برچسب: مونا فرجاد

  • مونا فرجاد با «بازی‌های شبانه» به صحنه می‌رود

    مونا فرجاد با «بازی‌های شبانه» به صحنه می‌رود

    نمایش «بازی‌های شبانه» به نویسندگی و کارگردانی آریان رضایی از نیمه‌ی دوم مهر ماه سال جاری در مجموعه تئاتر لبخند به صحنه می‌رود.

    نورالدین‌ حیدری ماهر مجری طرح، سینا ییلاق‌بیگی طراح صحنه، بابک کیوانی آهنگ‌ساز و طراح صدا، علی‌ کوزه‌گر طراح نور، سارا مژده طراح لباس، رضا معطریان عکاس، میلاد میرزاعلی عکاس دوم، شروین‌ عقیلی طراح ویدئو مپینگ، لعیا‌ خرامان‌ طراح گریم، مصطفی قاهری طراح تیزر، محمد‌ موحدنیا طراح گرافیک‌، امیر قالیچی مدیر روابط عمومی‌ و تبلیغات، غزال فرخندی‌ دستیار‌ کارگردان و برنامه‌ریز، آریان رضایی را در این پروژه همراهی می‌کنند.

  • مونا فرجاد: از نقش‌های تکراری پرهیز می‌کنم؛ بازی باید آورده روانی داشته باشد

    مونا فرجاد: از نقش‌های تکراری پرهیز می‌کنم؛ بازی باید آورده روانی داشته باشد

    به گزارش تئاتر آنلاین، مونا فرجاد که این روزها با نمایش «کتابخانه نیمه‌شب» به کارگردانی محمد ملک‌شاهی روی صحنه است، در گفت‌وگویی تاکید کرد انتخاب نقش برایش تنها زمانی اتفاق می‌افتد که آن نقش آورده روانی داشته باشد. او گفت از پذیرش نقش‌های تکراری و بی‌تأثیر اجتناب می‌کند، زیرا تئاتر برایش تجربه‌ای زنده و منحصر به‌فرد است.

    فرجاد با اشاره به اینکه اقتباس این نمایش از رمان «کتابخانه نیمه‌شب» با نگاهی تازه صورت گرفته، افزود هر بازیگر با حضور خود فضایی جدید به نمایش می‌افزاید. او همچنین اظهار داشت ترجیح می‌دهد نقش‌هایی متفاوت از تجربه‌های قبلی‌اش بازی کند، چرا که ایفای نقش‌های رئالیستی با وجود سادگی ظاهری، نیازمند دقت و آموزش حرفه‌ای است.

    این بازیگر هدف خود را ایجاد تجربه‌ای امیدبخش برای تماشاگران دانست و گفت: «در روزهای سخت، دوست دارم مردم ساعتی به تئاتر بیایند، بخندند و با حال خوب از سالن بیرون بروند. شریک بودن در حال خوب دیگران برایم لذت‌بخش است.»

    منبع: ایران تئاتر

  • مونا فرجاد مورد خفت‌گیری قرار گرفت

    مونا فرجاد مورد خفت‌گیری قرار گرفت

    به گزارش تئاترآنلاین، مونا فرجاد بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون ایران شب گذشته ۱۴ آبان ماه جلوی یکی از رستوران‌های تهران مورد خفت‌گیری، همراه با قمه کشی قرار گرفت و راهی بیمارستان شد.

    این هنرمند که به زودی و از ۱۷ آبان ماه نمایش «اتاقی در هتل» را در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه می برد شب گذشته از طرف یک خفت‌گیر مورد حمله قرار گرفت.

    فرجاد در صفحه مجازی‌اش ماجرا را اینگونه شرح داده است:

    «دیشب دم در رستوران ایستاده بودیم داشتیم در فضای مجازی پوستر فیلم های فرنگی را جستجو می‌کردیم. از گوشه چشم حضور سیاهی را در کنارم احساس کردم و تا روبه رویم بایستد چشم در چشم مردی با کلاه مشکی و ماسک بر صورت شدم، در کسری از ثانیه فریاد زدم دزد. موبایل و یقه دوستم را کشیدم و همزمان چشمانم تیزی قمه دزد را که به قصد ضربه به ما می چرخاند دیدم. نمی دانم چگونه حداقل دومتر روی زمین پرتاب شدیم.

    از دورتر مارال مردی قمه به دست را بالای سر ما می دید که به قصد زدن حمله ور است و نوشان طهماسبی که کنار مارال ایستاده بود گمان کرد کار تمام شده و ما را زده اند. صدای جیغ ها و فریادها کمک کرد تا دزد ترک موتورسوار همراهش شود و بگریزد اگر من متوجه حضور دزد نشده بودم، عکس العمل سریع نشان نمی دادم، دوستان عزیزم که اتفاقی در رستوران حضور داشتند با اولین فریاد شتابان به یاری ما نیامده بودند و خدا همراهمان نبود بی شک اکنون اتفاق ناگواری که حتی فکر کردن به آن لرزه بر بدنم می اندازد، پیش آمده بود. هیچگاه برق لبه قمه را که از کنار شاهرگ گردن دوستم گذاشت فراموش نمی کنم. به بیمارستان همان حوالی که رسیدیم فهمیدم هفته ای ۲۰ بار در آن خیابان دزدی و خفت‌گیری می شود و درست در همان نقطه ای که ما این تجربه تلخ را داشتیم شب گذشته اش به مردی با قمه حمله کرده و به پایش صدمه زده بودند. امروز معنای حقیقی نداشتن امنیت را حس کردم. ممنونم از همه دوستان عزیزم که فرشته وار به کمک ما آمدند، در بیمارستان حضور داشتند و تلاش کردند که لبخند جایگزین تلخی واقعی را بگیرد. ممنونم از مستانه مهاجر، افشین هاشمی، نفس بازغی، الهام راد و بقیه عزیزانی که در کنار ما بودند. مراقب خودتان باشید. لطفا.»

  • مونا فرجاد به جمع کارگردانان تئاتر ایران پیوست

    مونا فرجاد به جمع کارگردانان تئاتر ایران پیوست

    به گزارش رسانه خبری تئاترآنلاین و به نقل از روابط عمومی تماشاخانه‌ ایرانشهر، نمایش «اتاقی در هتل» نوشته‌ نیل سایمون‌ با برگردانِ شهرام زرگر و مجید مصطفوی و به کارگردانی مونا فرجاد از روز چهارشنبه ۱۷ آبان ساعت ۲۰:۱۵ اجراهای‌ خود را در سالن استاد حمید سمندریان‌ آغاز‌ می‌کند.

    نمایش «اتاقی در هتل» نوشته‌ نیل سایمون‌ به کارگردانی مونا فرجاد در سالن استاد سمندریان تماشاخانه‌ ایرانشهر اجرا می‌شود.

    رها جهان‌شاهی (مجری طرح)، سیدمحمدامین حسینی (مدیر پروژه)، مسعود رنجبر‌ (طراح صحنه)، آذر نجیبی (طراح لباس)، حمید جلالی‌ (طراح‌ نور)، ندا محسنی (طراح صدا)، سینا افشار‌ (طراح گرافیک)، حسین‌ خدارتی‌ (عکاس)، حامد‌ مبردی‌ (دستیار کارگردان) دیگر عوامل این اثر نمایشی هستند.

  • پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    تعدادی از هنرمندان و فعالان عرصه تئاتر در سالی که همچنان پاندمی کرونا بر تئاتر سایه افکنده بود، توانستند در حرفه خود دست به موفقیت‌هایی بزنند که قابل تقدیر است.

    تئاتر آنلاین -گروه هنر-آروین مؤذن زاده؛ اینکه در ابتدای گزارش‌های آخر سال که قرار است در آنها به اتفاقات، رویدادها و معرفی چهره‌های شاخص تئاتر آن سال بپردازیم، بنویسیم سالی که گذشت، سالی پرفراز و نشیب برای تئاتر ایران بود و هنرمندان این حوزه با مشکلات عدیده‌ای دست و پنجه نرم کردند دیگر به امری طبیعی و بدیهی تبدیل شده است چون وضعیت تئاتر در کشور ما مصداق ضرب‌المثل «هر سال دریغ از پارسال» است البته تلاش‌هایی از جانب مدیران و نهادهای دولتی برای بهبود شرایط و اختصاص برخی از امکانات و بودجه به هنرمندان صورت می‌گیرد اما در نهایت دیده‌ایم که در طول ۲ سال گذشته معمولاً هنرمندانی نزد مخاطبان در کارشان موفق تر از بقیه عمل کرده‌اند که وابستگی کمتری به حمایت‌های دولتی داشته‌اند.

    در واقع هنرمندان تئاتر مخصوصاً نسل جوان این جامعه در طول این سال‌ها یاد گرفته‌اند نباید زیاد دل به حمایت‌های دولتی خوش کنند و تنها خودشان هستند که باید با تکیه بر خلاقیت‌های فردی گلیمشان را از آب بیرون بکشند، البته این اتفاق از مسئولیت نهادهای دولتی و وظایفی که در زمینه حمایت از هنر و فراهم آوردن تسهیلات و شرایط لازم برای فعالیت و اجرای آثار نمایشی دارند، کم نمی‌کند.

    در ۲ سال گذشته همه مردم دنیا با بحران کرونا دست و پنجه نرم می‌کردند در حالی که هنرمندان تئاتر نیز از این قاعده مستثنی نبودند و این ویروس منحوس تأثیرات مستقیم و غیرمستقیمی بر سلامت و معیشت شأن گذاشت اما با کنترل بیماری و واکسیناسیون سراسری از نیمه‌های سال ۱۴۰۰ امید برای بازگشت به فعالیت‌های روتین از سر گرفته شد و با وجودی که ابتدای سال ۱۴۰۰ با تعطیلی فعالیت‌های تئاتری به دلیل قرمز شدن تهران همراه بود اما سالی که گذشت به نسبت سال ۹۹ اجازه کار و بروز امر خلاقه بیشتری را به هنرمندان داد و از لحاظ روحی و روانی آنها را آماده از سر گیری فعالیت‌هایشان کرد.

    از این رو در این گزارش به روال سال‌های گذشته به معرفی ۵ چهره و البته گروه نمایشی شاخص عرصه تئاتر در سال ۱۴۰۰ پرداخته‌ایم؛ افراد و گروه‌هایی که با عملکرد و فعالیتشان توانستند رخدادهای یک سال از تئاتر کشور را رقم بزنند یا اینکه فراتر از حوزه تئاتر در مدیوم‌های دیگر هم موفق باشند. ترکیب این افراد البته یکی از ترکیب‌های ممکن از چهره‌های تأثیرگذار تئاتر در یک سال گذشته محسوب می‌شود و مطمئناً افراد شاخص دیگری که در فضای یک سال گذشته تئاتر تأثیرگذار بوده‌اند نیز می‌توانستند به این لیست راه یابند.

    گلاب آدینه؛ بازگشت «بانوی محبوب تئاتر» بعد از سال‌ها دوری از کارگردانی

    گلاب آدینه هنرمند شناخته شده تئاتر و سینمای ایران از جمله بازیگران محبوب ایرانی است که مخاطبان چهره سمپات و مادرانه او را در آثار مختلف به یاد سپرده‌اند. این هنرمند با نام اصلی گلاب مستعان، فرزند حسنقلی مستعان داستان‌نویس و مترجم شناخته شده ایرانی است که فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۵۴ با گروه تئاتر دانشجویی «پیاده» به سرپرستی مهدی هاشمی و داریوش فرهنگ آغاز کرد.

    پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    این هنرمند در طول سال‌ها فعالیت خود در عرصه تئاتر، سینما و تلویزیون نقش‌های ماندگاری را خلق کرده است از سلطان بانوی سریال محبوب «سلطان و شبان» گرفته تا طوبای فیلم «زیرپوست شهر» و مامان «مهمان مامان». گلاب آدینه با وجود حضور در آثار تصویری به عنوان بازیگر اما پیوندش را با تئاتر قطع نکرده است. البته این هنرمند در سال‌های اخیر بیشتر به عنوان بازیگر در تئاتر حضور دارد و کمتر به سراغ کارگردانی رفته است.

    بازی در نمایش‌های «سیندرلا» جلال تهرانی، «بیوه های غمگین سالار جنگ» شهاب‌الدین حسین پور، «سه‌گانه اورنگ» محمد حاتمی، «شیرهای خان بابا سلطنه» افشین هاشمی نمایش‌هایی است که آدینه در دهه ۹۰ در آنها ایفای نقش داشته است. یکی از ویژگی‌های جالب توجه آدینه علاوه بر آموزش علاقه مندان به بازیگری از سال‌های دور تا امروز و با وجود اینکه در کارنامه تئاتری خود همکاری با هنرمندانی همچون علی رفیعی، بهرام بیضایی، هوشنگ حسامی، سوسن تسلیمی، هادی مرزبان و … را دارد، اعتمادی است که به نسل جوان می‌کند. به عنوان نمونه وی بازی در نمایش «بیوه های غمگین سالار جنگ» به کارگردانی شهاب‌الدین حسین پور را که در آن زمان کارگردانی جوان و کم تجربه بود، پذیرفت و در اجراهای مختلفی که این اثر نمایشی داشت با گروه همراه و همدل بود. در سینما نیز حضورش در فیلم «آبجی» مرجان اشرفی‌زاده که با وجود حضور چندساله اش در سینما به عنوان یک فیلم اولی شناخته می‌شد نشان دهنده جسارت و اعتمادی است که آدینه به نسل جوان دارد.

    آدینه علاوه بر بازیگری، تجربیاتی هم به عنوان کارگردان در تئاتر دارد اما از کارگردانی آخرین اثر تئاتری اش چندین سال می‌گذرد و در این سال‌ها بیشتر ترجیح داده به عنوان بازیگر در عرصه تئاتر و سینما فعال باشد. اما این هنرمند بعد از گذشت ۲۳ سال از آخرین اثری که روی صحنه برده بود تصمیم گرفت در اوج بحران کرونا و در روزهایی که اکثر هنرمندان قدیمی و پیشکسوت تئاتر، خطر ابتلاء به بیماری کرونا، فضای نامناسب حضور در عرصه تئاتر و نبودن تضمینی برای بازگشت سرمایه را بهانه کرده و ترجیح می‌دهند در منزل به استراحت بپردازند و یا جذب آثار تصویری شوند، نمایش «بانوی محبوب من» را با حضور جمعی از هنرمندان باسابقه و هنرجویان و بازیگران جوانش به صحنه ببرد. آخرین نمایشی که آدینه در تئاتر کارگردانی کرده بود «شبی در طهران» نام داشت که در سال ۷۷ و با متنی از محمد چرمشیر به صحنه رفته بود.

    نمایش «بانوی محبوب من» که از مرداد ماه ۹۹ تمرین‌های خود را آغاز کرد اثری موزیکال بر اساس فیلم «بانوی زیبای من» به کارگردانی جرج کیوکر و فیلمنامه‌ای از آلن جی لرنر با اقتباس از نمایشنامه «پیگمالیون» اثر جرج برنارد شاو بود.

    فیلم «بانوی زیبای من» با بازی آدری هپبورن از جمله موزیکال‌های محبوب و دوست داشتنی تاریخ سینماست که علاقه مندان بسیاری در طول سال‌ها داشته است و حالا گلاب آدینه تصمیم گرفته بود این اثر را برای اولین بار در ایران روی صحنه تئاتر بازسازی کند. تمرینات این نمایش به دلیل وضعیت بحران کرونا، با رعایت تمامی شیوه‌نامه‌های بهداشتی از ۱۸ مرداد ماه روزانه در چند نوبت و با تعداد محدودی از بازیگران، گروه‌های موسیقی و حرکات موزون آغاز شد.

    داستان این نمایش موزیکال که با حضور ۵۰ هنرمند تئاتر و موسیقی برای اجرا آماده شد، درباره استاد آواشناسی دانشگاهی است که دوست زبان شناس خود شرط می‌بندد تا دختر گل فروش و عامی لندنی را تبدیل به بانویی متشخص کند تا در مهمانی‌های اشرافی بدرخشد.

    رضا عمرانی، نورا هاشمی، امیر غفارمنش، سامان کرمی، شبیر پرستار، مرتضی امینی تبار، گلشید بحرایی، جلیل فرجاد، علی دولت یاری، حامی قنبرزاده، الناز سلیمانی، طاهره آهنی، ملیکا رادمند، مهدی ایمانیان، شکرانه کریم، نیوشا آذرکیوان، مهتاب یار خلجی، عسل کریمی نیا، علی بی کی، روژینا شهریاری، نگار نیک زاد، ساغر روزبهانی، پریسا منفرد، حسین زنگنه، مهسا آتشبار، درسا آتش بار، پوریا محمودی، نیلوفر ذوالفقاری، لیلا آقاسی، امیر رسولیان، امید اکبرزاده، شایان مستوفی، مهربانو یونسی، خورشید یاری، آریانا عباسی، کیانوش سلطانی متین، فائزه صدر، پریا یاراحمدی، مهرداد رضایی، ساشا شهبازی، شیوا شهدایی، مرتضی کمالی، مجید امیدی، غزل کریمی نیا بازیگران نمایش ۱۶۵ دقیقه‌ای «بانوی محبوب من» بودند که از ۲۰ آبان ۱۴۰۰ اجرای خود را در سالن اصلی مجموعه تئاترشهر آغاز کرد و بدون احتساب وقفه‌ای که در اجرای نمایش به دلیل احترام به ایام سوگواری شهادت حضرت فاطمه (س) به وجود آمد کار تا ۱۵ بهمن ماه به اجرای خود ادامه داد.

    «بانوی محبوب من» در چهلمین جشنواره تئاتر فجر نیز ۲ اجرا داشت و در نهایت توانست تندیس بهترین بازیگر زن را برای نورا هاشمی، بهترین موسیقی را برای ویلیام نیری و تقدیر طراحی حرکت را برای مهرداد آبجار به ارمغان بیاورد.

    اشکان خطیبی؛ تلاش برای آموزش اصولی نسل جوان بازیگری

    اشکان خطیبی بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون و همچنین نوازنده و خواننده کشورمان این روزها با بازی در نقش سرهنگ شیرزاد ملک در سریال «خاتون» به محبوبیت زیادی دست پیدا کرده است. خطیبی دانش آموخته تئاتر است و با وجودی که سال‌ها در تئاتر فعالیت مستمر دارد اما سینما زیاد روی خوش به او نشان نداد و با وجود تلاش‌هایی که برای بازی درست در فیلم‌های سینمایی از جمله اولین فیلم محمد رحمانیان انجام داد معمولاً کمتر مورد توجه قرار گرفت اما او دست از تلاش برنداشت و با وجود حضور فعال در عرصه تئاتر در سریال‌ها و آثار سینمایی چون «قاعده تصادف»، «خانوم»، «سینمانیمکت»، «اسب حیوان نجیبی است» و … نیز به ایفای نقش پرداخت تا اینکه بالاخره با بازی در سریال «خاتون» این روزها مورد توجه مخاطبان و منتقدان قرار گرفته است.

    پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    خطیبی چندسال است که به آموزش و کشف استعداد علاقه‌مندان جوان به بازیگری نیز مشغول است که ماحصل کارگاه‌های آموزشی وی، ۲ نمایش «پزشک نازنین» و «چخوف خوانی زیر نظر فدراسیون روسیه» هستند که از سال ۹۷ در مقاطع مختلفی روی صحنه می‌روند. این ۲ نمایش حاصل چهار سال آموزش و تمرین اشکان خطیبی با گروهی از هنرپژوهان و جوانان علاقه‌مندان به تئاتر است.

    البته اجرای این ۲ نمایش در اسفند ۹۸ به دلیل گستردگی بحران کرونا و تعطیلی فعالیت‌های تئاتری بعد از چند اجرا متوقف شد و اشکان خطیبی تاکید داشت تا عادی نشدن شرایط جان هنرجویانش را به خطر نمی‌اندازد و ادامه اجراها را به بعد از بهبود وضعیت بیماری موکول کرد.

    ادامه اجراهای نمایش از بهمن ماه ۱۴۰۰ در تماشاخانه سپند از سر گرفته شد و به دلیل استقبال مخاطبان قرار است از ۱۸ و ۱۹ فروردین ماه مجدداً در تماشاخانه ملک اجرای خود را از سر بگیرد.

    «پزشک نازنین» بر اساس نمایشنامه نیل سایمون و ترجمه شهرام زرگر و «چخوف‌خوانی زیر نظر نماینده فدراسیون روسیه» بر اساسِ نمایشنامه‌هایی از مایکل فرین، به نویسندگی مشترک اشکان خطیبی و امید سهرابی با ترجمه شهرام زرگر تولید شده‌اند.

    انجمن منتقدان خانه تئاتر نیز در هجدهمین جشن سالیانه خود از اشکان خطیبی برای آموزش اصولی به نوجوانان و جوانان علاقه‌مند به هنرهای نمایشی تقدیر کرد.

    در شرایطی که این روزها بسیاری از هنرمندان تنها به فکر منافع و پیشرفت خود هستند اینکه اشکان خطیبی در کنار فعالیت‌های شخصی اش در عرصه بازیگری علاقه مند به معرفی و کشف استعدادهای جوان بازیگری است، جای قدردانی دارد.

    گروه تئاتر «مسلم»؛ گروه تئاتری که به عشق اهل بیت (ع) دستمزد نمی‌گیرند

    گروه فرهنگی «مسلم» چندین سال است که در مناسبت‌هایی چون ایام فاطمیه و نیمه شعبان دست به تولید نمایش‌های مذهبی و آئینی می‌زنند اما شاید تفاوت این گروه با دیگر گروه‌هایی که به این شکل مشغول فعالیت هستند و در مناسب‌های مذهبی آثار گوناگونی را در سالن‌های مختلف تئاتری به صحنه می‌برند در این باشد که در گروه بازیگران و عوامل این گروه که متشکل از مدرس دانشگاه، پزشک، مهندس، دانشجو و بسیاری از مشاغل دیگر هستند نه تنها دستمزدی دریافت نمی‌کنند بلکه به خاطر عشق‌شان به اهل بیت (ع) به تولید و اجرای نمایش‌ها کمک مالی نیز می‌کنند.

    نکته مورد توجه دیگر استقبال قابل توجه مخاطبان و البته خیرین از اجراهای این گروه نمایشی است که همین مساله باعث تداوم فعالیت‌های این گروه در طول ۲ دهه اخیر بوده است.

    در همین راستا گروه فرهنگی هنری «مسلم» به مناسبت ایام فاطمیه نوانمایش «سپاهیان آتش» را به نویسندگی و کارگردانی مسعود اسماعیلی در پردیس تئاتر تهران روی صحنه برد که با استقبال زیادی از سوی مخاطبان روبرو شد.

    پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    اسماعیلی در گفتگویی که با تئاتر آنلاین داشت درباره فعالیت این گروه گفته بود: گروه فرهنگی هنری «مسلم» بیشترین نمایش آئینی را در ایام فاطمیه و نیمه شعبان تولید و اجرا کرده و تاکنون نزدیک به ۳۰ عنوان اثر در داخل و خارج از کشور به صحنه برده است. بقای کار ما به اعتقاد عمیق و صفای قلبی تمامی اعضای گروه نسبت به ائمه اطهار (ع) است. همچنین لطف خداوند بر این بوده که هیچکدام از عوامل گروه نوانمایش دستمزد نمی‌گیرند. بیش از ۳۰ سال است که با دوستان تئاتر آئینی کار می‌کنیم و طی این سال‌ها عده بسیاری از مخاطبان ما را رها نکرده و همراهمان هستند، از این رو در هر اجرا سعی می‌کنیم که از شیوه‌ای متفاوت استفاده کنیم.

    در سایت رسمی گروه فرهنگی هنری «مسلم» در توضیح فعالیت‌های گروه آمده است:

    «چهارچوب اصلی این گروه در سال ۱۳۷۰ شکل گرفت. دوستان و علاقه مندانی که انگیزه‌های جدی دینی داشتند و در عین حال از توانمندی در زمینه کارهای نمایشی بهره مند بودند، گردهم آمدند تا کم کم آثار نمایشی در ترویج مکتب اهل بیت علیهم السلام از خود به یادگار بگذارند. در آن سال‌ها این گروه برای مجموعه‌های دیگر مذهبی کار به روی صحنه می‌برد اما تشکل رسمی ما حدوداً ده سال بعد یعنی در سال ۱۳۸۰ آغاز به کار کرد. گرچه اعضای این گروه فعالیت‌های صوتی و تصویری متنوعی در زمینه‌های مذهبی داشته‌اند، اما گروه مسلم تا کنون (تا سال ۱۳۸۶) جز کارهای نمایشی تولید دیگری نداشته است. دوستانی که در مسلم مشغول فعالیت شده‌اند، هیچ حقوق و دستمزدی دریافت نمی‌کنند و از آنجایی که کارت دعوت ورودی نمایش‌ها، به صورت رایگان در اختیار مخاطبین قرار می‌گیرد، حتی بخشی از هزینه‌های کار را هم خود اعضای گروه پرداخت می‌نمایند. آنان به مشاغلی جدای از بازیگری و کار هنری می‌پردازند. به بیان دیگر گروه مسلم از افراد حرفه‌ای کاملاً خالی است. علاقه فراوان به خدمتگزاری به آستان مقدس معصومین و احیای امر آنان محرک اصلی این جمع است؛ که خدا را به این نعمت شاکریم.

    گروه مسلم کاملاً مستقل است، چه از نظر فکری و چه از نظر مالی از هیچ مرکزی تغذیه نمی‌شود.

    بیش از هر مناسبتی، دو مناسبت فاطمیه و نیمه شعبان فکر ما را به خود مشغول داشته و کارهای ما را سمت و سو داده است. پس از آن اگر مجالی باقی بماند، غدیرخم در اولویت کارهای ما قرار دارد. به جهت دور ماندن از آفات عدیده ی یک کار خدایی سعی کردیم همواره نام خودمان و حتّی تا حدودی اسم گروهمان خیلی بر سر زبان‌ها نیفتد. همین است که در گروه مسلم سعی بر آن است که نه اسمی از نویسنده، نه کارگردان، نه بازیگر و نه سایر عوامل مطرح نباشد. همه ی ما سعی کرده‌ایم که به جای مقصود شدن مقصود نما شویم. چه اهمّیتی دارد که بازیگر و کارگردان کیست؟ مهم این است که چه می‌گویند. رسالت اصلی این گروه، تبلیغ و تحکیم باورهای شیعی است؛ تبلیغ برای آنان که از بهره مندی از تعالیم شیعی به وسیله‌ی سخنرانی‌ها و نوشته‌ها محرومند و تحکیم برای کسانی که تصویری شدن حقایق، آنها را در ذهن ماندگارتر می‌سازد. به دلایل مختلف تعداد اجراهای ما محدود است برای همین خیلی اوقات کارت مجلس، تنها به علاقه مندان فعلی اختصاص پیدا می‌کند.»

    گروه فرهنگی هنری مسلم به مناسبت نیمه شعبان نیز نمایش «ایستگاه متروکه» را از ۱۷ تا ۲۶ اسفند در پردیس تئاتر تهران به صحنه برده بود.

    وحید آقاپور؛ بازیگر تئاتری که ممیز ترانه و موسیقی شد!

    وحید آقاپور بازیگر شناخته شده‌ای در عرصه تئاتر است که فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۷۶ آغاز کرده است و با بازی در نمایش «تک سلولی ها» به کارگردانی جلال تهرانی به عنوان یک چهره جوان و بااستعداد به تئاتر ایران معرفی شد. «هی مرد گنده گریه نکن»، «رگ»، «فالو می»، «ناگهان پیت حلبی»، روزهای بی باران»، «مخاطب خاص»، «سوراخ»، «ملی»، «زهرماری» و … از جمله نمایش‌های سال‌های اخیر این هنرمند هستند.

    پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    آقاپور بازیگر بااخلاق و حرفه‌ای است که در طول این سال‌ها آهسته و پیوسته جلو آمده و علاوه بر فعالیت مستمر در عرصه تئاتر در سینما و تلویزیون نیز فعال بوده است اما با این وجود حضور در برنامه «ممیزی» بود که اسم آقاپور را نزد مخاطب عام بر سر زبان‌ها انداخت و او را به عنوان بازیگری طناز نزد مخاطب خاصی که کمتر اهل تئاتر و ناآشنا با بازی‌های آقاپور در این عرصه است، نیز محبوب کرد.

    برنامه «ممیزی» با بازی وحید آقاپور که به صورت طنز روند ممیزی در کارهای هنری را به چالش می‌کشد این روزها بسیار مورد توجه قرار گرفته است. آقاپور در این مجموعه در نقش یک ممیز لجباز و یک‌دنده شعر و ترانه حاضر می‌شود و حامد جوادزاده (تهیه‌کننده و کارگردان برنامه) در نقش خواننده نامعلوم و به دنبال مجوزی است که شعر و ترانه‌هایش برای گرفتن مجوز باید از فیلتر عقاید سخت‌گیرانه و مغرضانه ممیز که با کج سلیقگی و سوءظن همراه است، رد شود.

    موقعیت گروتسکی که از ممیزی شعر و ترانه در این مجموعه به تصویر کشیده می‌شود، همراه با تسلط بازیگران بر کاراکترهایشان و همچنین هماهنگی آنها با هم و دیالوگ‌های سرضربی که با هماهنگی به زبان می‌آورند این برنامه را به مجموعه‌ای محبوب تبدیل کرده که حتی دیالوگ‌های برخی از قسمت‌هایش میان مردم باب شده و بینشان ردوبدل می‌شود.

    موفقیت آقاپور در مجموعه «ممیزی»، حضورش را در فصل دوم برنامه «جوکر» و چندی پیش برنامه «خندوانه» نیز رقم زد. آقاپور امسال با فیلم «موقعیت مهدی» هادی حجازی فر در چهلمین جشنواره فیلم فجر هم حضور داشت که البته نقش کوتاهی در فیلم ایفا می‌کرد و عمده حضورش معطوف به مجموعه تلویزیونی می‌شود که این فیلم از روی آن برای حضور در جشنواره تدوین و آماده شده بود.

    مونا فرجاد؛ استفاده مناسب از فضای مجازی در دوران رکود تئاتر

    مونا فرجاد به واسطه فعالیت پدرش جلیل فرجاد در عرصه بازیگری، از ۲ سالگی تجربه بازی در مجموعه‌های تلویزیونی را داشته است و در سال‌های اخیر بیشتر از اینکه در سینما و تلویزیون فعال باشد، ترجیح داده در تئاتر حضور مستمری داشته باشد.

    از آنجا که پاندمی کرونا تأثیرات مخربی بر فعالیت‌های تئاتری و زندگی اهالی تئاتر گذاشت در مقطعی توجه عده‌ای از هنرمندان و فعالان این عرصه به جایگزین‌هایی مانند اجرای تئاتر به صورت آنلاین و فعالیت‌های جسته و گریخته دیگری در فضای مجازی و یا تولید محدود نمایش‌های کوتاه و یا تله تئاتر جلب شد.

    مونا فرجاد نیز از جمله هنرمندانی بود که با توجه به شرایط کرونا و دوری اجباری‌اش از فضای تئاتر ترجیح داد فعالیتش را در فضای مجازی پیگیری کند. از این رو فرجاد به صورت شخصی و خودخواسته اقدام به تولید و ضبط قطعات کوتاه نمایشی کرده است. او در همین راستا مونولوگ‌های کوتاهی را براساس ادبیات عامه ضبط می‌کند که هر هفته از صفحه شخصی‌اش در فضای اینستاگرام برای مخاطبان به اشتراک گذاشته می‌شود.

    پنج چهره خبرساز «تئاتر ۱۴۰۰»/ نام‌هایی که از «صحنه» فراتر رفتند

    فرجاد در این مدت کوتاه توانسته مخاطبان زیادی را به خود جذب کند. او بدون امکانات و در منزل، با دوربین موبایل و گاهی همراهی یک نوازنده، دست به تولید «تک‌گویی‌های زنانه بر اساس حروف الفبا» زده است؛ اجرایی که تنها بر خلاقیت فردی و مونولوگ‌های متنوع و کوتاه که توسط یکی از دوستان نویسنده‌اش نوشته می‌شود، استوار است.

    این قطعات نمایشی را شاید از لحاظ اصولی نتوان جزو تئاتر آنلاین به حساب آورد چون این ویدئوها از قبل ضبط شده و بعد به صورت آفلاین منتشر می‌شوند و مخاطبان نمی‌توانند به صورت زنده کنش‌های بازیگر را جلوی دوربین دنبال کنند و از زیرساخت‌ها و تجهیزات حرفه‌ای که لازمه ضبط یک نمایش آنلاین یا حتی فیلم‌تئاتر است نیز برای ضبط این مونولوگ‌ها استفاده نمی‌شود اما همین تلاش و استمرار در تولید این قطعات نمایشی در شرایط کرونازده تئاتر می‌تواند به عنوان نقطه امیدی برای چنین فعالیت‌هایی در فضای مجازی از جانب هنرمندان تبدیل شود.

    فرجاد این روزها داغدار از دست دادن مادرش است و در ۲ سال گذشته نیز به عنوان همپا در کنار خواهرش مارال که او نیز به بیماری سرطان مبتلا بود و خوشبختانه بهبود پیدا کرده، بوده است از این رو با وجودی که تنها ۴ حرف به اتمام «تک‌گویی‌های زنانه بر اساس حروف الفبا» مانده ممکن است در تولید این قطعات نمایشی وقفه‌ای به وجود بیاید که قابل درک است. البته فرجاد فیلم «پسران دریا» به کارگردانی افشین هاشمی و فیلم توقیفی «چپ، راست» به کارگردانی حامد محمدی را نیز در نوبت اکران دارد.

  • هَووهایی که در تئاتر درخشیدند

    هَووهایی که در تئاتر درخشیدند

    تئاتر آنلاین-گروه هنر-فریبرز دارایی؛ ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با سپری کردن بیش از ۴ دهه پا به قرنی تازه گذاشت؛ در این عمر سپری شده ۴۳ ساله، آثار مختلفی با موضوعاتی متنوع از دفاع مقدسی، دینی، کمدی، اجتماعی و … تولید و در سالن‌های تئاتر به صحنه رفتند. برخی از این آثار بسیار جریان ساز بودند و برخی آثار خاطره‌انگیز و پرمخاطب.

    شاید خالی از لطف نباشد مروری داشته باشیم بر آثاری که طی دهه‌های ۶۰، ۷۰، ۸۰ و ۹۰ تولید و اجرا شدند، روندی که این آثار برای تمرین و تولید طی کردند، گروهی که در تولید و اجرای اثر حضور داشتند و دیدن تصاویر این اجراها اعم از عکس یا فیلم.

    از این رو در گروه هنر تصمیم بر این شد که از آغاز سال ۱۴۰۰ با جمع‌آوری اطلاعات مختلف اجراهای ۴ دهه گذشته، مروری‌بر تولیدات تئاتر ایران در این بازه زمانی داشته باشیم.

    در چهلمین گام از مرور «چهار دهه خاطرات صحنه» سراغ نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» نوشته محمد امیریاراحمدی و کارگردانی شهاب‌الدین حسین‌پور رفته‌ایم.

    سال ۹۱ شهاب‌الدین حسین‌پور با نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» به نویسندگی محمد امیر یاراحمدی در بخش تئاتر ایران سی و یکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر اجرا شد. این نمایش که داستان آن بازگویی سه هوو است که به دلیل حسادت و طمع، گرفتار بلاهایی می‌شوند، با حضور گلاب آدینه بازیگر با سابقه سینما، تئاتر و تلویزیون اجرا شد.

    جلال تهرانی کارگردان شناخته شده تئاتر ایران نیز به عنوان طراح صحنه و نور «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» حضور داشت. این اثر نمایشی بعد از اجرا در جشنواره، نیمه دوم سال ۹۲ در سالن چهارسوی مجموعه تئاتر شهر اجرای عمومی خود را سپری کرد و پس از آن در شهرهای مختلفی از کشور نیز به صحنه رفت و با استقبال مخاطبان تئاتری همراه شد.

    شهاب‌الدین حسین‌پور درباره نحوه تولید نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» و اجرای آن به تئاتر آنلاین گفت: در مقطع کارشناسی ارشد دنبال این بودم هم پایان‌نامه فوق لیسانس‌ام را به پایان برسانم و هم برای اولین بار در جشنواره تئاتر فجر شرکت و نمایشی را آماده و اجرا کنم. موضوع پایان‌نامه نظری‌ام بحث تبلیغات در تئاتر ایران بود و قصد داشتم روی پروژه‌ای هم این موضوع را بررسی کنم. تصمیم گرفتم یک نمایش ایرانی را تولید و اجرا کنم تا هم بحث پروژه پایان‌نامه‌ام را روی آن اجرا کنم و هم آن را برای اجرا به جشنواره تئاتر فجر ارائه دهم. در دوران دانشجویی متنی را یکی از دوستانم نوشته بود که نیاز به دراماتورژی داشت. از این رو با آقای محمد امیر یاراحمدی تماس گرفتم و ایشان هم لطف داشت و چند جلسه‌ای به من مشاوره داد و آن جلسات آغازگر ارادت من به آقای یاراحمدی بود و دوستی من با ایشان آغاز شد.

    هَووهایی که در تئاتر درخشیدند/ ماجرای گروهی که ۷ ماه تمرین کرد

    وی ادامه داد: بعد از آن در گفتگویی با آقای یاراحمدی از ایشان خواهش کردم که امکانش هست نمایشنامه‌ای از آثار خودشان را در اختیار من قرار دهند تا آن را تمرین و اجرا کنم و به جشنواره تئاتر فجر ارائه دهم. ایشان هم لطف داشت و نمایشنامه «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» را به من پیشنهاد داد. من نمایش را خواندم و خیلی آن را دوست داشتم. قرار بر این شد که آقای یاراحمدی نمایشنامه را به دلیل اینکه چند سال پیش‌تر از آن زمان نوشته شده بود، بازنویسی کند.

    حسین‌پور با اشاره به اینکه از زمان دانشجویی گروه تئاتر «پارکینگ» را داشتیم و تمرین‌های «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» را با دعوت از عوامل پشت صحنه شروع کردیم، اظهار کرد: دوست داشتم از استادهای بازیگری به عنوان بازیگر مهمان و همچنین استادهای طراحی برای حضور در این اثر دعوت کنم. از این رو شانس خودم را امتحان کردم و به عنوان یک جوان تئاتری با خانم گلاب آدینه تماس گرفتم و متن را به ایشان ارائه دادم، خوشبختانه ایشان هم به من دلگرمی داد و قرار شد پس از خوانش متن نظرش را بگوید. پس از گذشت چند روز خانم گلاب آدینه به من گفت که متن را خوانده و آن را دوست دارد و جلسه‌ای را برای صحبت برگزار کنیم. آنقدر که من ذوق کردم و از این بابت خوشحال شدم حد و اندازه نداشت. با آقای یاراحمدی تماس گرفتم و به ایشان خبر را دادم و از ایشان خواهش کردم تا در جلسه صحبت با خانم گلاب آدینه من را همراهی کند. در جلسه با خانم آدینه درباره کار، فضای مدنظر من، متن و اجرا صحبت شد و تعاملی ۳ نفره شکل گرفت و خانم آدینه حضور در نمایش را پذیرفت.

    هَووهایی که در تئاتر درخشیدند/ ماجرای گروهی که ۷ ماه تمرین کرد

    کارگردان «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» توضیح داد: در جلساتی که با آقای یاراحمدی و خانم گلاب آدینه برگزار کردیم نقطه نظراتی مطرح و قرار بر بازنویسی مجدد نمایشنامه «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» شد و بعد از بازنویسی انتخاب دیگر بازیگران نمایش انجام و در جشنواره فجر خانم‌ها گلاب آدینه، نورا هاشمی، مهسا مهجور، حمید رحیمی و محمد صدیقی‌مهر به عنوان بازیگران نمایش حضور پیدا کردند.

    این هنرمند تئاتر با بیان اینکه برای من خیلی جذاب بود که خانم آدینه به تمرین تئاتر اعتقاد دارد و ما بیش از ۷ ماه تمرین کردیم؛ تمرین‌های مداوم، پویا و خیلی جذاب، یادآور شد: همیشه معتقدم که در تئاتر باید از نظرات اعضای گروه و همچنین مشاوره از دیگر هنرمندان استفاده کرد زیرا تئاتر کاری گروهی است نه تک نفره. در تمرین‌ها با زنده‌یاد حمیده مستعان خواهر خانم آدینه که فردی با توانایی‌های دیگر بود آشنا شدم و دیدم که چقدر علاقه‌مند به بازیگری است. روزی خانم آدینه پیشنهاد اضافه شدن نقش دایه و ایفای آن توسط خانم مستعان را داد. من از ایشان خواستم که اجازه دهند در این باره فکر کنم زیرا در آن مقطع فکر می‌کردم ریسک بالایی دارد. با آقای یاراحمدی هم در این خصوص گفتگو کردم و ایشان گفت پیشنهاد خوبی است به شرط اینکه خانم مستعان بتواند نقش را ایفا کند. در نهایت با حضور زنده‌یاد حمیده مستعان در گروه بازیگری «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» نقش دایه که در متن نبود، به اثر اضافه شد.

    هَووهایی که در تئاتر درخشیدند/ ماجرای گروهی که ۷ ماه تمرین کرد

    حسین‌پور افزود: در تیم طراحان هم به مانند گروه بازیگری تلاش کردم که تا از هنرمندان با سابقه و مطرح بهره‌مند شویم از این رو از خانم پریدخت عابدین‌نژاد برای طراحی لباس دعوت کردم و ایشان پذیرفت. همچنین از آقای جلال تهرانی نیز به عنوان طراح صحنه و نور دعوت کردم و خوشبختانه ایشان هم این دعوت را پذیرفت.

    وی درباره روند حضور «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» در سی و یکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر گفت: خوشبختانه نمایش در مراحل بازبینی جشنواره تئاتر فجر پذیرفته شد ولی بعد اعلام شد که شورای سیاستگذاری جشنواره تصمیم گرفته این نمایش به جایی حضور در بخش رقابتی در بخش مهمان حضور دارد. این برای من ناراحت کننده بود و دلیل این انتخاب را به من نگفتند. گروه تصمیم گرفت به دلیل زحماتی که برای تمرین متحمل شده بود در جشنواره و برای مخاطب، نمایش را اجرا کنیم. ۲ اجرای «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» در سالن چهارسوی تئاتر شهر در جشنواره تئاتر فجر فوق‌العاده بود و مخاطبان استقبال قابل توجهی از آن کردند.

    هَووهایی که در تئاتر درخشیدند/ ماجرای گروهی که ۷ ماه تمرین کرد

    این کارگردان تئاتر با بیان اینکه با توجه به حواشی مثبتی که اجرای «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» در جشنواره تئاتر فجر داشت مجموعه تئاتر شهر از من دعوت کرد تا اجرای عمومی نمایش را در سالن چهارسوی مجموعه به صحنه ببرم، درباره هزینه تولید و اجرای نمایش یادآور شد: در آن زمان حدود ۶۰ میلیون تومان هزینه تولید نمایش برای اجرای عمومی بود و من با یک میلیون تومانی که در حسابم داشتم کار را شروع و ریسک را کردم که البته با لطف خدا و همراهی تمامی عزیزان، تمام هزینه‌ها را از طریق فروش گیشه اجرای عمومی تأمین و پرداخت کردم.

    حسین‌پور با اشاره به اینکه خیلی دوست داشتم نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» در زادگاهم شاهرود اجرا کنم و سعی کردم شرایطی را برای اجرای اثر در آن شهر فراهم کنم، گفت: با حمایتی که صورت گرفت «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» در شاهرود یک هفته روی صحنه بردیم که خاطره سفر و اجرای بسیار خوبی است و بسیار از نمایش و گروه در آن شهر استقبال شد. این استقبال باعث شد از مشهد، گرگان، ساری، رشت، اصفهان، یزد، شهرکرد، شیراز و از تبریز نیز برای اجرای نمایش در آن شهرها دعوت به عمل آید که تقریباً طی ۲ سال نمایش را در آن شهرها اجرا کردیم. «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» در بیش از ۱۲ استان به صحنه رفت و اجراهای نمایش با استقبال بسیار خوبی همراه شد.

    هَووهایی که در تئاتر درخشیدند/ ماجرای گروهی که ۷ ماه تمرین کرد

    وی درباره اجرای مجدد نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» یادآور شد: ما در سال ۹۱ در جشنواره تئاتر فجر و سال ۹۲ نمایش را در تئاتر شهر اجرا کردیم و سال ۹۵ با توجه به استقبالی که از نمایش شده بود، از طرف تماشاخانه ایرانشهر دعوت شدیم تا «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» مجدداً روی صحنه ببریم. با تغییراتی در گروه بازیگری نمایش را مجدداً روی صحنه بردیم و خانم شیرین بینا به جای مهسا مهجور به ایفای نقش پرداخت. نورا هاشمی نیز به دلیل اینکه در آن ایام باردار بود نتوانست گروه را همراهی کند و مونا فرجاد به جای ایشان در اجرا حضور پیدا کرد. در میزانسن‌ها، دیالوگ‌ها و طراحی صحنه تفاوت‌هایی ایجاد شد و «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» را در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه بردیم و باز هم از اجرای نمایش استقبال شد.

    کارگردان «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» اظهار کرد: چند بار تصمیم گرفتیم تا نمایش را مجدداً روی صحنه ببریم ولی اعضای گروه درگیر پروژه‌های دیگر نیز بودند و در عین حال خانم حمیده مستعان چشم از جهان فروبست و خانم آدینه از این اتفاق دلشکسته بود و اجرای «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» بدون خواهرشان بسیار دردناک بود.

    حسین‌پور با اشاره به نام‌هایی چون احمد نگهبان، حسین اردستانی، جواد نوری، مجید فشخامی، مرتضی میرمنتظمی و مهدی آشنا به عنوان دیگر عواملی که در نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» همکاری کردند، یادآور شد: در آن زمان فیلم‌تئاتر زیاد مرسوم نبود ولی با هر سختی که بود با کمک یکی از دوستان ۴ هزار نسخه دی وی دی اجرا را تهیه و در تهران و شهرهای مختلف ارائه دادیم. نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» بیش از ۲۱۰ سانس در تهران و شهرهای دیگر به صحنه رفت و بیش از ۵۰ هزار نفر نمایش را دیدند و استقبال کردند که این امر باعث افتخار من است.

    وی درباره دلایل موفقیت نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» تأکید کرد: دلایل موفقیت نمایش به عقیده من همدلی و اتحاد گروه، اخلاق و منش حرفه‌ای اعضای گروه، اولویت و عشق به کار و تولید اثر هنری، اهمیت ویژه دادن به مقوله هنری و پویا بودن یک گروه و تلاش و همفکری برای خلقی بهتر و توجه ویژه به تبلیغات، بخش رسانه و روابط عمومی نمایش. من هر چه دارم از شاگردی استاد حمید سمندریان دارم و بعد از استاد سمندریان، خانم گلاب آدینه و آقای محمد امیر یاراحمدی بیشترین تأثیر را در روند کاری و یادگیری من داشتند.

    این هنرمند تئاتر در پایان سخنان خود اظهار کرد: با بهای بلیت آن موقع، نمایش «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» از پرمخاطب‌ترین نمایش‌های سال ۹۲ مجموعه تئاتر شهر بود.

  • تجربه اجرای نمایش‌های کوتاه بادست خالی/همیشه نباید منتظردولت ماند

    تجربه اجرای نمایش‌های کوتاه بادست خالی/همیشه نباید منتظردولت ماند

    مونا فرجاد بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون از تجربه تولید نمایش‌های کوتاهی که با توجه به شرایط پاندمی کرونا در فضای مجازی منتشر می کند، گفت.

    تئاتر آنلاین-گروه هنر- آروین موذن‌زاده: در طول ۱۵ ماه گذشته که پاندمی کرونا تاثیرات مخربی بر فعالیت‌های تئاتری و زندگی اهالی تئاتر گذاشته است توجه عده‌ای از هنرمندان و فعالان این عرصه به جایگزین‌هایی مانند اجرای تئاتر به صورت آنلاین و فعالیت‌های جسته و گریخته دیگری در فضای مجازی و یا تولید محدود نمایش‌های کوتاه و یا تله تئاتر ارزشمند است.

    مونا فرجاد نیز از جمله هنرمندانی است که این روزها به صورت شخصی و خودخواسته مونولوگ‌های کوتاهی را براساس ادبیات عامه ضبط می‌کند که هر هفته از صفحه شخصی‌اش در فضای اینستاگرام برای مخاطبان به اشتراک گذاشته می‌شود. فرجاد در این مدت کوتاه توانسته مخاطبان زیادی را به خود جذب کند. او بدون امکانات و در منزل شخصی‌اش، با دوربین موبایل و گاهی همراهی یک نوازنده، دست به تولید «تک‌گویی‌های زنانه بر اساس حروف الفبا» زده است؛ اجرایی که تنها بر خلاقیت فردی و مونولوگ‌های متنوع و کوتاه که توسط یکی از دوستان نویسنده‌اش نوشته می‌شود، استوار است.

    این قطعات نمایشی را شاید از لحاظ اصولی نتوان جزو تئاتر آنلاین به حساب آورد چون این ویدئوها از قبل ضبط شده و بعد به صورت آفلاین منتشر می‌شوند و مخاطبان نمی‌توانند به صورت زنده کنش‌های بازیگر را جلوی دوربین دنبال کنند و از زیرساخت‌ها و تجهیزات حرفه‌ای که لازمه ضبط یک نمایش آنلاین یا حتی فیلم‌تئاتر است نیز برای ضبط این مونولوگ‌ها استفاده نمی‌شود اما همین تلاش در شرایط کرونازده تئاتر می‌تواند به عنوان نقطه امیدی برای چنین فعالیت‌هایی در فضای مجازی از جانب هنرمندان تبدیل شود.

    در همین راستا گفتگویی با مونا فرجاد انجام دادیم که در ادامه می‌خوانید:

    * ایده تک‌گویی‌های زنانه چطور شکل گرفت چون شما جزو معدود هنرمندانی هستید که بدون انتظار و توقع از بخش دولتی، خودتان دست به کار شده‌اید تا از این رخوت دوران کرونا بیرون بیایید؟

    با شروع کرونا مثل همه افراد فکر می‌کردم این بیماری چند ماه بیشتر طول نمی‌کشد و بعد همه چیز به حالت اولیه برمی‌گردد اما دیدیم که این‌طور نبود و بحران بیماری همچنان ادامه دارد. در طول این مدت به شدت دلتنگ دیدن و بازی کردن در تئاتر بودم بنابراین فکر کردم شاید خیلی‌های دیگر هم مثل من دلتنگ تئاتر هستند از این رو تصمیم گرفتم در صفحه اینستاگرام خودم که این روزها به صورت رسانه‌ای مجازی درآمده که در اختیار هر شخصی قرار دارد دست به تولید نمایش‌های کوتاهی بزنم. احساسم این بود شاید افرادی که به هر دلیلی صفحه‌ام را دنبال می‌کنند، دوست دارند از من اطلاعاتی داشته باشند بنابراین تولید این تک گویی‌ها شاید برایشان جالب باشد.

    * چطور تک‌گویی را برای اجرا انتخاب کردید؟

    به این دلیل که وقتی شرایط، پاندمی است و قرار است فاصله اجتماعی رعایت شود و امکان حضور جمعی در یک مکان بسته وجود ندارد تنها نمایش تک گویی امکان پذیر است به این ترتیب دیگر نیاز به همراهی افراد دیگری به عنوان بازیگر و یا عوامل پشت صحنه نیست و من به تنهایی می‌توانم از پس اجرا بربیایم.

    با دوست نویسنده‌ام که گپ زدم به پیشنهاد وی قرار شد از کتاب «فرهنگ لغات عامیانه» محمدعلی جمال زاده استفاده کنیم و هربار یک قطعه نمایشی را براساس حروف الفبا در صفحه من پخش کنیم. علت اینکه از تک‌گویی‌های موجود و مونولوگ‌هایی که چاپ شدند و در بازار موجود هستند استفاده نکردیم این بود که تعدادی از آنها خیلی خوب و درجه یک بودند که قبلاً کار شدند و یک تعدادشان هم حداقل من دوست شان ندارم و سلیقه من نیستند.

    * چرا به سراغ آثار کلاسیک یا ادبیات نمایشی نرفتید؟

    در نمایشنامه‌های کلاسیک یا آثار شناخته شده ادبیات نمایشی مونولوگ‌های جذابی وجود دارد اما به نظرم آمد شاید تنها کسانی که اهل تئاتر و تئاتر بین هستند با آن قطعه‌های نمایشی و مونولوگ‌ها ارتباط برقرار کنند در حالی که اینستاگرام در اختیار همه است و همه می‌توانند آن را ببینند بنابراین دوست داشتیم طیف وسیعی از افراد با این مونولوگ‌ها ارتباط برقرار کنند پس تصمیم گرفتیم دوست نویسنده من – که علاقه مند نیست نامش فاش شود – قصه‌هایی بنویسد که برای عموم جذاب‌تر باشد ضمن اینکه در دل خود آموزشی هم داشته باشد چون بازیادآوری کلمات و فرهنگ عامیانه و ضرب‌المثل‌هایی که همیشه وجود داشتند خودش به نوعی آموزش است.

    شاید یکی مثل خود من بعضی کلمات را نشناسم و تا به حال با آنها و یا مفاهیمشان برخورد نکرده باشم اما این تک‌گویی‌ها فرصتی برای شناخت بهتر فرهنگ عامه و اصطلاحات کمتر رایج زبان فارسی که ممکن است به دست فراموشی سپرده شده باشند، فراهم می‌آورد. به شخصه دغدغه این را داشتم که یک کار فرهنگی انجام بدهم چون بعضی اوقات نباید منتظر دیگران بود و یا اینکه انتظار داشت از ارگان یا نهادی کمک و حمایت بگیرید به همین دلیل است که من با اندک امکانات و با آنچه به دستم می‌رسد و می‌تواند المانی از آن قطعه نمایشی مورد نظر باشد این تک گویی ها را ضبط می‌کنم.

    در این روزها که تئاتر جزو مشاغل اولیه‌ای بوده که تعطیل شده است و به دلیل شرایط کرونا و رعایت پروتکل‌های بهداشتی، سالن‌ها با نصف ظرفیت کار می‌کنند و شاید خیلی‌ها هم به دلیل ترس از کرونا سراغ سالن‌ها ی نمایش نمی‌روند، تئاتر آنلاین، می‌تواند به عنوان امکانی برای زنده نگاه داشتن و نفس کشیدن در فضای تئاتر مورد استفاده قرار گیرد مثلاً در یکی از این تک‌گویی‌ها که در مورد حرف چ بود من لباس ژاپنی پوشیدم اما اولش می‌گویم منم «چانگ چینگ چون / سفیر چین و ماچین» خیلی از دوستان کامنت گذاشته بودند که این لباس ژاپنی است. بله من هم می‌دانم این لباس ژاپنی است ولی من نه پولی دارم که بخواهم بابتش طراح لباسی داشته باشم و نه لباس برایم بدوزند.

    این کیمونو نشانه‌ای از خاور دور بود که همه ما وقتی کیمونو می‌بینیم یاد کشورهای چین، ژاپن و کره می‌افتیم و من نیز سعی کردم با المانی از آن کشور این قطعه نمایشی را کار کنم.

    * چقدر به تئاتر آنلاین به عنوان یک امکان یا جایگزین تئاتر صحنه‌ای اعتقاد دارید؟ شیوه‌ای که بشود از آن کسب درآمد هم کرد.

    هیچ وقت تئاتر آنلاین نمی‌تواند جایگزین تئاتر در صحنه باشد. اصلاً فضای صحنه، اینکه بازیگر و تماشاگر نفس به نفس همدیگر هستند، آن حس و حالی که روی صحنه شکل می‌گیرد، همگی در یک نمایش، زنده است. البته در تئاتر آنلاین هم همین طور است، ولی نفس به نفس تماشاگر نیستیم، حال دیگری دارد که به نظرم قابل جایگزینی نیست ولی در این روزها که تئاتر جزو مشاغل اولیه‌ای بوده که تعطیل شده است و به دلیل شرایط کرونا و رعایت پروتکل‌های بهداشتی، سالن‌ها با نصف ظرفیت کار می‌کنند و شاید خیلی‌ها هم به دلیل ترس از کرونا سراغ سالن‌های نمایش نمی‌روند، فکر می‌کنم تئاتر آنلاین، می‌تواند به عنوان امکانی برای زنده نگاه داشتن و نفس کشیدن در فضای تئاتر مورد استفاده قرار گیرد.

    تجربه اجرای نمایش‌های کوتاه بادست خالی/همیشه نباید منتظردولت ماند
    نمایی از اجرای مجازی تک‌گویی‌های زنانه مونا فرجاد

    * فکر می‌کنید مدیریت دولتی باید به این قضیه ورود کند یا اینکه هنرمندان خودشان می‌تواند بدون حمایت موفق شوند.

    چه بهتر که مدیریت دولتی به این فضا ورود و از لحاظ مالی از هنرمندان حمایت کند یا حداقل امکاناتی مثل استودیو و دوربین و تجهیزات فنی را در اختیارشان قرار دهد چون خود هنرمندان به تنهایی نمی‌توانند امکانات ضبط و تولید آثار را تامین و به تئاتر آنلاین به‌عنوان فضایی برای کسب درآمد فکر کنند مگر اینکه به بخش بازرگانی و چگونگی جذب سرمایه اشراف داشته باشند که باز هم فکر می‌کنم در شرایط اقتصادی این روزها کار بسیار مشکلی است یا اینکه ارگان‌ها و نهادهایی باشند که دغدغه فرهنگی دارند و بخواند در این زمینه سرمایه گذاری کنند. به هر حال اتفاق خوبی می‌افتد که بخش دولتی پشت گروه‌های تئاتری بایستد و از آنها حمایت کند.

    در یک سال و نیم گذشته از جمله افرادی که خیلی متضرر شدند هنرمندانی و فعالانی هستند که در حوزه تئاتر کار می‌کنند، همان طور که می‌دانید تعدادی از سالن‌های تئاتر بسته شده‌اند، این بسته شدن سالن‌های تئاتری یعنی بیکاری تعدادی از بازیگران تئاتر، عوامل پشت صحنه، گروه صحنه، لباس، گریم، تبلیغات، حتی خدمه‌ای که در یک مجموعه فرهنگی هنری تئاتر کار می‌کنند چون وقتی تئاتر تعطیل شود آن فرد هم بیکار می‌شود. ببینید در این مدت چه تعداد زیادی از کار کردن محروم بوده‌اند و منبع درآمدی هم نداشته‌اند بنابراین اتفاق خوبی است اگر بخش خصوصی مانند حوزه سینما و برخی آثار تصویری بتواند به عنوان اسپانسر به این اتفاق ورود کند و به عنوان نمونه امکانی فراهم شود تا بتوان در پلتفورم‌های مختلف اقدام به نمایش تئاترهای آنلاین همراه با بلیت فروشی کرد.

    * شما تقریباً بدون امکانات و بر پایه استعداد و خلاقیت فردی و البته متن‌های کوتاه جذاب در این مدت کوتاه توانستید مخاطب زیادی جذب کنید. به نظر خودتان چقدر زیرساخت و امکانات فنی برای شکل‌گیری چنین ایده‌ای مهم است. اگر امکانات بیشتری داشتید موفق تر می شدید یا اینکه اگر کارتان از طریق یکی از پلتفورم‌های دولتی پخش می‌شد مخاطب بیشتری داشت؟ البته به نظر می‌رسد دلیل موفقیت این کار علاوه بر خلاقیت فردی و بازی خوب، کوتاه بودن و در دسترس همه قرار داشتن در فضای اینستاگرام است.

    اینکه می‌گویید بدون امکانات، درست است چون من واقعاً امکاناتی ندارم و بخش‌های نمایشی را در خانه و یکی، دو بخش نمایشی را در خانه دوستانم ضبط کردم. حتی تنها در دو سه کلیپ آخری که ضبط کردم سه پایه داشتم و خودم هنوز نتوانستم این وسیله را بخرم و قبل از آن در خانه زیر دوربین، میز می‌گذاشتم و اطراف آن را کتاب می‌چیدم تا موبایل ثابت شود. برای من تولید این تک گویی ها کار سختی بود چون همیشه به عنوان بازیگر در یک پروژه قرار می‌گرفتم، لباس و گریمم آماده بود، صحنه چیده شده بود و من فقط در آنجا وظیفه بازیگری داشتم نه اینکه دغدغه لباس داشته باشم و یا اینکه صحنه چطور باید چیده شود و زاویه دوربین و یا کیفیت صدا چگونه باشد.

    به عنوان نمونه یکی از مشکلاتی که این نمایش‌های کوتاه دارد، این است که در برخی مواقع کیفیت صدا ضعیف می‌شود با اینکه من تلاش می‌کنم در تدوین، صدا را بالا ببرم ولی به هر حال صدا ی محیط وجود دارد و من با بلندگوی دوربینِ موبایل صدا را ضبط می‌کنم و متوجه وجود نواقص می‌شوم ولی اگر قرار بود فکر کنم برای خودم امکاناتی فراهم کنم و بعد بخواهم این نمایش‌ها را ضبط کنم، به دلیل اینکه در حال حاضر اجاره کردن تجهیزات و امکانات، کار هزینه‌بری است شاید از ادامه کار منصرف می‌شدم ولی تصمیم گرفتم این کار را با همین امکاناتی که در اختیار دارم، انجام دهم. البته در نظر دارم که حتماً یک هاشف که قابلیت اتصال به گوشی موبایل را داشته باشد، خریداری کنم که کیفیت صدا بهتر شود.

    تا این لحظه به این فکر نکرده بودم که کارم از پلتفرم دولتی پخش شود. با خود فکر می‌کنم و می‌گویم مگر قرار است چقدر پول بدهند که کار انجام شده، سفارشی باشد. چه من و چه نویسنده متن، بدون هیچ چشم‌داشت مالی و فقط به دلیل اینکه کار فرهنگی کرده باشیم، انجام این کار را بر عهده گرفتیم.

    در حال حاضر پلتفرم‌های مطرحی وجود دارند که گردش مالی در آنها رقم‌های بالایی دارد و بودجه‌های زیادی در اختیار سریال‌ها قرار می‌دهند که با هزینه‌های کلان ساخته شوند و چه خوب است که بتوانند این کار را برای تئاتر هم انجام دهند. شاید با یک بیستم هزینه‌هایی که برای یک سریال می‌کنند، بتوان تئاترهای خوبی به صورت آنلاین اجرا کرد و برای آنها بلیت‌فروشی و حتی جذب اسپانسر کرد پیش از این از من سوال شده بود که اگر سرمایه‌گذار یا تهیه‌کننده وجود داشته باشد، این کار را انجام می‌دهید؟ به این موضوع هم فکر نکرده بودم که چنین اتفاقی بیفتد چون اگر قرار است حضور یک سرمایه‌گذار یا تهیه‌کننده به معنای اعمال نظر بر متن‌ها، شکل اجرایی و همه این چیزها باشد، بهتر است این قطعه‌های نمایشی همین روند فرهنگی خودشان را داشته باشند. احساس من این است کاری که از دل برآید، بر دل نشیند. اینکه با هزینه کم بخواهم برای پلتفرمی با قوانین آنها کار کنم، ترجیح می‌دهم از صفحه موبایل خودم کارها را ضبط کنم و در اختیار کسانی که علاقه‌مند هستند، بدون آنکه هزینه‌ای بپردازند، قرار دهم.

    در حال حاضر پلتفرم‌های مطرحی وجود دارند که گردش مالی در آنها رقم‌های بالایی دارد و بودجه‌های زیادی در اختیار سریال‌ها قرار می‌دهند که با هزینه‌های کلان ساخته شوند و چه خوب است که بتوانند این کار را برای تئاتر هم انجام دهند. شاید با یک بیستم هزینه‌هایی که برای یک سریال می‌کنند، بتوان تئاترهای خوبی به صورت آنلاین اجرا کرد و برای آنها بلیت‌فروشی و حتی جذب اسپانسر کرد تا هزینه‌هایشان نیز برگردد به شرط آنکه تنها به سراغ یک عده خاص برای تولید چنین آثاری نروند بلکه هنرمندانی را در نظر داشته باشند که در طول یک سال و نیم گذشته کار نکرده‌اند. البته اگر قرار باشد با کمک هزینه‌های اندکی که قبلاً برای اجرای نمایش‌های صحنه‌ای در نظر گرفته می‌شد دست به تولید تئاتر آنلاین زد، امکان پذیر نیست چون در این گونه تئاتری علاوه بر هزینه عوامل و اجرا، بحث ساخت‌وساز، دوربین، صدا، استودیو و مسائل فنی و تکنیکی نیز مطرح می‌شود.

    امیدوارم حمایت دولتی یا بخش خصوصی شامل حال تئاتر شود و پلتفرم‌هایی که در حال حاضر وجود دارند به روش حرفه‌ای به این قضیه ورود کنند، نگاه حرفه‌ای به تئاتر داشته باشند و به این فکر کنند که می‌توان از تئاتر درآمدزایی کرد.

    اوایل شروع پاندمی کرونا یک کمپانی تئاتری، نمایش‌های درجه یک و مهمی را که در انگلیس روی صحنه رفته بود، به صورت رایگان در یوتیوب در اختیار مخاطبان قرار می‌داد و مردم یک هفته فرصت داشتند که این آثار را تماشا کنند که تجربه لذت بخش و آموزشی بود. ما هم در ایران می‌توانیم با چنین ایده‌هایی هم کار فرهنگی بکنیم و هم به فکر درآمدزایی باشیم. حتی دولت می‌تواند در صورت حمایت بخش خصوصی از تئاتر درصدی از مالیات آنها را ببخشد تا پلتفورم ها تشویق به سرمایه گذاری در این حوزه شوند.

  • مونا فرجاد: تئاتر استان‌ ها نیازمند حمایت بیشتر است

    مونا فرجاد: تئاتر استان‌ ها نیازمند حمایت بیشتر است

    مونا فرجاد، عضو هیئت داوران جشنواره منطقه‌ای تئاتر سوره در اصفهان، با بیان دیدگاه خود نسبت به نمایش‌های اجرا شده این منطقه گفت: آثار خوبی در این منطقه جشنواره تئاتر سوره روی صحنه رفتند. نمایش‌ها از نظر کیفی تفاوت چندانی با هم ندارند. اما به صورت کلی زحمت زیادی برای رساندن نمایش‌ها به حد کمال شده است. چرا که خلاقیت قابل توجهی از سوی بازیگران و کارگردان آثار، چه فردی و چه گروهی، بروز داده می‌شود. خلاقیت‌هایی که تحسین برانگیز است.

    وی که چهره آشنای تئاتر، سینما و تلویزیون است در ادامه افزود: با توجه به سوابق بازیگری خود، ایفای نقش بازیگران نمایش‌های این جشنواره برایم جلب توجه خواهد کرد. جشنواره تئاتر سوره میزبان توانمندی‌های بازیگران نمایش‌های استانی است. اما بازیگران نمایش‌های مذکور باید به نکاتی که از فنون اصلی حرفه بازیگری تئاتر است دقت بیشتری داشته باشند. لازمه اجرای خوب و ایفای نقش مناسب هر بازیگر تئاتر، بدنی قوی و رعایت اصول فن بیان است. برخی از بازیگران انرژی زیادی را خرج اجرای خود می‌کردند اما به دلیل عدم رعایت این نکات نتیجه خوبی به دست نیاوردند.

    فرجاد با اشاره به میزبانی استان اصفهان به عنوان یکی از مناطق برگزاری جشنواره تئاتر سوره گفت: هنرمندان مشهور و معروفی از سرزمین اصفهان به پا خاسته‌اند که امروزه باعث افتخار جامعه هنر کشور هستند. سوابق اصفهان در هنر شایسته توجه بیشتر به هنر تئاتر توسط متولیان آن در استان و کشور است. لازم است امکانات بیشتر و با کیفیت بهتری در اختیار هنرمندان تئاتر قرار گیرد. اصفهان پتانسیل مناسبی از سوی هنرمندان خود دارد که می‌توان با توجه و رسیدگی بیشتر بهره بیشتری از آن‌ها برد. گواه این بیان، اجری نمایش‌های این استان در جشنواره منطقه‌ای تئاتر سوره است. باید برای رشد و شکوفایی این استعدادها شرایط لازم را مهیا کرد.

    بازیگر سریال به یاد ماندنی «ساختمان پزشکان» با تاکید بر چالشی که تئاتر کشور با آن روبه‌روست، گفت: تنها امکانات نیست که می‌تواند به یاری تئاتر کشور و هنرمندان آن بیاید. بلکه فرهنگ تماشای تئاتر از سوی مردم را باید تقویت کرد. فرهنگ تئاتر در دل و اندیشه مردم به چرخه اقتصادی آن کمک و خوراک مناسب فرهنگی و هنری را برای مردم تامین خواهد کرد.

    فرجاد با خطاب قرار دادن هنرمندان و علاقه‌مندان تئاتر گفت: دریافت علوم و فنون کافی برای یک هنرمند تئاتر ضروری است. چرا که رشد یک هنرمند در کار خود از این طریق میسر خواهد شد. هنرمند تئاتر باید به تمامی مسائل جامعه خود و جهان تسلط یابد. همچنین از انواع و اقسام هنرها نباید غافل باشد. چرا که در این شرایط می‌توانند همانند مشاهیر حرفه خود بدرخشند.

    گفتنی است جشنواره تئاتر منطقه‌ای سوره در اصفهان از 24 تا 26 تیرماه با شرکت 9گروه نمایشی از 8 استان کشور برگزار می‌شود.

  • مونا فرجاد طیاره‌ «شیرهای خان‌ بابا سلطنه» شد

    مونا فرجاد طیاره‌ «شیرهای خان‌ بابا سلطنه» شد

    مونا فرجاد به نمایش «شیرهای خان‌بابا سلطنه» به کارگردانی افشین هاشمی پیوست.

    به گزارش تئاتر آنلاین، مونا فرجاد در نمایش «شیرهای خان‌بابا سلطنه» در نقش طیاره ایفای نقش می‌کند. طیاره شخصیت معروف خیمه‌شب‌بازی است که در این نمایش در شمایلی دیگر ظاهر می‌شود.

    مونا فرجاد پیش‌تر در نمایش‌های «هملت» به کارگردانی آرش دادگر، «بیوه‌های غمگین سالار جنگ» شهاب‌الدین حسین‌پور، «نقل ذبیح» محمد حاتمی و «هتلی‌ها» به کارگردانی حمید آذرنگ ایفای نقش کرده است.

    «شیرهای خان‌بابا سلطنه» یک نمایش شادی‌آور موسیقایی (کمدی موزیکال) است که قصه‌ آن در صد سال پیش می‌گذرد.

    افشین هاشمی که چهار سال از به صحنه رفتن آخرین نمایشنامه‌اش می‌گذرد، تازه‌ترین نمایشنامه‌اش را مرداد و شهریور سال جاری در تالار تازه‌ تاسیس شهرزاد به صحنه می‌برد.

    احمد ساکت طراحی صحنه و نرمین نظمی طراحی لباس، مریم تخت‌کشیان عکاس و مریم نراقی مدیر فرهنگی و مشاور رسانه این پروژه است.

    نمایشنامه‌ «شیرهای خان‌بابا سلطنه» در سال ١٣٩١ نگاشته شده و توسط انتشارات مروارید به چاپ رسیده است.