برچسب: نشست خبری

تئاتر آنلاین-گروه هنر-علیرضا سعیدی: طی سال‌های اخیر کلیدواژه‌های پیچ در پیچ «کنسرت-نمایش»، «موسیقی-نمایش»، «تئاتر-موسیقی» و کلمه و ترکیب‌هایی از این دست، بسیار بیشتر از سال‌های قبل‌تر به گوش مخاطبان رسیده است. کلیدواژه‌هایی کم و بیش نامفهوم و شاید هم نامتعارف که موجب بروز تعارضات فراوانی در بین اهالی هنر به ویژه موسیقی و تئاتر شده است؛ آن چنان که هر دو طیف ابداع چنین کلیدواژه‌هایی را نشأت گرفته از تأثیر هنر متبوع خود می‌پندارند.

عده‌ای هم البته خلق چنین کلیدواژه‌هایی را دست‌پروده تهیه‌کنندگان و هنرمندانی می‌دانند که سعی دارند با چینش این واژه‌ها در کنار هم مدعی حضور در فضایی جدید باشند که می‌تواند هم به افزایش میزان محبوبیت آن‌ها در میان مخاطبان کمک کند و هم در افزایش اندوخته‌های مالی‌شان یاری‌رسان باشد! شرایطی که اگر در چارچوب و نظام منطقی خود طراحی شده باشد قطعاً نمی‌تواند فی‌نفسه حرکت ناشایست و غافلگیرکننده‌ای محسوب شود.

اما ماجرا از آنجا شکل متفاوت‌تری پیدا می‌کند که هر کدام از طیف‌های هنرمندان که آغازگر یک جریان جدید در اجرای آثار موسیقایی مبتنی‌بر هنرهای نمایشی یا هنرهای تصویری بوده‌اند، برای خود تعاریف جداگانه‌ای از اصول ترکیب دو عنصر اجرایی «موسیقی» و «نمایش» ارائه می‌دهند که شاید برای مخاطبانی که برای دیدن ستاره‌های محبوبشان روی صحنه به چنین پروژه‌هایی رجوع می‌کنند، اهمیت چندانی نداشته باشد اما قطعاً در یک فضای تخصصی و منتقدانه می‌توان روی این موضوعات دقت بیشتری داشت تا آنچه ما از ماجرای «موسیقی-نمایش» و واژه‌هایی از این دست یاد می‌کنیم به یک چارچوب هدف‌مند با مخاطب هدف‌مند منتهی شود.

اتفاقاً گرایش به نگاه تخصصی در چنین حوزه‌هایی است که موجب بروز خلاقیت‌ها و ظهور هنرمندانی در عرصه‌های اجرایی می‌شود که برای آن‌ها دربرگیرنده منافع هنری و اقتصادی خواهد بود و دیگر کمتر راه کنایه، تهمت و نقدهایی بعضاً تند و تیز و غیر منصفانه در فضای رسانه‌ای را باز می‌گذارد.

یکی از مجموعه‌هایی که طی سال‌های اخیر تلاش کرده وارد بستر پرهیاهو و پر مساله «کنسرت-نمایش‌» ها شود و البته در این راه دست به تجربه‌های متفاوتی هم زده است، گروه دو نفره مهیار علیزاده با کارنامه قابل اتکای خود در آهنگسازی و تجربه همکاری با خواننده‌های صاحب نام و نیز رضا موسوی طراح و کارگردانی است که طی سال‌های اخیر پس از عبور از تجربه‌های متفاوتی چون پژوهش، عکاسی، تئاتر و گرافیک مبدع ایجاد جریانی شده که فضای دکوراتیو و اجرایی کنسرت‌ها را از روند قبلی خود خارج کرده و مدعی شروع جریانی تازه در مقوله کنسرت نمایش‌هاست.

این دو هنرمند که طی ماه گذشته پروژه‌های متعددی را به صورت مشترک روی صحنه برده‌اند با حضور در تئاتر آنلاین از دغدغه‌های خود برای حضور در فضایی متفاوت گفتند که بیشتر هم بر ضرورت حضور هنرهایی چون تئاتر، هنرهای تجسمی و هنرهای تصویری در حوزه موسیقی دلالت داشت.

بخش اول میزگرد تئاتر آنلاین با موضوع آسیب‌شناسی «کنسرت‌-نمایش‌» ها با حضور مهیار علیزاده و رضا موسوی را در ادامه می‌خوانید؛

*ضمن قدردانی از حضور شما در این نشست، تمایل دارم اولین پرسشم پیرامون کلیدواژه «کنسرت-تئاتر» یا «کنسرت-نمایش» را با اتکا بر رویکرد جداگانه مهیار علیزاده در قامت یک آهنگساز فعال در تئاتر و سینما و رضا موسوی در حوزه‌های مختلف مرتبط با هنرهای تجسمی و تئاتر مطرح کنم؛ چه فرآیندی شکل گرفت تا شما دو نفر به یک مفاهمه مشترک برای اجرای پروژه‌هایی رسیدید که این روزها از آن به عنوان «کنسرت-نمایش» یا واژه‌های مشابه یاد می‌شود؟ فضایی که خود می‌دانید مخالفان و موافقان تند و آرامی داشته و موجب بروز حاشیه‌هایی شده که برون رفت از آن نیازمند یک استراتژی هنری است.

رضا موسوی: اگر بخواهم کمی جزئی‌تر وارد ماجرا شوم باید از اینجا شروع کنم که من و مهیار علیزاده پیش از کلید خوردن فصل تازه‌ای از فعالیت‌هایمان، صحبت‌های زیادی درباره چگونگی ورود به این مقوله انجام داده بودیم. اساساً من هم با این اصطلاح مرسوم و نامفهوم «کنسرت-نمایش» خیلی ارتباط نگرفته و اساساً نمی‌دانم این واژه از کجا درست شده است؟ ضمن اینکه ما هم به این جهت اسم پروژه‌های اخیرمان را «کنسرت – نمایش» گذاشتیم تا ماجرایی که برای آن طراحی کرده‌ایم برای مخاطب قابل فهم‌تر باشد تا بداند چه اتفاقی قرار است روی صحنه بیفتد. اما شما مطمئن باشید اهداف ما برای این اجراها متفاوت‌تر از کلید واژه‌هایی است که به آن در این حوزه اشاره می‌شود. البته خودم کلیت ماجرا را یک «پرفورمنس» می‌بینم که به نوعی یک اتفاق اجرایی روی صحنه است که هر ابزاری برای صحنه لازم باشد را برای آن به کار می‌بندیم.

من همواره کوشیده‌ام در کارهایی که در آن‌ها حضور دارم، خودم را به موسیقی و تئاتر وصل نکنم چرا که ما در کارمان از عناصر دیگری چون سینما و هنرهای تجسمی نیز استفاده می‌کنیم. کما اینکه در کنسرت چند مدت پیش سالار عقیلی، در قسمت انتهایی صحنه عملاً فضایی شبیه گالری نقاشی درست کرده بودیم.

بنابراین ما تلاش می‌کنیم تا فارغ از این کلید واژه‌ها تجربه‌گرا باشیم. من که خودم به شخصه در تمام مراحل زندگی‌ام این کار را انجام داده‌ام و هیچ‌وقت خارج از فضای تجربه‌گرایی حتی نفس هم نکشیده‌ام. به هرحال حضور در این فضای جدید جدای از اینکه چگونه نقد یا تعریف می‌شود برای من دارای جذابیت‌ها و تجربه‌های مهمی است که قطعاً تمایل دارم در آن حرف‌های تازه‌ای داشته باشم.

مهیار علیزاده: من هم با قسمت‌هایی از حرف‌های رضا موافقم و بر این باورم واژه «کنسرت-نمایش» در هیچ جای دنیا وجود نداشته و فقط در کشور ما باب شده است. دلیل اینکه ما هم مجبوریم از برخی عناوین این چنینی استفاده کنیم به خاطر این است که مردم بفهمند چه اتفاقی قرار است در برنامه‌های ما بیفتد.

ولی واقعیت این است که اگر دوز تئاتر این پروژه‌ها بیشتر از موسیقی باشد، باید نام آن را «تئاتر موزیکال» بگذاریم و اگر قرار است از ابزار مولتی‌مدیا استفاده شود باید نام آن را «پرفورمنس» بگذاریم. به هر حال کاری که ما انجام می‌دهیم تلفیقی از هنرهای مختلف از جمله سینما، تئاتر، موسیقی، حرکت، نور، هنرهای تجسمی و هنرهای اجرایی دیگر است که سعی می‌کنیم با تجمیع و طراحی ویژه برای آن‌ها فضای متفاوتی را پیش روی مخاطبان قرار دهیم.

مهیار علیزاده: این کلید واژه‌ها هنوز برای اینکه بخواهد مورد نقد و بررسی قرار گیرد خیلی زود است زیرا هر پروژه‌ای که در این چارچوب اجرا می‌شود برای خودش تعاریف جدیدی می‌آورد. البته که من معتقدم پروژه پر اقبال «سی» بود که این واژه را میان مخاطبان جا انداخت من و رضا بر اساس تجربیاتی که در حوزه‌های موسیقی و عکاسی و مواردی از این دست داریم، تلاش می‌کنیم تا با در کنار قرار دادن هنرها اثر هنر جذابی را بیرون بکشیم. اینکه حالا چرا در قالب یک مجموعه دو نفره کارها را انجام می‌دهیم هم فکر می‌کنم به روحیات مشترک من و رضا باز می‌گردد. از سوی دیگر من هم اصولاً انسان تجربه گرایی هستم و از شاخص ترین خصوصیات فردی‌ام ریسک‌پذیری است که دوست دارم آن در بالاترین حد ممکن تجربه کنم.

در کارنامه کاری‌ام هم نشان داده شده که ریسک‌پذیری و تجربه‌گرایی را همواره به عنوان دو اولویت مهم مدنظر خودم قرار داده‌ام. به عبارتی از آلبوم «حریق خزان» تا برگزاری کنسرت‌های تلفیقی متعددی که داشتم همواره راهی را انتخاب کرده‌ام که مبتنی بر تجربه‌گرایی بوده و هر آنچه دلم به من می‌گفته را انجام دادم. شاید هم برخی کارها اشتباه بوده باشد و شاید هم احساس کردم مسیری می‌تواند در این تجربه‌گرایی پیدا شود که تا امروز نیز آن را انجام دادم. من بر این باورم حضور یک سری آدم‌های همراه باعث می‌شود که شما در مسیری که باز شده بتوانید با پشتوانه بهتری گام بردارید. به معنای دیگر من به تنهایی ممکن است قابلیت‌ها و امکاناتی داشته باشم اما رضا موسوی یکسری امکانات و قابلیت‌هایی جز من دارد که وقتی ما دو نفر با این امکانات جداگانه در کنار هم قرار بگیریم می‌توانیم یک گروه قوی و منسجم را تشکیل دهیم که قطعاً نتایج بهتری را از یک تجربه‌گرایی فردی در بر خواهد داشت.

البته من فکر می‌کنم شخص رضا موسوی باید در پروژه «درشعله با تو رقصان» سال ۹۳ با من می‌بود اما آن موقع ما یکدیگر را نمی‌شناختیم. اما جالب است بدانید که فکر می‌کنم آن زمان من یک کار عجیب و غریبی را انجام دادم که با خود می‌پرسم چرا اصلاً آن دوران دست به چنین کاری زدم که با همراهی تعدادی از رفقای تئاتری اثری را طراحی کنم که دربرگیرنده ویژگی‌های متفاوتی برای من باشد.

* به‌عنوان یک مخاطب به خودم این اجازه را نمی‌دهم که از موضع نقد این تجربه‌گرایی با شما گفتگو کنم، چرا که هر دوی شما خوب می‌دانید وارد چه مرحله‌ای از فعالیت‌های هنری خود در حوزه‌های موسیقی و هنرهای نمایشی شده‌اید. به عبارتی اگر سلیقه من با سلیقه شما همسانی نداشته باشد قطعاً این مجوز برای من صادر نخواهد شد که پروژه‌های اجرایی شما را به طور کامل آثاری بی‌منطق یا کم ارزش قلمداد کنم، اما این ماجرای «کنسرت-نمایش» زمانی برای من چالش‌برانگیز می‌شود که این چارچوب در نظام اقتصادی موسیقی و مواجهه با ستاره‌های موسیقی که تمایل چندانی برای تغییر وضعیت اجرایی یا کارگردانی اجرای زنده ندارند، قرار می‌گیرد. فرآیندی که مایلم از بحران‌ها و مشکلات پیش روی آن صحبت کنید و بگویید که هر کدام با چه چالشی در این حوزه مواجه شدید که شاید شما را از ادامه کار دلسرد کرده باشد؟

مهیار علیزاده: به اعتقاد من هنرمند واقعی همیشه یک هنرمند تجربه‌گراست. اساساً هنرمندی که پروژه‌ای را در قالب تکرار و از سر عادت‌های روزمره انجام داده و حرفه‌اش را تبدیل به شغل کند قطعاً با چالش‌های جدی مواجه می‌شود. هنرمند قطعاً صاحب شغل نیست او یک انسان خلاق است که مسئول صیقل دادن روح جامعه به هر شکلی است. البته اینکه هنرمندی مخالف تجربه‌گرایی باشد یا نباشد اصلاً مورد بحث ما نیست. اما اینکه چرا ما دست به چنین کارهایی می‌زنیم مهم است که قبل از هر چیزی این به موضوع تجربه گرایی و ریسک‌پذیری باز می‌گردد که به آن اشاره داشتم.

اما درباره نکته‌ای که درباره قرار گرفتن عنوان «کنسرت-نمایش» در چارچوب نظام اقتصادی موسیقی ایران مطرح کردید باید بگویم که این کلید واژه‌ها هنوز برای اینکه بخواهد مورد نقد و بررسی قرار بگیرند، خیلی زود است زیرا هر پروژه‌ای که در این چارچوب اجرا می‌شود برای خودش تعاریف جدیدی می‌آورد.

البته که من معتقدم پروژه پر اقبالی مانند «سی» بود که این واژه را میان مخاطبان جا انداخت. یعنی اگر شما همین الان در هشتگ‌های اینستاگرام بزنید: «کنسرت -» بعد آن واژه «نمایش» یا «کنسرت نمایش سی» می‌آید. بنابراین در جامعه جا افتاد که نام این پروژه‌ها «کنسرت-نمایش» است. البته دلیلی هم ندارد که بخواهیم تاکید کنیم این واژگان درست است یا غلط. ولی من بر این باورم عنوان «کنسرت-نمایش» چیزهایی را می‌طلبد که در «پرفورمنس» می‌تواند مواردی بیشتر از آنچه تعریف می‌شود، وجود داشته باشد.

بنده معتقدم تکلیف واژه «کنسرت-نمایش» روشن است زیرا یک کلید واژه مبهم است که نمی‌توان برای آن معنای درستی به کار برد. کما اینکه شاید حضور بازیگری چون بهرام رادان به عنوان بازیگر در پروژه «سی» باعث شد که عنوان «کنسرت-نمایش» در ایران متولد شود. اصلاً شاید اسم ایرانی «اُپرا» همان «کنسرت-نمایش» باشد.

رضا موسوی: ببینید الان شاید برای اولین‌بار باشد که یک نشست رسمی رسانه‌ای درباره کلید واژه «کنسرت-نمایش» برگزار می‌شود. پس قطعاً نمی‌توان درباره آن حوزه‌ای که هنوز به طور کامل برای مخاطبان و منتقدان شناسانده نشده، به طور دقیق و شفاف صحبت کرد. جالب اینکه ما همچنان در محیط‌های مختلف با آدم‌های مختلفی مواجه شدیم تا مطرح کنیم ماجرای کارهایی از این دست از چه قرار است؟ پس حالا که از یک نهاد رسمی رسانه‌ای پرسش‌هایی درباره ماجرای کنسرت – نمایش مطرح می‌شود، می‌توان به این مقوله جدی‌تری فکر کرد. شما قطعاً بدانید این کلیدواژه درست یا نادرست هنوز در فرآیند تجربه قرار داد. قطعاً این اسم در فرآیند تجربه قرار دارد. اصلاً چرا به این موضوع به مثابه یک تجربه نگاه می‌کنیم؟ چون تجربه به تو یاد می‌دهد که این مسیر را ادامه بدهی یا ندهی. یا حتی اسم را هم عوض کنی.

اما یک نکته را هم لازم است بگویم که ما حتی در این شرایط بلاتکلیف علیرغم اینکه می‌دانیم کلمه «پرفورمنس» موجب ریزش مخاطب می‌شود، و البته در این میان واژه‌ای با نام «کنسرت-نمایش» که فرآیند اجتماعی خود را طی کرده و اوضاع بهتری دارد، اما اصرار می‌کنیم که واژه تخصصی «پرفورمنس» شکل پررنگ‌تری داشته باشد تا مخاطب آن را بشناسد. کما اینکه می‌دانیم هنوز خیلی از مردم هستند که حتی نمی‌توانند واژه «پرفورمنس» را درست ادا کرده و حتی خیلی از منتقدان نیز روی این کلید واژه اختلاف نظرهای متعددی دارند.

* احساس نمی‌کنید آنچه در نامگذاری چنین پروژه‌های تخصصی حوزه موسیقی و هنرهای دیگر اتفاق می‌افتد، اصرارها و تلاش‌های تهیه‌کنندگان است که مایل به اضافه کردن عناوینی چون «کنسرت-نمایش» برای فروش بیشتر و جذب مخاطب هستند؟

رضا موسوی: قطعاً تهیه‌کننده وجوه تجاری و اقتصادی ماجرا را بیشتر از وجوه هنری می‌بیند. البته معتقدم فشاری روی گروه اجرایی برای تغییر عنوان پروژه وارد نمی‌کند اما می‌گوید: «منطقی‌تر آن است که از واژه‌های تجاری‌تر استفاده شود.»

مهیار علیزاده: وقتی این پروژه‌ها وارد چرخه اقتصادی و تجاری می‌شود، تهیه‌کننده به‌طور طبیعی اعلام می‌کند که به دلیل برگشت سرمایه و هزینه‌هایی که برای فلان بازیگر و فلان خواننده شده، باید یکسری اولویت‌ها رعایت شود که به فروش برنامه کمک بهتری کند.

رضا موسوی: قطعاً تهیه‌کننده وجوه تجاری و اقتصادی ماجرا را بیشتر از وجوه هنری می‌بیند. البته معتقدم فشاری روی گروه اجرایی برای تغییر عنوان پروژه وارد نمی‌کند اما می‌گوید: «منطقی‌تر آن است که از واژه‌های تجاری‌تر استفاده شود.» * من در لابه‌لای صحبت‌هایم درباره چالش‌های پیش روی ماجرای «کنسرت-نمایش»، مقاومت ستاره‌های پولساز موسیقی در مواجهه با پروژه‌هایی این چنین و دلایل شکست برخی از پروژه‌هایی که با این عنوان روی صحنه رفته‌اند، پرسش‌هایی کردم که هنوز پاسخم را دریافت نکردم، بنابراین مایلم درباره این چالش‌ها و بحران‌ها دیدگاه‌های خود را صریح‌تر بگویید.

رضا موسوی: ببینید واقعیت ماجرا این است که هنوز این مقاومت‌ها و غرها در بین برخی از هنرمندان و خوانندگان در مواجهه با چینش و طراحی تازه کنسرت‌های موسیقی وجود دارد، اما هم من و هم مهیار علیزاده هیچ‌گاه تسلیم این مقاومت‌ها نشده‌ایم، چرا که این مقاومت‌ها و دلخوری‌ها از سوی برخی ستاره‌های موسیقی شکل گرفته است. حتی ما تا پای کنسل شدن اجرا به دلیل همین مقاومت‌ها هم رفتیم اما بالاخره در شکلی تعاملی ماجرای خودمان را اجرایی کردیم.

شاید برای شما جالب باشد که بدانید علیرضا قربانی به عنوان یک خواننده طراز اول موسیقی کلاسیک ایرانی وقتی در روزهای اول با این شکل اجرایی ما رو به رو شد برایش سخت به نظر می‌آمد. اما وقتی قدم به قدم با طراحی متفاوتی ماجرا را هدایت کردیم ماجرا برای او خوشایند شد. ما اولین کاری که با او کردیم در این حد بود که به او گفتم: «وقتی می‌خواهی روی صحنه آب بخوری اجازه بده ما نور را بگیریم بعد این کار را انجام بده». او هم این کار را انجام داد و بعد به ما گفت: «چه کار خوبی کردید. چون من هر وقت می‌خواستم روی صحنه آب بخورم، آب از گلویم پایین نمی‌رفت، زیرا در برابر تماشاگران این نوع آب خوردن بد بود.»

ما در قدم بعدی که فکر می‌کنم اجرای پروژه «دخت پری‌وار» بود فضا را به گونه‌ای طراحی کردیم که علیرضا روی صحنه هنگام اجرا راه برود و خاطرم هست که وقتی مرحوم علی معلم در آخرین روز از عمرش به تماشای کنسرت ما آمد در پشت صحنه گفت: «اینکه هنرمندی چون علیرضا قربانی می‌تواند روی صحنه راه برود، فوق العاده است». پس می‌بینید که اگر اتفاقات به مرور بیفتد دیگر با مقاومت یک ستاره موسیقی مواجه نمی‌شویم. گرچه خواننده‌ها یا نوازندگانی هستند که سرسختی می‌کنند اما در نهایت فکر می‌کنم اغلب آن‌ها دوست دارند این کار را بکنند.

مهیار علیزاده: اینکه رضا به موضوع قدم گذاشتن از یک مرحله به مرحله بعدی اشاره می‌کند هم باید از طرف ما باشد و هم از طرف گروه اجرایی. یعنی ماجرا فقط به شخص خواننده مربوط نمی‌شود. شاید خواننده به جهت اینکه بیشترین سمت‌وسوی نگاه‌ها را به سوی خود معطوف کرده و به نوعی سلبریتی روی صحنه است بیشتر مورد توجه باشد، اما نوازنده‌های ما هم باید در شرایط خوبی قرار گیرند تا بتوانند طراحی مورد نظر کارگردان را به خوبی در اجرا پیاده کنند.

جالب است بدانید در کنسرتی که با سالار عقیلی داشتیم من به عنوان آهنگساز و نوازنده که متولی برگزار کنسرت بودم، سه روز قبل از اجرا به رضا گفتم که جایم درست نیست و بابت همین موضوع دائماً در جدال با او بودم. در نهایت هم او گفت تو می‌توانی جاگذاری خودت روی صحنه را وتو کنی! اما او من را فریب داد، چرا که در نهایت جای دیگری برای من طراحی نشد و من در نهایت مجبور شدم در همان جای اولی که رضا برایم طراحی کرده بود کارم را انجام دهم!

حالا شما فکر کنید که این شرایط برای نوازنده و خواننده هم به طور طبیعی ایجاد شود. پس دقیقاً همین جاست که موضوع تعامل به میان می‌آید. مسأله‌ای که خوشبختانه هم در پروژه با سالار عقیلی و هم در پروژه با علیرضا قربانی برای ما اتفاق افتاد و سرانجام موفقی داشت. البته در این راه مشکلاتی هم وجود دارد و آن موضوع «ساند چک» (بررسی کیفیت پوشش صوتی سالن محل اجرا) است که چنین پروژه‌هایی نیازمند یک پروسه مجزاست و مدیران تالارهای می‌بایست همکاری بیشتری با گروه‌ها در این زمینه داشته باشند.

شاید باور نکنید ما در پرفورمنس «خط سوم» حتی یک بار هم قبل از اجرای نهایی، تمرین انجام ندادیم. یعنی اولین اجرای ما همانی بود که در پروژه نهایی پیش روی مخاطبان قرار دادیم. موضوعی که در هیچ کجای دنیا شما نمی‌توانید سراغش را بگیرید.

باور کنید آنچه آن روز ما روی صحنه به مخاطبان بدون تمرین نهایی ارائه دادیم، چیزی شبیه معجزه بود که خوشبختانه با استقبال مخاطبان هم مواجه شد. اما در نهایت باید بگویم که اجرای چنین پروژه‌هایی نیازمند حمایت‌های فنی بیشتری هم از سوی مدیریت تالارهاست که باید شکل جدی‌تری به خود پیدا کند. کما اینکه اگر دوستان دیگری تصمیم به اجرای پروژه‌های مشابه ما را در تالار وحدت داشتند و رابطه دوستانه ما با تالار وحدت را نداشتند با مشکلات بیشتری روبه‌رو می‌شدند. در نتیجه باید گفت اجرای چنین پروژه‌هایی ذهن راحتی می‌خواهد که بتوان کارهای بهتری را هم اجرا کرد.

ادامه دارد…

به گزارش تئاتر آنلاین، نشست رسانه ای اپرای «پردیس و پریسا» به آهنگسازی لوریس چکناواریان روز یکشنبه هفتم بهمن با حضور دست اندرکاران اجرای این پروژه در تالار وحدت تهران برگزار شد. این اپرا روزهای پانزدهم و شانزدهم بهمن در تالار وحدت تهران به رهبری پیمان منصوری، تهیه کنندگی محمد باقر نحوی و مدیریت اجرایی احسان تارخ روی صحنه می رود.

لوریس چکناواریان آهنگساز اپرای «پردیس و پریسا» در این نشست رسانه ای توضیح داد: بسیار خوشحالم که دوباره شرایطی فراهم شده که تعدادی از هنرمندان جوان عرصه موسیقی با همراهی یک گروه اجرایی خوب و منسجم می تواند اثر «پردیس و پریسا» را روی صحنه ببرد. این اثر یکی از کارهای سنگین من در عرصه آهنگسازی است که به آن علاقه فراوانی دارم. این پروژه از آن کارهایی است که باید بخش خصوصی آن را انجام می داد که خوشبختانه این امکان میسر شد و من بسیار خوشحالم که یک اپرای عاشقانه این بار روی صحنه تالار وحدت پیش روی مخاطبان قرار می گیرد.

وی افزود: من خوشحالم که در این اجرا بهترین نوازنده ها و خواننده های موسیقی کلاسیک حضور پیدا کرده اند کما اینکه خودم اصلا نمی توانستم از پس این پروژه سنگین بربیایم. به هر حال اجرای یک پروژه در حوزه موسیقی کلاسیک یک علم است که من دیگر توان انجام همه آن را ندارم اما بسیار خرسندم که یک رهبر جوان به نام پیمان منصوری در کنار نوازنده های صاحب نام جوان این پروژه را به سرانجام رساندند. ما باید از جوانان کمک بگیریم تا از آنها به عنوان نسل آینده موسیقی استفاده کنیم. قطعا اجرای چنین پروژه هایی نیازمند پشتیبانی های فراوانی است که در حال حاضر دوستان به بهترین شکل ممکن آن را اجرا می کنند.

ارکسترهای ما با در نظر گرفتن تمام تلاش هایی که در این زمینه انجام می دهند هنوز در حدی نیستند که بخواهند اپراهای سنگین را اجرا کنند. بنابراین ما باید خرج کنیم و با آوردن نوازنده قوی و با کیفیت از کشورهای خارجی برای ارتقا سطح نوازندگی خودمان تلاش هایی را انجام دهیماین رهبر ارکستر در ادامه صحبت های خود در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه چرا در اجرای این پروژه به عنوان رهبر حضور نداشته گفت: همان طور که گفتم حضور در یک ارکستر به عنوان رهبر برای من دیگر کار سختی است ضمن اینکه برای آن مجموعه ای که من بخواهم به عنوان رهبر ارکستر حضور داشته باشم باید بودجه زیادی داشت چرا که ما هنوز در کشورمان آن قدر نوازنده قدرتمند نداریم که بتواند از پس اپراهای سنگین بربیاید . البته که در این اجرا بچه های نوازنده نهایت کوشش خود را انجام داده اند اما باید بپذیریم که برای اجرای اپراهای من از جمله «مولانا»، «رستم و سهراب»، «ضحاک»، «خودکشی صادق هدایت» باید هزینه زیادی را صرف کرد زیرا کاری که من می خواهم انجام دهم باید ترکیبی از نوازندگان قدرتمند ایرانی و خارجی باشد که فعلا امکان اجرای آن در ایران میسر نیست اما امیدوارم بالاخره روزی شرایطی فراهم شود که بتوانیم با ارکسترهای خارجی این آثار را اجرا کنیم.

چکناواریان درباره ارزیابی خود از مجموعه ارکسترهای دولتی کشورمان در نسبت با اظهار نظرات خود پیرامون کیفیت ارکسترها در ایران تصریح کرد: ما هرچه را داریم می توانیم بزرگ کنیم اما کسی که موسیقی ارکستر را می شناسد قطعا می تواند تشخیص بدهد که آن ارکستر خوب است یا بد؟ اما اگر بخواهید نظر شخصی من را بدانید باید بگویم که ارکسترهای ما با در نظر گرفتن تمام تلاش هایی که در این زمینه انجام می دهند هنوز در حدی نیستند که بخواهند اپراهای سنگین را اجرا کنند. بنابراین ما باید خرج کنیم و با آوردن نوازنده قوی و با کیفیت از کشورهای خارجی برای ارتقای سطح نوازندگی خودمان تلاش هایی را انجام دهیم. به اعتقاد من وقتی نهادی مانند وزارت ارشاد خواستار تقویت ارکسترهای خود است باید نصف نوازنده هایش را از خارج بیاورد. من بر این باورم اگر از همین امروز بخواهیم شاهد رونمایی از یک ارکستر خوب باشیم باید از ۷ سالگی نوازنده تربیت کنیم تا ۳۰ سال آینده یک ارکستر خوب داشته باشیم. گرچه بچه های ایرانی ما خیلی تلاش می کنند اما باید بپذیریم که آنها هنوز توانایی خودنمایی در دنیا را ندارند.

پیمان منصوری رهبر ارکستر اپرای «پردیس و پریسا» نیز در این نشست خبری گفت: پروژه «پردیس و پریسا» بیشتر یک اجرای تئاتری است که در آن تلاش کردیم در کنار موسیقی به موضوع دیالوگ نیز توجه ویژه ای داشته باشیم. این پروژه نسبت به اجرای سال گذشته شکل گسترده تری دارد که سعی شده به فضای اپرا نزدیک شود. کما اینکه خوشحالیم نوازندگانی در مجموعه ارکستر حضور دارند که همگی از بهترین نوازندگان کشورمان هستند.

محمدباقر نحوی تهیه کننده اپرای «پردیس و پریسا» نیز در این نشست با بیان اینکه هزینه کرد برای این پروژه بازگشت مالی را به همراه نخواهد داشت، بیان کرد: بنده تحقیقات زیادی را در عرصه موسیقی و اپرا و نحوه اجرای آن در کشورهای خارجی انجام دادم و باید بگویم بر اساس این تحقیقات به نتیجه رسیدم که این گونه هنری از نظر اقتصادی اصلا بازگشتی ندارد. به همین جهت باید به این نکته اشاره کنم که ورودم به این پروژه اصلا بر اساس منویات اقتصادی نبوده بلکه تلاش کردم به سهم خودم گامی را در جهت فعالیت های فرهنگی بردارم که بر اساس آن مخاطب ترغیب شود تا به تماشای یک برنامه فرهنگی اقدام کند. من بر این باورم اگر چنین مسائلی به عنوان یک فرهنگ جا بیفتد قطعا شاهد اتفاقات خوبی برای موسیقی و تئاتر کشور خواهیم بود.

احسان تارخ مدیر اجرایی پروژه «پردیس و پریسا» هم در این برنامه گفت: متاسفانه هم اکنون به دلیل شرایط نامطلوب اقتصادی که در آن قرار گرفته ایم برگزاری این پروژه ها دست اندرکاران را با چالش ها و مشکلات زیادی مواجه می کند که واقعا توصیف آن سخت است. ما برای برگزاری این نشست فقط می خواهیم از طریق شما اهالی رسانه کاری کنیم که بیایند و کار جدی ببینند. ما قطعا نوازنده خوب بسیار کم داریم، اصلا هم در این زمینه تعارف نداریم پس باید به بخش خصوصی مراجعه کنیم که بیاید و این هزینه های ما را تقبل کند از این جهت باید سپاسگزار آقای نحوی باشم که با در نظر گرفتن این نکات به سراغ پروژه ای امدند که بازگشت اقتصادی ندارد اما افتخاری است که همه ما می توانیم در کنار استاد چکناواریان به اجرای برنامه ای بپردازیم که وی در آن حضور دارد. زیرا همه می دانیم که ما ایرانی ها آدم های مرده پرستی هستیم پس باید قدر بزرگوارانی چون استاد چکناواریان را در زکمان حیات‌شان بدانیم.

به گزارش تئاتر آنلاین، علی اکبرصفی پور مدیرعامل بنیاد فرهنگی هنری رودکی روز چهارشنبه هفتم آذر ماه با دعوت از خبرنگاران حوزه های موسیقی و تئاتر رسانه ها برای حضور در نشست خبری «شفاف سازی در گزارش عملکرد مالی بنیاد رودکی» توضیحاتی را ارایه و به تعدادی از سوالات آنها در این زمینه پاسخ داد.

علی اکبر صفی پور مدیرعامل بنیاد فرهنگی هنری رودکی در ابتدای این نشست رسانه ای بیان کرد: تقریبا سه ماه پیش بود که گزارش عملکرد بنیاد رودکی را در سایت بنیاد رودکی و سامانه های مرتبط با وزارت ارشاد بارگذاری کردیم اما بعد از گذشت سه ماه دیده ام که برخی عزیزان نکاتی را مطرح می کنند که شاید برای من هم علامت سوال بود که چطور بعد از سه ماه از انتشار گزارش شروع به بیرون کشیدن مطالبی از این گزارش می شود. من پس از اینکه به برنامه ای در شبکه چهار سیما دعوت شدم متاسفانه با نکته ای مواجه شدم. متاسفانه با وجودی که این برنامه باید نهایت بی طرفی را رعایت می کرد اما دوستان از همان ابتدا طبل منفی را کوبیدند و من واقعا نمی دانم چرا ماجرا به این گونه هدایت شد. البته در همان برنامه یک سری نکات روشن شد که به دلیل محدودیت زمانی نتوانستیم به طور کامل نسبت به برخی از ابهامات پاسخ دهیم از این جهت برای برگزاری این نشست اقدام کردیم.

وی ضمن رونمایی از گزارش سازمان حسابرسی درباره بنیاد رودکی طی سال های اخیر ادامه داد: خیلی خوشحالم که حدود سه سال است سازمان حسابرسی حسابرس قانونی بنیاد رودکی است که خوشبختانه ما در این مدت توانسته ایم از این سازمان گزارش حسابرسی مطلوب دریافت کنیم. این موضوع باعث افتخار ماست که چنین اتفاقی برای مجموعه بنیاد رودکی رخ داده است. من از شما دوستان رسانه می خواهم که با عزیزان سازمان حسابرسی هم گفتگو کنید و درباره عملکرد ما از آنها توضیح بخواهید تا مطمئن شوید ما نکته ای را برای پنهان کردن نداریم.بر این باورم بنیاد رودکی از روزمرگی درآمده و صاحب یک رویکرد استراتژیک مبتنی بر برنامه است

وی متذکر شد: در این گزارش حتی از میزان حقوق مدیران بنیاد نیز اطلاعاتی ارایه شده است که می توانید به آنها نیز دست پیدا کنید. به هر صورت من در اینجا از شما می خواهم در این لحظه عقب گردی به فعالیت های بنیاد رودکی داشته باشیم. شما اگر قضاوت منصفانه ای داشته باشید متوجه شرایطی می شوید که مطلوب بوده است. از سوی دیگر وقتی بنده وارد بنیاد رودکی شدم از مدیر امور مالی بنیاد خواستم که موجودی بنیاد رودکی را به من ارایه دهند. در آن زمان موجودی بنیاد در تیر ماه ۱۳۹۵ کمتر از ۱۰۰ میلیون تومان بود. خوشبختانه ما از همان زمان با دوندگی هایی که انجام شد در ابتدا حقوق عقب افتاده خرداد ۹۵ را به کارکنان پرداخت کردیم و از آن زمان تاکنون تلاش کردیم دیگر تاخیری در پرداخت حقوق ها نداشته باشیم.

صفی پور گفت: من از دوستان رسانه ای واقعا می خواهم حتما مقایسه ای از عملکرد این چند ساله بنیاد نسبت به فعالیت های قبلی داشته باشند و ببینند آیا ما عقب گرد کرده ایم یا پیشرفت هایی در این زمینه صورت گرفته است؟ من بر این باورم بنیاد رودکی از روزمرگی درآمده و صاحب یک رویکرد استراتژیک مبتنی بر برنامه است. قطعا ممکن است در این مسیر دچار آسیب هایی نیز شده باشیم یعنی ممکن است در این برنامه ها فضایی به وجود آمده باشد که قابل دفاع نباشد. البته که من به جهت همین مشکلات عذرخواهی کردم اما این درست نیست که ما نکات مثبت را نبینیم و دستاوردهای مثبت یک مجموعه را زیر سوال ببریم.

مدیرعامل بنیاد رودکی در ادامه این نشست خبری توضیح داد: تفاهمنامه ای برای کمک مالی وزارت ارشاد به بنیاد رودکی در سال ۱۳۹۶ امضا شده است که در این تفاهم نامه مبلغ ۲۰ میلیارد تومان باید از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ما داده می شد. یعنی حدود یک و نیم میلیارد تومان نسبت به مصوبه هیات امنا کم شده است. به عبارتی وزارت ارشاد به ما اعلام کرد که نمی تواند آن رقم مصوب هیات امنا را تامین کند. البته در این مورد طبیعی است که مبلغ وصولی به مجموعه ها نسبت به بودجه تصویب شده کمتر باشد. از سوی دیگر در پایان سال ۹۶ تمامی داشته های مالی بنیاد حدود ۲۶ میلیارد تومان بوده است. من باز هم تاکید می کنم که بنیاد رودکی بودجه رسمی ندارد و آنچه وزارت ارشاد به ما پرداخت می کند براساس «کمک مالی» است.

وی ضمن ارایه گزارشی مشروح از روند تخصیص و هزینه‌کرد بودجه در بنیاد فرهنگی هنری رودکی تاکید کرد: ما مکلف هستیم بر اساس یک مسیر قانون مند و دارای ضابطه کارها را انجام دهیم و در پایان سال است که سازمان حسابرسی می آید و ضمن بررسی به ما هم نکاتی را تذکر می دهد و هم نسبت به تایید گزارش مالی ما اقدام می کند. ما در سال ۹۷ هم همین مسیر را طی می کنیم و شما در گزارش ها مشاهده خواهید کرد مسیری که سال گذشته طی شده در این چارچوب اتفاق افتاده است. البته ما در این راستا افزایش بودجه داشتیم که رقم آن حدود ۴۰ درصد افزایش پیدا کرده است. از این مبلغ ۱۰۰ میلیارد ریال درآمد بنیاد و ۲۹۴ میلیارد ریال میزان کمک مالی وزارت ارشاد به ما بوده است.تا الان تخصیص هایی که به ما داده شده بسیار کم است و ما از ۱۸ میلیارد تومان فقط ۸ میلیارد تومان دریافت کرده ایم

وی یادآور شد: البته تا الان تخصیص هایی که به ما داده شده بسیار کم است و ما از ۱۸ میلیارد تومان فقط ۸ میلیارد تومان دریافت کرده ایم. در این چارچوب پرداخت حقوق پرسنل ۳۹۵ نفره بنیاد رودکی شامل کارمندان و اعضای ارکسترها و هزینه های ضروری دیگر نیز جزو هزینه های اصلی ما حساب می شوند. این در حالی است که مشارکت در تولید و اجرای برنامه های فرهنگی هنری بخش دیگر هزینه های اصلی بنیاد را تشکیل می دهند.

مدیرعامل بنیاد فرهنگی هنری رودکی در ادامه نشست رسانه ای خود ضمن ارایه گزارشی از عملکرد مالی بنیاد رودکی در حوزه تئاتر گفت: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پولی با عنوان «توسعه تئاتر» به ما می دهد که در سال ۹۶ حدود ۵ میلیارد تومان بود در حالی که ما در برخی از موارد تسهیلات زیادی را به گروه های تئاتری اختصاص می دهیم که این تسهیلات حتی به صورت رایگان نیز هست. در حوزه تعرفه هم باید بگویم که برای هر شب اجرا در تالار وحدت ۵ میلیون تومان تعرفه تعیین شده است که به این تعرفه ۹ درصد مالیات بر ارزش افزوده اضافه می شود این در حالی است که هزینه هر اجرای نمایش در تالار وحدت بر اساس برآوردی که انجام گرفته حدود ۲۰ تا ۲۵ میلیون تومان است که این هزینه شامل نگهبان ورودی تالار تا راهنماها و عوامل فنی می شود. شما اگر مابه التفاوت این رقم را با تالارهای دیگر اجرای تئاتر و موسیقی مقایسه کنید می بینید که این اجاره بهای کمتر به دلیل کمک هایی است که ما از وزارت ارشاد می گیریم تا گروه ها کارهایشان را با هزینه کمتری اجرا کنند.

صفی پور افزود: ما از ابتدای سال ۱۳۹۷ تاکنون ۱۹ اجرای نمایش داشته ایم که از ۹ گروه اصلا پولی دریافت نکرده ایم و تعدادی هم مشمول تخفیف شده اند به طور مثال نمایش «کوروش» به کارگردانی خانم پری صابری ۴۸ درصد تخفیف، «ریچارد سوم» ۲۰ درصد تخفیف و نمایش «شط رنج» ۲۰ درصد تخفیف دریافت کرده اند. درباره تالار تمرین طبقه هفتم هم باید بگویم ما این سالن را به صورت رایگان به گروه های نمایشی می دهیم تا آنجا تمرین های خود را انجام دهند مثلا دکتر رفیعی حدود سه ماه سالن تمرین ما را به صورت رایگان در اختیار دارند.

مدیرعامل بنیاد فرهنگی هنری رودکی بیان کرد: تخفیف های بنیاد فرهنگی هنری رودکی در حوزه تئاتر و موسیقی به چند بخش مختلف تقسیم می شود؛ اول اجرای آثار در حوزه فرهنگ و هنر ایرانی، دوم کارهایی که در حوزه انقلاب و دفاع مقدس اجرا می شود، سوم اجرای برنامه های آیینی از جمله ماه مبارک رمضان، محرم و صفر و سایر مناسبت های مذهبی، چهارم برنامه هایی که در ارزیابی اولیه مطلوب تشخیص داده شده اما گروه اجرایی در اجرا دچار مشکل شده و درآمد مناسبی نداشتند، پنجم اجراهای موسیقی مریوط به موسیقی اقوام مختلف ایرانی و گروه هایی که از شهرستان ها به تهران می آیند و ششم حمایت از ایده های جدید است که همراه اینها می توانیم به اعطای تسهیلات در برگزاری جشنواره های مختلف موسیقی، تئاتر، مد و لباس فجر و غیره اشاره کنیم.

وی افزود: درصد حمایت در مذاکرات با گروه ها و براساس مستنداتی که دارند برآورد می شود. ما اهمیت آن برنامه را تعیین می کنیم و براساس آن میزان حمایتمان تعیین می شود. اعطای تخفیف ۲۰ درصدی در اختیار مدیرعامل است و از این میزان تخفیف بالاتر باید با تایید هیات مدیره بنیاد باشد که این نیز روند خود را دارد. البته ما در این زمینه مشغول برنامه ریزی برای تدوین یک منشور هستیم که به زودی جزییات آن اعلام می شود.

صفی پور به تعرفه های مالی برای کرایه سالن ها اشاره کرد و گفت: تعرفه های ما از سال ۱۳۹۳ تغییر نکرده بود، اما امسال تعرفه ها را بین ۱۰ تا ۱۵ درصد افزایش دادیم. سوال من این است آیا هزینه هایی که دریافت می کنیم کفاف هزینه هایمان را می کند؟ به طور حتم خیر.

وی درباره حاشیه های اجرای نمایش «اولیور توییست» به کارگردانی حسین پارسایی و «می سی سی پی نشسته نمی میرد» به کارگردانی همایون غنی زاده در تالار وحدت نیز توضیح داد: بنیاد رودکی سال گذشته از حوزه تئاتر حدود یک میلیارد و هفتصد میلیون تومان درآمد داشت که از این میزان ۶۰ درصد آن از تئاتر «الیور توییست» آقای پارسایی بود آن هم در حالی که ما حتی تعرفه ۱۰ میلیون تومانی از این اجرا دریافت کردیم که تقریبا ۲ برابر تعرفه بنیاد بود. در مورد نمایش آقای غنی زاده هم باید بگویم که برخورد ما همان برخوردی بود که با نمایش آقای پارسایی داشتیم. همایون غنی زاده هم هیچ فضای تمرینی از ما نخواست. تعرفه امسال ما برای هر اجرای تئاتر ۶ میلیون تومان بود که از آقای غنی زاده برای هر اجرا ۹ میلیون تومان دریافت کردیم.

صفی پور در بخش پایانی صحبت های خود به درآمدهای بنیاد رودکی از راه تئاتر و موسیقی در هشت ماه نخست سال جاری اشاره کرد و گفت: در هشت ماه نخست سال ۹۷ درآمد موسیقی بنیاد از تالار وحدت ۷۶۰ میلیون تومان بوده است. در حوزه تئاتر نیز درآمد بنیاد از تالار وحدت ۳۶۰ میلیون تومان بود. ما از تالار حافظ نیز ۹۷ میلیون تومان و از برج آزادی نیز فقط ۳ میلیون و ۴۰۰ هزار تومان درآمد داشتیم زیرا متاسفانه بخش عمده ای از گروه ها با مشکل مخاطب رو به رو بودند.

به گزارش تئاتر آنلاین، علی اکبرصفی پور مدیرعامل بنیاد فرهنگی هنری رودکی روز چهارشنبه هفتم آذر ماه با دعوت از خبرنگاران حوزه های موسیقی و تئاتر رسانه ها برای حضور در نشست خبری «شفاف سازی در گزارش عملکرد مالی بنیاد رودکی» توضیحاتی را ارایه و به تعدادی از سوالات آنها در این زمینه پاسخ داد.

علی اکبر صفی پور مدیرعامل بنیاد فرهنگی هنری رودکی در ابتدای این نشست رسانه ای بیان کرد: تقریبا سه ماه پیش بود که گزارش عملکرد بنیاد رودکی را در سایت بنیاد رودکی و سامانه های مرتبط با وزارت ارشاد بارگذاری کردیم اما بعد از گذشت سه ماه دیده ام که برخی عزیزان نکاتی را مطرح می کنند که شاید برای من هم علامت سوال بود که چطور بعد از سه ماه از انتشار گزارش شروع به بیرون کشیدن مطالبی از این گزارش می شود. من پس از اینکه به برنامه ای در شبکه چهار سیما دعوت شدم متاسفانه با نکته ای مواجه شدم. متاسفانه با وجودی که این برنامه باید نهایت بی طرفی را رعایت می کرد اما دوستان از همان ابتدا طبل منفی را کوبیدند و من واقعا نمی دانم چرا ماجرا به این گونه هدایت شد. البته در همان برنامه یک سری نکات روشن شد که به دلیل محدودیت زمانی نتوانستیم به طور کامل نسبت به برخی از ابهامات پاسخ دهیم از این جهت برای برگزاری این نشست اقدام کردیم.

وی ضمن رونمایی از گزارش سازمان حسابرسی درباره بنیاد رودکی طی سال های اخیر ادامه داد: خیلی خوشحالم که حدود سه سال است سازمان حسابرسی حسابرس قانونی بنیاد رودکی است که خوشبختانه ما در این مدت توانسته ایم از این سازمان گزارش حسابرسی مطلوب دریافت کنیم. این موضوع باعث افتخار ماست که چنین اتفاقی برای مجموعه بنیاد رودکی رخ داده است. من از شما دوستان رسانه می خواهم که با عزیزان سازمان حسابرسی هم گفتگو کنید و درباره عملکرد ما از آنها توضیح بخواهید تا مطمئن شوید ما نکته ای را برای پنهان کردن نداریم.بر این باورم بنیاد رودکی از روزمرگی درآمده و صاحب یک برنامه استراتژیک بوده که مبتنی بر برنامه محوری است

وی متذکر شد: در این گزارش حتی از میزان حقوق مدیران بنیاد نیز اطلاعاتی ارایه شده است که می توانید به آنها نیز دست پیدا کنید. به هر صورت من در اینجا از شما می خواهم در این لحظه عقب گردی به فعالیت های بنیاد رودکی داشته باشیم. شما اگر قضاوت منصفانه ای داشته باشید متوجه شرایطی می شوید که مطلوب بوده است. از سوی دیگر وقتی بنده وارد بنیاد رودکی شدم از مدیر امور مالی بنیاد خواستم که موجودی بنیاد رودکی را به من ارایه دهند. در آن زمان موجودی بنیاد در تیر ماه ۱۳۹۵ کمتر از ۱۰۰ میلیون تومان بود. خوشبختانه ما از همان زمان با دوندگی هایی که انجام شد در ابتدا حقوق عقب افتاده خرداد ۹۵ را به کارکنان پرداخت کردیم و از آن زمان تاکنون تلاش کردیم دیگر تاخیری در پرداخت حقوق ها نداشته باشیم.

صفی پور گفت: من از دوستان رسانه ای واقعا می خواهم حتما مقایسه ای از عملکرد این چند ساله بنیاد نسبت به فعالیت های قبلی داشته باشند و ببینند آیا ما عقب گرد کرده ایم یا پیشرفت هایی در این زمینه صورت گرفته است؟ من بر این باورم بنیاد رودکی از روزمرگی درآمده و صاحب یک برنامه استراتژیک بوده که مبتنی بر برنامه محوری است. قطعا ممکن است در این مسیر دچار آسیب هایی نیز شده باشیم یعنی ممکن است در این برنامه ها فضایی به وجود آمده باشد که قابل دفاع نباشد. البته که من به جهت همین مشکلات عذرخواهی کردم اما این درست نیست که ما نکات مثبت را نبینیم و دستاوردهای مثبت یک مجموعه را زیر سوال ببریم.

مدیرعامل بنیاد رودکی در ادامه این نشست خبری توضیح داد: تفاهم نامه ای برای کمک مالی وزارت ارشاد به بنیاد رودکی در سال ۱۳۹۶ امضا شده است که در این تفاهم نامه مبلغ ۲۰ میلیارد تومان باید از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به ما داده می شد. یعنی حدود یک و نیم میلیارد تومان نسبت به مصوبه هیات امنا کم شده است. به عبارتی وزارت ارشاد به ما اعلام کرد که نمی تواند آن رقم مصوب هیات امنا را تامین کند. البته در این مورد طبیعی است که مبلغ وصولی به مجموعه ها نسبت به بودجه تصویب شده کمتر باشد. از سوی دیگر در پایان سال ۹۶ تمامی داشته های مالی بنیاد حدود ۲۶ میلیارد تومان بوده است. من بازهم تاکید می کنم که بنیاد رودکی بودجه رسمی ندارد و آنچه وزارت ارشاد به ما پرداخت می کند براساس «کمک مالی» است.

وی ضمن ارایه گزارشی مشروح از روند تخصیص و هزینه کرد بودجه در بنیاد فرهنگی هنری رودکی تاکید کرد: ما مکلف هستیم بر اساس یک مسیر قانون مند و دارای ضابطه کارها را انجام دهیم و در پایان سال است که سازمان حسابرسی می آید و ضمن بررسی به ما هم نکاتی را تذکر می دهد و هم نسبت به تایید گزارش مالی ما اقدام می کند. ما در سال ۹۷ هم همین مسیر را طی می کنیم و شما در گزارش ها مشاهده خواهید کرد مسیری که سال گذشته طی شده در این چارچوب اتفاق افتاده است. البته ما در این راستا افزایش بودجه داشتیم که رقم آن حدود ۴۰ درصد افزایش پیدا کرده است. از این مبلغ ۱۰۰ میلیارد ریال درآمد بنیاد و ۲۹۴ میلیارد ریال میزان کمک مالی وزارت ارشاد به ما بوده است.تا الان تخصیص هایی که به ما داده شده بسیار کم است و ما از ۱۸ میلیارد تومان فقط ۸ میلیارد تومان دریافت کرده ایم

وی یادآور شد: البته تا الان تخصیص هایی که به ما داده شده بسیار کم است و ما از ۱۸ میلیارد تومان فقط ۸ میلیارد تومان دریافت کرده ایم. در این چارچوب پرداخت حقوق پرسنل ۳۹۵ نفره بنیاد رودکی شامل کارمندان و اعضای ارکسترها و هزینه های ضروری دیگر نیز جزو هزینه های اصلی ما حساب می شوند. این در حالی است که مشارکت در تولید و اجرای برنامه های فرهنگی هنری بخش دیگر هزینه های اصلی بنیاد را تشکیل می دهند.

این گزارش در حال به روز رسانی است …

به گزارش تئاتر آنلاین، نشست رسانه ای هفدهمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران مبارک صبح امروز ۲۳ مرداد ماه با حضور مرضیه برومند دبیر این دوره از جشنواره در سالن کنفرانس تئاتر شهر برگزار شد.

علاوه بر دبیر جشنواره، پیمان شریعتی معاون اجرایی جشنواره، سعید اسدی رییس تئاتر شهر، محسن حسن زاده مدیر روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی و جمعی دیگر از مدیران اداره کل هنرهای نمایشی در نشست حضور داشتند.

برومند در ابتدای صحبت هایش بیان کرد: ابتدا نگران برگزاری جشنواره در این شرایط بودم اما بعدا به این نتیجه رسیدم که این کار اتفاق خوشایندی است و راهی جز این وجود ندارد که فرهنگ اوج بگیرد و امید به فردایی بهتر داشته باشیم.

پیمان شریعتی با ابراز امیدواری از اینکه در این دوره اتفاقات جذابی رخ دهد، گفت: دو بخش به جشنواره اضافه شده که می تواند به نوعی شرایطی را برای کشف استعدادهای تازه فراهم کند که بخش دانش آموزی و بخش تجربه بخش های جدید این دوره هستند.

برومند در ادامه با اشاره به اینکه جشنواره از شهریور سال قبل کلید خورده است، یادآور شد: اگر سرانگشتی حساب کنم در مرحله اول حداقل ۲۰۰۰ نفر و در مراحل جدید حداقل ۱۰۰۰ نفر درگیر جشنواره هستند که در شرایط حساس کنونی آمار جالب توجهی است. ما در این دو دوره رشد کمی و کیفی جشنواره را شاهد هستیم و رشد آثار غیر از مرکز را می بینیم که خستگی من را درمی کند.

در ادامه شریعتی تصریح کرد: نهادهای مختلفی مثل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، شهرداری تهران، مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی، آموزش و پرورش و انجمن سینمای جوان با این جشنواره همراهی و مشارکت داشتند. امیدوارم بتوانیم از پتانسیل موجود در کشور برای رشد تئاتر استفاده کنیم.

برومند درباره بزرگداشت های مدنظر برای این دوره از جشنواره تئاتر عروسکی تهران مبارک گفت: از سه هنرمند از سراسر ایران قدردانی و تجلیل خواهیم کرد که اسامی شان را نمی گویم تا مزه اش از بین نرود. همچنین درباره بخش بین الملل باید بگویم که با توجه به شرایط سیاسی کشور تنها کشور روسیه به ایران نیامد و ترسید اما مثلا گروه فرانسه از طرف ترامپ از ما عذرخواهی کردند و گفتند با کمال عشق و علاقه به ایران می آیند. حتی همه گروه ها به ما تخفیف دادند و سفارتخانه ها هم با ما همراهی زیادی داشتند که البته ما هم تعداد گروه های این بخش را کم‌ کردیم.

وی متذکر شد: گلایه ای هم از موسسه گوته دارم. دوره پانزدهم با همراهی گوته گروهی از افغانستان به ایران آمدند اما در دوره شانزدهم آنها هزینه رفت و آمدشان را تقبل نکرده بودندو گروه به صورت زمینی آمدند. امسال هم گوته زیر قولش زد و ما علیرغم مشکلات مالی شرایط حضور گروه افغانستان را فراهم کردیم. می خواهم نکته ای به ترامپ و کسانی که از او حمایت می کنند، بگویم که آقای ترامپ این محدودیت ها مستقیم دودش به چشم مردم و حتی نهادهای فرهنگی می رود پس نگویید که به فکر مردم هستید اما ما فرهنگی ها آینده نگر هستیم. فردا روشن است و آسمان عروسک ها هم آبی است.

شریعتی در پاسخ به پرسشی درباره برگزاری شادپیمایی در بوستان آب و آتش گفت: ترجیح ما این بود که فضا مردمی باشد و این پیشنهاد از طریق مجموعه عراضی عباس آباد داده شد و از فردا هم در فضای مجازی و رسانه ملی تبلیغاتی را آغاز می کنیم و شاهد شور و نشاط در این روز خواهیم بود.

برومند درباره حضور بازارچه ها در فضای تئاتر شهر بیان کرد: واقعا نمی دانم چرا مسئولان شهرداری ما آنقدر بی سلیقه هستند. تئاتر شهر دارد هویتش را از دست می دهد و کسی که مدیر تئاتر شهر شود باید مدام حواسش به اطراف این مجموعه باشد.

وی ادامه داد: درباره شادپیمایی هم باید بگویم که دوست داشتم این شادپیمایی در روز اول جشنواره و از میدان ولیعصر آغاز شود اما مشکلات مالی و برنامه ریزی باعث شد که این اتفاق به پارک آب و آتش منتقل شود و البته حسنش هم این است که در پارک مردم جمع هستند و می توانیم شاهد اتفاقات جذابی باشیم. شادپیمایی جشنواره ۳۱ مردادماه همزمان با عید قربان در بوستان آب و آتش خواهد بود.

برومند در پایان درباره دبیری دوره آینده بیان کرد: هر کس دبیر شود من در کنارش خواهم بود و هر کمکی از دستم بر بیاید انجام می دهم اما خودم هرچه در چنته داشتم ارایه کردم و فکر می کنم بازنشسته ها زودتر بروند خانه و باید جوان ها بیایند. هر کدام از اعضا ستاد در طول این سه سال الان خودشان یک پا دبیر هستند و من هم در کنارشان هستم. دلم می خواهد کارها تولید شود، اجرا شود و بعد به جشنواره بیاید، این آرزوی من است اما این کار نیازمند کمک مسئولان و اختصاص تسهیلات به بچه های عروسکی است که فکر نمی کنم با این شرایط امکان پذیر باشد.

به گزارش تئاتر آنلاین، نشست رسانه ای هفدهمین جشنواره بین المللی نمایش عروسکی تهران مبارک صبح امروز ۲۳ مرداد ماه با حضور مرضیه برومند دبیر این دوره از جشنواره در سالن کنفرانس تئاتر شهر برگزار شد.

علاوه بر دبیر جشنواره، پیمان شریعتی معاون اجرایی جشنواره، سعید اسدی رییس تئاتر شهر، محسن حسن زاده مدیر روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی و جمعی دیگر از مدیران اداره کل هنرهای نمایشی در نشست حضور داشتند.

برومند در ابتدای صحبت هایش بیان کرد: ابتدا نگران برگزاری جشنواره در این شرایط بودم اما بعدا به این نتیجه رسیدم که این کار اتفاق خوشایندی است و راهی جز این وجود ندارد که فرهنگ اوج بگیرد و امید به فردایی بهتر داشته باشیم.

پیمان شریعتی با ابراز امیدواری از اینکه در این دوره اتفاقات جذابی رخ دهد، گفت: دو بخش به جشنواره اضافه شده که می تواند به نوعی شرایطی را برای کشف استعدادهای تازه فراهم کند که بخش دانش آموزی و بخش تجربه بخش های جدید این دوره هستند.

برومند در ادامه با اشاره به اینکه جشنواره از شهریور سال قبل کلید خورده است، یادآور شد: اگر سرانگشتی حساب کنم در مرحله اول حداقل ۲۰۰۰ نفر و در مراحل جدید حداقل ۱۰۰۰ نفر درگیر جشنواره هستند که در شرایط حساس کنونی آمار جالب توجهی است. ما در این دو دوره رشد کمی و کیفی جشنواره را شاهد هستیم و رشد آثار غیر از مرکز را می بینیم که خستگی من را درمی کند.

این گزارش کامل می شود…