برچسب: مولوی

پژمان دادخواه کارگردان نمایش «چند تکه لغزان» که روزهای پایانی اجرای خود را در تالار مولوی سپری می‌کند درباره شکل‌گیری ایده این اثر نمایشی و مدت زمان تمرین و آماده‌سازی کار به تئاتر آنلاین گفت: با توجه به اینکه شخصاً به متون اجتماعی و ایرانی علاقه خاصی دارم، این متن را برای اجرا انتخاب کردم. حتی برای نمایش بعدی‌ام هم بر اساس این معیارها، متن را انتخاب کردم. حدود ۲ ماه به صورت فشرده و هر روز تمرین داشتیم و در طی این مدت از نظرات علیرضا اجلی نویسنده نمایشنامه هم استفاده کردم.

وی ادامه داد: یعنی علیرغم گفتگوهای ابتدایی پیرامون متن و تحلیل و بررسی‌های جامعه شناختی که از متن داشتم، از علیرضا اجلی دعوت کردم که در تمرینات نیز حضور داشته باشد. چون تمام تلاشم این بود که در حد امکان به نیت مولف وفادار باشم تا ایده‌های متن به بهترین شکل مجسم شود و به افق فکری او نزدیک تر شوم. البته فکر می‌کنم آنچه که هر نویسنده در ذهن دارد، با آنچه که نهایتاً به تصویر در می‌آید و اجرا می‌شود، تفاوت‌هایی دارد و دقیقاً تمامی نیات او محقق نمی‌شود، ولی چون با یک متن اجتماعی مواجه بودم، سعی کردم در اینجا این اتفاق رخ دهد.

دادخواه درباره مضمون نمایش بیان کرد: این نمایش یک اثر اجتماعی است و روایتگر بخشی از زندگی چهار روزنامه‌نگار است که در دفتر روزنامه در انتظار هستند و طی گفتگوهایی که با همدیگر دارند، با احوال آن‌ها و بخشی از زندگی و حتی گذشته آنها آشنا می‌شویم و کم‌کم خیلی از ناگفته‌ها و رازهایشان بر ملا می‌شود. یعنی از ابتدا تا انتها شاهد تغییراتی هستیم که منجر به مشخص شدن خیلی از مسائل می‌شود.

وی درباره شیوه اجرایی و فضاسازی نمایش توضیح داد: در این نمایش سعی شده که حرکت بازیگرها، متفاوت‌تر از حالت عادی و روزمره باشد. همچنین در بخش‌هایی از نمایش، دیالوگ‌ها تکرار می‌شود که همه اینها تجسم بخش فضای کلی اثر است و حس حاکم بر کار و شخصیت‌ها را نشان دهد. حرکت و فرم بازیگرها نیز تداعی‌گر نوعی تکرار است که تفاسیر زیادی می‌توان از آن داشت. صحنه هم یک دفتر روزنامه با یکسری وسایل است که در طول نمایش تغییر می‌کند و دارای یک بی‌نظمی است.

این کارگردان تئاتر درباره دلیل اجرای نمایش در اسفند ماه بیان کرد: معمولاً در این زمان نباید انتظار استقبال زیادی از کارهای روی صحنه داشت. طبیعتاً روزهای پایانی سال، زمان خاصی است و اکثر مردم در تکاپو هستند و به استقبال سال نو می‌روند اما فکر می‌کنم هنر و تئاتر در هر زمان و مکانی باید زنده و در جریان باشد. حتی اگر استقبال ایده آل از آن صورت نگیرد، حضور همین تعداد مخاطبان در این عرصه ارزشمند و مغتنم است و چراغ این خانه باید روشن باشد چرا که فرهنگ و هنر از ارکان مهم یک جامعه ایده آل است.

دادخواه در پایان با اشاره به اینکه برای اجرای نمایش تا چه اندازه درباره زندگی و حرفه روزنامه‌نگارها اطلاعات کسب کرده است، گفت: طبیعتاً تحقیق و پژوهش در خلال تولید اثر هنری امری مهم و تاثیرگذار است و به بهتر شدن کار کمک می‌کند. با توجه به اینکه در فضای رسانه هم فعالیت دارم، تجربیاتم در این حوزه را به بازیگرها منتقل کردم. درباره فضای رسانه، خبرگزاری، روزنامه و مسائلی از این دست با بازیگرها صحبت کردم، تا حد امکان به یک روزنامه نگار نزدیک‌تر شوند.

نمایش «چند تکه لغزان» با نویسندگی علیرضا اجلی و کارگردانی و تهیه‌کنندگی پژمان دادخواه در سالن کوچک مرکز تئاتر مولوی روی صحنه است. در این نمایش که از شانزدهم تا بیست‌وهفتم اسفند ماه، هر شب ساعت ۱۹ میزبان مخاطبان است، بازیگرانی چون ابراهیم عبدی، محمدرضا آریان، سپیده اسلامی و شیدا مقصودلو راد ایفای نقش می‌کنند.

«چند تکه لغزان» روایت بخشی از زندگی چهار روزنامه‌نگار است که در دفتر روزنامه در انتظار هستند و در این مدت خیلی از رازها و ناگفته‌هایشان بر ملا می‌شود چون «انتظار کارش همینه، حرف می آره.»

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی گروه، نمایش «اولئانا» نوشته دیوید ممت با ترجمه علی‌اکبر علیزاد و کارگردانی کیارش دستیاری رُست پس از سه روز تعطیلی به مناسبت ایام اربعین حسینی، اجراهای خود را از روز سه‌شنبه ۶ مهر در سالن کوچک مرکز تئاتر مولوی ادامه می‌دهد.

کیارش دستیاری رُست، کارگردان این اثر از کارگردانان جوان اهل خوزستان است که در کارنامه خود نویسندگی و کارگردانی نمایش‌های «آنها»، «هذیان‌های داریوش سعادت» و «ماجرای پارک» را دارد و از سال ۱۳۹۸ و پیش از آغاز پاندمی کرونا، به همراه گروه بازیگرانش تمرینات نمایش «اولئانا» را آغاز کرده بود.

در خلاصه این نمایش آمده است: کارول، دانشجوی جوان، برای رفع ابهامات درسی به دفتر استادش در دانشگاه مراجعه می کند. اتفاقاتی که در دفتر استاد رخ می‌دهد، تغییراتی در زندگی هر ۲ نفر ایجاد می‌کند، ولی این پایان این ماجرا نیست.

نمایش «اولئانا» از حضور بازیگرانی همچون اشکان افشاری، ویدا لیراوی، شهراد حسامی و مرضیه بازیار بهره می‌برد و از دیگر عوامل این اجرا می‌توان به مشاور کارگردان: علی هیهاوند، دستیار کارگردان: اشکان افشاری و روح‌الله زمانی، منشی صحنه: کیمیا آژیراک و شیوا کوشکانی‌، مدیر صحنه: محمدمهدی موسوی، موسیقی: از قطعات آلبوم گذشته حال استمراری کارِن همایونفر (خانوم _این سیب هم برای تو)، صداگذاری و میکس: حمیدرضا آداب (استودیو سُرنا)، اجرای نور و موسیقی: پویا اسکندزادگان، مشاور طراحی صحنه و نور: مهرداد اسماعیلیان، طراح صحنه و نور: کیارش دستیاری (رُست)، ساخت تیزر، پوستر و بروشور: محمدصادق زرجویان، عکاسان گروه: اسوه ثمری، حامی دیبا، آرش اطاعتی، ریحانه شیرازی و حمیدرضا محمدی، طراح لباس: پروا محزون و مهناز محمددوست، دستیار لباس: عرفان صفری و معراج نوحه‌خوان، گریم: کیما آژیراک و محسن اردلان، مشاور رسانه: امیر پارسائیان مهر، مدیر هنری: دکتر کامیار محبوب، تهیه و تولید: گروه هنری رُست اشاره کرد.

تئاتر آنلاین – گروه هنر- آروین موذن‌زاده: تئاتر ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با سپری کردن بیش از ۴ دهه پا به قرنی تازه گذاشت؛ در این عمر سپری شده ۴۳ ساله، آثار مختلفی با موضوعاتی متنوع از دفاع مقدسی، دینی، کمدی، اجتماعی و … تولید و در سالن‌های تئاتر به صحنه رفتند. برخی از این آثار بسیار جریان ساز بودند و برخی آثار خاطره‌انگیز و پرمخاطب.

شاید خالی از لطف نباشد مروری داشته باشیم بر آثاری که طی دهه‌های ۶۰، ۷۰، ۸۰ و ۹۰ تولید و اجرا شدند، روندی که این آثار برای تمرین و تولید طی کردند، گروهی که در تولید و اجرای اثر حضور داشتند و دیدن تصاویر این اجراها اعم از عکس یا فیلم.

از این رو در گروه هنر تئاتر آنلاین تصمیم بر این شد که از آغاز سال ۱۴۰۰ با جمع‌آوری اطلاعات مختلف اجراهای ۴ دهه گذشته، مروری بر تولیدات تئاتر ایران در این بازه زمانی داشته باشیم.

نمایش «سحوری» به کارگردانی قطب‌الدین صادقی

نمایش «سحوری» نوشته و کار قطب‌الدین صادقی از جمله نمایش‌هایی است که با وجود اینکه نزدیک به ۲۰ سال از اجرای آن می‌گذرد همچنان در ذهن مخاطبان تئاتر باقی مانده و در کنار آثاری چون «مویه جم»، یادگار زریران»، «سرود مترسک پرتغالی»، «مده آ»، «عادل ها» و … از جمله آثار مورد توجه این هنرمند و پژوهشگر تئاتر محسوب می‌شود.

این اثر نمایشی بعد از حضور در بیستمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در سال ۸۰ از فروردین ۸۱ در تالار سایه مجموعه تئاتر شهر به صحنه رفت و با استقبال تماشاگران نیز همراه شد. بازی میکائیل شهرستانی در این نمایش یکی از ماندگارترین نقش آفرینی‌هایی است که وی در تئاتر از خود به یادگار گذاشته است. همکاری صادقی و شهرستانی از اواخر دهه ۶۰ آغاز شد و این زوج کارگردان – بازیگر در طول دهه ۷۰ نمایش‌های مختلفی را به صحنه بردند که اغلب جزو آثار ماندگار کارنامه کاری‌شان به حساب می‌آید نمایش‌هایی چون «سی مرغ، سیمرغ» در سال ۶۸، «هملت» در سال ۷۰، «بهرام چوبینه» در سال ۷۱، «مویه جم» در سال ۷۳، «زنان صبرا، مردان شتیلا» در سال ۷۶، «آرش» در سال ۷۷ و «سحوری» در سال ۸۰-۸۱ که این همکاری بعد از «سحوری» به مدت ۱۰ سال قطع شد تا اینکه در سال ۹۰ صادقی با نمایش «اگر نرفته بودی» و سال ۹۱ با «مکبث» دوباره باب همکاری با میکائیل شهرستانی را باز کرد که البته «مکبث» همچنان آخرین همکاری این ۲ هنرمند به حساب می‌آید.

در توضیح داستان این اثر نمایشی آمده است: این نیمه شب بر در خانه‌ای متروک در میدانچه شهری کهن، مردی سحوری می‌زند، همسایگان بیرون می‌ریزند و او را سرزنش می‌کنند. مرد سحوری زن برای تنها همسایه‌ای که خواب را در چشم می‌کشد تا بداند که بر مرد سحوری‌زن چه رفته است، حکایت عشق و شیدایی و غفلت خود را روایت می‌کند.

میکاییل شهرستانی، هانا علیمرادی، سولماز علیزاده، هومن شباهنگ، پیمان یاقوتی، مسعود ترغبی، محمدرضا میرحسینی، بازیگران این نمایش بودند. آهنگساز نمایش نیز وحید زردی بوده است.

قطب‌الدین صادقی در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره چگونگی شکل‌گیری این اثر نمایشی عنوان کرد: شکل‌گیری «سحوری» به این دلیل بود که من متوجه شدم که نسل جدید زیاد راجع به عشق چیز زیادی نمی‌داند و بیشتر التهاب تن را می‌شناسند و روابطشان خیلی مختصر است و زود شروع و تمام می‌شود در حالی که مهمترین ویژگی عشق در ماندگاری و ژرفایی و تمامیت خواهی‌اش است و هیچ چیز مثل عشق مداومت ندارد. عشق یعنی انحصار یعنی اینکه یک نفر همه دنیای تو باشد و تو هم همه دنیای او. از این رو به سراغ روایت یک آئین مهری و داستانی بسیار زیبا درباره عشق رفتم.

وی ادامه داد: من در کودکی دیده بودم که چند دهل زن سحرگاه بر بلندترین نقطه سنندج دهل می‌زنند و همیشه برایم سوال بود که چرا این کار را می‌کنند تا اینکه بزرگ شدم و در دفتر چهارم مثنوی مولانا اصل داستان را خواندم و متوجه شدم که این کار یک آئین هزاران ساله است و به معنای به استقبال خورشید و بدرقه خورشید رفتن است. در آن دوران دهل زنان و مطربان در ماه رمضان جلوی در خانه بزرگان شهر می‌رفتند و با دهل زدن آنها را برای سحر از خواب بیدار می‌کردند در حالی که در داستان مولانا شاهد هستیم که دهل زن نیمه شب در ماهی غیر از رمضان مشغول دهل زدن بر در خانه‌ای است که کسی در آن ساکن نیست و شروع می‌کند به روایت داستان عاشقی خودش.

صادقی با اشاره به اینکه این داستان را تبدیل به روایتی از جستجوی عشق کرده است، گفت: در روایت داستان عاشق، وی برای رسیدن به هدفش از ثروت و قدرت و چیزهای دیگر می‌گذرد تا اینکه زمانی که قرار است به معشوقش برسد خوابش می‌برد و اینجا معشوق می‌آید و در جیب او گردو می‌گذارد و می‌گوید شرط عاشق بودن بیدار بودن تا پایان کار است و تو فعلاً باید گردو بازی کنی. این بخش از داستان که از یکی دیگر از داستان‌های مولانا وام گرفته شده، تلنگری است به افرادی که تا پایان توان پایبندی به تعهد عاشقانه را ندارند و مولانا با این افراد به این شکل با سخره حرف می‌زند.

وی یادآور شد: ما در دهل زنی مقام سحوری داریم و در طول تمرینات نمایش میکائیل شهرستانی هم دهل زنی را فراگرفت و هم به مقام سحوری در دهل زنی رسید. تاکید بر اهمیت عشق و روابط عاطفی ریشه دار و رسیدن به ارزش‌هایی که در روابط و روانشناسی انسان‌ها هرگز کهنه نمی‌شود، لب کلام این نمایش بود و در واقع واکنشی بود علیه این مادی گرایی سبُکِ روزمره ای که گریبان همه را گرفته است و انگشت نهادن بر بعد معنوی عشق که چقدر سازنده و پاک کننده و در اعتلای شخصیت و روح و روان انسان کارگر است.

وی در پایان صحبت‌هایش با اشاره به میزان استقبالی و بازخوردهای مثبتی که از این نمایش دریافت کرده است، بیان کرد: استفاده از آئین‌های کهن هزاران ساله در خدمت مفاهیم اساسی و ارزشمندی که در ارتباط با رخدادهای روز هم باشند هدف اصلی من از تولید نمایش «سحوری» بود.

به گزارش تئاتر آنلاین، فراخوان نخستین جشنواره سراسری «تئاتر آرخه» به دبیری رضا آشفته که با شعار «انسانم آرزوست» و در مرداد سال جاری برگزار می‌شود، منتشر شد. در متن این فراخوان چنین آمده است:

«دی شیخ با چراغ همی‌گشت گرد شهر

کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست

جشنواره تئاتر آرخه یک جشنواره سراسری در ایران با شعار «انسانم آرزوست» که می خواهد حساس ترین موضوعات مبتلا به انسان در عصر جدید را در صحنه به چالش بکشد بنابراین بر آن هست که با مجزا کردن این موضوعات و به کارگیری آن در قالب های چندگانه چالش ویژه ای را به داوری درآورد. در این جشنواره از سراسر ایران همه علاقه مندان به تئاتر می توانند حاضر باشند؛ مشروط بر آنکه ضمن برخورداری از توان اجرایی در حد حرفه ای، از علاقه مندان به موضوعات چندگانه مطرح شده در نخستین دوره جشنواره تئاتر آرخه نیز باشند.

نخستین جشنواره سراسری تئاتر آرخه، در بخش خصوصی با برنامه ریزی و سیاست گذاری های تئاترون آرخه، و با همکاری موسسه فرهنگی _ هنری چند منظوره خوش نگار برگزار می شود.

اهداف برگزاری این جشنواره عبارتست از:

۱. مواجهه با چالش های عصر نوین.

۲. توجه به معنای زندگی با گذر از همه باورهای سالم و سازنده ای که بشر در طول تاریخ پیش روی داشته است.

۳. توجه به آیین های لبریز از معنا و درک حکمت آمیز زندگی از زاویه دید ایرانیان فرزانه و حکیم و بررسی آثار بزرگانی همچون فردوسی، سعدی، مولانا، حافظ، عطار، خیام و…

۴. ارائه سبک زندگی ایرانی که می تواند آیینه تمام نمای حقیقتی ژرف باشد در مواجهه با آنچه در عصر نوین وجود دارد.

۵. تلفیقی از قالب های نمایش سنتی و آیینی ایرانی مانند تعزیه، سیاه بازی، نقالی، و… و همچنین بهره مندی از ساختارهای تئاتر غربی که می تواند بیانگر زندگی امروز ما باشد که در بزنگاه این دو سبک و شیوه به جریانی رو پیش بازنمود یافته است.

۶. ارائه تعریف های درست، سالم و سازنده به تئاتر خصوصی که در دوران گذار دچار بلاتکلیفی ها و انحطاطات دامن گیری شده است و بشود با ارائه الگوهای بهتر مسیر قابل رشد و شکوفایی را برای تئاتر خصوصی ترسیم کرد.

۷. مخاطب سازی تئاتر که بشود با تبلیغات و هماهنگی و ارائه آثار با کیفیت چنین هدفی را ممکن گردانید.

۸. گام نهادن در مسیر اهداف بین المللی در سالهای آتی که بشود در رویارویی با آثار جهانی در بخش خصوصی امکان مطرح ساختن آثار ملی را فراهم کنیم.

موضوعاتی که در جشنواره انسان آرزوست دغدغه مندی آن هست، عبارت خواهد بود:

۱. بررسی روان شناسانه عواقب و پیامدهای تنهایی برای زنان و مردان به طور مثبت و منفی خواهد بود و این به دلیل فراگیر شدن زندگی به صورت تک نفره برای این جشنواره به طور حساس تری مورد واکاوی واقع خواهد شد. امید که آثار در خور تامل و چشمگیری برای مخاطبان این موضوع فراهم شود.

۲. خانواده با همه مشکلات و مصائبی که این روزها دامنگیرش شده، در این جشنواره مورد بررسی واقع خواهد شد و از منظر جامعه شناسانه، روان شناسانه، و مطالعات مردم شناسانه و فرهنگی خانواده مورد مطالعه در قالب های نمایشی و ساختارمندی های قابل تامل واقع خواهند شد.

۳. صلح برای جشنواره آرخه مثل خود زندگی مهم و حیاتی است و ما نه شعار که در این زمینه می کوشیم نشانه های بارز صلح طلبی ایرانیان در طول تاریخ را به جهان ارائه کنیم.

۴. محیط زیست اگر نگهداری شود و این رسم و آیینی برای استقرار یک زندگی سالم در هر نقطه از زمین خواهد بود.

بخش های مختلف جشنواره:

الف: تک گویی نمایشی با موضوع تنهایی انسان

در این بخش ۱۰ نمایش برگزیده در قالب های متنوع تک نفره به رقابت خواهند پرداخت و یک نمایش برگزیده از این گونه نمایشی به عنوان برگزیده انتختاب خواهد شد. زمان مد نظر برای این بخش از ۳۰ تا ۴۵ دقیقه هست.

ب: دو نفره با موضوع خانواده:

در این بخش، یک زوج داستان زندگی مشترک خود را از دوران آشنایی تا مسائل و مشکلات دوران زندگی و حتی مراحل رسیده به جدایی و حتی پس از آن با انگیزه بازگشت به زندگی مجدد را به چالش خواهند کشید. در این بخش زندگی یک زن و مرد به بازی در می آید و در آن حضور نفر سوم و بیشتر از آن مقدور نخواهد بود. در دنیای امروز اگر روابط خانوادگی دارد رنگ می بازد چه بهتر در تئاتر به دنبال بسامان شدن شرایط زندگی خانوادگی برآمد و تلاش هایی برای حفظ و نگهداری شرایط مطلوب تر زندگی زناشویی را فراهم کرد.

در بخش نمایش های دو نفره نیز ۱۰ نمایش به طور رقابتی شرکت خواهند کرد. زمان مد نشر برای این بخش، از ۴۵ تا ۶۰ دقیقه خواهد بود.

ج: چند نفره با موضوع صلح:

آدمها همواره نادانسته در مقابل هم صف آرایی کرده و به مقابله به مثل می پردازند و جنگ نتیجه و پبامد نیروی شری است که انسانها را خودخواهانه در مقابل هم قرار می دهد. چه بهتر که در این جشنواره در درام های چند نفره به دنبال توجه مخاطبان به مقوله بسیار مهم صلح باشیم و بدیهی است، در منطقه خاورمیانه همواره نیروهای شری هستند که با هدف جلب و چپاول سرمایه های بسیار بزرگ این منطقه به دنبال راه اندازی جنگ بوده اند و با فروش تسلیحات نظامی جیب های خود را پر کرده و مردم منطقه را با بیچارگی و فقر همراه ساخته اند و خود را این گونه ثروتمند و مترقی و با تمدن شناسانده اند.

در بخش صحنه ای نیز ۱۰ نمایش به طور رقابتی حاضر خواهند بود. زمان مد نظر در این بخش بین ۶۰ تا ۹۰ دقیقه خواهد بود.

د: خیابانی با موضوع محیط زیست:

محیط زیست و زندگی سالم، دیگر این روزها به دلیل تهدید و از بین رفتن طبیعت و برخورداری از تکنولوژی های روز افزون تبدیل به آرزویی دور از دسترس خواهد شد. ما در مقابل این آلودگی هایی فراگیر در خیابان به دنبال آگاهی رساندن به مردم خواهیم بود که هنوز هم چگونه می شود، در مقابل این پدیده شوم مقاومت کرد.

در بخش خیابانی ۱۰ نمایش در مکان های همگانی در سطح شهر تهران اجرا خواهند داشت. زمان مدنظر در بخش خیابانی بین ۱۵ تا ۳۰ دقیقه هست.

در این بخش رای و نظر مردم تعیین کننده بهترین نمایش حاضر در جشنواره تئاتر آرخه خواهد بود که از سوی جشنواره آثار برگزیده به دیگر جشنواره های حاضر در ایران و دیگر کشورها شناسانده خواهند شد.

ه: همایش و سخنرانی با موضوع تئاتر و انسان در عصر نوین:

دانشجویان، استادان دانشگاه و پژوهشگران می توانند در این همایش مقالات برتر خود را با موضوع تئاتر و انسان در عصر نوین ارائه کرده که هدف جشنواره نیز دست یافتن به نقطه نظرات بهتر برای ایجاد برآیندی بین المللی است که بتواند جشنواره تئاتر آرخه را به صورت بین المللی در سالهای آتی برگزار کند.

نحوه ارائه آثار:

هر گروه اجرایی ضمن پر کردن فرم شرکت در نخستین دوره جشنواره تئاتر آرخه باید سه نسخه دی.وی.دی از اجرای خود را به نشانی دبیرخانه این جشنواره ارسال کنند. و قبل از آن با ارسال پیام به شماره واتسپ ۰۹۱۲۳۸۸۴۶۳۴ طی پیامی درخواست فرم شرکت در جشنواره را داشته باشد و در قالب همین گفتگو مدارک لازم از مراجعه کننده محترم دریافت می شود.

نشانی دبیرخانه نخستین جشنواره سراسری تئاتر آرخه:

تهران- خیابان فلسطین شمالی- ساختمان ۵۶۲، طبقه پنج، واحد ۱۴

مقررات جشنواره:

۱. هر اثر برای اولین بار باید تولید و در جشنواره آرخه ارائه شده باشد که آثار شهرستان نیز فقط باید برای اولین بار در تهران رونمایی شده باشند.

۲. هر گروه در مرحله بازبینی آثار مجاز به معرفی یک تا سه اثر در بخش های مختلف خواهد بود.

۳. از سراسر کشور عزیزمان ایران شرکت کنندگان با هر سن و سال و میزان سابقه تئاتر امکان حضور در این جشنواره را خواهند داشت.

۴. هر گروه اجرایی باید مجوز حضور نمایشنامه در جشنواره تئاتر آرخه را از نویسنده (مترجم) اش دریافت و همراه فیلم اثر نمایشی ارائه کرده باشد.

نحوه شرکت و جوایز:

۱. سه بخش تک نفره، دو نفره و چند نفره در رقابت با هم سنجیده خواهند شد و یک گروه ۵ نفره از داوران برگزیده هایی خود را به عنوان بهترین نمایش در این سه بخش معرفی خواهند کرد.

۲. همچنین هیات داوران برگزیدگان فردی خود را در زمینه های بهترین بازیگر زن و مرد، بهترین کارگردان، بهترین نمایشنامه، بهترین طراحی صحنه، بهترین طراحی لباس و بهترین آهنگساز معرفی خواهند کرد.

۳. جوایز شامل تندیس تئاتر آرخه، جایزه نقدی و دپیلم افتخار خواهد بود.

۴. کارهای برگزیده در هر سه بخش با حمایت جشنواره آرخه امکان شرکت در جشنواره های دیگر را خواهند یافت.

۵. همچنین کمپانی آرخه به سه اثر برگزیده امکان اجرای عمومی در تهران را خواهد داد.

نحوه برگزاری

هر نمایش در طی زمان برگزاری جشنواره که ده روز خواهد بود، از سه تا ده نوبت اجرا در تالارهای منتخب جشنواره آرخه اجرای عمومی خواهند شد که برای این منظور ضمن حضور مهمانان تعدادی از صندلی ها برای جذب مخاطبان جشنواره بلیت فروشی خواهد شد و هدف عمده فرصتی برای ارائه آثار به مدت در خور تامل برای تماشاگران خواهد بود.

این سه تا ۱۰ نوبت بودن اجراها نیز بنابر ظرفیت تالار اجرا و همچنین میزان برآورد جذب تماشاگران و بلیت فروشی تالارها و توافق دبیرخانه جشنواره و گروههای اجرایی تعیین خواهد شد.

مراحل ارائه و شرکت

۱. ارائه فیلم آثار تا ۱ تیرماه ۹۸.

۲. بازبینی آثار و اعلام نتایج تا ۱ مرداد ۹۸.

۳. برگزاری جشنواره از تاریخ ۲۰ تا ۳۰ مرداد ۹۸.

جشنواره سراسری تئاتر آرخه با شعار “انسانم آرزوست” در پنج بخش تک نفره، دو نفره، چند نفره، خیابانی و ارائه مقاله تابستان ۱۳۹۸ در شهر تهران برگزار خواهد شد.

راه های ارتباطی دبیرخانه: ۰۲۱۸۸۹۹۳۵۵۳ و ۰۲۱۸۸۹۹۳۵۵۲ و شماره تماس ۰۹۱۲۳۸۸۴۶۳۴ برای پاسخگویی بصورت آنلاین از طریق واتسپ و تماس بصورت ۲۴ ساعته پاسخگوی شما خواهد بود.»

به گزارش تئاتر آنلاین، حسین پوریانی فر دانشجوی دانشگاه سوره و کارگردان نمایش «هار» که از آثار برگزیده بیست و یکمین جشنواره تئاتر دانشگاهی است درباره این نمایش گفت: دلیل انتخاب سوژه این اثر این بود که راه رفتن آدم ها به نظرم جذاب بود و ‌فکر کردم چرا راه رفتن نتواند نمایش شود از همین رو فکر کردم که راه رفتن آدم ها می تواند بسیار دراماتیک باشد.

وی افزود: مهمترین چیزی که برایم مهم بود یا به قولی می خواستم به چالش بکشم این بود که ما این راه رفتن آدم ها را خوب نمی بینیم، ما کلا خوب نمی بینیم. به محیط پیرامونمان، به دیگران و به حرکاتشان توجهی نمی کنیم و فقط از کنار هم رد می شویم به همین دلیل این در قالب تئاتر تماشاگر را مجاب می کند که به این راه رفتن توجه کند.

کارگردان نمایش «بی مرگی» در توضیح دلیل انتخاب تئاتر مولوی برای اجرا گفت: در انتخاب مکان اولویت من یک گاراژ بود یا یک پارکینگ طبقاتی و یا یک برج نیمه کاره که رها شده اما در انتها به این نتیجه رسیدم که این کار دردسر زیادی دارد چرا که ما باید در همان فضا، تمرینمان را پیش می بردیم تا نسبت به فضای آنجا کارمان طراحی شود و چنین چیزی متاسفانه امکان پذیر نبود و در نهایت به یک بلک باکس فکر کردم.

پوریانی که در دوره هجدهم جشنواره تئاتر دانشگاهی نمایش «شینیون» را به صحنه برده بود، درباره حمایت های صورت گرفته از آثار دانشگاهی اشاره کرد: من فکر می کنم که امسال دبیرخانه جشنواره دانشگاهی تمام سعی اش را می کند که تمام آثار بتوانند اجرا شوند، حتی اجراهایی که برای عموم معرفی نشدند و جایزه ای دریافت نکردند. به نظر من این می تواند یک اتفاق خوب برای جشنواره دانشگاهی باشد چون معتقدم در پروسه اجرای عموم است که هنرمند می تواند خودش را محک بزند و ایراداتش را پیدا کند. در این میان همکاری تئاتر مولوی با جشنواره و دانشجوها به نظر من خوب بوده است.

پوریانی در پایان گفت: برای خودم متاسفم که ۵ سال وقتم را در دانشگاه سوره هدر دادم؛ دانشگاهی که برایش مهم نیست دانشجویانش چه کار می کنند. باید بگویم سال اولی که به سوره آمدم، در جشنواره هجدهم تئاتر دانشگاهی نمایش «شینیون» را اجرا بردم و این اثر برگزیده شد اما نه تنها هیچکدام از مسئولان توجهی به این قضیه نکردند بلکه در زمان اجرای عموم هم حتی به ما اجازه ندادند پوستر اثر را در دانشگاه نصب کنیم. در صورتی که پوستر کارمان را در بقیه دانشگاه ها نصب کردیم.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از روابط عمومی مرکز تئاتر مولوی، نمایش «خدایگان» نوشته وودی آلن و کارگردانی رحمت امینی که از روز پنجم مهرماه در سالن اصلی تئاتر مولوی روی صحنه رفته است، قصد دارد روز چهارشنبه ۱۱ مهرماه ساعت ۱۸ پیش درآمدی بر اجرای خود داشته باشد.

این نشست که با حضور شهرام زرگر مترجم اثر و رحمت امینی کارگردان و جمعی از صاحب نظران و هنرمندان برگزار خواهد شد به ویژگی های دراماتیک متون وودی آلن و نیز چرایی انتخاب این متن برای اجرا در فضای کارگاهی دانشگاه توسط کارگردان و همچنین چگونگی مواجه دانشجویان با چنین آثاری خواهد پرداخت.

حضور در این نشست برای عموم بلامانع است.