برچسب: منیژه محامدی

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از مدیر رسانه‌ای پروژه، پوستر آثار خاطره‌انگیزی چون «بازی استریندبرگ»، «کرگدن» و «مرده‌های بی‌کفن و دفن» هر سه به کارگردانی حمید سمندریان قرار است به زودی و برای نخستین‌بار در ایران در قالب رویداد «آرتانیوم» رونمایی شوند.

علاوه بر این، پوستر نمایش‌هایی چون «اتللو» به کارگردانی محمد کوثر، «لبخند باشکوه آقای گیل» ساخته زنده یاد رکن‌الدین خسروی، «استثناء و قاعده» کاری از سیروس شاملو، «سووشون» به کارگردانی منیژه محامدی و «کبودان و اسفندیار» اثر سهراب سلیمی نیز در جریان رویداد یاد شده ارائه خواهند شد.

این مجموعه به کوشش ابراهیم حقیقی طراح گرافیک، عکاس و مدیر هنری ایرانی خلق شده است. حقیقی عضویت در انجمن بین‌المللی طراحان گرافیک، انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران، انجمن تصویرگران کتاب کودک و انجمن فیلمسازان مستند ایران را در کارنامه دارد.

او از سال ۱۳۴۷ تا کنون طراح کتب و مجلات گوناگون را برعهده داشته و برای آثار سینمایی، سریال‌ها و نمایش‌های گوناگون، طراحی پوستر و صحنه انجام داده است.

نخستین رویداد «آرتانیوم»، تنها NFT MARKET PLACE ایرانی بر پایه Ethereum به‌زودی در خانه هنرمندان ایران برگزار می‌شود.

«آرتانیوم» پیش از امضای هرگونه قرارداد با هنرمندان و یا مجموعه‌داران کشور، با انجام کارشناسی‌های متعدد نسبت به تایید اصالت مالکیت آثار اقدام می‌کند.

زمان دقیق برگزاری و جزییاتِ رویداد «آرتانیوم» به‌زودی در اختیار رسانه‌ها و علاقه‌مندان قرار می‌گیرد.

تئاتر آنلاین -گروه هنر-آروین موذن‌زاده؛ ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با سپری کردن بیش از ۴ دهه پا به قرنی تازه گذاشت؛ در این عمر سپری شده ۴۳ ساله، آثار مختلفی با موضوعاتی متنوع از دفاع مقدسی، دینی، کمدی، اجتماعی و… تولید و در سالن‌های تئاتر به صحنه رفتند. برخی از این آثار بسیار جریان ساز بودند و برخی آثار خاطره‌انگیز و پرمخاطب.

شاید خالی از لطف نباشد مروری داشته باشیم بر آثاری که طی دهه‌های ۶۰، ۷۰، ۸۰ و ۹۰ تولید و اجرا شدند، روندی که این آثار برای تمرین و تولید طی کردند، گروهی که در تولید و اجرای اثر حضور داشتند و دیدن تصاویر این اجراها اعم از عکس یا فیلم.

از این رو در گروه هنر تصمیم بر این شد که از آغاز سال ۱۴۰۰ با جمع‌آوری اطلاعات مختلف اجراهای ۴ دهه گذشته، مروری‌بر تولیدات تئاتر ایران در این بازه زمانی داشته باشیم.

در بیست و هفتمین گام از مرور «چهار دهه خاطرات صحنه» سراغ نمایش «چشم اندازی از پل» نوشته آرتور میلر و کارگردانی منیژه محامدی رفته‌ایم.

منیژه محامدی که خودش ترجمه این نمایشنامه را برعهده داشت این اثر نمایشی را ابتدا در بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر به صحنه برد و سپس فروردین و اردیبهشت ۸۴ آن را در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر به اجرای عمومی گذاشت که مورد توجه مخاطبان آن سال‌ها و اهالی رسانه و منتقدان نیز قرار گرفت.

بازیگران این نمایش ترکیبی از بازیگران باسابقه تئاتر و همراهان محامدی در گروه تئاتر «پیوند» مانند محمد اسکندری، مهوش افشارپناه، شهره سلطانی، حبیب دهقان نسب، محمد شیری و بازیگران جوان و دانشجویان وی در دانشکده هنر و معماری همچون فرناز رهنما، اشکان صادقی، سروش آزادگان، مهری نورانی، افشین رهنمون، امید بختیاری، وحید پرشاد، محمد خداوردی، نادر نادرپور، مهرداد ابوالقاسمی و نوید جهانزاده بودند که این روزها بسیاری از آنها به هنرمندان شناخته شده و موفقی در حرفه خود تبدیل شده‌اند.

یکی از ویژگی‌های قابل توجه در اکثر آثار منیژه محامدی همکاری با هنرمندان جوان و کمتر شناخته شده است به شکلی که این جوانان کم تجربه با حضور در کنار هنرمندان باسابقه و حرفه‌ای تئاتر تجربیات زیادی کسب کرده که در آینده حرفه‌ای آن‌ها تاثیرگذار است.

محامدی چندین سال قصد داشت نمایشنامه‌های آرتور میلر را به صحنه ببرد که این فرصت برایش فراهم نمی‌شد تا اینکه با ترجمه نمایشنامه «چشم‌اندازی از پل» برای دومین‌بار و به قول خودش تا اندازه‌ای جمع و جور کردن نمایشنامه برای اجرا، این اتفاق افتاد.

آرتور میلر (۲۰۰۵-۱۹۱۵) از چهره‌های مهم تئاتر آمریکا محسوب می‌شود که بسیاری از منتقدان او را در کنار ادوارد آلبی و تنسی ویلیامز یکی از سه نمایشنامه نویس شاخص جهان در قرن بیستم می‌دادند. او بیش از هفت دهه فعالیت مستمر داشت و در زمان مرگش، یکی از بزرگترین نمایشنامه نویسان قرن بیستم محسوب می‌شد. عده‌ای آرتور میلر را آخرین حرفه‌ای در تئاتر آمریکا می‌دانند و با اعلام خبر مرگ وی تمام تئاترهای برادوی چراغ‌هایشان را خاموش کردند.

میلر با نوشتن «مرگ فروشنده» به شهرت رسید اما از دیگر نمایشنامه‌های معروف او می‌توان به «همه پسران من»، «ساحره سوزان»، «حادثه در ویشی»، «خاطره دو دوشنبه» و «ارکستر زنان آشویتس» نیز اشاره کرد. «چشم اندازی از پل» اولین بار سال ۱۹۵۵ میلادی روی صحنه رفت و بارها در سراسر دنیا اجرا شد که اجرای آن در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸ به کارگردانی مایکل میر، جوایز «تونی» و «درامادسک؛ احیای یک نمایشنامه» را برای آن به ارمغان آورد. این نمایش سال ۲۰۱۰ هم روی صحنه رفت که اسکارلت جوهانسن و لیو شرایبر در آن نقش‌های اصلی را بازی می‌کردند.

آرتور میلر در این نمایشنامه نیز درست مانند سایر آثارش، نقدی از جامعه آمریکا را ارایه می‌کند. «چشم‌اندازی از پل» در آمریکای دهه ۱۹۵۰ می‌گذرد و میلر این بار به زندگی مهاجرانی می‌پردازد که در نزدیکی پل بروکلین در نیویورک زندگی می‌کنند. میلر در این نمایشنامه با انتخاب یک محله مهاجرنشین در آمریکا به عنوان مکان وقوع رویدادهای داستان به تقابل نسل قدیم و جدید می‌پردازد و سنت و مدرنیته را به چالش می‌کشد. در این نمایشنامه ادی که نماینده سنت و تفکرات قدیمی است به دست تفکرات مدرن تر نابود می‌شود.

در این نمایشنامه زندگی ادی کاربون باربر لنگرگاه بندر بروکلین را شاهد هستیم که از مهاجران ایتالیایی است که در آمریکا ساکن شده‌اند. همسر ادی، خواهرزاده‌اش کتی را که پدر و مادر خود را از دست داده نزد خود آورده است. رابطه ادی با خواهرزاده همسرش آن چنان صمیمی است که کتی او را پدر می‌نامد. اما بحران از جایی آغاز می‌شود که پسرعموهای همسر ادی، رودلفو و مارکو از ایتالیا به آمریکا می‌آیند و در منزل آن‌ها اقامت می‌کنند. در ادامه رابطه احساسی بین رودلفو و کتی به وجود می‌آید اما ادی با ازدواج آنها مخالف است. چند روز مانده به ازدواج کتی، پدر خوانده‌اش ماموران اداره مهاجرت را از بودن رودلفو و مارکو آگاه می‌کند. در نهایت حسادت ادی به خشمی بدل می‌شود که سراسر وجودش را می‌گیرد و خودش، خانواده‌اش و دنیایش را زیرورو می‌کند.

منیژه محامدی مترجم و کارگردان این اثر نمایشی در گفتگوی کوتاهی که با تئاتر آنلاین داشت با اشاره به علاقه‌ای که به آثار آرتور میلر دارد درباره خاطره‌ای که از این اجرا داشته است، گفت: «چشم اندازی از پل» از جمله نمایش‌هایی بود که خیلی خوب دیده شد و مورد توجه هم قرار گرفت. ملک‌جهان خزایی طراح صحنه نمایش بود که البته چون خودش باید سر کار فیلم پسرش رفیع پیتز می‌رفت کارهای اجرایی را دستیار و برنامه ریز من مریم غیورزاده و پسرم ارشام مودبیان انجام دادند. من یکی از خوشبخت‌ترین آدم‌های دنیا هستم که مریم غیور را دارم و فکر می‌کنم کمتر کسی به درستی و انسانیت و همراه بودن او در دنیا پیدا بشود. من آنقدر به مریم اعتماد دارم که او وکالت تام از من دارد و همه زندگی‌ام را در زمانی که ایران نیستم با عشق مدیریت می‌کند.

وی با اشاره به خاطره‌ای که از زمان اجرای این نمایش داشته است، بیان کرد: در آن زمان فرناز رهنما دانشجوی من بود و قرار بود پایان نامه‌اش را درباره آرتور میلر کار کند و استاد راهنمایش هم خودم بودم. زمانی که من «چشم اندازی از پل» را دست گرفتم شهره سلطانی که در نمایش نقش کتی را بازی می‌کرد خیلی گرفتار بود از همین رو به او گفتم برای نقشت یک جایگزین (understudy) هم در نظر گرفته‌ام که وقتی نیستی، او نقش تو را تمرین کند.

محامدی ادامه داد: به این ترتیب بود که به فرناز رهنما اطلاع دادم که سر تمرین بیاید. بعدها فهمیدم روزی که این پیشنهاد را به فرناز دادم روز تولدش بوده است و همیشه این اتفاق در خاطرش است که روز تولدش بهترین هدیه را گرفته است. البته ابتدا به فرناز گفتم که می‌تواند به عنوان بازیگر جایگزین فقط سر تمرین‌ها باشد و یاد بگیرد و توقع اجرا نداشته باشد. در ادامه شهره نتوانست زیاد سر تمرین‌ها حاضر شود و من هم چون پشتکارش را در طول ۲ ماه تمرین دیده بودم و ظاهر و فیزیکش هم به نقش مورد نظر می‌خورد و بازی در این نقش می‌توانست اجرای پایان نامه‌اش باشد، اجازه دادم که در جشنواره تئاتر فجر با این نمایش به صحنه برود.

کارگردان «حادثه در ویشی» یادآور شد: در اجرای عمومی هم در نهایت شرایطی پیش آمد که فرناز رهنما جایگزین شهره سلطانی شد و تا پایان خودش در نمایش حضور داشت.

وی در پایان صحبت‌های بیان کرد: نمایش «چشم‌اندازی از پل» خاطرات خوبی را برای من رقم زد و چون خودم سال‌ها در آمریکا زندگی کرده‌ام به درستی می‌توانستم اخلاق و روحیات مردم آنجا را به بازیگران انتقال دهم تا در اجرای بهتر نقش‌هایشان مورد توجه قرار دهند.

عکس‌ها از حسن سلمانزاده است.

تئاتر آنلاین- گروه هنر- آروین موذن‌زاده: ایران پس از پیروزی انقلاب اسلامی و با سپری کردن بیش از ۴ دهه پا به قرنی تازه گذاشت؛ در این عمر سپری شده ۴۳ ساله، آثار مختلفی با موضوعاتی متنوع از دفاع مقدسی، دینی، کمدی، اجتماعی و … تولید و در سالن‌های تئاتر به صحنه رفتند. برخی از این آثار بسیار جریان ساز بودند و برخی آثار خاطره‌انگیز و پرمخاطب.

شاید خالی از لطف نباشد مروری داشته باشیم بر آثاری که طی دهه‌های ۶۰، ۷۰، ۸۰ و ۹۰ تولید و اجرا شدند، روندی که این آثار برای تمرین و تولید طی کردند، گروهی که در تولید و اجرای اثر حضور داشتند و دیدن تصاویر این اجراها اعم از عکس یا فیلم.

از این رو در گروه هنر تئاتر آنلاین تصمیم بر این شد که از آغاز سال ۱۴۰۰ با جمع‌آوری اطلاعات مختلف اجراهای ۴ دهه گذشته، مروری بر تولیدات تئاتر ایران در این بازه زمانی داشته باشیم.

در هفتمین گام از مرور «چهار دهه خاطرات صحنه» سراغ نمایش «دادگاه نورنبرگ» به کارگردانی منیژه محامدی رفته‌ایم.

نمایش «دادگاه نورنبرگ» به کارگردانی منیژه محامدی

نمایش «دادگاه نورنبرگ» کاری از گروه تئاتر «پیوند» نوشته محمد اسکندری و به کارگردانی منیژه محامدی بود که از ۹ شهریور تا ۲۴ مهر ۱۳۷۷ در سالن چهارسوی مجموعه تئاترشهر به صحنه رفت و مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت. محامدی در این اجرای نمایشی که به دادرسی جنایات جنگی در دادگاه نظامی نورنبرگ می‌پرداخت و براساس اتفاقات واقعی نوشته شده بود دست به نوآوری‌هایی زد که در آن زمان نمایش را به اجرایی متفاوت و آوانگارد تبدیل کرد. تبدیل سالن انتظار چهارسو به کافه تریا و حضور بازیگران و تماشاگران نمایش در میانه اجرا به منظور وقت استراحت برای نهایی شدن رای دادگاه در این فضا و همچنین مشارکت مخاطبان در فرجام شخصیت اصلی نمایش و تاثیر رای آنها در سرنوشت او از دیگر ویژگی‌های این اثر نمایشی بود.

در نمایش «دادگاه نورنبرگ» هنرمندان شناخته شده زیادی از جمله ایرج راد، محمد اسکندری، اصغر همت، فرخ نعمتی، محسن زهتاب، محمد شیری، رضا مختاری، هوشنگ قوانلو، فریبرز سمندرپور، فریماه فرجامی و … حضور داشتند. از جمله دیگر بازیگران نمایش می‌توان به سامان محمدی، شیرین زندی، ژورا مددیان، هوپند لشگری، رامونا شاه، ایمان ذوقی، ماهیار کشور دوست، مریم اعتمادی اشاره کرد.

دادگاه نورنبرگ به مجموعه‌ای از دادرسی‌های نظامی گفته می‌شود که پس از جنگ جهانی دوم به‌وسیله متفقین و تحت قوانین بین‌المللی و قوانین جنگ برگزار شد. بیشترین اهمیت این دادگاه در دادرسی آن دسته از اعضای برجسته رهبری سیاسی، نظامی، قضایی و اقتصادی آلمان نازی بود که هولوکاست و دیگر جنایت‌های جنگی را برنامه‌ریزی و اجرا کردند، یا به‌نحو دیگری در آنها دست داشتند. دادرسی‌ها در شهر نورنبرگ آلمان برگزار شد و حکم‌هایی که در آن صادر شد، نقطه گذار از قوانین کلاسیک به قوانین معاصر بین‌المللی است.

نخستین و مهم‌ترینِ این دادرسی‌ها، دادرسی جنایتکاران جنگی مهم در دادگاه نظامی بین‌المللی (IMT) بود. نورمن بیرکِت، یکی از قضات بریتانیایی حاضر در این دادرسی، آن را «بزرگ‌ترین دادرسی در تاریخ» دانست. در این دادگاه که از ۲۰ نوامبر ۱۹۴۵ تا ۱ اکتبر ۱۹۴۶ طول کشید، ۲۴ تن از مهم‌ترین رهبران سیاسی و نظامی رایش سوم دادرسی شدند.

محمد اسکندری ایده نگارش نمایشنامه «دادگاه نورنبرگ» را از کتاب «محاکمه در نورنبرگ» گرفته بود. در این نمایشنامه به جای نمایش محاکمه همه سران آلمان نازی یک نفر یعنی رییس دادگستری رایس سوم به نمایندگی از جنایتکاران دیگر محاکمه می‌شود. وی در واقعیت به ۲۰ سال زندان محکوم می‌شود اما در این نمایش سرنوشتش براساس آرای مخاطبان در هر شب از اجرا رقم می‌خورد.

روایت منیژه محامدی از اجرای «دادگاه نورنبرگ»

منیژه محامدی کارگردان این اثر نمایشی درباره روند شکل‌گیری این نمایش در آن سال‌ها به تئاتر آنلاین گفت: من بعد از انقلاب و قبل از بازگشت دوباره‌ام در سال ۶۵ به آمریکا ۷ تئاتر کار کردم و ۲ نمایشم هم به ثمر نرسیدند. نمایش «دادگاه نورنبرگ» جزو نمایش‌هایی بود که قرار بود قبل از رفتنم به آمریکا روی صحنه ببرم که امکانش فراهم نشد و آن زمان قرار بود خانم جمیله شیخی نقش رییس دادگاه را بازی کند. تا اینکه بعد از بازگشتم به ایران در سال ۷۳ من به مرکز هنرهای نمایشی مراجعه کردم و گفتم من استخدام رسمی اداره تئاتر بودم و حالا بعد از چند سال به ایران برگشتم و می‌خواهم کار کنم اما رییس آن زمان مرکز هنرهای نمایشی که فردی به نام رحیم برزگر بود به من گفت «ما اصلاً احتیاج به تئاتر نداریم» و من هم عصبانی شدم و از آنجا بیرون آمدم.

وی ادامه داد: دو نمایشنامه‌ای را هم که یکی از آنها «دادگاه نورنبرگ» بود و برای اجرا ارائه داده بودم، کلاً بی جواب ماند. در این فاصله من تئاتر کار نکردم اما در تلویزیون فعال بودم و یک سریال برای نوجوانان ساختم و تله تئاتر «خانه عروسک» ایبسن را هم کارگردانی کردم. همزمان در دانشگاه‌های مختلف هم تدریس می‌کردم.

وی ادامه داد: بعدها فضا برای تئاتر کار کردن متفاوت شد. آن زمان حسین سلیمی که پیش از این در تلویزیون بود به عنوان رئیس مرکز هنرهای نمایشی انتخاب شد و به من پیشنهاد داد همان نمایشی را که قرار بود در تلویزیون کار کنم برای اجرای صحنه‌ای آماده کنم. بعد از این پیشنهاد با شهره سلطانی نمایش تک نفره «روز از نو» را کار کردیم که نمایش خیلی خوبی هم بود و سلطانی برای بازی در این کار جایزه گرفت. بعد از آن بود که «دادگاه نورنبرگ» را پیشنهاد دادم که پذیرفتند و نمایش بسیار خوبی از کار درآمد و حتی بعد از پایان اجرا هم به ما پیشنهاد دادند که اجرا را در سالن اصلی تئاترشهر ادامه بدهیم اما نمایش مناسب اجرا در سالنی بزرگ نبود.

کارگردان «تبرئه شده» درباره استفاده از سالن انتظار چهارسو برای نمایش توضیح داد: آن زمان هنوز سالن انتظار چهارسو تبدیل به کافه نشده بود و ایده کافه تریا از نمایش ما شروع شد. سالن نمایش درست شبیه به دادگاه درست شده بود و حتی میله‌هایی هم که در حال حاضر در بالکن و کنار صندلی‌ها در سالن چهارسو وجود دارد از همان زمان به یادگار مانده است. متهم اصلی نمایش که ایرج راد نقشش را ایفا می‌کرد در کل اجرا پشت به تماشاگران نشسته بود و تنها در ۲۰ دقیقه پایانی بلند می‌شد و از خودش دفاع می‌کرد.

وی افزود: نمایش راوی داشت و در نیمه‌های اجرا از تماشاگران درخواست می‌کرد که برای وقت استراحت بین دادگاه از سالن خارج و به کافه تریا بیایند که نمایش نیز در آنجا ادامه پیدا می‌کرد و موزیک و پذیرایی از حضار انجام می‌شد. در این میان پلاک‌هایی به تماشاگران داده می‌شد که بعد از بازگشتشان به درون سالن و فضای دادگاه در پایان نمایش با این پلاک‌ها رای نهایی را می‌دادند و با توجه به رای مردم نمایش هر شب به یک شکل پایان می‌پذیرفت.

محامدی در پایان صحبت‌هایش درباره استقبال مخاطبان از نمایش یادآور شد: نمایش با استقبال بسیار خوبی روبرو شد و هر شب بیشتر از ظرفیت تماشاگر داشتیم اما به دلیل اینکه بعد از کار ما نوبت به اجرای نمایش دیگری بود، نتوانستیم کار را ادامه دهیم.

عوامل نمایش «دادگاه نورنبرگ» عبارتند از: نویسنده: محمد اسکندری، کارگردان: منیژه محامدی، طراح صحنه: علی اصغر مصورزاده، دستیار طراح صحنه: پیام صبحی، عکاس: مریم تاجیک، طراح گریم: ماریا حاجیها، دستیار اول کارگردان: ارشام مودبیان، طراح پوستر، بروشور و اقلام تبلیغاتی: علی اصغر مصورزاده، طراح لباس: بهیه خوشنویسان، دستیار طراح لباس: مریم غیورزاده، شراره قربانی، ماهیار کشوردوست، مدیر صحنه: ارشام مودبیان، منشی صحنه: پیام صبحی، اردشیر افشین راد.

به گزارش خبرنگاری مهر، منیژه محامدی کارگردان و مترجم تئاتر ایران در پاسخ به مطلبی که از قول میکائیل شهرستانی بازیگر و کارگردان تئاتر در کتاب «خاطره بازی پیشکسوتان تئاتر» نوشته پیمان شیخی مبنی‌بر اینکه وی از حضور در ۲ نمایش منیژه محامدی انصراف داده است و به دنبال حضور نیافتن وی هنرمندان دیگری نیز حاضر به بازی در این آثار نشدند، منتشر شده است یادداشتی در اختیار تئاتر آنلاین قرار داده و چگونگی اتفاقاتی را که در آن سال‌ها افتاده توضیح داده است.

در یادداشت منیژه محامدی آمده است:

«در کتاب «خاطره بازی پیشکسوتان تئاتر» نوشته پیمان شیخی که جدیداً به دستم رسیده است مصاحبه‌ای که با میکائیل شهرستانی انجام گرفته نظرم را جلب کرد.(صفحه ۱۲۵ کتاب) وی در رابطه با ۲ نمایش گروه پیوند، ادعاهایی مطرح کرده‌اند که ملزم می‌دانم به آن‌ها پاسخ دهم.

۲ نمایشی که ایشان به عنوان بازیگر مدتی در تمرین‌ها حضور داشتند نمایش «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» سال ۱۳۶۴ و «دادگاه نورنبرگ» سال ۱۳۷۷ بود و من بسیار متعجب شدم که چگونه می‌شود اینقدر دروغ گفت وقتی بیشتر هنرمندان این ۲ نمایش زنده هستند.

آقای شهرستانی از نمایش «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» اخراج شدند چون به پیشکسوت و بزرگ‌تر خود بی‌احترامی کرده بودند. زنده یاد خسرو شکیبایی با توافق هردویمان از نقش اصلی نمایش کناره گرفت و تا روز آخر نمایش پشت صحنه و در سالن ما را همراهی کرد. پیشنهادات خوبی را که داده بود، اجرا کردیم و حتی کت چرمی خود را به بازیگر بعدی آتیلا پسیانی داد تا در نمایش استفاده کند و خانم ایشان پروین کوشیار هم در نمایش بازی کرد. خسرو، دوست و همکار قدیمی محمد اسکندری (همسر من) بود و نبودن او در «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» رابطه‌ای را خراب نکرد و همچنان به دوستی‌مان ادامه دادیم.

همچنین زنده یاد بهروز مسروری که قبل‌ها دانشجوی خودم در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود به علت مشکل خانوادگی در شمال که اهل آنجا بود مجبور به ترک نمایش شد و هیچوقت دلخوری و ناراحتی با ایشان در کار نبود.

پس از آن در سال ۱۳۷۷ محمد اسکندری در نمایش تلویزیونی کار می‌کرد که گویا با آقای شهرستانی هم آنجا بوده و بعد از سال‌ها همدیگر را دیده بودند. ما هم می‌خواستیم تمرین نمایش «دادگاه نورنبرگ» را شروع کنیم و دنبال بازیگر بودیم. محمد، میکائیل شهرستانی را پیشنهاد داد. رفتار آقای شهرستانی را در نمایش «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» به او یادآوری کردم. اما همسرم به من گفت: «آن موقع جوان بوده و تجربه نداشته حالا فرق می‌کند. به درد فلان نقش می‌خوره. ازش بخواه که بیاد.»

من هم قبول کردم و به ایشان تلفن زدم و حتی گفتم امیدوارم مثل سابق نباشی و اخلاقت خوب شده باشد.» شهرستانی قبول کرد با آرامش با ما همکاری کند. چون در رادیو کار می‌کرد گاهی در تمرین نمی‌توانست حاضر شود. آخرین روزی که سر تمرین نبود من یک میزانس جدید دادم و از دستیارم خواستم جای آقای شهرستانی تمرین کند. فردا آن روز که ایشان تشریف آوردند با عصبانیت گفتند: «چرا دستیار، به جای من میزانس جدید را کار کرده، من دیگه کار نمی‌کنم» بعد تکس را برداشتند و از در بیرون رفتند. بازیگرهای دیگر تعجب‌زده خواستند به دنبال ایشان بروند و از ایشان بخواهند که برگردند اما من اجازه ندادم. چون کسی که گروه را اینگونه ترک می‌کند، یعنی بی‌احترامی کرده که از نظر من پذیرفتی نیست و جایی در کنار گروه ندارد بنابراین بازیگر دیگری (زنده یاد فریبرز سمندپور) جایگزین وی شد.

مدتی بعد از مرکز هنرهای نمایشی زنگ زده شد و سوال که آیا تمرین‌های ما تعطیل شده که گفتیم نه، گفتند آقای شهرستانی گفتند تعطیل شده است. در ضمن ایشان بازیگر دیگری را به گروه معرفی کرده بودند به نام زنده یاد خسرو فرخزادی که صبح قبل از شب اولین اجرای نمایش به وسیله آقای علی زرینی اطلاع دادند که به صحنه نخواهند رفت. به منزلشان تلفن کردم، خانمشان گفتند: «پولشان را خوردین نمی‌آیند.» در صورتی که شب بازبینی آقای سلیمی رئیس وقت مرکز از کار قبلی خوشش آمده بود و دستور داد قسط اول نمایش پرداخت شود که همه گروه چکشان را دریافت کرده و رسید دادند، شاید هنوز رسید آقای فرخزادی را داشته باشم.

به هر حال طی چند ساعت بازیگر دیگری جایگزین شد؛ محسن زهتاب که همیشه با عشق به گروه یاری رسانده است. یک ساعت قبل از اجرا دوباره از مرکز هنرهای نمایشی تماس گرفته شد و گفتند «چه شده مگر امشب اجرا نمی‌روید؟» که ما پاسخ دادیم «می‌رویم» اما گفتند آقای شهرستانی فرمودن «به دلیل عدم حضور آقای فرخزادی اجرا کنسل است.»

اتفاق را توضیح دادم و رئیس مرکز آقای فرخزادی را برای یک سال از رفتن به صحنه منع کرد. بعد هم شنیدم آقای شهرستانی از ایشان خواستند با نرفتن به روی صحنه باعث کنسل شدن نمایش بشوند.

آقای شهرستانی سعی در به هم زدن و اجرا نرفتن نمایش «دادگاه نورنبرگ» داشت و حالا بعد از چندین سال می‌خواهد جور دیگری مسائل را به نفع خود بیان کنند، اشکال ندارد. ولی همیشه حقیقت، حقیقت است. در ضمن همکارانم در این ۲ نمایش می‌توانند صحت سخنان مرا تایید کنند.»

به گزارش تئاتر آنلاین، «برای تو» با هنرمندی ارشام مودبیان و بهرنگ معتمدی در قالب یک «مینی آلبوم» مشتمل بر موسیقی تئاتر در بازار موسیقی منتشر شد.

در توضیح این آلبوم آمده است:

برای تو مجموعه‌ای از چند قطعه کوتاه است که برای نمایش «روز ولنتاین» به کارگردانی منیژه محامدی ساخته شده است. تنظیم و ساز بندی و چیدمان قطعات بر اساس روایت داستانی نمایش سعی بر انتقال فضای درام را دارد. از این رو گهگاه در قطعات از فضاسازی‌های افکتیو و آمبیانس شهری استفاده شده است.

نمایشنامه روز ولنتاین نوشته لئوناردو ملفی است در سال ۱۳۹۴ به کارگردانی منیژه محامدی و بازی شهره سلطانی فریدون محرابی در تماشاخانه مشایخی روی صحنه رفت.

«شبی با تو»، «عاشق شدم»، «غروب»، «برای تو» قطعات مختلف این مینی آلبوم را تشکیل می‌دهند. این در حالی است که بهرنگ معتمدی نوازنده ویولنسل و تنظیم کننده، حمیدرضا کیانی نوازنده گیتار کلاسیک، امیر صدیقیان نوازنده سازهای کوبه‌ای، ارشام مودبیان میکس و مستر، مهرداد مصلحی و روزبه کمالی صدابرداران، امیر خوارزمی دستیار صدا عوامل اجرایی این اثر موسیقایی هستند که در استودیو «زروان» تولید شده است.

ارشام مودبیان از جمله نوازندگان و آهنگسازان فعال حوزه موسیقی تئاتر است که چندی پیش آلبوم‌های «تبرئه شده» و «دوردست» را نیز در دسترس مخاطبان قرار داده بود.

مینی آلبوم «برای تو» با مجوز شماره ۱۳۹۹-۵۰۸۳ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و شماره واسپاری ۳۲۳۰۲ کتابخانه ملی در بازار موسیقی منتشر شده است.

به گزارش تئاتر آنلاین، منیژه محامدی یکی از کارگردان‌های با سابقه و شناخته شده عرصه تئاتر ایران است که سال‌های متمادی در مجموعه تئاتر شهر به اجرای آثار خود پرداخته است. نمایش‌های «پرواز بر فراز آشیانه فاخته»، «سووشون» و «چشم‌اندازی از پل» از جمله آثار مطرحی هستند که محامدی در این مجموعه تئاتری کارگردانی کرده و به صحنه برده است.

وی به وضعیت پیرامون مجموعه تئاتر شهر انتقاد دارد و معتقد است که چنین فضا و محیطی برازنده یک مجموعه فرهنگی و هنری نیست.

محامدی درباره محیطی که تئاتر شهر در آن واقع شده، به خبرنگار مهر گفت: قبل‌ها مجموعه تئاتر شهر دارای حریمی مشخص بود. یادم هست وقتی که نمایش «پرواز بر فراز آشیانه فاخته» را در تئاتر شهر اجرا می‌کردیم با استقبال خیلی خوب مخاطبان همراه بود و همان حریم مشخص باعث می‌شد تا مزاحمتی برای مخاطبان که تعدادشان خیلی زیاد بود ایجاد نشود و آنها به راحتی بتوانند در فضای اطراف و داخل تئاتر شهر حضور داشته باشند.

این کارگردان با سابقه تئاتر یادآور شد: در آن مقاطع زمانی تا قبل از اینکه حریم تئاتر شهر برداشته شود، فضای پیرامون مجموعه بسیار تمیز، پاک و امن بود.

کارگردان نمایش «سووشون» با بیان اینکه باید از تئاتر شهر محافظت شود، تصریح کرد: مجموعه تئاتر شهر نه پارکینگ دارد و نه حریمی مشخص. باید به این وضعیت رسیدگی شود.

محامدی معتقد است در فضای پیرامون و حریم تئاتر شهر می‌توان به شکلی درست فضایی هنرمندانه را شکل داد که برای هنرمندان تئاتر، مخاطبان و مردم فضایی مناسب و جذاب باشد.

وی در پایان سخنان خود تأکید کرد: باید به وضعیت پیرامون مجموعه تئاتر شهر رسیدگی شود و فضایی در شأن این بنا شکل بگیرد.

منیژه محامدی کارگردان و مدرس تئاتر در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره تولید تله تئاتر در شرایطی که تئاترهای زنده تعطیل هستند، گفت: متاسفانه در حال حاضر وضعیت بودجه تئاتر و چگونگی اختصاص آن خیلی عجیب و غریب شده و به دنبال آن مشخص نیست پروژه‌هایی مانند تله تئاتر را باید از طریق چه سازمانی پیگیری کرد. چون تلویزیون که مسئولیتی در این زمینه تقبل نمی‌کند بنابراین خود هنرمندان به تنهایی نمی‌توانند در این زمینه کاری انجام دهند.

وی افزود: سال‌ها قبل شبکه چهار سیما متولی تولید تله تئاتر در تلویزیون بود اما الان کسی تولید چنین پروژه‌هایی را متقبل نمی‌شود و ما هم نمی‌دانیم که با چه کسی طرف هستیم.

محامدی ادامه داد: از طرف دیگر با وجود گسترش بیماری کرونا، شرایط حضور در استودیو هم فراهم نیست چون به هر حال تله تئاترها باید در فضای بسته استودیو تصویربرداری شوند و حضور این همه عوامل در کنار هم ممکن است خطر ابتلا به بیماری و انتقال آن را افزایش دهد.

وی افزود: در هر حال معتقدم با این وضعیت فعلاً شرایط مناسب برای تئاتر کار کردن وجود ندارد چون هیچ تماشاگری حاضر نیست با این وضعیت به دیدن نمایشی بیاید و هم اینکه خود عوامل هر اثر هم ممکن است در معرض ابتلا به بیماری قرار بگیرند. به جز تئاتر فعالیت مشاغل دیگر هم باید تعطیل شود و به جای آن دولت از مردم جامعه و مشاغل آسیب دیده حمایت کند.

کارگردان «سووشون» با اشاره به اینکه اگر دولت ۲ ماه قرنطینه دایمی اعلام می‌کرد امروزه با این حجم از قربانی و مبتلا به بیماری روبرو نبودیم، عنوان کرد: ۲ ماه متضرر شدن مردم و دولت بهتر از این است که امروزه صد برابر زیان بدهیم. متاسفانه چون مردم مجبور هستند خودشان هزینه‌های زندگی شان را در این شرایط تامین کنند، حاضر نیستند در خانه‌هایشان بمانند و سرکار نروند چون فکر می‌کنند اگر از کرونا نمیرند حتماً از گرسنگی خواهند مرد. این وظیفه دولت است که مثل همه جای دنیا زندگی مردم را تا اندازه‌ای تامین کند که حداقل چرخ زندگی شان نه به اندازه گذشته اما به هر حال بچرخد.

محامدی در پایان صحبت‌هایش متذکر شد: این روزها هنرمندان ما هم مجبور هستند برای گذران زندگی شان سر پروژه‌های مختلف حاضر شوند. با وجودی که ریسک ابتلا به بیماری وجود دارد اما وقتی کمکی به اهالی هنر نمی‌شود آنها هم ناچار هستند به کارشان ادامه بدهند در حالی که حمایت نکردن دولت از جامعه به نوعی خیانت به ملت محسوب می‌شود.

به گزارش تئاتر آنلاین به نقل از واحد ارتباطات، آموزش و پژوهش مجموعه تئاتر شهر، در آستانه فرا رسیدن سی و هشتمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر، نمایش های روی صحنه رفته در تالارهای مختلف مجموعه تئاتر شهر تا روز دوشنبه هفتم بهمن به اجرای خود ادامه می دهند.

نمایش «متساوی الساقین» به نویسندگی و کارگردانی عمادالدین رجبلو ساعت ۱۸ به مدت زمان ۷۰ دقیقه و قیمت بلیت ۲۰ هزار تومان اجرا می شود. سمیرا سرچاهی، محدثه شیر علی، رعنا زیادلو، نازنین شهسواری، اسما دهمرده، مارال روشنیان، فتانه شمس آبادی، پروا آقاجانی به عنوان بازیگر حضور دارند.

«سقوط در کوه مورگان» عنوان نمایشی به نویسندگی آرتور میلر درام نویس برجسته قرن بیستم و کارگردانی منیژه محامدی است. در این اجرا که ساعت ۱۹:۳۰ با مدت زمان ۹۰ دقیقه و قیمت ۳۵ هزار تومان میزبان مخاطبان است، محمد نادری، آیلار نوشهری، مهوش افشارپناه، نسترن پیکانو، فرناز رهنما، محمد اسکندری، نسترن باقرزاده به عنوان بازیگر حضور دارند.

«کَر» نمایش دیگر تئاتر شهر است که به نویسندگی و کارگردانی فریدون ولایی در تالار سایه روی صحنه می رود. در این اثر نمایشی که ساعت ۱۷:۳۰ با مدت زمان ۷۵ دقیقه و قیمت بلیت ۳۵ هزار تومان پذیرای تماشاگران است رضا جهانی، عادل عزیز نژاد، مریم برومند، صفورا خوش طینت، الهه نادری ایفای نقش می کنند.

نمایش «جنایات قلب» به نویسندگی بث هنلی و کارگردانی دلارا نوشین نیز ساعت ۱۹:۳۰ با مدت زمان ۷۰ دقیقه و قیمت بلیت ۳۵ هزار تومان در تالار سایه اجرا می شود. آزاده اسماعیل خانی، تینا بخشی، علیرضا مویدی، سارا توکلی، پگاه ارضی و تورج ثمینی پور بازیگران این اثر نمایشی هستند.

در تالار اصلی نیز نمایش «فرانکنشتاین» به نویسندگی و کارگردانی ایمان افشاریان و بازی پژمان جمشیدی، بانیپال شومون، آناهیتا افشار، محمد پویا، سوده شرحی، سیاوش میری، حامدابریشمی، امید رضایی، فرید کیامرثی، محمد حقیقی پور، مهدی روحانی، مجتبی نصرت، سعید زینلی، حسین آیرمی، مبین تقوی، توحید لواسانی، امین رجایی و پویا نجفی ساعت ۲۰ با مدت زمان ۹۰ دقیقه و قیمت بلیت ۶۰ تا ۹۰ هزار تومان تا هفتم بهمن به اجرای خود ادامه می دهد.

همچنین نمایش «چُنور» به نویسندگی و کارگردانی قطب الدین صادقی و بازی فرشید گویلی نیز ساعت ۲۰ با مدت زمان ۶۰ دقیقه و قیمت بلیت ۴۰ هزار تومان در تالار چهارسو تا هفتم بهمن ماه میزبان علاقه مندان تئاتر است.

منیژه محامدی کارگردان پیشکسوت تئاتر ایران در گفتگو با تئاتر آنلاین درباره روی صحنه بردن نمایش جدیدش عنوان کرد: از ۲ دی ماه نمایش «سقوط در کوه مورگان» را در تالار قشقایی به صحنه خواهم برد. این نمایشنامه نوشته آرتور میلر نویسنده شناخته شده آمریکایی است که ۱۰ سال قبل با ترجمه خودم وارد بازار کتاب شده است. این نمایشنامه در یک مجموعه سه جلدی که هر کتاب شامل ۲ نمایشنامه از آثار میلر هستند، توسط نشر افراز منتشر شده است.

وی درباره ویژگی‌های نمایش توضیح داد: «سقوط در کوه مردگان» درباره مأمور بیمه‌ای است که ۲ زن دارد و دچار خودشیفتگی نارسیستی می‌شود. او که شخصیتی ثروتمند، طماع و خودخواه دارد، از مرگ بسیار می‌هراسد … این نمایش اثری جذاب و شیرین است که با اوضاع و احوال این روزهای دنیا ارتباط دارد و مسایل روز جامعه را مطرح می‌کند.

محامدی در پایان درباره گروه بازیگران نمایش بیان کرد: بازیگران طبق معمول از اعضای گروه تئاتر «پیوند» هستند. محمد اسکندری، مهوش افشارپناه، فرناز رهنما، محمد نادری، نسترن پیکانو، آیلار نوشهری، نسترن باقرزاده در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

منیژه محامدی کارگردان و مدرس با سابقه تئاتر است که تحصیلات آکادمیک خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو کالیفرنیا ادامه داده و همچنین مدرک در جه یک ارزشیابی هنری وزارت ارشاد را دریافت کرده است. نمایش‌هایی چون «کوری»، «پرواز بر فراز آشیانه فاخته»، «حادثه در ویشی »، «تبرئه » و… از جمله آثاری است که با کارگردانی محامدی روی صحنه رفته‌اند.

از دیگر عوامل این نمایش می‌توان به سپیده سپهری دستیار کارگردان، مریم غیورزاده مدیر اجرا، ارشام مودبیان مدیر تولید، امیرحسین دوانی طراح صحنه، مریم غیورزاده طراح لباس، رضا خضرائی طراح نور، افسانه قلی‌زاده طراح گریم، امسن جعفری طراح گرافیک و تیزر – آنتراکت استودیو، ارشام مودبیان و کیارش اعتمادسیفی موسیقی، سارا حدادی مشاور رسانه‌ای و تبلیغات – youstudio، ایلیا شمس حامی مجازی – تئاتر بازها، شیرین جهانزاده عکاس، زهرا نصیر دستیار لبا ، علیرضا ملک محمودی دستیار صحنه اشاره کرد.

منیژه محامدی کارگردان تئاتر که دی‌ماه سال ۹۷ نمایش «تبرئه» را در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه برده بود، درباره فعالیت جدید خود در زمینه کارگردانی تئاتر به تئاتر آنلاین گفت: برای دی‌ماه سال جاری قصد دارم نمایشی جدید را روی صحنه ببرم. در این مقطع زمانی نوبت اجرا در سالن قشقایی مجموعه تئاتر شهر در اختیار من قرار گرفته است.

وی درباره نمایشنامه مدنظر برای اجرا، توضیح داد: مطالعه چندین نمایشنامه را در برنامه‌ریزی‌های خود قرار داده‌ام و هنوز به قطعیت درباره اثر مورد نظر نرسیده‌ام.

این کارگردان تئاتر تأکید کرد: به طور حتم نمایشی که انتخاب خواهم کرد، کاری جمع و جور و متناسب با سالن قشقایی خواهد بود.

محامدی در پایان سخنان خود گفت: چون فرصت مناسب را در اختیار دارم، فعلاً مطالعه نمایشنامه‌های مختلف را انجام می‌دهم و با مشخص شدن نمایشنامه، تمرین‌ها را از فصل پاییز آغاز خواهم کرد.

به گزارش تئاتر آنلاین، آلبوم موسیقی نمایش «تبرئه» به آهنگسازی ارشام مودبیان و کیارش اعتماد سیفی روز شنبه هفتم اردیبهشت ماه توسط مؤسسه فرهنگی هنری «نغمه حصار» به مدیریت افشین معصومی در خانه موزه بتهون رونمایی شد.

آلبوم «تبرئه» شامل قطعات موسیقی نمایشی به همین نام است که در دی ماه ۱۳۹۷ به کارگردانی منیژه محامدی و بازی مهوش افشار پناه، محمد اسکندری، مجید جعفری، فرناز رهنما، نوید جهانزاده، آیلار نوشهری، علی نجفی، حامد شفیع‌خواه، شهاب‌الدین علیشاهی، رضا دشتکی، پیام میرمصطفی در تالار سمندریان تماشاخانه ایرانشهر اجرا شد. این نمایش حکایت آدم‌هایی است که بی آنکه مرتکب جرمی شده باشند گرفتار زندان و شکنجه و اعدام می‌شوند.

منیژه محامدی مترجم و کارگردان نمایش «تبرئه» در این مراسم که با حضور هنرمندانی چون محمد اسکندری، محمد نادری، سام کبودوند، فرناز نادری و تعدادی دیگر از هنرمندان برگزار شد، ضمن قدردانی از افشین معصومی به جهت مشارکت در تولید آلبوم و بابک چمن آرا به جهت در اختیار قرار دادن خانه موزه بتهون برای برگزاری آئین رونمایی موسیقی نمایش «تبرئه» گفت: فکر می‌کنم این اولین بار است که موسیقی یک اثر نمایشی به صورت آلبومی مجزا در اختیار مخاطبان قرار گرفته است. این هم جای خوشحالی دارد اعضای گروه «پیوند» که سالهاست در کنار هم به اجرای آثار نمایشی مشغول هستند دوباره در یک مکان زیبا این شرایط را پیدا کردند که دوباره کنار هم جمع شوند و در کنار شما مخاطبان عزیز از آلبوم موسیقی نمایش «تبرئه» رونمایی کنند.

ارشام مودبیان یکی از آهنگسازان آلبوم «تبرئه» نیز در این برنامه بیان کرد: من چندین سال بود که به فکر جمع آوری و تدوین مجموعه آثارم در قالب یک آلبوم بودم اما همیشه به هر دلیلی این اتفاق نمی‌افتاد، اما امروز بسیار خوشحالم که به همت کیارش اعتماد سیفی و سایر دوستانم شاهد انتشار رسمی آلبوم «تبرئه» در خانه موزه بتهون هستیم. بدون تردید هم بدون حمایت افشین معصومی در مؤسسه فرهنگی هنری «نغمه حصار» و هم حمایت‌های بابک چمن آرا در خانه موزه بتهون انتشار این آلبوم میسر نبود. پس لازم است از همه این عزیزان قدردانی ویژه ای داشته باشم که در مسیر تولید کار همراه ما بودند.

کیارش اعتماد سیفی نوازنده و یکی دیگر از آهنگسازان این اثر موسیقایی نیز گفت: اصولاً خسته‌تر از آنی هستم که بخواهم کار کنم. به همین دلیل باید بگویم بخش زیادی از کار و جمع آوری این آلبوم بر عهده ارشام مودبیان بوده و دوستان دیگر بوده که از همه آنها بابت این مشارکت تشکر می‌کنم.

«زندگی»، «زندگی من»، «آنها مرا گرفتند»، «من چه اشتباهی کردم»، «آنها مرا روی زمین گذاشتند»، «من را کجا می برید»، «قرار است زندگی من اینطور باشد؟»، «شب های سرد در سلول من»، «من هنوز در خط اعدامی‌ها هستم»، «من هرگز به کسی آسیب نمی رسانم»، «آسان نیست بدانی از کجا آمده ای»، «من سال‌های زیادی زندانی بودم»، «راه مبارزه چیست»، «چرا من اینجا هستم»، «زندان روح مرا گرفت»، «قدم زدن درردیف مرگ»، «آزادی به سوی من می آید»، «من طلوع آفتاب را می بینم»، «زندگی جدید برای ما»، «آهنگ پاداش» قطعاتی هستند که در آلبوم «تبرئه» گنجانده شده است.

آیناز خزینی نوازنده پیانو، بهرنگ معتمدی نوازنده ویولنسل، ارشام مودبیان نوازنده کیبورد، کاوه اعتماد سیفی و کیارش اعتماد سیفی نوازندگان گیتار الکتریک، میلاد مرادی نوازنده کمانچه، امین جعفری گرافیست، کاوه صادقی آزاد ویراستار، شیرین جهان زاده عکاس نیز گروه اجرایی این آلبوم را تشکیل می‌دهند.

به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «تبرئه» نوشته جسیکا بلنک و اریک جنسون با ترجمه و کارگردانی منیژه محامدی در اولین روز از جشنواره سی و هفتم تئاتر فجر در ۲ نوبت ۱۸ و ۲۰:۴۵ در سالن سمندریان تماشاخانه ایرانشهر به صحنه رفت که این اجرا در ادامه اجرای عمومی این اثر نمایشی قبل از آغاز جشنواره محسوب می شد.

۲ اجرای جشنواره ای نمایش «تبرئه» در حالی به صحنه رفت که منیژه محامدی به مشکلاتی که در خرید بلیت از طریق سامانه ایران نمایش وجود داشت، معترض بود.

محامدی در گفتگو با تئاتر آنلاین بیان کرد: متاسفانه مخاطبانی که قصد داشتند از طریق سامانه فروش اقدام به خرید بلیت نمایش «تبرئه» کنند با بسته بودن سایت مواجه شده و به آنها اعلام شده بود که ظرفیت خرید تکمیل شده و نمی توانند بلیت تهیه کنند در حالی که هر سانس اجرای این نمایش با تعداد اندک تماشاگران و تقریبا خالی به صحنه رفت.

وی ادامه داد: بیش از ۲۰ نفر از علاقه مندان به دیدن این نمایش با من تماس گرفتند و عنوان کردند که نتوانستند بلیت تهیه کنند در حالی که سالن سمندریان ظرفیت زیادی برای پذیرش مخاطب داشت. متاسفانه این بی برنامه گی ها همیشه در جشنواره وجود داشته است.

این کارگردان باسابقه تئاتر در پایان بیان کرد: از لطف جشنواره تنها یک کارت VIP برای من فرستادند در حالی که هیچ کدام از بازیگران و عوامل نمایش و حتی همسرم محمد اسکندری که بازیگر با سابقه ای است کارتی دریافت نکرده اند. چطور هنرمندانی که نمایش‌شان در جشنواره حضور دارد نباید به دیدن دیگر آثار بنشینند.

در همین راستا حسن جودکی مدیر فروش بلیت جشنواره با رد موضوع بسته بودن سایت برای این اثر نمایشی یادآور شد: باید این نکته را یادآور شوم که تنها ۲۰ درصد از ظرفیت سالن برای فروش در سایت قرار می گیرد و بقیه ظرفیت متعلق به مهمانان VIP، مهمانان خارجی و شهرستانی و همچنین اهالی رسانه اختصاص دارد. این امکان وجود دارد که چون روز اول جشنواره بوده است مهمانانی که با بلیت مهمان و کارت جشنواره به دیدن آثار می نشینند، نتوانسته باشند از این نمایش دیدن کنند اما مشکلی برای خرید بلیت در سایت وجود نداشته است.

وی در پایان تاکید کرد: سایت فروش بلیت تا دقیقه ۹۰ باز است و علاقه مندان می توانند تا ۱۰ دقیقه قبل از اجرا اقدام به خرید بلیت نمایش مورد نظرشان کنند. مطمئنا هیچ اخلالی در زمینه فروش بلیت نمایش «تبرئه» به وجود نیامده است چون من یکسره پشت سیستم هستم و اگر مشکلی پیش بیاید سریع رسیدگی می کنم.