برچسب: نمایش در انتظار آدولف

بازیگر نمایش «در انتظار آدولف» درباره چالش هایی که برای ایفای نقش یک پروفسور در این نمایش پیش رویش قرار داشته است، سخن گفت.

به گزارش تئاتر آنلاین، حسین امیدی بازیگر «در انتظار آدولف» درباره حضورش در این اثر نمایشی به مهر گفت: در حال حاضر نمایش «در انتظار آدولف» به کارگردانی علیرضا کوشک جلالی را روی صحنه دارم. این نمایش پیش از این ۴۰ اجرا در تماشاخانه ایرانشهر داشت و قرار است تا آخر اسفند هم در تئاتر مستقل تهران روی صحنه باشد.

وی درباره ویژگی های نقشی که در این نمایش برعهده دارد، توضیح داد: من در این نمایش نقش پی‌یر را ایفای می کنم و مهمترین چالش من در کار این بود که ادای یک پروفسور را در نیاورم تا حداقل تماشاگر ایرانی تصور کند که من یک استاد دانشگاه فلسفه و ادبیات در فرانسه هستم. این شخصیت بسیار اهل مطالعه است و من تلاش کردم در زمان آماده سازی برای ایفای این نقش به سراغ چنین افراد آکادمیک و جدی بروم که نمونه شان را دور و برمان زیاد داریم.

امیدی در پایان صحبت هایش متذکر شد: به عنوان بازیگر در سریال «ساخت ایران ۲» به کارگردانی برزو نیک نژاد که برای پخش از شبکه نمایش خانگی آماده می شود نیز حضور دارم که از هفته آینده بازی ام در این مجموعه آغاز می شود.

در نمایش «در انتظار آدولف»، بازیگرانی چون اشکان خطیبی، آناهیتا درگاهی، حسین امیدی، آوا شریفی و رضا مولایی ایفای نقش می کنند.

در خلاصه این نمایش چنین آمده است: در یک مهمانی دوستان عزیزتر از جان، بیان یک شوخی بی‌مزه باعث می‌شود تا قبرها شکافته شوند و ارواح خبیثه شروع به‌ رژه رفتن کنند. در طی بحث‌ها ماسک‌های تفاهم و دوستی بی‌رحمانه بر زمین می‌ریزند. موقعیت‌های ابزورد و گروتسک، همراه با آتشفشانی از دیالوگ‌های گزنده و بی‌نظیر که یادآور سنت کمدی‌های انتقادی/ اجتماعی فرانسه ازجمله مولیر و به خصوص یاسمینا رضا است با ضرب‌آهنگ نفس‌گیری نمایش را به جلو می‌برند و ما را به هزارلای افکار شیطانی روشنفکران نئاندرتال نزدیک می‌کند. فرانسویان در ژانر طنز گزنده اجتماعی در جایگاه ویژه‌ای قرار دارند.

بازیگر «در انتظار آدولف» معتقد است این اثر نمایشی تاریخ انقضا ندارد و در هر زمانی قابلیت اجرا خواهد داشت.

به گزارش تئاتر آنلاین، اشکان خطیبی بازیگر «در انتظار آدولف» درباره اجرای مجدد این اثر نمایشی به مهر گفت: اجرای مجدد نمایش «در انتظار آدولف» به پیشنهاد تئاتر مستقل تهران و با توجه به استقبال تماشاگران در اجرای قبل صورت گرفت. این نمایش که علیرضا کوشک جلالی آن را کارگردانی می کند جزو نمایش‌هایی است که برای دوره کوتاه طراحی نشده و پتانسیل اجراهای طولانی حتی اجراهای سالانه را دارد کما اینکه چنین کاری در سراسر دنیا هم انجام می شود و اجرایی مثل اجرای «آرسنیک و تور کهنه» چندین سال است به صحنه می رود و به تازگی هم هشتادمین سالگرد اجرای آن جشن گرفته شد چون اینگونه نمایش ها، نمایش هایی هستند که برای قشر عام طراحی شده اند.

وی افزود: نکته مهم تر اینکه با وجودی که چنین نمایش هایی برای قشر عام است ولی کار به هیچ وجه از استاندارد و معیارهای حرفه ای فاصله نمی گیرد به همین دلیل هم پتانسیل اجرا در طولانی مدت را دارند به طوری که ما در بحث و گفتگوهایی که راجع به کار داشتیم به این نتیجه رسیدیم که در کنار اسم کار نمی توان عنوان کمدی گذاشت کما اینکه آقای کوشک جلالی هم دوست نداشت به هوای کمدی بودن کار، مخاطب جذب کند. بر همین اساس، ادامه داشتن اجرای «در انتظار آدولف» حتی پس از این اجرا هم امکان دارد. درباره نمایش های «موسیو ابراهیم» و «خدای کشتار» هم همین اتفاق افتاد و می توان گفت چنین نمایش هایی تاریخ انقضا ندارند و همیشه می توانند اجرا شوند.

این بازیگر سینما و تلویزیون درباره تغییراتی که نمایش نسبت به اجرا در ایرانشهر داشته است، اضافه کرد: اجرا در تئاتر مستقل تهران تغییر چندانی نسبت به اجرای قبلی ندارد و کلیت اجرا همان اجرای ایرانشهر است اگرچه تغییرات جزیی ممکن است در طول اجرا داده شود. دلیل نداشتن تغییر هم این است که به اعتقاد من وقتی یک سیستم کار خودش را درست انجام می دهد و عمل می کند چرا باید آن را دستکاری کرد.

خطیبی توضیح داد: نمایش «در انتظار آدولف» در واقع عنوان نمایشنامه ای با نام «اسم کوچک» است و آقای کوشک جلالی چون این عنوان را دوست نداشت به «در انتظار آدولف» تغییرش داد. پیش از این هم اجراهای دیگری با عنوان های مختلف از جمله «اسم» و «پپرونی برای دیکتاتور» از این نمایشنامه روی صحنه رفته است که به نظرم این نمایشنامه آنقدر درخشان است که می تواند با برداشت های مختلفی روی صحنه برود. معتقدم هر نمایشنامه ای به تعداد کارگردانان سراسر دنیا می تواند، اجرا شود.

بازیگر نمایش «مانیفست چو» درباره دلایل استقبال از این نمایش بیان کرد: یکی از دلایل موفقیت ما در اجرای قبلی و مورد استقبال قرار گرفتن کار این است که علیرضا کوشک جلالی به عنوان کارگردان در میان غربی ها و اروپایی ها زندگی کرده و خیلی خوب آنها را می شناسد و زندگی با این مردم را لمس کرده است بنابراین به درستی توانسته دراماتورژی کار را انجام دهد.

بازیگر نمایش «در انتظار آدولف» در پایان صحبت هایش متذکر شد: خواهشی که من از مخاطبان و تماشاگران تئاتر دارم این است که سنت غلط «بگذاریم کمی از کار بگذرد و یا بگذاریم کار جا بیفتد بعد به تماشای نمایش بنشینیم» را کنار بگذارند و از همان روزهای ابتدایی اجرا به دیدن نمایش بیایند چون در شب های آخرِ کار، هم همان اتفاقی می افتد که در شب های ابتدایی رخ می دهد. باید همگی تلاش کنیم این سنت و برداشت غلط را تصحیح کنیم.

نمایش «در انتظار آدولف» به نویسندگی ماتیو دلاپورته و الکساندر دلا پتلیر و کارگردانی علیرضا کوشک جلالی با بازی اشکان خطیبی، آناهیتا درگاهی، رضا مولایی و حسین امیدی از ۱۲ بهمن ماه ساعت ۲۱ برای بار دوم در تالار مستقل تهران روی صحنه می رود. این نمایش پیش از این در تماشاخانه ایرانشهر اجرا شده بود.

خطیبی همچنین سال 79 به همراه بابک سعیدی یک گروه موسیقی راک ایرانی به نام آپولون داشت که راک ایرانی می‌زدند اما از گروه جدا شدند. وی پیانو، گیتار و گاهی ساز دهنی می‌زند. او به غیر از موسیقی و بازیگری گاهی نمایش‌نامه‌های انگلیسی را هم به فارسی ترجمه می‌کند و اکنون سرپرست گروه موسیقی ترافیک هم هست. خطیبی آبان‌ماه در نمایش «در انتظار آدولف» به‌کارگردانی علیرضا کوشک جلالی بازی کرده بود که این نمایش در تماشاخانه ایارنشهر روی صحنه رفته بود.

با خبر شدیم که قرار است همین نمایش با همین عوامل و بازیگران ماه پیش رو در تماشاخانه تئاتر مستقل تهران هم روی صحنه برود؛ به همین بهانه با اشکان خطیبی درباره جزییات اجرای این متن و همچنین همکاری با کوشک جلالی گفت‌و‌گو کرده‌ایم که می‌خوانید.

پیشتر گفته‌اید تمرین‌های نمایش خیلی طولانی‌مدت نبودند اما تمرینات فشرده‌ای را پشت سر گذاشته‌اید. آیا آماده کردن نمایش در مدت‌زمان یک‌ماه امکان‌پذیر است؟
علیرضا کوشک‌جلالی برخلاف دیگر کارگردان‌های تئاتر ایران اصلا اعتقادی به دورخوانی ندارد. همچون گروه‌های اروپایی که زمانی را برای حفظ کردن متن در‌نظر نمی‌گیرند و این بخش از کار یک وظیفه شخصی است که وظیفه هر بازیگر حرفه‌ای است، ما بیش از دو‌جلسه روخوانی نداشتیم. تمرین این نمایش در دور قبلی اجراها حدود یک‌ماه به‌طول انجامید که البته طولانی‌ترین مدت‌تمرینی است که خود من با علیرضا کوشک‌جلالی تجربه کرده‌ام. جالب است بدانید برای اجرای «خدای‌کشتار» و همچنین «موسیو‌ابراهیم» تنها هشت‌روز تمرین کردیم! و این آثار‌درخشان با تمرین‌های هشت‌روزه به‌اجرا رسیدند البته این نکته را هم باید بگویم که ساعت‌های تمرین ما بسیار طولانی بود. مثلا برای نمایش «موسیو‌ابراهیم» ما زمان مشخصی برای تمرین نداشتیم و شبانه‌روز تمرین می‌کردیم پس در «در‌انتظار آدولف» طولانی‌ترین دوره تمرین آثار کوشک‌جلالی را تجربه کرده‌م! هرچند «موسیو‌ابراهیم» و «خدای‌کشتار» هر‌دو بازتولید بوده‌اند و یا در آلمان و یا ایران روی صحنه رفته بودند درنتیجه کوشک جلالی می‌دانست چه می‌خواهد و نمایش را کاملا در ذهن خود داشت. «در‌انتظار آدولف» نخستین همکاری من با کوشک‌جلالی در نمایشی است که تولید تازه محسوب می‌شود. بعد از همکاری‌هایی که با او داشتم، به این نتیجه رسیدم برخلاف بسیاری از کارگردان‌ها که اول خودشان را می‌بینیم و سپس درام روی صحنه دیده می‌شود و در‌نهایت سایر عوامل دیده می‌شوند، کوشک‌جلالی همیشه پشت اثر خود قرار می‌گیرد. بازیگران کوشک‌جلالی بیشتر از بازیگران سایر نمایش‌ها دیده می‌شوند. البته واقعا کار‌کردن با علیرضا کوشک‌جلالی کار دشواری است اما وقتی به اجرا می‌رسیم، دلیل این سخت‌گیری‌ها را درک می‌کنم. هر‌بار در پروسه تمرین از خود می‌پرسم که چرا باز با کوشک‌جلالی کار کردم اما زمانی‌که به اجرا می‌رسیم، می‌فهمم چرا این‌کار را انجام داده‌ام.

آیا گره‌گشایی‌های پی در پی در این نمایش باعث نمی‌شوند تماشاگر مدام به‌فکر حدس زدن بیفتد یا از غافلگیر شدن‌ها خوشش نیاید؟
«در‌انتظار آدولف» از آن دست نمایش‌هایی است که زمان خط مشخصی دارند و در آن‌ها زمانی‌که بیرون از نمایش در جریان است با زمان داخل صحنه منطبق است درنتیجه مخاطب به‌راحتی با اثر ارتباط برقرار می‌کند اما در عین حال واکنش تماشاگر نسبت به میزانسن‌هایی که در کار طراحی شده است، کنش‌گرانه است. حتی برخی لحظه‌ها تماشاگر کمی جلوتر از ما لحظات را پیش‌بینی می‌کند و علیرضا کوشک‌جلالی هم از این‌وجه استفاده کرده است تا تماشاگر را در دام بیندازد. میزانسنی را به مخاطب نشان می‌دهد که بر‌اساس آن، مخاطب قضاوتی می‌کند که واقعیت ندارد. تماشاگر در هر‌لحظه با‌توجه به چیزی‌که روی صحنه می‌بیند، واکنش نشان می‌دهد. اساسا کمدی درصد بالایی از واکنش مخاطب را می‌طلبد. گول خنده تماشاگر را نخور اصطلاحی است که در بازیگری وجود دارد. درواقع کمدی درام زنده‌تری است چون بازیگر حداقل صدای واکنش تماشاگر را می‌شنود. درنتیجه ارتباط زنده‌تری برقرار است.

به‌نظر شما تماشاگر با همذات‌پنداری، می‌داند در عین حال به خودش هم می‌خندد یا خنده تماشاگر در نمایش شما منفعلانه است؟
چون انسان‌ها تمایل دارند فرافکنی کنند، ممکن است در ظاهر شوخی‌ها را به گروه دیگری نسبت دهند اما از دید من هر کس در خلوت خودش خوب می‌داند در کجای این داستان می‌تواند خودش را پیدا کند. حتی به‌نظرم در‌ برخی موارد این خنده‌ها هیستریک هستند. درواقع واکنشی به اتفاق‌های روی صحنه است تا فشاری که بر او وارد شده است را تخلیه کند. یکی از جذابیت‌های نمایش این‌ است که هرچه از ابتدای نمایش می‌کارد درو می‌کند. حتی از کنار کلیدی که در ابتدای نمایش گم شده است و شاید اهمیت چندانی هم نداشته باشد، نمی‌گذرد. حتما در انتهای نمایش به‌آن می‌رسند. در این نمایش هیچ نکته‌ای ناگفته رها نمی‌شود

نمایش «در انتظار آدولف» به کارگردانی علیرضا کوشک جلالی از ۱۲ بهمن ماه مجددا به صحنه خواهد رفت.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «در انتظار آدولف» پس از اجرا در تماشاخانه ایرانشهر برای بار دوم در سالن تئاتر مستقل تهران روی صحنه می رود.

نویسندگان این نمایش ماتیو دلاپرته و الکساندر دلاپاتلیر هستند و مترجم، دراماتورژ و کارگردان آن علیرضا کوشک جلالی است.

در نمایش «در انتظار آدولف»، بازیگرانی چون اشکان خطیبی، آناهیتا درگاهی، حسین امیدی، آوا شریفی و رضا مولایی ایفای نقش می کنند.

در خلاصه این نمایش چنین آمده است: در یک مهمانی دوستان عزیزتر از جان، بیان یک شوخی بی‌مزه باعث می‌شود تا قبرها شکافته شوند و ارواح خبیثه شروع به‌ رژه رفتن کنند. در طی بحث‌ها ماسک‌های تفاهم و دوستی بی‌رحمانه بر زمین می‌ریزند. موقعیت‌های ابزورد و گروتسک، همراه با آتشفشانی از دیالوگ‌های گزنده و بی‌نظیر که یادآور سنت کمدی‌های انتقادی/ اجتماعی فرانسه ازجمله مولیر و به خصوص یاسمینا رضا است با ضرب‌آهنگ نفس‌گیری نمایش را به جلو می‌برند و ما را به هزارلای افکار شیطانی روشنفکران نئاندرتال نزدیک می‌کند. فرانسویان در ژانر طنز گزنده اجتماعی در جایگاه ویژه‌ای قرار دارند.

در دوره اول اجرای «در انتظار آدولف» ۶۸۰۰ نفر از این نمایش دیدن کردند. دور جدید اجرای این اثر هم از روز ۱۲ بهمن ماه آغاز می شود و هر شب ساعت ۲۱ در سالن تئاتر مستقل تهران روی صحنه می رود.

سایر عوامل این نمایش عبارتند از طراح‌ صحنه و دکور: امیرحسین دوانی، طراح لباس: آناهیتا درگاهی، مدیر طراحی گرافیک و تبلیغات: سهیل دانش اشراقی، طراح صدا: روزبه خورزنی، دستیار کارگردان و منشی صحنه: شکوفه داوودی، طراح گرافیک: حامد حکیمی، عکاس: مصطفی پیرهادی، مدیر روابط عمومی: سارا فرجی، بازاریابی: کافه تئاتر مستقل تهران، دستیار تهیه و مدیر صحنه: مهرداد تقوی، دستیار صحنه: مهسا اسلامی، سجاد طاهری، دستیار تولید: سجاد بشکار، دستیاران طراح صحنه: میثم سلیمانی، نگین سلیمانی، محمد غضنفری، سوزان عظیمی، ساخت دکور: امیرحسین بابائیان، احمد بابائیان، محمد حسن درباغی، هوراد بابائیان، ساخت سردیس: میلاد صالحی و خدمات: محمد حق گو.

نمایش «در انتظار آدولف»، این نمایش پس از اجرا در تماشاخانه ایرانشهر و مورد استقبال قرار گرفتن تماشاگران برای بار دوم در سالن تئاتر مستقل تهران روی صحنه می رود.
به گزارش تئاتر آنلاین، نویسنده این نمایش ماتیو دلاپرته، الکساندر دلاپاتلیر، و مترجم، دراماتورژ و کارگردان آن علیرضا کوشک جلالى است.
در نمایش «در انتظار آدولف»، بازیگرانی چون اشکان خطیبی، آناهیتا درگاهی، حسین امیدی، آوا شریفی و رضا مولایی ایفای نقش می کنند.
در خلاصه این نمایش چنین آمده است: در یک مهمانی دوستان عزیزتر از جان، بیان «یک شوخی بی‌مزه» باعث می‌شود تا قبرها شکافته شوند و ارواح خبیثه شروع به‌ رژه رفتن کنند. در طی بحث‌ها ماسک‌های «تفاهم و دوستی» بی‌رحمانه بر زمین می‌ریزند. موقعیت‌های ابزورد و گروتسک، همراه با آتشفشانی از دیالوگ‌های گزنده و بی‌نظیر که یادآور سنت کمدی‌های انتقادی/ اجتماعی فرانسه است، ازجمله مولیر، بخصوص یاسمینا رضا، با ضرب‌آهنگ نفس‌گیری نمایش را به جلو می‌برند و ما را به هزارلای افکار شیطانی روشنفکران نئاندرتال نزدیک می‌کند. فرانسویان در ژانر «طنز گزنده اجتماعی» در جایگاه ویژه‌ای قرار دارند.
دور تازه این اجرا به درخواست تماشاگران و به دنبال استقبال آن ها روی صحنه می رود. در دوره اول اجرای «در انتظار آدولف»6800 نفر از این نمایش دیدن کردند. دور جدید اجرای آن هم از روز 12 بهمن ماه آغاز می شود و هرشب ساعت 21 در سالن تئاتر مستقل تهران روی صحنه می رود.
سایر عوامل این نمایش عبارتند از: طراح‌ صحنه و دکور: امیرحسین دوانی، طراح لباس: آناهیتا درگاهی ، مدیر طراحی گرافیک و تبلیغات: سهیل دانش اشراقی، طراح صدا: روزبه خورزنی، دستیار کارگردان و منشی صحنه: شکوفه داوودی ، طراح گرافیک: حامد حکیمی، عکاس: مصطفی پیرهادی، مدیر روابط عمومی: سارا فرجی، بازاریابی: کافه تئاتر مستقل تهران، دستیار تهیه و مدیر صحنه: مهرداد تقوی ،دستیار صحنه: مهسا اسلامی، سجاد طاهری، دستیار تولید: سجاد بشکار ،دستیاران طراح صحنه: میثم سلیمانی، نگین سلیمانی، محمد غضنفری، سوزان عظیمی، ساخت دکور: امیرحسین بابائیان، احمد بابائیان، محمد حسن درباغی، هوراد بابائیان، ساخت سردیس: میلاد صالحى و خدمات: محمد حق گو.
علاقمندان به تهیه بلیت برای این نمایش می توانند به سایت tik8 مراجعه کنند. پیش فروش بلیت های این نمایش از روز شنبه نهم دی ماه آغاز می شود.

پوستر نمایش «در انتظار آدولف» با ترجمه، دراماتورژی و کارگردانی علیرضا کوشک‌جلالی با طراحی سهیل دانش اشراقی رونمایی شد.

به گزارش تئاتر آنلاین، «در انتظار آدولف» اثر ماتیو دلاپورته و الکساندر دلا پتلیر با ترجمه، دراماتورژی و کارگردانی علیرضا کوشک جلالی از ٢١ آبان ماه در سالن استاد ناظرزاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه می رود. سهیل دانش اشراقی طراحی پوستر این اثر نمایشی را برعهده داشته است.

اشکان خطیبی، آناهیتا درگاهی، حسین امیدی، آوا شریفی و رضا مولایی بازیگران این اثر نمایشی هستند.

از دیگر عوامل این نمایش می توان به امیرحسین دوانی طراح صحنه، آناهیتا درگاهی طراح لباس، سهیل دانش اشراقی مدیر هنری طراحی، حامد حکیمی طراح گرافیک، مصطفی پیرهادی عکاس، سارا حدادی مدیر روابط عمومی و مشاور رسانه ای و تبلیغات، شکوفه داودی دستیار کارگردان و منشی صحنه، مهرداد تقوی دستیار تهیه و مدیر صحنه، میثم سلیمانی، نگین سلیمانی، محمد غضنفری، سوزان عظیمی دستیاران صحنه اشاره کرد.

علیرضا کوشک جلالی برنده جایزه افتخاری تئاتر کلن آلمان نمایش «در انتظار آدولف» را از ٢١ آبان به مدت ۳۰ شب در سالن استاد ناظر زاده کرمانی تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه می برد. پیش‌فروش بلیت این نمایش با تخفیف دانشجویی آغاز شده است.