برچسب: میثم عبدی

به گزارش تئاتر آنلاین، روز شنبه ۱۴ مهر دهمین قسمت از برنامه رادیویی «رادیو دراماتیک» با موضوع «تئاتر و تاریخ: تئاتر مستند» به مناسبت اجرای نمایش «ادبیات» نوشته‌ مهام میقانی و کارگردانی محمود امین در سالن شماره یک پردیس تئاتر شهرزاد به صورت زنده پخش شد. علی جعفری فوتمی به عنوان کارشناس- مجری، امید طاهری به عنوان کارشناس و مهمانان برنامه شامل مهام میقانی نویسنده و مدرس تئاتر و محمود امین کارگردان تئاتر حضور داشتند. تهیه‌کنندگی برنامه را میثم عبدی بر عهده داشت.

علی جعفری فوتمی برنامه را با اشاره به اهمیت و جاذبه تاریخ آغاز کرد و گفت: تاریخ پدیده‌ای پیچیده و شگفت‌انگیز است که همه را به خود جذب می‌کند. ما با تاریخ زندگی می‌کنیم و هویت‌مان با آن در هم تنیده شده است. به گفته تولستوی، تاریخ روسیه می‌تواند مانند یک رمان باشد، درست همان‌طور که زندگی روزمره یک کارگر روسی نیز می‌تواند روایت شود.

امید طاهری در ادامه به اهمیت تاریخ برای هر جامعه اشاره و تأکید کرد: هیچ جامعه‌ای نمی‌تواند از تاریخ خود جدا شود. تاریخ همواره در جریان زندگی ما حضور دارد و غفلت از آن می‌تواند به تکرار اشتباهات گذشته منجر شود. تاریخ، آینه‌ای برای درک بهتر مشکلات کنونی و آینده جوامع است.

سپس علی جعفری فوتمی از محمود امین درخواست کرد که درباره روند تولید نمایش «ادبیات» توضیح دهد. محمود امین توضیح داد که این نمایش از یک کارگاه تئاتر مستند شکل گرفت و پس از تمرینات جدی از بهار ۱۴۰۲، از ۱۸ شهریور هر شب ساعت ۹:۳۰ در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه می‌رود.

علی جعفری فوتمی سپس به تفاوت بین تئاتر و سینما پرداخت و گفت: در حالی که سینما با مستندات آغاز شده است، تئاتر به‌طور سنتی بیشتر بر تخیل نویسنده تکیه دارد. اما در تئاتر مستند، این واقعیت‌ها و تاریخ هستند که با شیوه‌ای متفاوت به صحنه آورده می‌شوند.

مهام میقانی با بیان تاریخچه تئاتر مستند توضیح داد که این سبک در دهه ۳۰ میلادی در انگلستان و ایالات متحده شکل گرفت. او به رواج دوباره این سبک در ایران از دهه ۸۰ اشاره کرد و گفت که پس از قطع ارتباط با تئاتر مستند در ایران به‌دلیل انقلاب فرهنگی، این ژانر در دهه‌های اخیر دوباره مورد توجه قرار گرفته است.

امید طاهری در ادامه به چالش‌های مرتبط با بازنمایی تاریخ در تئاتر مستند ایران پرداخت. او گفت که در ایران، تاریخ بیشتر به عنوان ابزاری برای فهم مسائل روز استفاده می‌شود و با نوعی سانسور تاریخی همراه است که بازنمایی دقیق تاریخ را دشوار می‌کند. طاهری یادآور شد که تاریخ ایران به 2 دوره قبل و بعد از انقلاب تقسیم شده و این دوگانگی مانع از بررسی بی‌طرفانه و جامع تاریخ می‌شود.

طاهری همچنین نقدی به رویکردهای اجرایی جدید در تئاتر مستند ایران داشت و گفت که این رویکردها اغلب به ظاهر و سطح بیرونی مسائل محدود شده‌اند، بدون درک عمیق. او به کاوه گلستان، عکاس مشهور ایرانی، اشاره کرد و گفت که او در عکس‌های خود تلاش می‌کرد واقعیت را بدون سانسور و مستقیم به مخاطب نشان دهد، در حالی که تئاتر مستند در ایران به‌طور معمول به اجراهای دکوراتیو و سطحی تقلیل می‌یابد.

در ادامه، علی جعفری فوتمی به تجربه شخصی خود از اجرای نمایش «احساس آبی مرگ» اشاره کرد. او گفت که در این نمایش بچه هایی که واقعا مرتکب قتل شده حضور داشتند و این تأثیر عمیقی بر تماشاگران گذاشت، به‌طوری‌که در برخی موارد حتی سرنوشت این کودکان تغییر کرد. او این نمایش را نمونه‌ای از تأثیر مستقیم اجتماعی تئاتر مستند دانست.

در بخش پایانی، امید طاهری و مهام میقانی به این نکته اشاره کردند که تاریخ ایران پر از ناشناخته‌ها است و تئاتر مستند می‌تواند نقشی در کشف و بازگویی آن ایفا کند. مهام میقانی همچنین توضیح داد که نمایش «ادبیات» یک داکیودراما است و از اسناد و تاریخ برای تقویت روایت استفاده می‌کند، اما تاریخ را نه به‌عنوان چیزی گذشته، بلکه به‌عنوان بخشی از زندگی کنونی ما می‌بیند.

برنامه با تأکید بر اهمیت بازنمایی دقیق و بی‌طرفانه تاریخ در تئاتر مستند به پایان رسید.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی برنامه، نشست«رادیو دراماتیک» که میثم عبدی تهیه کنندگی آن را به عهده دارد با حضور علی جعفری فوتمی به عنوان کارشناس و مجری و امید طاهری به عنوان کارشناس برنامه برگزار شد. مهمانان ویژه این برنامه فارس باقری، نویسنده و استاد دانشگاه و مجتبی جدی، کارگردان و فعال تئاتر دانشجویی بودند.

امید طاهری در ابتدای برنامه گفت: عنوان برنامه به ۲ جنبه از تئاتر دانشگاهی اشاره دارد؛ بخش اول، یعنی تئاتر دانشجویی، به عملکرد دانشجویان و آنچه از دانشگاه‌ها به جامعه ارائه می‌دهند، می‌پردازد. بخش دوم، یعنی دانشجویان تئاتر، ناظر بر وقایع درون دانشگاه و رشته تئاتر است و می‌تواند تاثیراتی بر تئاتر دانشجویی داشته باشد.

علی جعفری فوتمی در ادامه به اهمیت تئاتر دانشجویی اشاره کرد و افزود: تئاتر دانشجویی به نوعی موتور محرکه در جریان کلی تئاتر کشور است و همواره نقش مهمی در تحول و پیشرفت تئاتر کشور داشته است. در سطح جهانی نیز، تئاتر دانشگاهی به عنوان یک مسیر آموزشی معتبر شناخته می‌شود. اگرچه ممکن است مرزهای بین آموزش رسمی و غیررسمی در تئاتر گاهی اوقات محو شود، اما تئاتر دانشجویی دارای ویژگی‌های خاصی است که بر کیفیت اجرایی و تفکر انتقادی اثرگذار است.

در ادامه، فارس باقری به مشکلات عمده جشنواره تئاتر دانشگاهی پرداخت و گفت: یکی از مشکلات اساسی در جشنواره تئاتر دانشگاهی این است که وزارت علوم بودجه‌ای برای آن اختصاص نمی‌دهد و برگزاری جشنواره‌های تئاتر دانشجویی را به بخش خصوصی واگذار کرده است. این ساختار باعث شده است که جشنواره‌ها با مشکلات مالی و ساختاری مواجه شوند و نهادهای دائمی برای نگهداری و ارزیابی آثار تئاتر دانشگاهی وجود نداشته باشد. همچنین، سیستم لابی‌گری در انتخاب دبیر جشنواره و دیگر مقامات نیز به پیچیدگی‌های این مسأله افزوده است.

فارس باقری همچنین به تغییرات اجتماعی و نیاز به بازنگری در ساختار جشنواره‌ها اشاره کرد و گفت: بافت اجتماعی تغییر کرده و دانشجویان به دنبال فضاهای جدید برای نمایش آثار خود هستند. این تغییر باعث شده که تئاتر دانشجویی راه‌های تازه‌ای پیدا کند و از طریق مکان‌های غیررسمی ادامه یابد.

وی تأکید کرد: دانشگاه باید به دانشجویان امکان دهد نظریات خود را آزمایش کنند. اگر این بستر فراهم نباشد، دانشجویان نمی‌توانند تجربه‌های خود را در جامعه امتحان کنند. انگیزه برای برگزاری جشنواره بیشتر شده است اما باید با تغییرات اجتماعی و بافت جدید هماهنگ شود و با سیاست‌های قبلی ادامه نیابد.

مجتبی جدی به عنوان دبیر آخرین دوره جشنواره تئاتر دانشگاهی به مشکلات پیش‌آمده اشاره کرد و گفت: واقعیت این است که سهم هر فرد و گروه در فروپاشی جشنواره قابل بررسی است. جشنواره‌های تئاتر دانشگاهی به دلیل لابی‌گری و ساختار غیرشفاف دچار مشکلات زیادی شدند. تغییرات در سیاست‌های وزارت علوم و نحوه برگزاری جشنواره‌ها نیز به این مشکلات دامن زد.

وی در ادامه افزود: اهمیت جشنواره تئاتر دانشجویی به سیاست فرهنگی دولت بستگی دارد. در دولت‌های مختلف، همواره پرسیده می‌شود که آیا برگزاری این جشنواره فایده‌ای دارد یا خیر. در دوران اصلاح‌طلبان، این سوال مطرح بود که چند نفر به این جشنواره خواهند آمد. من پیشنهاد کردم که اگر جشنواره نمی‌تواند فایده‌ای برای کل کشور داشته باشد، بهتر است در خوابگاه‌ها برای دانشجویان اجرا شود.

مجتبی جدی نیز به وضعیت نظارت‌ها اشاره کرد و گفت: نظارت‌ها در گذشته کمتر محسوس بودند، اما اکنون عریان‌تر شده‌اند و این وضعیت نمی‌تواند ادامه یابد. با وجود مشکلات نظارتی، این ساختار افراد موفقی را به تئاتر معرفی کرده است. عدم برگزاری جشنواره و تعطیلی آن، خلاء بزرگی ایجاد کرده که حتی دانشگاه‌های هنری نتوانسته‌اند آن را پر کنند.

امید طاهری نیز به نیاز به اصلاح ساختار جشنواره‌ها اشاره کرد و گفت: سپردن جشنواره به دست دانشجویان اقدام مثبتی بود، اما ممکن است ایرادات فرهنگی و مدیریتی در این فرآیند وجود داشته باشد که نیاز به بررسی و اصلاح دارد. تالار مولوی که مجتبی نیز در آنجا فعالیت دارد، باید از طریق دانشگاه تغذیه شود. اما در دو سه سال اخیر، کیفیت کارها کاهش یافته است و ممکن است این تغییر به عدم وجود جشنواره تئاتر دانشگاهی مربوط باشد.

علی جعفری فوتمی در پایان عنوان کرد: نبود جشنواره تئاتر دانشگاهی در سال‌های اخیر به تئاتر دانشجویی لطمه زده است و نیاز است که این وضعیت به طور جدی بررسی شود.

برنامه تخصصی تئاتر «رادیو دراماتیک» هر هفته شنبه‌ها، ساعت ۲۰ از خانه هنر دیوار به صورت زنده پخش می‌شود و علاقه‌مندان می توانند مشروح هر برنامه را با جستجوی عبارت «رادیو دراماتیک» در تمام پخش کننده های پادکست بشنوند.

علی برجی که به تازگی نمایش «آهو» را در تماشاخانه مهر حوزه هنری روی صحنه برده است درباره این اثر نمایشی به تئاتر آنلاین گفت: نمایش «آهو» از جمله آثار برگزیده شانزدهمین جشنواره تئاتر رضوی است که چندی پیش در شهر تبریز برگزار و این نمایش موفق به دریافت ۵ جایزه و تقدیر از جشنواره شد. طرح اصلی نمایشنامه توسط سیروس همتی نوشته شده است که برای اجرا بازنویسی روی متن انجام دادم و کار با تغییراتی در جشنواره رضوی اجرا شد.

این کارگردان تئاتر درباره رویکردی که برای کلیشه‌ای نشدن نمایش، مدنظر قرار داده است، عنوان کرد: در وهله اول مساله‌ای که برایم اهمیت دارد درام و قصه جذاب نمایشنامه است در این اثر هم جدا از موضوع نمایشنامه که در ارتباط با امام رضا (ع) بود و من سال‌های سال است که در زمینه نمایش‌های مذهبی و دفاع مقدسی فعالیت کرده‌ام و با این فضاها آشنا هستم، داستان نمایشنامه جذاب بود و اولین نکته‌ای بود که مرا به سمت متن آقای همتی جلب کرد. یکی از مواردی که برای کلیشه‌ای نشدن و فضاسازی متفاوت نمایش در نظر گرفتیم این بود که تلاش کردیم این نمایش را که اثری تاریخی است به شیوه مدرن اجرا کنیم از این رو از نمادها و تکنیک‌هایی که کار را به لحاظ اجرایی مدرن می‌کرد، بهره گرفتیم تا فضا برای باور تماشاگر، امروزی‌تر و مینیمال تر شود.

وی درباره نحوه انتخاب بازیگران نمایش توضیح داد: طبیعتاً ما تئاتری‌ها، تئاتربین هم هستیم و کارهای دوستانمان را دنبال می‌کنیم. برخی از بازیگران نمایش دوستانی بودند که قبلاً با من کار کرده بودند و برخی دیگر را در کارهای مختلف دیده بودم و به مقتضای نقش و شخصیتی که قرار بود بازی کنند، این انتخاب‌ها انجام شد. برای آماده سازی نمایش در جشنواره حدود ۲ ماه تمرین داشتیم و بعد از بازبینی و تایید شدن کار یک هفته دیگر تمرین و یک اجرا هم در جشنواره داشتیم.

برجی درباره میزان استقبال مخاطبان تبریزی از آثار جشنواره عنوان کرد: استقبال از آثار جشنواره خیلی خوب بود و ظرفیت سالن‌ها در اجراهای مختلف کاملاً پر بود. امکاناتی هم که در اختیار گروه‌ها قرار گرفته بود، رضایت‌بخش بود و کلاً جشنواره از حد توقع من، بالاتر بود.

وی درباره داستان و مضمون نمایش یادآور شد: نمایش «آهو» مسیر عبور امام رضا (ع) یا همان قدمگاه‌های ایشان از مدینه تا مرو را در خاک ایران به تصویر می‌کشد. داستان نمایش در ایران و در یکی از روستاهای محل گذر امام رضا (ع) اتفاق می‌افتد. در مسیری که امام در حال عبور است روز به روز بر پیروان آن حضرت افزوده می‌شود و این مساله مأمون را نگران کرده است از این رو مأمون برای کاهش محبوبیت امام رضا (ع) مأمورانی را می‌فرستد تا با نقشه و فریب و سکه محبوبیت و کمالات امام (ع) را زیر سوال ببرند و ایشان را به تمسخر بگیرند. در یکی از این روستاها کدخدا وقتی این سکه‌ها را می‌بیند از خود بی‌خود شده و این مساله را با همسرانش در میان می‌گذارد. با پیشنهاد یکی از همسران کدخدا قرار می‌شود که پسر کدخدا خودش را به مردن بزند و زمانی که آقا برای نماز میت وی می‌آید با زنده شدنش، امام رضا (ع) را به سخره بگیرند که در این میان اتفاق عجیبی شکل می‌گیرد.

برجی در پایان صحبت‌هایش درباره اجرای نمایش در سالنی دیگر گفت: فعلاً قرارداد اجرای ما با حوزه هنری است اما پیشنهادی نیز از تئاترشهر تبریز داشتیم که اگر این تمایل هنوز ادامه داشته باشد احتمالاً در آینده نمایش را در شهر تبریز نیز به صحنه خواهیم برد.

نمایش «آهو» با ایفای نقش بازیگرانی همچون سعید بحرالعلومی، عباس بهمنش، مهدی نوری و مریم سامانی پور روی صحنه می‌رود. دیگر بازیگران این نمایش را نیز سوگند افشاری، مسعود بابایی، فرزانه سلامی، سپیده صادقی، سارا طلایی، آتنا قناعتی فلاح، زهره محمودی و میثم عبدی تشکیل می‌دهند.

این اثر نمایشی از ۲۴ خرداد هر شب از ساعت ۱۹:۳۰ در تماشاخانه مهر به نشانی تقاطع خیابان حافظ و سمیه روی صحنه است.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش«آهو» به نویسندگی و کارگردانی علی برجی که در شانزدهمین جشنواره تئاتر رضوی توانست در چند بخش حائز رتبه شود این روزها برای اجرا در تماشاخانه مهر حوزه هنری آماده می‌شود.

«آهو» نمایشی تاریخی بر اساس طرحی از سیروس همتی است که اتفاقات رخ داده برای امام رضا (ع) از مدینه به مرو را روایت می‌کند.

در خلاصه داستان این نمایش که خرداد و تیر ۱۴۰۲ روی صحنه خواهد رفت، آمده است: «امام رضا (ع) در مسیر حرکت خود از مدینه تا مرو در خاک ایران از روستاهای زیادی می‌گذرد و روز به روز بر پیروان آن حضرت افزوده می‌شود. مأمون برای کاهش محبوبیت حضرت مأمورانی را می‌فرستد تا با نقشه ‌و فریب محبوبیت و کمالات امام (ع) را زیر سوال ببرند و ایشان را به تمسخر بگیرند. در یکی از این روستاها اتفاق عجیبی با ورود امام (ع) شکل می گیرد … .»

این نمایش در شانزدهمین جشنواره ملی تئاتر رضوی توانست تقدیر کارگردانی، جایزه بازیگری دوم مرد، تقدیر بازیگری زن و تقدیر موسیقی را کسب کند.

نمایش«آهو» با ایفای نقش بازیگرانی همچون سعید بحرالعلومی، عباس بهمنش، مهدی نوری و مریم سامانی پور روی صحنه خواهد رفت. دیگر بازیگران این نمایش را نیز سوگند افشاری، مسعود بابایی، فرزانه سلامی، سپیده صادقی، سارا طلایی، آتنا قناعتی فلاح، زهره محمودی و میثم عبدی تشکیل می‌دهند.

از دیگر عوامل این نمایش می‌توان به دستیار کارگردان و طراح صحنه: سامان مهامی، مدیر صحنه : مسعود بابایی، مجری طرح: میثم عباسی، دستیار صحنه: امیر روزبهانی، منشی صحنه: پریسا هاشمی، طراح گریم: لیلا یوسفی‌راد، طراح لباس: ایسان برجی، سرپرست گروه موسیقی: آرش قبادیان، نوازندگان: محمود غفرانی، محسن غفرانی، طراح پوستر و بروشور: امیر حسین فولادساز و طراح نور: علی برجی اشاره کرد.

نمایش«آهو» به کارگردانی و نویسندگی علی برجی از ۲۴ خرداد هر شب از ساعت ۱۹:۳۰ در تماشاخانه مهر به نشانی تقاطع خیابان حافظ و سمیه روی صحنه خواهد رفت.