برچسب: موبایل

نمایش «در ستایش تئاتر و تهران و تله‌کامیونیکیشن» کاری از نیما دهقانی از ۱۸ خرداد ماه در تئاتر مستقل تهران اجرا می شود.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «در ستایش تئاتر و تهران و تله‌کامیونیکیشن» که علیرضا کی منش در آن ایفای نقش می کند از ١٨ خرداد ماه ساعت ٢٣:٣٠ به مدت ١٢ شب در تئاتر مستقل تهران به صحنه می رود.

مدت زمان جدیدترین نمایش نیما دهقانی بین ۳۰ تا ۱۸۰ً دقیقه است که بسته توان بازیگران و تماشاگران خواهد بود.

از عوامل این اثر می توان بامداد افشار، کیارش بختیاری طراح صدا، علی کوزه گر طراح نور، محمد صفرپور مدیرتولید، امیر پوستی ویدئومانی لطفی زاده عکاس، مریم نورمحمدی طراح لباس، صدف عمویی دستیارکارگردان، کوروش محمدی فیلمبردار و البرز عمویی دستیار صحنه اشاره کرد.

همچنین مه لقا قوام، ژاله رازبان صفا، نیلوفر بنا، مرتضی موسوی، هوشیار قصیمی، عمید ابطحی، مریم فرحی، مژده شهبازی دوانی نژاد، محمدحسین میرزاخانی، علیرضا رشیدی، مهرنوش ندیری، بیتا اسکندری، مینا حسنلو، نیوشا خواجه حسینی، صادق کاهانی، محدثه شریفات، فهیمه هرمزی، شیرین طیبی، الهام محمودی در نمایش «در ستایش تئاتر و تهران و تله‌کامیونیکیشن» حضور دارند.

در خلاصه این نمایش آمده است: بازیگری که در برابر ابهت تئاتر و حق هنر بر او و حق خودش بر هنر دچار تردید و استیصال است در نیمه شبی در تئاتری در تنهایی؛ مناجات-واگویه می‌کند. از سرعت افول جامعه ترسان است و خود را ابتدا به هنر، بعد به تئاتر، بعد به نقش و بعدتر به تماشاگر وامی‌گذارد.

این نمایش سه اپیزودی، ترکیب پرفرمنس و واقعیت افزوده (Augmented Reality) است. در سه بستر متفاوت به صورت موازی جریان خواهد داشت. یک بخش در اینترنت، یک بخش در سالن اجرا و یک بخش از آن روی تلفن‌های همراه تماشاگران اتفاق می‌افتد بنابراین پیشنهاد می‌شود تماشاگرانی که بلیت تهیه می کنند حتما صفحه اینستاگرام اجرا را دنبال کنند، حتما اپلیکیشن مخصوص اجرا را دانلود کنند (یک شب پیش از شروع نمایش از طریق صفحه اینستاگرام) و حتما با تلفن هوشمند و باتری و شارژر اینترنت کافی در سالن حضور یابند. روشن نگاه داشتن تلفن همراه در این اجرا توصیه ‌می‌شود.

در کشور ما هنوز تئاتر دیدن به یک عادت عمومی تبدیل نشده و یک جور ژست روشنفکری به حساب می‌آید. پس نتیجه‌اش می‌شود مخاطبی که تنها برای این ژست به سالن نمایش می‌رود بدون آن‌که فرهنگ آن را آموخته باشد.

به گزارش تئاتر آنلاین، خاموش کردن تلفن همراه و یا حداقل قرار دادن آن در حالت سکوت کمترین ارزش و احترامی است که باید برای هنرمندان قایل بود. هنرمندانی که تمرکز آن‌ها وابسته به جوی است که تماشاگران ایجاد می‌کنند. حالا اگر هنرمندی به صدای زنگ موبایل تماشاگر واکنش نشان دهد با هجمه‌ای از پیام‌های اعتراض‌‌آمیز مواجه می‌شود که چرا به تماشاچی بی‌گناه توهین شده است.

واقعیت اما چیز دیگری است. هرکدام از ما به عنوان یک شخصیت اجتماعی وظایفی را به عهده داریم که در محافل مختلف این وظایف تعریف می‌شود. یک تماشاچی تئاتر وظیفه دارد در زمانی که به تماشای نمایش اختصاص داده دنیای تکنولوژی و ارتباطات را بی‌خیال شود و وارد دنیای روی صحنه شود. هنرپیشه‌ها هم حقی به گردن تماشاچیان دارند و آن بازی مناسب است.

فکر نمی‌کنم در هیچ جای دنیا تذکر دادن به تماشاچی برای ایجاد سر و صدای اضافی در صحنه نمایش کار زشتی به حساب بیاید و از آن به عنوان توهین برداشت شود. پس بهتر است ما هم قضیه را بزرگ‌تر از ان‌چه هست نکنیم و وظایف اجتماعی‌مان را قبول کنیم.

یعنی حتما باید قسم‌مان بدهند که موبایل را در تئاتر خاموش کنیم؟ آیا اگر قسم هم بدهند کفایت می‌کند یا باز برخی با موبایل حین تماشای تئاتر ور می‌روند؟