برچسب: مونولوگ

  • جشنواره استانی تئاتر مونولوگ دهگلان کار خود را آغاز کرد

    جشنواره استانی تئاتر مونولوگ دهگلان کار خود را آغاز کرد

    مهدی روشنی دبیر اجرایی جشنواره استانی مونولوگ دهگلان در گفت‌وگو با تئاتر آنلاین اظهار کرد: در این جشنواره ۹ گروه در بخش رقابتی یک گروه میهمان از استان اردبیل و یک گروه در بخش غزه به اجرای نمایش می‌پردازند.

    وی هدف از برگزاری این جشنواره را توسعه فعالیت‌های فرهنگی و هنری، توجه به هنرمندان عرصه تئاتر بویژه تئاتر تک نفره و کمک به کاهش آسیب‌های اجتماعی عنوان کرد.

    در اولین روز جشنواره نمایش «خونه تو کوله» از دهگلان، «اهرین خط تخته سیاه» از سنندج، «خواب مرگ» از کامیاران، «خط سرخ» از قروه، «هه ناری» از سنندج و «بادکنک‌های قرمز» از کامیاران به روی صحنه می‌روند.

    این جشنواره تئاتر امروز و فردا ۱۹ و ۲۰ شهریور ماه ادامه دارد.

    منبع

  • تمدید مهلت ارسال اثر به چهارمین جشنواره تئاتر افرا

    تمدید مهلت ارسال اثر به چهارمین جشنواره تئاتر افرا

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی جشنواره، عباس غفاری دبیر جشنواره افرا با اشاره به استقبال اهالی تئاتر از این رویداد توضیح داد: مهلت ارسال آثار به دبیرخانه چهارمین جشنواره تئاتر افرا که با عنوان «گفت‌وگو» برگزار می‌شود تا ۱۰ شهریور ۱۴۰۲ تمدید شد.

    وی یادآور شد: پیش از این قرار بود شرکت‌کنندگان تا ۳۱ مرداد ۱۴۰۲ روند ثبت‌نام را تکمیل و آثار خود را به دبیرخانه تحویل دهند.

    عمارت نوفل‌لوشاتو، چهارمین دوره جشنواره افرا را با شعار «مونولوگ کافی است، بیایید گفت‌وگو کنیم» و با هدف گفتمان و دیالوگ برگزار می‌کند.

    منبع

  • «نقطه ویرگول» در مرز واقعیت و رویا/جذب مخاطب به تئاتر سخت شده است

    «نقطه ویرگول» در مرز واقعیت و رویا/جذب مخاطب به تئاتر سخت شده است

    امیر سفیری طراح و کارگردان نمایش «نقطه ویرگول» که در تالار قشقایی روی صحنه است درباره شکل‌گیری این اثر نمایشی به تئاتر آنلاین گفت: حدود یک سال قبل تصمیم داشتیم یک نمایشنامه دیگر را برای اجرا آماده کنیم که در این بین بازیگر من دیالوگی را به زبان آورد که من از او خواستم همان را ادامه دهد و در نهایت نمایشنامه «نقطه ویرگول» شکل گرفت و جایگزین نمایش قبلی شد. این اثر نمایشی ابتدا قرار بود نمایشی مستندگونه باشد اما در نهایت تبدیل به یک نمایش تک پرسوناژ شد که دیبا سمن بازیگر نمایش آن را نوشت و من هم در نگارش متن کمکش کردم.

    وی ادامه داد: متن چندین بار مورد بازنویسی قرار گرفت تا تبدیل به نمایشی ۵۰ دقیقه‌ای شد. «نقطه ویرگول» روایت دختری است که در فضا و موقعیتی که نمی‌دانیم کجاست زندگی‌اش را روایت می‌کند. او انگار در مرز واقعیت و رویا قرار دارد و ما نمی‌دانیم در حال دروغ گفتن است یا واقعیت را بیان می‌کند و اصلاً مرده است یا زنده. این دختر در یک موقعیت بدون زمان و مکان قصه خانواده‌اش و مهاجرتشان به آمریکا، ارتباط‌هایش با افراد مختلف و موقعیتی را که منجر به قتل یک نفر می‌شود، روایت می‌کند که البته در درست بودن روایت‌هایش شک وجود دارد.

    این کارگردان تئاتر درباره موقعیتی شبیه به داستان نمایش که در زندگی واقعی‌اش تجربه کرده، بیان کرد: این دختر در یک فضای لایتناهی برزخ گونه زندگی می‌کند و انگار در حال مرور خاطرات زندگی‌اش است. این تجربه را خود من در زندگی واقعی‌ام از سر گذرانده‌ام. زمانی که مادرم فوت شده بود و من دستش را در دست داشتم برای چند لحظه برایم فلش بک – فلش فورواردی از تمام زندگی‌ام تداعی شد از این رو در این نمایش با همراهی دیبا سمن تصمیم گرفتم این اتفاق را روی صحنه به تصویر بکشم و اینکه چطور می‌توان لحظات آخر زندگی یک انسان را تبدیل به نمایش کرد.

    سفیری درباره فضاسازی نمایش توضیح داد: نمایش تلفیقی از فضای اکسپرسیونیستی، سوررئالیستی و رئالیستی است که تلاش کردیم فضاسازی اکسپرسیونیستی با نورپردازی، افکت و انیمیت و موشن گرافی به مخاطب القا شود به شکلی که در ابتدا کاراکتر نمایش انگار در حال راه رفتن روی یک ابر است. البته در ادامه همه این ترفندها کنار گذاشته می‌شود و نمایش تبدیل به اثری هایپررئال می‌شود.

    وی در پایان صحبت‌هایش درباره میزان استقبال از نمایش گفت: استقبال از کار تا امروز رضایت بخش بوده اما متاسفانه این روزها آوردن مخاطب به سالن‌های تئاتر سخت شده است آن هم برای نمایش‌های تک پرسوناژ چون به هر حال نمایش‌های دیگر پرجمعیت‌تر هستند و هر کدام از عوامل می‌توانند برای نمایش تبلیغ کنند. دیبا سمن بازیگر این اثر نمایشی برای اولین بار است که روی صحنه می‌رود و از نظر من بی نظیر بازی می‌کند از این رو علاقه مند هستم که منتقدان و کارشناسان بازی‌اش را ببینند و درباره‌اش نظر دهند چون برای شکل‌گیری این شخصیت زحمت زیادی کشیده است.

    نمایش «نقطه ویرگول» به کارگردانی امیر سفیر و بازی دیبا سمن تا ۶ تیر ماه ساعت ۱۸:۳۰ در تالار قشقایی مجموعه تئاترشهر به صحنه می‌رود.

    در خلاصه داستان نمایش آمده است: فکر می‌کردم این هویت، هویت منه، بعد یکی زد تو صورتم بلند گفت: من و می‌شناسی؟ اصلاً نمی‌دونستم کجام!

    عکس‌ها از رضا معطریان است.

    منبع

  • «چهار تک گویی» روی صحنه رفت/ چهار نمایش با یک بلیت

    «چهار تک گویی» روی صحنه رفت/ چهار نمایش با یک بلیت

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «چهار تک گویی» نوشته‌ روزبه حسینی به طراحی و کارگردانی حسن سرچاهی از پنجشنبه ۴ خرداد اجرای عمومی خود را در تماشاخانه هفت رنگ اداره ارشاد مجتمع فرهنگی هنری مهر شهر شاهرود آغاز کرد.

    این اثر نمایشی متشکل از ۴ مونولوگ است که در ۴ اپیزود به نام های «هشت دقیقه تو کت من نمی‌ره!»، «سیگار داری؟»، «هزار شماره نامعکوس …»، «بلدی تو بیست دقیقه دریا رو بروفی داداش؟!» روی صحنه می‌رود.

    حسن سرچاهی، فاطمه سادات قائمیان، حجت الله مشاوره بازیگران این اثر نمایشی هستند.

    این ۴ تک گویی سال ۱۴۰۰ در قالب کتاب «این آن‌چه می‌شنوی ساز کج‌کوک سکوت است و شش تک‌گویی دیگر» توسط نشر افراز منتشر شده و برای اولین بار است که به اجرای عموم می‌رسد.

    دیگر عوامل این اثر نمایشی عبارتند از گروه اجرای موسیقی: مجتبی شادی، اسفندیار جلالی، سوگل سالاری، سپیده عباسی و سهراب شیرازی، مدیر اجرا: علی جلالی، مدیر تولید: عباس اعتماد، صدا و تصویر: زینب صادقی، نور: ابوالفضل عامری، مدیر صحنه: امیر علی صابر، مدیر تدارکات: احسان احمدی، گریم: علی غلامیان، طراح پوستر و عکاس: ستایش عرب عامری، مدیر سالن: حسین عرب یارمحمدی.

    این اثر نمایشی خرداد هر روز ساعت ۱۹ در تماشاخانه هفت رنگ روی صحنه می رود.

    حسن سرچاهی بازیگر و کارگردان تئاتر ایران علاوه بر کارگردانی تئاتر، به عنوان بازیگر آثار هنرمندانی چون هادی حوری، امیر دژاکام، محمد ابراهیمیان و هادی مرزبان به ایفای نقش پرداخته است.

    منبع

  • بالاخره توانستم اجرا کنم؛ایران نشد، در آفریقا!/درخشش«آنا» در تونس

    بالاخره توانستم اجرا کنم؛ایران نشد، در آفریقا!/درخشش«آنا» در تونس

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «آنا» به نویسندگی و کارگردانی امیر دژاکام در پنجمین جشنواره بین المللی مونودرام کارتاچ تونس قاره آفریقا که از دوم تا پنجم می برابر با ۱۲ تا ۱۵ اردیبهشت ماه برگزار شد، به صحنه رفت و به عنوان نمایش برگزیده جشنواره انتخاب شد.

    الناز ملک بازیگر تئاتر که با بازی در نقش آیسان سریال «سقوط» در ذهن مخاطبان مانده است به عنوان تنها بازیگر این مونودرام روی صحنه رفت.

    امیر دژاکام در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره روی صحنه بردن این نمایش در جشنواره مونودرام کارتاچ تونس گفت: نمایش «آنا» اقتباسی از نمایشنامه «آنتیگونه» سوفوکل است اما متن اثر را مانند «مکبث» و «رومئو و ژولیت» و اقتباس‌های دیگری که از آثار کلاسیک داشتم، از ابتدا دوباره نوشته‌ام. «آنتیگونه» در نمایشنامه جدید کاملاً ایرانی شده و تک تک کلمات و جملات متعلق به خود من است و تنها یک بازیگر در یک متر مربع آن را اجرا می‌کند.

    وی افزود: در این نمایش از هنر نقالی استفاده می‌شود اما نقالی مدرن شده و به جای اینکه نقال شمایل بیرونی و ظاهرش را به مخاطب نشان دهد تلاش می‌کند که ویژگی‌های درونش را خلق کند. با وجود زمان کمی که قبل از اجرا در جشنواره در اختیار داشتیم اما توانستیم اجرای خوبی در جشنواره داشته باشیم که مورد توجه مخاطبان، منتقدان و هیات داوران قرار گرفت.

    این مدرس و کارگردان تئاتر درباره ویژگی‌های نمایش عنوان کرد: بر اساس شناختی که دارم تا به حال کمتر بازیگری را دیدم که تمام کاراکترهای یک درام را به صورت کامل و به شکل همزمان روی صحنه بازی کند. «آنا» در ترکی به معنای مادر است و الناز ملک تنها بازیگر این اثر نمایشی است؛ همان بازیگری که در سریال «سقوط» خوش درخشید و حالا در این نمایش نیز توانایی‌های خود را به نمایش گذاشت و نشان داد که روی صحنه تئاتر هم می‌تواند پرقدرت ظاهر شود. مراحل تمرین این نمایش ۵ الی ۶ ماه به صورت پراکنده و ۳۰ الی ۴۰ جلسه هم به صورت مداوم و فشرده به طول انجامیده است. خوشحالم و با افتخار اعلام می‌کنم که ما از بین ۲۲ کشور حاضر در جشنواره به‌عنوان نمایش برگزیده انتخاب شدیم و نمایش تقدیر بازیگری و متن و نمایش برگزیده را دریافت کرد.

    دژاکام ادامه داد: این اجرا برای من تجربه‌ای تازه بود تا به این نتیجه برسم که آیا هنر نقالی می‌تواند به صورت یک مونودرام که در آن چندین کاراکتر حضور دارند، اجرا بشود. این شیوه از مونودرامیک درامی چند صدایی است که ۷ کاراکتر دارد و یک بازیگر ۷ کاراکتر را به صورت کامل اجرا می‌کند و در لحظاتی گفتگو بین ۲ نفر را به شکل همزمان مدیریت و بازی می‌کند که کار بسیار سختی است.

    کارگردان نمایش «عروسی خون» با اشاره به اینکه این نمایش به صورت مستقل در جشنواره کارتاچ شرکت کرده است، یادآور شد: تمام هزینه‌ها و آماده سازی این نمایش به صورت شخصی انجام شده و هیچ نهاد دولتی کمکی برای اجرای کار به ما نکرده است. از گروه نمایش مخصوصاً الناز ملک و مادرشان که دستیار و منشی صحنه نمایش بودند و به سختی بیشتر مسئولیت‌ها را پذیرفتند و همچنین از دکتر اجیلی و قاسم جعفری نیز که همراهی زیادی با ما داشتند، تشکر می‌کنم.

    دژاکام در ادامه صحبت‌هایش بیان کرد: بعد از رد شدن نمایش‌های «احمد شمس» و «من و گربه پری» پس از یک سال و نیم، توانستم نمایشی را به شکلی شخصی در کشور تونس به صحنه ببرم. مهم نیست کجا، کی و چطور بلکه مهم این است که من توانستم نمایشم را روی صحنه ببرم. بعد از سه بار تلاش و پیگیری اجرای نمایش‌هایم در تئاتر شهر و تئاتر شهرزاد ممکن نشد اما اجرای «آنا» در کشور تونس و قاره آفریقا ممکن شد و به صحنه رفت.

    وی در پایان تأکید کرد: امیدوارم بتوانم آثارم را روی صحنه ببرم و به حیات هنری خودم ادامه دهند هرچند که مدیرکل هنرهای نمایشی هیچ‌گونه تمایلی برای همکاری و همراهی نه تنها با من بلکه با تئاتر ایران ندارد. این نمایش در پایان اجرا به آتیلا پسیانی هنرمند شریف و دوست داشتنی تقدیم شد، هنرمندی که من از او بسیار آموختم و چون در روز بزرگداشتش در کنارش نبودم دوست داشتم در اینجا از او یاد کنم.

    عوامل این اثر نمایشی عبارتند از آهنگساز: میرامیر میری، طراح لباس: مژگان عیوضی، ویدیو آرت: وحید ذات العجم، مشاور کارگردان: آیدا دژاکام، دستیار کارگردان: آرمین خزائلی، منشی صحنه: فریبا یوسفی، مدیر صحنه: علی رضا باقری، مدیران روابط بین الملل: غزاله جهان بین و زهرا بخش پور، تهیه کنند: امیر دژاکام.

    منبع

  • معضل «سندروم چک کردن فروش بلیت»

    معضل «سندروم چک کردن فروش بلیت»

    به گزارش تئاتر آنلاین، فرشاد هاشمی نویسنده، کارگردان و بازیگر نمایش «دقیقا ۹ سال و ۳ ماه و ۲۰ روز پیش کجا بودی…؟» درباره اجرای این اثر نمایشی به مهر گفت: این نمایش پیش از این ۲ بار مهر ماه ۹۷ و خرداد و تیر ۹۸ در عمارت نوفل لوشاتو به صحنه رفته بود و از ۱۶ فروردین ماه نیز مجدداً در تماشاخانه ملک اجرا شده است.

    وی درباره اجرا در تماشاخانه ملک بیان کرد: کار کردن با تماشاخانه‌های خصوصی راحت‌تر از دولتی است و چالش‌هایی را که با آنها داریم با تماشاخانه‌های خصوصی نداریم البته تماشاخانه‌های خصوصی کاستی‌هایی هم دارند ولی در مجموع کار کردن با بخش خصوصی راحت‌تر است. گروه ما نیز همیشه مستقل کار کرده و چه بهتر که با سالن‌هایی که به روش فکری‌مان نزدیک تر هستند، کار کنیم مخصوصاً در این شرایط که هیچ گونه حمایتی اتفاق نمی‌افتد.

    وی درباره دغدغه‌های اجرای یک اثر نمایشی بیان کرد: ابتدا قرار بود نمایش را مهر ماه به صحنه ببرم که متاسفانه مصادف شد با التهابات اجتماعی و به دلیل شرایط نامناسب ترجیح دادیم اجرا نرویم اما در حال حاضر معتقدم که نباید از زیر بار تئاتر کار کردن شانه خالی کرد. اما در این مقطع زمانی فارغ از دغدغه بازگشت سرمایه و فروش نمایش، اجرا رفتن برایم مهم است. با وجودی که همین الان هم استرس زیادی بابت فروش بلیت و جذب مخاطب به ما تحمیل می‌شود و مانند بیشتر گروه‌های تئاتری «سندروم چک کردن بلیت روزانه» پیدا کردیم، قصد داریم در مقابل جریان‌های فکری مقابل فرهنگ که نمی‌خواهند تئاتر اجرا شود سینه سپر کنیم و بگوییم که اتفاقاً ما هستیم و کار می‌کنیم.

    هاشمی درباره ویژگی‌های نمایش توضیح داد: این نمایش یک اجرای مونولوگ است که در ۴ اپیزود دغدغه‌های اجتماعی افراد مختلف را مطرح می‌کند و درباره ۴ بیماری روانی خاص است که با اتفاقات اجتماعی خاص جامعه تلفیق شده‌اند. این ۴ اپیزود مستقیماً به یکدیگر مربوط نیستند اما می‌توانند ارتباط‌هایی نیز با هم داشته باشند. مسایلی که در این نمایش مطرح می‌شود موضوعات و دغدغه‌های اجتماعی خود من بوده است از همین رو آن‌ها را به عنوان یک متن نمایشی درآورده و تلاش کردم اجرای متفاوتی به صحنه ببرم.

    این بازیگر درباره بیماری‌هایی که در این اپیزودها مطرح می‌شود، عنوان کرد: در این نمایش به ترتیب هر اپیزود بیماری‌های «سندروم دست بیگانه»، «فوبیای مرگ»، «سندروم تورت» و «مازوخیسم» (خودآزاری) مطرح می‌شود که با اتفاقاتی که در جامعه رخ می‌دهد همخوانی دارند. البته بیماری‌های دیگری هم بودند که می‌توانستند جایگزین اینها شوند اما این بیماری‌ها قابلیت دراماتیزه شدن داشتند و اینکه یکی دو تا از آن‌ها هم کمتر شناخته شده هستند و همین مساله باعث می‌شود مخاطبان برای دانستن درباره آن‌ها کنجکاو شوند. نمایش نسبت به اجراهای قبل تغییری نکرده اما مطمئناً حس و حال تماشاگران نسبت به گذشته دچار تغییراتی شده است و این مساله که ببینم رویارویی تماشاگر با من در اجرای که بخشی از آن تعاملی است، چگونه شکل می‌گیرد برایم جذاب است.

    وی در پایان صحبت‌هایش یادآور شد: این نمایش در شب اول اجرا یک مهمان ویژه داشت؛ فردی که در ۶۰ و چند سالگی برای اولین بار قرار بود تئاتر ببیند که برای ما بسیار ارزشمند است. چرا باید در این مملکت فردی با این سن و سال تا به حال تئاتر ندیده باشد. خب معلوم است که یک جای کار می‌لنگند و کار فرهنگی در این زمینه نشده است و باید ریشه‌یابی فرهنگی در این زمینه کرد.

    نمایش «دقیقا ۹ سال و ۳ ماه و ۲۰ روز پیش کجا بودی…؟» از ۱۶ تا ۳۱ فروردین ماه ساعت ۱۹:۳۰ در تماشاخانه ملک میزبان مخاطبان تئاتر خواهد بود.

    منبع

  • صدرالدین زاهد به ایران برگشت/ اجرای «افسانه ببر» در خانه نمایش دا

    صدرالدین زاهد به ایران برگشت/ اجرای «افسانه ببر» در خانه نمایش دا

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط‌ عمومی خانه نمایش دا، نمایش «افسانه ببر» نوشته داریو فو در دور دوم اجرا با ایجاد تغییراتی در نمایشنامه متناسب با حال و هوای روز جامعه، از ۲۵ فروردین ماه در سالن شماره یک خانه نمایش دا روی صحنه خواهد رفت.

    این نمایش مونولوگ که صدرالدین زاهد از اعضای قدیمی کارگاه نمایش آربی آوانسیان، ترجمه، طراحی و کارگردانی آن را برعهده دارد، درباره سربازی زخمی در راهپیمایی انقلاب چین است که توسط همکارانش در کوهستان هیمالیا رها می‌شود و به غاری که ماوا ماده ببری و بچه‌هایش است، پناه می‌برد.
    صدرالدین زاهد که به تازگی به ایران بازگشته است، تهیه‌کنندگی اثر را برعهده دارد و خانه نمایش دا به عنوان مجری طرح در تولید «افسانه ببر» مشارکت داشته است.

    «افسانه ببر» تا ۱۵ اردیبهشت ماه سال جاری، هر شب ساعت ۱۹:۳۰ در سالن شماره یک خانه نمایش دا روی صحنه است و مخاطبان برای تهیه بلیت اثر می‌توانند به سایت فروش بلیت و همچنین گیشه خانه نمایش دا واقع در خیابان انقلاب اسلامی، خیابان خارک، بن‌بست اول، پلاک ۵ مراجعه کنند.

    «افسانه ببر» پیش از این در مهر و آبان ماه ۱۴۰۰ در سالن چهارسو مجموعه تئاتر شهر اجرا شده بود. در اجرای جدید، همانند دور نخست اجرا، صدرالدین زاهد به عنوان تنها بازیگر اثر به ایفای نقش خواهد پرداخت.

    منبع

  • «دقیقا ۹ سال و ۳ ماه و ۲۰ روز پیش کجا بودی؟»/۴ بیمار روانی در ملک

    «دقیقا ۹ سال و ۳ ماه و ۲۰ روز پیش کجا بودی؟»/۴ بیمار روانی در ملک

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «دقیقا ۹ سال و ۳ ماه و ۲۰ روز پیش کجا بودی…؟» به نویسندگی و کارگردانی سید فرشاد هاشمی از ۱۶ تا ۳۱ فروردین ماه ۱۴۰۲ در تماشاخانه ملک اجرا خواهد داشت.

    این اثر نمایشی پیش از این در سال‌های ۹۷ و ۹۸ نیز در عمارت نوفل لوشاتو اجرا داشته و قرار است از نیمه دوم فروردین ماه دور سوم اجراهای خود را آغاز کند.

    نمایش «دقیقا ۹ سال و ۳ ماه و ۲۰ روز پیش کجا بودی …؟» اثری تک پرسوناژ است که خود هاشمی به عنوان بازیگر در آن به ایفای نقش می‌پردازد.

    در این نمایش به چهار بیماری روانی خاص پرداخته می‌شود که تلاقی این بیماری‌ها با اتفاقات اجتماعی روز، داستان اثر را شکل می‌دهد. «دقیقا ۹ سال و ۳ ماه و ۲۰ روز پیش کجا بودی…؟» از ۴ اپیزود و ۴ شخصیت تشکیل شده که هر اپیزود داستان متفاوتی دارد و به بیماری‌های روانی مختلف می‌پردازد اما نقطه مشترک این روایت‌ها، درد و رنج است. اپیزود اول این اثر درباره بیماری سندروم دست بیگانه است و اپیزود بعدی درباره عکاسی است که فوبیا و چالش مرگ دارد. بخش سوم این نمایش درباره شخصی است که مبتلا به سندروم تورت که نوعی بیماری روانی خاص است، شده و اپیزود چهارم نیز درباره فردی است که به مازوخیسم دچار است.

    نمایش «دقیقا ۹ سال و ۳ ماه و ۲۰ روز پیش کجا بودی…؟» تا ۳۱ فروردین ماه ساعت ۱۹ در تماشاخانه ملک میزبان مخاطبان تئاتر خواهد بود.

    منبع

  • جواد خواجوی متفاوتی در «تب» می‌بینید/ تعداد فالور مخاطب نمی‌آورد

    جواد خواجوی متفاوتی در «تب» می‌بینید/ تعداد فالور مخاطب نمی‌آورد

    جواد خواجوی که این روزها در نمایش «تب» به ایفای نقش می پردازد معتقد است تعداد زیاد دنبال کنندگان یک چهره مجازی تضمینی برای استقبال از فعالیت وی در خارج از این فضا نیست.

    جواد خواجوی که این روزها با نمایش «تب» در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه می‌رود درباره حضورش در این اثر نمایشی به تئاتر آنلاین گفت: نمایش «تب» به کارگردانی رؤیا کاکاخانی پیش از این با بازی نادر فلاح به صحنه می‌رفت که به دلیل مشغله ایشان و تعهدشان به کاری دیگر من به جای وی به گروه پیوستم. ساعد سهیلی با من تماس گرفت و پیشنهاد همکاری در این کار را مطرح کرد. من بلافاصله بعد از خواندن نمایشنامه بازی در نمایش را پذیرفتم چون از متن خیلی خوشم آمد.

    وی ادامه داد: معتقدم مهمترین عنصر نمایش، متن آن است و نمایشنامه «تب» نوشته والاس شأن هم خیلی خوب نوشته شده و پر از حرف است. ابتدا قرار بود ۱۰-۱۵ روز زمان برای تمرین داشته باشیم چون حفظ کردن یک متن مونولوگ حداقل یک ماه وقت می‌خواهد اما به دلیل فشرده شدن برنامه‌ها بعد از اینکه من کارگردان نمایش خانم کاکاخانی را در دفتر ساعد سهیلی ملاقات کردم دقیقاً یک هفته بعدش روی صحنه رفتم و عملاً ۵ روز تمرین داشتیم. البته میزانسن و نور و فضاسازی نمایش به دلیل اینکه قبلاً اجرا شده بود، مشخص بود اما تلاش کردم خودم را به اجرا برسانم و تغییرات کوچکی هم مثل ساز زدن در نقش ایجاد کنم و نوع برخوردم با کاراکتری که ایفا می‌کنم، متفاوت باشد. کاراکتری که نقشش را ایفا می‌کنم سن و سال و جنسیت مشخصی ندارد و در کشورهای مختلفی بازیگران زن هم نقشش را ایفا کرده‌اند چون مهم، مطلبی است که قصد بیانش را دارد.

    جواد خواجوی متفاوتی در «تب» می‌بینید/ تعداد فالور مخاطب نمی‌آورد

    خواجوی درباره دلایلی که باعث پذیرفتن یک نقش می‌شود، بیان کرد: برای من همه جوانب یک کار مهم است و فرقی ندارد که نمایش مونولوگ باشد یا دیالوگ محور. برایم آرامشی که پشت صحنه تئاتر و در یک گروه جریان دارد از همه چیز مهمتر است. پیش از این نیز در نمایشی به عنوان «دراکولا» در مشهد به صحنه رفتم که تفاوت زیادی با این کار داشت و اثری با پروداکشن بزرگ و پربازیگر بود. من همیشه پیگیر تئاتر بودم و از بچه‌گی نه اینکه روی صحنه باشم بلکه در پشت صحنه تئاتر کار می‌کردم و جایی هم که فرصت پیدا کردم روی صحنه آمده‌ام. بیشتر هم تئاتر خیابانی کار کردم. ممکن است مردم من را از طریق فضای مجازی شناخته باشند اما زندگی من با تئاتر گره خورده است و همیشه از تئاتر استقبال می‌کنم چون تئاتر برای یک بازیگر مهمترین و بزرگترین اتفاق است. اینگونه نیست که مثلاً اگر جواد خواجوی ۴ میلیون فالور دارد الان باید سالن نمایشش پر از تماشاگر باشد. این خود نمایش است که خودش را بالا می‌کشد. حتی ممکن است اگر فالورهای من این نمایش را ببینند من را آنفالو کنند چون چیزی که از من توقف دارند، نیست

    این بازیگر با اشاره به اینکه ترجیح می‌دهد در تئاتر بیشتر فعال باشد یا حوزه تصویر یادآور شد: قطعاً در این زمانه بیشتر بازیگران دوست دارند فیلم سینمایی و سریال کار کنند اما بازیگران خوبی هم داریم که هم در حوزه تصویر فعال هستند هم هر زمان فرصتش فراهم شود روی صحنه تئاتر هم می آیند. در هر حال نمی‌شود تئاتر را ول کرد چون هم نیاز است و هم عشق. البته برخی هم هستند که علاقه‌ای به حضور در تئاتر ندارند. بازی در نمایش «تب» تا امروز سخت‌ترین کاری بوده که انجام دادم چون واقعاً ۵ روز تمرین برای حفظ کردن یک متن سنگین ۱۵ صفحه‌ای مدت زمان خیلی کمی است چه برسد به اینکه میزانسن و حس و موارد دیگر را در آن دخیل کنید. اما خوشبختانه با انرژی مضاعفی که گذاشتیم این اتفاق به خوبی افتاد و نمایش نیز با استقبال خوب مخاطبان روبرو شده است.

    وی با اشاره به اینکه تعداد فالورهای یک فرد در فضای مجازی تضمین کننده استقبال از کارش در محیط بیرون نیست، عنوان کرد: اینگونه نیست که مثلاً اگر جواد خواجوی ۴ میلیون فالور دارد الان باید سالن نمایشش پر از تماشاگر باشد. ما برای جذب مخاطب در نمایش «تب» آرام آرام جلو آمدیم و از تعداد کم تماشاگر، این روزها به استقبال از نمایش رسیدیم. چندسال قبل که در نمایشی ایفای نقش می‌کردم از چند نفر مصاحبه‌هایی دیدم مبنی بر اینکه شاخ‌های مجازی به تئاتر آمده‌اند و می‌خواهند از این طریق تماشاگر به سالن‌ها بکشانند در حالی که سیستم تئاتر کاملاً متفاوت است و شاید بتوان یکی دو روز به این طریق تماشاگر را جذب سالن کرد اما این خود تماشاگر تئاتر است که تماشاگر را به سالن می‌آورد نه تبلیغات اینستاگرامی و تعداد فالورهای یک فرد.

    بازیگر سریال «سرباز» افزود: البته تبلیغات برای یک نمایش خیلی خوب است اما این خود نمایش است که خودش را بالا می‌کشد. حتی ممکن است اگر فالورهای من این نمایش را ببینند من را آنفالو کنند چون چیزی که از من توقف دارند، نیست. این نمایش را خود مخاطب تئاتر باید ببیند و خوشبختانه این اتفاق افتاده است و بازخوردهای رویایی و جذابی در این مدت دریافت کرده‌ام. همین که توانستم نقشی را که نادر فلاح بازی کرده برعهده بگیرم کار بزرگی کردم. نادر فلاح یکی از اسم‌های سنگین تئاتر و از بزرگان این حرفه است و من خوشحالم توانستم جا پای چنین فردی بگذارم.

    جواد خواجوی متفاوتی در «تب» می‌بینید/ تعداد فالور مخاطب نمی‌آورد

    خواجوی درباره حضورش در سریال «یاغی» بیان کرد: تا امروز بازخورد منفی از حضورم در سریال «یاغی» نشنیده‌ام البته قرار هم نبود من در این سریال کار عجیب و غریبی بکنم. کلاً مطرح شدن در فضای مجازی در کنار نکات مثبتش بدی‌هایی هم دارد. من اصلاً آدم فضای مجازی نبودم چون سینما خوانده بودم و از قدیم هم تئاتر کار می‌کردم. در واقع باید بگویم بدون برنامه ریزی و قصد قبلی پیج من در اینستاگرام دیده شد. البته من برای مخاطبانم ارزش قائل هستم و آنها را دوست دارم اما وقتی فردی را به همان شیوه فضای مجازی می‌شناسند دیگر سخت او را در نقش‌های دیگر باور می‌کنند.

    وی در پایان صحبت‌هایش متذکر شد: البته هرکس برای پذیرفته شدن در محیطی خارج از فضای مجازی ترفند و برنامه‌ای دارد اما تلاشی که من برای حضور در سریال «یاغی» انجام دادم این بود که به مدت یک سال در صفحه ام فعالیت خیلی کمی داشتم و میزان تبلیغاتم را بسیار کمتر کردم. حتی چهره ام را به مدت یک سال در صفحه ام به نمایش نگذاشتم تا نقشم در سریال باورپذیر شود. درست است که نقش کوچکی برعهده دارم اما شخصیت تأثیرگذاری است و روی زندگی من نیز تأثیر زیادی گذاشته است چون مهمترین نقشی است که در دنیای تصویر بازی کردم و این مساله برایم خیلی اهمیت دارد. تلاش می‌کنم مرحله به مرحله جلو بیایم و انتخاب‌های متفاوتی داشته باشم که به من چیزی اضافه کند. همانطور که بازی ام در سریال «نوروزرنگی» هم دیده شود و حتی نامزد دریافت جشن حافظ نیز شدم که برایم خوشایند بود.

    نمایش «تب» به نویسندگی والاس شأن، کارگردانی رویاکاکاخانی و تهیه کنندگی ساعد سهیلی تا ۲۹ شهریور ماه هر شب ساعت ۲۰:۱۵ با بازی جواد خواجوی در تالار قشقایی مجموعه تئاتر شهر روی صحنه می‌رود.

  • فرزین محدث «دیگران» را به صحنه می‌برد/ ترس از تضادهای درونی

    فرزین محدث «دیگران» را به صحنه می‌برد/ ترس از تضادهای درونی

    فرزین محدث بازیگر و مدرس تئاتر قصد دارد نمایش «دیگران» را با همراهی هنرجویانش به صحنه ببرد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «دیگران» که پروژه پایان دوره هنرجویان کارگاه «بازیگری محض» به سرپرستی فرزین محدث است، روی صحنه می‌رود.

    در این اثر نمایشی که به سرپرستی و هدایت فرزین محدث اجرا می‌شود، علیرضا میمی، فرزان اسدیان، ماهان علی پناه، پویا حسین زاده، محمدصادق کریم دوست، سارا ضرابی، فرزاد خالقی، مهشید صدری، مائده شاکریان، آیدا مطلق، ساناز قلی‌زاده، غزاله کارآموز و بهنام امیرالوار به عنوان بازیگر حضور دارند. طراح پوستر این اثر رامین رستمی است.

    در توضیح این اثر نمایشی آمده است: در هر کدام از ما چند دیگری وجود دارد، آنگاه که در مقابل عواطف خود عریان شویم دیگری‌هایمان خود را نشان می‌دهد و در این لحظه است که می‌ترسیم از این همه تضاد در درون خود.

    فرزین محدث «دیگران» را به صحنه می‌برد/ ترس از تضادهای درونی

    محدث درباره این اجرا به تئاتر آنلاین گفت: متن نمایش «دیگران» به صورت آزاد و کارگاهی شکل گرفته و شامل نمایشنامه‌هایی چون «هملت»، «کلفت ها»، «دست های آلوده»، «باغ وحش شیشه‌ای» و تلفیق مونولوگ هایی که من به عنوان مدرس نوشته بودم، است. در واقع نمایش «دیگران» متشکل از ۱۲ مونولوگ برای هنرجوها است تا ویژگی‌های بازیگری آنها نشان داده شود.

    این اجرا قرار است با مشارکت تماشاخانه دیوار چهارم به صحنه برود.

    محدث آخرین بار به عنوان بازیگر تئاتر با نمایش «احتمالات» به کارگردانی علی شمس در سالن چارسوی مجموعه تئاتر شهر به صحنه رفت.

  • لیلی رشیدی مجری رادیو شد/ از یکشنبه «روی موج یکشنبه‌ها» بمانید

    لیلی رشیدی مجری رادیو شد/ از یکشنبه «روی موج یکشنبه‌ها» بمانید

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «روی موج یکشنبه‌ها؛ یا این‌بار آلن بنت روی بوم آندرا کوچ» تجربه جدید مازیار سیدی در مقام طراح و کارگردان است که براساس مجموعه Talking Heads (شامل سیزده مونولوگ) اثر آلن بنت بازنویسی شده و قرار است از ۱۹ تیر در سالن انتظامی خانه هنرمندان ایران روی صحنه برود. در آستانه اجرای این اثر نمایشی تیزر آن نیز منتشر شده است.

    بازیگران این نمایش (به‌ترتیب حروف الفبا) مژده ‌دایی، نغمه ‌فاطمی، نغمه ‌قوانلو، عارفه ‌معماریان با صدای محمدحسن ‌معجونی (صدای کشیش)، لیلی ‌رشیدی (مجری رادیو) هستند.

    در این نمایش کارگردان رویکرد اجرایی خود را با الهام از آثار آندرا کوچ، نقاش سمبلیست آمریکایی بنا گذاشته و تلاش دارد بین نقاشی‌های هنرمند جوان و متن بازنویسی شده به قلم محمد زارعی گفتگو برقرار کند؛ از دل همین گفتگو است که اجرای «روی موج یکشنبه‌ها» شکل گرفته است.

    در خلاصه داستان «روی موج یکشنبه ها» آمده است: «این‌جا صدای لندن است! از درختان سیبِ ما گیلاس‌های خوش‌طعم روییده؛ هوا بسیار دلپذیر است و کلاغ‌های خوش‌صدا آواز سرمی‌دهند. چهار زن داستان زندگی رویایی! خود را روایت می‌کنند.»

    «روی موج یکشنبه‌ها» از ۱۹ تیر تا ۱۴ مرداد هر شب ساعت ۲۰:۳۰ به مدت ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه میزبان تماشاگران است. پیش فروش بلیت سه روز دوم اجرای نمایش نیز به تازگی آغاز شده است.

    تیزر نمایش را اینجا ببینید.

  • «روی موج یکشنبه‌ها» در خانه هنرمندان به صحنه می‌رود

    «روی موج یکشنبه‌ها» در خانه هنرمندان به صحنه می‌رود

    نمایش «روی موج یکشنبه‌ها» به کارگردانی مازیار سیدی از ۱۹ تیر ماه در سالن انتظامی خانه هنرمندان ایران به صحنه می‌رود.

    به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از مشاور رسانه‌ای گروه، نمایش «روی موج یکشنبه‌ها؛ یا این‌بار آلن بنت روی بوم آندرا کوچ» تجربه جدید مازیار سیدی در مقام طراح و کارگردان است که براساس مجموعه Talking Heads (شامل سیزده مونولوگ) اثر آلن بنت بازنویسی شده و به زودی در سالن انتظامی خانه هنرمندان ایران روی صحنه می‌رود.

    کارگردان رویکرد اجرایی خود را با الهام از آثار آندرا کوچ، نقاش سمبلیست آمریکایی بنا گذاشته و تلاش دارد بین نقاشی‌های هنرمند جوان و متن بازنویسی شده به قلم محمد زارعی گفتگو برقرار کند؛ از دل همین گفتگو است که اجرای «روی موج یکشنبه‌ها» شکل می‌گیرد.

    سیدی در این باره توضیح می‌دهد: آنچه با عنوان «روی موج یکشنبه‌ها؛ یا این بار آندره کوچ روی بوم آلن بنت» قرار است روی صحنه بیاید الزاما نه متون بنت است و نه نقاشی‌های اندره کوچ اما در عین‌حال به شدت تحت تاثیر هر دوی آنها است. بعد از «مرسولات پترزبورگ» این دومین بار است که من تصمیم گرفتم رویکرد اجرایی را مبنای جهان تجسمی انتخاب کنم.

    در خلاصه این نمایش آمده است: «این‌جا صدای لندن است! از درختان سیبِ ما گیلاس‌های خوش‌طعم روییده؛ هوا بسیار دلپذیر است و کلاغ‌های خوش‌صدا آواز سرمی‌دهند. چهار زن داستان زندگی رویایی! خود را روایت می‌کنند.»

    «روی موج یکشنبه‌ها» از ۱۹ تیر ماه تا ۱۴ مرداد ماه هرشب ساعت ۲۰:۳۰ به مدت ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه میزبان تماشاگران است.

    فهرست کامل عوامل و دست‌اندرکاران این نمایش به زودی منتشر می‌شود.