






📍 ایرانشهر – سالن استاد ناظرزاده کرمانی
📅 يكشنبه ۲۵ مهر ۱۳۹۵ تا جمعه ۲۱ آبان ۱۳۹۵
⏰ ۲۰:۰۰
⏳ ۱ ساعت و ۳۵ دقیقه
💳 بها: ۳۰,۰۰۰ تومان
نویسنده و کارگردان: میلاد اکبرنژاد
بازیگران: (به ترتیب ورود) کورش سلیمانی، وحید آقاپور، هانیه راد، شراره منصورآبادی، مریم افشار، مسعود میرطاهری، مریم دانندهفرد، رویا بختیاری
طراح صحنه: لیلا طاهرپسند
مدیر تولید و دستیارِ اول کارگردان: مهدی شاهحسینی
دستیار دوم کارگردان: سارا سهرابی
طراحِ ویدیو و تصاویر: پویان رنجبر
طراح نور: عابس خلقی
طراح لباس: فرناز عبدلی
طراح پوستر و بروشور: مریم حقپرست
عکاس: سید ضیاالدین صفویان
مدیر صحنه: ناصر ارباب
نمایشی از: تهآترِ کولی
خلاصه: این نمایش درباره ی نویسنده ای است که خود را شکست خورده و ناکام یافته و اکنون می خواهد با گرفتن تصمیمی که ساده نیست ورق را برگرداند و همه چیز را از نو بسازد. در نگارش این اثر نمایشی میلاد اکبرنژاد از ایده ی مرکزی دو داستانِ “بانوی من کبوتر من” و بیکسبای و کتِ کلنل” اثر رالد دال بهره گرفته است.

میلاد اکبرنژاد از اجرای «فاوست++» در نیمه دوم سال در تماشاخانه ایرانشهر خبر داد و عنوان کرد، تلاش می کند نمایشنامه «همه پسران من» آرتور میلر را نیز به صحنه ببرد.
به گزارش تئاتر آنلاین، میلاد اکبرنژاد نویسنده و کارگردان تئاتر درباره فعالیت های اخیرش در این حوزه به مهر گفت: قرار است در پاییز نمایشی با عنوان «فاوست++» را در سالن استاد ناظرزاده تماشاخانه ایرانشهر به صحنه ببرم.
وی ادامه داد: این نمایش نوشته خودم است و خوانشی مدرن از داستان «فاوست» دارد. در واقع تنها یک رشته ارتباطی بین «فاوست» اصلی و داستان این اثر نمایشی وجود دارد. «فاوست++» در دنیای معاصر می گذرد و چهار بازیگر دارد. در حال حاضر کار در مرحله مقدمات اولیه و انتخاب بازیگران و عوامل قرار دارد اما هنوز حضور کسی در نمایش قطعی نشده است.
نویسنده «شکسپیر عشق ۲۰۰۱» یادآور شد: همچنین بسیار علاقه مندم که نمایشنامه «همه پسران من» آرتور میلر را به صحنه ببرم. اگر شرایط مناسب باشد و بتوانم سالن مناسبی برای اجرا پیدا کنم احتمالا بعد از اجرای «فاوست++» این اثر نمایشی را کاملا وفادارانه به متن اصلی به صحنه می برم. معتقدم نمایشنامه آرتور میلر آنقدر کیفیت و جذابیت برای اجرا دارد که نیازی به ترجمه فرهنگی اثر احساس نمی شود و زیاد از وضعیت ذهنی ما دور نیست.
اکبرنژاد در پایان درباره دیگر فعالیت هایش گفت: قصد دارم فیلم کوتاهی با عنوان «شش (داستان کوچک خنده دار)» را قبل از آغاز اجرای نمایش «فاوست++» و در نیمه اول سال بسازم. این فیلم کوتاه ۶ ماجرای کوچک را که پیرامون مساله خشونت می گذرد، روایت می کند. در این فیلم ماجراها به شکلی پیش می رود که به شکل ناگهانی و ناخواسته مظاهری از خشونت نمود می یابند.

نمایش خیابانی «فاوست» کاری از کمپانی تئاتر ا پارت (Teatr A Part) و با کارگردانی و طراحی مارچین هریک در هفته تئاتر لهستان اجرا میشود.
به گزارش سایت ایران تئاتر به نقل از روابط عمومی ادارهکل هنرهای نمایشی، نمایش خیابانی «فاوست» ساعت 21:45 دوشنبه و سهشنبه 23 و 24 آذرماه، در پارکینگ تالار وحدت اجرا میشود.
مارچین هریک نویسنده، کارگردان و طراح این تئاتر، این اجرا را بر اساس نمایشنامههای «تاریخچه دردناک از دکتر فاوست» نوشته کریستوفر مارلو و «فاوست» اثر گوته، در قالب نمایشی خیابانی آماده کرده است.
این نمایش پیش از ایران در جشنوارههای تئاتری لهستان، آلمان و دانمارک اجرا شده و در آن یازده هنرمند تئاتر لهستان حضور دارند. مدت زمان اجرا یک ساعت اعلام شده است.
در توضیح این اجرا آمده است: «نمایش فاوست، قسمت سوم از تریلوژی در فضای باز به کارگردانی ماچین هریک از کمپانی تئاتر «تئاتر ا پارت» و به صورت کاملا مستقل اجرا میشود. اجرا تنها اقتباسی از «تاریخچه تراژدی دکتر فاوست» مارلو یا «فاوست» گوته است. افسانه فاوست و شیطان با عناصر کیمیایی مردی را در دوگانگی روح و بدن، جنسیت، احساس مرگ، دانش و عواطف نشان میدهد.
مارچین هریک (Marcin Herich) متول سال 1969 در لهستان و فارغالتحصیل رشته علم زبان از دانشگاه سیلسین لهستان است. او از سال 1985 تا 2003 با کمپانی تئاتر تجربی به عنوان بازیگر و کارگردان همکاری داشته و کتابهای تئاتری متعددی نوشته است. او در سال 2004 بنیانگذار تئاتر بصری و فیزیکی مستقل «تئاتر ا پارت» بوده و بنیانگذار و دبیر جشنواره بینالمللی هنرهای نمایشی ا پارت است.
برای این نمایش، بلیت مهمان از سایت تیوال صادر خواهد شد.

˝فاوست˝ به کارگردانی حمید رضا نعیمی بر اساس نمایشنامهای از گوته نویسنده آلمانی روی صحنه رفته است.
حمیدرضا نعیمی دو سوم اولیه متن خود را با موفقیت پیش میبرد اما در یک سوم نهایی که میخواهد جمعبندی کند دچار مشکلات اساسی است. یعنی میشود آنچه را مد نظر دارد، خیلی راحت نپذیرفت و حتا وارد چالش فکری شد که آنچه درایت کرده چندان هم منطقی نیست. از یک سو این پایان در تناقض با آنچه گوته نوشته خواهد بود و از سوی دیگر به دلیل روند شعارگونه میشود با نویسنده ایرانی کاملا مخالفت کرد.
فاوست دانشمندی است که روزی که با بیماری و گرسنگی دست و پنجه نرم میکند به خاطر داشتن یک زندگی مادی و لذت جویی از باقی عمرش روحش را به شیطان میفروشد. مفیستو به نمایندگی از شیطان میآید که قراردادی را با امضای خونین فاوست ببندد. به ازای این امضا هر لذت و کامجویی برای فاوست مهیا خواهد بود. او ابتدا سری به میکده میزند تا بنوشد و بخورد. بعد در راه دلبستهی دختری به نام مارگریت میشود. این دختر زیبا توبه کرده و به رختشویی مشغول است و از گناه مبراست. فاوست دلبسته و عاشق میشود و باید همان شب در کنار یار و دلدارش باشد. مفیستو چند روز وقت میخواهد اما اصرار و پافشاری فاوست او را وامیدارد که با نقشهای امشب بساط عیش و کامجوییاش را فراهم سازد. همین هم میشود. اما والنتین برادر سرباز مارگریت که از گوشه و کنایه مردم متوجه رابطه خواهرش با فاوست شده، قیل و قال میکند. فاوست به میان معرکه میآید و به رغم میل باطنیاش و به دفاع از خود مجبور میشود چاقو از دست والنتین بستاند و همین خود او را به کشتن میکشاند. فاوست از آنجا میگریزد. مارگریت به عنوان شریک جرم به سیاهچال میافتد و تحت شکنجه قرار میگیرد. این زن زیر شکنجه بچهاش را سقط میکند. فاوست طاقتش سر میرسد و به دنبال نجات مارگریت میآید و حتا مفیستو را مجبور میکند که در این راه یاریگرش باشد. هر چند او خود مخالف این کمک حالی است.
اما مارگریت همراه فاوست نمیشود و با گیوتین سر از تناش جدا میشود. تا اینجا داستان مطابق با داستان نمایش گوته از فاوست است. اما پس از این دیگر قلمفرسایی نعیمی است که از فاوست روشنفکری همه کاره میسازد تا به دنیای معاصر پا بگذارد و برای اینکه مردم را از بیکاری و بیعاری نجات دهد، به طور گستردهای کار و بار برایشان فراهم میکند. حالا کارگران به دلیل کمی دستمزدها و نبودن بیمه عمر دست به اعتصاب میزنند و فاوست به آنها وعده حقوق دو برابری و بیمه عمر میدهد تا اعتصابشان را باطل کند. او در ادامه با روح مردگانی مواجه میشود که برای برقراری دسیسه دیکتاتوران و استثمارگران جان خود را از دست داده و قربانی جنایتهای آنان شدهاند. دقیقا این لحظات بار سنگین و غیر معقولی میگیرد که جریان اصلی را دچار اختلال میکند چراکه نعیمی بر خلاف گوته فردیت را کنار میگذارد، و به نظرگاههای جمعی و اجتماعی میپردازد. هدف گوته این است که فردیت را در میان جمع دچار چالش کند و در نهایت همین فرد است که دچار عذاب و تراژدی خواهد شد. اما گوته عقوبت فاوست را با بخشش و آمرزش مواجه میکند چراکه مارگریت فاوست را میبخشد و این راه خروجش از عالم دوزخ خواهد بود. اما نعیمی این مسیر را کاملا عوض میکند و با طول عمر فاوست به نمایندگی از بشر در حال ترقی رو به جلو میآورد اما او دچار بحرانهای اساسیتر است چون در راه عملی شدن خواستههایش باید دیگرانی که سد راهش هستند، از پیش پا بردارد! یعنی نعیمی بر آن است تا رنسانس فکری بشر که انسان محوری را اصل و اساس قرار میدهد همردیف با خودفروشی انسان به شیطان تلقی کند. شاید هم همین باشد اما نحوهی ارائه چنین مصداقی را به عینیت و تلقین نزدیک نمیسازد.
همینجاست که باید گفت؛ آن طور که باید و شاید این فاوست نمیتواند نظرگاه قابل تاملی را پیش روی مخاطباش قرار دهد. اگر فاوست به بشر خدمت کرده است، چرا باید سر از دوزخ و عذاب ابدی در بیاورد؟ و اگر خلاف آن است چرا باید این مسیر طولانی بشود؟ متاسفانه این طول عمر دلیل منطقی ندارد. حتا اگر بخواهیم شکل تمثیلی ماجرا را هم باور کنیم، نوع مواجهه او با عالم و آدمهایش بسیار متناقض است شاید به این دلیل که فاوست اسیر شیطان است و دچار شر است و باید عقوبت ببیند.
به هر تقدیر نعیمی در کارگردانی و اجرا بسیار ظریف و دقیقتر کار کرده و اثر هم موفقیتآمیز بودن خود را در زمینه ارائه زیباییشناسانه اثبات کرده است. در این راه طراحی صحنه رضا مهدیزاده، طراحی نور رضا حیدری، طراحی حرکت محسن گودرزی، طراحی لباس ادنا زینلیان، طراحی ماسک و گریم افسانه قلیزاده، طراحی صدا حسین مقدم، آهنگسازی سیاوش لطفی و بازی رضا بهبودی، مسعود دلخواه، بهناز نازی، فروغ قجابگلی، کتانه افشارینژاد، و بهمن عباسپور، کارگردان را به درستی همراهی کردهاند. به همین دلیل اجرای فعلی یک سروگردن از اجرای فاوست در سال 89 بالاتر است. اما هنوز سقراط بهترین نمایش این گروه است. چراکه سقراط در میزانسن و متن و تفکر فصل تازهای در تئاتر کشورمان گشوده است که درک و فهمش هنوز هم سالها نیاز به وقت و دقت دارد.
رضا آشفته – هنرآنلاین

نمایش «فاوست» – نوشته و کار حمیدرضا نعیمی – تیر ماه امسال در تالار وحدت به صحنه میرود.
این نمایش که اقتباس از اثر مشهور گوته، شاعر و نمایشنامهنویس آلمانی است، با بازی گروه پرشماری از بازیگران، به مدت بیش از 20 شب در تالار وحدت به صحنه خواهد رفت.
در این اثر نمایشی که کاری از گروه تئاتر شایا است، بازیگرانی همچون بهناز نازی، ایوب آقاخانی، فروغ قجابگلی، یعقوب صباحی، کتانه افشاری نژاد، بهار نوحیان، مجید نوروزی، بهنام شرفی، رضا جهانی، بهمن عباسپور، مهسا خسروی، محمد پورعرب، محمدرضا پشتکار، سپیدار تاری، راشین دیدنده، عامر مسافر آستانه، امید محمودی، بهار رادمند، محسن گودرزی و محمد نژاد به ایفای نقش میپردازند.
طراحی صحنه را رضا مهدی زاده بر عهده دارد و طراح لباس ادنا زینلیان است.
دیگر عوامل این نمایش به شرح زیر هستند:
طراح نور: رضا حیدری، طراح حرکت، محسن گودرزی، چهره پردازی: ماریا حاجیها، آهنگساز: سیاوش لطفی، مربی بدن: کامیار صالح پور، مشاور و مدیر تولید: علی زارعی.
این نمایش پیش از این اسفند 89 و فروردین 90 در تالار چهارسو مجموعه تئاتر شهر به صحنه رفت و با استقبال تماشاگران روبرو شد در حال حاضر نیز تغییراتی جزئی در متن نمایش ایجاد شده است، اما طراحی آن متناسب با تالار وحدت تغییر کرده است.
در اجرای دوباره این نمایش گروه حرکت و گروه کر نیز بازیگران را همراهی میکنند.
حمیدرضا نعیمی چندی پیش نمایش «سقراط» را در تالار وحدت اجرا کرد که با استقبال تماشاگران روبرو شد.
به زودی بازیگر نقش «فاوست» نیز انتخاب خواهد شد.