برچسب: نمایش اتاق

گزارش تئاتر آنلاین، آدرین وارن بازیگر برنده جایزه تونی در اقتباس صحنه‌ای از رمان «اتاق» نوشته اما داناهیو بازی می‌کند. طبق برنامه‌ریزی‌ها بهار سال بعد اقتباس صحنه‌ای کتاب پرفروش «اتاق» در برادوی اجرا می‌شود.

اما داناهیو نمایشنامه را براساس رمان خودش نوشته که در سال 2010 منتشر شد. پیشتر اقتباس سینمایی «اتاق» با بازی بری لارسون در نقش مامان، جایزه اسکار را برای این بازیگر به همراه داشت. کورا بیست کارگردان نمایش «اتاق» است و ترانه‌ها و موسیقی را با همراهی کاترین جوزف نوشته است.

داستان «اتاق» درباره نوجوانی است که دزدیده شده و به اجبار هفت سال در یک اتاق زندگی کرده است. دختر از مردی که او را ربوده صاحب یک فرزند پسر به نام جک می‌شود که حالا پنج ساله است. دنیای جک در اتاق خلاصه شده و او تصوری از دنیای بیرون ندارد.

پیش‌نمایش «اتاق» در سالن جیمز ارل تیه‌تر از سوم آوریل شروع می‌شود و از روز هفدهم آوریل نمایش عمومی آن آغاز خواهد شد. «اتاق» سال 2017 در برادوی در سالن تیه‌تر رویال استراتفورد و در سال 2022 در شهر تورنتو در سالن پرینسس ولز اجرا شده بود.

آدرین وارن، بازیگر و خواننده آمریکایی است که سال 2012 برای نخستین بار در برادوی روی صحنه ظاهر شد. او در سال 2018 در سریال «جنبش زنان» محصول شبکه ای‌بی‌سی حضور یافت و سال 2022 هم در فیلم تحسین شده «پادشاه زن» کنار وایولا دیویس نقش‌آفرینی کرد.

منبع: تیه‌ترمانیا / ترجمه: ایران تئاتر

به گزارش تئاتر آنلاین، انوشه زاهدی تهیه‌کننده نمایش «اتاق» به کارگردانی زنده‌یاد ساشا کشوادی که قرار بود در روز دوشنبه ۲۵ بهمن در بخش غیررقابتی چهلمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به صحنه برود، درباره انصراف گروه از اجرا در جشنواره، به مهر گفت: گروه نمایش «اتاق» با ذوق و شوق فراوان از اینکه در جشنواره تئاتر فجر روی صحنه خواهیم رفت تمرین‌های نمایش را شروع کردیم ولی بعد از مدتی تمرین تعدادی از بازیگران مبتلا به ویروس کرونا شدند. این در حالی است که نمایش «اتاق» دارای ۲۰ بازیگر است و به همین خاطر خیلی نگران سلامت اعضای گروه شدم.

تئاتر آنلاین – سید علی تدین صدوقی : پینتر هماره ساختار زبانی خود را دارد. او از سکوت و مکث و تکرار و… درنهایت شیوه پینترسک استفاده می‌کند که نگاه دیگرگونه‌ای را بازکرده و مخاطب را به فکر وامی‌دارد. سکوتی که دلهره و ترس را در پی دارد. ازنظر پینتردو نوع سکوت وجود دارد.

پینتر هماره ساختار زبانی خود را دارد. او از سکوت و مکث و تکرار و… درنهایت شیوه پینترسک استفاده می‌کند که نگاه دیگرگونه‌ای را بازکرده و مخاطب را به فکر وامی‌دارد. سکوتی که دلهره و ترس را در پی دارد. ازنظر پینتردو نوع سکوت وجود دارد. سکوتی که در آن شخصیت کلامی به زبان نمی‌آورد و سکوتی که در آن مدام شخصیت حرف می‌زند. حرف‌هایی که گاه مبتذل می‌نماید. در هردو وجه شخصیت عاجز از ایجاد ارتباط است.
او نمی‌تواند مکنونات خود را بیان کند. ازاین‌رو مدام حرف می‌زند و ذهنش در سکوت کامل است. درواقع با جاری شدن فراوان واژه‌ها بر زبان بیان دشوارتر می‌شود. هر دو مورد از سکوت برای پنهان کردن شخصیت بکار برده می‌شوند. ازنظر پینتر دیالوگ شکلی از عمل و کنش دراماتیک و نمایشی میان کاراکترهاست. دیالوگ‌هایی که از ویژگی تکرار برخوردارند واین تکرار خود نشانه‌ای از مکرر بودن زندگی بیهوده انسانی است.
پینتر تحت تأثیر بکت و کافکاست که برخوردی اگزیستانسیالیستی با مسائل زندگی دارند. او شاید اگزیستانسیالیسم خود را دارد. پینتر جز نمایشنامه نویسان پیشرو و مدرن است؛ اما کمتر خود را به شیوه و سبکی خاص وابسته می‌داند. بیشتر نمایش‌نامه‌ها پینتر در یک اتاق می‌گذرد. در این نمایش نیز شخصیت‌های او در یک اتاق هستند. آن‌ها هراسناک‌اند و می‌ترسند و تشویش دارند
آنان از چه می‌ترسند؟ به‌طورقطع از چیزی که خارج از اتاق است. در دنیای بیرون. بیرون از اتاق دنیای ترسناکی است که بر وجود آن‌ها سایه افکنده و سنگینی می‌کند. ازنظر پینتر ما همه در آن اتاق هستیم؛ و یا به زبان دیگر هرکدام از ما اتاق خود را داریم. اتاق جز لاینفک نمایشنامه‌های پینتر است.
ما همگی در اتاق هستیم در بیرون دنیایی است غیرقابل وصف، دلهره‌آور و عجیب و ترسناک، دهشتناک و هراس‌آور. پینتر در مصاحبه‌ای می‌گوید: « معتقدم که دلهره و اضطراب وجودی هرگز به‌سادگی ترس مجرد و انتزاعی و فیلسوفانه نیست، بلکه اساساً بر تجربه یک فرد در اروپا هیتلری استوار است».
پینتر در خصوص نمایشنامه اتاق می‌گوید«این زن پیر در اتاقی زندگی می‌کند که به‌سختی آهن است. او این اتاق را بهترین اتاق ساختمان می‌داند. در ضمن نمی‌خواهد چیزی درباره زیرزمین مرطوب و چندش‌آور آن بداند. دنیای خارج در نظرش سرد و یخ‌زده است. او در اتاق گرم و راحت خود امنیتی کامل دارد؛ اما تصورش واقعی و حقیقی نیست چون ورود تازه‌واردی تعادل زندگی‌اش را بر هم می‌زند.»
این مسئله درواقع در خصوص نمایشنامه جشن تولد نیز صادق است. تفاوت پینتر با کافکا وبکت در واقعی بودن آثار اوست. او برخلاف آن‌ها در دنیای غیرواقعی، فانتزی و رؤیایی سیر نمی‌کند. او آثارش هماره بر پایه رئالیسم است بر اساس آدم‌های واقعی از دنیای واقعی با اتفاقات واقعی و قابل‌لمس. مسایلی را که در ارتباط آدم‌ها با یکدیگر می‌توان دید. در روابط اجتماعی، خانوادگی و خصوصی افراد.
پینتر درگیر با واقعیات روزمره مردم است. باوجوداین رئالیسم، پینتر یک درام‌نویس واقع‌گرا نیست. دیالوگ‌ها و شخصیت‌هایش واقعی هستند. اما تصور و مفهوم کلی او تلفیقی از رمزگونگی، ابهام‌آمیز بودن و نوعی شاعرانگی است. همین عناصر او را از دیگر نویسندگان واقع‌گرا متمایز می‌کند. در آثار او حتی رگه‌هایی از گروتسک نیز به‌وضوح قابل‌مشاهده است.
پینتر می‌گوید «زمانی که یکی از نمایش‌های من شروع می‌شود شما خود را در برابر یک موقعیت می‌یابید. این‌یک موقعیت ویژه است. مانند موقعیتی که دو شخصیت در یک اتاق به وجود می‌آورند. موقعیتی که از پیش تعیین نشده بلکه دقیقاً در همان لحظه خلق می‌شود. او می‌گوید با توجه به سطح آگاهی ما از روانشناسی و پیچیدگی‌های عمیق و ناشناخته روح انسان چطور می‌شود ادعا کرد که، ما می‌دانیم منشأ تحرکات انسانی چیست و شخصیت‌ها را از پیش طوری بنویسم که دیدگاه‌های ما را به‌عنوان نویسنده بازگو کنند .»
در بروشور نمایش اتاق که در تئاتر رویال کورت در 8 مارس 1960 میلادی روی صحنه رفت پینتر در یادداشتی بی امضا خطاب به تماشاکنان این‌گونه نوشت « بپذیریم که مردی در یک اتاق است و به‌زودی ملاقاتی خواهد داشت. بدون شک ملاقات‌کننده هدفی خواهد داشت. اگر دو نفر در این اتاق زندگی می‌کنند. برخورد با او یکسان نخواهد بود. مردی که در اتاق است. از ورود ملاقات‌کننده یا خوشحال می‌شود یا ناراحت ملاقات‌کننده نیز چنین وضعی دارد … هردو می‌توانند در اتاق بمانند یا خارج شوند هر راه‌حلی در مورد حرکات می‌تواند وجود داشته باشد.»
او در نمایش اتاق پینتر هاله‌ای از ابهام و سردرگمی و عدم اطمینان به گرد شخصیت‌هایش به وجود می‌آورد. خود اتاق نیز در هاله‌ای از ابهام است. اتاقی از یک ساختمان که گویی معلق بین طبقه زیرزمین و طبقات بالا که تاریک است و معلوم نیست به کجا ختم می‌شود قرار دارد. برت شوهر زن « رز» در سکوت کامل است. زن حرف می‌زند که صرفاً حرف زده باشد. رز ترس و هراس از بیرون وعدم ارتباطش با برت را در قالب کلماتی روزمره می‌ریزد. پرواضح است که او تلاش مضاعفی برای راضی نگه‌داشتن برت انجام می‌دهد. او بسیار مضطرب و نگران به نظر می‌رسد.
برت اما تمام تلاش‌های او را به هیچ می‌انگارد. زن برای حفظ رابطه اشان می‌کوشد اما مرد همچنان سر دو بی‌روح است. او به وانتش همچون جنس مخالف می‌نگرد گویی وانت جای رز را برایش گرفته است البته وانت برت استعاره‌ای از زن‌بارگی اوست اینکه او با زنان دیگر سرش را گرم می‌کند. سفر او در شب زمستانی بیان‌کننده سمبولیک یک رابطه غریزی فاتحانه است همه این‌ها رز را از چشم برت انداخته و دیگر مهرش در دل او جایی ندارد.
زمانی که پیرمرد سرایدار وارد اتاق می‌شود برت همچنان سرد وبی روح و ساکت نشسته است. گویی که هیچ‌گاه صحبت نمی‌کرده. پیرمرد اما گوش‌هایش سنگین است و حرف‌های بیهوده و عبث می‌گوید. شاید هم دیگر نمی‌خواهد چیزی را بشنود. زمانی که برت و کید می‌روند. زوجی جوان به خانه رز می‌آیند آن‌ها به دنبال صاحب‌خانه می‌گردند تا اتاقی را اجاره کنند. شاید این دو به‌نوعی جوانی رز و برت باشند.
مرد آقای «سندرز» می‌گوید مردی که در زیرزمین زندگی می‌کند گفته است که اتاق شماره 7 خالی است. رز با شنیدن این حرف وحشت و هراسش دوچندان می‌شود. گویی در شرف از دست دادن اتاق گرم و امن خودت است. رز می‌گوید هیچ اتاقی در این ساختمان خالی نیست و اتاق شماره هفت همین اتاق است و می‌بینید که خالی نیست و مال من است. از دست دادن اتاق برای رز به‌منزله مرگ است با رفتن زوج جوان آقای کید دوباره وارد می‌شود و می‌گوید مردی نابینا در زیرزمین چند روز است که منتظر است تا شوهرتان بیرون برود می‌خواهد با شما ملاقات کند. رز ابتدا نمی‌پذیرد. سپس از ترس آنکه زمانی که برت هست آن مرد به اتاقشان بیاید، به کید می‌گوید که مرد را به بالا بیاورد. مردی سیاه‌پوست و نابینا وارد می‌شود رز تا سر حد جنون به او توهین می‌کند اما مرد می‌گوید از طرف پدرش برای او پیغامی دارد. پدرش خواسته که او برگردد. مرد نابینا او را سال می‌نامد رز با شنیدن این نام شوکه می‌شود. شاید مرد پدر رز باشد این نیز در پرده‌ای از ابهام باقی می‌ماند. نابینایی او می‌تواند نشانه‌ای از مرگش باشد شاید او از دنیای ارواح آمده تا رز را با خودش ببرد نابینایی هم یکی دیگر از المان‌های کارهای پینتر است.
درنهایت برت می‌آید و باآب‌وتاب شروع به صحبت می‌کند او از وانتش و از سفرش می‌گوید. که چگونه وانت را کنترل کرده و… در ادامه برت بدون هیچ مقدمه‌ای مرد نابینا را موردتهاجم قرار داده و او را می‌کشد و سپس به‌نوعی رز را نیز موردحمله قرار می‌دهد. رز فریاد برمی‌آورد که جایی را نمی‌بیند شاید این استعاره‌ای از مرگ او باشد.
اتاق به‌مثابه مخفیگاهی است که رز در آنجا پناه گرفته و از گذشته خود و از هویت خود گریخته است او نمی‌خواهد که به گذشته بازگردد. شاید این باز استعاره‌ای از یهودیان زمان جنگ جهانی دوم باشد که از دست نازی‌ها فرار می‌کردند و با تغییر و یا مخفی نگاه‌داشتن هویت خود سعی در نجات خویش و خانواده اشان از دست نازی‌ها را داشتند.
درنهایت اتاق می‌تواند اوضاع انسان امروز نیز باشد. انسانی که در دنیای امروز هرلحظه با ترس و هراس و اضطراب و استرس زندگی می‌کند. دنیایی که در آن جنگ و نسل‌کشی، عدم ارتباط، شرایط اجتماعی نامناسب عدم درک متقابل، فقدان اخلاق و ارزش‌ها و… بیداد می‌کند و برده‌داری نوین و سرمایه‌داری حرف اول را در آن می‌زنند. دنیایی که در زیر یوغ صنعت و دود آهن پیشرفت‌های عجیب‌وغریب هرلحظه از انسانیت تهی می‌شود.
پینتر درجایی به بازیگرانش می‌گوید « شاید من چیزها را پیچیده می‌کنم؛ اما این پیچیده کردن‌ها باارزش است. تا به‌طور کامل مفاهیمی را که به ما القا می‌شوند کشف نکنیم این کلمات نمی‌توانند واقعی باشند.» بدین معنا اگر بازیگری قادر نباشد به آنچه که در زیر متن آثار او جریان دارد دست پیدا کند. دیالوگ‌هایش از پویایی وحیاتی که دارند خارج‌شده و آثارش سست و بی‌مایه و پیش‌پاافتاده جلوه می‌کنند.
پس اگر بازیگران به شکلی کامل و دقیق به اجرای نقش خود بپردازند، بیننده به‌گونه‌ای مستمر خود را در اختیار درک و دریافت موضوع می‌گذارد. پین‌تر با نگاهی موشکافانه برای شخصیت‌هایش شناسنامه می‌سازد و آن‌ها را در موقعیتی قرار می‌دهد که ازنظر تماشاگران منطقی و واقعی است. در این میان باید گفت که رحیم نوروزی در نقش « کید» و رؤیا میرعلمی در نقش رز توانستند تا حدودی بدین مهم دست یابند. رحیم نوروزی در نقش کید به درک دراماتیک شخصیت رسیده بود. هرچند که سکوت‌ها و مکث‌ها و تکرارها، ریتم و طنز گروتسک نهفته در زیر متن و… می‌باید در کل نمایش موردبررسی مجدد قرار گیرند تا با خواست متن و شیوه خاص پینتر که به «پینترسک» معروف است همسو گردد.
باید گفت نمی‌توان رد پای مسعود دلخواه به‌عنوان مشاور کارگردان را در این نمایش نادیده گرفت؛ مانند جایی که رز کره را روی نان می‌مالد و به برت می‌دهد و برت آن را می‌بلعد که در فرهنگ غرب نشان از فردی خودخواه، کم‌توجه به دیگران تا حدودی شهوت‌ران و پیرو غریزه و… است. درنهایت شاهد اجرای قابل‌تأمل بودیم. به کارگردان و گروه خسته نباشید می‌گویم.

ایران تئاتر

نمایش «اتاق» به کارگردانی فاطمه علی حسینی روزهای ۲۸ تا ۳۰ خرداد ماه طی دو نوبت میزبان علاقه مندان تئاتر در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر خواهد بود.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «اتاق» به کارگردان فاطمه علی حسینی که این روزها در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر به صحنه رفته از روز یکشنبه ۲۸ تا پایان روز سه شنبه ۳۰ خرداد ماه طی دو نوبت ساعت های ۱۹:۳۰ و ۲۱:۱۵ پذیرای دوستداران تئاتر است.

نمایش «اتاق» نوشته هارولد پینتر، کارگردانی فاطمه علی حسینی و بازی مرتضی اسماعیل کاشی، رویا میرعلمی، رحیم نوروزی، الهه شه پرست، فرشید ترابی در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر به صحنه می رود.

کارگردان نمایش «اتاق» از اجرای یکی از متفاوت‌ترین نمایشنامه‌های هارولد پینتر در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهرخبر داد.

به گزارش تئاتر آنلاین، فاطمه علی حسینی کارگردان نمایش «اتاق» که این روزها در تالار قشقایی مجموعه تئاترشهر به صحنه رفته درباره بازخورد مخاطبان نسبت به اجرای صحنه‌ای یکی از آثار هارولد پینتر، بیان کرد: خوشبختانه از زمانی‌که نمایش «اتاق» در تالار قشقایی روی صحنه رفته ما شاهد بازخوردهای کم و بیش خوبی از سوی مخاطبان بودیم. زیرا جزو معدود دفعاتی که متنی از هارولد پینتر در تئاتر شهر روی صحنه رفته، برای همین مخاطب دوست داشت که شاهد اجرای عمومی نمایشنامه‌ای سنگین از این نویسنده باشد. متنی که هم به لحاظ محتوا و هم به لحاظ کلام از جمله متون دشوار نویسنده است که کارگردانی متفاوتی را می‌طلبد.

او ادامه داد: در این چند روزی که اجرای نمایش می‌گذرد وقتی از برخی مخاطبان درباره کم و کیف اجرا پرس‌وجو می‌کنم اغلب آنها به این نکته تاکید می‌کنند که با نمایشی عجیب و غریب روبه‌رو شده‌اند. موضوعی که من کاملا انتظار شنیدن آن را داشتم و می‌دانستم با توجه به سنگینی متن پینتر با این واکنش با اثر مواجه می‌شوند.

البته من این گفته تماشاگران را تایید می‌کنم و فقط این نکته را اضافه را می‌کنم که آنها در این نمایش با اثری روبه‌رو هستند که کمدی عجیب و غریبی دارد و به طور حتم می‌تواند با جریانی در مخاطب شناسی تئاتر روبه‌رو شود که قطعا فضای کمتر تجربه شده‌ای است.

کارگردان نمایش «اتاق» توضیح داد: من بیش از دو سال است که به دلیل درگیری پایان‌نامه کارشناسی ارشدم روی آثار پینتر مشغول مطالعه هستم و در این مدت مقالات و نوشته‌های متعددی را برای پیشبرد تحقیقاتم مطالعه کردم و بر همین مبنا به این نتیجه رسیدم که این نویسنده چندان درباره کاراکتر صحبت نمی‌کند بلکه عمده تمرکز او روی موقعیت انسان‌هایی است که در نمایشنامه‌های او وجود دارد. به همین جهت من از بازیگران خواستم تا نوع بازی که روی صحنه اجرا می‌کنند بر مبنای موقعیت باشد و از تمرکز روی شخصیت‌ها پرهیز کنند. نکته‌ای که خوشبختانه آنها به بهترین شکل ممکن آن را روی صحنه پیاده کردند.

نمایش «اتاق» نوشته هارولد پینتر، کارگردانی فاطمه علی حسینی و بازی مرتضی اسماعیل کاشی، رویا میرعلمی، رحیم نوروزی، الهه شه‌پرست و فرشید ترابی ساعت 21 در تالار قشقایی مجموعه تئاترشهر به صحنه می‌رود.

علاقه‌مندان و تماشاگران می توانند برای آگاهی از تازه‌ترین رویدادها و اطلاعات آثار نمایشی مجموعه تئاتر شهر به سایت این مجموعه با آدرس www.teatreshahr.com مراجعه کنند.

کارگردان نمایش «اتاق» با اشاره به اینکه این اثر نمایشی تنها ۱۱ اجرا خواهد داشت، عنوان کرد تلاش کرده است در این اجرا شاعرانگی متن هارولد پینتر را حفظ کند.

به گزارش تئاتر آنلاین، فاطمه علی‌ حسینی کارگردان نمایش «اتاق» که به تازگی اجرای عمومی خود را آغاز کرده است در این باره به (تئاتر آنلاین) مهر گفت: نمایش «اتاق» نوشته هارولد پینتر است که از ۱۶ خردادماه در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر به صحنه رفته و تنها ۱۱ اجرا خواهد داشت.

وی درباره دلایل انتخاب این متن نمایشی توضیح داد: پروژه پایان نامه کارشناسی ارشد من در دانشگاه تربیت مدرس کار روی آثار هارولد پینتر بود. معتقدم نمایشنامه «اتاق» که اولین اثر پینتر هم به حساب می آید یکی از کامل ترین آثار این نویسنده است که حتی تا ۱۵ سال بعد نمایشنامه های پینتر همچنان تحت تاثیر «اتاق» بودند و برخی از شخصیت های فرعی نمایشنامه در دیگر آثار وی نقش اصلی را برعهده دارند و به این ترتیب ویژگی های هرکدام از شخصیت ها و انگیزه هایشان برای مخاطبان آثار پینتر بیشتر نمایان می‌شود.

این کارگردان تئاتر درباره ویژگی های آثار پینتر و رویکردش به نمایشنامه «اتاق» بیان کرد: وجود مکث ها و سکوت ها نکته حیاتی آثار پینتر هستند که نمی توان از کار حذفشان کرد اما مساله دیگر این است که من این نمایش را به شیوه رئالیستی اجرا نکردم که البته به نظرم نباید هم آن را رئالیستی به صحنه برد به همین جهت بازی ها اکسپرسیونیستی و استیلیزه هستند. همچنین شاعرانگی که در متن پینتر وجود دارد برایم اهمیت بسیاری داشت و برای اینکه بتوانم این شاعرانگی را در اجرا هم منتقل کنم متن را مجددا ترجمه کردم.

علی‌حسینی ادامه داد: ایده طراحی صحنه نمایش نیز از موزه یهود برلین و کتابی که من به زبان انگلیسی درباره پینتر خواندم، شکل گرفته است. در این کتاب پینتر شخصیت های نمایشنامه را این طور تشبیه کرده بود که آنها انگار در یک غار پارینه سنگی زندگی می کنند.

این کارگردان جوان متذکر شد: اجرای این نمایش اولین تجربه حرفه ای من به عنوان کارگردان است اما چند سال است سمت های دیگری در تئاتر دارم که از این مسیر با بازیگرانی که در کار حضور دارند، آشنا شدم. خوشحالم که هنرمندان خوبی سر راهم قرار گرفتند و زمانی که دیدند برای این کار من مطالعات زیادی انجام دادم و ۲ سال روی آثار پینتر و این نمایشنامه پژوهش و تحقیق کردم به من اطمینان کردند و بازی در این نمایش را پذیرفتند.

وی در پایان درباره اجرای محدود این نمایش توضیح داد: نمایش «اتاق» به دلیل مصادف شدن اجرا با شب های قدر و اینکه بازیگران نمایش در پروژه های دیگری مشغول بودند تنها ۱۱ اجرا خواهد داشت اما امیدوارم بتوانیم بعد از اجرا در سالنی دیگر نمایش را ادامه دهیم. البته همین که بعد از ۲ سال توانستیم این نمایش را به صحنه ببریم جای خوشحالی دارد.

نمایش «اتاق» به کارگردانی فاطمه علی‌حسینی از ١٦ خرداد به مدت ١١ شب در ساعت ٢١:١۵ در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه رفته است.

از بازیگران این اثر می توان به مرتضی اسماعیل کاشی، رویا میرعلمی، رحیم نوروزی، الهه شه پرست و فرشید ترابی اشاره کرد. در خلاصه این نمایش چنین آمده است: او که مدت‌هاست از خانه خارج نشده با ورود آدم هایی ناشناس، مشوش و پریشان خاطر، برای حفظ موقعیت خود تلاش می کند.

دیگر عوامل این نمایش علی نصر: مدیر تولید، دستیار کارگردان و برنامه ریز، آرمین خیریان: آهنگساز و طراح صدا، ماریا حاجیها: طراح گریم، شیرین حسینی: طراح صحنه و لباس، مهدی دوایی: طراح پوستر و بروشور، سارا حدادی: مشاور رسانه‌ای و مدیر روابط عمومی (مکث)، امیرحسین فاضلی: فضای مجازی و طیبه نصراللهی: عکاس هستند.

فاطمه علی‌حسینی گفت برای رسیدن به وزن و قافیه شاعرانه هارولد پینتر، دوباره نمایشنامه “اتاق” را ترجمه کرد.

به گزارش تئاتر آنلاین، “اتاق” نخستین نمایشنامه هارولد پینتر، نمایشنامه‌نویس انگلیسی است که نشان از شروع به کار یک نمایشنامه‌نویس متبحر و صاحب سبک داشت. پینتر که پیش از این بیشتر در زمینه بازیگری فعال بود به درخواست یکی از دوستانش این نمایشنامه را نوشت و پس از جلب توجه، تمام وقت و انرژی خود را معطوف به نوشتن کرد. “اتاق” نخستین‌ بار در ژوئن ۱۹۶۰ در کلوپ نمایشی هامپستید اجرا شد.

فاطمه علی‌حسینی کارگردان نمایش “اتاق”، در توضیح انتخاب این نمایشنامه به عنوان اولین تجربه حرفه‌ای کارگردانی خود، به هنرآنلاین، گفت: آثار هارولد پینتر پروژه مطالعاتیم در مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه تربیت مدرس بود و از نظر من کاملترین اثر پینتر، نمایش “اتاق” است که آن را برای اجرای صحنه‌ای انتخاب کردم. این نمایش تا حدود 15 سال آثار او را تحت شعاع خود قرار داد، به طوری که از آن پس برخی از شخصیت‌های نمایش “اتاق” در دیگر نمایشنامه‌های این نویسنده به نوعی دیده می‌شدند و حضور داشتند.

این کارگردان جوان درخصوص شیوه اجرایی این نمایش، خاطر نشان کرد: این امکان وجود ندارد که آثار پینتر به شیوه رئال اجرا شود و من هم این قصد را ندارم. تا حدودی این اثر اکسپرسیونیسم است، اما به نظرم باید دیده شود و دیگران نظر بدهند. از آنجا که این نمایش پیچیده و فنی است، در صورتیکه به شیوه رئال روایت می‌‌شد بسیار سخت و زمان‌بر بود. سعی کرده‌ام این اثر را باز کرده و به گونه‌ای که با تماشاگر ارتباط برقرار کند به روی صحنه آورم.

او با اشاره به شاعرانگی پینتر در آثارش، عنوان کرد: نمایش “اتاق” را مجدد ترجمه کردم تا به وزن و قافیه درام شاعرانه این نویسنده برسم. حدود دو سال روی این نمایش تحقیق و مطالعه کردم و پروژه زمان‌بری بود. فکر کنم کسانی که پینتر را می‌شناسند و با آثارش آشنایی دارند، برایشان جالب باشد تا این نمایش را ببینند. از آنجا که نگاه متفاوتی به پینتر دارم شاید این نمایش ارزش تماشا داشته باشد. بازیگران خوبی شخصیت‌های این اثر را بازی می‌کنند که تک تک به نقش‌هایشان بسیار نزدیک هستند.

علی‌حسینی درباره انتخاب بازیگران این نمایش، اظهار داشت: از گذشته و از طریق همکاری در کارهای دیگر با بازیگرانم آشنایی داشتم و رفاقتی بین ما بود. آن‌ها در جریان بودند که مدت زیادی در ارتباط با آثار پینتر مطالعات و فعالیت‌های تئاتری داشته‌ام و این باعث شد که به من اعتماد کنند و در این نمایش بازی کنند.

در این نمایش که از 16 خرداد ماه، تنها به مدت 11 شب ساعت 21:15 در مجموعه تئاترشهر اجرا می‌شود، (به ترتیب ورود به صحنه) مرتضی اسماعیل کاشی، رؤیا میرعلمی، رحیم نوروزی، الهه شه پرست و فرشید ترابی نقش آفرینی می‌کنند.

دیگر عوامل نمایش “اتاق” عبارتند از: مدیر تولید، دستیار کارگردان و برنامه ریز: علی نصر، آهنگساز و طراح صدا: آرمین خیردان، طراح گریم: ماریا حاجیها، طراح صحنه و لباس: شیرین حسینی، طراح پوستر و بروشور: مهدی دوایی، مشاور رسانه‌اى و مدیر روابط عمومی: سارا حدادی (مکث)، فضای مجازی: امیر حسین فاضلی، عکاس: طیبه نصر اللهى.