برچسب: مریم برزگر

  • «شاتر شیطان» یک تراژدی مالیخولیایی است

    «شاتر شیطان» یک تراژدی مالیخولیایی است

    کارگردان نمایش «شاتر شیطان» درباره ویژگی های این اثر نمایشی و اقتباسی که در ایده‌پردازی این نمایش از «فاوست» گوته شده است، سخن گفت.

    مریم برزگر کارگردان نمایش «شاتر شیطان» که این روزها در عمارت نوفل لوشاتو روزهای پایانی اجرای خود را می گذراند با اشاره به استقبال خوبی که از نمایش شده است به تئاتر آنلاین گفت: خوشبختانه از حضور مخاطبان راضی هستم و بیش از ۷۰ درصد بازخوردها نیز مثبت بوده است چون نمی توان انتظار داشت که همه یک نمایش را دوست داشته باشند.

    وی درباره ایده شکل گیری این اثر نمایشی توضیح داد: دغدغه اصلی من که همیشه در آثارم نیز نمود پیدا می کند پرداختن به انسان و اینکه از کجا آمده و قرار است به کجا برود، است در همین راستا نمایش های «ماراساد»، «تهوع» و «شاتر شیطان» سه اثر نمایشی من که یک سه گانه را از لحاظ مضمونی شکل می دهند به این سوال که «من که هستم» می پردازند. ۲ نمایش قبلی من آثاری اقتباسی بودند و این نمایش نیز از نظر ایده از کاراکترهای «فاوست» گوته اقتباس شده است اما داستان هیچ ارتباطی به «فاوست» ندارد. البته واگنر کاراکتر اصلی نمایش از لحاظ جهان بینی به مفیستو (شیطان) «فاوست» نزدیک است.

    برزگر درباره شخصیت پردازی نمایش عنوان کرد: معتقدم انسان ها سرشار از یک ذهن قدرتمند هستند که در مواقعی برای رسیدن به اهدافشان شمایل شیطانی پیدا می کند. در واقع چون کهن الگویی به نام شیطان برای ما متصور است من از این نام استفاه کرده ام اما شیطان تجسم ندارد و در ذهن هر انسانی چه خوب و چه بد به نوعی جای می گیرد. متاسفانه ۹۰ درصد کارهایی که انسان ها برای رسیدن به اهدافشان انجام می دهند منفی است و معتقدم حتی کارهای خیرخواهانه را هم برای آرام کردم روح سرکش و ناآرامشان انجام می دهند و در این نمایش نیز شخصیت اصلی داستان برای رسیدن به مقصودش دست به کارهای شیطانی می زند.

    وی یادآور شد: نمایش «شاتر شیطان» اول از هر چیز یک تراژدی است که در فضایی مالیخولیایی و سوررئالیستی جریان دارد. این اجرا بسیار مبتنی بر بدن بازیگر است و بازیگران حرف اصلی را در کار می زنند. همچنین از دکور عجیب و غریبی در کار استفاده نشده است چون همیشه بر این نکته تاکید دارم که باید لزوم استفاده از دکور در یک نمایش احساس شود.

    این کارگردان تئاتر در پایان درباره آخرین اجرای نمایش بیان کرد: قرار بود این اثر نمایشی تا ۱۵ مهرماه روی صحنه باشد اما به دلیل اینکه شکیب شجره بازیگر اصلی نمایش قرار است به عنوان نقش اول فیلم سینمایی «روزی دو میلیون» به ایفای نقش بپردازد با هماهنگی هایی که صورت گرفت قرار بر این شد که ۱۰ مهرماه آخرین اجرای نمایش باشد اما در آینده تصمیم بر اجرای مجدد کار گرفته ایم.

    در خلاصه داستان این نمایش آمده است: تسواف به همراه خدمتکارش واگنر در برزخ ذهنی خود گرفتار شده است و این برزخ پیامد شکنجه و عشقی مریض‌گونه به دختری ۱۸ ساله به نام تیرگرام است. غافل از اینکه خدمتکارش واگنر حاصل همان عشق نافرجام و در پی فرصتی جهت انتقام مادرش از تسواف است.

    شکیب شجره، فرزانه سهیلی، همایون حیدرزاده بازیگران نمایش «شاتر شیطان» هستند که تا ۱۰ مهرماه ساعت ۱۹:۴۵ در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه است.

  • «شاتر شیطان» در عمارت نوفل‌لوشاتو

    «شاتر شیطان» در عمارت نوفل‌لوشاتو


    نمایش «شاتر شیطان» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی مریم برزگر و بازی شکیب شجره، فرزانه سهیلی و همایون حیدرزاده در عمارت نوفل لوشاتو به صحنه می رود.

    به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «شاتر شیطان» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی مریم برزگر و تهیه‌کنندگی محمد خرم، از بیست‌وچهارم شهریورماه در عمارت نوفل‌لوشاتو روی صحنه می‌رود. برزگر پس از شانزده سال فعالیت در زمینه تئاتر، به‌ عنوان نویسنده و کارگردان و همچنین سپری‌کردن تجربه‌هایی چون نمایش‌های «ماراساد» و «تهوع» در پردیس تئاتر شهرزاد، «شاتر شیطان» را به اجرا در خواهد آورد.

    این نمایش، داستان زندگی مردی به نام تسواف است که با خدمتکارش واگنر زندگی می‌کند و در برزخِ ذهنیِ خویش گرفتار شده است. این برزخ، پیامد شکنجه و عشقی مریض‌گونه به دختر هجده‌ساله‌ای به نام تیرگرام است، غافل از اینکه خدمتکارش واگنر حاصل همان عشق نافرجام است. واگنر، در پیِ فرصتی می‌گردد تا به خاطر مادرش، از تسواف انتقام بگیرد. شکیب شجره، فرزانه سهیلی و همایون حیدرزاده در این اثر به ایفای نقش می‌پردازند.

    شکیب شجره، بازیگر، پژوهشگر، محقق و برگزارکننده ورکشاپ‌های داخلی و بین‌المللی بازیگری بر اساس متد امیم ترا، پس از نقش‌آفرینی در آثاری چون فیلم‌ سینمایی «خوب بد جلف»، سریال «هیولا»، نمایش‌های «تهوع»، «ماراساد»، «اژدهاک»، «آدم آدم است»، «ژوکاست» و «پروانه‌های غمگین من در یک صبح دل‌انگیز بهاری» در نمایش «شاتر شیطان» به‌عنوان بازیگر حضور دارد.

    دیگر عوامل اثر عبارتند از: دستیار کارگردان: عماد کرمی، طراح صحنه: مریم برزگر، طراح لباس: پارمیس امانت، دوخت لباس: میترا قاسمی پیروز و خانه طراحی و دوخت پارمیس امانت، طراح صدا و موسیقی: امید دولتخواه، طراح پوستر و بروشور: امیر رجبی، ساخت تیزر: رامین گرجی، روابط عمومی: ندا کاوندی و مهران عشریه.

    فروش بلیت اینترنتی «شاتر شیطان» در سایت تیوال آغاز شده است. این نمایش، از ۲۴ شهریورماه تا ۱۵ مهرماه هر روز ساعت ۱۹:۴۵ به مدت ۶۰ دقیقه در عمارت نمایشی نوفل‌لوشاتو به نشانی حافظ، خیابان نوفل‌لوشاتو، بعد از چهارراه رازی، نرسیده به خیابان ولیعصر، کوچه زیبا، عمارت نوفل‌لوشاتو روی صحنه خواهد بود.

  • مریم برزگر: مخاطب با «تهوع» ارتباط گرفت

    مریم برزگر: مخاطب با «تهوع» ارتباط گرفت

    کارگردان «تهوع» با اشاره به ویژگی های این اثر نمایشی، از شکل گیری فضای مریدپروری برای سلبریتی ها و تاثیر آن بر مواجهه مخاطب با آثار انتقاد کرد.

    به گزارش تئاتر آنلاین، مریم برزگر نویسنده، طراح و کارگردان «تهوع» درباره استقبال از این اثر نمایشی که اجرای خود را از اول مهرماه در تماشاخانه شهرزاد آغاز کرده است به مهر گفت: در حال حاضر به لطف سلبریتی هایی که تئاتر را در اختیار خودشان گرفته اند دیگر نمی توان از نمایش هایی که بازیگر چهره ندارند انتظار فروش داشت و اگر وضعیت به همین منوال ادامه پیدا کند تئاتر نمی تواند روی پای خود بایستند و زنده بماند چون با این وضعیت دیگر هیچ جای عرض اندامی برای دیگر گروه های نمایشی باقی نمی‌ماند.

    وی ادامه داد: گروه ما یک تیم پژوهشی است که به مدت پنج سال چهار جلسه در هفته به مدت ۶ ساعت تمرین و بحث و گفتگو داشتند اتفاقی که سلبریتی ها تجربه اش نکرده اند اما زمانی که قرار است حاصل کارمان را ببینیم، متوجه می شویم بدون سلبریتی اجرا در تماشاخانه ای مثل شهرزاد نیز نمی تواند آن طور که ما انتظار داریم، راضی مان کند اما با این وجود تماشاگران فهیمی هم هستند که نمایش هایی مثل «تهوع» را درک می کنند و علاقه مند به دیدن چنین آثاری هستند. در مدتی که از اجرای نمایش می گذرد بازخوردهای بسیار خوبی از مخاطبانمان گرفته ایم که خوشحال کننده است اما متاسفانه این روزها فضای مریدپروری برای سلبریتی ها بسیار داغ شده است و همین مساله فضای تئاتر را به سمت و سوی دیگری کشانده است.

    برزگر درباره ویژگی های نمایش توضیح داد: «تهوع» اقتباسی از رمان «تهوع» ژان پل سارتر است که در این اجرا تمرکز اصلی بیشتر روی بار مفهومی رمان بوده است به این ترتیب شخصیت اصلی نمایش که آنتوان روکانتین نام دارد با روکانتین رمان تفاوت هایی دارد. در نمایش، این شخصیت با توجه به نگاه هستی شناسانه ای که به اطرافش دارد نسبت به رمان فرد قوی تری است.

    وی متذکر شد: شکل گیری این اثر نمایشی به دنبال دغدغه ای است که از زمان اجرای نمایش قبلی ام «ماراساد» مورد توجهم قرار گرفت و ادامه آن را در «تهوع» پیدا کردم. این دغدغه از یک سوال بنیادین درباره هسته وجودی انسان و اینکه از کجا آمده ایم و برنامه مان در این دنیا چیست و قرار است به کجا برویم، نشات می گیرد. مساله ای که دغدغه من است و در این اثر هم مطرح می شود تنهایی انسان امروزی است که وضع بشری مجابش می کند که انتخاب کند و همین حق انتخاب هستی اش را می سازد اما در نهایت این تنهایی و اجبار به زندگی کردن در هر شرایطی است که برای انسان مدرن می ماند.

    این کارگردان تئاتر در پایان صحبت هایش درباره شیوه اجرایی نمایش توضیح داد: شیوه اجرایی نمایش مبتنی بر رئالیسم جادویی است. جنس بازی ها به ویژه بازی شکیب شجره در نقش روکانتین و موسیقی نمایش از عناصری هستند که کار را به رئالیسم جادویی نزدیک کرده اند.

    نمایش «تهوع» به نویسندگی، طراحی و کارگردانی مریم برزگر از اول مهر ماه ساعت ۲۰:۳۰ در سالن شماره سه پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه است و بازیگران آن شکیب شجره، بنیامین پیروانی، همایون حیدرزاده و ویدا قراگوزلو هستند.

  • گره‌ زدن تئاتر با مسائل روز سیاسی

    گره‌ زدن تئاتر با مسائل روز سیاسی

    سیدحسین رسولی – این روزها نمایش «تهوع» به نویسندگی و کارگردانی مریم برزگر در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه رفته است. این نمایش اقتباسی از رمانی به همان نام به قلم ژان پل سارتر، نویسنده و فیلسوف فرانسوی است. نکته جالب توجه در این اجرا این است که هیچ اثری از اندیشه و تئاتر سارتر که مهم‌ترین روشنفکر و فعال سیاسی قرن بیستم است، دیده نمی‌شود؛ تنها نام این نویسنده در بروشور و تبلیغات عنوان شده است که به راحتی نمی‌شود از کنار این اتفاق عجیب گذشت.

    از سوی دیگر، پرسش اساسی این است که آیا امکان دارد در سالن‌های خصوصی با تماشاگران بورژوایی که به دنبال تفریح هستند از تئاتر تجربی و شیوه‌های اجرایی کارگاهی سخن گفت؟ که بدون هیچ درنگی باید گفت: خیر!

    سوءاستفاده از جریان روشنفکری
    بدون هیچ شک و شبهه‌ای ژان پل سارتر تاثیرگذارتین روشنفکر اواسط سده بیستم است؛ چهره‌ای جنجالی، نام آور و مهم که در زمینه تئاتر کارهای ارزشمندی را انجام داده است. او نه تنها نمایشنامه‌های مهمی نوشت بلکه مقالات فراوانی درباره تئاتر هم به منصه ظهور رسانید. بدون تردید رمان‌ها و نمایشنامه‌های سارتر از پرمخاطب‌ترین آثار قرن بیستم هستند. او یکی از سردمداران اصلی جنبش فلسفی اگزیستانسیالیسم فرانسوی بود. البته با ظهور ساختارگرایان و افشای جنایت‌های استالین در شوروی قدرت و تاثیر روشنفکرانی مانند سارتر افول کرد. اما همیشه برای شناخت روشنفکری و جریان‌های فکری قرن بیستم باید رجوع ویژه‌ای به سارتر داشت. سارتر فیلسوفی برج عاج‌نشین و گوشه‌گیر نبود و مدام در عرصه عمومی با مقالات و نوشته‌های آتشین خود خوراک فکری مورد توجهی برای جوانان تهیه می‌کرد. کار فلسفی و نمایشی سارتر با دغدغه‌های روزمره سیاسی و اجتماعی گره خورده است. سارتر حتی در کنار سایر مردم در تظاهرات شرکت فعالانه داشت. البته او اشتباهات فراوانی هم داشت. با این وجود نمایشنامه‌های مهم او به ندرت در ایران اجرا می‌شوند و نام او تنها در کنار جریان روشنفکری برده می‌شود. پرسش اساسی در برابر نمایش «تهوع» این است که چرا نمایشنامه‌های مهم سارتر اجرا نمی‌شود و باید یکی از فلسفی‌ترین رمان‌های او به نام «تهوع» در یک سالن خصوصی روی صحنه برود؟ به نظر می‌ٰرسد، برخی از اهالی تئاتر لقای تماشاگر را به عطایش بخشیده‌اند و تنها به دنبال پیگیری پزهای روشنفکرانه و عکس‌های یادگاری در سالن‌های تئاتر بورژوازی هستند. سالن‌هایی که هیچ سنخیتی با طبقات اجتماعی ایران ندارند! یکی از آفت‌های واگیردار حوزه تئاتر نیز چنین انتخاب‌هایی است. روزی با یکی از نویسندگان و کارگردان‌های جوان تئاتر صحبت می‌کردم و او با ناامیدی می‌گفت: «نمایشنامه‌های اجتماعی فراوانی نوشته‌ام که مختص امروز جامعه است ولی خریدار ندارد. بیشتر تئاتری‌ها سراغ اجراهای روشنفکری و نمایشنامه‌های غربی رفته‌اند که تماشاگر عادی هیچ چیزی از آن‌ها نمی‌فهمد.» یکی از مشکلات اساسی برخی تئاترهای تجربه‌گرا هم این است که از امر «تجربه» و «آزمایش» دور شده‌اند و به سوی منکوب کردن و اعمال قدرت بر تماشاگر ساده رفته‌اند. بسیاری از تماشاگران معمولی تئاتر هم پس از دیدن چنین آثاری با خود می‌گویند: «من که هیچی نفهمیدم!»

    تعهد نویسنده و مسئولیت سیاسی
    عنصر کلیدی اندیشه سارتر در تئاترهایش توجه به «تعهد نویسنده» است. درست ۲۰ سال پیش از آن که سارتر از «تعهد نویسنده» سخن بگوید، نویسنده‌ای ایتالیایی به نام «کورتزیو مالاپارته» مدل پیشرفته‌ای از نویسنده متعهد را مطرح کرده بود. او بیشتر عمر خود را در جنگ جهانی دوم سپری کرده بود و به‌زعمِ «میلان کوندرا»: «طلایه‌دارِ نویسنده متعهد بود.» بنابراین، بسیاری از تئاترهای سیاسی که بخواهند روشنگرانه برخی پدیده‌های شوم زندگی معاصر را افشا کنند به اندیشه سارتر و مالاپارته نزدیک می‌شوند. البته نمایشنامه‌های سارتر آنچنان دیرفهم هم نیستند و امکان دارد که با کمی به روز رسانی و «دراماتورژی» آنها را برای تماشاگر امروزی روی صحنه برد. کوندرا دربار رمان «قربانی» مالاپارته می‌نویسد: «مردی که قربانی را نوشت، یک نویسنده متعهد بود. مطمئن بود که بلد است جای خیر و شر را معلوم کند. او از مهاجمان آلمانی نفرت داشت.» جالب است که ژان پل سارتر هم نمایشنامه «مگس‌ها» (۱۹۴۳) را نوشت که درباره فرانسه در اشغال و نهضت مقاومت است. او عاشقان آلمان نازی را به باد انتقاد گرفت و توانست به خوبی تئاتر را با جریانات روز سیاسی گره بزند. سارتر در این نمایشنامه با تاکید بر اساطیر و خدایان روم باستان اشاره می‌کند که اروپا برای جنگ‌افروزی‌اش باید تقاص پس بدهد. اما اجرای مریم برزگر از سارتر اسکلتی توخالی و بی مفهوم از سایه روشنفکری مسئولیت‌گریز ایرانی است که هیچ توجهی به مردم، جامعه و سیاست روز هم ندارند.

    📍 پردیس تئاتر شهرزاد – سالن سه
    📅 از مهر ۱۳۹۷
    💳 بها: ۳۵,۰۰۰ تومان

    نویسنده، طراح و کارگردان: مریم برزگر
    بازیگران:شکیب شجره، بنیامین پیروانی، همایون حیدرزاده، ویدا قراگوزلو
    تهیه کننده:همایون حیدرزاده

    طراح نور: علی کوزه گر
    طراح صدا: امید دولتخواه
    ساخت دکور: سینا آقایانی
    طراح پوستر و بروشور: امیر رجبی
    عکاس: مریم اصلانی
    مدیر تبلیغات: مریم شریعتی
    ساخت تیزر، روابط عمومی و تبلیغات: گروه هنری پژواک

    خلاصه: تهوع داستان زندگی مردی تنها و منزوی به نام آنتوان روکانتین است که در انزوای خود به پرسش های بنیادی در خصوص هستی شناسی بر می خورد و در این امر در برخورد با آدمیان و اشیاء و محیط اطرافش دچار حالت تهوع می شود…

  • «ماراساد» در تئاتر مولوی روی صحنه می‌ رود

    نمایش «ماراساد» اقتباسی آزاد از نمایشنامه «شکنجه و قتل ژان پل مارا به اجرای ساکنان تیمارستان شارنتون به کارگردانی مارکی دو ساد» نوشته پیتر وایس از ١٨ فروردین ماه در تالار مولوی اجرا می شود.

    ‎به گزارش تئاتر آنلاین، نمایش «ماراساد» به کارگردانی مریم برزگر و با بازی شکیب شجره و همایون حیدرزاده از ١٨ فروردین ماه تا ٦ اردیبهشت ماه هر روز ساعت ١٩:٣٠ در مرکز تئاتر مولوی روی صحنه می‌رود.

    در خلاصه داستان این نمایش آمده است: مارکی دو ساد، نویسنده عاقل دیوانه فرانسوی در تیمارستان شارنتون بستری است، بیماری روحی و چند شخصیتی وی را به زندگی و کارگردانی تصاویر و احوالات ذهنی‌اش می‌کشاند تا جایی که پرستارش سیمون را نیز وادار به ایفای نقش در زندگی ذهنی خود می‌کند. نمایش ذهنی مارکی دو ساد، مرگ ژان پل مارا سردار خوناشام ارتش ژاکوبن‌ها در انقلاب فرانسه است که بر اثر بیماری پوستی و سوزش بدن در لاوک آب خنک بسر می‌برد و توسط شارلوت کورده جوان از مخالفان تفکراتش در حمامش به قتل می‌رسد …

    دیگر عوامل نمایش عبارتند از: طراح لباس: الهام قاسمیان، طراح صدا و آهنگساز الکترنیک: سعید هژبری، آهنگساز کلاسیک: پندار عظیمی، طراح گرافیک و پوستر: امیر رجبی، عکاسی و ساخت تیزر: مهدی پارسی، مدیر تبلیغات: مریم شریعتی، روابط عمومی: گروه هنری پژواک.