). چند خط در باره‌ خلاف جهت حرکت کردن قزل‌آلاها اشاره می‌شود و نهایتاً در طراحی جایی در انتهای پرده اول و قبل از عمل مالی، دکتر ماهی را صید و در صحنه دوم فرانک آن را مثله می‌کند. تمام سطوح تاریخی سیاسی نمایشنامه مالی ‌سویینی به یک استعاره روان‌شناختی فروکاسته می‌شود. این فروکاستن یک استراتژی‌ست. هر کارگردان محق است و می‌تواند تفاسیری را از متن بزداید یا به آن بی‌افزاید. اما آن نگاه خیره تماشاگر و آن فرآیند خلق باید در خلال همین برکشند و فروکشند اتفاق افتد.

اما پرسشی که باید از کارگردان پرسیده شود: مازاد مداخله‌ی تو در متن چیست؟ باز خوش‌بینانه به کارگردان فرصت می‌دهید: کارگردان در خلال اجرا، با کشاندن مالی به سوی مقابل میز در پیش‌زمینه، با خارج کردن بازیگر از کلیت صحنه و پایین آمدنش از پله‌ها و نزدیکی به جایگاه تماشاگران، با تاباندن نور از پشت سر تماشاگران به صورت مالی قصد دارد تمایز دوگانه مکان اجرای نمایش/ فضای ادراکی مالی سویینی را به حداقل برساند. یعنی سعی می‌کند تماشاگر همواره‌ روی خط مرزی دنیای ادراکی مالی و فضای سالن اجرا باقی بماند. با خاموشی نورها قبل از تک‌گویی مالی پیش از بینایی، این تلاش به اوج خود می‌رسد. اگر نمایش‌نامه مالی سویینی همین جا تمام می‌شد شاید این شبکه‌ از تمهیدات هم کارآمد به نظر می‌رسید. اما همان‌طور که نمایشنامه صرفاً درباره زنی نیست که بینایی‌اش را به دست می‌آورد، قرار دادن تماشاگر روی همین مرز باریک عامل موفقیت نیست. فری‌یل از این می‌گذرد: زن پس از به دست آوردن بینایی‌اش به علت از میان بردن آزادی تفسیر نشانه‌ها توسط مردهای اطرافش دچار کوربینایی می‌شود. می‌بیند اما نمی‌بیند زیرا نمی‌تواند دیده‌هایش را تفسیر کند. متن نمایشنامه این نکته را مؤکد می‌کند: «اهمیت ادراک به صرف دریافت نشانه‌ نیست، به آزادی در تفسیر آن‌ها است». امکانی که کارگردان در دنیای اجرا از ارایه آن باز مانده است: امکان خلق پیوستاری گسترده از نشانه‌ها و آزادی تفسیر آن‌ها توسط مخاطب.

شاید به همین سبب است که درست از آغاز فروپاشی مالی شبکه استعاره‌ای کارگردان دیگر ناکارآمد است. ارتباط مخاطب با دنیای اجرا قطع می‌شود. همه‌چیز در بیان بازیگرها خلاصه می‌شود، حقه بازی با شیشه رفلکس دلالت‌های خود را خرج کرده‌، نور و رنگ دیگر ما را با مالی همراه نمی‌کنند. آن مبل صورتی رنگ معنای آسایشگاه روانی یا شاید دوران جنینی را (مادر مالی هم در بیمارستان روانی بستری بوده) مستفاد نمی‌کند. مالی مدام از این‌که کوربینا شده حرف می‌زند اما کارگردان در عینیت بخشیدن به چیستی کوربینایی ناتوان می‌ماند. و درست همان جا که فری‌یل بی‌رحمانه بازی‌اش را می‌برد، کارگردان از شبکه‌سازی نشانه‌ها جا می‌ماند. شاید بتوان گفت که موفقیت فری‌یل در ایجاد خشونت‌آمیز آن حس کوربینایی ‌است که اگر کارگردان توانسته بود تماشاگرش را «دچار» آن کند متن، اجرا و ما را رستگار کرده بود.

به دلیل استقبال تماشاگران، این نمایش یک روز تمدید شد. به این ترتیب مالی سویینی ورز دوشنبه هم روی صحنه می رود.
به گزارش روابط عمومی نمایش مالی سویینی، اجرای روز دوشنبه مالی سویینی در سه نوبت 16، 20:30 و 22:15 روی صحنه می رود.
گفتنی است، تاریخ اعلام شده به عنوان آخرین روز اجراست و به هیچ عنوان تمدید نمی شود. علاقمندان برای تهیه بلیت این روز می توانند به سایت tik8.com مراجعه کنند.
مالی سویینی از روز اول اسفندماه اجرای خود را آغاز کرده و به عنوان پرفروش ترین نمایش تماشاخانه ایرانشهر معرفی شده است. استقبال از این نمایش تا حدی بود که برای اولین بار یک نمایش در دو روز سه نوبت اجرا شد.
مالی سویینی داستان زنی نابینا به نام مالی است که با کمک پزشکی بینایی خود را بدست می آورد.او بعد از بینا شدن و دیدن واقعیت های جامعه کم کم بخاطر شک های عصبی به نابینایی دچار می شود.
عوامل این نمایش عبارتست از: طراح صحنه: مرتضی میر منتظمی، طراح لباس: سپیده صباغ، طراح صدا و موسیقی: محمدرضا جدیدی، طراح نور: علی کوزه گر، طراح گرافیک: مهرداد متجلی، نقاش پوستر: تهمینه طاهباز، گروه عکاسان: ضیاالدین صفویان، مهرداد متجلی، دستیار کارگردان و برنامه ریز: رها جهانشاهی، مشـاور فنی: حـین طاهر بخش، منشی صحنه: نگار زارع، مدیـران اجرا: امیر ابراهیـم زاده و رضـا درویش، مدیران صحنه: سالار یعقوبی، امین شیبانی و امیرسالار همتی، ساخت تیزر: استودیو مستطیل ساخت فیلم پشت صحنه: امیر قریشی، تبلیغات مجازی: امیر قالیچی (تئاتر بازها)، روابط عمومی: سارا فرجی، تبلیغات: نجلا صابری و گروه تئاتر مشق، ضبط، میکس و متر: رامین مظاهری و استودیو باران، دستیار صدا: یاشار عزیزی وگیتار الکتریک: محمدرضا سبکتکین.
طراح و کارگردان این اثر نمایشی مرتضی میرمنتظمی است و در آن بازیگران چون الهام کردا، صابر ابر و عباس جمالی ایفای نقش می کنند.
میرمنتظمی پیش از این، نمایش هایی چون «ابرها»، «زن مرد» و«فرکانس» را کارگردانی کرده که همگی جزو پرفروش ترین نمایش های دوره اجرای خود بوده اند.

تئاتر آنلاین: به دلیل استقبال بیش از حد تماشاگران از نمایش مالی سویینی، این نمایش در روزهای پایانی هفته در سه نوبت اجرا می شود.
به گزارش روابط عمومی تئاتر مالی سویینی، این برای اولین بار است که یک نمایش سه اجرایی می شود؛ مالی سویینی در روزهای پنجشنبه و جمعه 20 و 21 اسفند در ساعت های 16، 20:30 و 22:15 روی صحنه می رود.
همچنین این نمایش در روز سه شنبه 18 اسفندماه دو اجرایی می شود و در ساعت 20:30 و 22:15 روی صحنه می رود.
شایان ذکر است نمایش مالی سویینی در روز چهارشنبه 19 اسفند ماه روی صحنه نمی رود و هیچ گونه اجرایی ندارد.
نمایش مالی سویینی از اول اسفند ماه در سالن ناظرزاده کرمانی اجرای خود را آغاز کرده و تا به حال مورد استقبال بسیاری از هنرمندان و منتقدان قرار گرفته است.
نمایش های قبلی مرتضی میرمنتظمی «p2»، «ابرها» و «فرکانس» هم در زمان اجرای خود جزو پرفروش های تئاتر بودند.
مالی سویینی داستان زنی نابینا به نام مالی است که با کمک پزشکی بینایی خود را بدست می آورد.او بعد از بینا شدن و دیدن واقعیت های جامعه کم کم بخاطر شک های عصبی به نابینایی دچار می شود.
عوامل این نمایش عبارتست از: طراح صحنه: مرتضی میر منتظمی، طراح لباس: سپیده صباغ، طراح صدا و موسیقی: محمدرضا جدیدی، طراح نور: علی کوزه گر، طراح گرافیک: مهرداد متجلی، نقاش پوستر: تهمینه طاهباز، گروه عکاسان: ضیاالدین صفویان، مهرداد متجلی، دستیار کارگردان و برنامه ریز: رها جهانشاهی، مشـاور فنی: حـین طاهر بخش، منشی صحنه: نگار زارع، مدیـران اجرا: امیر ابراهیـم زاده و رضـا درویش، مدیران صحنه: سالار یعقوبی، امین شیبانی و امیرسالار همتی، ساخت تیزر: استودیو مستطیل ساخت فیلم پشت صحنه: امیر قریشی، تبلیغات مجازی: امیر قالیچی (تئاتر بازها)، روابط عمومی: سارا فرجی، تبلیغات: نجلا صابری و گروه تئاتر مشق، ضبط، میکس و متر: رامین مظاهری و استودیو باران، دستیار صدا: یاشار عزیزی ، گیتار الکتریک: محمدرضا سبکتکی و ویدئو آرت: کاوه مرحمتی.
طراح و کارگردان این اثر نمایشی مرتضی میرمنتظمی است و در آن بازیگران چون الهام کردا، صابر ابر و عباس جمالی ایفای نقش می کنند.
مالی سویینی از شنبه اول اسفند تا 21 اسفندماه هرشب ساعت 20:30 به مدت 75 دقیقه در سالن ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر اجرا می شود.

مرتضی میرمنتظمی کارگردان نمایش مالی سویینی و عباس جمالی بازیگر نقش دکتر رایس میهمان برنامه «پرده آخر» رادیو گفتگو شدند.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی تئاتر مالی سویینی، در این برنامه که اجرای آن را علی جعفری به عهده دارد، ابتدا میرمنتظمی و جمالی درباره نمایش مالی سویینی توضیحاتی را ارائه داد و سپس دکتر محمدرضا خاکی این نمایش را مورد نقد و بررسی قرار داد.
این برنامه جمعه 14 اسفندماه از شبکه رادیویی گفتگو پخش شد.
«پرده آخر» با تهیه کنندگی فرهاد دهنوی هر جمعه ساعت 18 از رادیو گفتگو روی موج fm ردیف 103.5 پخش شد.
مالی سویینی داستان زنی نابینا به نام مالی است که با کمک پزشکی بینایی خود را بدست می آورد.او بعد از بینا شدن و دیدن واقعیت های جامعه کم کم بخاطر شک های عصبی به نابینایی دچار می شود.
عوامل این نمایش عبارتست از: طراح صحنه: مرتضی میر منتظمی، طراح لباس: سپیده صباغ، طراح صدا و موسیقی: محمدرضا جدیدی، طراح نور: علی کوزه گر، طراح گرافیک: مهرداد متجلی، نقاش پوستر: تهمینه طاهباز، گروه عکاسان: ضیاالدین صفویان، مهرداد متجلی، دستیار کارگردان و برنامه ریز: رها جهانشاهی، مشـاور فنی: حـین طاهر بخش، منشی صحنه: نگار زارع، مدیـران اجرا: امیر ابراهیـم زاده و رضـا درویش، مدیران صحنه: سالار یعقوبی، امین شیبانی و امیرسالار همتی، ساخت تیزر: استودیو مستطیل ساخت فیلم پشت صحنه: امیر قریشی، تبلیغات مجازی: امیر قالیچی (تئاتر بازها)، روابط عمومی: سارا فرجی، تبلیغات: نجلا صابری و گروه تئاتر مشق، ضبط، میکس و متر: رامین مظاهری و استودیو باران، دستیار صدا: یاشار عزیزی وگیتار الکتریک: محمدرضا سبکتکین، ویدئو آرت: کاوه مرحمتی.
طراح و کارگردان این اثر نمایشی مرتضی میرمنتظمی است و در آن بازیگران چون الهام کردا، صابر ابر و عباس جمالی ایفای نقش می کنند.
میرمنتظمی پیش از این، نمایش هایی چون «ابرها»، «زن مرد» و«فرکانس» را کارگردانی کرده که مورد استقبال تماشاگران و منتقدان تئاتر قرار گرفت.
مالی سویینی از شنبه اول اسفند تا 28 اسفندماه هرشب ساعت 20:30 به مدت 75 دقیقه در سالن ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر اجرا می شود.

به دلیل استقبال تماشاگران از نمایش مالی سویینی، پنجشنبه و جمعه این هفته ( 13 و 14 اسفندماه) این نمایش در دو نوبت اجرا می شود.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی نمایش، سانس اول مالی سویینی طبق روال قبل ساعت 20:30 با قیمت 35هزارتومان و سانس دوم ساعت22:15 با قیمت 25هزارتومان اجرا می شود.
این نمایش در حالی به اجرای خود ادامه می دهد که در هفته ابتدایی پرفروش ترین نمایش در حال اجرای سالن های تهران شد.
مالی سویینی داستان زنی نابینا به نام مالی است که با کمک پزشکی بینایی خود را بدست می آورد.او بعد از بینا شدن و دیدن واقعیت های جامعه کم کم بخاطر شک های عصبی به نابینایی دچار می شود.
عوامل این نمایش عبارتست از: طراح صحنه: مرتضی میر منتظمی، طراح لباس: سپیده صباغ، طراح صدا و موسیقی: محمدرضا جدیدی، طراح نور: علی کوزه گر، طراح گرافیک: مهرداد متجلی، نقاش پوستر: تهمینه طاهباز، گروه عکاسان: ضیاالدین صفویان، مهرداد متجلی، دستیار کارگردان و برنامه ریز: رها جهانشاهی، مشـاور فنی: حـین طاهر بخش، منشی صحنه: نگار زارع، مدیـران اجرا: امیر ابراهیـم زاده و رضـا درویش، مدیران صحنه: سالار یعقوبی، امین شیبانی و امیرسالار همتی، ساخت تیزر: استودیو مستطیل ساخت فیلم پشت صحنه: امیر قریشی، تبلیغات مجازی: امیر قالیچی (تئاتر بازها)، روابط عمومی: سارا فرجی، تبلیغات: نجلا صابری و گروه تئاتر مشق، ضبط، میکس و متر: رامین مظاهری و استودیو باران، دستیار صدا: یاشار عزیزی وگیتار الکتریک: محمدرضا سبکتکین.
طراح و کارگردان این اثر نمایشی مرتضی میرمنتظمی است و در آن بازیگران چون الهام کردا، صابر ابر و عباس جمالی ایفای نقش می کنند.
میرمنتظمی پیش از این، نمایش هایی چون «ابرها»، «زن مرد» و«فرکانس» را کارگردانی کرده که مورد استقبال تماشاگران و منتقدان تئاتر قرار گرفت.
مالی سویینی از شنبه اول اسفند تا 28 اسفندماه هرشب ساعت 20:30 به مدت 75 دقیقه در سالن ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر اجرا می شود.

سارا فرجی – تئاتر آنلاین: نشست خبری این نمایش عصر دیروز با حضور الهام کردا، عباس جمالی، صابر ابر و کارگردان اثر مرتضی میرمنتظمی در کافه گالری تماشاخانه ایرانشهر برگزار شد.

به گزارش تئاتر آنلاین، الهام کردا در ابتدای این نشست در خصوص این شبهه که در مالی سویینی هرشب یک ماهی کشته می شود گفت: من خیلی متاسفم که این شبهه پیش آمده است چون ما در این نمایش ماهی نمی کشیم بلکه یک ماهی مرده است که به روی صحنه پرت می شود ماهی زنده در آکواریوم و تا آخر اجرا هم زنده است.

کردا گفت: تم نمایشنامه مالی سوییینی، درباره مهاجرت به طورعام و مهاجرت مردم ایرلند به صورت خاص است ، دلیل انتخاب نمایشنامه هم توسط آقای میرمنتظمی این بود که مهاجرت یک اتفاق جهان شمول است و در همه جا اتفاق می افتد. این مهاجرت در قالب یک استعاره و کاراکتر یک زنی خلاصه شده که نابیناست و از زندگی ش راضی است چون فکر میکند دنیای خودش را دارد و دنیایش را دوست دارد، این زن وقتی از دنیای خودش و بعد از عمل می آید بیرون ناراضی می شود و دیگر مثل قبل از زندگی لذت نمیبرد مثل کسانی که از یک جا به جای دیگر مهاجرت می کنند.

کردا در توضیح اینکه آیا برای نقش یک زن نابینا تمرین خاصی یا داشته یا نه گفت: برای بازی در این نقش تمرین خاصی نداشتم چون این شیوه من نیست، ولی درباره مهاجرت و ایرلندی ها خیلی خواندم و سرچ کردم البته در تمرین های پیش از اجرا با گروه تمرین هایی داشتیم ولی بیشتر به صورت مفهومی سراغ بازی این نقش رفتم. به عقیده من در روایت کردن، هرگونه اضافه کاری ممنوع است، بازیگر به جای روایت اضافات و زواید باید تلاش کند که حس و مفهوم و آنجه به کاراکتر گذشته را به مخاطب القا کند.

ابر در خصوص مورد کشته شدن ماهی که خیلی در رسانه ها مطرح شده گفت: در فرهنگ ما متاسفانه این مشکل وجود دارد که بیش از اینکه از دیده ها فکت بیاوریم از شنیده ها می گوییم و فکت می آوریم. متاسفانه این فرهنگ در سایت های شخصی و یا صفحات اینستاگرام هم رایج شده و خیلی ها مطالبی را برمبنای شنیده ها منتشر می کنند. در این بین، کار رسانه های عمومی خیلی سخت می شود. دلیل برگزاری چنین نشست هایی هم این است که چنین موضوعاتی شفاف سازی بشود. به نظرم به وجود آمدن شبهه های اینچنینی در همه جای دنیا برای همه کارهای خوب رایج است و هیچ ایرادی هم ندارد. نمایش باید از طرف مخاطب دیده شود و خواهش من این است که افرادی که چنین شبهاتی را می شنوند بیایند و کار را ببینند.

وی افزود: سلاخی کردن و کشته شدن ماهی خیلی به جا و به شکل نمادین در نمایش اتفاق می افتد، این صحنه شبیه آن کاری است که با خیلی از آدم های دور و برمان می کنیم ما خیلی از دور وبری هایمان را می خواهیم عوض کنیم چون برایمان عادی شده اند و توجه نمی کنیم که عوض شدن آنها چه بهای سنگینی دارد. ما فکر می کنیم می توانیم به راحتی یک چیزی را تغییر بدهیم ولی به این فکر نمی کنیم که این خواسته ما می تواند به بهای کشته شدن یک نفر باشد.

بازیگر مالی سویینی ادامه داد: هنر نمی تواند خنثی باشد وکاری نکند یک کتاب، موسیقی یا نمایش نمی تواند بحث ایجاد نکند و وقتی یک اثر هنری می تواند بحث ایجاد کند یعنی موفق بوده است. صحنه سلاخی ماهی هم می تواند مخاطب را تحت تاثیر قرار بدهد و خب این اتفاق خوبی است.

ابر گفت: ما در زندگی روزمره مان انقدر دچار عادت شده ایم، که گاهی حاضر نیستیم در آنها تغییر ایجاد کنیم متاسفانه ما بیشتر به فکر تغییر در زندگی دیگران هستیم تا خودمان. در حالی که زندگی دیگران به ما مربوط نیست و تا وقتی از ما نخواستند حق نداریم در زندگی آنها وارد شویم. ما عادت کردیم در زندگی دیگران سرک بکشیم، قضاوت کنیم ولی اجازه نمی دهیم کسی وارد زندگی خودمان شود و درما تغییر ایجاد کند.به نظرم اصلی ترین ویژگی مالی سویینی این است که ما را متوجه خودمان می کند و باعث می شود به خودمان تلنگر بزنیم و به فکر تغییر در خودمان بیفتیم نه دیگران.

بازیگر رخ دیوانه ادامه داد: در این نمایش شخصیت مالی دچار بیماری است که 9 ماه بینایی داشته ولی پس از آن بینایی ش را از دست می دهدو همسر او فرانک چون خودش یک فرد بصری است به شدت به او اصرار می کند تا عمل کند و بینایی ش را به دست آورد. این در حالیست که مالی خودش از زندگی که دارد راضی است و از زندگی ش لذت می برد.

بازیگر اینجا بدون من گفت: مالی سویینی قرار نیست چیز خاصی به ما بگوید، متاسفانه این طرز تفکر در سال های اخیر به وجود آمده که ما فکر می کنیم نمایش باید حتما یک مضمون فلسفی و غیرقابل داشته باشد و بعد درباره ش اینگونه حرف بزنیم که وای چقدر خاص و فلسفی بود در حالی که اصلا اینطور نیست. اتفاقا جامعه ما به صداقت نیاز دارد و گاهی یکسری چیزهای معمولی خیلی مهم تر از چیزهای خاص است.

میرمنتظمی درخصوص مالی سویینی گفت: مالی سویینی حرف جدیدی نمی زند و درباره موضوعی صحبت می کند که همه ما بارها و بارها در زندگی روزمره با آن دست و پنجه نرم کرده ایم. شعار کلی ما در مالی سویینی این است : بگذاریم آدم ها راحت در خانه هایشان زندگی کنند.

کارگردان p2 در خصوص نمایشنامه گفت: اینکه چرا شخصیت های نمایشنامه ایرانی و یا به بیان دیگر بازنویسی نشده به خاطراین است که موضوع نمایش یک موضوع جهان شمول و انسانی است و فرقی نمی کند که این موضوع در ایران اتفاق شده باشد یا در ایرلند. به عبارت دیگر در این نمایش خیلی فرق نمی کند که نام شخصیت نمایش علی باشد یا فرانک.

میرمنتظمی گفت: ممکن است خیلی ها سکون و تاریکی زیاد در این نمایش را ایراد بدانند ولی به عقیده از خیلی از تماشاگران بهترین بخش این نمایش همان صحنه های تاریکی است.

عباس جمالی از بازیگران مالی سویینی گفت: مالی سویینی درباره تنهایی سه نفر است نه یک نفر چون شخصیت مالی موجب می شود که دو شخصیت دیگر هم برون ریزی کنند و خود واقعی شان را نشان بدهند. مالی مثل کشیشی است که باعث می شود بقیه شخصیت ها نزد او اعتراف کنند.

 شب گذشته ( یکشنبه نهم اسفندماه) نرگس آبیار کارگردان فیلم هایی چون «نفس» و «شیار 143» از نمایش مالی سویینی دیدن کرد.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی تئاتر مالی سویینی، وی پس از دیدن این نمایش گفت: از دیدن مالی سویینی خیلی زیاد لذت بردم، نمایشنامه این کار بسیار قوی بود و مضمون عمیقی داشت، متاسفانه این نوع نگاه عمیق و فلسفی در فیلم های سینمایی که در سال های اخیر ساخته شده کمتر دیده می شود و کمتر کسی هم به سراغ آن می رود.
آبیار افزود: در سال های اخیر ما بیشتر به سراغ سینمای اجتماعی- اخلاقی رفتیم و خیلی با نگاه عمیق و پرسشگر فیلم نساختیم.
کارگردان «شیار 143» ادامه داد: بازی صابر ابر را بسیار دوست داشتم و به نظرم با سایر بازی های او به خصوص با کارهای سینمایی ش خیلی متفاوت بود.ممکن است برخی از مخاطبان به کم بودن اکت و رادیویی بودن کار ایراد بگیرند ولی به نظرم این کم بودن اکت توجیه داشت چون کاراکتر اصلی نمایش نابینا بود و ما به این همه تاریکی و کم بودن اکت احتیاج داشتیم.
این فیلمساز در پایان اضافه کرد: فضای آکواریومی کار و استفاده از ماهی زنده و جان دادن آن روی صحنه را بسیار پسندیدم و از لحاظ مضمونی به یاد فیلم افسانه 1900 تورناتوره افتادم که هرکسی از کشتی خارج می شد از حالت بکر بودن بیرون می آمد.
مالی سویینی از شنبه اول اسفند تا 28 اسفندماه هرشب ساعت 20:30 در سالن ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر اجرا می شود.

با گذشت یک هفته از اجرای این نمایش در سالن ناظرزاده کرمانی، مالی سویینی پرفروش ترین اثر نمایشی در بین تئاترهای در حال اجرای سالن های شهر تهران شد.
به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی تئاتر مالی سویینی، مالی سویینی در یک هفته ابتدایی اجرای خود به اندازه ای با استقبال روبرو شد که تعداد تماشاگران آن بیش از حد و تعداد صندلی های سالن بود.
نمایش قبلی مرتضی میرمنتظمی «p2» هم سال گذشته پرفروش ترین نمایش سال 1393 شد.
مالی سویینی داستان زنی نابینا به نام مالی است که با کمک پزشکی بینایی خود را بدست می آورد.او بعد از بینا شدن و دیدن واقعیت های جامعه کم کم بخاطر شک های عصبی به نابینایی دچار می شود.
عوامل این نمایش عبارتست از: طراح صحنه: مرتضی میر منتظمی، طراح لباس: سپیده صباغ، طراح صدا و موسیقی: محمدرضا جدیدی، طراح نور: علی کوزه گر، طراح گرافیک: مهرداد متجلی، نقاش پوستر: تهمینه طاهباز، گروه عکاسان: ضیاالدین صفویان، مهرداد متجلی، دستیار کارگردان و برنامه ریز: رها جهانشاهی، مشـاور فنی: حـین طاهر بخش، منشی صحنه: نگار زارع، مدیـران اجرا: امیر ابراهیـم زاده و رضـا درویش، مدیران صحنه: سالار یعقوبی، امین شیبانی و امیرسالار همتی، ساخت تیزر: استودیو مستطیل ساخت فیلم پشت صحنه: امیر قریشی، تبلیغات مجازی: امیر قالیچی (تئاتر بازها)، روابط عمومی: سارا فرجی، تبلیغات: نجلا صابری و گروه تئاتر مشق، ضبط، میکس و متر: رامین مظاهری و استودیو باران، دستیار صدا: یاشار عزیزی وگیتار الکتریک: محمدرضا سبکتکین.
طراح و کارگردان این اثر نمایشی مرتضی میرمنتظمی است و در آن بازیگران چون الهام کردا، صابر ابر و عباس جمالی ایفای نقش می کنند.
میرمنتظمی پیش از این، نمایش هایی چون «ابرها»، «زن مرد» و«فرکانس» را کارگردانی کرده که مورد استقبال تماشاگران و منتقدان تئاتر قرار گرفت.
مالی سویینی از شنبه اول اسفند تا 28 اسفندماه هرشب ساعت 20:30 به مدت 75 دقیقه در سالن ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر اجرا می شود.

در سه شب ابتدایی اجرای نمایش مالی سویینی، این اثر نمایشی با استقبال تماشاگران روبرو شد  و تعداد تماشاگران بیش از ظرفیت سالن ناظرزاده کرمانی بود.

به گزارش تئاتر آنلاین، طراح و کارگردان این اثر نمایشی مرتضی میرمنتظمی است و در آن بازیگران چون الهام کردا، صابر ابر و عباس جمالی ایفای نقش می کنند.

مالی سویینی از شنبه اول اسفند تا 28 اسفندماه هرشب ساعت 20:30 به مدت 75 دقیقه در سالن ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر اجرا می شود.

این نمایش داستان زنی نابینا به نام مالی است که با کمک پزشکی بینایی خود را بدست می آورد.او بعد از بینا شدن و دیدن واقعیت های جامعه کم کم بخاطر شک های عصبی به نابینایی دچار می شود.

عوامل این نمایش عبارتست از: طراح صحنه: مرتضی میر منتظمی، طراح لباس: سپیده صباغ، طراح صدا و موسیقی: محمدرضا جدیدی، طراح نور: علی کوزه گر، طراح گرافیک: مهرداد متجلی، نقاش پوستر: تهمینه طاهباز، گروه عکاسان: ضیاالدین صفویان، مهرداد متجلی، دستیار کارگردان و برنامه ریز: رها جهانشاهی، مشـاور فنی: حـین طاهر بخش، منشی صحنه: نگار زارع، مدیـران اجرا: امیر ابراهیـم زاده و رضـا درویش، مدیران صحنه: سالار یعقوبی، امین شیبانی و امیرسالار همتی، ساخت تیزر: استودیو مستطیل ساخت فیلم پشت صحنه: امیر قریشی، تبلیغات مجازی: امیر قالیچی (تئاتر بازها)، روابط عمومی: سارا فرجی، تبلیغات: نجلا صابری و گروه تئاتر مشق، ضبط، میکس و متر: رامین مظاهری و استودیو باران، دستیار صدا: یاشار عزیزی وگیتار الکتریک: محمدرضا سبکتکین.

میرمنتظمی پیش از این، نمایش هایی چون «ابرها»، «زن مرد» و«فرکانس» را کارگردانی کرده که مورد استقبال تماشاگران و منتقدان تئاتر قرار گرفت.

سال گذشته وی نمایش «p2» را به روی صحنه برد که  پرفروش ترین نمایش سال 1393 انتخاب شد.