کارگردان «پروانه الجزایری» درباره به کار بردن تکنیک های سینمایی در این نمایش سخن گفت و درباره فضاسازی و صحنه پردازی کار نیز توضیحاتی را ارایه داد.
به گزارش تئاتر آنلاین، میثم گزی کارگردان «پروانه الجزایری» نوشته پیام لاریان که در تئاتر مستقل تهران روی صحنه است درباره اجرای این اثر نمایشی به مهر گفت: این نمایش که در سی و پنجمین جشنواره تئاتر فجر به عنوان نمایشنامه برگزیده انتخاب شد یک رئالیسم اجتماعی است که در برخی از صحنه ها از ویژگی های رئالیسم جادویی نیز بهره می برد.
وی درباره داستان نمایش توضیح داد: نمایش تلاش چند دوست را برای برگرداندن یکی از دوستانشان که از دنیا رفته به تصویر می کشد و داستان از این قرار است که چند دوست همدانشگاهی برای سفر به جیرود می روند و در آنجا طی حادثه ای یکی از آنها می میرد.
کارگردان «پروانه الجزایری» افزود: این دوستان بعد از مرگ رفیقشان بازی را آغاز می کنند که شبیه تکرار مجدد صحنه های یک فیلم در زمان فیلمبرداری است و قصد دارند مدام با بازگرداندن زندگی شان به گذشته و بازسازی و تکرار مجدد آن از مرگ دوستشان جلوگیری کنند و مانع رخ دادن آن حادثه شوند که در این میان اتفاقاتی نیز برای مخاطبان روشن می شود.
این کارگردان درباره فضاسازی نمایش توضیح داد: فضاسازی و طراحی صحنه نمایش رئالیستی نیست و تلاش کردیم که در اجرا از رئالیسم محض بیرون بیاییم و رخدادها نیز هم از حال و هوایی واقع گرایانه برخوردار باشند و هم سوررئالیستی.
گزی در پایان صحبت هایش بیان کرد: در دکور نمایش درهای زیادی تعبیه شده است که در یک رویداد صحنه ای کاربردهای مختلفی را برعهده دارند همچنین فضا از یک تراس و یک اتاق خواب تشکیل شده است که در برخی از صحنه ها همزمان اتفاقاتی در اتاق و تراس که در انتهای صحنه قرار دارد، در حال رخ دادن است و مخاطبان اتفاقی را شبیه به یک تدوین موازی در فیلمی سینمایی تجربه می کنند.
بابک بهشاد، مینووش رحیمیان، مهدی ساکی، معصومه بیگی، میلاد مرادی، کسری بنایی، هدی نوری زاده با صدای سجاد افشاریان بازیگران این اثر نمایشی هستند.
«پروانه الجزایری» هر شب تا ۵ آذر ماه راس ساعت ۲۰:۳۰ در تئاتر مستقل تهران روی صحنه خواهد رفت. عکس ها از مهران ریاضی است.
